အခန်း ၁၉၅

အပိုင်း (၁၉၅)

ကြားနေ အမတ်များသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက သဘောထား ဖော်ပြမည့် အရိပ်အယောင် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ဆက်ပြီး ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဝိန်းယွီကို အလျင်စလို ပြောလိုက်ကြသည်။ "မင်းသမီး ဒေါသကို ထိန်းပါဦး၊ ကျွန်တော်တို့က ဒီလို ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပါဘူး..."

ကျောင်းပိုင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီးက လျန်နယ်မြေမှာ ရှိနေပြီး စစ်မျက်နှာပြင် တစ်ခုလုံးကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေရတဲ့ကြားက ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံရဲ့ ပြည်တွင်းရေးကို စိတ်ပူနေသေးတယ်။ ဖိန်ကျိုးရဲ့ ကုန်သွယ်ရေးလမ်းတွေကို ဖွင့်ဖို့အတွက် လျန်နယ်မြေက အမတ်တွေကို ခေါ်ယူဆွေးနွေးခဲ့ပြီး ရှင်တို့ နန်ချန်အပြင် တခြား အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံငယ်လေးတွေနဲ့ပါ ကုန်သွယ်မှုတွေ ပြုလုပ်ပြီး ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံရဲ့ ကြီးလေးတဲ့ အခွန်အခတွေကို သက်သာစေဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ အခု မင်းသမီးက ခရီးအဝေးကြီးကနေ နန်ချန်ကို အပြေးအလွှား ပြန်လာတာတောင် ဒီမြို့တံခါးဝကို မဝင်ရသေးခင်မှာပဲ ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံက အမတ်တွေနဲ့ ပြည်သူတွေက ဒီနေရာမှာ ပိတ်ဆို့ထားပြီး ကျွန်မတို့ မင်းသမီးက မြောက်ပိုင်းဝေ့နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး ရှင်တို့ စစ်သူကြီးကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ မရှိတဲ့ ပြစ်မှုတွေနဲ့ စွပ်စွဲနေကြတယ်။ မင်းသမီးကို အာဏာပြန်အပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေတာ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်!"

ကျောင်းပိုင်သည် စကားအဆုံးတွင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလေသည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံက မင်္ဂလာမဟာမိတ်ဖွဲ့ကတည်းက အခုချိန်ထိ ကျွန်မတို့ တာ့လျန်နဲ့ သေသေချာချာ ပူးပေါင်းဖို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဘူးဆိုတော့ ကျွန်မတို့ မင်းသမီးက ကွာရှင်းစာချုပ် တစ်စောင် ပေးလိုက်မယ်၊ နောက်ဆိုရင် ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံအတွက် အပင်ပန်းခံပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ခံနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့!"

နန်ချန်၏ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အလွန်အမင်း ဆင်းရဲမွဲတေနေသောကြောင့်သာ ကြီးလေးသော အခွန်အခများကို မလွှဲမရှောင်သာ ဆက်လက်ကောက်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဝိန်းယွီက နိုင်ငံနှစ်ခု ကုန်သွယ်ရေးကို စတင်ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရပြီး ကျန်းယွီ သေဆုံးမှုကလည်း ဝိန်းယွီနှင့် မသက်ဆိုင်မှန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်သောအခါ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော အမတ်များသည် တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

ယခင်က လျန်တပ်စခန်း အင်အားနည်းပါးနေချိန်တွင်ပင် သူတို့သည် ဝိန်းယွီနှင့် လုံးဝ မျက်နှာပျက်ခံရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြချေ။ ယခု လျန်တပ်စခန်းက အင်အားကြီးမားလာပြီဖြစ်ကာ ဤမဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို အဆုံးသတ်ရန် အကြောင်းပြချက် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ကြားနေ အမတ်များသည် သူတို့၏ သဘောထားကို အလျင်စလို ဖော်ပြလိုက်ကြ၏။ "ကျွန်တော်တို့က မင်းသမီးကို အာဏာပြန်အပ်ဖို့ တစ်ခါမှ နှုတ်ကနေ မပြောခဲ့ဖူးပါဘူး၊ ဓလေ့ထုံးတမ်း ဝန်ကြီးဌာနက ရာထူးငယ်လေးတစ်ခု ရှိတဲ့ အရာရှိလေးက လျှောက်ပြောနေတဲ့ စကားတွေကို အတည်မယူပါနဲ့! အတည်မယူပါနဲ့! မင်းသမီး သေသေချာချာ စဉ်းစားပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်!"

