အခန်း ၁၈၇

အပိုင်း (၁၈၇.၁)

သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဝံပုလွေမြင်းစီးသူရဲများအားလုံးသည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြပြီး ရှောင်းလိက သူတို့ကြားမှ ဖြတ်လျှောက်သွားချိန်တွင် အလိုအလျောက် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် လက်တစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ကာ အေးစက်သော လေပြေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားကြလေသည်။

ဝံပုလွေမြင်းစီးသူရဲတပ်ကို ဝေ့ချီရှန်းက ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးတည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤစစ်တပ်ကို လျောင်ကျန်းကသာ အမြဲတမ်း ဦးဆောင်လာခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် သူတို့ကိုယ်စား လူရိုင်းများကို တိုက်ထုတ်ကာ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး သူတို့၏ စစ်သူကြီးအတွက်လည်း လက်စားချေပေးခဲ့သည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ ရှောင်းလိသည် သူတို့ ဝံပုလွေမြင်းစီးသူရဲတပ်၏ ကျေးဇူးခင်များပင် ဖြစ်တော့၏။

နှင်းမုန်တိုင်းကြီးသည် နောက်တစ်နေ့ ညနေစောင်းအချိန်အထိ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။

ယန်လဲ့တောင်၏ နေရာအနှံ့ရှိ နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်းများတွင် ဝေ့စစ်အလံများကို ပြန်လည် စိုက်ထူထားပြီး အနီးနားရှိ အမိုးအကာများနှင့် အဝေးမှ တောင်ကုန်းများအားလုံးသည် နှင်းခဲနေသော အဖြူရောင်အလွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်းသည် အမြဲတမ်း အစောင့်တပ် ဖြစ်သောကြောင့် စခန်းအတွင်း၌ စစ်တဲများအပြင် အအေးဒဏ်ကို ပိုကာကွယ်နိုင်သော ရွှံ့အုတ်အိမ်များကိုလည်း အများအပြား တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။

ယမန်နေ့ညက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် စစ်သည်များအားလုံးသည် အင်မတန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသဖြင့် ရှောင်းလိက တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်များကို ညတွင်းချင်း တောင်အောက်သို့ မခေါ်ဆောင်သွားတော့ဘဲ တောင်ပေါ်စခန်းတွင်သာ အရင် အနားယူခိုင်းခဲ့သည်။

ယနေ့မှ ကျန်းဟွိုင်နှင့်အတူ ဝေ့ကျိုးမှ ရောက်ရှိလာသော ထောင်ခွေသည် ယခုအချိန်တွင် ရှောင်းလိ၏ အခန်းတံခါးအပြင်ဘက်၌ စောင့်ကြပ်နေပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် သိမ်းထားသော စားကြွင်းစားကျန် မုန့်တစ်ဝက်ကို အမှုန့်လေးများဖြစ်အောင် ချေကာ ဆောင်းရာသီ တောင်ပေါ်တွင် အစာရှာမရသော စာကလေးများကို ကျွေးမွေးနေ၏။

ကျန်းဟွိုင်က ရှောင်းလိ အိပ်ရာမနိုးခင်အချိန်အထိ မည်သူ့ကိုမျှ လာရောက် အနှောင့်အယှက် မပေးစေရန် သူ့ကို မှာကြားထားခဲ့သည်။

သူသည် လူကို သေချာစွာ စောင့်ကြပ်နေခဲ့ပြီး ရှောင်းလိကို လာရောက်ရှာဖွေသူ အဖွဲ့အနည်းငယ်ကို မောင်းထုတ်ခဲ့ရုံသာမက အရွက်မရှိသော သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် နားခိုကာ ဆူညံနေသော စာကလေးအချို့ကို အစာကျွေးပြီးနောက် ထိုအနှောင့်အယှက်ပေးသော ငှက်များကိုပါ မောင်းထုတ်ပစ်ခဲ့လေသည်။

ဤတန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုသည် လဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ပါဝင်တိုက်ခိုက်သူ အားလုံးသည် ထိုကာလအတွင်း ကောင်းကောင်း မအိပ်စက်ခဲ့ရချေ။ အချိန်အများစုတွင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်လျက် ဓားကို ဖက်ကာ လေနှင့် နှင်းများကို ကွယ်နိုင်သော နေရာတစ်ခုခုကို ရှာကာ မှေးစက်နေရပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည့် လူရိုင်းများကို အချိန်မရွေး ထခုန်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားခဲ့ရသည်။

ယမန်နေ့ညကမှ ပြီးဆုံးသွားသော ထိုပြင်းထန်လှသည့် တိုက်ပွဲကြီးသည် နေ့ရောညပါ နှစ်ရက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာသော လူများ မဟုတ်ခဲ့လျှင် တကယ်ပင် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

စစ်ဖက်သမားတော်က အကြိမ်အနည်းငယ် ရောက်လာပြီး ရှောင်းလိ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်လိုပုံရသော်လည်း ရှောင်းလိသည် အမြဲတမ်း အိပ်ရေးဆတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို မနှိုးမိစေရန် သမားတော်ကိုလည်း အပြင်ဘက်တွင်သာ တားဆီးထားခဲ့သည်။

