အခန်း ၁၉၄

အပိုင်း (၁၉၄)

ဝိန်းယွီသည် ကိုယ်ဝန်ကြောင့် အန်ထားကာ သူမ၏ နူးညံ့တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြူရော်ရော် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး စကားကို ကြားလိုက်ချိန်တွင် အနည်းငယ် မတတ်သာသလို ပြုံးလျက် ကျောင်းပိုင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

ကျောင်းပိုင်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး သူမ၏ စောင်အစွန်းကို သေချာခြုံပေးလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ပြောဖူးတယ်လေ၊ လိုအပ်တဲ့အချိန်ရောက်ရင် ကလေးတစ်ယောက် ယူလိမ့်မယ်၊ အခု ဒီကလေးကလည်း အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ"

ကျောင်းပိုင်က နှုတ်ဆိတ်နေဆဲ။

ဝိန်းယွီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့အတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး၊ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ အရမ်းပင်ပန်းသွားလို့ပါ"

ကျောင်းပိုင်သည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် မွန်းကျပ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုနှစ်က ရှီဇီဖေး ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ်အခါက ချန်လျန်ဝမ် အိမ်တော်တစ်ခုလုံးနှင့် ရှီဇီဖေး၏ မိခင်အိမ်တော်က ရှီဇီဖေးကို မျက်လုံးအိမ်ကဲ့သို့ အမြတ်တနိုး ဂရုစိုက်ခဲ့သည့် အခြေအနေကို မဆိုထားနှင့်၊ သာမန် မိသားစုများတွင်ပင် အိမ်ရှင်သခင်မ ကိုယ်ဝန်ရှိလာလျှင် တစ်မိသားစုလုံးက ဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ဝိန်းယွီသည် ယခုအခါ အမည်ခံအားဖြင့် နိုင်ငံနှစ်ခုကို အုပ်ချုပ်နေသော မင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်ပြီး အာဏာကို တစ်ဦးတည်း ချုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဘဝ၏ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်များတွင် ကူညီပေးမည့် အထက်လူကြီး၊ လူကြီးသူမ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ချေ။ နန်ချန်သို့ ပြန်ရောက်လျှင်လည်း အဆုံးမရှိသော မိစ္ဆာကောင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရဦးမည်။

ဝိန်းယွီတစ်ယောက်တည်းကသာ ထိုအရာအားလုံးကို ထမ်းပိုးထားရန် ကံပါလာလေသလားဟု အသည်းအသန် မေးခဲ့သည့် ထိုလူသည်လည်း အခုတော့ အာဏာအတွက် မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို ရွေးချယ်သွားခဲ့သည်။

ကျောင်းပိုင်သည် ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူမသည် ထုန်ချွဲက ဆီးချဉ်သီးမုန့် ယူဆောင်လာပြီး ဝင်လာချိန်တွင် အလျင်စလို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်မ သိပါပြီ"

ထို့နောက် သူမသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး "မနက်ဖြန် ဖန်းမင်တာနဲ့ သွားတွေ့ဖို့ ချင်းယွင်စောင့်တပ်တွေကို ကျွန်မ သွားပြီး ညွှန်ကြားလိုက်ဦးမယ်"

ထုန်ချွဲသည် ကျောင်းပိုင် ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် မျက်နှာမကောင်းသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဆီးချဉ်သီးမုန့်ကို ကုတင်ဘေးရှိ စားပွဲငယ်လေးပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်၏။ "တပ်မှူးကျောင်းပိုင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ဝိန်းယွီသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

ကျောင်းပိုင်က သူမအတွက် ရင်နာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမက သိနေသည်။

သို့သော် ဤလမ်းက မည်သို့သော လမ်းမျိုးဖြစ်သည်ကိုလည်း သူမက အစောကြီးကတည်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခု ရလဒ်သည် သူမ အရင်က ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားခဲ့သည်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေနှင့်ပြီးသားပင်။

အခက်ခဲဆုံးအချိန်များကိုလည်း ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တာ့လျန်၏ တောင်ဘက်နယ်စပ် တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဖေစုန့်သည် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းထားသော လျန်နှင့် ချန် မဟာမိတ်တပ်များနှင့် ဝေ့တပ်များ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် အဆင့်ဆင့် ဆုတ်ခွာရုံမှလွဲ၍ အခြားမရှိတော့ချေ။

