အခန်း ၁၇၆

အပိုင်း (၁၇၆.၁)

ဝေ့စစ်သည်က အမှန်ပင် တံခါးကို မဖွင့်ရဲချေ။ ဝေ့ဖိန်ကျင်းက အရက်မူးနေပြီး ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက တုန်ယင်စွာဖြင့် အကြံပေးလိုက်၏။

"သခင်လေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်မျိုးကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါနဲ့။ နယ်စားကြီးက အမိန့်ပေးထားပါတယ်... သူ့ရဲ့ တံဆိပ်ပြားနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင် မလွှတ်သရွေ့ ဘယ်သူမှ ဒီအကျဉ်းထောင်ထဲ ဝင်ခွင့်မရှိပါဘူး..."

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ကြီးမားလှသော နာကြည်းမှုနှင့် ဒေါသများကို သယ်ဆောင်ထားသည့်အလား သံတိုင်များကို အကြမ်းပတမ်း ကန်ကျောက်လိုက်ပြီး ကျိန်ဆဲတော့သည်။

"ငါက သူ့ရဲ့ သားအရင်းကွ။ ငါ့စကားတွေက အဲဒီ တံဆိပ်ပြားစုတ်လောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိဘူးလား"

ကန်ကျောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သံတိုင်များက တချွင်ချွင်မြည်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားတော့သည်။

အကျဉ်းထောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အနားယူနေကြသော ဝေ့စစ်သည်များက အပေါ်ထပ်တွင် တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားနေပြီဟု ထင်မှတ်သွားကြပြီး ဓားများနှင့် ခမောက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြ၏။

အရက်မူးပြီး ပြဿနာရှာနေသူမှာ ဝေ့ဖိန်ကျင်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အကျဉ်းထောင် အစောင့်ခေါင်းဆောင်ကလည်း အခက်တွေ့နေသော မျက်နှာအမူအရာကို ပြသလိုက်ပြီး စကားချိုချိုဖြင့် ချော့မော့ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

"သခင်လေး... ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ မင်္ဂလာဆောင်နေ့မှာ ဘာလို့ ဒီမှောင်မိုက်တဲ့ အကျဉ်းထောင်ကို လာရတာလဲ။ စောစောပြန်ပြီး မင်းသမီးနဲ့အတူ နေတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်..."

ကျယ်လောင်လှသော "ဒေါင်" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ဝေ့ဖိန်ကျင်းက သံတိုင်များကို အားဖြင့် ထပ်ကန်လိုက်ပြန်သည်။

သူ့လက်ညှိုးက သံတိုင်များကြားမှ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို ထိုးမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး အရက်ကြောင့် နီရဲနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ထောင်လွှားမောက်မာမှု အပြည့်ပင်။

"မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ။ ငါ့ကိစ္စတွေကို ဝင်စွက်ဖက်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒီနေ့ ငါ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေလို့သာ မင်း ငါနဲ့ စကားပြောခွင့်ရတာ။ သာမန်နေ့တွေမှာဆိုရင် မင်းက ငါ့ဖိနပ်ကို တိုက်ပေးဖို့တောင် မတန်တဲ့ကောင်ပဲ"

ထိုစကားများကြောင့် လက်အောက်ငယ်သားများရှေ့တွင် အရှက်ရသွားသော်လည်း ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်၏။ "ကျွန်တော်မျိုးတို့လို အရာရှိငယ်တွေက အမိန့်ကို နာခံနေရတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်လေး... အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါနဲ့..."

ဒေါသကြောင့် ဆူပွက်နေသော ဝေ့ဖိန်ကျင်းက တစ်ခွန်းတည်းကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေကြသည့် ဤအစောင့်များနှင့် လေကုန်ခံပြီး မပြောချင်တော့ချေ။ တံခါးကို ကန်ဖွင့်လို့ မရနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ သံတံခါးတွင် ခတ်ထားသော သော့ခလောက်ကို အကြမ်းပတမ်း စတင် ထုရိုက်လေတော့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းတစ်ယောက် တော်တော်လေး အရက်မူးနေသဖြင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူနှင့် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများက သူ့ကို မထိခိုက်ရဲကြချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကြေးခေါင်းလောင်းကို ထိုးလိုက်စမ်း"

မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ ဆောင်းရာသီညများတွင် အပြင်ဘက်၌ တစ်ညတာ ရပ်နေခြင်းက လူတစ်ယောက်ကို အေးခဲသေဆုံးသွားစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျဉ်းထောင်အပြင်ဘက်တွင် အစောင့်များ မရှိဘဲ ထောင်မှူးများအားလုံးက အတွင်းဘက်မှသာ စောင့်ကြပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သံတံခါးတစ်ခုက အဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထား၏။ အကယ်၍ ရန်သူများ တိုက်ခိုက်လာပါက သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အကျဉ်းထောင်အဝင်ဝရှိ ကြေးခေါင်းလောင်းကို ထိုးလိုက်ခြင်းဖြင့် အနီးအနားရှိ ကင်းလှည့်အစောင့်များက အကျဉ်းထောင်သည် တိုက်ခိုက်ခံနေရကြောင်း သိရှိသွားကြလိမ့်မည်။

အငယ်တန်းစစ်သည်များက ကျောက်နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကြေးခေါင်းလောင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထိုးလိုက်ချိန်တွင် ဝေ့ဖိန်ကျင်းက သော့ခလောက်ကို ထုခွဲလိုက်ပြီး သံကြိုးများကို ဆွဲဖြုတ်ကာ အကျဉ်းထောင်၏ ပိုနက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ ယိမ်းယိုင်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူနှင့် သူ၏လူများက သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ခါးမှဓားကို တရကြမ်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ထွက်သွားကြစမ်း"