အစက ရှေ့ထွက်ပြီး ဝိန်းယွီကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ခဲ့သော ထိုဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ တပည့်သည်လည်း ချက်ချင်း အသံမထွက်ရဲတော့ဘဲ မျက်လုံးများက တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားနေ၏။ သူသည် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းဘက်သို့ အဆက်မပြတ် လှမ်းကြည့်နေပြီး ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက သူ့ကို အသုံးမဝင်သော နယ်ရုပ်တစ်ခုလိုမျိုး လွှင့်ပစ်လိုက်မှာကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်ဟန် ပေါ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အစိုးရအဖွဲ့အတွင်း အဂတိလိုက်စားမှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးစဉ်ကပင် အောက်ခြေမှ လူအတော်များများက အပြစ်ကို ကိုယ်စားခံယူရန် တွန်းပို့ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ကြားနေ အမတ်တစ်ဦးက ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းကို တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်ပြီး ယနေ့၏ ရိုင်းစိုင်းသော အပြုအမူအတွက် ဝိန်းယွီကို ခေါင်းငုံ့တောင်းပန်ကာ အမတ်တစ်ဦး ရှိသင့်ရှိထိုက်သော ပုံစံမျိုး ပြသစေလိုသည့်ဟန် ပေါ်၏။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် လေကြောင့် တစောင်းလွင့်စင်နေသော နှင်းနှင့် မိုးစက်များကြားမှ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး ခြုံလွှာကြီးကို ခြုံထားသော ဝိန်းယွီကို ကြည့်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက သားအရင်းကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရလို့ ရင်ထဲမှာ ဓားနဲ့မွှန်းခံရသလို နာကျင်နေရပြီး လက်အောက်ငယ်သားတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး၊ အောက်ကလူတွေက မစဉ်းမစားနဲ့ မင်းသမီးကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ဆံမိတဲ့အတွက် ကျွန်တော်မျိုးကပဲ ကိုယ်စား တောင်းပန်ပါတယ်"

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ ထိုတပည့်သည် တစ်ချက် စဉ်းစားချင့်ချိန်ပြီးနောက် သူသာ ပုန်းကွယ်နေမည်ဆိုလျှင် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို တကယ်ခံရနိုင်ကြောင်း နားလည်သွားသဖြင့် အံကြိတ်ကာ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အရာအားလုံးက မြင်းတပ်စစ်သူကြီး သေဆုံးသွားတာကို ကျွန်တော်မျိုး စိတ်ထဲမှာ နာကျင်ရလွန်းလို့ စကားကို မဆင်မခြင်ပြောမိပြီး မင်းသမီးကို ရိုင်းစိုင်းမိတာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးက မင်းသမီးကို အသေခံပြီး တောင်းပန်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ မြင်းတပ်စစ်သူကြီးက ကျွန်တော်တို့ နန်ချန်မှာ စစ်နတ်ဘုရားဆိုတဲ့ နာမည်ကောင်းရှိပြီး ပြည်သူတွေက မြင်းတပ်စစ်သူကြီး သေဆုံးမှုအတွက် ဝမ်းနည်းနေကြတာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ကြားပြီး အမှန်တရားကို မသိတဲ့အတွက် မင်းသမီးကို အာဏာပြန်အပ်ဖို့ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို အော်ဟစ်ခဲ့မိတာပါ။ အမှားအားလုံးက ကျွန်တော်မျိုးဆီမှာပဲ ရှိတာမို့ မင်းသမီးက ကျွန်တော်မျိုးကိုပဲ အပြစ်ပေးပါ၊ မြို့ထဲက ပြည်သူတွေကို ဒေါသမထွက်ပါနဲ့!"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် မိုးနှင့် နှင်းများကျဆင်းနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝိန်းယွီကို ဦးချလိုက်လေသည်။

ဘေးနားတွင် နားထောင်နေသော ကျောင်းပိုင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုများက ပိုလို့ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့၏။ ဤလူက အပေါ်ယံတွင် ဝိန်းယွီကို တောင်းပန်နေသော်လည်း "မြို့ထဲက ပြည်သူတွေကို ဒေါသမထွက်ပါနဲ့" ဆိုသည့် စကားတစ်ခွန်းက ဝိန်းယွီသည် မြို့ထဲရှိ ပြည်သူများ၏ အော်ဟစ်မှုကြောင့် ပြည်သူများအပေါ် ဒေါသထွက်သွားပြီး ချန်ဝမ်ကို ကွာရှင်းစာချုပ် တစ်စောင်ပေးကာ သူတို့ နန်ချန်ကို ထပ်မံ ဂရုမစိုက်တော့ဘူးဟု အော်ဟစ်ခြိမ်းခြောက်လိုက်သကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင်။

