အခန်း ၁၇၄

အပိုင်း (၁၇၄)

ဝေ့ကျိုးမြို့အပြင်ဘက်တွင် ထူထပ်သော ဆီးနှင်းများက ကောင်းကင်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

ကျန်းဟူသည် ယာယီဆောက်လုပ်ထားသော စစ်တဲတံခါးကို ပင့်ကာ အထဲဝင်လာခဲ့သည်။ ရေနွေးတစ်ခွက်ကို ငဲ့ကာ အကြိမ်အနည်းငယ်အတွင်း အကုန်သောက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူက ဖြူဖွေးသော အသက်ရှူငွေ့များဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဆူညံပူညံ လုပ်နေတာ နေ့တစ်ဝက်တောင် ရှိနေပြီ၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့လာတဲ့ နေရာကို ပြန်သွားဖို့ အော်ပြောခိုင်းတဲ့ လူတွေကို လွှတ်တာကလွဲရင် မြို့ထဲက ဝေ့တပ်ဖွဲ့တွေက အစ်ကို(၂)ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာသတင်းမှ မပေးဘူး။ စစ်ဗျူဟာမှူး၊ သူ မထွက်သွားခင်မှာ ခင်ဗျားနဲ့ သူ ဘာတွေ လျှို့ဝှက်ကြံစည်ထားခဲ့တာလဲ"

ကျန်းဟွိုင်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေပါ။ အရာအားလုံးက အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေပါတယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက အန္တရာယ်များပေမယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေက ကြီးမားပါတယ်"

သဘာဝအရ စိတ်မရှည်တတ်သော ကျန်းဟူက ချက်ချင်း တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။ "ချစ်လှစွာသော စစ်ဗျူဟာမှူးရယ်၊ ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းတွေ အရည်ကြည်ဖုတွေ ထွက်လာတော့မဲ့အထိ အပြင်ဘက်မှာ အော်နေခဲ့တာ။ အစ်ကို(၂)ရဲ့ သတင်းမရှိဘဲနဲ့ ကျွန်တော်က စိတ်မအေးနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ဆန့်တငင်ငင် မထားပါနဲ့တော့"

အနီးနားရှိ စုန့်ချင်ကလည်း ပြောလိုက်၏။ "ဒီနေ့က မြောက်ပိုင်းဝေ့ သခင်လေးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲလေ။ ဒီလို ပြုမူတာက ရှော့ပျန်းနယ်စားကြီးနဲ့ သူ့သားကို လုံးလုံးလျားလျား စော်ကားလိုက်တာပဲ။ တကယ်လို့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဒီတစ်ကြိမ် သူ့ရဲ့ ထွက်ခွာခွင့်ကို မရယူနိုင်ဘူးဆိုရင် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ သူ့ရဲ့ နေ့ရက်တွေက ပိုပြီးတော့တောင် ခက်ခဲလာဖို့ ရှိတယ်"

ကျန်းဟွိုင်က သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ထွက်ခွာဖို့ ရည်ရွယ်ထားပြီဆိုတော့ သူက သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို နယ်စားကြီးကို ဘယ်တုန်းကမှ အသိမပေးခဲ့သင့်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် ကြေညာပြီးသွားရင်လည်း သူ သေချာပေါက် ထွက်သွားရမယ်။ မဟုတ်ရင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ဆက်နေဖို့ နယ်စားကြီးက ဘယ်လိုနည်းလမ်းတွေပဲ သုံးသုံး အနာဂတ်မှာ သူ့ကို စောင့်ကြိုနေတာက အဆုံးအစမရှိတဲ့ သံသယတွေ၊ သတိထားမှုတွေနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ စာရင်းရှင်းတာတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နယ်စားကြီးရဲ့ သဘောထားက လင်တပ်မှူး သေဆုံးပြီးနောက်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ထွက်ခွာခွင့် တောင်းဆိုခဲ့ချိန်က စပြီး ပေါ်လွင်လာခဲ့တာပါ"

ကျန်းဟူက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။ "ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ စောစောကတည်းက သိခဲ့ရင် အဲ့ဒီအချိန်တုန်းကတည်းက ဝေ့စစ်စခန်းကနေ ကျွန်တော်တို့ ထွက်သွားခဲ့သင့်တာ! အဲ့ဒါဆိုရင် မရီးနဲ့ အစ်ကို(၂)တို့ကြားမှာ ကင်းကွာသွားတာတွေ၊ နားလည်မှုလွဲတာတွေ အားလုံး မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့မှာပဲ!"