အဓိပ္ပါယ်မဲ့ သေဆုံးရမှုများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူနှင့် သူ၏စစ်သည်များက နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာခဲ့ကြပြီး ဆက်ပြီး မတားဆီးရဲကြတော့ချေ။

ဝေ့မိသားစု၏ စာကြည့်ခန်းအတွင်းတွင် လျောင်ကျန်းသည် နေ့လယ်ခင်းက ရှောင်းလိနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည့်အကြောင်း ဝေ့ချီရှန်းနှင့်အတူ ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။ သူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရိုးမာပြီး ခေါင်းမာတဲ့စရိုက်ပဲ... ဝံပုလွေပေါက်လေး တစ်ကောင်နဲ့ တကယ်ကို တူတယ်။ တကယ်လို့ လူကြီးမင်း သူ့ကို ယုံကြည်မယ်ဆိုရင် လုံးဝကို ယုံကြည်ရလိမ့်မယ်။ သူ့ကို တကယ်သာ ကြာပွတ်နဲ့ ရိုက်လိုက်မိပြီဆိုရင်တော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယခင်က ယိုးကျိုးတိုက်ပွဲတွင် ရှောင်းလိ၏ ရဲရင့်မှုကြောင့် တရားမျှတမှု စစ်တပ်များသည် ဝေ့စစ်စခန်းသို့ ဝင်ရောက်လာပါက သူတို့သည် အသေခံစစ်သည်များအဖြစ်သာ အသုံးပြုခံရနိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ရှောင်းလိ၏ လက်အောက်တွင်သာ အားလုံး စုရုံးလာခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်က ဝေ့ချီရှန်းသည် ရှောင်းလိအား အင်အား ၃ သောင်းရှိသော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ကို ကွပ်ကဲရန် သဘောထားကြီးစွာဖြင့် ခွင့်ပြုပေးခဲ့သော်လည်း ဝေ့ဖိန်ကျင်းကိုလည်း စစ်တပ်ကြီးကြပ်ရေးမှူးအဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူ့တာဝန်မှာ ထုန်ကျိုးစစ်တပ်မှလွဲ၍ အခြားသော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့များက ရှောင်းလိနှင့် အမှန်တကယ် ပူးပေါင်းသွားခြင်းကို တားဆီးနိုင်ရန် ထိုတပ်ဖွဲ့များကို သိမ်းသွင်းရန်ပင် ဖြစ်၏။

ဝေ့အန်းက သူ၏ မျက်လုံးများအဖြစ် တာဝန်ယူကာ ရှောင်းလိကို စောင့်ကြည့်ရန် ဝေ့ဖိန်ကျင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့သော်လည်း ရှောင်းလိက မည်သည့် မကျေနပ်မှုကိုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ရှောင်းလိက တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ နောက်ထပ် ကြီးမားသော အောင်ပွဲတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီးတစ်ဦးက နင်းခြေသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ ရှောင်းလိက ကျဆုံးသွားသော သူ၏ အရာရှိအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူသည် ယန်လဲ့တောင်ကို စောင့်ကြပ်ရန် ချက်ချင်း ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရ၏။ ဤအရာက ရှောင်းလိ၏ ထိလွယ်ရှလွယ်သော အာရုံကြောကို တကယ်ပင် ထိခိုက်သွားစေခဲ့သည်။

ရှောင်းလိက သူ၏လက်အောက်ငယ်သားအတွက် တရားမျှတမှုကို မည်သို့ တောင်းဆိုခဲ့ကြောင်းနှင့် ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ခေါင်းမာနေဆဲဖြစ်ပြီး တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ကို အကြိမ်ကြိမ် စော်ကားခဲ့ကြောင်းကို ဝေ့ချီရှန်းလည်း သတိပြုမိခဲ့သည်။ ဤအရာက တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့များကို ရှောင်းလိဖက်သို့ သိသိသာသာ ယိမ်းယိုင်သွားစေခဲ့သည်။ အကြောင်းပြချက်များစွာနှင့် တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့အတွင်း ရှောင်းလိ၏ မြင့်တက်လာသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ဟန့်တားရန်အတွက် ဝေ့ချီရှန်းက ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ ရှောင်းလိသာ ယန်လဲ့တောင်ကို မကာကွယ်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် ဝံပုလွေမြင်းသည်တော်တပ်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရလျှင် သူ၏ စစ်ရေးဂုဏ်သတင်းက သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူသည် ဝေ့မိသားစုအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ရှောင်းလိအတွက်ကတော့ ပထမအချက်— စောင့်ကြည့်ခံရခြင်း—ကို နားလည်ပေးနိုင်စရာရှိသည်။ သူသည် လူသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဝေ့ချီရှန်း၏ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု မရှိခြင်းက အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ချက်မှာမူ သူ၏ အရာရှိများကို သေဆုံးစေခဲ့ပြီး သူ့ကို ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခု လက်ခံရန် သို့မဟုတ် အရည်အချင်းမရှိကြောင်း ဝန်ခံရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေခြင်းပင်။ ထိုသို့ဖြင့် ဝေ့စစ်စခန်းအတွက် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို စွန့်စားကာ သူ ရယူပေးခဲ့သော ခက်ခက်ခဲခဲ အောင်မြင်မှုများကို လျော့ပါးသွားစေခဲ့၏။

