အခန်း ၁၉၂

အပိုင်း (၁၉၂.၁)

သံချပ်ကာ စစ်သည် ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့်က ကျန်းဟူကို ဖမ်းဆီးရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။ ထိုအမျိုးသားကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဟူသည် သူ့လည်ပင်းကို ချိုးကာ လက်သီးများကို အရိုးဆစ်သံများ မြည်လာသည်အထိ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ထိုစစ်သည်များနှင့် ရန်ဖြစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသလိုက်၏။ သူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါက ဝေ့စစ်တပ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေတယ် ဟုတ်လား။ စစ်သူကြီးလျောင်က လူရိုင်းတွေ လက်ချက်နဲ့ ကျဆုံးသွားခဲ့ရတယ်၊ ရှော့ပျန်းနယ်စားကြီးကလည်း အမောဆို့ပြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးကလည်း လေပြင်းတွေတိုက်၊ ဆီးနှင်းတွေကျနေတဲ့ တောင်ပေါ်မှာ လူရိုင်းတွေကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ဖို့ စစ်တပ်တွေကို ဦးဆောင်နေရတာလေ! စစ်တပ်က သံချပ်ကာတွေ အမြန်ထုတ်လုပ်ဖို့ လိုအပ်နေချိန်မှာ ဒီခွေးကောင်က ဘယ်လိုများ တမင်သက်သက် အဟန့်အတားတွေ ဖန်တီးခဲ့တာလဲ"

ပြောရင်းဆိုရင်း သူသည် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ဝေ့အိမ်တော်၏ အစောင့်နှစ်ဦးနှင့် ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အားသာချက်ကို အသုံးပြုကာ စစ်သည်နှစ်ဦးစလုံးကို နောက်ပြန်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပြီး "ဘာလဲ။ ကြင်ရာတော်က ဒီခွေးကောင်ကို ကာကွယ်ပေးနေတာက သူက သံချပ်ကာတွေ ထုတ်လုပ်မယ့်ကိစ္စကို တမင်သက်သက် နှောင့်နှေးအောင်လုပ်ပြီး ရှေ့တန်းက စစ်သည်တွေကို အအေးဒဏ်နဲ့ အငတ်ဘေးဒဏ် ခံခိုင်းဖို့လေ— အဲ့ဒါက ကြင်ရာတော်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်လား"

ဝေ့ချီရှန်းသည် စစ်ရေးအာဏာအားလုံးကို ရှောင်းလိထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သော်လည်း ယခင်နှစ် တစ်နှစ်လုံး ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲများကြောင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ ပြည်နယ်အားလုံး၏ ဘဏ္ဍာရေးရန်ပုံငွေများ ကုန်ခန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မဆုံးနိုင်သော စစ်ပွဲများနှင့်အတူ သာမန်ပြည်သူများကလည်း ငြိမ်းချမ်းမှုကို မရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ကြချေ။ အသက်ရှင်သန်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသဖြင့် နှစ်သစ်တွင် အခွန်အခများကို များများစားစား မကောက်ခံနိုင်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆက်တွဲ စစ်ရေးထောက်ပံ့ပစ္စည်းများအတွက် ရန်ပုံငွေကို ဆားနှင့် သံလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ လက်ဝါးကြီးအုပ်မှုများကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြေလျှော့ပေးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ နယ်မြေအတွင်းရှိ ကုန်သည်များထံမှ ရန်ပုံငွေရယူခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ဖြည့်ဆည်းခဲ့ရသည်။

မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ဆယ်စုနှစ်များစွာ အုပ်ချုပ်လာခဲ့သဖြင့် ဝေ့ချီရှန်းသည် ဒေသတွင်း ဘဏ္ဍာရေးစီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်ထားသော ကုန်သည်အားလုံးက ဝေ့မိသားစု၏ ညွှန်ကြားချက်များကို သေသေချာချာ လိုက်နာခိုင်းခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် စစ်ရေးအာဏာကို အခုမှ လွှဲပြောင်းရယူထားပြီး စစ်တပ်က အပြည့်အဝ မတည်ငြိမ်သေးသဖြင့် ကုန်သည်များ၏ ကိစ္စရပ်များကို အလွန်အမင်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မသင့်တော်ချေ။

ကုန်သည်ကွန်ရက်ကို အလုံးစုံ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ခြင်းက တည်ငြိမ်ရန် လိုအပ်နေသော မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ လက်ရှိအခြေအနေကိုလည်း ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ကုန်သည်အဖွဲ့က စစ်ရေးထောက်ပံ့မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ဝေ့စခန်းနှင့် ကာလရှည်ကြာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး စည်းကမ်းချက်များကို ထပ်မံပြင်ဆင်ရန်၊ ညှိနှိုင်းရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် ကျန်းဟူသည် သံချပ်ကာများ မှာရန် ကုန်သည်အဖွဲ့သို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်သောအခါ ကုန်သည်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က အစိုးရရုံးတော်မှ တရားဝင် ခွင့်ပြုချက် အမျိုးမျိုးကို မထင်မှတ်ဘဲ တောင်းဆိုလာခဲ့သည်။

သံချပ်ကာအမှာစာ၏ အရေးကြီးပုံကို သိထားသဖြင့် ကျန်းဟူသည် နေ့လယ်စာပင် မစားခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံး လိုအပ်သော ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ကုန်သည်အဖွဲ့သို့ အလျင်စလို ပြန်သွားသော်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူက ဝေ့အိမ်တော်သို့ နာရေးလာကြောင်း သိခဲ့ရသဖြင့် ကျန်းဟူလည်း နောက်က လိုက်လာခဲ့လိုက်သည်။