သူမသည် ယနေ့အထိ လျှောက်လှမ်းလာနိုင်ရန် ထောက်ပံ့ပေးထားသော ထိုရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်နှင့် တဖြည်းဖြည်း ပိုနီးကပ်လာခဲ့လေပြီ။

နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရန်မှာ နန်ချန်ကို လုံးဝ သိမ်းသွင်းရန်သာ ကျန်တော့၏။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဝိန်းယွီ၏ မြင်းလှည်းနှင့် ကျန်းယွီ၏ ခေါင်းတလားတို့သည် ချန်ဘုရင်၏ နန်းတော်သို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည် သုံးထောင်သည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော တရားဝင်လမ်းမပေါ်တွင် မြွေလိမ်မြွေကောက် ချီတက်လာကြပြီး တာ့လျန်၏ နဂါးပြာတိမ်နီအလံနှင့် ချန်နိုင်ငံ၏ ငှက်မွေးနက်ကျူချွဲအလံတို့သည် အေးစက်သော လေပြေထဲတွင် အတူတူ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ဝဲနေကြသည်။

မြို့တံခါးဝတွင် နန်ချန်မှ အမတ်များအားလုံးက အစောကြီးကတည်းက စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

မြင်းလှည်းသည် မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ထုန်ချွဲသည် မြင်းလှည်းခန်းဆီးကို မတင်လိုက်ပြီး ကျောင်းပိုင်က ဝိန်းယွီကို တွဲကာ မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ဓလေ့ထုံးတမ်း ဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိများက ဦးဆောင်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လျက် ဝိန်းယွီကို အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။ "မင်းသမီး နန်းတော်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုပါတယ်"

နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နားထင်ဘေးတွင် ဆံပင်ဖြူများ အနည်းငယ် မြင်နေရသော ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း တစ်ယောက်တည်းကသာ ခါးကို မတ်မတ်ထားပြီး အရိုအသေ မပေးခဲ့ချေ။

ယနေ့ သူ ဤနေရာတွင် ပေါ်လာခြင်းက ဝိန်းယွီ နန်ချန်သို့ ပြန်လာခြင်းကို ကြိုဆိုရန် မဟုတ်သည်မှာ သိသာသည်။ အခြားအမတ်များက ဝိန်းယွီကို အရိုအသေပေးပြီးနောက် သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် မေးလိုက်သည်။ "မင်းသမီးကို မေးပါရစေ၊ ကျွန်တော့်သား ကျန်းယွီ ဘယ်မှာလဲ"

ဝိန်းယွီက တစ်ဖက်လူကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်၏။ "အားကျောင်း"

ကျောင်းပိုင်က အနောက်ဘက်သို့ လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သံချပ်ကာစစ်သည်များက ခေါင်းတလားကို တင်ဆောင်လာသော လှည်းတစ်စီးကို ရှေ့သို့ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် လှည်းရှေ့သို့ အမြန်လျှောက်သွားပြီး ပိုးဖြူပန်းများ ချည်နှောင်ထားသော မည်းနက်နေသည့် ခေါင်းတလားကို တုန်ယင်စွာဖြင့် လက်လှမ်းကာ ပွတ်သပ်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ နီရဲသွားကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "ငါ့သား!"

ဝိန်းယွီက မသိမသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း ကျွန်မလည်း ထပ်တူဝမ်းနည်းရပါတယ်"

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် ဝိန်းယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော မတရားမှုကို ခံစားရသကဲ့သို့ မျက်လုံးအပြည့် ဝမ်းနည်းမှု၊ ဒေါသများနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မာကျားလျန် တိုက်ပွဲမှာ တိုးကျန့်လျန်က ဖေစုန့်ဆီ လက်နက်ချသွားတော့ မင်းသမီးနဲ့ နန်းတွင်းအမတ်တွေအားလုံးက ကျွန်တော်တို့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ခေါင်းကို ဖိပြီး ဒီအပြစ်ကို ဝန်ခံဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ အခု ကျွန်တော့်သားက လျန်နယ်မြေ စစ်မြေပြင်မှာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို မင်းသမီး ယုံကြည်ပြီလား"

ကျောင်းပိုင်က မျက်ခုံးများကို အေးစက်စွာ ပင့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား!"