ဒါက သူ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်သော အရာတစ်ခုပင်။

သူသည် စောင့်ကြည့်ခံရခြင်းကို သည်းခံနိုင်သော်လည်း သူနှင့် သူ၏လူများက စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများ ရရှိရန်အတွက် အသက်စွန့်ကာ တိုက်ပွဲဝင်နေချိန်တွင် သူ၏ စစ်သူကြီးထံမှ ဖိနှိပ်မှုများနှင့် လျှို့ဝှက် တားဆီးပိတ်ဆို့မှုများကိုတော့ သည်းမခံနိုင်ချေ။ ထိုအရာအားလုံးက သူသည် အထက်လူကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားမလည်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ အမိန့်ပေးသူ၏သားက သူ့လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် မျက်နှာသာပေးမှုနှင့် အရှက်ရမှု နှစ်ခုစလုံးကို သည်းခံကာ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျိုးနွံစွာ ဒူးမထောက်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ဤနောက်ပိုင်း နာကြည်းမှုများသာ မရှိခဲ့လျှင် သူ၏ သခင်ဟောင်းအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကြောင့် ဟန့်ယန်၏ သရုပ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့လျှင်တောင် အမှန်တရားပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာအရ ဝေ့ချီရှန်းထံမှ မည်သည့် ပြစ်ဒဏ်ကိုမဆို ခုခံမှုမရှိဘဲ လက်ခံပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားနေသော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် သူသည် ဝေ့ချီရှန်းနှင့် ကျေးဇူးတရား၊ သစ္စာစောင့်သိမှု ကြိုးဝိုင်းများ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဝေ့ချီရှန်းက သူ၏စားပွဲပေါ်ရှိ ဒေသအသီးသီးမှ နောက်ဆုံးရ စစ်ရေးအစီရင်ခံစာများကို ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "မြို့ကို ဝိုင်းရံထားတဲ့ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့က ဆုတ်ခွာသွားပြီဆိုတော့ အကျဉ်းသားကို လောလောဆယ် ဆက်ပြီး ချုပ်နှောင်ထားလိုက်"

သူက သူ၏ အယုံကြည်ရဆုံးသော ဝါရင့်စစ်သူကြီးကို မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီတောင်ပိုင်း စစ်ဆင်ရေးအတွက် အဲဒီ မသိတတ်တဲ့ သားကို ငါ ကိုယ်တိုင် ခေါ်သွားမယ်။ ယွမ်ဖန်းကို ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခိုင်လိုက်မယ်။ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို မင်းဆီ အပ်နှံခဲ့ပါတယ်"

လျောင်ကျန်းက တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ "ဒါပေမယ့် လူကြီးမင်းရဲ့ ကျန်းမာရေးက..."

ဝေ့ချီရှန်းက ထပ်မပြောရန် အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ရောဂါအသေးအဖွဲလေးပါ... ဒါက ငါ့ကို မြင်းမစီးနိုင်အောင် တားဆီးထားနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ အဲဒီ ရှောင်းမိသားစုက ကောင်စုတ်လေးက မကြာသေးမီက စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေကြောင့် မာနထောင်လွှားနေပြီး မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ သူ့ကို စိန်ခေါ်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်နေလို့သာ ဒီလောက် အာခံရဲတာပဲ"

သူသည် ရှောင်းလိကို အကြိမ်ကြိမ် အခွင့်အရေးများ ပေးခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ကျေးဇူးတင်စိတ်ကို မပြသခဲ့ချေ။ ဝေ့ချီရှန်းမှာ ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူက ကျားရေဖုံးလွှမ်းထားသော ကုလားထိုင်၏ လက်ရန်းကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်သည်။ "ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ ကျားစစ်သူကြီးတွေက ကြီးမားတဲ့ အောင်ပွဲအချို့ကို ရယူနိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို လွှမ်းမိုးသွားနိုင်တဲ့အခါ၊ သူက စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်အင်အားကို မလွှမ်းမိုးနိုင်တော့တဲ့အခါ သူ ဘယ်လောက်အထိ မာနကြီးနေဦးမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

သူ၏ စကားသံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ အပြင်ဘက်မှ ကြေးခေါင်းလောင်းသံများက ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့၏။

ဝေ့ချီရှန်း၏ မျက်နှာက ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားသည်။ လျောင်ကျန်း၏ မျက်ခွံများက စိုးရိမ်တကြီး တုန်ခါသွားတော့သည်။

"အကျဉ်းထောင်မှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေတဲ့ပုံပဲ"

သူ့စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ရှောင်းလိရဲ့လူတွေက အခုပဲ ထောင်ဖောက်ဖို့ ကြိုးစားရလောက်အောင်ကို အရမ်း စိတ်လောနေကြပြီလား။

အကျဉ်းထောင်အတွင်းတွင် ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ရှောင်းလိကို ဖမ်းဆီးထားသော အချုပ်ခန်းဆီသို့ ယိမ်းယိုင်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အကျဉ်းကျခံထားရသဖြင့် မျှော်လင့်ထားသည့် ဖရိုဖရဲဖြစ်မှု အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိဘဲ တရားထိုင်နေသည့်အလား မတ်မတ်ထိုင်နေသော အမျိုးသားကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဒေါသများက ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

သူသည် အချုပ်ခန်းတံခါးကို အားဖြင့် ကန်ကျောက်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြောင့် အနားမကပ်ရဲဘဲ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော အစောင့်များကို လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ သခင်လေး ငါ့အတွက် ဒီအချုပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်ပေးစမ်း"

ထောင်မှူးများက သဘာဝကျစွာပင် မလုပ်ရဲကြချေ။ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်က အဝင်ပေါက်ဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီး လှမ်းကြည့်ရင်း သူ့ကို ချော့မော့ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ "ဒါ... ဒါက တကယ် ဖွင့်ပေးလို့ မရပါဘူး သခင်လေး..."