ကျန်းဟွိုင်က ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။ "အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သင့်တော်တဲ့ အချိန်မဟုတ်သေးဘူးလို့ ခံစားရလို့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ဆက်နေဖို့ ကျွန်တော် အကြံပေးခဲ့တာပါ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ဝေ့စစ်စခန်းဆီ ဝင်ရောက်လာအောင် တွန်းအားပေးခဲ့တာက လျန်စစ်စခန်းရဲ့ သစ္စာဖောက်မှု ဖြစ်ပေမယ့် လင်တပ်မှူး သေဆုံးသွားတာလေး တစ်ခုတည်းကြောင့် သူက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ဘက်ပြောင်းမယ်ဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ သူက လောကကြီးရဲ့ ပြစ်တင်ရှုတ်ချတာကို ခံရလိမ့်မယ်"

ဒီကိစ္စကြောင့် စိတ်ပျက်သွားသော ကျန်းဟူက လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒီတော့ လူ့အသက် တစ်ချောင်း နှစ်ချောင်းက အသက်တွေလို့ မသတ်မှတ်ဘူးပေါ့၊ ဟုတ်လား!"

ကျန်းဟွိုင်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီးကျန်း၊ ဒေါသထွက်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ဖော်ပြနေတာက လောကကြီးက ဒီကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုမြင်လဲ ဆိုတာကို သက်သက်ပါပဲ"

စုန့်ချင်က "ကျန်းဟူ" ဟု ခေါ်လိုက်ရာ သူ၏ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ထားသော ကျန်းဟူသည် နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ထိုအခါမှသာ ကျန်းဟွိုင်က သူ၏ မျက်တောင်များကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချကာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါက လူတွေရဲ့ အပြစ်အနာအဆာရှိတဲ့ သဘာဝပါပဲ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တဲ့ ထုန်ကျိုးစစ်သည်တွေက သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လိုက်နာကြမှာကတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မီးက သူတို့ဆီ တိုက်ရိုက် မရောက်လာသရွေ့ တရားမျှတမှု စစ်တပ်ရဲ့ တခြားတပ်ဖွဲ့တွေကတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင် ခြိမ်းခြောက်ခံရတယ်လို့ ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခု သူတို့က ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်တာက ယန်လဲ့တောင် ရှေ့တန်းကို ကာကွယ်ဖို့ တရားမျှတမှု စစ်တပ်ကို စေလွှတ်ပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ ဝေ့ချီရှန်းရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့်ပါပဲ"

သူက ထပ်ပြောလိုက်၏။ "လောကကြီးကို အပြိုင်အဆိုင် လုယူနေကြတဲ့ အုပ်စိုးသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ သဘာဝမှာ ဘယ်လို အာခံမှုကိုမှ သည်းမခံနိုင်ကြဘူး။ အဆုံးမှာတော့ ဒီစရိုက်လက္ခဏာကြောင့်ပဲ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဒုက္ခရောက်စေလိမ့်မယ်"

အစပိုင်းတွင်တော့ ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို တောင်းပန်ရန် စေလွှတ်ပြီးနောက် ဝေ့ချီရှန်းက ရှောင်းလိအား ယန်လဲ့တောင်ကို ကာကွယ်ရန် တပ်များကို ဦးဆောင်ခိုင်းသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ရှောင်းလိကို ဆုံးမရန်နှင့် ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်သည်ဟု ကျန်းဟွိုင် ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝေ့ချီရှန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက် နောက်ကွယ်ရှိ ပိုကြီးမားသော အကြောင်းရင်းမှာ သူ့အပေါ် ရှောင်းလိ၏ "အာခံမှု"တွင် ရှိနေနိုင်ကြောင်း သူ နားလည်လာခဲ့၏။

ဝေ့ချီရှန်းအတွက် ရှောင်းလိ၏ ထွက်ခွာခွင့် တောင်းဆိုမှုက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုလို ခံစားရနိုင်ပေသည်။

သူက သူ၏ သားဖြစ်သူကို ခေါင်းငုံ့စေခဲ့သော်လည်း ရှောင်းလိအနေဖြင့် သူ၏ အုပ်ချုပ်သူကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖိအားပေးရန် နှုတ်ထွက်ခြင်းကို အသုံးမပြုနိုင်ကြောင်းကိုလည်း နားလည်စေချင်ခဲ့သည်။

ကျန်းဟူက အလျင်စလို ပြောလိုက်လေသည်။ "တရားမျှတမှု စစ်တပ်က အခု ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းနေပြီဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါကလွဲလို့ စစ်ဗျူဟာမှူးဆီကနေ အများကြီး ကြားရပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ကျွန်တော် နားမလည်သေးဘူး— ရှော့ပျန်းနယ်စားကြီးရဲ့ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံရတာက အစ်ကို(၂) အတွက် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ"