ယခုအခါ တာ့လျန်၏ တောင်ဘက်နယ်စပ် တစ်ခုလုံးနှင့် ကွမ်းကျုံးရှိ မြို့အတော်များများသည် ဝိန်းယွီ၏ လက်ခုပ်ထဲသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှီးလင်၏ အဆင့်ဆင့် ဖိအားပေးမှုကြောင့် ယနေ့အထိ ရောက်လာသော နန်ချန်သည် ဝိန်းယွီနှင့် ဆက်ဆံရေးဖြတ်တောက်ရန် အရင်းအနှီး လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ တာ့လျန်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအပေါ်သာ အားကိုးနေရတော့သည်။

လအနည်းငယ်ဟူသော အချိန်တိုအတွင်း တစ်လောကလုံး၏ အာဏာမျှခြေသည် တဖန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ကျန်းမိသားစုသည် ကျန်းယွီ၏ သေဆုံးမှုကြောင့် လူမြင်တိုင်း ကိုက်တတ်သော ခွေးရူးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့လျှင်ပင် ဝိန်းယွီတွင် သူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိများ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကျောင်းပိုင်ကို အသံတိတ်ရန် လက်ပြလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးကျန်း သေဆုံးသွားတဲ့အတွက် ကျွန်မလည်း အရမ်းကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်"

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ မည်းနက်နေသော ခေါင်းတလားကိုသာ ပွတ်သပ်နေရင်း အလွန်အမင်း နာကျင်နေသည့်အလား ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ အော်ခေါ်နေလေသည်။ "ငါ့ရဲ့ ယွီအာလေး..."

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးက ရုတ်တရက် စူးရှသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြင်းတပ်စစ်သူကြီးက လျန်နယ်မြေကို စေလွှတ်လိုက်တဲ့ ချန်စစ်တပ် အားလုံးကို ကွပ်ကဲဖို့ သွားခဲ့တာပါ။ ဘာဖြစ်လို့ မြောက်ဘက်နယ်စပ်မှာ စစ်သည်အနည်းငယ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရလို့ သေဆုံးသွားရတာလဲ။ စစ်သူကြီး ကွယ်လွန်ပြီးနောက် လျန်တပ်စခန်းက မြောက်ပိုင်းဝေ့နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြန်ခဲ့တယ်။ မင်းသမီးကို မေးပါရစေ၊ ဒါတွေကြားထဲမှာ တကယ်ပဲ ဆက်စပ်မှု မရှိဘူးလား"

ကျန်းယွီ သေဆုံးသွားသည့် သတင်းသည် နန်ချန်သို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယနေ့ ကျန်းယွီ၏ ခေါင်းတလား မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် မြို့တံခါးအနောက်ဘက်၌ ခေါင်းတလားကို ကြိုဆိုရန် လာရောက်သော ပြည်သူများစွာ ဝန်းရံနေကြ၏။

ထိုလူ၏ အော်ဟစ်လိုက်သော စကားသည် ဝိန်းယွီက ကျန်းယွီ၏ အသက်ကို အသုံးပြု၍ မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို တောင်းပန်ခဲ့ပြီးမှ ယခုလို လျန်နှင့် ဝေ့တပ်စခန်းနှစ်ခုက လော့ယန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ထပ်မံမဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်လားဟု မေးသည့် အဓိပ္ပာယ် များစွာ ပါဝင်နေ၏။ အနောက်ဘက်တွင် ဝန်းရံကြည့်ရှုနေသော ပြည်သူများက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဆူပူအုံကြွမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ကျောင်းပိုင်၏ လက်မသည် သူမလက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ချက်ချင်း တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ဓားက သုံးလက်မခန့် ထွက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ အကြည့်များသည် ဓားတစ်လက်လို ထက်မြက်နေသည်။ "ရဲတင်းလှချည်လား! မင်းသမီးကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ဆံဖို့ မင်းကို ဘယ်သူက ခွင့်ပြုထားတာလဲ"

သားရေသံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ချင်းယွင်စောင့်တပ်များ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်များသည်လည်း အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်မအနည်းငယ်ခန့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

ချန်နိုင်ငံ အမတ်များထဲတွင် လက်ရှိအချိန်၌ ဝိန်းယွီနှင့် လုံးဝ မျက်နှာပျက်ခံ၍ မရကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသူတစ်ဦးက အလျင်စလို ဖြန်ဖြေပေးလိုက်သည်။ "တာဝန်ခံရွမ်၊ မြင်းတပ်စစ်သူကြီး သေဆုံးသွားတာကို မင်းသမီးနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စစ်မြေပြင်ဆိုတာ ဓားတွေ၊ လှံတွေက မျက်စိမပါဘူးလေ။ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်က တိုက်ပွဲရာပေါင်းများစွာမှာ သေဆုံးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားလည်း ရှိတယ်။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံက ပါရမီရှင်တွေကို မနာလိုဖြစ်တာပါပဲ"

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ ထိုတပည့်ဖြစ်သူသည် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားလာကာ ပြောလိုက်၏။ "စစ်မြေပြင်မှာ ဓားတွေ လှံတွေ မျက်စိမပါဘူးဆိုတာ ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ။ နောင်တစ်ချိန် ကျွန်တော်တို့ နန်ချန်က မြောက်ဘက်ကို ချီတက်မယ့် သားယောက်ျားတွေ အားလုံး လျန်နယ်မြေမှာ အရိုးကျေသွားရင်ရော၊ စစ်မြေပြင်မှာ ဓားတွေ လှံတွေ မျက်စိမပါဘူးဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းနဲ့ပဲ ပြီးသွားမှာလား"

ထိုဖြန်ဖြေပေးသော အရာရှိသည် သူ၏ ပြန်လည်ချေပမှုကြောင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုနောက်လိုက်တပြည့်သည် ဝိန်းယွီဘက်သို့ လှည့်ကာ အမူအရာပေါ်ရုံမျှ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ကျွန်တော်မျိုး ဒီနေရာမှာ အသက်သေဆုံးသွားရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ ချန်နိုင်ငံရဲ့ မြင်းတပ်စစ်သူကြီး သေဆုံးမှုအတွက် ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကို သေချာပေါက် တောင်းဆိုရပါမယ်။ မင်းသမီးက ကျွန်တော်မျိုး အရင်က မေးခဲ့တဲ့ မေးခွန်းတွေကို ဖြေရှင်းပေးပါ"

အနောက်ဘက်ရှိ ပြည်သူများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကလည်း လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရ၏။ ခေါင်းပေါင်း ပေါင်းထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "တကယ်ပါပဲ။ ဒီစစ်ပွဲကို ဘယ်လိုတိုက်နေတာလဲ။ ကျွန်မရဲ့ သားကတောင် စစ်တပ်နဲ့အတူ မြောက်ဘက် လျန်နယ်မြေကို လိုက်သွားသေးတယ်"

ဘေးနားမှ လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ "တိုးကျန့်လျန်က ဖေစုန့်ဆီ သစ္စာဖောက်ပြီး လက်နက်ချသွားတော့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ စစ်သည်နှစ်သောင်းကို တွင်းထဲထည့် သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြင်းတပ်စစ်သူကြီးက မြောက်ဘက်နယ်စပ်မှာ စစ်ရေးတာဝန် ထမ်းဆောင်ဖို့ စေလွှတ်ခံရပြီး သေဆုံးသွားပြီးနောက် လျန်တပ်စခန်းက မြောက်ပိုင်းဝေ့နဲ့ ပြန်လည်မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့တယ်။ ဒီတာ့လျန်ရဲ့ မင်းသမီးက နောက်ထပ် ကျွန်တော်တို့ နန်ချန်က စစ်သည်တွေကို မြောက်ပိုင်းဝေ့ဆီ ပို့ပြီး တွင်းထဲထည့် အသတ်ခံရအောင် ဆက်လုပ်မလား၊ မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို မာကျားလျန် တိုက်ပွဲက အမုန်းတရားတွေ ပြေပျောက်သွားအောင် လုပ်ပေးမလားဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ"

ဤစကားက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်သူများကို အမှန်တကယ်ပင် ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။ "အဲ့ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ! ကျွန်မ ကလေးရဲ့ အဖေက စစ်တပ်ထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်လေ"

"ကျွန်မ ယောက်ျားလည်း စစ်တပ်ထဲမှာ ရှိတယ်!"