ခွင့်ပြုချက်များကို စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် မထင်မှတ်ဘဲ ကုန်သည်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က သူတို့သည် ယခင်လိုမျိုး အကြွေးနှင့် ဆက်လက် မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ကြောင်း— ငွေကြိုပေးရမည်ဖြစ်ကြောင်း မောက်မာစွာ ကြေညာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တမင်သက်သက် အခက်တွေ့အောင် လုပ်ခြင်းဖြစ်မှန်း ကျန်းဟူ သိလိုက်၏။ သူသည် ကိုယ့်ဟာကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အကြမ်းဖက်မှုဘက်သို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ကုန်သည်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို သိသိသာသာ ကာကွယ်ပေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းဟူ၏ ဒေါသက ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သရော်သလိုလို မေးခွန်းများက ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုဆူညံသံကြောင့် ဧည့်သည်များစွာ စုရုံးလာကြသည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ကျန်းဟူ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကုန်သည်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ တမင်သက်သက် အဟန့်အတားပြုလုပ်မှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူ၏ အစပိုင်းက နားမလည်မှုက ကျန်းဟူ၏ စွပ်စွဲသော လေသံအပေါ် ဒေါသထွက်မှုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သူသည် ဖခင်၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒများကို တိတိကျကျ လိုက်နာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤအမည်မသိလူများကပင် သူ့ကို မလေးမစား လုပ်ရဲနေကြပြီ မဟုတ်ပါလား!

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက သုန်မှုန်စွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "တကယ့်ကို လွန်လွန်းနေပြီ! အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတဲ့ ဒီလူမိုက်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းလိုက်စမ်း!"

သူ့အစောင့်များက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ထိုရန်ပွဲကြောင့် ကြည့်ရှုနေကြသော ဧည့်သည်များသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အမိုးပါသော စင်္ကြံလမ်းများဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြရသည်။ ပြင်းထန်သည့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများအပြီးတွင် ကျန်းဟူ၏ လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များကို သံချပ်ကာ စစ်သည်များက ဖိချထားလိုက်သည်။ ဖမ်းချုပ်ခံထားရခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းကို ချုပ်နှောင်ထားသော စစ်သည်ကို သူက လှည့်ကြည့်ကာ ခြိမ်းခြောက်ဟောက်ဟမ်းလိုက်၏။ ထိုစစ်သည်က ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီး ကျန်းဟူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ၏လက်မောင်းကို ရမ်းလိုက်ပြီး ထိုလူကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို အသည်းအသန် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော စစ်သည်၏ ခါးပတ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ထိုလူကို ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်တင်ကာ ဝေ့ဖိန်ကျင်းရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူက စိန်ခေါ်လိုက်၏။ "လာကြစမ်း! မင်းတို့ ဘယ်နှယောက်ပဲရှိရှိ မင်းတို့ရဲ့ သခင်ကြီးကျန်းက မကြောက်ဘူးကွ!"

သံချပ်ကာ စစ်သည်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး နာကျင်စွာ လူးလှိမ့်နေတော့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး လူတိုင်းရှေ့တွင် လူလုံးပါးရိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒူးလေးတွေကို ချိန်ထားစမ်း!"

သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော သံချပ်ကာ စစ်သည် တစ်တန်းက ဒူးလေးများကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ကျန်းဟူကို တညီတညွတ်တည်း ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

မြားများစွာဖြင့် ချိန်ရွယ်ခံထားရသော်လည်း ကျန်းဟူသည် မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်စိတ် တစ်စုံတစ်ရာ မပြသခဲ့ချေ။ ယင်းအစား သူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီနေ့ပြီးရင် ရှေ့တန်းမှာ အသက်စွန့်ပြီး ဘယ်သူက တိုက်ရဲသေးလဲဆိုတာ ငါ သိချင်သားပဲ! ပထမဆုံးက သံချပ်ကာတွေ ထောက်ပံ့မပေးနိုင်ဘူး— နောက်ဆို စစ်ရေးရိက္ခာတွေပါ ဖြတ်တောက်ဦးမှာလား”

"ငါ့ရဲ့ အစ်ကို(၂)က မင်းတို့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ဆိုတဲ့ အရှုပ်အထွေးကြီးကို တာဝန်ယူပြီး လူရိုင်းဓားပြတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ စစ်တပ်တွေကို စေလွှတ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါက မင်းတို့ ဝေ့မိသားစုက ရှေ့တန်းစစ်သည်တွေကို ပြန်ဆပ်တဲ့နည်းလား— သူတို့ကို ဒုက္ခရောက်အောင် စစ်ရေးထောက်ပံ့မှုတွေ ဖြတ်တောက်တာလား”

သူ့အသံက ခေါင်းလောင်းသံလို ဟိန်းထွက်နေပြီး သူ၏စကားများကြောင့် တက်ရောက်လာသော ဧည့်သည်များစွာ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ရှောင်းလိကို ရှင်းထုတ်ရန် ဤနည်းလမ်းကို တကယ်အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသလားဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးမိသွားကြလေသည်။

သို့သော် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က သဲရဲတိုက်လို ယိမ်းယိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းက ရန်သူ တစ်ထောင်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ရှစ်ရာ ထိခိုက်စေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သူတို့က ရှောင်းလိကို ဖယ်ရှားပြီး စစ်တပ်ကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ တောင်ကြားအပြင်ဘက်က လူရိုင်းများနှင့် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာမည့် ဓားပြဖေ၏ အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကာကွယ်ရန် သူတို့သည် ဘာကို အသုံးပြုမည်နည်း။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် တက်ရောက်လာသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှတစ်ဆင့် သူတို့၏အတွေးများကို ရှင်းလင်းစွာ ဖတ်ရှုနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ဒေါသက ပိုပြင်းထန်လာတော့၏။

သူက စစ်ရေးထောက်ပံ့မှုများကို လျှော့ချရန် ဘယ်တုန်းက အမိန့်ပေးခဲ့ဖူးလို့လဲ။

သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တော့သည်။ "လူမိုက်က လူမိုက်ပါပဲ— မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲချက်တွေကို ပြောဖို့က မင်းအတွက် အရမ်းလွယ်ကူနေတာကိုး! မြားတွေ ပစ်စမ်း!"

ဒူးလေးကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်များက သူတို့၏မြားများကို မပစ်လွှတ်ရသေးခင်မှာပင် လူအုပ်အပြင်ဘက်မှ နောက်ထပ် အရေးတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ရပ်လိုက်ကြစမ်း!"

ကြည့်ရှုနေကြသော ဧည့်သည်များက လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လပုံစံတံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ချဉ်းကပ်လာသော လူအုပ်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုအထဲတွင် စောစောက ဆွေးနွေးမှုများပြုလုပ်ရန် ရှေ့ဘက်ခန်းမဆောင်သို့ သွားခဲ့ကြသော ပြည်နယ်အရာရှိများ ပါဝင်နေသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် ရှောင်းလိ ပါလာပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်ကာ ထည်ဝါခန့်ညားနေသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ၏။

အော်ဟစ်လိုက်သူမှာ သတင်းကြားပြီး အပြေးအလွှား ရောက်လာသော ဝေ့အန်းပင်။

အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝေ့အန်းသည် လုံးဝကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ သူက ဒူးလေးကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်များကို ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားကြီးရဲ့ နာရေးမှာ ဒါက ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ဒူးလေးတွေကို ချက်ချင်း ဖယ်လိုက်စမ်း!"

ဒူးလေးကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်များက ဝေ့အန်းကို တိုက်ရိုက် မနာခံရဲဘဲ တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့က ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို ကြည့်ကာ သူ၏အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ မျက်နှာသည် တင်းမာမှုကြောင့် တောင့်တင်းနေသည်။ အချို့သော ကိစ္စရပ်များကို မပြောဘဲ နေနိုင်သော်လည်း ယနေ့ ဝေ့ချီရှန်း၏ နာရေးတွင် တစ်ဖက်လူက သူတို့၏ ရန်လိုသောအပြုအမူများနှင့် သူ့အပေါ် အကြိမ်ကြိမ် မလေးမစားလုပ်မှုများဖြင့် ကိစ္စရပ်များကို ဤအခြေအနေအထိ တွန်းပို့ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူက အခုနေ နောက်ဆုတ်လိုက်လျှင် သူသည် ရှောင်းလိကို ကြောက်နေကြောင်း လူတိုင်းကို ပြောပြလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ပြီး ကျန်းဟူ ရိုက်ထားရသော ဒဏ်ရာဗရပွနှင့် ကုန်သည်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "ငါ့ဝေ့အိမ်တော်က ဧည့်သည်တစ်ယောက် အရှက်ခွဲခံရတာကျတော့ကော”

သူ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သော ကုန်သည်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဘေးဘီသို့ မကြည့်ရဲဘဲ တုန်ယင်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းဟူသည် ရှောင်းလိ၏လူ ဖြစ်သောကြောင့် ဝေ့အန်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက် မမေးခွန်းထုတ်နိုင်ဘဲ ရှောင်းလိကိုသာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်းလိသည် မေးလိုက်လေသည်။ "ကျန်းဟူ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ”

ကျန်းဟူသည် ရှောင်းလိကို လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ကြေညာလိုက်လေသည်။ "ကျူကျွင်းကို သတင်းပို့ပါတယ်။ ဒီစစ်သူကြီးက မတရားခံရတာပါ! ဒီမနက်က ကျူကျွင်းရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာပြီး သံချပ်ကာတွေ မှာဖို့ ကုန်သည်အိမ်တော်ကို သတင်းသွားပို့ခဲ့ပါတယ်။ ဒီခွေးကောင်က စာရွက်စာတမ်းတွေ စုဆောင်းဖို့ အစိုးရရုံးတော်နဲ့ စစ်စခန်းကြားကို လေးငါးခေါက်လောက် ပြေးခိုင်းခဲ့ပြီး အခုကျတော့ သူက ငြင်းနေတယ်!"

ပြောနေရင်းနှင့် သူက ရင်ဘတ်ထဲမှ ပြေစာတစ်ပုံကို ဆွဲထုတ်ကာ တက်ရောက်လာသူတိုင်းကို ပြသလိုက်သည်။ ဒေါသကြောင့် အံကြိတ်ရင်း သူက ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "တပ်တွေအတွက် အရေးတကြီး လိုအပ်နေတဲ့ သံချပ်ကာတွေကို မထုတ်လုပ်ပေးခင် ငွေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကို စရန်အဖြစ် သူက တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒီမတရားမှုကို ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်ဘူး၊ အဲ့ဒါကြောင့် သူ့ကို လက်ပါသွားတာပါ"

ပြောပြီးနောက် သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ထပ်ယှက်ကာ ခါးကို ပိုကိုင်းပြီး အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "ဒီစစ်သူကြီးက ကိုယ့်အမှားကို ဝန်ခံပါတယ်၊ ပြစ်ဒဏ်ကိုလည်း ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ခံယူပါ့မယ်"