ကျန်းဟွိုင်သည် ကျန်းဟူ၏ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို ပြန်ဖြည့်ပေးရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ကစားနေခဲ့၏။ သူ၏ ရှည်လျားသော လက်ချောင်းများဖြင့် ပန်းကန်လုံး၏ အနားသတ်ကို တွန်းကာ သူ့ဆီသို့ ပို့ပေးရင်း သူက ပြောလိုက်လေသည်။ " အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝေ့စစ်စခန်းကနေ ထွက်ခွာရတဲ့ အပြစ်က သဘာဝကျကျပဲ ဝေ့ချီရှန်းဆီမှာ ရှိတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းကို သိစေချင်လို့ပေါ့"

လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို အခုလေးတင် ကောက်ကိုင်လိုက်သော ကျန်းဟူသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ၎င်းကို ပြန်ချထားလိုက်၏။ စုန့်ချင်နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် သူက "ဘယ်လိုမျိုးလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းဟွိုင်က စားပွဲကို သူ၏ လက်ဆစ်များဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ခေါက်လိုက်သည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက အခုဆိုရင် ထင်ရှားတဲ့ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေကို ရရှိထားပြီ။ မြောက်ပိုင်းဝေ့ စစ်တပ်ထဲမှာတင် မကဘူး၊ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က သာမန် ပြည်သူတွေကြားမှာတောင် သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ကြီးမားပါတယ်။ ဒီလို အကျိုးဆောင် အရာရှိတစ်ယောက်က မင်္ဂလာစားသောက်ပွဲကို တစ်ယောက်တည်း တက်ရောက်ရင်း ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံလိုက်ရတာ— ဝေ့စစ်စခန်းက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးမှာ အပြစ်ရှိတယ်လို့ ပြောရင်တောင်၊ လျန်စစ်စခန်းရဲ့ သူလျှိုအဖြစ် သူ့ကို ပြစ်ဒဏ်ပေးရင်တောင် ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ"

ကျန်းဟူနှင့် စုန့်ချင် နှစ်ယောက်စလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ စုန့်ချင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှော့ပျန်းနယ်စားကြီးက မင်းသမီး ဟန့်ယန်ရဲ့ ပုံတူပန်းချီကား တစ်ချပ်ကို ရထားတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတချို့ကို ကျွန်တော် စုဆောင်းထားပြီးပါပြီ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီနေ့က သူ့ကို သွားကြိုခဲ့တဲ့ ဝေ့စစ်သူကြီးကလည်း ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုထားတယ်..."

ကျန်းဟွိုင်၏ အပြုံးက ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။ "လျန်စစ်စခန်းက အဲ့ဒါကို ဝန်ခံထားလို့လား"

စုန့်ချင်မှာ စကားဆွံ့အသွားခဲ့၏။

ကျန်းဟွိုင်က ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "လျန်စစ်စခန်းက မင်းသမီး ဟန့်ယန်က မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မလာခဲ့ဘူးလို့ အမြဲတမ်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုထားပြီး မကြာသေးခင်ကမှ ရှေ့တန်းကို ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ဖို့ စစ်တပ်နဲ့အတူ ဇီယန်တောင်ကြားကို ရောက်လာခဲ့တာပါ။ မင်းသမီး ဟန့်ယန် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ သေဆုံးသွားပြီလို့ အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့တဲ့အတွက် ဖေစုန့်ကို ပညာရှင်တွေက အများကြီး လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြတယ်။ အခု မင်းသမီး ဟန့်ယန်က ရှေ့တန်းမှာ ပေါ်လာပြီဆိုတော့ ဝေ့စစ်စခန်းက သူ့ကို ဖမ်းမိထားတယ်လို့ ဆက်ပြီး အတင်းပြောနေမယ်ဆိုရင် သူတို့က ဖေစုန့်ရဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဤအချိန်တွင် ကျန်းဟူက နောက်ဆုံး၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စားပွဲကို အားရပါးရ ရိုက်လိုက်၏။ "ဒါဆို ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက ဝေ့စစ်စခန်းက အစ်ကို(၂)ကို ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းထားရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်— သူ့ကို တရားဝင် အပြစ်ပေးလို့ မရဘူးပေါ့!"

