အခန်း ၁၈၂

အပိုင်း (၁၈၂.၁)

ကျန်းဟူသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားပုံရပြီး အလောတကြီး အော်ခေါ်လိုက်၏။ "အစ်ကို(၂)!"

အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်တတ်သော စုန့်ချင်ကလည်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူး... ဒီတစ်ကြိမ် လူရိုင်းတွေရဲ့ ထိုးစစ်က အရမ်းကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ ဒီတိုက်ပွဲ ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်တို့ လက်အောက်က စစ်သည်တွေ ဘယ်လောက်တောင် အထိအခိုက် အကျအဆုံး ရှိမလဲဆိုတာ မသိနိုင်သေးဘူး။ တကယ်လို့ တောင်ဘက်ကို စစ်ချီသွားတဲ့ ရှော့ပျန်းနယ်စားက မြောက်ပိုင်းက အပြောင်းအလဲတွေကို သိသွားပြီး အမြန် ပြန်လှည့်လာခဲ့ရင် အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်းလိသည် ဝေ့ချီရှန်း၏ လက်အောက်တွင် ဆက်နေရန် ဆန္ဒမရှိတော့သည့်အတွက် ဝေ့ချီရှန်း၏ စရိုက်အရဆိုလျှင် ကျားကို တောထဲသို့ သေချာပေါက် ပြန်လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘေးနားရှိ အခြား ညီအစ်ကိုများကလည်း ပြောလိုက်ကြ၏။ "ဟုတ်တယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး။ ကြီးမြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်က မအောင်မြင်သေးဘူးလေ။ ဘာဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းက ပြည်သူတွေအတွက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ်ကို အဆုံးရှုံးခံရမှာလဲ"

လူအားလုံးက ရှောင်းလိကို ကြည့်နေကြသည်။ သူက ခေါင်းမော့ကာ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာဖြင့် မေးခွန်းတစ်ခုသာ မေးလိုက်တော့သည်။ "ကြီးမြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ဆိုတာ ဘာလဲ"

ထိုစကားသည် မေးခွန်းထုတ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအဖြေကို ဘယ်တုန်းကမှ အမှန်တကယ် မဖော်ထုတ်နိုင်သည်နှင့် ပိုတူနေ၏။

လူတကာရဲ့အထက်က လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့လား။ လူသောင်းနဲ့ချီတဲ့သူတွေရဲ့ ကြည်ညိုလေးစားမှုနဲ့ ခယမှုကို ခံယူဖို့လား။

အဲဒါက ငါ လိုချင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။

ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်လည်း မဟုတ်ဘူး။

သူ အာဏာနှင့် အကျိုးအမြတ်ကို လိုက်စားခဲ့ရခြင်း၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးအတွက်ပင်။

တစ်ဦးက သူ့ကို မွေးဖွားပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သူသည် ကျေးဇူးမဆပ်နိုင်ခဲ့သလို သူမအတွက်လည်း ကလဲ့စားမချေပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

နောက်တစ်ဦးကတော့ သူ မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်ပြီး သူသည် သူမ လိုချင်သောအရာကို မပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သလို ဤဆူပူအုံကြွနေသော ခေတ်ပျက်ကြီးထဲတွင် သူမကို ဘေးကင်းလုံခြုံအောင်လည်း မကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

ဤအကြောင်းရင်း နှစ်ခုက သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေသော အမာရွတ်များပင်။

သို့သော် ထုန်ကျိုးမှစတင်ကာ ဤသို့သော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့ပြီးနောက် သူတို့နှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်း တတ်နိုင်သမျှ အသက်ရှင်လျက် အိမ်ပြန်နိုင်စေရန် သေချာအောင် လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းကလည်း သူ၏ စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် ဝေ့ချီရှန်းက စစ်တပ်အတွင်းရှိ သူ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကို လျှော့ချရန်အတွက် သူ၏ လက်အောက်ရှိ စစ်သည်များကို သေတွင်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ခဲ့ရခြင်းပင်။

မြောက်ပိုင်းဝေ့မှ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်ပိုင်း အိပ်မပျော်သော ညတိုင်းတွင် သူ့လက်ထဲတွင် ဤသို့သော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် ဝေ့တပ်စခန်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဖေစုန့်ကို နှိမ်နင်းခြင်းမှလွဲ၍၊ အင်အားအကြီးဆုံးသူ ဖြစ်လာအောင် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းမှလွဲ၍၊ သူမ အရင်က ရွေးချယ်မှု မှားယွင်းခဲ့ကြောင်းကို ဝိန်းယွီ နားလည်လာစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်းမှလွဲ၍၊ သူ ဆက်ပြီး ဘာလုပ်သင့်သေးသလဲဟုလည်း တွေးတောနေခဲ့သည်။

သူ ဆက်တွေးနေမိသည်။ ဆောင်ကြာမြိုင်တွေ အားလုံးကို ဖြိုချပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးရဦးမယ်။ အပြစ်ကင်းတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို လူကုန်ကူးတဲ့ ဥပဒေတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပြင်ဆင်ပြဋ္ဌာန်းရမယ်။ အဂတိလိုက်စားတဲ့ အရာရှိတွေနဲ့ ကောက်ကျစ်တဲ့ ကုန်သည်တွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးပြီး ပြည်သူတွေကို အမြတ်ထုတ်ဖို့ အခွင့်အရေး မပေးရဘူး...