ပြည်သူလူထုနှင့် ပတ်သက်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များအတွက် အကြီးမားဆုံး အမှားတစ်ခုပင်။

ဤလူ၏ နှုတ်သွက်လျှာသွက် စကားများက တကယ်ကို လှည့်စားတတ်လွန်းလှ၏။

ကျောင်းပိုင်က အေးတိ‌အေးစက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်မတို့ မင်းသမီးက လျန်နယ်မြေမှာ စစ်ပွဲတွေကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေရတဲ့ကြားက ချန်နယ်မြေရဲ့ အခွန်အခတွေကို စိတ်ပူနေသေးတာ၊ ဘယ်တုန်းက ချန်နယ်မြေက ပြည်သူတွေအပေါ် ဒေါသထွက်ခဲ့ဖူးလို့လဲ။ စောစောက အခြေအမြစ်မရှိဘဲ ရှင်တို့ မြင်းတပ်စစ်သူကြီး သေဆုံးရတဲ့ တာဝန်ကို ကျွန်မတို့ မင်းသမီးရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို အတင်းအကျပ် ပုံချချင်နေတာက ရှင်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ အခုကျတော့ အမှားတွေကို ပြည်သူတွေရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို ပြန်တွန်းချနေတာက ဘာသဘောလဲ"

သူမ၏ ဤစကားက ဝိန်းယွီနှင့် ချန်နယ်မြေရှိ ပြည်သူများကြားတွင် ပြဿနာဖန်တီးရန် ကြိုးပမ်းနေသော ထိုလူ၏ လုပ်ရပ်ကို သူ့ကိုယ်သူနှင့် ချန်နယ်မြေရှိ ပြည်သူများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည် ပစ်ချလိုက်ခြင်းပင်။

ထိုလူ၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ ခါးကို မြေကြီးပေါ်သို့ အလျင်စလို ထပ်မံ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုး အပြစ်က သေဒဏ်နဲ့တောင် ထိုက်တန်မှန်း ကျွန်တော်မျိုး သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အဲ့ဒီစကားက အဲ့ဒီလို ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပါဘူး..."

ချင်းယွင်စောင့်တပ်များက ဝိန်းယွီကို ရေနွေးကြမ်း တစ်ခွက် ဆက်သလိုက်၏။ ဝိန်းယွီက လက်ခံယူလိုက်ပြီးနောက် လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲမှ အမြှုပ်များကို လက်ဖက်ရည်ခွက် အဖုံးဖြင့် တစ်ချက်ချင်း ဖယ်ရှားနေလိုက်သည်။ အထက်သို့ လွင့်တက်နေသော ရေနွေးငွေ့များကြားတွင် သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များက အနည်းငယ် စင်းကျနေပြီး တစ်ဝက်ခန့် ပေါ်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အေးစက်မှုက ဤကောင်းကင်ယံအပြည့် ကျဆင်းနေသော မိုးနှင့် နှင်းများထက်ပင် ပိုလို့ပင် ပြင်းထန်နေသေး၏။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ ထိုတပည့် ပြုမူနေသည်များကို သူမက မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက ဝမ်ကျင်းလမ်းမကြီးပေါ်မှာ လူယုတ်မာတွေကို သွားဖမ်းဖို့ လူမလွှတ်သေးဘူးလား"