စုန့်ချင်က သူ၏ မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်လေသည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ စရိုက်က အရမ်း ဖြောင့်မတ်နေတာကိုပဲ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်။ သူက ရှော့ပျန်းနယ်စားကြီးနဲ့ အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြေရှင်းချင်ပြီး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဝန်ခံလိုက်မှာကိုပဲ"

ကျန်းဟွိုင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ "အဲ့ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ စွပ်စွဲချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးတဲ့အခါ ဘယ်အကြောင်းပြချက်မဆို အဆင်ပြေတယ် မဟုတ်လား။ အရေးကြီးတာက လျန်စစ်စခန်းက အဲ့ဒီ မင်းသမီး ဟန့်ယန်က အသိအမှတ်ပြုလား မပြုဘူးလား ဆိုတာပဲ"

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုအချိန်တွင် ရှောင်းလိအပေါ် ဝေ့စစ်စခန်းက ပြုလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော စွပ်စွဲချက်မှာ ဝိန်းယွီ၏ အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းပင်။

သို့သော် ဝိန်းယွီက ၎င်းကို အသိအမှတ်ပြုရန် ငြင်းဆန်နေသရွေ့ ဝေ့စစ်စခန်းက ရှောင်းလိကို အန္တရာယ်ပေးရဲခဲ့လျှင် သူတို့က မည်သို့ပင် အကြောင်းပြချက် ပေးပါစေ၊ ၎င်းသည် သစ္စာရှိပြီး အရည်အချင်းရှိသော အရာရှိတစ်ဦးကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းအဖြစ်သာ ရှုမြင်ခံရပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ဝေ့စစ်စခန်းအတွင်းရှိ စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်ပြားစေပြီး သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို ညှိုးနွမ်းစေလိမ့်မည်။

ဤသိမ်မွေ့သော လှည့်ကွက်က ဝေ့ချီရှန်းသည် ရှောင်းလိအား ယန်လဲ့တောင် ရှေ့တန်းကို ကာကွယ်ရန် တရားမျှတမှု စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ခိုင်းစဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော လှည့်ကွက်နှင့် ဆင်တူသည်— မြင်သာသော ဒဏ်ရာတစ်ခု မချန်ထားဘဲ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော နူးညံ့သည့် ဓားတစ်လက်ပင်။

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လူများက အရာအားလုံးကို နားလည်သော်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောဆိုနိုင်ကြချေ။

သူတို့သည် ယန်လဲ့တောင်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ညီအစ်ကိုများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း ဝေ့ချီရှန်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အပြစ်မတင်နိုင်ခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အပြင်လူများသည် ယန်လဲ့တောင်၏ အန္တရာယ်များ သို့မဟုတ် ဝံပုလွေမြင်းတပ်နှင့် သူတို့၏ တရားမျှတမှု စစ်တပ်ကြားရှိ စက်ကိရိယာ ကွာဟချက်ကို နားမလည်ကြပေ။

ဝေ့စစ်စခန်းက သူတို့ကို အောင်မြင်မှုရရှိရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးခဲ့ကြောင်းနှင့် သူတို့က အရည်အချင်းမရှိဘဲ သူတို့၏ တပ်မှူးကို ပြန်လည်ကိုက်ခဲပါက ၎င်းသည် အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်သွားစေမည်ဖြစ်ပြီး ရှောင်းလိ၏ ဂုဏ်သတင်းပေါ်တွင် ဖျောက်ဖျက်၍မရသော အမည်းစက်တစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကျန်းဟွိုင်သည် ရှောင်းလိ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သိရှိပြီးနောက် ဝေ့ကျိုးရှိ မင်္ဂလာစားသောက်ပွဲသို့ တက်ရောက်မည့် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူခဲ့ခြင်းပင်။

တကယ်လို့ ရှောင်းလိက ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ကိုယ်ပိုင်အင်အားစု တည်ဆောက်မှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေမှာမို့လို့ သူ့ရဲ့ မှတ်တမ်းမှာ အမည်းစက်တစ်ခုမှ ရှိလို့မဖြစ်ဘူးလေ။

အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းဟူက သူ၏ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို ပျော်ရွှင်စွာ ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး တစ်ကျိုက်တည်းဖြင့် အကုန်သောက်ချလိုက်ကာ သူ၏ ပါးစပ်ကို လက်ခုံဖြင့် သုတ်လိုက်၏။ "အစ်ကို(၂) ဝေ့စစ်စခန်းမှာ အန္တရာယ်ကင်းမယ်ဆိုတာ သိရလို့ ကျွန်တော် စိတ်အေးသွားပြီ!" သူက မတ်တတ်ရပ်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။ "ဂိတ်တံခါးဝမှာ သူတို့ကို ကျွန်တော် ဆက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်ဦးမယ်!"