တက်ရောက်လာကြသော ဧည့်သည်များအားလုံးမှာ မြောက်ပိုင်းဝေ့စစ်တပ်နှင့် ကုန်သည်အိမ်တော်များအကြား ယခင်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသော အရာရှိများ ဖြစ်ကြသည်— အရောင်းအဝယ်များကို အမြဲတမ်း အကြွေးနှင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ရန်ပုံငွေများ ရရှိလာချိန် သို့မဟုတ် နှစ်ကုန်စာရင်းရှင်းချိန်တွင်မှ ပေးချေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်၏ လက်ရှိ ဘဏ္ဍာရေး အခက်အခဲများအရ ဤကုန်သည်ခေါင်းဆောင်က ဤကဲ့သို့ ပေါ်တင် အဟန့်အတားများ ဖန်တီးရဲခြင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အမိန့်အရ လုပ်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဤဖြေရှင်းချက်ကို ကြားပြီးနောက် ဝေ့အန်းသည် အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းလိဘက်သို့ လှည့်ကာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ယှက် အရိုအသေပေးလိုက်၏။ "သံချပ်ကာ အော်ဒါက နှောင့်နှေးလို့ မဖြစ်ပါဘူး။ ဒီစစ်သူကြီးက ဒီကိစ္စကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး သင့်တော်တဲ့ အဖြေတစ်ခု ပေးပါ့မယ်"

ဝေ့အန်း၏ အကြည့်ကြောင့် ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝေ့အန်းက ကိစ္စကို ဖိနှိပ်ရန် စကားပြောပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင် အပြစ်ကင်းကြောင်း ရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည့်အလား ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်ကို လှည့်ကာ ကန်လိုက်ပြီး ရိုင်းစိုင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "မင်း ဒီလိုမျိုး အာဏာပြဖို့ ဘယ်သူက သတ္တိတွေ ပေးထားတာလဲ”

ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်သည် ကန်ချက်ကြောင့် လဲကျသွားပြီး အဆစ်များမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ဝေ့ဖိန်ကျင်းက သူ့ကို တကယ်ပင် တွန်းအားပေးခဲ့သည့်အလား အံ့ဩမှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

ယင်းကိုမြင်သောအခါ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ပိုဒေါသထွက်သွားပြီး ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်ကို နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ကန်ချက် နှစ်ချက် ထပ်ပေးလိုက်သည်။ "ဖြေစမ်း!"

ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်သည် နာကျင်စွာဖြင့် ကွေးကွေးလေး ဖြစ်သွားပြီး အလျင်စလို တောင်းပန်လိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက မလုပ်ရဲပါဘူး၊ မလုပ်ရဲပါဘူး..."

သူသည် ဆင်ခြေတစ်ခုကို အသည်းအသန် ရှာဖွေလိုက်၏။ "တကယ်ပါ၊ ဒီနှစ်မှာ အဆက်မပြတ် စစ်ပွဲတွေကြောင့် ဝါဂွမ်းနဲ့ လျှော်စျေးတွေက ဆက်တိုက် တက်နေတာပါ။ ကုန်သည်အိမ်တော်က ငွေသားစီးဆင်းမှုကို ဆက်ပြီး မစီမံနိုင်တော့ပါဘူး။ စစ်တပ်က လိုအပ်တဲ့ သံချပ်ကာက အမှာစာသေးသေးလေး မဟုတ်ဘူး— ကျွန်တော်မျိုးက စစ်တပ်ကို ငွေတစ်ဝက်ကို စရန်အဖြစ် အရင်ပေးဖို့ အကြံပြုတာကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ အဲ့ဒီနောက်မှ တပ်တွေအတွက် အရေးတကြီး လိုအပ်နေတဲ့ သံချပ်ကာတွေကို အမြန်ထုတ်လုပ်ဖို့ ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ရှာဖွေရမှာပါ..."

ကျန်းဟူသည် ချက်ချင်း ဟောက်လိုက်လေသည်။ "အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ! မနက်ဖြန် လမ်းဘေး အောက်မေ့ဖွယ် အခမ်းအနားအတွက် မင်းတို့ ကုန်သည်အိမ်တော်မှာ ငွေတစ်သိန်း အပြည့်ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

ဤအသုံးစရိတ်က လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုမဟုတ်ချေ— မကြာသေးမီက မှူးမတ်အများအပြားက ကုန်သည်အိမ်တော်၏ ရက်ရောမှုအတွက် ချီးကျူးခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်သည် ငိုကြွေးနေပြီး မျက်ရည်များနှင့် နှပ်များက မျက်နှာပေါ်တွင် စီးကျနေလေပြီ။ သူ၏ဆင်ခြေက ခိုင်လုံမှုမရှိကြောင်း သိသော်လည်း ၎င်းကို ဆက်လက်ဖက်တွယ်ထားပြီး သူက ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "ကွယ်လွန်သွားတဲ့ နယ်စားကြီးက ကျွန်တော့်အတွက် ဒုတိယဖခင်လိုပါပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီကုန်သည်အိမ်တော်ကို သူ့လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့တာပါ။ သူ့ရဲ့ ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားမှုက— စီးပွားရေးတစ်ခုလုံး ဒေဝါလီခံရမယ်ဆိုရင်တောင်မှ ကျွန်တော်မျိုးက သူ့ကို ခမ်းနားတဲ့ လမ်းဘေး အောက်မေ့ဖွယ် အခမ်းအနားတစ်ခု လုပ်ပေးချင်ခဲ့တာပါ..."

...