ကျန်းယွီ၏ ခေါင်းတလားကို ပြန်သယ်လာသည့်နေ့တွင် သူမက နန်ချန်မှ ထိုသူလျှိုအနည်းငယ်ကို ဖမ်းမိရန် အကွက်ဆင်ခဲ့ပြီးနောက် ကျောင်းပိုင်က သူတို့၏ ပါးစပ်များကို ဖွင့်ကာ ဤသူလျှို အရေအတွက်ကို မေးမြန်းဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူတို့ အချင်းချင်းကြားရှိ ဆက်သွယ်ရေး လျှို့ဝှက်သင်္ကေတများနှင့် နောက်ကွယ်မှ လူထံသို့ သတင်းပေးပို့သည့် နည်းလမ်းများကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် စစ်တပ်ထဲရှိ သူလျှိုအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှင်းလင်းဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ပြီး ထိုနေ့က သူလျှိုခေါင်းဆောင်ကို နောက်ကွယ်မှ လူထံသို့ သတင်းပြန်ပို့ခိုင်းခဲ့သည်။ ကျန်းယွီက တကယ်ပဲ မသေသေးဘဲ ထိုနေ့က ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရမှု၏ ထူးဆန်းမှုများကို ရိပ်မိသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ယခု စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကလည်း ပေါ်ပေါက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း လိမ်လည်သတင်းပို့ခိုင်းခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် နောက်ကွယ်မှ လူကို တည်ငြိမ်စေပြီး သဲလွန်စအားလုံးကို မရှင်းလင်းပစ်စေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ယနေ့ မြို့ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီတွင် နောက်ထပ် အာမခံချက်တစ်ခု ထပ်မံရရှိစေရန်နှင့် နန်းတော်မှ လူများ ကိုယ်တိုင် နောက်ကွယ်မှလူ စေလွှတ်လိုက်သော အသေခံစစ်သည် အနည်းငယ်ကို ဖမ်းမိစေရန်အတွက် သူလျှိုခေါင်းဆောင်ကို နောက်ကွယ်မှလူထံသို့ သတင်းထပ်ပို့ခိုင်းခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက် အဖမ်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းလွှင့်ကာ နောက်ကွယ်မှလူက သတင်းလာဖျောက်ရန် အသေခံစစ်သည်များ စေလွှတ်လာစေရန် တမင်သက်သက် မြှူဆွယ်ခဲ့သည်။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် မှန်းဆရခက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဝိန်းယွီကို အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ယုံကြည်ရသော လူယုံကို လက်တစ်ဖက် မြှောက်ပြလိုက်၏။

သူ၏ အချက်ပြမှုကို ရရှိသော လူယုံသည် ချက်ချင်းပင် လူများကို ဦးဆောင်ကာ နန်းတော်သို့ သွားရာတွင် မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ အလျင်စလို သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ တာ့လျန် မင်းသမီးကို ဆက်ပြီး စူးစမ်းကြည့်ရှုနေခဲ့၏။

လျန်နှင့် ချန် နိုင်ငံနှစ်ခု မဟာမိတ်ဖွဲ့ကတည်းက ယနေ့အထိ အပြန်အလှန် အကျိုးစီးပွားများသည် အစောကြီးကတည်းက ခွဲခြား၍မရအောင် ရောထွေးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်နေသဘောထားအရ ယနေ့ လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုတည်းကြောင့်နှင့်တော့ သူတို့ နန်ချန်နှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထို့အပြင် သူမ၏ လက်ထဲတွင် သူလျှိုဆိုသည့် သက်သေရှိနေပါလျက်နှင့် အရင်က နန်ချန်သို့ ပေးပို့ခဲ့သော စာများထဲတွင် တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းက သူမသည် သူတို့ကို လှုံ့ဆော်မှုများ ပြုလုပ်လာစေရန်နှင့် သူတို့၏ အမှားများကို ရယူရန်အတွက် ဤကဲ့သို့ တမင်သက်သက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘူးဟု ပြောရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့ဆိုလျှင် သူမ၏ ယခု "ဒေါသ" သည်လည်း ပိုမိုကြီးမားသော အခွင့်အရေးများကို ရယူရန်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှ၏။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် ဤတာ့လျန် မင်းသမီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းဗျူဟာများကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။

လေကြောင့် မိုးဖွဲဖွဲလေးများ စွေစောင်းကာ ကျဆင်းနေသည့် ဤမြို့တံခါးဝတွင် နှစ်ဖက်စလုံးမှ လူများသည် ငြိမ်သက်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး အသံတိတ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည့်အလား။

ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၁၅မိနစ် အချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း စေလွှတ်လိုက်သော လူသည် မြင်းကို အပြင်းနှင်ကာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မြင်းပေါ်မှ ကမန်းကတမ်း ဆင်းလာပြီးနောက် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းထံသို့ အမြန်လျှောက်သွားကာ နားနားကပ်၍ တစ်ခုခုကို ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်အမင်း အကျည်းတန်သွားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရားနှင့် ဒေါသတို့ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လွင်နေလေ၏။

ကြားနေ အမတ်များသည်လည်း သူရှိရာဘက်သို့ ကြည့်နေကြပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများကို မြင်သောအခါ ဝိန်းယွီ အရင်က ပြောခဲ့သော စကားများကို ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်သွားကြလေပြီ။ သူတို့သည် နန်ချန်တွင် တကယ်ပဲ ပြည်တွင်းသစ္စာဖောက် ရှိနေကြောင်းကို တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး မည်သူဖြစ်မည်ကို ခန့်မှန်းနေကြသည့်အပြင် ယနေ့ ဝိန်းယွီကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည့် ကိစ္စကလည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြီးဆုံးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုပါ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက သတင်းပို့ရန် ပြန်ရောက်လာသော လူယုံကို တိုးတိုးလေး ညွှန်ကြားလိုက်၏။ "ရှန်ဝူစစ်စခန်းက လူတွေကို သွားခိုင်းလိုက်"