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် သူတို့၏ တုံ့ဆိုင်းနေသော ဆင်ခြေများက သူ၏နားထဲတွင် ဆူညံနေသည့် ယင်ကောင်အုပ်ကြီးလို နားငြီးဖွယ်ကောင်းနေသည်ဟု မှတ်လိုက်၏။ သူက ဓားကို သူတို့ဆီသို့ ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လက်အောက်ငယ်သားများက လန့်ဖြန့်သွားသော ငှက်များကဲ့သို့ ထွက်ပြေး လူစုကွဲသွားကြတော့သည်။ စူးစိုက်ခံနေရသည့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ပထမအချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယအချက်တွင် လျင်မြန်စွာ ဖမ်းမိသွားခဲ့၏။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ဖိထားရင်း ဝေ့ဖိန်ကျင်းက သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ခမ်းသွားကာ အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အချုပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်စမ်း"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများ စီးကျလာပြီး သူက တုန်ယင်စွာဖြင့် လိမ်ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော့်မှာ သော့မရှိပါဘူး။ ဒီလူက အရေးကြီးတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်ပါ။ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို စောင့်ကြပ်ဖို့ပဲ ဒီမှာ ရှိနေတာပါ။ သော့က နယ်စားကြီးဆီမှာပါ..."

ယခုအချိန်တွင် "နယ်စားကြီး" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရုံဖြင့် ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို ဒေါသထွက်စေလေသည်။ သူက ဓားကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သော့တွဲကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သော့များကို လုယူလိုက်ပြီးနောက် သူက အချုပ်ခန်းတံခါးဆီသို့ သွားကာ တစ်ချောင်းချင်းစီ စမ်းကြည့်လေတော့သည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူနှင့် အစောင့်များသည် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသွားသည့်အလား ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို မျက်လုံးဖြင့် အချက်ပြလိုက်ရာ အစောင့်တစ်ယောက်က စစ်ကူတောင်းရန် အပြေးအလွှား ထွက်သွားတော့သည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကိုယ်တိုင်က ရှေ့သို့ လေးဖက်ထောက်သွားကာ ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ထားပြီး မျက်ရည်များဖြင့် တောင်းပန်တော့သည်။

"သခင်လေး... ဒါက လုံးဝ မလုပ်သင့်ပါဘူး။ ဒီလူက လက်တွေ ခြေထောက်တွေ ခတ်ခံထားရပေမယ့် သူ့ကို ဖမ်းတုန်းက အိမ်တော်အစောင့် ၁၀ယောက်ကျော်နဲ့ ကျားအစောင့် ၁၀၀လောက် အားစိုက်ခဲ့ရတာပါ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က ဒီအချုပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်လို့ သူက သခင်လေးကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ရင် ကျွန်တော်တို့ အကြိမ်၁၀၀ သေရင်တောင် အပြစ်တွေ ပြေပျောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက နားထောင်နိုင်သည့် အခြေအနေတွင် မရှိချေ။ သူက ထိုလူကို အကြမ်းပတမ်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကန်ကျောက်လိုက်၏။ သူသည် တကယ့် စစ်မြေပြင် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးသော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက အထူးနည်းပြများထံမှ သိုင်းပညာကို သင်ယူခဲ့ဖူးသည်။ အရက်မူးနေလျှင်တောင် သူ၏ ကန်ချက်များနောက်ကွယ်ရှိ အင်အားက ကြီးမားလှပေသည်။ အချက်အနည်းငယ် ကန်ကျောက်ခံရပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ဝမ်းဗိုက်ကို ဖက်ကာ နာကျင်မှုကြောင့် ခွေခေါက်သွားပြီး သူ့ကို ဆက်လက် မတားဆီးနိုင်တော့ချေ။

အချုပ်ခန်းအတွင်းတွင် မျက်လုံးများမှိတ်ကာ တရားထိုင်နေသော ရှောင်းလိက သူ၏ အေးစက်ပြီး အထီးကျန်ဆန်သော အကြည့်ကို ပင့်တင်လိုက်ကာ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက သော့တစ်ချောင်းချင်းစီကို စမ်းကြည့်နေသော်လည်း သူက အရက်မူးလွန်းသဖြင့် လက်များကို တည်ငြိမ်အောင် မထားနိုင်ခဲ့ချေ။ သော့တွဲပေါ်ရှိ သော့အရေအတွက် များပြားခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် သော့အမှန်ကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအချုပ်ခန်းတံခါးပေါ်ရှိ သော့ခလောက်သည် အပြင်ဘက်တံခါးမှ သာမန် သံကြိုးများနှင့်မတူဘဲ အဆင့်မြင့် သံမဏိဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူသည် တံခါးကို အကြမ်းပတမ်း ကန်ကျောက်လိုက်ပြီး သော့ခလောက်ကို သူ၏ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်လိုက်သော်လည်း မခွဲနိုင်ခဲ့ချေ။ သူသည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို လူရွှင်တော်တစ်ယောက်လို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေသော ရှောင်းလိ၏ ရေခဲတမျှ အေးစက်သည့် မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစောပိုင်း မင်္ဂလာအခမ်းအနားတွင် ရှောင်းလိ၏ စည်းကမ်းမဲ့ တပ်ဖွဲ့များထံမှ သူ ခံစားခဲ့ရသော အရှက်ရမှုများက ပြန်လည် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ မီးတောက်များက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ လောင်ကျွမ်းလာတော့၏။ သူက အချုပ်ခန်းတံခါးကို အစွမ်းကုန် ကန်ကျောက်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို သံတိုင်များကြားမှ ထိုးသွင်းကာ ရှောင်းလိဆီသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ သူက အရက်မူးနေသော အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မိန်းမပျက်ရဲ့ မျိုးမစစ်သား... ဒီကိုလာပြီး မင်းရဲ့ သခင်လေး ငါနဲ့ ရင်ဆိုင်စမ်း"

သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်နိုင်မည့်အလား ရှောင်းလိ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ရုတ်တရက် အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်သွားမှုကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း ၎င်းကို သူက ထိလွယ်ရှလွယ်သော နေရာကို ထိမှန်သွားခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူလိုက်၏။ သူ့ကိုယ်အတွင်း၌ လောင်ကျွမ်းနေသော ဒေါသများက နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော သက်သာရာရမှု တစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့သည်။