ဒါပေမယ့် အဲဒီကိစ္စတွေ အားလုံးက ငါနဲ့ အလှမ်းဝေးနေသေးသလိုပဲ။ အခု မျက်စိရှေ့မှာတော့ ဒီမြောက်ပိုင်းက ပြည်သူတစ်ဝက်လောက်ကို ကယ်တင်မလား မကယ်တင်ဘူးလား ဆိုတဲ့ အခက်အခဲကြီးက ပေါ်ပေါက်နေပြီလေ။

ယန်လဲ့တောင်သာ လုံးဝ ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင် ဝေ့ကျိုးနှင့် အနီးနားရှိ ပြည်နယ်မြို့တော် အနည်းငယ်ကလည်း သေချာပေါက် ခုခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝေ့ချီရှန်းက သူ့ဌာနေကို တစ်ပါးသူ လာရောက်တိုက်ခိုက်ခံရသဖြင့် ဖေစုန့်ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ စစ်တပ်ကြီးကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်လှည့်လာပြီး လူရိုင်းများကို နယ်စပ်အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည် မောင်းထုတ်မည် ဆိုလျှင်တောင် အချိန်များစွာ ပေးရလိမ့်မည်။

ထိုကာလအတွင်း အပြစ်မဲ့ပြည်သူ မည်မျှ ဒုက္ခရောက်ရမည်ကို ဘယ်သူမှ ရေတွက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်မှစပြီး မြောက်ပိုင်းဝေ့သည် လုံးဝ နာလန်မထူနိုင်တော့ဘဲ ပြိုလဲသွားနိုင်ပြီး သူ့အဖို့မူ ၎င်းသည် ဝေ့ချီရှန်း၏ ဖိနှိပ်မှုမှ ကင်းဝေးကာ မိမိကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ အင်အားကြီးမားလာစေရန်အတွက် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပင်။

သို့သော် လူရိုင်းများ၏ ဓားချက်အောက်တွင် သောင်းနှင့်ချီသော ပြည်သူများ သေဆုံးသွားရမည်ကို လျစ်လျူရှုပြီးမှ ရရှိလာသော အခွင့်အရေးမျိုးကို လောကလူသားများက ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချရန်ပင် မလိုဘဲ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ရွံရှာမိသည်။

ထိတ်လန့်တကြား ငိုကြွေးသံများနှင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော လမ်းမကြီးထက်တွင် မြင်းကျောပေါ်၌ ထိုင်နေကြသော လူတစ်စုသည် ရှောင်းလိက ထိုစကားကို မေးမြန်းလိုက်ပြီးနောက် တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အ ကုန်ကြသည်။

ရှောင်းလိသည် ထိုအဖြေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မစဉ်းစားနိုင်သေးသည့်ပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နဂါးပလ္လင်ပေါ် ထိုင်ဖို့အရေးဆိုရင်တော့ ရှေးခေတ်ကစလို့ ဧကရာဇ် ဘယ်နှစ်ပါးလောက်များ အဲဒီအပေါ်ကနေ ဆွဲချခံခဲ့ရဖူးပြီလဲ"

"သူတို့က ဘယ်သူ့ထက်မဆို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ပိုပြီး သိနားလည်ကြတယ် မဟုတ်လား။ သူတို့ လုပ်ခဲ့တာတွေကလည်း တိုင်းပြည်အာဏာအတွက် အကျိုးအရှိဆုံး ရွေးချယ်မှုတွေချည်းပဲလေ"

"ညီအစ်ကိုတွေက ကျွန်တော့်ဆီကို အသက်တွေ အပ်နှင်းပြီး ဒီလမ်းပေါ်က ရှုပ်ထွေးမှုတွေထဲကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ကြတာက လောကကြီးက တရားမျှတမှု မရှိလို့၊ စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်တွေက မဆုံးနိုင်လို့၊ ပြည်နယ်နဲ့ ခရိုင်အသီးသီးက ပုန်ကန်နေတဲ့ ဘုရင်တွေက ပြည်သူတွေဆီကနေ အဆီအနှစ်တွေ ထုတ်ယူလို့ မရတော့တဲ့အခါ သွေးတွေ အသားတွေနဲ့တကွ အရေခွံတစ်လွှာကိုပါ ထပ်ပြီး ခွာယူနေကြလို့၊ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစမရှိတော့လို့ပဲ။ ကျွန်တော်က လူတိုင်းရဲ့ အသက်တွေကို ရင်းပြီး လော့ယန် နန်းတော်ထဲက သွေးတွေ ဘယ်လောက်တောင် စွန်းထင်းနေမှန်းမသိတဲ့ နဂါးပလ္လင်ကို သွားလုဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် အမြဲတမ်း လုပ်ချင်ခဲ့တာက ကျွန်တော့်အမေအတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့ရယ်၊ ပြီးတော့ လူတိုင်းအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုကို ရှာဖွေပေးဖို့ရယ်၊ အားလုံးက ကိုယ့်ရဲ့ မြေတစ်ဧကသုံးစိတ်ကို ကာကွယ်နိုင်ကြဖို့ရယ်၊ နောင်တစ်ချိန် လောကကြီး ငြိမ်းချမ်းသွားပြီး စစ်မတိုက်ရတော့တဲ့အခါ အရာရှိ မဖြစ်ရင်တောင်မှ အားလုံးက ကိုယ်ပိုင် ဓနအင်အားနဲ့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်နိုင်ကြဖို့ပဲ"

သူသည် ယုံချန်ကတည်းက သူနှင့်အတူ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြသော ညီအစ်ကိုများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ မြောက်ပိုင်းကနေ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေကြရတဲ့ ဒီပြည်သူတွေက အရင်တုန်းက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘာမှ မကွာခြားဘူး"

မြောက်လေက မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ တိုက်ခတ်လာပြီး အေးစက်သော ညချမ်းတွင် ကျဆင်းနေသည့် မရေမတွက်နိုင်သော နှင်းမှုန်လေးများကို လွှင့်ပါးသွားသည်။