လူယုံသည် ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိပြီးနောက် အလျင်စလို ပြန်လှည့်သွားချိန်တွင် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် ဝိန်းယွီကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် သူမ၏ ဘေးရှိ အစေခံမလေးက ဆေးရည်နှင့်တူသော အညိုရောင်ရင့်ရင့် အရည်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ကာ သူမကို ကမ်းပေးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ "မင်းသမီး၊ ဆေးသောက်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပါပြီ"

ဝိန်းယွီ၏ ပခုံးပေါ်တွင် သားရေနယ်ပြီးနောက် အနံ့အသက် လုံးဝ မရှိတော့သော မြေခွေးဖြူ ခြုံလွှာကြီးကို ခြုံထားသည်။ အေးစက်သော လေပြေကြောင့် အနည်းငယ် ရဲနေသော သူမ၏ သွယ်လျဖြူဖွေးသည့် လက်ချောင်းရှည်များသည် ကတ္တီပါစ ဖုံးအုပ်ထားသော အနွေးဓာတ်ပေးမီးဖိုပေါ်မှ မြောက်တက်လာပြီး ဆေးခွက်ကို လက်ခံယူလိုက်၏။ သူမသည် ကျယ်ဝန်းသော အင်္ကျီလက်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ကာ ခွက်ထဲရှိ ဆေးရည်များကို တစ်စက်မကျန် သောက်ချလိုက်လေသည်။

ဆေးခွက်ကို ပြန်ပေးလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်ခုံးများက မသိမသာလေး တွန့်ချိုးသွားပြီး ထိုဆေးရည်က အလွန်ခါးနေသည့်နှယ်။

သည်အချိန်ကျမှ နန်ချန်မှ အမတ်များအားလုံးသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနူးညံ့နေသော ဝိန်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ဖျားနာနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ သို့သော် သူမသည် အလွန်အေးစက်လွန်းလှသဖြင့် ထိုဖျားနာနေသည့် အရိပ်အယောင်များသည်လည်း ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး အလွန် သိသာထင်ရှားမှု မရှိတော့ချေ။ ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်လျှင် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အေးစက်စိမ်းကားမှုများ ပိုများပြားနေသည်ဟုသာ ခံစားရစေ၏။

အမတ်များ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေကြသည်။ သာမန် ရောဂါတစ်ခုသာ ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေမျိုးတွင် ဆေးသောက်နေမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဝိန်းယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကြီးမားသော ရောဂါတစ်ခုခု ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ၎င်းကို ပိုပြီး ဖုံးကွယ်ထားသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် အနောက်ဘက်ရှိ ကိုယ်ရံတော်ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်၏။

ထိုကိုယ်ရံတော်သည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။

ဝိန်းယွီ၏ ဆေးကို သူမ၏ အနီးကပ် သက်တော်စောင့်များက မြင်းလှည်းပေါ်ရှိ မီးဖိုကို အသုံးပြု၍ ကျိုချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမက ဖုံးကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည့်အပြင် ဤအရာကို အသုံးပြု၍ သူတို့ကို သတင်းတစ်ခုခု ပေးချင်နေပုံပေါ်သည်။ ကျန်းမိသားစုတွင်လည်း နန်းတော်သို့ ပြန်လာသော ချန်စစ်တပ်ထဲတွင် လူများ ရှိနေသဖြင့် သူမ သောက်နေသည်မှာ မည်သည့်ဆေးဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်းရန် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။

ဝိန်းယွီသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ထူးဆန်းမှုများကို မမြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ဆေးသောက်ပြီးနောက် ဆေး၏ ခါးသက်သော အရသာကို ဖယ်ရှားရန် ရေနွေးကြမ်း အနည်းငယ် သောက်လိုက်ပြီးမှ အလျင်စလို မရှိဘဲ စကားပြောလိုက်၏။ "ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက ဒီသူလျှိုတွေကို မစစ်မေးတော့ဘူးလား"

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက ဝိန်းယွီကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သားကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ သူလျှိုတွေ ဖြစ်နေမှတော့ မင်းသမီးကပဲ ဆုံးဖြတ်ပြီး အကျဉ်းထောင်ကို ပို့ပြီး တရားမျှတစွာ စစ်ဆေးပေးပါ။ ကျွန်တော်မျိုးက... သံသယကင်းရှင်းစေဖို့ ဒီအမှုမှာ မပါဝင်တော့ပါဘူး"