သူက ဆက်ပြီးလှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ငါ့ကို ဘာလို့ စိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ မင်းရဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ယုံချန်က ဘယ်သူ့ကိုမဆို မေးကြည့်လိုက်... မင်းနဲ့ မင်းအမေအကြောင်း မကြားဖူးတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလဲ။ တစ်မြို့လုံးက ယောက်ျားတွေရဲ့ တစ်ဝက်လောက်က မင်းအမေရဲ့ စကတ်အောက်ကို ဝင်သွားခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ အဲဒီ ယောက်ျားချောလေး မျက်နှာနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ မိန်းမပျက် အမေရဲ့ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ပြီး ယောက်ျားလေး ပြည့်တန်ဆာအိမ်မှာ မင်းရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ဘာလို့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း မလုပ်တာလဲ"

အရက်ကြောင့် ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာ ခံစားနေရသည့်အလား သူ၏ သူငယ်အိမ်များတွင် ထင်ဟပ်နေသော အရာအားလုံးက မှုန်ဝါးဝါးနှင့် နှစ်ထပ်ဖြစ်နေ၏။

သူသည် ရှောင်းလိက မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

...

အပိုင်း (၁၇၆.၂)

သူ၏ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အချုပ်ခန်း၏ သံတိုင်များက အကာအကွယ်ပေးထားပြီး— ရှောင်းလိ၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များကိုလည်း လေးလံသော သံကြိုးများဖြင့် ခတ်ထားသဖြင့် အန္တရာယ်မပြုနိုင်တော့သောကြောင့်— ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို မခံစားရချေ။ သူ၏ စော်ကားမှုများကို ဖွင့်ဟပြီးနောက် သူသည် လုံးဝကို ကျေနပ်အားရသွားခဲ့၏။

သူသည် သံတိုင်များကို ဓားဖြင့် နှစ်ချက်ခန့် ရမ်းသမ်းခုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လှောင်ပြောင်မှုများကို ဆက်ပြောလေသည်။ "အဘိုးကြီး ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။ မင်းမှာ ဂျွမ်းဘား ပညာတချို့ရှိတာကို မြင်ပြီး မင်းက သူ့ရဲ့ သားအကြီးဆုံးနဲ့ တူတယ်လို့ သူက ပြောနေတယ်။ အရင်မင်းဆက်က မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ အမေကများ သူ့သားကို ပြည့်တန်ဆာရဲ့ မျိုးမစစ်ကောင်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရကောင်းလားဆိုပြီး သူ့အိပ်မက်ထဲကို လာခြောက်လှန့်နေမလားတောင် မသိဘူး...

ရှောင်းလိသည် အချုပ်ခန်းတံခါးဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ ဓားထိပ်ဖျားနှင့် ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ခန့်အကွာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေ၏။

ယင်းကိုမြင်လျှင် ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် သူ၏ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးစက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရှောင်းလိသည် ထိုတုံးတိတိ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘေးသို့ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ သံကြိုးများကို ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်ကောက်ဝတ်တွင် ရစ်ပတ်ကာ အားဖြင့် ဆောင့်ဆွဲလိုက်လေသည်။

အေးစက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော သံကြိုးများသည် သူ၏ အသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စူးဝင်သွားသည့်အလားပင်။ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်လုံးနှင့် ပခုံးတစ်ဝက်ခန့်သည် သံတိုင်များကြားတွင် ညှပ်သွားခဲ့၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းနှင့် ခေါင်းသည် ထိုအနေအထားကြောင့် သံတိုင်များနှင့် အတင်းအကျပ် ဖိကပ်ခံထားရပြီး ချက်ချင်းပင် အကျဉ်းထောင်အတွင်း သူ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ရှောင်းလိသည်— အပြည့်အဝ ချုပ်နှောင်ခံထားရသော်လည်း— သံတိုင်များကြားမှတစ်ဆင့် လူတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့သော အကျဉ်းထောင်အစောင့်ခေါင်းဆောင်နှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာပါက သူတို့၏ ခေါင်းများ ပြုတ်သွားမည်ကို ထိတ်လန့်စွာဖြင့် သူ့ကို တားဆီးရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

သို့သော် သူ၏ အားသာချက်ကို သုံးကာ ရှောင်းလိသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ ဆန့်တန်းနေသော လက်မောင်းကို ကျောရိုးဆီသို့ နောက်ပြန် ချိုးလိုက်ရာ အကျဉ်းထောင်အတွင်းမှ ဝက်တစ်ကောင်လို အော်ဟစ်သံများ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော သံကြိုးအရှည်ကို သံတိုင်ကွက်လပ်များကြားမှ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ လည်ပင်းတွင် ရစ်ပတ်ကာ တင်းကျပ်နေအောင် ချည်ထားလိုက်သည်။

လက်မောင်းတစ်ဖက်မှာ ကျောနောက်သို့ ရက်စက်စွာ လိမ်ချိုးခံထားရပြီး ရေခဲတမျှ အေးစက်ကာ မြွေဟောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့သော သံကြိုးက လည်ချောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားသဖြင့် အရက်ကြောင့် နီရဲနေသော ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ မျက်နှာသည် အသက်ရှူကျပ်လာသဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခရမ်းရောင် သန်းလာခဲ့၏။ သူ၏ အားနေသော လက်တစ်ဖက်သည် လည်ပင်းရှိ သေစေနိုင်သော သံကြိုးကို အသည်းအသန် ကုပ်ခြစ်နေလေသည်။

အစောင့်များသည် သံကြိုးကို လျော့သွားစေရန်နှင့် ရှောင်းလိ၏ ဆုပ်ထားသည့်လက်ကို ဖြည်ချရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ကြသော်လည်း သူ့ကို လက်တစ်လုံးခန့်ပင် မရွေ့လျားစေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူတို့၏ အမိန့်များသည် ရှင်းလင်းလှသည်။ ရှောင်းလိကို မထိခိုက်စေရန် သို့မဟုတ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း မပြုရန်ပင်။

သို့သော် ယခုအခါ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် သူ၏ ရန်စမှုကြောင့် သေလုမြောပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်နေသော အကျဉ်းထောင်အစောင့်ခေါင်းဆောင်သည် ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို ကယ်တင်ရန် သူ၏လူများကို ရှောင်းလိအပေါ် ဓားများအသုံးပြုရန် အမိန့်ပေးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အကျဉ်းထောင်စင်္ကြံမှ တင်းမာသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့၏။

"ရှောင်းစစ်သူကြီး! ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ပါ!"