ရှောင်းလိသည် ငိုကြွေးအော်ဟစ်သံများ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်သော လမ်းသွယ်လေးများကို လည်ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ပီပြင်သော ဘေးတိုက်မျက်နှာသွင်ပြင်ထက်တွင် မီးရောင်များ ဟပ်နေပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက ညီအစ်ကိုတွေ ပုန်ကန်ထကြွခဲ့ကြတာက ဓားပြတွေ သတ်ဖြတ်နေတာကို လက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြတဲ့ နေရာအနှံ့က အစိုးရရုံးတွေကို အရမ်း မုန်းတီးခဲ့ကြလို့ပဲ။ လူရိုင်းတွေ နယ်စပ်ကို ကျော်ဝင်လာပြီး ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ကြတဲ့ အဖြစ်အပျက်က ထုန်ကျိုးက ခရိုင်အသီးသီးမှာ ဓားပြတွေ သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်ထက် ပိုဆိုးရင် ဆိုးလိမ့်မယ်၊ လျော့သွားမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာက လျန်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကလည်း လျန်လူမျိုးတွေပဲ။ ဒီကနေ့မှာ အရင်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ အစိုးရရုံးတွေလိုမျိုး ကိုယ့်လူမျိုးတွေ တိုင်းတစ်ပါးသားတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ခံနေရတာကို အေးစက်စက် လျစ်လျူရှုပြီး လက်ပိုက်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ တခြားသူတွေက လက်ညှိုးထိုး ကဲ့ရဲ့စရာတောင် မလိုဘဲ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင်တောင် ခေါင်းမမော့နိုင်တော့မှာ စိုးရိမ်မိတယ်"

"ဒီတစ်ခေါက် သွားတာက သူ့ရဲ့ ဝေ့တပ်စခန်းကို ကူညီဖို့ မဟုတ်ဘူး။ မြောက်ပိုင်းက ပြည်သူတွေ အားလုံးအတွက်ပဲ"

"သူ့ရဲ့ ဝေ့မိသားစု ရှိလို့ မြောက်ပိုင်းက ပြည်သူတွေ ရှိလာတာ မဟုတ်ဘူး။ မြောက်ပိုင်းက ပြည်သူတွေက မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ဒီမှာ အခြေချ နေထိုင်ခဲ့ကြလို့သာ သူ့ရဲ့ ဝေ့မိသားစုက ဒီကနေ့အချိန်အထိ ရှိနေတာ။ မင်းဆက်တွေ ပြောင်းလဲတာက သာမန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ မြောက်ပိုင်းက ဒီမြေကလည်း တစ်ချိန်လုံး ဝေ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ခံယူနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် ပြောပြီးသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှောင်းလိရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ညီအစ်ကိုတို့နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ရှောင်းလိကပဲ ညီအစ်ကိုတို့ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တယ်လို့ သဘောထားလိုက်ပါ"

ကျန်းဟူသည် နောက်ဆုံးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရုတ်တရက် စိတ်မွန်းကျပ်သွားပြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။ "အစ်ကို(၂)... မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ညီအစ်ကိုတွေကို ဘာများ မှတ်နေလို့လဲ။ အားလုံးက မင်းနဲ့အတူ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတွေကို ဘယ်နှစ်ခါတောင် ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီလဲ။ သေရမှာကို ကြောက်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။ ကျွန်တော်တို့က စာပေ သိပ်မတတ်တဲ့ တောသားတွေပါ၊ ကျွန်တော်တို့က အငြိုးအတေး ကြီးတယ်၊ အမြင်ကျဉ်းတယ်။ ဝေ့ချီရှန်း အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ကျွန်တော်တို့ဆီမှာတော့ ကျေအေးပေးလို့ မရဘူး။ ဒါပေမယ့် အစ်ကို(၂) မင်း တစ်ခွန်းပြောလိုက်တာနဲ့ အရှေ့မှာ ဓားတောင်တွေ မီးပင်လယ်တွေ ရှိနေရင်တောင်မှ ညီအစ်ကိုတွေက မင်းနဲ့အတူ မသွားဘဲ နေပါ့မလား"

စကားအဆုံးတွင် ကျန်းဟူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ "အစ်ကိုက ဒီလိုမျိုး ရည်မှန်းချက် ဆန့်ကျင်တာတို့၊ သစ္စာဖောက်တာတို့ ဆိုတဲ့ စကားတွေကို ပြောနေတော့ ညီအစ်ကိုတွေ ကြားရတာ တကယ်ကို စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရတယ်"

သူက ပြောပြီးသည်နှင့် ခေါင်းကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော ညီအစ်ကိုများကလည်း စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

စုန့်ချင်သည် ရှောင်းလိကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းဟူ ပြောတာက ငါ ပြောချင်တဲ့ စကားပါပဲ။ မင်းက ငါတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်တယ်၊ မင်း ချမှတ်လိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မသင့်တော်တာတွေ ရှိခဲ့ရင် ငါတို့က လက်အောက်ငယ်သားတွေ အနေနဲ့ အကြံဉာဏ်ပေးပြီး သတိပေးရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုလည်း ဖြစ်တယ်။ မင်း မှားနေရင်တောင်မှ ညီအစ်ကိုတွေက မင်းနဲ့အတူ လမ်းတစ်လမ်းတည်းကိုပဲ လိုက်လျှောက်ကြမှာပဲ။ အကြောင်းပြချက်ကို ရှင်းပြရင် ရှင်းပြပေါ့၊ ကိုယ့်ညီအစ်ကို အချင်းချင်းကို ဒီလိုမျိုး စိတ်နာစရာကောင်းတဲ့ သူစိမ်းဆန်တဲ့ စကားတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ပြောရက်ရတာလဲ"

သူက ပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်းလိ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီးက မင်းကို ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ သတိပေးမယ်၊ နောက်ဆိုရင် ဒီလို မလုပ်ရတော့ဘူးနော်၊ မဟုတ်ရင် ညီအစ်ကိုတွေ တကယ် စိတ်ဆိုးကြတော့မှာ"