စုန့်ချင်က သူ၏ ထွက်သွားသော နောက်ကျောကို ကြည့်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်၏။ ကျန်းဟွိုင်ဖက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ သူက နောက်ထပ် စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။ "ရှော့ပျန်းနယ်စားကြီးက သူ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ငြင်းဆန်ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ကျန်းဟွိုင်က စုန့်ချင်၏ အကြည့်ကို ခဏတာ ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဖြောင့်မတ်ပြီး မွန်မြတ်တဲ့ စရိုက်ရှိတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အင်အားစုကို တည်ထောင်ဖို့ ဝေ့စစ်စခန်းကနေ ထွက်သွားချင်ရုံ သက်သက်ပါ၊ သူတို့ဆီကနေ စစ်သည်တစ်ယောက်ကိုတောင် လုယူဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ စစ်ဗျူဟာမှူး အနေနဲ့ ကျွန်တော်က သူ့အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းတိုင်းကို စဉ်းစားပေးရမယ်"

စုန့်ချင်က တစ်စုံတစ်ရာကို ဝေဝါးစွာ နားလည်သွားသော်လည်း လုံးဝ မရှင်းလင်းသေးချေ။ "ခင်ဗျား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ကျန်းဟွိုင်က သူ၏ စားပွဲပေါ်ရှိ မထိရသေးသော ရေနွေးကြမ်း ပန်းကန်လုံးဆီသို့ သူ၏ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီးစုန့်၊ ဝေ့ချီရှန်း မရှိတော့တဲ့အခါ ဝေ့စစ်စခန်းထဲက လူဘယ်နှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ သခင်လေးနောက်ကို တကယ် လိုက်ကြမှာလဲ"

စုန့်ချင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

ကျန်းဟွိုင်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ လက်ရှိ အကျဉ်းကျခံရမှုက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးဝင်ပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဝေ့စစ်စခန်းထဲက ဘယ်သူတွေက ဝေ့မိသားစုအပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် သစ္စာစောင့်သိနေသေးလဲ၊ ဘယ်သူတွေက ကြားနေလဲ၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူတွေက... ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒရှိနိုင်လဲ ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခွင့် ရတာပေါ့"

"ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့တဲ့အခါ စစ်တပ်တွေကြားက ပွင့်လင်းတဲ့ ပဋိပက္ခရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ကယ်တင်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးအောင် ဝေ့အရာရှိ တချို့ကို ဖျောင်းဖျတာကလည်း ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုပါပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှော့ပျန်းနယ်စားကြီး ကိုယ်တိုင်က အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝေ့စစ်စခန်းကနေ တရားဝင် ထွက်ခွာသွားပြီဆိုတာကို အခု လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်ပြီလေ"

ပြဿနာက ယန်လဲ့တောင်တွင် တရားမျှတမှု စစ်တပ် စစ်သည် ဘယ်နှစ်ယောက် သေဆုံးသွားသလဲဆိုတာ မဟုတ်ဘဲ ဝေ့ချီရှန်းက သစ္စာရှိသော အမတ်တစ်ဦးကို လုပ်ကြံစွပ်စွဲချက်များဖြင့် ဘယ်လိုမျိုး မှားယွင်းစွာ စွပ်စွဲခဲ့သလဲ ဆိုသည်ပင်။

ပထမအချက်အတွက်— ဝေ့ချီရှန်းသည် ဤကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ရာတွင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည့် ဘယ်သက်သေအထောက်အထားကိုမှ ဘယ်တော့မှ ချန်ထားမည် မဟုတ်ချေ။

နောက်ပိုင်းအချက်အတွက်— ရှောင်းလိ၏ လက်ရှိ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေချိန်တွင် ဤအရာက ထိုမီးတောက်ကို မီးမွှေးရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင်။

စုန့်ချင်က သူတို့၏ တပ်မှူးကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုဖို့ တရားမျှတမှု စစ်တပ်ကို ယနေ့ မြို့တံခါးများတွင် မည်သို့ လှောင်ပြောင်စေခဲ့သည်ကို တွေးတောရင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။ "ဧည့်သည်တွေ အများကြီး အဝင်အထွက် ရှိနေတဲ့ ဝေ့သခင်လေးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပနေတဲ့ ဒီနေ့ကိုပဲ ဒီအခြေအနေကို ပိုဆိုးလာအောင် တမင်သက်သက် ရွေးချယ်ခဲ့တာလား"