နံနက်ပိုင်းတွင် ထောင်ခွေသည် ခြေသံလုံအောင် လျှောက်ကာ ရှောင်းလိကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဝင်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူ တကယ်ပင် ကောင်းစွာ အိပ်မပျော်ခဲ့ချေ။ အိပ်မက်ထဲတွင်လည်း ဤရက်ပိုင်းအတွင်းက သတ်ဖြတ်မှုများထဲ၌ နစ်မွန်းနေသလား မသိနိုင်ဘဲ သူ၏ မျက်ခုံးများက အမြဲတမ်း တင်းကျပ်စွာ စုကြုံ့နေပြီး ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။

သို့သော် ရှောင်းလိ ကျင်းကျိုးတွင် အဆိပ်လူးမြား အပစ်ခံရစဉ်ကဲ့သို့ပင် ထောင်ခွေက ရှောင်းလိ ဘယ်သွားသွား ယူဆောင်သွားလေ့ရှိသော်လည်း အလွန်သေချာစွာ သိမ်းဆည်းထားပြီး လုံးဝနီးပါး အသုံးမပြုခဲ့ဖူးသော ထိုငွေရောင်သန်းသည့် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဂရုတစိုက် ရှာဖွေကာ လွှမ်းခြုံပေးလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံခြုံသော အကာအကွယ်တစ်ခုဖြင့် ခြားနားသွားသကဲ့သို့ တင်းကျပ်နေသော မျက်ခုံးများက နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျသွားလေတော့သည်။

စုန့်ချင်နှင့် ကျန်းဟူတို့သည်လည်း ရှောင်းလိနှင့်အတူ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ထောင်ခွေက သူတို့ကို မတွေ့ရသေးချေ။

သူသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် လှေကားထစ်ပေါ်ရှိ နှင်းများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နှင်းလူရုပ် စတင်လုပ်နေစဉ် ကျန်းဟွိုင်နှင့် ဝေ့စစ်သူကြီးတစ်ဦးတို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရှောင်းလိ နိုးမလာသေးကြောင်း သိရသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးသည် အမိုးအောက်တွင်သာ အသံကို နှိမ့်၍ စကားပြောနေကြ၏။

ထိုဝေ့စစ်သူကြီးက ကျန်းဟွိုင်အပေါ် အလွန် ရိုသေလေးစားပုံရပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ... စိတ်ချပါ။ ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော်တို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို ကူညီပြီး လူရိုင်းတွေကို ခုခံရင်း ကျဆုံးသွားတဲ့ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့က စစ်သည်တွေအတွက် ကျွန်တော်တို့ ဝေ့စစ်စခန်းက ကမ္ဗည်းတိုင် စိုက်ထူပေးပါ့မယ်။ ကျန်ရစ်သူ မိသားစုတွေအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးတွေကိုလည်း နောက်ပိုင်းကျရင် အကုန်လုံး ပို့ပေးသွားပါ့မယ်..."

ထို့နောက် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများအကြောင်း ဆက်ပြောနေသဖြင့် ရှုပ်ထွေးလွန်းလှရာ ထောင်ခွေသည် လုံးဝ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် လာရာလမ်းတွင် စစ်ဗျူဟာမှူးက တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်များကို အလဟဿ စစ်မတိုက်စေရဟု ပြောခဲ့သဖြင့် ဆွေးနွေးနေသော အကြောင်းအရာများက သူတို့ကို နစ်နာစေမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာလေသည်။

ကျန်းဟွိုင်က ဘာပဲပြောပြော ထိုဝေ့စစ်သူကြီးသည် နှိမ့်ချစွာဖြင့် တစ်ခုချင်းစီ သဘောတူလက်ခံခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်မှ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါပေမယ့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို နယ်စားကြီးဆီ သွားတွေ့ပေးဖို့ ထပ်ပြီး တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

ကျန်းဟွိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သဘောကောင်းပုံရသော်လည်း သူ ပြောလိုက်သော စကားများတွင်မူ အနည်းငယ်မျှပင် အလျှော့ပေးမည့် အရိပ်အယောင် မရှိခဲ့ချေ။ "စစ်သူကြီးလည်း သိသင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဒီတစ်ကြိမ် ယန်လဲ့တောင်ကို စစ်ကူမလာခင်ကတည်းက ခင်များတို့ ဝေ့မိသားစုနဲ့ အကြွေးကျေသွားခဲ့ပါပြီ။ အရင်တုန်းက ခင်များတို့ ဝေ့မိသားစုရဲ့ သခင်လေး မင်္ဂလာဆောင်တုန်းကလည်း ခင်များတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို မင်္ဂလာပွဲ တက်ရောက်ဖို့နဲ့ ခင်များတို့ရဲ့ ရှော့ပျန်းနယ်စားဆီ လူကိုယ်တိုင် နှုတ်ဆက်ဖို့ ဒီလိုပဲ ရိုးသားစွာ ဖိတ်ကြားခဲ့တာပဲ။ ရလဒ်က ဘာဖြစ်သွားလဲ"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ ပင့်တက်သွားသော နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အေးစက်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက တစ်ယောက်တည်း လာတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ကို ထောင်ချလိုက်တာ မဟုတ်လား။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ဝင်မလုခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ပြီးတော့ ခင်များတို့ရဲ့ ယန်လဲ့တောင်က အရေးပေါ် အခြေအနေ မဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ခင်များတို့ ဝေ့စစ်စခန်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ဘယ်လို ဆက်ဆံဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ"