အကျဉ်းထောင်အစောင့်ခေါင်းဆောင်သည် အသစ်ရောက်လာသူများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိမိ၏ မိခင်အရင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား သူတို့ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်တော့သည်။ "နယ်စားကြီး၊ လျောင်စစ်သူကြီး၊ နောက်ဆုံးတော့ လူကြီးမင်းတို့ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ!"

ခဲယဉ်းစွာ အသက်ရှူနေရပြီး သူ၏ ညည်းတွားသံများ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားသော ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် သံကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်မည့်အစား ဝေ့ချီရှန်းဆီသို့ အားနည်းစွာ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး အားယူကာ တောင်းပန်လိုက်လေသည်။ "အဖေ... ကယ်... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး..."

ဝေ့ချီရှန်းသည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သူကို မကြည့်ခဲ့ဘဲ သူ၏အနောက်ရှိ ရှောင်းလိဆီသို့သာ အကြည့်ကို စူးစိုက်ထားလိုက်သည်— သူ၏သားကို သံကြိုးဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားသော၊ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများရှိသည့် ထိုအမျိုးသားကိုပင်။ "ဒီနယ်စားကြီးကို မင်း ဘာမှအကြွေးမတင်တော့ဘူးလို့ မင်းက ဆိုတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါကလည်း မင်းကို ဘယ်တုန်းကမှ မတရား မဆက်ဆံခဲ့ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်။ မင်းကို ထွက်သွားခွင့်မပေးတာနဲ့ ဒါက ငါ့ကို မင်းပေးတဲ့ အဖြေလား"

သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော လျောင်ကျန်းက အလျင်အမြန် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်းစစ်သူကြီး၊ သေသေချာချာ စဉ်းစားပါဦး! မင်းနဲ့ သခင်လေးကြားမှာ ဘယ်လို နားလည်မှုလွဲတာတွေပဲ ရှိနေပါစေ၊ မင်းရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေကို ထည့်တွက်ပါဦး! တကယ်လို့ သခင်လေး တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် သူတို့လည်း သေချာပေါက် အပြစ်ဒဏ် ခံရလိမ့်မယ်!"

ရှောင်းလိ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည် ဘယ်သောအခါမှ သည်လောက် မပြင်းထန်ခဲ့ဖူးချေ— ယင်းမှာ အချုပ်ခန်းအပြင်ဘက်ရှိ သံချပ်ကာစစ်သည်များနှင့် အစောင့်များ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးထသွားစေလောက်အောင် ယဉ်ပါးအောင် မလုပ်နိုင်သော သားရဲတစ်ကောင်၏ ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ လည်ပင်းရှိ သံကြိုးကို နောက်ထပ် နှစ်ချက်ခန့် တင်းကျပ်လိုက်ပြီး သံကွင်းများက တစ်ဖက်လူ၏ လေပြွန်ကို ချေမွလုနီးပါး ဖြစ်သွားချိန်မှသာ တင်းနေအောင် ဆုပ်ထားသည့်လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်လေ၏။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏ လည်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အလွန်ခက်ခဲစွာဖြင့် လေကို ရှူသွင်းနေရသည်။ သူ၏ လည်ပင်းသည် နာကျင်မှုကြောင့် တဆစ်ဆစ် ကိုက်ခဲနေ၏— လည်ပင်းညှစ်ခံရမှုကြောင့် ပွန်းပဲ့နေရုံသာမက ကြမ်းတမ်းသော သံကြိုးကြောင့် နေရာများစွာတွင် အရေလန်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် ဝေ့ချီရှန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ခင်ဗျားရဲ့ ဝေ့မိသားစု နာမည်က ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မြတ်နေပါစေ၊ ခင်ဗျားတို့ စစ်စခန်းကို ဝင်ခွင့်ပြုဖို့ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မတောင်းဆိုခဲ့ဘူး! ကျွန်တော့်ရဲ့ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ မိခင်က ဆုံးပါးသွားတာ နှစ်တွေကြာနေပြီဖြစ်ပေမယ့် အခု ခင်ဗျားတို့ အိမ်တော်ကနေ ဒီလို အရှက်ခွဲခံရတာကို ခံစားနေရတယ်။ သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် တာဝန်မကျေခဲ့ဘူး!"