အပိုင်း (၁၉၂.၂)

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝေ့ဖိန်ကျင်း မပေါက်ကွဲရသေးခင်မှာပင် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်တတ်သော ဝေ့အန်းပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး ဟောက်လိုက်လေသည်။

"အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ! နယ်စားကြီး သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က သူ့စစ်သည်တွေကို သားသမီးတွေလို ချစ်ခင်ခဲ့တာ! စစ်တပ်က သံချပ်ကာတွေ လိုအပ်နေချိန်မှာ မင်းက စစ်ရေးလိုအပ်ချက်တွေထက် ဒီအသုံးအဖြုန်းကို ဦးစားပေးပြီးတော့ နယ်စားကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်တယ်လို့ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့လေ"

ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်သည် ကြက်သွန်ဖြူထောင်းသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ဦးချနေပြီး သူ့နဖူးမှာ သိပ်မကြာမီ သွေးထွက်လာခဲ့၏။

"ကျွန်တော်မျိုးက မိုက်မဲလွန်းလို့ပါ! ကျွန်တော်မျိုးက ဘာက အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ မမြင်ခဲ့မိလို့ပါ..."

ဝေ့အန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းလိဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ကျူကျွင်း၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို မြင်ပါသလဲ..."

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဒီကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် တကယ် ရှိမရှိကို ဝေ့အန်း၏ ရင်ထဲတွင် မသေချာသေးချေ။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းကသာ သွေးထိုးမပေးခဲ့လျှင် ကုန်သည်အိမ်တော် ခေါင်းဆောင်က သူ့ဘာသာသူ ဒီလောက် ရဲရဲတင်းတင်း မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရဲပါမည်နည်း။

သို့သော် သူကသာ လုပ်ခဲ့လျှင် ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အစပိုင်းတွင် ကိစ္စကို ဖုံးဖိရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှ ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်ကို ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးမေးမြန်းနေရခြင်းက ဘာကြောင့်နည်း။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်ကို အပြစ်အားလုံး ပုံချခိုင်းပြီး သူ့ကိုယ်သူ သံသယကင်းရှင်းစေရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ ဝေ့အန်း မသိခဲ့ချေ။

ယခုအခြေအနေအရ ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်က အရာအားလုံးကို အပြည့်အဝ တာဝန်ယူလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ အပြင်လူများက ယုံသည် မယုံသည်က တစ်ကြောင်းဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စကို ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပင်။

ရှောင်းလိက ပြောလိုက်လေ၏။ "ကွယ်လွန်သွားတဲ့ နယ်စားကြီးအတွက် လုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ သစ္စာရှိတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စစ်ရေးထောက်ပံ့မှုတွေက ဆိုးဆိုးရွားရွား ပြတ်လပ်နေတုန်းပဲ။ ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုး ထပ်မဖြစ်စေဖို့ ကုန်သည်အိမ်တော်ကို အခုကစပြီး စစ်တပ်က ယာယီ စီမံခန့်ခွဲလိမ့်မယ်။ ကြင်ရာတော်နဲ့ စစ်သူကြီးဝေ့တို့ ဘယ်လိုမြင်လဲ”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ငြင်းဆန်ရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဝေ့အန်းက သူ၏လက်မောင်းကို အားနှင့် ပြန်ဆွဲထားလိုက်၏။ အပေါ်ယံအားဖြင့် ယနေ့ အပြစ်က ဝေ့မိသားစုအပေါ်တွင် ရှိနေကြောင်း သိထားသဖြင့် သူက ဒေါသကို ဖိနှိပ်ကာ နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်ပြီး ခေါင်းကို တဖက်လွှဲထားလိုက်တော့သည်။

ဝေ့အန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ သူ့ကိုယ်စား ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "စစ်ရေးထောက်ပံ့မှုတွေအတွက်ဆိုရင် ကျူကျွင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လိုက်နာပါ့မယ်"

ရှောင်းလိက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေ ရှိပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားက နယ်စားကြီးရဲ့ နာရေးမှာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ စခန်းကို ပြန်ရောက်ရင် သူ့ကို အပြစ်ပေးပါ့မယ်"

ဇာတ်ရှုပ်ကြီး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ရှောင်းလိသည် ကျန်းဟူနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ စုရုံးနေသော ဧည့်သည်များသည်လည်း အမိုးအောက်တွင် ဆက်နေရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့သဖြင့် တဖြည်းဖြည်း လူစုကွဲသွားကြတော့သည်။

ဝေ့အန်းသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်းဘက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သူ ဘာမေးမည်ကို သိနေသည့်အလား ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ မဟုတ်ဘူး!"

ဝေ့အန်းသည် သူ့အကြည့်ကို နဖူးမှ သွေးထွက်သည်အထိ ဦးချနေသော ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်ထံ ပြောင်းလိုက်ပြီး သူ့အစေခံများကို အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သူ့ကို ကွမ်းလင်းခန်းမဆောင်ဆီ ခေါ်သွားလိုက်"

နာရေးအခမ်းအနား ကျင်းပနေပြီး ဧည့်သည်များစွာ ရှိနေသဖြင့် ပေါ်တင် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများ ပြုလုပ်ရန် မသင့်တော်ချေ။

နယ်စားကြီး၏ စာကြည့်ခန်းသည် စုန့်ချင်နှင့် အခြားသူများ ရှောင်းလိကို ကယ်တင်စဉ်က မီးရှို့ခံခဲ့ရပြီး ပြန်လည် မတည်ဆောက်ရသေးချေ။ ထို့ကြောင့် ကွမ်းလင်းခန်းမဆောင်သည် အဓိက အစည်းအဝေးနေရာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင်ပင် လုံခြုံရေး တင်းကျပ်ထားလေသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်က ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်လိုက်လေသည်။ "ချမ်းသာပေးပါ သခင်လေး! ချမ်းသာပေးပါ စစ်သူကြီး!"