"လျန်နယ်မြေကို တိုက်ခိုက်ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်တို့ကို တောင်ကြားအတွင်းဖက်ကို ပြန်ပြောင်းရွှေ့ခွင့်ပြုမယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ ချန်စစ်တပ်ကို အသေခံခိုင်းနေတာလဲ"

ပြည်သူလူထု၏ စိတ်ဓာတ်ကို တမင်သက်သက် လှုံ့ဆော်ပေးနေသူက တိုးတိတ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျန်နယ်မြေက မင်းသမီးပဲလေ၊ ကျွန်တော်တို့ ချန်နိုင်ငံက ပြည်သူတွေကို ဘယ်မှာ လူလို့ သတ်မှတ်မှာလဲ..."

ဤကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဆန့်ကျင်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် လူအုပ်ကြားထဲတွင် မကျေနပ်သော အသံများက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။ လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးကျန်းယွီက တကယ်ပဲ ဘယ်လို သေဆုံးသွားတာလဲ"

နောက်အသံတစ်ခုက ပြစ်တင်စွပ်စွဲလိုက်လေသည်။ "နှစ်ပေါင်းဘယ်လောက်တောင် ရှိနေပြီလဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ချန်နိုင်ငံရဲ့ နန်းတွင်းရေးရာတွေကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချန်ဝမ်ကပဲ ချုပ်ကိုင်လာခဲ့တာ။ ဘာလို့ အခုမှ လျန်နယ်မြေက မင်းသမီးတစ်ပါးက အမိန့်ပေးနေရတာလဲ။ အာဏာကို ချန်နိုင်ငံဆီ ပြန်အပ်!"

"ဟုတ်တယ်! အာဏာကို ချန်နိုင်ငံဆီ ပြန်အပ်! အာဏာကို ချန်နိုင်ငံဆီ ပြန်အပ်!"

အပြစ်တင် အော်ဟစ်သံများက တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး အသံလှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောင်းပိုင်က "ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား" ဟု ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။ ချန်နိုင်ငံ ပြည်သူအချို့က အပြင်ဘက်တွင် ဝန်းရံထားသော ချန်နိုင်ငံ အစောင့်စစ်သည်များကို တွန်းတိုက်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာရန်ပင် ကြိုးစားနေကြသည်။

ကျောင်းပိုင်သည် ဝိန်းယွီ တစ်ခုခု ထိခိုက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်စလို ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဝိန်းယွီရှေ့တွင် ကာပြီး ရပ်လိုက်၏။ အခြား ချင်းယွင်စောင့်တပ်များသည်လည်း ဝိန်းယွီ၏ မြင်းလှည်းအပြင်ဘက်တွင် လခြမ်းပုံစံဖြင့် ကာကွယ်ရပ်တည်လိုက်ကြ၏။

ကြားနေ ချန်နိုင်ငံ အမတ်များသည် အခြေအနေများ ဤသို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အခိုက်တန့် တွေဝေသွားပြီး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဝိန်းယွီ၏ လက်ထဲမှ နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ခွင့် အာဏာကို ပြန်လည်ရယူခြင်းကို သူတို့ကလည်း ဝမ်းမြောက်စွာ မြင်တွေ့ချင်ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါ လျန်တပ်စခန်းက အင်အားကြီးမားနေပြီဖြစ်ရာ ဝိန်းယွီက သေချာပေါက် နောက်ဆုတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ ဝိန်းယွီကို တရားလွန် ဖိအားပေးမိလျှင် သူမက တာဝန်များကို ပစ်ချပြီး သူတို့ နန်ချန်နှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်သွားမည်ဆိုပါက ထိုအချိန်ကျလျှင် သူတို့ နန်ချန်သည် တကယ်ကိုပဲ ဇနီးသည်လည်း ဆုံးရှုံး၊ စစ်သည်လည်း ဆုံးရှုံးရသည့် အဖြစ်မျိုး ကြုံရလိမ့်မည်။