ဝိန်းယွီ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး စကားလုံးတိုင်းက ရှင်းလင်းအေးစက်နေ၏။ "ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက မေ့သွားပြီလား၊ ကျွန်မ ပြောခဲ့တယ်လေ၊ ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံရေးကို နောက်ထပ် ဝင်မစွက်ဖက်တော့ဘူးလို့"

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ခေါင်းငုံ့ပေးလိုက်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက အလျှော့ပေးမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိသေးချေ။ ၎င်းက တစ်ဖက်လူ လိုချင်နေသည်မှာ ဤမျှနှင့် မကသေးကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် ဝိန်းယွီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ချန်နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ အမတ်များနှင့် ပြည်သူများက သူမကို အာဏာပြန်ယူရန် "ဖိတ်ခေါ်" စေချင်နေခြင်းပင်။

ယခင်က အခြေအနေ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် အမတ်များသည် သူမကို နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ခွင့်ရ မင်းသမီးအဖြစ် တင်မြှောက်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ကွယ်တွင်မူ အားလုံးက ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်များ ရှိနေကြပြီး ဝိန်းယွီ ရရှိခဲ့သည်မှာ အပြင်ပန်း အမည်ခံသက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ပြန်လာချိန်တွင်တော့ သူမသည် သူတို့ နန်းတွင်းအမတ်များကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး အာဏာအစစ်အမှန်ရှိသော နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ခွင့်ရ မင်းသမီး ဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။

အမတ်များအားလုံး၏ ကျယ်လောင်သေ အသံများဖြင့် အာဏာပြန်ယူရန် "ဖိတ်ခေါ်" ခံရပြီးနောက်တွင် နောင်တစ်ချိန် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို သူတို့ နန်းတွင်းအမတ်များသည် ဝိန်းယွီကို အာဏာပြန်အပ်ရန် ဖိအားပေးမည့် အကြောင်းပြချက် လုံးဝ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် ဤမိုးနှင့် နှင်းများကြားမှ အရိုးထဲစိမ့်ဝင်လုမတတ် အေးစက်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

မြို့တံခါးအတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အစောင့်စစ်သည်များက ဝန်းရံနေသော လူအုပ်ကြီးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး ချီစီးမြောင် ဦးဆောင်သော တော်ဝင်အဖွဲ့မှ အမတ်များအားလုံးသည် နန်းတွင်းဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဝိန်းယွီ၏ မြင်းလှည်းကို ကြိုဆိုရန် လာရောက်ကြသည့် ကြားနေ အမတ်များသည် ရုတ်တရက် အားထားစရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသည့်အလား ချီစီးမြောင်ကို အလျင်စလို လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။ "လူကြီးမင်းချီ"

ချီစီးမြောင်သည် လာရာလမ်းတွင်ပင် အဖြစ်အပျက် အစအဆုံးကို ကြားသိခဲ့ပြီး ဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုအရာရှိများကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ့အကြည့်များက ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ ဝိန်းယွီကို လက်နှစ်ဖက် ယှက်ပြီး အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက မင်းသမီးရဲ့ မြင်းလှည်း နန်းတော်ကို ရောက်လာပြီလို့ ကြားလို့ အထူးတလည် လာကြိုတာပါ"