ဝေ့အန်း၏ မျက်နှာက တင်းမာနေပြီး သူက မေးလိုက်လေသည်။ "ဒါကို လုပ်ဖို့ မင်းကို ဘယ်သူက အမိန့်ပေးတာလဲ”

ကုန်သည်ခေါင်းဆောင် စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် သတင်းကြားပြီး အပြေးအလွှား ရောက်လာသော ဝေ့စစ်သူကြီးတစ်ဦးက ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းငုံ့လျက် ပြောလိုက်လေသည်။ "အဲ့ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပါ"

ဝေ့အန်းသည် ထိုလူကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်ခဲ့ချေ။

ဝေ့ချီရှန်းက စစ်ရေးအာဏာနှင့် နယ်စားဘွဲ့ကို ရှောင်းလိထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီးနောက် ဝေ့စစ်သူကြီး အများအပြားက အင်မတန်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထား၏။

အထူးသဖြင့် ဤလူက ရှောင်းလိတစ်ယောက် ဟန့်ယန်၏ အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ဖြင့် အကျဉ်းချခံရပြီးနောက် သစ္စာမဲ့ခြင်း၏ သာဓကအဖြစ် ရှောင်းလိကို ကွပ်မျက်သင့်ကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းခုံခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူက ရှောင်းလိကို ချမ်းသာပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သော ယွမ်ဖန်းနှင့်ပင် ပေါ်တင် ရန်ဖြစ်ခဲ့သေးသည်။

အစပိုင်း အံ့ဩမှုအပြီးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အမူအရားက ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူက ရှေ့ကို တက်လာပြီး ထိုလူကို ပါးရိုက်လိုက်လေသည်။

"ဝေ့ထုန်! ငါ့အဖေနဲ့ ငါက မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တာ။ မင်းက ဘယ်လိုများ ဒီလောက် ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လုပ်ရပ်ကို လုပ်ရဲတာလဲ”

ဝေ့ထုန်သည် ပါးရိုက်ချက်ကို ခံပြင်းစွာ အံကြိတ်ခံလိုက်ပြီး သူ့လက်များကို ဘေးတွင် လက်သီးဆုပ်ကာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"နယ်စားကြီးရဲ့ ခေါင်းတလားကို မြေမချရသေးခင်မှာ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခုလုံးက ကျွန်တော်တို့ မိသားစုအပေါ် အေးစက်သွားတာကို ကျွန်တော် မကြည့်ရက်လို့ပါ! အဲ့ဒီ ရှောင်းကောင်ကို သင်ခန်းစာ ပေးချင်ခဲ့တာပါ!"

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ "ငါ့ကိုယ်စား မင်းက သင်ခန်းစာတွေ ပေးဖို့ ဘယ်အချိန်ကတည်းက လိုအပ်သွားတာလဲ”

ဝေ့ချီရှန်းသည် ဆုံးပါးသွားပြီဖြစ်ကာ ရှောင်းလိသည် ယခုအခါ မြောက်ပိုင်း၏ တရားဝင် နယ်စားဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေ့မိသားစု၏ အကြီးအကဲနှင့် အရင်ကျင့်မင်းဆက်၏ ကြင်ရာတော်ဟောင်းသာ ဖြစ်တော့သော ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် "သခင်လေး" ဟု ခေါ်ဆိုခံရရန် မသင့်တော်တော့ချေ။ သို့သော် သူ၏ဒေါသအဟုန်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ဝေ့ထုန်၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် နီရဲလာပြီး သူက ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးက သေဒဏ် အကြိမ်တစ်သောင်းလောက် ခံထိုက်တယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ သခင်လေးက ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ပေးဖို့ အဲ့ဒီ ရှောင်းလိဆီ လွှဲပေးလို့တောင် ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သခင်လေးနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အရာအားလုံးကို သူ ယူသွားတာကို မြင်ရပြီး ကျွန်တော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေအားလုံးက အဲ့ဒီ ရှောင်းကောင်ကို နေရာတကာ မျက်နှာချိုသွေးနေကြတာကို မြင်ရတော့ သခင်လေး ဒီလောက် မတရား ဆက်ဆံခံရတာကို ကျွန်တော် လုံးဝ မကြည့်ရက်ဘူး!"

ပြောနေရင်းနှင့် သူ၏ဒေါသက နောက်တစ်ကြိမ် တောက်လောင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် သူ့စကားများကြောင့် မှင်သက်သွားပြီး အရှက်ရမှုနှင့် နာကျင်မှု လှိုင်းတံပိုးများက သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးသွားကာ ဒေါသများကို တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။

ဝေ့အန်းက လေသံမာမာဖြင့် ပြစ်တင်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒါက နယ်စားကြီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ!"