ကြားနေ အမတ်များသည် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ အဖွဲ့မှ လူများကို အကြိမ်ကြိမ် မျက်ရိပ်ပြလိုက်သော်လည်း ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း ဦးဆောင်သော လူများအားလုံးက မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်နေကြသည်။

ဝိန်းယွီသည် ချန်နိုင်ငံ ပြည်သူများက လက်သီးဆုပ်ကာ သူမကို အာဏာပြန်အပ်ရန် အော်ဟစ်နေကြသော အသံများကို နားထောင်နေရင်း မျက်လွှာကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ကာ ရှင်းလင်းတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်တို့က ကျွန်မကို ကြင်ယာတော်ကို ကွာရှင်းခိုင်းနေတာလား"

ဝိန်းယွီကို ဦးဆောင်ပြီး ပြဿနာရှာနေသော ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ ထိုတပည့်ဖြစ်သူသည် မျက်နှာတစ်ချက် ပျက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏။ "မင်းသမီးက ကျွန်တော်တို့ ချန်နိုင်ငံကို လက်ထပ်ဝင်ရောက်လာတုန်းကလိုပဲ နန်းတော်ထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ပြီး နန်းတွင်းရေးရာတွေကို ထပ်မစွက်ဖက်ရင် ရပါပြီ"

ဝိန်းယွီသည် အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သောဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းစွန်းကို ကွေးညွတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မက ဘာအမှားများ ကျူးလွန်ထားလို့ ရှင်တို့က ရာထူးကနေ ဆင်းပေးဖို့ ဖိအားပေးနေရတာလဲ"

ထို ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ တပည့်က ပြောလိုက်သည်။ "မြင်းတပ်စစ်သူကြီး..."

ဝိန်းယွီ၏ လေသံက အေးစက်နေသည်။ "ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံလုံးက ဒီနေ့ ဒီပြစ်မှုကို ကျွန်မအပေါ် ပုံချချင်နေတာက ရှင်တို့ရဲ့ စစ်သူကြီးကျန်းကို ကျွန်မက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေ ရှိနေလို့လား"

ကျန်းယွီသည် အရင်က ချန်ဝမ် နန်းတော်၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူး ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဝိန်းယွီနှင့်အတူ လျန်နယ်မြေသို့ လိုက်ပါသွားချိန်မှသာ မြင်းတပ်စစ်သူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရပြီး တိုးကျန့်လျန်၏ နေရာကို ဆက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက ပြောလိုက်၏။ "မြင်းတပ်စစ်သူကြီး သေဆုံးမှုက ထူးဆန်းနေတယ်၊ ပြီးတော့ လျန်တပ်စခန်းကလည်း မြောက်ပိုင်းဝေ့နဲ့ ပြန်လည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့တယ်..."

"ကျွန်မက ရှင်တို့ကို သက်သေအထောက်အထား မေးနေတာ!" ဝိန်းယွီက ရုတ်တရက် အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများက အာဏာပြည့်ဝနေပြီး ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံထိုးများက တုန်ခါသွားကာ အလံများ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ဝဲနေသော အေးစက်သည့် လေပြေထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ ထိုတပည့်ဖြစ်သူသည် တစ်ခဏမျှ အသံတိတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ အော်ဟစ်နေကြသော ပြည်သူများပင်လျှင် ဆွံ့အသွားသည့်အလား ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ထိုအခိုက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကြားတွင် တိုက်ခတ်နေသော လေတိုက်သံများကိုသာ ကြားရတော့သည်။

ဝိန်းယွီသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး စကားလုံးတိုင်းကို ရှင်းလင်းတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ "မရှိဘူး မဟုတ်လား။ ကျွန်မမှာတော့ ရှိတယ်!"