ရှောင်းလိသည် စုန့်ချင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဟူနှင့် ညီအစ်ကို တစ်သိုက်ကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ရာ မေတ္တာတရားနှင့် သံယောဇဉ်များ အားလုံးမှာ စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များက အကြိမ်ကြိမ် လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ကာ ထူထပ်စွာ ကျဆင်းနေသည့် နှင်းထဲတွင် ရှည်လျားသော အလျင်စလို မျက်လွှာချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မိုက်မဲသွားတာပါ။ ညီအစ်ကိုတွေကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ သံယောဇဉ်တစ်ခုတည်းနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့အတူ အန္တရာယ်ထဲကို မဆွဲသွင်းချင်လို့ စကားမှားသွားတာပါ။ ဒီနေရာကနေပဲ ညီအစ်ကိုတို့ အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ထိုအခါမှသာ စုန့်ချင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "စစ်သူကြီး လုပ်နေမှတော့ စစ်မြေပြင်မှာ သေရမှာကို ကြောက်တဲ့သူ ဘယ်ရှိပါ့မလဲ။ လူရိုင်းတွေကို သတ်ရမယ့် ကိစ္စဆိုတော့ ပိုတောင် ပြောစရာ မလိုသေးတယ်။ မင်းက ညီအစ်ကိုတွေကို ညီအစ်ကိုလို သဘောမထားဘူးလို့ ပြောရအောင်လည်း မင်းက ဒီလိုမျိုး တွေးတောပေးနေတာကပဲ ငါတို့ကို တကယ့် ညီအစ်ကိုလို သဘောထားနေတာ ဖြစ်နေပြန်ရော"

မူလက စိတ်ဓာတ် အနည်းငယ် ကျဆင်းနေကြသော ညီအစ်ကိုများမှာလည်း ထိုစကားကြောင့် အပြုံးများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

လူတစ်ဦးက ရယ်မောရင်း ရယ်မောရင်း မျက်လုံးကို အလျင်စလို ပွတ်သပ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်က လောင်းကစားရုံမှာ ရှိကတည်းက အစ်ကို(၂) နောက်ကို လိုက်ခဲ့တာ။ လူရိုင်းတွေကို သတ်ဖို့ မပြောနဲ့၊ ငရဲပြည်ဆင်းပြီး ယမမင်းကို သတ်ရမယ် ဆိုရင်တောင် ကျွန်တော် လိုက်သွားမှာပဲ"

ကျန်းဟူကလည်း ခေါင်းကို ပြန်လှည့်လာခဲ့ပြီး ထိုသူအား ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ ပြောမယ့်စကားကို လုမပြောနဲ့"

လူအုပ်ကြီး၏ ရယ်မောသံများမှာ ပိုလို့ပင် ကျယ်လောင်လာခဲ့၏။

ကျန်းဟူသည် ရှောင်းလိကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေဆဲ။ "အစ်ကို(၂) ပြောတာ မှန်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက ဒီခေတ်ကြီးက တွန်းပို့လို့ ထွက်လာခဲ့ကြရတာပဲ။ အဲဒီ ဝဖြိုးနေတဲ့ အရာရှိတွေလိုမျိုး ဘာမှမလုပ်ဘဲ အောက်ခြေက ပြည်သူတွေ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစမရှိတာကို အေးစက်စက်နဲ့ လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ ဘယ်ဖြစ်တော့မလဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ မြောက်ပိုင်းကို လာရတဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကလည်း လူရိုင်းတွေကို သတ်ဖို့ပါပဲ။ ဒီညတော့ အားရပါးရ သွားသတ်ကြတာပေါ့။ နောက်ကျလို့ သူ့ရဲ့ ဝေ့တပ်စခန်းက ကျေးဇူးကန်းတဲ့ အလုပ်ကို ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲသေးတယ်ဆိုရင်လည်း ကျုပ်က လူရိုင်းတွေကို ခုတ်ပြီးတဲ့ ပုဆိန်ကြီးနဲ့ သူ့ရဲ့ ဝေ့တပ်စခန်းက ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်တွေကို ဆက်ပြီး ခုတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့"

အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ပြောလိုက်သေး၏။ "ကျွန်တော်က ထုန်ကျိုးကို ရောက်မှ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာပါ။ ယုံကျိုးက ညီအစ်ကိုတွေလောက်တော့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ မရင်းနှီးတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ကျွန်တော်ကလည်း အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ရင်ထဲကနေ တကယ် လေးစားပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနောက်ကို အမြဲတမ်း လိုက်ပါသွားဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

သူက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနောက် မလိုက်ခင်တုန်းက ကျွန်တော်က တောင်ပေါ်ဓားပြခေါင်းဆောင် နောက်ကို လိုက်ခဲ့ဖူးသလို ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ အစိုးရအရာရှိတွေ နောက်ကိုလည်း လိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူတို့ စကားပြောတာတွေကတော့ နားထောင်လို့ ကောင်းတာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့လို တောသားတွေက သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ လူသူမနီးတဲ့ မြေရိုင်းထဲက ပေါင်းပင်တွေလောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိကြဘူး။ သေသွားရင်လည်း သေသွားတာပဲလေ။ အိမ်ကို ပို့ပေးမယ့် လစာငွေကို မပြောနဲ့၊ နာမည်တစ်ခုလောက်ကိုတောင် မှတ်မိမယ့်သူ မရှိဘူး။ ကျွန်တော်လည်း အုပ်ချုပ်ရေးမှူး လက်အောက်ကို ရောက်မှပဲ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအတွက် အသားတစ်လုတ် စားရရင် တကယ်ကို ကျွန်တော်တို့အတွက် ဟင်းရည်တစ်ဇွန်း သောက်ရဖို့ မလျော့ပါဘူးဆိုတာကို သိလာရတာပါ"