ဝေ့အန်းသည် အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့သွားပြီး ပြောလိုက်၏။ "နယ်စားကြီးကလည်း အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို တန်ဖိုးထားလွန်းလို့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဟန့်ယန်မင်းသမီးရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့တာပါ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို အတင်းအကျပ် ဆက်နေခိုင်းတာကလည်း အရှင်သခင်နဲ့ကျွန်၊ သားအဖ သံယောဇဉ်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းချင်လို့ပါ။ အရင်က တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ကို ယန်လဲ့တောင်မှာ စောင့်ကြပ်ခိုင်းခဲ့တဲ့ ကိစ္စက မထင်မှတ်ဘဲ အထင်လွဲမှုတွေ ဖြစ်သွားပြီး ညှိနှိုင်းလို့ မရတဲ့ အခြေအနေအထိ ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ နယ်စားကြီးရဲ့ စိတ်ထဲမှာလည်း တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေခဲ့ရတာပါ။ အခု အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်အပေါ် ဒီလောက် ကျေးဇူးကြီးမားခဲ့တာဆိုတော့ နယ်စားကြီးက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို ကျေးဇူးတင်လို့တောင် မဆုံးနိုင်ပါဘူး။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ထပ်ပြီး အခက်တွေ့အောင် လုပ်မှာလဲ"

ထောင်ခွေသည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ ခုလေးတင် ပုံထားသော နှင်းလူရုပ်ကို ထိုးဆွနေရင်း အနည်းငယ် စိတ်အိုက်စွာဖြင့် နားရွက်ကို ကုတ်လိုက်မိသည်။ သူတို့ကို အဝေးသို့ သွားပြီး စကားပြောရန် သတိပေးရမလား မပေးရဘူးလား ဆိုတာကို သူ မသိတော့ချေ။

ဤအချိန်မှာပင် အမိုးအောက်ရှိ အခန်းတံခါးကို အထဲမှနေ၍ ဆွဲဖွင့်လိုက်လေသည်။

ရှောင်းလိ၏ အေးစက်ခက်ထန်သော မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများကြားတွင် ယခုမှ နိုးလာသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အနည်းငယ်နှင့် စစ်မြေပြင်မှ သယ်ဆောင်လာသော ကြမ်းတမ်းမှုများ ဖုံးကွယ်နေဆဲ။

ထောင်ခွေက "အုပ်ချုပ်ရေးမှူး"ဟု ခေါ်လိုက်ချိန်တွင် အမိုးအောက်ရှိ ကျန်းဟွိုင်နှင့် ဝေ့အန်းတို့ နှစ်ဦးကလည်း ရှောင်းလိကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြ၏။

ကျန်းဟွိုင်က မေးလိုက်သည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို အိပ်ရာကနေ လန့်နိုးသွားစေတာလား"

ဝေ့အန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပိုပြီး တောင်းပန်ချင်စိတ်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ရှောင်းလိက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဝေ့အန်းကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ "တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့က မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို စစ်ကူလာတာက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ပြည်သူတွေအတွက်ပဲ။ ငါနဲ့ မင်းတို့ နယ်စားကြီးကြားမှာ ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး"

ဝေ့အန်းက အလောတကြီး ပြောလိုက်၏။ "လျောင်စစ်သူကြီးကလည်း ထွက်သွားခဲ့ပြီ၊ နယ်စားကြီးကလည်း လော့ယန်မှာ ဖေစုန့် ဆိုတဲ့ လူယုတ်မာရဲ့ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသေးတယ်..."

ဝေ့ချီရှန်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး လျောင်ကျန်း သေဆုံးသွားကြောင်း သိရပြီးနောက် သွေးအန်ကာ အိပ်ရာထဲက မထနိုင်တော့သည့် သတင်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ သူက ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နယ်စားကြီးက ဒီတစ်ကြိမ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို တွေ့ချင်နေတာက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို ပြောချင်တဲ့ စကားတွေ ရှိနေလို့ သေချာပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို နယ်စားကြီးဆီ ထပ်ပြီး သွားတွေ့ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်..."

သူက ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝတ်ရုံကို မကာ ရှောင်းလိရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းဟွိုင်က မျက်စိလျင်လက်လျင်ဖြင့် သူ့ကို တွဲဖမ်းလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ "စစ်သူကြီး... ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ"

သို့သော် ကျန်းဟွိုင်သည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ စာပေပညာရှင် အမတ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ဝေ့အန်းကို မဆွဲထားနိုင်ခဲ့ချေ။ သူ့ကို ထိုအတိုင်း ဒူးထောက်သွားစေပြီးနောက် အနည်းငယ် ဆို့နင့်ကာဖြင့် ရှောင်းလိကို ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်ပါတယ်။ နယ်စားကြီးက... မကြာသေးခင်ကမှ သူ့ကျန်းမာရေးက တစ်နေ့တခြား ဆိုးရွားလာနေလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်..."