ကျန်းဟွိုင်၏ အကြည့်က ယခင်ကလိုပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ အသံက ပိုပြတ်သားလာခဲ့လေသည်။ "ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပါပဲ— အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ရှော့ပျန်းနယ်စားကြီးကို လုံးလုံးလျားလျား ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ သူက ဝေ့မိသားစုရဲ့ လက်အောက်ခံအဖြစ် ဆက်နေလို့ မရတော့ဘူး။ သူက ကိုယ်ပိုင် အိမ်တော်ကို တည်ထောင်ရမယ် ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကို လုံးလုံးလျားလျား အစားထိုးရမယ်။ ဒါကြောင့် ဒါက နယ်စားကြီးကို စော်ကားရာ ရောက်မရောက် ဆိုတာက... အရေးမပါတော့ပါဘူး"

စုန့်ချင်က စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်၏။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ကျွန်တော်တို့ ရက်အတော်ကြာ ခြေရာခံနေခဲ့တဲ့ လူရိုင်းတပ်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း လူရိုင်းတွေက ကျွန်တော်တို့ သူတို့ရဲ့ နည်းဗျူဟာတွေကို နားလည်သွားပြီလို့ ထင်ပုံရပြီး မကြာသေးခင်က လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ဘူး။ လျန် နဲ့ ချန် စစ်စခန်းတွေက ဇီယန်တောင်ကြားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ဝေ့စစ်စခန်းကလည်း ဖေစုန့်ကို ဆန့်ကျင်မယ့် စစ်ဆင်ရေးမှာ ပါဝင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေပုံ ပေါ်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ တပ်တွေကို မစေလွှတ်ရသေးဘူး။ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ဝေ့အရာရှိ တချို့ကို ကျွန်တော်တို့ ဆွဲဆောင်ချင်ရင်တောင် အခုက အချိန်ကောင်း မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းဟွိုင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေသည်။ "အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်က ဝေ့စစ်စခန်းနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ နေရာချန်ထားခဲ့တာပါ"

____

အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် မြင့်မားသော နံရံမှတစ်ဆင့် သုံးပေခန့်ရှိသော နေ့အလင်းရောင် ထွန်းလင်းနေခဲ့၏။

ရှောင်းလိက အရက်အိုး၏ အနားသတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်က ဉာဏ်ထိုင်းလွန်းပါတယ် နယ်စားကြီး။ ခင်ဗျားရဲ့ အရင်သတိပေးချက်ကို ကျွန်တော် နားမလည်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ နောက်ထပ် သတိပေးချက်က ဘယ်အချိန် လာမလဲဆိုတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်သည်တွေရဲ့ အသက်ဘယ်လောက်တောင် ပေးရမလဲဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် မသိဘူး။ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ ကျွန်တော် မလောင်းရဲပါဘူး။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ပြီး ပူပင်သောကကင်းတဲ့ လူတွေအဖြစ် ပြန်နေချင်ရုံ သက်သက်ပါ"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ လျောင်ကျန်းက သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ မကျေနပ်ချက်များမှာ မပြေလည်သေးကြောင်း သိလိုက်၏။

ရှောင်းလိ၏ အရည်အချင်းများကို တန်ဖိုးထားသော ရဲဘော်ရဲဘက် စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူက ပိုပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်လေသည်။ "'သာမန်ပြည်သူတွေက ဘာရာဇဝတ်မှုမှ မကျူးလွန်ပေမယ့် ကျောက်စိမ်းကို ကိုင်ဆောင်ထားတာက သူတို့ရဲ့ ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်လာတယ်' ဆိုတဲ့ စကားကို မင်း နားလည်လား"

ရှောင်းလိက ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ လျောင်ကျန်းက အရက်ပြင်းကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်၏။ "မင်းပြသခဲ့တဲ့ စစ်ရေးဗျူဟာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကြောင့် နယ်စားကြီးက မင်းကို ဘယ်တော့မှ ထွက်သွားခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကိစ္စမှာ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘူးလို့ မင်း ထင်နေလိမ့်မယ် ဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် သူ့နေရာမှာရှိတဲ့ ဘယ်အုပ်ချုပ်သူမဆို ဒီလိုပဲ လုပ်ကြမှာပါ"

ရှောင်းလိက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း အခန်း၏ အေးစက်သော တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် ဝိန်းယွီကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့လေသည်။

သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ လို့ မေးချင်ခဲ့တယ်။

ဝိန်းယွီက သူ့ကို ထွက်သွားဖို့ အမြဲတမ်း တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး သူ အနာဂတ်အတွက် ဘယ်လမ်းကိုပဲ ရွေးရွေး သူ့အတွက်ပဲ ဖြစ်သင့်တယ်၊ သူမအတွက် မဟုတ်ဘူးလို့ အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့တယ်လေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ ဘာမှမပြောခဲ့ချေ။ သူမနှင့်အတူရှိခဲ့သော အမှတ်တရများ အားလုံးက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သာဖြစ်ပြီး မည်သူနှင့်မျှ မျှဝေလိုသော ဆန္ဒ မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို မြင်သောအခါ လျောင်ကျန်းက သူသည် အကြံဉာဏ်အချို့ကို နှလုံးသွင်းသွားသည်ဟု ယူဆလိုက်၏။ သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ပြည်သူတွေနဲ့ စစ်တပ်ထဲက စစ်သည်တွေက နယ်စားကြီးကို အရမ်း လေးစားကြတယ်၊ ဒါက သူ သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေကို ဘယ်လောက် ဂရုစိုက်လဲဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလောကမှာ သူတော်စင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လူတွေ ဆိုတာ မရှိပါဘူး— လူတိုင်း အမှားလုပ်တတ်ကြတာပါပဲ။ အရင် လျန်မင်းဆက် မကျဆုံးခင်က နန်းတွင်းမှာ အကျင့်ပျက်ခြစားတဲ့ အရာရှိတွေ ဘယ်လောက်တောင် ပေါက်ဖွားလာခဲ့ပြီး သစ္စာရှိတဲ့ အမတ်တွေနဲ့ စစ်သူကြီးတွေ ဘယ်လောက်တောင် မတရားခံခဲ့ရလဲ။ ဒါတောင်မှ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အရာရှိတွေက သစ္စာရှိနေဆဲပဲ မဟုတ်လား။ အုပ်ချုပ်သူရဲ့ မှားယွင်းမှု တစ်ခုလေးကြောင့် အရာရှိတိုင်းက နှုတ်ထွက်ကြမယ်ဆိုရင် လောကကြီးကို ဘယ်လို အုပ်ချုပ်နိုင်တော့မှာလဲ။ နယ်စားကြီးက မင်းရဲ့ စရိုက်ကို နားမလည်သေးခင်တုန်းက မင်းကို ဆုံးမဖို့ အဲ့ဒီနည်းလမ်းကို သုံးခဲ့လို့ ဒီနားလည်မှုလွဲတာ ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ။ အခု သူက မင်းရဲ့ စရိုက်ကို သိနေပြီဆိုတော့ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမှားကို ထပ်လုပ်နိုင်တော့မှာလဲ"

ရှောင်းလိက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "'အုပ်ချုပ်သူက လက်အောက်ငယ်သားကို သေဖို့ တောင်းဆိုရင် လက်အောက်ငယ်သားက သေဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး' ဆိုတဲ့ ရှေးစကားကို ခင်ဗျားတို့ ယုံကြည်ကြမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ရှောင်းလိက အောက်ခြေဘဝက လာတာဖြစ်ပြီး သင့်တော်တဲ့ ပညာရေး မရှိပါဘူး။ ကျေးဇူးကို ကျေးဇူးနဲ့၊ ရန်ငြိုးကို ရန်ငြိုးနဲ့ ပြန်ဆပ်ဖို့ပဲ အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခဲ့တာပါ။ နယ်စားကြီး ကျွန်တော့်ကို ပြသခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို ကျွန်တော် ပြန်ဆပ်ပြီးပြီလို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်သခင် ကိစ္စက အခု ရှုပ်ထွေးနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် နေခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင်မှ နယ်စားကြီးနဲ့ ကျွန်တော့်ကြားမှာ သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေ အမြဲ ရှိနေမှာ။ ပြီးတော့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အက်ကွဲကြောင်းတွေက ရှောင်လွဲလို့မရအောင် ကျယ်လာမှာပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ အခုအချိန်မှာ လမ်းခွဲတာက ကျွန်တော်တို့အတွက် ပိုကောင်းပါတယ်"

လျောင်ကျန်းသည် သူ့လူငယ်လေးသည် အောက်ခြေမှနေ၍ ရုန်းကန်တက်လာခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုကာ နောက်ထပ် သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချနိုင်ခဲ့လေသည်။ သူ၏ စရိုက်က ဖြောင့်မတ်သော်လည်း အရာများစွာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့၏။