လျောင်ကျန်းသည် အစပိုင်းတွင် ဝင်ရောက်ဖျန်ဖြေပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဤစကားများကို ကြားသောအခါ သူ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ: သွားပါပြီ ဟူ၍။

ရှောင်းလိက ဝေ့ချီရှန်းနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ကြေညာလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူ၏ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော မိခင်အကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လျောင်ကျန်းသည် ဤကိစ္စမှာ ပိုရှုပ်ထွေးနိုင်ကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှောင်းလိသည် ယခင်က နုတ်ထွက်ရန် လာရောက်ပြီး အဖမ်းခံခဲ့ရစဉ်က သည်လောက် ဒေါသမထွက်ခဲ့ချေ။ ယနေ့တွင် သူနှင့် ဝေ့ချီရှန်းတို့သာ အချိန်မီ မရောက်လာခဲ့လျှင် ထိုအမျိုးသားက ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို အမှန်တကယ် လည်ပင်းညှစ်သတ်ပစ်နိုင်ပေသည်။

ဝေ့ချီရှန်းက လျှို့ဝှက်စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီးနောက် လျောင်ကျန်းသည် ရှောင်းလိ၏ နောက်ခံနှင့် ပတ်သက်၍ ကောလာဟလအချို့ကို ကြားခဲ့ရဖူးသည်။ ယင်းက ရှောင်းလိသည် စစ်တပ်အတွင်း ပြည့်တန်ဆာအိမ်များသို့ သွားရောက်ခြင်းကို ဘယ်သောအခါမှ ခွင့်မပြုခဲ့ဘဲ သူကိုယ်တိုင်လည်း အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအကျင့်ကို ထိန်းသိမ်းထားကာ အောင်ပွဲခံ စားပွဲများတွင်ပင် သီချင်းဆိုသူ သို့မဟုတ် အကမယ်များကို ဘယ်သောအခါမှ မထိတွေ့ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြနေလေသည်။ သတင်းသိရှိထားသော စစ်သူကြီးအချို့က ၎င်းမှာ သူ၏ ကွယ်လွန်သွားသော မိခင်နှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။

ယခု ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို သူ သတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လျောင်ကျန်းက တွေးတောမိသည်။ သခင်လေးကများ သူ့အမေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ သူ့ကို မိုက်မိုက်မဲမဲ စော်ကားလိုက်တာလား။

လျောင်ကျန်းသည် ပညာရှိစွာဖြင့် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

ဝေ့ချီရှန်း ကိုယ်တိုင်လည်း အစပိုင်းတွင် ဒေါသထွက်နေခဲ့သော်လည်း ရှောင်းလိ၏ နောက်ဆုံးစကားများကို ကြားသောအခါ သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အတော်လေး အမူးပြေသွားခဲ့ပြီး သူ ပြဿနာ ထပ်ရှာမိပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးများကို ရင်မဆိုင်ရဲတော့ချေ။

သားဖြစ်သူကို ဤသို့မြင်သောအခါ ဝေ့ချီရှန်းသည် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားတော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် " ငါ မင်းကို ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ပေးမယ်" ဟုသာ ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်လာခဲ့လိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်များ လွင့်ဝဲလျက် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားတော့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် သံချပ်ကာစစ်သည်များ၏ အကူအညီဖြင့် မြေပြင်မှ ထလာခဲ့ပြီး အကျဉ်းထောင်ထဲမှ တရွတ်တိုက် ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ဝေ့ချီရှန်းက အဝေးသို့ မရောက်သေးဘဲ— လေနှင့် နှင်းများကြားတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။

ယနေ့ ပြစ်ဒဏ်မှ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အစောပိုင်း ရုန်းကန်မှုကြောင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော သူ၏ ရွှေသရဖူကိုပင် မပြင်ဆင်တော့ချေ။ သူက ချဉ်းကပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ "အဖေ"

ဝေ့ချီရှန်းသည် လှည့်ကာ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာကို အားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။ ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ပြီး ပါးပြင်က လျင်မြန်စွာ ရောင်ရမ်းလာကာ ကွဲသွားသော နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများ စီးကျလာ၏။

သူသည် ကန့်ကွက်သည့်စကား တစ်ခွန်းမှ မပြောရဲခဲ့ချေ။ သူ့မျက်နှာကို ပြန်လှည့်လိုက်သောအခါ ဝေ့ချီရှန်းရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့လျက် သူ၏ ခြေထောက်များကိုသာ စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

ဝေ့ချီရှန်းက "ဒူးထောက်စမ်း" ဟု အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သောအခါ သူသည် နှင်းများထဲတွင် နာခံစွာ ဒူးထောက်ချလိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ သားအဖနှစ်ဦးကြားရှိ မိသားစုကိစ္စဖြစ်သောကြောင့် လျောင်ကျန်းက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မသင့်တော်ဟု စဉ်းစားလိုက်၏။ အစေခံတစ်ဦးထံမှ ဆီစိမ်စက္ကူထီးတစ်လက်ကို ယူကာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝေ့ချီရှန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "နယ်စားကြီး၊ အပြင်ဘက်မှာ လေတွေ အရမ်းတိုက်နေတယ်"

ဝေ့ချီရှန်းကို သူ၏ စာကြည့်ခန်းသို့ ပြန်ရန် တိုက်တွန်းမည့်စကားများ မပြောနိုင်မီမှာပင် အနောက်ဘက်မှ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "သခင်ကြီးက အဖေနဲ့အတူ ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး"

လျောင်ကျန်းက မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် နန်းတွင်းအစေခံမလေး နှစ်ယောက် ခြံရံလျက် မီးအိမ်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရှေ့ဘက် လမ်းဆုံတွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အမှောင်ထုထဲတွင် အမိုးစွန်းအောက်ရှိ မီးအိမ်အလင်းရောင်က မှိန်ဖျော့နေသော်လည်း သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်သည် ပါးရိုက်ခံထားရသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ ရောင်ရမ်းနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သေးသည်။

လျောင်ကျန်းသည် ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ သရုပ်မှန်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားသော အမှန်တရားအချို့ကို သိထားသော်လည်း— ယခင် ကျင့်မင်းသမီးတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းကို ဆောင်ထားသော သူမအဖို့— မင်္ဂလာဆောင်ညတွင် သည်လောက်အထိ ပြင်းထန်စွာ ပါးရိုက်ခံရခြင်းမှာ တော်တော်လေး မသင့်တော်လှချေ။

သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး ထပ်မံ မကြည့်ရဲတော့ချေ။

ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရောင်ရမ်းမှုကို မြင်သောအခါ ဝေ့ချီရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သိသိသာသာ ပိုအေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်လာခဲ့၏။