သူသည် ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ နက်ရှိုင်းသော နာကျင်မှုဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက လက်မခံဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးက ဒီနေရာမှာပဲ ဆက်ပြီး ဒူးထောက်နေပါ့မယ်"

ရှောင်းလိသည် ဒူးထောက်နေသည့် ဝေ့အန်းကို သည်းခံလိုက်ရပြီး သူ့မျက်ခုံးများက တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။ ဝေ့အန်းကို တွဲထူရန် လက်မြှောက်ရင်း နောက်ဆုံး၌ ပြောလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီးဝေ့... မြန်မြန်ထပါ။ ငါ မင်းတို့ နယ်စားကြီးကို သွားတွေ့ပါ့မယ်"

ထိုအခါမှသာ ဝေ့အန်းက အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်မျိုးက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝေ့ချီရှန်းသည် လော့ယန်တွင် ဤရှုံးပွဲကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကာ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ အပြောင်းအလဲများကိုပါ ထပ်မံ သိရှိလိုက်ရသောအခါ လျောင်ကျန်း၏ သေဆုံးမှုက သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို လုံးဝ ပြိုလဲသွားစေသော နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

သို့သော် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် ယခုအချိန်၌ လူတိုင်း ထိတ်လန့်နေကြသဖြင့် သူသည် အခြေအနေများကို ထိန်းချုပ်ရန် ဝေ့ကျိုးသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်သွားရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လော့ယန်ကို တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်တစ်သောင်းကို ဦးဆောင်ကာ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး လျန်စစ်စခန်းနှင့် ပူးပေါင်းကာ လော့ယန်ရှိ ဖေစုန့်ကို တိုက်ခိုက်မည့် ကိစ္စရပ်များကိုမူ ယွမ်ဖန်းထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ရှောင်းလိက တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာပြီး သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့ချိန်တွင်တော့ တင်းကျိုး၌ ဖြစ်သည်။

မြောက်လေက နှင်းများကို လွင့်စင်စေပြီး မိုင်သောင်းချီသော ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်များ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

ရှောင်းလိသည် စုန့်ချင်၊ ကျန်းဟူနှင့် ကိုယ်ရံတော် ဆယ်ဦးကျော်တို့နှင့်အတူ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်သို့ ဝင်လာခဲ့၏။ ဝေ့ရှန်းက သူ့ကို ကိုယ်တိုင်လာရောက် ကြိုဆိုကာ ပြောလိုက်သည်။ "နယ်စားကြီးက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို စောင့်နေတာ ကြာပါပြီ"

ပန်းပွင့်ပုံစံ တံခါးသုံးပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် အိမ်တော်ရှိ အစေခံများသည် လူကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ဆုတ်ခွာကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး စကားမပြောကြချေ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော် တစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ထူထဲသော တိမ်မည်းကြီး တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ပင်။

စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်သန်းပြီး အတွင်းခြံဝင်းသို့ ရောက်သောအခါ တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်နေသော ကျားစစ်သည်တော်များက နောက်ကပါလာသည့် စုန့်ချင်နှင့် အခြားလူများကို တားဆီးလိုက်ကြလေသည်။

ကျန်းဟူသည် မကျေမနပ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။

ဝေ့ရှန်းက ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးတို့... ဘေးဘက်ခန်းမဆောင်ကို အရင်သွားပြီး လက်ဖက်ရည်နဲ့ မုန့် နည်းနည်းလောက် သုံးဆောင်ပေးကြပါဦး"

ဘေးတွင်ရှိသော စုန့်ချင်က ပြောလိုက်သည်။ "စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာပဲ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို စောင့်နေပါ့မယ်"

...

အပိုင်း (၁၈၇.၂)

ယခင်က ရှောင်းလိ တစ်ယောက်တည်း ဝေ့အိမ်တော်သို့ သွားစဉ်က ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသည့် ကိစ္စမျိုး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဖြစ်ပွားမှာကို သူတို့က စိုးရိမ်နေကြကြောင်း မြင်တတ်သူတိုင်းက သိနိုင်လေသည်။

ဝေ့ရှန်းက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ရှောင်းလိကို အထဲသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

တံခါးခန်းဆီးကို လှန်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အထဲမှ ပြင်းထန်သော ဆေးနံ့များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အတွင်းခန်းရှိ ကုတင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ဝေ့ချီရှန်းကို ဆေးတိုက်နေ၏။ ဝေ့အန်းက ရှေ့သို့တိုးကာ ပြောလိုက်သည်။ "နယ်စားကြီး... ရှောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ရောက်လာပါပြီ"

ဝေ့ချီရှန်းက လက်မြှောက်ကာ ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို ဆေးဆက်မတိုက်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "မင်း ထွက်သွားတော့"

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် တစ်ဝက်ကျော် ကျန်သေးသော ဆေးပန်းကန်ကို ကိုင်ထားရင်း စိုးရိမ်တကြီး ခေါ်လိုက်လေသည်။ "အဖေ..."

သူသည် ဝေ့ချီရှန်းကို ဆေးနည်းနည်း ထပ်သောက်ရန် တိုက်တွန်းချင်ပုံရသော်လည်း ကန့်လန့်ကာ အနောက်ဘက်ရှိ အပြင်ခန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရှောင်းလိ အပြင်တွင် ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကာ မျက်နှာပျက်ရမှာ စိုးရိမ်သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် နှိမ့်ချကာ ဆက်မတိုက်တွန်းတော့ဘဲ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

မကြာမီတွင် ဝေ့ရှန်းသည် ရှောင်းလိကို လမ်းပြကာ ခန်းဆီးကို လှန်၍ အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ဝေ့ချီရှန်းက အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "ထိုင်ခုံချပေးလိုက်"