သူ့မျက်နှာသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောယှက်နေပြီး သိသာထင်ရှားသော နာကျင်မှုကို ပြသနေသော်လည်း သူက ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက သခင်လေးအတွက် တကယ် စေတနာထားတယ်ဆိုရင် စစ်တပ်ရဲ့ သံချပ်ကာတွေမှာတဲ့ ကိစ္စကို ဘယ်လိုများ နှောင့်နှေးအောင်လုပ်ပြီး ပြဿနာရှာရက်တာလဲ။ အခုအချိန်မှာ လူရိုင်းတွေက ငါတို့ နယ်မြေထဲမှာ လုယက်ပြီး ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်အောင် လုပ်နေတုန်းပဲ၊ ပြည်သူတွေကိုလည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေတယ်။ နယ်စားကြီးက ဒီသံချပ်ကာတွေကို မှာချင်တာက မြောက်ပိုင်းက လက်ရှိမှာ စစ်သည်အင်အား နည်းပါးနေပြီး ပြည်နယ်အသီးသီးက စစ်သားတွေကို အားကိုးရမှာမို့လို့ပဲ! ငါတို့ နယ်မြေထဲက လူရိုင်းတွေကို လုံးဝ အမြစ်မပြတ်သရွေ့ စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လို့မရဘူး။ နယ်စားကြီး မကွယ်လွန်ခင်က မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ပြည်သူတွေနဲ့ မြောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးအတွက် အများဆုံး စိုးရိမ်ခဲ့တာ။ သူက မြောက်ပိုင်းကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်း တာဝန်ယူနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီး သေချာအောင် လုပ်ခဲ့တာ။ အခုလို လုပ်ရပ်ကြောင့် မင်းက နယ်စားကြီးကို ဘယ်လို အနေအထားမျိုး ရောက်အောင် လုပ်လိုက်တာလဲ။ ပြီးတော့ သခင်လေးကိုရော အခု ဘယ်လို အနေအထားမျိုး ရောက်သွားစေလဲ”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဧည့်သည်များ ထွက်ခွာသွားစဉ်က သူ့ကို ခိုးကြည့်သွားခဲ့သော အကြည့်များကို ပြန်လည်သတိရလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း အလွန်အမင်း အရှက်ရသွားသဖြင့် ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဝေ့ထုန်က လက်မခံနိုင်သေးဘဲ ငြင်းခုံလိုက်လေသည်။ "နယ်စားကြီးက စစ်သူကြီးလျောင်ရဲ့ သေဆုံးမှုကြောင့် ဒေါသထွက်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ နယ်မြေထဲက လူရိုင်းစစ်တပ် အဓိကအင်အားစုတွေကို မောင်းထုတ်ခဲ့တာက အဲ့ဒီ ရှောင်းကောင်ပဲ။ စိတ်လိုက်မာပါနဲ့ နယ်စားကြီးက မြောက်ပိုင်းကို သူ့ဆီ အပ်နှံခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ဝေ့စခန်းမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ အမတ်တွေနဲ့ သီလပြည့်စုံတဲ့ စစ်သူကြီးတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ— သခင်လေးကို ကျွန်တော်တို့က ဘယ်လိုလုပ် မကူညီနိုင်မှာလဲ”

"တိတ်စမ်း!" ဝေ့အန်းက စူးရှစွာ အော်ငေါက်လိုက်သည်။ "ယန်လဲ့တောင်မှာတုန်းက မင်း ဒီနေ့ ပြသတဲ့ ရည်မှန်းချက်ရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကိုတောင် စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ငါတို့ စစ်သည်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး လူရိုင်းတွေကို နှိမ်နင်းပြီး သူတို့ရဲ့ စစ်သူကြီးကို ခေါင်းဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် နယ်စားကြီးက မြောက်ပိုင်းကို တခြားသူဆီ ဘယ်တော့မှ အပ်နှံခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ဝေ့ထုန်သည် ထိုချေပချက်ကြောင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်မှုများ ထင်ရှားနေဆဲပင်။

ဝေ့အန်းက သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဒီလိုမျိုး လုပ်ရဲတာက မင်းက သခင်လေးကို ဒုက္ခပေးပြီး မြောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးကို အန္တရာယ်ဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ!"

ဝေ့ထုန်က အရှက်ရစွာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက အဲ့ဒီကိစ္စကို အကြာကြီး နှောင့်နှေးအောင်လုပ်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး။ အဲ့ဒီ ရှောင်းကောင်နဲ့ သူ့လူတွေကို အခက်အခဲဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို နည်းနည်းလောက် မြည်းစမ်းကြည့်စေချင်ရုံပါ၊ ဒီအရာအားလုံးက အစကတည်းက ဝေ့မိသားစုပိုင်တယ်ဆိုတာ သူတို့ကို နားလည်စေချင်လို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဝေ့စခန်းက လူတိုင်းက သူတို့ဆီက မျက်နှာသာရဖို့ အပြေးအလွှား လုပ်နေတဲ့ ခါးရိုးမရှိတဲ့ မြောက်ပင့်သူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူတို့ကို သိစေချင်တာပါ! နောင်ကျရင် သခင်လေးအပေါ် ပိုပြီး လေးစားမှု ပြသလာဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာပါ။ ရှောင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက နယ်စားကြီးရဲ့ နာရေးမှာ တိုက်ရိုက် ပြဿနာရှာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ..."

ဝေ့အန်းသည် သူ့ကို ထပ်ပြီး ပြစ်တင်မောင်းမဲချင်သော်လည်း သူ၏ခံစားချက်များက ရှုပ်ထွေးလွန်းနေသဖြင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်းနည်းဖွယ် အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းက အခု မြောက်ပိုင်းကို ကြည့်ပြီး အရာအားလုံးက အောင်မြင်နေတယ်လို့ ထင်နေတာ၊ ဒီအရာအားလုံးကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်း လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်တာက နယ်စားကြီးရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းကြောင့်လို့ ထင်နေတာ။ ဒါပေမယ့် မင်း မှားနေတယ်”

ဝေ့အန်း၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာပြီး သူက ညည်းတွားလိုက်လေသည်။ "မြောက်ပိုင်းက အခု ခံစားနေရတဲ့ တည်ငြိမ်မှုနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ— အဲ့ဒါတွေအားလုံးကို နယ်စားကြီးက တောင်းပန်ခဲ့ရတာ!"