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနောက်ဘက်မှ ချင်းယွင်စောင့်တပ်များက ကြိုးတုပ်ခံထားရသော သူလျှို ဆယ်ယောက်ကျော်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီက ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက သူတို့ကို သေသေချာချာ စစ်မေးကြည့်လိုက်ပါဦး။ စစ်သူကြီးကျန်းရဲ့ မြောက်ဘက်ကို ချီတက်မယ့် အစီအစဉ်က ဒီလောက် ပြည့်စုံနေတာတောင်မှ ဘာဖြစ်လို့ ဖေစုန့်ရဲ့ စစ်တပ် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို ခံရတာလဲဆိုတာကိုပေါ့"

ကျန်းယွီသည် ဝိန်းယွီနှင့်အတူ မြောက်ပိုင်းသို့ ချီတက်ခဲ့သည်။ ဝိန်းယွီက ဝေ့တပ်စခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ကျန်းယွီသည် မြောက်ဘက်နယ်စပ်သို့ စစ်ရေးတာဝန် ထမ်းဆောင်ရန် သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ အပြင်သို့ သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းယွီသည် မြောက်ပိုင်းသို့ မချီတက်မီတွင် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းနှင့် မယ်တော်ကြီးထံသို့ သတင်းပို့ကာ အကြောင်းရင်းအမှန်ကို ရှင်းပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျန်းယွီ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် သူ၏ တပည့်များအားလုံးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝိန်းယွီ မြို့ထဲသို့ ပြန်လာသည့်နေ့တွင် အမှန်တရားကို မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး တမင်သက်သက် ပြဿနာရှာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပြည်သူများကို လှုံ့ဆော်ကာ သူမ၏ နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ခွင့် အာဏာကို ပြန်လည်ရယူရန် ရည်ရွယ်နေခြင်းက သူတို့ ကျန်းမိသားစု အလွှာတစ်လွှာ ထပ်ကွာကျသွားပါစေ သူမကိုလည်း ကောင်းကောင်းမနေစေရဆိုသော အနေအထားကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေခြင်းပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်းယွင်စောင့်တပ်များက ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာသော ထိုချန်စစ်တပ်မှ စစ်သည်ဆယ်ယောက်ကျော်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေါင်းတလားကို ကိုင်တွယ်ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းမော့လာခဲ့သည်။ သူ၏ အိုမင်းပြီး သွေးကြောများ ယှက်သန်းနေသော မျက်လုံးများက အာဏာပြည့်ဝနေဆဲ။ "မင်းသမီး ဒီစကားက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ဝိန်းယွီ၏ လေသံက အေးစက်လို့နေသည်။ "စစ်သူကြီးကျန်း ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရတဲ့နေ့က စစ်တပ်ထဲမှာ သူလျှိုတွေ ရှိနေပြီး ဖေစုန့်နဲ့ ဝေ့တပ်စခန်း နှစ်ခုဆီကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို တိတ်တဆိတ် သတင်းပို့နေတယ်ဆိုတာကို သိခဲ့တယ်။ စစ်သူကြီးကျန်း ကျဆုံးသွားပြီးနောက်ပိုင်း စစ်တပ်ထဲမှာ ဆက်လက်ပုန်းအောင်းနေတဲ့ အဲ့ဒီသူလျှိုတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် ကျွန်မက စစ်သူကြီးကျန်းရဲ့ ခေါင်းတလားကို သွားကြိုတဲ့ အမတ်တွေကို စစ်သူကြီးကျန်း မသေသေးဘူးဆိုတဲ့ သတင်းအမှားကို တမင်ဖြန့်ခိုင်းခဲ့တယ်။ ဒီလူတွေက စစ်သူကြီးကျန်းရဲ့ ခေါင်းတလားကို ပြန်သယ်လာပြီးနောက်ပိုင်း ညဘက်မှာ အလောင်းကို လာစစ်ဆေးရင်း အဖမ်းခံရတဲ့ သူလျှိုတွေပဲ!"

ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားကြသည်။ အစက ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ မျက်လုံးများသည်လည်း ရုတ်တရက် ထက်မြက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အဆုံးတိုင်အောင် ရှေ့ထွက်ပြီး ဘယ်သူမှ မစစ်ဆေးရဲကြချေ။

ကြိုးတုပ်ခံထားရသူအားလုံးသည် ချန်စစ်တပ်မှ စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျန်းယွီ၏ သေဆုံးမှု ဆယ်ပုံကိုးပုံခန့်သည် သူတို့ ချန်နိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်းရေး အားပြိုင်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဝိန်းယွီနှင့် လျန်တပ်စခန်းတို့နှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်မှု မရှိပေ။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ အနောက်ဘက်ရှိ တပည့်များသည် ဘယ်ညာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ပြောလိုက်၏။ "ဒီလူတွေ အားလုံးက မင်းသမီး ဖမ်းခေါ်လာတာပဲ၊ သူတို့ကို ရိုက်နှက်ပြီး အတင်းအကျပ် ဝန်ခံခိုင်းထားတာ ဟုတ်မဟုတ် ဘယ်သူက သိမှာလဲ"

ဝိန်းယွီက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ကာ "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ရှင်တို့က ပါးစပ်ကနေ အကြိမ်ကြိမ် စစ်သူကြီးကျန်းရဲ့ သေဆုံးမှုအတွက် ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကို တောင်းဆိုနေပြီး အခု ကျွန်မက သက်သေအထောက်အထားတွေ အားလုံးကို ရှင်တို့ရှေ့ ချပြလိုက်တော့ ရှင်တို့က တစ်ခွန်းတောင် မစစ်မေးရဲဘဲ ကျွန်မကို ရိုက်နှက်ပြီး အတင်းအကျပ် ဝန်ခံခိုင်းတယ်လို့ စွပ်စွဲနေပြန်ပြီလား။ ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံက တကယ်ပဲ ဘုရင်က ဘုရင်မပီသ၊ အမတ်က အမတ်မပီသဖြစ်နေတာ ကြာပြီမလို့ ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံတွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိုင်းအစိုင်းတွေလောက်တောင် မကောင်းတော့ဘူးပဲ!"

ဤစကားသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ချန်နိုင်ငံ အမတ်များအားလုံး၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားကြသည်။

သို့သော် ဝိန်းယွီသည် တကယ်ပင် ဒေါသထွက်သွားသည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။

ချင်းယွင်စောင့်တပ်များက သစ်သားကုလားထိုင်တစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာပြီး သူမ၏ အနောက်ဘက်တွင် ချထားပေးသည်။ သူမသည် ကျောင်းပိုင်၏ လက်ကို ကိုင်ကာ ထိုင်လိုက်ပြီး ထုန်ချွဲက ဆီစိမ်ပိတ်ထီးကြီးတစ်လက်ကို သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် သေချာစွာ မိုးပေးထားကာ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းနေသော နှင်းစက်နှင့် မိုးစက်များကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီ၏ လေသံက အေးစက်စူးရှလို့နေသည်။ "ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျွန်မက နန်းတော်ကို မရောက်ခင်မှာ နောက်ထပ် သတင်းတစ်ခု ထပ်ဖြန့်ခဲ့သေးတယ်။ သူလျှိုတစ်ယောက်ကို အရှင်ဖမ်းမိထားပြီး နန်းတော်ထဲကို လျှို့ဝှက် ပို့ဆောင်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက အခုချက်ချင်း လူလွှတ်ပြီး လိုက်ဖမ်းခိုင်းမယ်ဆိုရင် သတင်းလာဖျောက်မယ့် အသေခံစစ်သည် အနည်းငယ်ကို အရှင်ဖမ်းမိနိုင်ပါသေးတယ်"

နောက်ဆုံးစကားကို ပြောပြီးနောက် သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများ၏ မျက်တောင်စွန်းများက အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားသည်။ "ကျွန်မက... ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်နေမယ်။ ရှင်တို့ အမှန်တရားကို စုံစမ်းဖော်ထုတ်ပြီးရင် ရှင်တို့ရဲ့ ချန်ဘုရင်ကိုယ်စား ကွာရှင်းစာချုပ်ကို ဒီကနေ လာယူသွားဖို့ မမေ့နဲ့! ကျွန်မက ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း ချန်နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံရေးကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ဝင်မစွက်ဖက်တော့ဘူး!"

...