တစ်ယောက်က သူ့နောက်စေ့ကို တစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်။ "မင်းက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနောက်ကို လိုက်တာ အသားဟင်းရည် သောက်ရဖို့အတွက်ကိုး"

သူက ခေါင်းကို အုပ်ကိုင်ကာ လူအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းဝန်းလှောင်ပြောင် ရယ်မောသံများကြားတွင် အတူတူ လိုက်ပါရယ်မောလိုက်၏။ "ဆန်ဆေးရည် သောက်ရရင်လည်း ရပါတယ်"

လူအုပ်ကြီး၏ ရယ်မောသံများက ပိုလို့ပင် ကျယ်လောင်လာခဲ့သော်လည်း ရှောင်းလိကတော့ မရယ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူ့ အကြည့်များက မြင်းကျောပေါ်ရှိ မျက်နှာတစ်ခုချင်းစီကို အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူတို့အား ပြောလိုက်သည်။ "ညီအစ်ကိုကောင်းတွေပဲ"

...

အပိုင်း (၁၈၂.၂)

လူတစ်စု၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ မကြုံစဖူး ပေါ့ပါးရွှင်လန်းနေကြပြီး ဤနှင်းကျညတွင် ကြက်သွေးသောက်ထားသကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လူရိုင်းများကို ဘယ်အချိန် သွားသတ်ကြမလဲဟု အော်ဟစ်နေကြ၏။

စုန့်ချင်က ရှောင်းလိကို ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အရင်ဆုံး အားနျိုကို ခေါ်ပြီး မြို့ပြင်ကို ထွက်မယ်၊ စစ်တပ်ထဲ ပြန်ပြီး စစ်ဗျူဟာမှူးကို သတင်းသွားပို့လိုက်မယ်"

ရှောင်းလိက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ဝေ့အန်းနဲ့ လျောင်ကျန်းကို အာမခံခိုင်းထားမယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် မြောက်ပိုင်းကို ကာကွယ်ပြီးသွားရင် တောင်ပိုင်းကို စစ်ချီသွားတဲ့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ စစ်တပ်တွေ ပြန်လှည့်လာတဲ့အခါ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ရဘူးလို့"

ယခင်က တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်သုံးသောင်းက မြို့တံခါးကို ပိတ်ဆို့ကာ လူတောင်းခဲ့သည့်အတွက် မြောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးက သူ အကျဉ်းချခံရသည့်ကိစ္စကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပါက အနည်းဆုံးတော့ ဝေ့တပ်စခန်းသည် အပေါ်ယံအားဖြင့် သူတို့အပေါ် ကျေးဇူးကြွေးကြီးတစ်ခု တင်သွားလိမ့်မည်။

ဝေ့ချီရှန်းက မျက်နှာကို ဂရုစိုက်နေသေးသရွေ့ သူတို့ကို ဗြောင်ကျကျ ပြဿနာရှာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဝေ့အန်းနှင့် လျောင်ကျန်း နှစ်ဦးက အာမခံပါက ပိုလို့ပင် လုံခြုံစိတ်ချရသော အာမခံချက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

စုန့်ချင်သည် သူ ယခင်က စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သမျှကို ရှောင်းလိက ကြိုတင် စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် ပိုလို့ပင် ကျေနပ်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ပြီး ရှောင်းလိကို နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ ထောင်ခွေကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ထောင်ခွေက အော်ပြောလိုက်သည်။ "မရဘူး... အားနျိုလည်း လူရိုင်းတွေကို သတ်ဖို့ သွားမယ်..."

ရှောင်းလိက စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ကျန်းဟူက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။ "မင်း ဒီအရူးလေး... လူရိုက်ရင်တောင် သစ်သားတူကြီးနဲ့ မေ့မြောသွားအောင်ပဲ ရိုက်တတ်တာ၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မရိုက်ရဲဘူး။ စစ်မြေပြင်ဆိုတာ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်၊ လူရိုင်းတွေဆိုတာ ပိုဆိုးသေး။ အရိုးမကျန်အောင် စားတဲ့ကောင်တွေ။ မင်းက သူတို့အတွက် အရက်မြည်းစရာ သွားလုပ်ပေးချင်လို့လား။ ဒီတစ်ခေါက် မင်းကို မနိုင်လို့သာ ခေါ်လာခဲ့ရတာ၊ မဟုတ်ရင် လူလာကယ်တဲ့နေရာကို မင်းကို ပေးလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထောင်ခွေသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရိုးအသော မျက်နှာထက်တွင် လူရိုင်းများကို ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသော်လည်း လက်လျှော့ရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အားနျိုက..."

ရှောင်းလိသည် သူ့အကျင့်ကို သိထားသဖြင့် သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။ "စစ်ဗျူဟာမှူး တစ်ယောက်တည်းက စစ်သည် ထောင်နဲ့ချီတဲ့ အသက်တွေနဲ့ ညီမျှတယ်။ မင်း ပြန်သွားပြီး စစ်ဗျူဟာမှူးနဲ့ မင်းအဘိုးကို သေသေချာချာ ကာကွယ်ပေးတာကပဲ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်တာပဲ"

ထောင်ခွေသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရှောင်းလိ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို လိမ္မာစွာ နာခံလိုက်တော့သည်။

စုန့်ချင်က သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ မြို့တံခါးအပြင်ဘက်သို့ မြင်းစီး ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူသည် သနားစဖွယ်ဖြင့် အနောက်သို့ အဆက်မပြတ် လှည့်ကြည့်နေခဲ့၏။