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဖခင်၏ နောက်ဆုံးရက်များကို ပြန်လည်သတိရမိသွားပြီး သူ၏နှလုံးသားသည် ကြီးမားလှသော ဝမ်းနည်းမှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော အရှက်ရမှုတို့ကြောင့် ဖျစ်ညစ်ခံလိုက်ရ၏။ သူက ကျောခိုင်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်တော့သည်။

ဝေ့ထုန်သည် ခဏတာ တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်တော့သည်။ "ကျွန်တော်မျိုး... ကိုယ့်အမှားကို ဝန်ခံပါတယ်”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ကျောခိုင်းထားဆဲဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ပြန်သွားပြီး စစ်ဘက် ကြိမ်ဒဏ် အချက်သုံးဆယ် ခံယူလိုက်။ မင်းရဲ့ လစာကို တစ်နှစ် ရပ်ဆိုင်းလိုက်တယ်"

ဤသည်မှာ ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ သနားညှာတာမှု လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဝေ့ထုန် သိလိုက်၏။ ရှုပ်ထွေသည့် ခံစားချက်များ လွှမ်းမိုးသွားသဖြင့် သူက ပိုလို့ပင် ရှက်ရွံ့ပြီး တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ "ကျွန်တော်မျိုး သခင်လေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဝေ့မိသားစုမှာ သခင်လေး မရှိတော့ဘူး။ လှောင်ပြောင်စရာ မဖြစ်ရလေအောင် အခုကစပြီး အဲ့ဒီအသုံးနှုန်းကို ထပ်မသုံးနဲ့တော့"

ထိုစကားများနှင့်အတူ ဝေ့အန်းနှင့် ဝေ့ထုန် နှစ်ဦးစလုံးသည် နောက်တစ်ကြိမ် မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ကွမ်းလင်းခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဝေ့ထုန်သည် အပြန်လမ်းတွင် ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ လက်အောက်ရှိ အကြံပေးအမတ်ချုပ်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလာခဲ့သည်။ "ရှေ့ဘက်ခြံဝင်းထဲမှာ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ကြားပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော် တကယ်ကို ရှက်မိပါတယ်။ အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ စကားပြောရတာ အဆင်ပြေလို့ စစ်သူကြီးနဲ့ အရမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောမိသွားတယ်၊ အဲ့ဒါက စစ်သူကြီးရော သခင်လေးကိုပါ ပြဿနာတက်စေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

ဝေ့ထုန်က သူ့အပေါ် ကြီးမားသော လေးစားမှု ရှိထားသဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "လူကြီးမင်းက အရမ်း သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက သခင်လေး မတရား ဆက်ဆံခံရတဲ့အတွက် ဒေါသထွက်ပြီး လုပ်ခဲ့ကြတာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မဆင်မခြင်လုပ်ရပ်နဲ့ စိတ်လိုက်မာပါလုပ်ရပ်ကြောင့် သူ့ဆီကို ဒီလို ကံဆိုးမှုတွေ ရောက်လာစေခဲ့တာပါ"

ယနေ့ဖြစ်ရပ်များကို ထပ်မံ မစဉ်းစားလိုတော့ဘဲ သူက လူငယ် အကြံပေးအမတ်ဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သခင်လေးရဲ့ ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းက ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ သူ့ကိုယ်စား နည်းဗျူဟာတွေ ချမှတ်ပေးဖို့ လူကြီးမင်းကို ကျွန်တော် အားကိုးရပါလိမ့်မယ်"

တစ်ဖက်လူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့"

ဝေ့ထုန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အကြံပေးအမတ်သည် သူ့ကျောပြင်ကို ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

နေဝင်ရီတရောအချိန် ရောက်ရှိလာပြီး ဝေ့အိမ်တော် တစ်ခုလုံးကို မှိန်ဖျော့သော အဝါရောင် မီးပုံးအလင်းရောင်များဖြင့် အလင်းပေးထားသည်။

သူ လှည့်ထွက်လာခဲ့လိုက်စဉ် မီးပုံးတစ်လုံး ကိုင်ဆောင်ကာ သူ့ဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လာနေသော ရိုးရှင်းသည့် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတိထားမိလိုက်၏။ သူမ၏ မျက်နှာကို မှတ်မိသွားသောအခါ သူ့မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူသည် ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူကာ ကျောက်ဆောင်တုနောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေလိုက်သည်။

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ရိုက်ချက်ကြောင့် ပါးတစ်ခြမ်းက ရောင်ကိုင်းသွားခဲ့ပြီး ရေခဲဖြင့် ကုသပြီးနောက်မှ သက်သာသွားခဲ့ကာ အနီရောင်အရာဖျော့ဖျော့လေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူမသည် ဆံပင်ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ထားပြီး နားထင်တွင် ခပ်လျော့လျော့ ထိုးထားသော ပိုးသား နာရေးပန်းဖြူလေးမှလွဲ၍ မည်သည့် ဆံထိုး၊ အဆင်တန်ဆာများကိုမှ တပ်ဆင်မထားချေ။ ဂရုတစိုက် လိမ်းခြယ်ထားသော သူမ၏ မိတ်ကပ်အဖျော့လေးက ပုံမှန် မြင့်မြတ်သော အလှတရားမျိုး မဟုတ်ဘဲ နုနယ်ပြီး သနားစဖွယ် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ဝဲနေသော ရိုးရှင်းသည့် နာရေးဝတ်ရုံဖြူက သူမ၏ နူးညံ့ပြီး ထိခိုက်လွယ်သော အသွင်အပြင်ကို ပိုပေါ်လွင်စေ၏။

သူမသည် လျှောက်လာရင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က မြင်သွားမှာကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်အလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားကာ အကဲခတ်နေလေသည်။

...