ဝေ့ရှန်းသည် နံရံနှင့်ကပ်ပြီး ချထားသော ဟွမ်ဟွာလီသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ခေါက်ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို သယ်လာပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ရှောင်းလိကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ရှောင်းလိက မငြင်းပယ်ဘဲ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဖျားနာနေသော ကုတင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အသက်ဆယ်နှစ်ခန့် ပိုအိုစာသွားပုံရသည့် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ဝေ့အန်းနှင့် အခြားသော ဝေ့စစ်သူကြီးများ၏ နာကျင်မှုနှင့် ဖိနှိပ်ထားသည့်ခံစားချက်တို့ကို ရုတ်တရက် အနည်းငယ် နားလည်သွားခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်သည် ၎င်း၏ သခင် အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်လာခြင်းနှင့်အတူ တပြိုင်နက်တည်း ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် ယန်လဲ့တောင်နှင့် လော့ယန် တိုက်ပွဲနှစ်ခု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဝံပုလွေမြင်းစီးသူရဲများ တစ်ဝက်ခန့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး မြို့စောင့်တပ် စစ်သူကြီးတစ်ဦးလည်း ကျဆုံးသွားခဲ့ရာ ဝေ့စစ်စခန်း တစ်ခုလုံးသည် အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နစ်နာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမျှမက ဝေ့ချီရှန်းသည်လည်း ဒဏ်ရာနှင့် ရောဂါပါ ပူးတွဲခံစားနေရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေက ကြည့်ရသည်မှာ သိပ်မကောင်းတော့ချေ။

ဝေ့ချီရှန်းတွင်သာ နောက်ထပ် တစ်ခုခု ထပ်ဖြစ်သွားပါက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်း သဲတစ်ပွင့်လို ပြိုကွဲသွားမည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုလို ပရမ်းပတာ အခြေအနေမျိုးတွင် အချိန်ကြာကြာ တောင့်မခံနိုင်တော့မှာ စိုးရိမ်ရလေသည်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် ခေါင်းအုံးပျော့ကို မှီ၍ ထိုင်နေသည်။ မျက်နှာအမူအရာက ယခင်ကလိုပင် တည်ငြိမ်လေးနက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သေခါနီးဖြစ်နေသော ဖျားနာအားနည်းမှုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဩဇာအာဏာကို အကြီးအကျယ် လျော့ကျသွားစေခဲ့သည်။

သူသည် တစ်အောင့်ခန့် ချောင်းဆိုးပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ "မင်း လာနိုင်တာကို ဒီအဘိုးကြီး စိတ်ထဲမှာ အရမ်းကို ကျေနပ်မိပါတယ်။ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် တိုက်ပွဲအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရှောင်းလိက ပြောလိုက်သည်။ "တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့က စစ်သည်တွေ ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ပြည်သူတွေအတွက်ပါ။ ဝေ့စစ်စခန်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"

သူက ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ မျက်လုံးထဲရှိ ကြမ်းတမ်းမှုနှင့် မနာခံမှုတို့ကို အနည်းငယ် သိမ်းဆည်းထားသော်လည်း ၎င်း၏ ထက်မြက်မှုက ယခင်ကထက် ပိုလို့ပင် ပြင်းထန်နေ၏။ "နယ်စားကြီးက ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စရှိလို့ ရှာတာလဲ"

သူ၏ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် ဤမျှလောက်အထိ သူစိမ်းဆန်သော လေသံကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝေ့ချီရှန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ရှိနေပုံရသည်။ ချောင်းဆိုးပြီးနောက် အနည်းငယ် အသက်ရှူမှန်သွားစေရန် စောင့်ဆိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ကျောနောက်ရှိ ခေါင်းအုံးအောက်မှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို စမ်းကာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ့ကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီပစ္စည်းကို နောင်ကျရင် မင်း သိမ်းထားလိုက်ပါ"

မကြာသေးမီကမှ ဝေ့အန်းက သူ့လက်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော ကျားတံဆိပ်ပြားဖြစ်ကြောင်း ရှောင်းလိက အလိုလို သိလိုက်သည်။

လူရိုင်းများကို တိုက်ထုတ်ပြီးနောက် သူသည် ကျားတံဆိပ်ပြားကို ဝေ့အန်းထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ လျောင်ကျန်း သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကာ ဝေ့အန်းက စစ်သတင်း ပို့ဆောင်ရန် လူလွှတ်စဉ် ထိုကျားတံဆိပ်ပြားကိုပါ တစ်ပါတည်း ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှောင်းလိက လက်မခံခဲ့ချေ။ ဝေ့ချီရှန်းက သူ့ကို ဤတစ်ကြိမ် ခေါ်ယူရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားသကဲ့သို့ ရှည်လျားသော မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်ခန့် မှိတ်ထားရင်း ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော် မလိုအပ်ဘူး"

"ဒီနေ့ တွေ့ဆုံပြီးသွားရင် ကျေးဇူးတရားတွေ အကုန် ပြီးဆုံးသွားပြီမို့ ဒီနေရာကနေပဲ နှုတ်ဆက်ခွဲခွာကြတာပေါ့" သူသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် တွယ်တာမှု မရှိဘဲ အပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

" ရပ်လိုက်” ဝေ့ချီရှန်းသည် ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားသကဲ့သို့ ထိုသို့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ကုတင်ဘေးကို ကိုင်ကာ မရပ်မနား ချောင်းဆိုးနေတော့သည်။ ဘေးတွင်ရှိသော ဝေ့ရှန်းက အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးကာ ကျောကို ပွတ်ပေးရင်း အသက်ရှူမှန်အောင် ကူညီပေးပြီး စိုးရိမ်တကြီး ခေါ်လိုက်လေသည်။ "နယ်စားကြီး..."