သို့သော် ရှောင်းလိက မြင်းကို လှည့်ကာ မာန်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော မြင်းစီးစစ်သည် တစ်ဆယ်ကျော်ခန့်ကို ခေါ်ဆောင်လျက် မြို့ပြင်သို့ ထွက်ပြေးနေကြသော လူအုပ်ကြီးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူအုပ်ကြားထဲတွင် သူတို့ကို အနောက်သို့ အဆက်မပြတ် လှည့်ကြည့်နေသူများ ရှိကြပြီး အချို့က ထိတ်လန့်နေကာ အချို့က သင်္ကာမကင်း ဖြစ်နေကြ၏။

ထိုအမြန်မြင်း တစ်ဆယ်ကျော်ခန့်သည် လေကို ဆန်၍ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားသွားကြပြီး ဘယ်သူမှ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ကြချေ။ ကုန်းနှီးဘေးရှိ သံမဏိဓားသွားများသည် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး လမ်းကြောင်းမှန်မှ သွေဖည်သွားသော အေးစက်သည့် ကြယ်ပွင့်များအလားပင်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် တဲအတွင်း၌ တံတောင်ဆစ်ကို ထောက်ကာ အိပ်မောကျနေခဲ့သည်။ ဝေ့ရှန်းက ကြိုထားသော ဆေးကို ကိုင်ဆောင်လျက် တဲကန့်လန့်ကာကို လှန်ကာ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသဖြင့် ဝေ့ချီရှန်း၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ရှားသွားကာ နိုးလာခဲ့ပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ သိပ်မကောင်းလှချေ။

ဝေ့ရှန်းက ဆေးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရှေ့သို့တိုးကာ မေးလိုက်လေသည်။ "နယ်စားမင်းကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိသွားပြီလား"

ဝေ့ချီရှန်းက နားထင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးများကြားတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ချေ။ "ဒီရက်ပိုင်း အိပ်မက်တွေ အရမ်းမက်တယ်။ ခဏလေး မှေးခနဲ အိပ်ပျော်သွားတာတောင် အိပ်မက်တွေ အများကြီး မက်ပြန်ပြီ"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု မက်ခဲ့ပုံရ၏။

ဝေ့ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုး နောက်ကျရင် စစ်ဖက်သမားတော်ကို စိတ်ငြိမ်စေမယ့် ဆေးတစ်ခွက် ထပ်ဖော်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

ဝေ့ချီရှန်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး မလိုအပ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်ကာ စားပွဲပေါ်တွင် ပုံထားသော စစ်ရေးသတင်းများကို လှန်လှောကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။ "မြောက်ပိုင်းကနေ သတင်း ထပ်ပို့လာတာ ရှိသေးလား"

ဝေ့ရှန်းသည် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်ကာ လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်ကမှ ရောက်ရှိလာသော စစ်ရေးသတင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "ဒီတစ်စောင်ပဲ ရှိပါတယ်"

ဝေ့ချီရှန်းသည် ထိုစစ်ရေးသတင်းကို ကြည့်ပြီးပြီဖြစ်ကာ အပေါ်တွင် လူရိုင်းများသည် မြောက်ပိုင်းမှ စစ်အင်အား တစ်ဝက်ခန့် ရုပ်သိမ်းသွားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် လာရောက်တိုက်ခိုက်ကြောင်းနှင့် လျောင်ကျန်း ကိုယ်တိုင် ယန်လဲ့တောင်သို့ သွားရောက်ကာကွယ်နေကြောင်းသာ ရေးသားထားသည်။

ဝေ့ချီရှန်းက ပြောလိုက်၏။ "အရေးပေါ်သတင်း ထပ်ရောက်လာရင် ငါ့ဆီ ချက်ချင်း ယူလာခဲ့"

ဝေ့ရှန်းသည် သူက မြောက်ပိုင်းမှ စစ်ရေးအခြေအနေကို စိုးရိမ်နေကြောင်း သိထားသဖြင့် နှစ်သိမ့်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဖေသူပုန်တွေနဲ့ တိုက်ပွဲကလည်း နီးကပ်နေပြီမို့လို့ နယ်စားမင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းကြီး တင်းမာမနေပါနဲ့။ မြောက်ပိုင်းမှာ လျောင်စစ်သူကြီး ကာကွယ်နေတာမို့လို့ နယ်စားမင်း စိတ်ချလက်ချ နေလို့ရပါတယ်"

ဝေ့ချီရှန်းသည် နှုတ်ခမ်းကို ကာပြီး ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးလိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခေါက် တောင်ပိုင်းကို စစ်ချီတာက ငါ့ကိုယ်ငါ စိတ်ထဲက အဖုအထစ်ကို မကျော်လွှားနိုင်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးဆယ့်ငါးနှစ်က မလျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းကို လျှောက်ပြီး နောက်ထပ် ရလဒ်တစ်ခုကို သွားကြည့်ချင်လို့ပဲ။ ဒါပေမယ့် လူရိုင်းတွေက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတယ်။ လျောင်ကျန်း ကိုယ်တိုင် အဲဒီမှာ ကြီးကြပ်နေတယ်ဆိုပေမယ့် အောင်ပွဲသတင်း မရောက်လာသေးသရွေ့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ချလက်ချ နေနိုင်မှာလဲ"

တဲအတွင်းတွင် မီးသွေးမီးဖိုများ ထွန်းထားသဖြင့် အနည်းငယ် မွန်းကြပ်နေသလို ခံစားနေရသဖြင့် သူက ပြောလိုက်သည်။ "ငါနဲ့အတူ တဲအပြင်ထွက်ပြီး လမ်းသွားလျှောက်ရအောင်"