ဝိန်းယွီက အသံမထွက်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ထုန်ချွဲက ပြောလိုက်လေသည်။ "လူကြီးမင်းချီ၊ လူကြီးမင်း ရောက်လာတာ နောက်ကျသွားပြီ။ စောစောက ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံ အရာရှိတွေက ပြည်သူတွေကို ခေါ်လာပြီး ကျွန်မတို့ မင်းသမီးကို အာဏာပြန်အပ်ဖို့ အော်ဟစ်နေတာကို မမြင်လိုက်ရဘူး။ ဒီနန်းတော်ထဲမှာ ကျွန်မတို့ မင်းသမီး ပြန်လာတာကို မလိုလားတဲ့ အမတ်တွေနဲ့ ပြည်သူတွေ အများကြီး ရှိနေမယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်လို့ ရပါတယ်။ အစက လျန်နယ်မြေကို စေ့စပ်ဖို့ လာတုန်းက ရှင်တို့ နန်ချန်က မြောက်ပိုင်းဝေ့နဲ့ အပြိုင် ကျွန်မတို့ မင်းသမီးကို လာကြိုခဲ့ကြတာလေ၊ ကျွန်မတို့ မင်းသမီးက ရှင်တို့ နန်ချန်ကို အတင်းအကျပ် လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ အခု ကျွန်မတို့ မင်းသမီး ချန်နယ်မြေကို ရောက်လာတာ တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး၊ ရင်ဘတ်ကို လက်တင်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ရင် နေရာတိုင်းမှာ ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံ ပြည်သူတွေအတွက်ပဲ စဉ်းစားပေးခဲ့တာပါ။ ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံလုံးက အကြိမ်ကြိမ် ရိုင်းစိုင်းတာကို ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီနေ့ကျတော့ မြင်းတပ်စစ်သူကြီး သေဆုံးမှု ကိုပါ ကျွန်မတို့ မင်းသမီး ခေါင်းပေါ်ကို အတင်းအကျပ် ပုံချချင်နေသေးတယ်။ ကျွန်မတို့ မင်းသမီးက သစ္စာရှိတဲ့ အမတ်တွေကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်တယ်ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုးကို မခံနိုင်ပါဘူး"

မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ တပည့်သည် ယနေ့ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာပြီဟုသာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ မိုးရွာနေသော မြေကြီးပေါ်တွင် အလျင်စလို ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်ပြီး နဖူးပေါ်တွင် ရွှံ့များ မည်မျှပေကျံနေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။ အရေပြားများ ပေါက်ပြဲကာ နီရဲရောင်ရမ်းနေသည့်တိုင် သူက ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုး သေသင့်ပါတယ်၊ အမှားအားလုံးက ကျွန်တော်မျိုး တစ်ယောက်တည်းဆီမှာပဲ ရှိတာပါ!"

ချီစီးမြောင်သည် ဤလူက ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ တပည့်ဖြစ်မှန်း အလိုအလျောက် မှတ်မိနေပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ ခွင့်ပြုချက်သာ မရှိလျှင် ဤလူက အစောပိုင်းက ထိုကဲ့သို့သော ပုန်ကန်သည့် စကားမျိုးကို မည်သို့ ပြောဆိုရဲမည်နည်း။

ဝိန်းယွီက ယခု ချက်ချင်း နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ငြင်းဆန်နေခြင်းက သူမ လိုချင်နေသည်မှာ အရင်က သူမကို အာဏာပြန်အပ်ရန် မည်သို့ ဖိအားပေးခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ယခုအခါ သူမကို အာဏာပြန်ယူရန် ထိုအတိုင်း ပြန်လည် တောင်းပန်ခိုင်းခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။

ချီစီးမြောင်သည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝိန်းယွီကို နောက်တစ်ကြိမ် လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "လက်အောက်ငယ်သားက အထက်လူကြီးကို စွပ်စွဲတာမျိုး ကျွန်တော်မျိုးက ဒီတစ်သက်မှာ တကယ်ကို မမြင်ဖူးသလို မကြားဖူးပါဘူး။ ဒီလို အမှားလုပ်တဲ့ အမတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရပါမယ်။ ကျွန်တော်မျိုးက မင်းသမီးကို နန်းတော်ကို ပြန်လာပြီး အာဏာယူဖို့ ရိုသေစွာ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"

ဘေးနားရှိ အမတ်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း ချီစီးမြောင်က စတင်လိုက်ပြီဖြစ်ကာ အားလုံးက ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ ကိုင်းညွှတ်လိုက်ကြသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးတို့က မင်းသမီးကို နန်းတော်ကို ပြန်လာပြီး အာဏာယူဖို့ ရိုသေစွာ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"

ဝန်းရံကြည့်ရှုနေသော ပြည်သူများက အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြပြီး "သူလျှို"၊ "အခွန်အခ" အစရှိသည်တို့ကို ပြောဆိုနေကြကာ နောက်ဆုံးတွင် လူအုပ်ကြားထဲမှ "မင်းသမီးကို နန်းတော်ကို ပြန်လာပြီး အာဏာယူဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်" ဆိုသည့် အသံများ တစတစ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မြို့တံခါး တစ်ခုလုံးတွင် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ အဖွဲ့မှ အမတ်များသာ သူတို့၏ သဘောထားကို မဖော်ပြရသေးချေ။

လူအားလုံးသည် မိုးဖွဲဖွဲလေးများထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရသဖြင့် အနည်းငယ် အနေရခက်နေကြပြီး ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းကို အဆက်မပြတ် လှမ်းကြည့်ကာ ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ အချက်ပြမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