ထို့နောက် ရှောင်းလိကိုလည်း ကူညီ၍ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ရှောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူး"

ရှောင်းလိသည် ကျောခိုင်းလျက် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်၏။

ဝေ့ချီရှန်း အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီးနောက် ဝေ့ရှန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်းလည်း ထွက်သွားတော့"

ဝေ့ရှန်းသည် မိမိ၏ နယ်စားကြီးကို စိတ်မချကြောင်း သိသာနေသော်လည်း သူ့ဒေါသကိုလည်း နားလည်ထားသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ ထွက်ခွာသွားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

အခန်းတံခါး ပြန်လည် ပိတ်သွားပြီးနောက် ဝေ့ချီရှန်းသည် ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်သကဲ့သို့ ရှောင်းလိ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းက ဒီအဘိုးကြီးကို တောင်းပန်ခိုင်းဖို့ သေချာပေါက် ဆုံးဖြတ်ထားတာလား"

သူက ကုတင်ဘေးကို အားပြုကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ထရပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်လည်း ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်..."

သူသည် ယခုအခါတွင် အရိုးစုတစ်စုသာ ကျန်တော့လုနီးပါး ပိန်ချုံးနေပြီဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းရန် အလွန် ခက်ခဲနေလေသည်။

ရှောင်းလိသည် လှည့်ကာ ဝေ့ချီရှန်းကို ဖမ်းကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ မေးရိုးကောက်ကြောင်းက အေးစက်ခိုင်မာနေပြီး နှုတ်ခမ်းများကိုလည်း တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားကာ ပြောလိုက်၏။ "နယ်စားကြီးရဲ့ လက်အောက်မှာ ပညာရှိအမတ်တွေနဲ့ တော်တဲ့ စစ်သူကြီးတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒီကျားတံဆိပ်ပြားကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ့်သူကို သေချာပေါက် ပြန်ရွေးချယ်နိုင်မှာပါ။ ရှောင်းလိက ရိုင်းစိုင်းပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေတတ်သူမို့လို့ ရည်မှန်းချက်ကလည်း ဒီမှာ မရှိပါဘူး။ နယ်စားကြီးက လူမှားပြီး ချစ်ခင်နေတာပါ"

သူသည် လက်ကို လွှတ်ကာ မတ်တတ်ရပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝေ့ချီရှန်းက သူ့ကို ဆွဲထားလိုက်၏။ ပိန်ချုံးနေသော သူ၏ လက်ထဲတွင် ဤအခိုက်အတန့်၌ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ခွန်အားက အံ့မခန်း ကြီးမားနေပြီး သူက အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "ဝံပုလွေမြင်းစီးသူရဲတပ်က ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။ မင်း ငြင်းပယ်လိုက်တာ ဘာလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား"

စိတ်လှုပ်ရှားမှု လွန်ကဲသွားသောကြောင့်လား မသိနိုင်ဘဲ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောရန် အားအင် ရှိလာတော့သည်။ "ငါ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သားကို မင်း ကူညီပေးဖို့ ငါ မလိုအပ်ပါဘူး။ သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပြီး နောင်ကျရင် သူ့ကို ဘာမှမလုပ်ရဘဲ ချမ်းချမ်းသားသား နေခွင့်ပေးလိုက်ရင် ရပါပြီ"

ဤသည်မှာ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခုလုံးကို သူ့ထံ အပ်နှံလိုက်သည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်။

ရှောင်းလိက "သိပါတယ်" ဟု ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသော စကားကလည်း "နယ်စားကြီး... တခြား တော်တဲ့သူကိုပဲ ရှာပါတော့" ဟူ၍ပင်။

စကားတွေက ဒီလောက်အထိ ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤသို့ ငြင်းပယ်သော အဖြေကို ရရှိလိုက်သောအခါ ဝေ့ချီရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိန်းချုပ်၍မရသော ဒေါသတစ်ခု ရုတ်တရက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "ဟန့်ယန်က အခု နာမည်ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးနေပါစေ၊ အရင်တုန်းက မင်းကို သံသယဝင်ပြီး မင်းအသက်ကို လိုချင်ခဲ့တဲ့ အမှန်တရားကိုတော့ ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး။ မင်းက ယန်လဲ့တောင်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ မင်းလက်အောက်က တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ စစ်သည် နှစ်ထောင်ကျော်အတွက်တောင် ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ဖို့ ဝန်မလေးခဲ့ဘူး။ အခုကျတော့ အရင်တုန်းက ရန်ငြိုးကို နည်းနည်းလေးမှ မမှတ်မိတော့ဘဲ သူ့ရဲ့ လျန်စစ်စခန်းဆီ ပြောင်းပြီး ခိုလှုံတော့မလို့လား"

ရှောင်းလိက သူနှင့် အထင်လွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဝိန်းယွီ၏ သရုပ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားကာ လျန်စစ်စခန်းသို့ ဘက်ပြောင်းမည့် အရိပ်အယောင် ရှိနေသည့် ကိစ္စက ဝေ့ချီရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ကျော်၍မရသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူက မေးခွန်းထုတ်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်၏။ "ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို ဘယ်တုန်းက နှိမ်ခဲ့ဖူးလို့လဲ။ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့က ယန်လဲ့တောင်မှာ အဲဒီလောက် လူအများကြီး သေဆုံးသွားတာက ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် လျန်စစ်စခန်းကတော့ မင်းအသက်ကို တကယ်ပဲ လိုချင်ခဲ့တာလေ။ ဒီကိစ္စကို အကြောင်းပြပြီး ဒီအဘိုးကြီးက ဟန့်ယန်ကို မမီဘူးလို့ မင်း ပြောချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအဘိုးကြီးက လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး"