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက ဝေ့ချီရှန်းကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "သခင်ကြီးက အရက်တွေ အရမ်းသောက်ထားပြီး ပြန်မလာဘူးလေ။ သူ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ ကျွန်မ လိုက်ရှာနေတာပါ။ သူ ဘာမှမဖြစ်လို့ ဝမ်းသာပါတယ်"

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကို သူ၏ ဤကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အခြေအနေကို မမြင်စေချင်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ အသံကို ကြားသောအခါ သူသည် ခါးကို မတ်လိုက်ပြီး သူမရှိရာဘက်သို့ အေးစက်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရမှသာ သူသည် တုန်လှုပ်ကာ အေးခဲသွားတော့၏။

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝေ့ချီရှန်းက သူ့ကို ချေမွပစ်ချင်သည့်အလား မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ မကာကွယ်နိုင်တော့ဘဲ အလိုအလျောက် ဗြုန်းစားကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သူ့ကို မရိုက်ခဲ့ပါဘူး! စောစောက သူ့မျက်နှာကို ဖြည်းဖြည်းလေး နှစ်ချက်သုံးချက်လောက်ပဲ ပုတ်ခဲ့တာပါ— သူ့ရဲ့ အစေခံမလေးတွေရော၊ လိုင်ဖူနဲ့ လိုင်ဝမ်တို့ရော သူတို့မျက်စိနဲ့တပ်အပ် အကုန်လုံး မြင်ခဲ့ကြတာပဲ..."

ဝေ့ချီရှန်းသည် သားဖြစ်သူကို တိုက်ရိုက် ကန်ကျောက်လိုက်ရာ သူသည် ရွှံ့ဗွက်ထူထပ်နေသော နှင်းများထဲသို့ ယိမ်းယိုင် လဲကျသွားလေသည်။ ချောင်းဆိုးရင်း သူက အေးစက်သော အမိန့်တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်လိုက်၏။ "အစောင့်တွေ! ဒီအရိုအသေမဲ့တဲ့ သားကို ဘိုးဘွားခန်းမမှာ သွားလှောင်ထားလိုက်စမ်း! သူ အမှားကို ဝန်မခံမချင်း သူ့ကို ပြန်မလွှတ်ပေးရဘူး!"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် လျောင်ကျန်းကို တွဲလျက် ဒေါသ မပြေနိုင်သေးဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သံချပ်ကာစစ်သည် အနည်းငယ်က ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို ဘိုးဘွားခန်းမသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် သယ်မ,လိုက်ကြသည်။ ဒေါသထွက်နေသော သူက လမ်းဆုံတွင် မီးအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သော ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အံကြိတ်လိုက်သည်။ "မင်းက သခင်လေး ငါ့ကို လုပ်ကြံတာပေါ့လေ!"

ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ ကြည်လင်ပြီး မည်းနက်သော မျက်လုံးများက သူ့ကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူမသည် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေပုံရပြီး ရောင်ရမ်းနေသော ပါးပြင်ကို သူမ၏ လက်ဖြင့် ညင်သာစွာ ဖုံးအုပ်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "အဖေ ဒီမှာ ရှိနေမှန်း ဝမ်ကျိန်း မသိခဲ့ပါဘူး။ သခင်ကြီးကို စိုးရိမ်လို့သာ ကျွန်မ အပြင်ထွက်လာခဲ့တာပါ"

ဒေါသထွက်နေသော ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အပြေးအလွှား သွားရောက်ရင်ဆိုင်ချင်ခဲ့သော်လည်း သံချပ်ကာစစ်သည်များက သူ့ကို မြဲမြံစွာ တားဆီးထားခဲ့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ရန် တာဝန်ယူထားသော ဝေ့မိသားစု၏ အစေခံ ဝေ့ရှန်းက ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ညဉ့်နက်နေပါပြီ မင်းသမီး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်နားပါတော့"

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

အပြန်လမ်းတွင် ရောင်ရမ်းလာသည်အထိ သူမ တမင်သက်သက် ရိုက်ထားခဲ့သော မျက်နှာတစ်ခြမ်းသည် အေးစက်သော လေပြေထဲတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ နာကျင်နေဆဲပင်။ သို့သော် ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကွေးညွတ်သွားတော့၏။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက သူမကို နှစ်သက်သည်ဖြစ်စေ၊ မနှစ်သက်သည်ဖြစ်စေ သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။

ယနေ့ည ဝေ့ဖိန်ကျင်းက သူမအပေါ် ပြုလုပ်ခဲ့သော အရှက်ရမှုသည် ယခင်က ဇာတ်သဘင်အဖွဲ့တွင် သူမ ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

သူမအပေါ် သခင်မကြီးဝေ့၏ သဘောထားက သိသာထင်ရှားနေပြီး ဖြစ်သည်။ လက်ထပ်ပြီးနောက် ဝေ့ဖိန်ကျင်းထံမှ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို သူမ ခံစားရမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ချေ။

ဝေ့ချီရှန်းက ထိုသားအမိ၏ ဖိနှိပ်မှုကို အသားကျသွားခြင်း၊ ငြီးငွေ့သွားခြင်း မဖြစ်လာခင် ယနေ့ညတွင် သူမ၏ နာကြည်းချက်များကို ပွင့်လင်းစွာ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းဖြင့်သာ သူမသည် အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိနိုင်လိမ့်မည်။

သူမသည် ကောင်းကင်အောက်ရှိ လူတိုင်းက အသိအမှတ်ပြုထားသော မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခုလုံးက သူမကို အားကိုးနေရသည်။

ငါ့မှာ ကလေးတစ်ယောက် ရလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဝေ့မိသားစု တစ်ခုလုံးက ဘာများ အရေးပါတော့မှာလဲ။

...