ဝေ့ရှန်းသည် တားဆီးချင်သော်လည်း သခင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်ထဲက အခက်အခဲကို နားလည်နေသည်။ အပြင်ထွက်ကာ လေကောင်းလေသန့် ရှူရှိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသွားနိုင်လောက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ထူထဲသည့် ခြုံလွှာကို ယူဆောင်ကာ ဝေ့ချီရှန်းအား ခြုံပေးလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး တဲအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ယံအနှံ့မှ နှင်းမုန်တိုင်းများက လူကို မျက်စိပင် မဖွင့်နိုင်လောက်အောင် တိုက်ခတ်လို့နေသည်။

ဝေ့ရှန်းသည် ဝေ့ချီရှန်း၏ အနောက်မှ လိုက်ပါလာရင်း သင့်တော်သော အချိန်တစ်ခုကို ရှာဖွေကာ စကားစလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဒီတစ်ခေါက် တောင်ပိုင်းကို စစ်ချီတာက မြောက်ပိုင်းက စစ်အင်အား တစ်ဝက်ကို ရွှေ့ပြောင်းသွားတယ် ဆိုပေမယ့် ဝေ့ကျိုး မြို့ပြင်မှာ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့က စစ်သည် သုံးသောင်း တပ်စွဲထားသေးတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီ ရှောင်းဆိုတဲ့ ကောင်လေးကလည်း အကျဉ်းထောင်ထဲမှာပဲ ရှိသေးတယ်။ နယ်စားမင်းက စာတစ်စောင် ကြိုရေးခဲ့ပြီး လိုအပ်ရင် သူ့ရဲ့ အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး အဲဒီ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ သုံးသောင်းကို ယန်လဲ့တောင်ဆီ အကူအညီသွားပေးဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေလို့ရတာပဲလေ။ အဲဒီ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့က အရင်တုန်းက လူရိုင်းတွေရဲ့ စစ်ဗျူဟာကို ရင်ဆိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိခဲ့တာဆိုတော့ ဒီတစ်ခေါက် ဝံပုလွေမြင်းတပ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့တောင် ယန်လဲ့တောင်ကို မကာကွယ်နိုင်ဘူးဆိုတာ အကြောင်းပြချက် မရှိပါဘူး။ နယ်စားမင်း အရမ်းကြီး စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး"

သူက ရှောင်းလိအကြောင်းကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ဝေ့ချီရှန်း၏ ဩဇာတိက္ကမရှိပြီး အဆုံးမရှိသော ဘဝဒဏ်ရာများကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် မျက်လုံးများအောက်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများစွာကို ဖိနှိပ်ထားကာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကောင်လေးကသာ အေးချမ်းပြီး ယဉ်ကျေးမယ်ဆိုရင် လျောင်ကျန်းရဲ့ နေရာမှာ သူ့ကို အစားထိုးဖို့ ငါ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ"

နောက်ကွယ်မှ စကားများကို သူ ဆက်မပြောတော့သော်လည်း ဝေ့ရှန်းကမူ ထိုလူနှစ်ဦးသည် သခင်နှင့် လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်စေ၊ ဖခင်နှင့် သား ဖြစ်စေ မည်သည့်နည်းနှင့်မှ ဖြစ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။

ရှောင်းလိသည် လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးထက်တွင် ပြေးလွှားနေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး လည်ပင်းတွင် မည်သည့် သံကြိုးကိုမျှ အတပ်မခံလိုသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ကြမ်းတမ်းရက်စက်သည့် သတ္တဝါကို ထိန်းချုပ်မည့်အရာ မရှိဘဲ မည်သူက အသုံးပြုရဲမည်နည်း။

ဝေ့ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဘယ်လောက်ပဲ ကြမ်းတမ်းတဲ့ မြင်းနဲ့ လင်းယုန်ဖြစ်ပါစေ နောက်ဆုံးမှာတော့ လူတွေရဲ့ အသုံးပြုတာကို ခံရမှသာ မြင်းကောင်း၊ လင်းယုန်ကောင်း ဖြစ်လာမှာပါ"

ဝေ့ချီရှန်းသည် သူ၏ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ခြုံလွှာကို ခြုံလျက် နှင်းမုန်တိုင်းကို ဆန်ကာ ဆက်လျှောက်သွားပြီး ဘာမှတ်ချက်မှ မပေးလိုက်ချေ။

အရှေ့ဘက်ရှိ တဲများကြားတွင် ချန်ထားသော မြင်းလမ်းတစ်ခုပေါ်တွင် ညကင်းလှည့်နေသော စစ်သည်တစ်စုသည် မြင်းစီး၍ ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ အဝေးမှနေ၍ ထိုနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အော်ဟစ်မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဝေ့ချီရှန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ဦးဆောင်သူက မြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ အံ့ဩတကြီးဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။ "အဖေ... ဒီလောက် ညဉ့်နက်နေပြီ၊ အဖေ မအိပ်သေးဘူးလား"

ဝေ့ချီရှန်းသည် ညဘက် ကင်းလှည့်နေသူမှာ သားဖြစ်သူမှန်း မြင်လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပုံရသော်လည်း သားဖြစ်သူရှေ့တွင် အမြဲတမ်း ပြသလေ့ရှိသည့် အေးစက်ပြီး ဩဇာအာဏာရှိသော အမူအရာကိုသာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားကာ ကြင်နာတတ်သော ဖခင်တစ်ဦး မဆိုထားနှင့် ကြင်နာတတ်သော စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်ကိုပင် အနည်းငယ်မျှ မတွေ့ရချေ။ "ဒီညက မင်း ကင်းလှည့်ရတာလား"

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည်လည်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခြင်း မရှိဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ယွမ်စစ်သူကြီးက ဖုန်းယန်ကို သွားပြီဆိုတော့ သားက စစ်တပ်ထဲက ကိစ္စတွေကို ပိုပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ချင်လို့ပါ။ ဒါမှ တိုက်ပွဲဖြစ်တဲ့အခါ အဖေ့အတွက် အကူအညီ ပေးနိုင်မှာပါ"