သူက ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းကို ဖျောင်းဖျဖို့ ငါ တတ်နိုင်သမျှ အကုန်ပြောပြီးပြီ။ မင်းရဲ့ စိတ်က ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုတော့ ငါ ထပ်မပြောတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် စစ်စခန်းက မင်းရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေက အခု မြို့ပြင်မှာ စုဝေးပြီး စော်ကားအော်ဟစ်ပြီး နယ်စားကြီးဆီကနေ မင်းကို ပြန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြတယ်။ ဒီနေ့ကလည်း သခင်လေးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲနေ့ ဖြစ်နေတယ်— ဒါက နယ်စားကြီးနဲ့ သခင်လေး နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းချပစ်လိုက်တာပဲ။ နယ်စားကြီးက ဖေစုန့်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အန်းကွမ် ထဲကို စစ်တပ်တွေ စေလွှတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီ။ ဒီအချိန်မှာ ပြည်တွင်းရေး ပဋိပက္ခကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် သူက မင်းကို တောင်းပန်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးချင်နေတာမလို့ သူတို့အပေါ် တကယ့် လုပ်ရပ်တစ်ခုမှ အမိန့်မပေးသေးတာပါ။ ဒါပေမယ့် မင်းက အရှုံးပေးဖို့ ငြင်းဆန်ပြီး သူတို့က ပြဿနာဆက်ရှာနေမယ်၊ စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်ပြားစေမယ်ဆိုရင် နယ်စားကြီးက ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအတွက် ပြင်းထန်တဲ့ အစီအမံတွေကို လုပ်ရပါလိမ့်မယ်။ သူတို့အတွက် အနည်းဆုံးတော့ စာတစ်စောင် ပို့ပြီး အရင်ဆုတ်ခွာဖို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်ပါ"

လက်အောက်ငယ်သားများ၏ အစွန်းရောက် လုပ်ရပ်များကို အံ့အားသင့်သွားသည့်အလား ရှောင်းလိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

သူက ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော့်ကို စက္ကူနဲ့ စုတ်တံ ပေးပါ။ သူတို့ဆီ စာတစ်စောင် ရေးလိုက်မယ်"

ညနေခင်းရောက်သောအခါ ရှောင်းလိထံမှ ကိုယ်တိုင်ရေး စာတစ်စောင်က ဝေ့ကျိုးမြို့မှ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ကျန်းဟွိုင်၊ စုန့်ချင်၊ ကျန်းဟူနှင့် အခြား စစ်သူကြီးများက တဲအတွင်း၌ ၎င်းကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရှောင်းလိ၏ လက်ရေးဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် တဲ၏ မီးရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေသော သန့်စင်သည့် မျက်နှာသွင်ပြင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျန်းဟွိုင်က ပြောလိုက်လေသည်။ "သူ ဘေးကင်းကြောင်း အတည်ပြုတဲ့ စာကို ကျွန်တော်တို့ ရပါပြီ။ စစ်တပ်က လီ ငါးဆယ် ဆုတ်ခွာပြီး စစ်စခန်း ပြန်ချပါလိမ့်မယ်"

ဤသည်မှာ ဝေ့စစ်စခန်းအတွက် သူ ချန်ထားခဲ့သော ညှိနှိုင်းမှု အခန်းကဏ္ဍပင် ဖြစ်လေသည်။

______

လီ တစ်ထောင် အကွာတွင်ရှိသော ဇီယန်တောင်ကြား၌။

ဝိန်းယွီသည် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်လျက် မြောက်ပိုင်း တောင်တန်းများကို ငေးကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ လည်ပင်းရှိ သားမွေးကော်လာက အေးစက်သော လေကြောင့် အနည်းငယ် လွင့်ဝဲနေခဲ့၏။

ထင်းရှူးနှင့် ကြိုးကြာ ပုံစံ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များ ဖြူနေသော သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားတစ်ဦးက သူမ၏ အနောက်မှ လှေကားထစ်များကို တက်လာပြီး "မင်းသမီးက ဒီရက်ပိုင်း ဒီကို ခဏခဏ လာပုံရတယ်" ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။

ဝိန်းယွီက ရောက်လာသူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို "မင်းဆရာ" ဟု ခေါ်လိုက်၏။ သူမ၏ အကြည့်က ဆီးနှင်းပါးပါး ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ထွတ်များဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကာ သူမက ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မတို့ ဖုန်းယန်နဲ့ လော့ယန် ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ပြီး ကျွန်မရဲ့ ယောက်မကို ကယ်တင်နိုင်မယ့်နေ့ကို ကျွန်မ စောင့်ကြည့်နေတာပါ"

သူမမှာ ဝေ့ချီရှန်းကို မေးရမယ့် ကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးတယ်လေ!

မကြာသေးမီက မြောက်ပိုင်းဒေသများမှ ကောလာဟလ အများအပြားသည်လည်း ဇီယန်တောင်ကြားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

...