ရှောင်းလိက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အခု ထွက်သွားရင်တောင် သူ့ရဲ့ လျန်စစ်စခန်းမှာ သွားပြီး ခိုလှုံမှာ မဟုတ်ဘူး"

မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ တောင်ဘက်တွင် ယခုအခါ အကြီးမားဆုံး အင်အားစု နှစ်ခုဖြစ်သော ဝိန်းယွီနှင့် ဖေစုန့်တို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူ၏ ဤစကားက တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ကိုယ်ပိုင် အင်အားစု တစ်ခုအဖြစ် တည်ထောင်တော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

သည်အဖြေက ဝေ့ချီရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားစေပြီး သူက ချောင်းဆိုးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။ "အခု လောကကြီးက သုံးပိုင်းကွဲသွားပြီဆိုတာ အတည်ဖြစ်သွားပြီ။ ဒီအဘိုးကြီးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်။ ငါ သေသွားပြီးရင် မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ ပတ်လည်မှာ ဝံပုလွေတွေ ဝိုင်းရံနေမှာဆိုတော့ သိပ်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းက မင်းလက်အောက်က လူတွေကို ခေါ်သွားပြီး တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် ဖေစုန့်ဆီကနေ အသားဘယ်လောက် ဖြတ်ယူနိုင်မှာလဲ"

"ဖေစုန့်ကို တိုက်ခိုက်ပြီးသွားလို့ ဟန့်ယန်က မြောက်နဲ့ တောင်ကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းချင်တဲ့အခါ မင်းက ခေါင်းမငုံ့ဘဲ သူ့ရဲ့ လျန်စစ်စခန်းနဲ့ စစ်တိုက်မယ်ဆိုရင် အပြင်ကို ဘယ်လို နာမည်မျိုး ပေးနိုင်မှာလဲ"

ဝေ့ချီရှန်းသည် ရှောင်းလိကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမဲ့သော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ "မင်းက ငါတို့ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ပြည်သူတွေကို သနားလို့ ယန်လဲ့တောင်ကို ကူညီစောင့်ကြပ်ဖို့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်လာခဲ့ပြီး အခုတော့ ဇွတ်အတင်း ထွက်သွားချင်နေပြန်ပြီ။ နောင်တစ်ချိန် ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး ခြေဖဝါးအောက်က မြေတစ်လက်မကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်တော့တဲ့အခါ၊ ပြည်သူတွေက စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်ကြောင့် နေရပ်စွန့်ခွာ ထွက်ပြေးရတဲ့အခါ မင်းက စစ်တပ်ကို ပြန်ခေါ်လာပြီး ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ အပျက်အစီးတွေအပေါ်မှာ မင်းရဲ့ ရှောင်းမိသားစု စစ်တပ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း အခု စစ်သည်တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခံပြီး သူတို့ကို ဒုက္ခတွင်းထဲကနေ ကယ်တင်ခဲ့တာက နောင်ကျရင် သူတို့တွေ စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်ကြောင့် ထပ်ပြီး သနားစရာကောင်းအောင် သေဆုံးသွားတာကို ကြည့်ဖို့သက်သက်ပဲလား။ ဒါဆို ယန်လဲ့တောင်မှာ အရိုးတွေ မြှုပ်နှံထားခဲ့ရတဲ့ မင်းလက်အောက်က စစ်သည်တွေအတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ"

ရှောင်းလိက ထက်မြက်ပြီး လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အေးစက်သော လေသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ဖုံးကွယ်နေ၏။ "နယ်စားကြီးက နောင်ကျရင် ဝေ့စစ်စခန်းက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို မကာကွယ်နိုင်တော့တဲ့ တာဝန်ကို ကျွန်တော် ရှောင်းလိခေါင်းပေါ် ပုံချချင်တာလား"

ဝေ့ချီရှန်းသည် သူ၏ တစ်သက်တာတွင် ဤမျှလောက်အထိ အရှက်မရခဲ့ဖူးကြောင်း သူ့ကိုယ်သူ သိထားသည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ဘဝ၏ အချိုးအကွေ့များအားလုံး ပေါ်လွင်နေ၏။ "ဒီအဘိုးကြီးက မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို လွှဲပြောင်းယူဖို့... မင်းကို တောင်းပန်နေတာပါ"

တစ်ချိန်တုန်းက သူသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်းအတွက် လမ်းခင်းပေးပြီး ပညာရှိအမတ်များနှင့် တော်ထက်သည့် စစ်သူကြီးများကို ချန်ထားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ မတောင့်ခံနိုင်တော့လျှင်တောင် ဝေ့ဖိန်ကျင်းက မြောက်ပိုင်းဝေ့က အမတ်များကို ဦးဆောင်ပြီး ကျင့်မင်းဆက်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် တောင်ပိုင်းသို့ စစ်ချီရာတွင် သူတို့ နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို နောက်ဆုံး၌ သူ ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

ဖေစုန့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိန်းမိသားစုမှ ဟန့်ယန်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဝေ့ဖိန်ကျင်း ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်သူများ လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