ဝေ့ချီရှန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် သက်သာရာရသည့် အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ကင်းဆက်လှည့်တော့"

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရသော်လည်း မကျေနပ်သည့် အမူအရာကို ထပ်မပြသတော့ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ကာ မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီးနောက် လက်အောက်ရှိ ကင်းလှည့်စစ်သည် တစ်စုနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ရှန်းက မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။ "သခင်လေးက အရင်ကထက်စာရင် တော်တော်လေး တည်ငြိမ်လာပုံရတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်က အန်းကွမ်းကို ရောက်ပြီးတာနဲ့ ကျိုးကျွင်းကို ပြန်သွားတဲ့ သခင်မနဲ့ ခရိုင်မင်းသမီးဆီကို ဘေးကင်းကြောင်း စာရေးအကြောင်းကြားခဲ့တယ်။ နယ်စားမင်းက နေ့ခင်းဘက်မှာ ချောင်းအရမ်းဆိုးလို့ စစ်ဖက်သမားတော်ကို ပင့်ပြီး စစ်ဆေးခိုင်းတုန်းကလည်း သခင်လေးက ချောင်းဆိုးပျောက်ဆေးတွေ အများကြီး သွားရှာခိုင်းခဲ့သေးတယ်"

ဝေ့ချီရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ "သူက ဒီကိစ္စတွေ လုပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတဲ့ စိတ်အာရုံရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကိုသာ ပညာသင်တဲ့နေရာမှာ သုံးခဲ့မယ်ဆိုရင် အခုလိုမျိုး အသုံးမကျတဲ့ ပုံစံ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

လေသံက တင်းမာနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက် မထားနိုင်တော့သည့် လေသံမျိုးတော့ မဟုတ်တော့ပေ။

"ယွမ်ဖန်းက ဖုန်းယန်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ" သူက မေးလိုက်၏။

ဝေ့ရှန်းသည် ယွမ်ဖန်းနှင့် သူတို့ လမ်းခွဲခဲ့သည့် အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်ပြီး "မထင်မှတ်ထားတာတွေ မဖြစ်ဘူးဆိုရင် ဒီတစ်ရက် နှစ်ရက်အတွင်း ရောက်ပါလိမ့်မယ်။ နယ်စားမင်း ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း လမ်းမှာ လျှို့ဝှက်စွာ စစ်ချီသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဒီတစ်ခေါက် သွားတာက ဖုန်းယန်ကို လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်ဖို့ သွားတယ်ဆိုတဲ့ အယောင်ပြမှုမျိုး လုပ်ထားတာဆိုတော့ ဖေတပ်စခန်းက ဖုန်းယန်မှာ အခိုင်အမာ ကာကွယ်ရေးတွေ လုပ်ထားလောက်ပါပြီ"

ဝေ့ချီရှန်းက ပြောလိုက်၏။ "ဒီလက်ဆောင်ကြီးကို ဟန့်ယန်ဆီကို ပို့ပေးလိုက်ပါ"

ဝေ့ရှန်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဟန့်ယန်မင်းသမီးနဲ့ ဖေစုန့်တို့က ဖုန်းယန်မှာ သေခန်းရှင်ခန်း တိုက်ခိုက်ပြီးသွားတဲ့အခါ ယွမ်စစ်သူကြီးက အဲဒီကို သွားပြီး အကျိုးအမြတ် မယူနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင်မှ အရှုံးတော့ မပေါ်ပါဘူး။ နယ်စားမင်းနဲ့ သခင်လေးက အဲဒီအချိန်မှာ လော့ယန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သိမ်းပိုက်လိုက်ရင် မြောက်ပိုင်းရဲ့ အင်အားနဲ့ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ဖေစုန့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဟန့်ယန်မင်းသမီးပဲဖြစ်ဖြစ် နယ်စားမင်းရဲ့ လက်ထဲကနေ ဒီမြို့တော်ကြီးကို ပြန်လုယူဖို့ ခက်ခဲသွားပါလိမ့်မယ်။ နွေဦးရောက်ပြီး မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ သံမဏိမြင်းတပ်က တောင်ပိုင်းကို ဝင်ရောက်လာတဲ့အခါ ဒီလျန်နယ်မြေထဲမှာ နယ်စားမင်းကို တားဆီးနိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ"

လမ်းဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် မြင်းတားအတားအဆီးများကို ချထားပြီး အပေါ်တွင် ထူထဲသော နှင်းလွှာများက ဖုံးလွှမ်းလို့နေသည်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မီးရောင်များကြားတွင် အနောက်ဘက်ရှိ ထောင်နှင့်ချီသော စစ်တဲများကို ကြည့်ရှုလိုက်ကာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။ "ဒီတစ်ခေါက် တောင်ပိုင်းကို စစ်ချီတာသာ အောင်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီသုံးဆယ့်ငါးနှစ်တာ အချိန်ကာလကိုလည်း အစကနေ ပြန်စလို့ရရင် ကောင်းမှာပဲ"

_____

ဟုန်ယန်ဘုရားကျောင်း။

ကျောင်းပိုင်သည် ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်ဝင်လာခဲ့ပြီး အဝတ်အစားနှင့် ဆံပင်များထက်တွင် နှင်းပွင့်များ အနည်းငယ် ကပ်ငြိနေဆဲဖြစ်ကာ စုတ်တံကိုကိုင်၍ ကျမ်းစာများကို ကူးရေးနေဆဲဖြစ်သော ဝိန်းယွီကို လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လျက် သတင်းပို့လိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး... နောက်ကွယ်က လူကို စစ်ဆေး ဖော်ထုတ်ပြီးပါပြီ"

...