သူသာ သေဆုံးသွားပါက မြောက်ပိုင်းဝေ့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အရိုးစများပင် မကျန်တော့သည်အထိ ဝါးမျိုခံရတော့မည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းတို့ သားအမိ သုံးယောက်နှင့် ဝေ့မိသားစုဝင်များအတွက် အသက်ရှင်ရန် လမ်းစ ရှိမရှိဆိုသည်ကို ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ဝေ့ချီရှန်းက လေးလံစွာ အသက်ရှူလိုက်၏။ "ငါက အဲဒီ ၃၅ နှစ်ကြာ စွဲလမ်းမှုတွေကြောင့် အမှားလုပ်မိခဲ့ပြီးပြီ၊ ထပ်ပြီး မှားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး... ငါ့လက်အောက်က စစ်သူကြီးတွေကို အချည်းနှီး မသေဆုံးစေချင်တော့ဘူး"

ဤသည်မှာ သူ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ ယခင်ခေါင်းဆောင်ဟောင်း တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ဝေ့မိသားစု၏ ဦးဆောင်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်နှင့် ဝေ့မိသားစုအတွက် သူ စဉ်းစားပေးနိုင်သော အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်ပင်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို ဤပြန်လမ်းမရှိသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်ခိုင်းပြီး နိုင်ငံရေး လှည့်ကွက်များထဲတွင် အကြောင်းပြချက်မဲ့ သေဆုံးသွားစေကာ ကိုယ်တိုင် အနှစ် သုံးဆယ်ကျော်ကြာ ပင်ပန်းကြီးစွာ တည်ဆောက်ခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်များ တစ်ခဏအတွင်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားမည်ထက်စာလျှင် အခြားလူတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီး မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် "အသက်ရှင်" သွားစေခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ရှောင်းလိက မတုန်မလှုပ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ့်လက်အောက်က စစ်သူကြီးတွေအတွက် စဉ်းစားပေးတာဆိုရင် နယ်စားကြီးက ဘာလို့ လျန်မင်းဆက်ရဲ့ အမတ်အဖြစ် ပြန်မနေတာလဲ။ ဟန့်ယန်က... နယ်စားကြီး ကျင့်မင်းဆက်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်တဲ့ ကိစ္စကို သေချာပေါက် အပြစ်ပေးချင်မှ ပေးမှာပါ"

ဝေ့ချီရှန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မျက်လုံးအောက်ခြေတွင် ၃၅ နှစ်တာ အချိန်များက စုပုံလာခဲ့သော အေးစက်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ၃၅ နှစ်တုန်းက ဒီအဘိုးကြီးက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ပြည်သူတွေအတွက် တစ်ကြိမ် ဆုတ်ပေးခဲ့လို့ ဒီနေ့လို ရလဒ်မျိုး ရလာတာပဲ... သက်ရှိသတ္တဝါတွေ ပျက်စီးပြီး ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်ရတာက ၃၅ နှစ် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာရုံ သက်သက်ပါပဲ။ ဒါဆို ဒီအဘိုးကြီး အရင်တုန်းက ဆုတ်ခွာပေးခဲ့တာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ"

သူ၏ နောက်ဆုံးစကားက ဘယ်သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်နေမှန်း မသိသော်လည်း မျက်လုံးအောက်ခြေတွင်မူ လောင်ကျွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း လုံးဝ ငြိမ်းသတ်ရန် ဆန္ဒမရှိသေးသော ရည်မှန်းချက်များနှင့် ထိုနှစ်က ဆုတ်ခွာပေးခဲ့မှုကြောင့် ချစ်ရသူကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးနောက် ဘဝတစ်ဝက်ကျော်ကြာ မရေမရာ ဖြစ်နေခဲ့ရသည့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများက ထင်ရှားစွာ ရှိနေဆဲပင်။

"ငါ့ဇနီးက သေတဲ့အထိ ငါက သူ့အတွက် မတိုက်ခိုက်ပေးခဲ့ဘူးဆိုပြီး မုန်းတီးသွားခဲ့တာ။ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတဲ့အချိန်မှာ သူ့ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ လအနည်းငယ် နေရင် မွေးဖွားလာတော့မယ့် ငါတို့ရဲ့ သမီးလေးတောင် ရှိနေသေးတယ်လေ” မိမိအတွက် အနာကျင်ဆုံးဖြစ်ရသော ဤအတိတ်ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြချိန်တွင် ဝေ့ချီရှန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ "အရင်တုန်းက အများအကျိုးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ယခင်လျန်မင်းဆက်ကို လက်နက်ချခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရသေးတယ်။ အခု ဒီအဘိုးကြီးက ဝိန်းမိသားစုရဲ့ တိုင်းပြည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားတာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရပြီ။ အဲဒီတုန်းက လက်နက်ချခဲ့တာ တရားမျှတတဲ့ ဘုရင်တစ်ပါး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေရက်နဲ့ ဒီအဘိုးကြီးကို မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ပြည်သူတွေအတွက် ဝိန်းမိသားစုကို ထပ်ပြီး လက်နက်ချခိုင်းတာ ဒီအဘိုးကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ကျေနပ်နိုင်မှာလဲ။ မြေကြီးအောက်ကို ရောက်သွားရင် ငါ့ဇနီးကို တွေ့ဖို့ ဘယ်လို မျက်နှာမျိုး ရှိတော့မှာလဲ"

...