အစောပိုင်းက ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း လွှတ်လိုက်သော ကိုယ်ရံတော်သည် ပြန်ရောက်လာပြီး နားနားကပ်၍ တစ်ခုခုကို ပြောလိုက်သည်တွင် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ပင့်ကာ ဝိန်းယွီဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဝိန်းယွီသည် သစ်သားကုလားထိုင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး ဆီစိမ်ပိတ်ထီးပေါ်တွင် စုပုံနေသော မိုးရေများသည် ထီးရိုးများတစ်လျှောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလို့နေသည်။ သူမသည် ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းနှင့် ထိပ်တိုက် အကြည့်ချင်းဆုံနေပြီး နူးညံ့တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် တစ်ဝက်လေးမျှပင် ရှောင်ဖယ်သွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းသည် တစ်ချက် စဉ်းစားချင့်ချိန်လိုက်ပုံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝိန်းယွီကို လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက... မင်းသမီးကို နန်းတော်ကို ပြန်လာပြီး အာဏာယူဖို့ ရိုသေစွာ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"

မိုးဖွဲဖွဲလေးများထဲတွင် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သော ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်း၏ အဖွဲ့မှ အမတ်များသည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသလားပင် မပြောတတ်တော့ချေ။ သူတို့သည် အလျင်စလို ကိုင်းညွှတ်ကာ လက်နှစ်ဖက် ယှက်လျက် ပြောလိုက်ကြ၏။ "ကျွန်တော်မျိုးတို့က မင်းသမီးကို နန်းတော်ကို ပြန်လာပြီး အာဏာယူဖို့ ရိုသေစွာ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"

ဝိန်းယွီ၏ မျက်တောင်စွန်းများက အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားသည်။ "အားလုံး မှတ်ထားပါ၊ ဒီနေ့ ရှင်တို့က ကျွန်မကို အာဏာပြန်ယူဖို့ 'ဖိတ်ခေါ်' တာပါ"

အမတ်များအားလုံးသည် လက်နှစ်ဖက် ယှက်ထားသော ကိုယ်ဟန်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲကြချေ။

ဝိန်းယွီသည် ကျောင်းပိုင်၏ လက်မောင်းကို ကိုင်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ထုန်ချွဲက ထီးကို သူတို့နှစ်ဦး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မိုးပေးထားကာ ဝိန်းယွီကို မြင်းလှည်းပေါ်သို့ လုံခြုံစွာ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်၏။

မြို့ပြင်တွင် ရပ်နားထားသော အစောင့်အရှောက် ယာဉ်တန်းသည် မြို့ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

မြို့ထဲရှိ ပြည်သူများသည် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ လမ်းကြားများကို ရေတောင် မစီးဆင်းနိုင်လောက်အောင် ပိတ်ဆို့ထားကြပြီး မိန်းမငယ်လေးများသည် လှည်းပေါ်ရှိ မှောင်မည်းနေသော ခေါင်းတလားကို ကြည့်ကာ အူကြွေမတတ် ငိုကြွေးနေကြလေသည်။

နန်းတော်နှင့် ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်သို့ သွားရန် လမ်းကြောင်းမတူညီသောကြောင့် ဝိန်းယွီ၏ မြင်းလှည်းသည် လမ်းခွဲကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် မြင်းလှည်းခန်းဆီးကို မတင်ကာ ပိုးဖြူပန်းများ ချည်နှောင်ထားပြီး ကျန်းမိသားစုက သယ်ဆောင်သွားသော ခေါင်းတလားကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

အပြင်ဘက်တွင် မိုးဖွဲဖွဲလေးများ လွင့်စင်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ကျဲထားသော ငွေစက္ကူများသည် မိုးရေကြောင့် စိုရွှဲနေကာ ရေတွက်မရနိုင်သော ပိတ်ဆို့နေသည့် ပြည်သူများ၏ နင်းခြေမှုကြောင့် စက္ကူရွှံ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီသည် မြင်းလှည်းခန်းဆီးကို ချလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးအောက်ခြေရှိ ရှုပ်ထွေးမှုများ အားလုံးကို ဖုံးကွယ်လိုက်၏။

မြင်းလှည်းသည် နန်းတော်တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်သို့ ရောက်ခါစတွင် လမ်းကျဉ်းလေး၏ အခြားတစ်ဖက်မှ နောက်ထပ် ထမ်းစင်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထီးဖြူအောက်တွင် ထိုင်နေသူမှာ မယ်တော်ကြီးကျန်းပင်။

သူမ၏ ခံစားချက်များ အားလုံးသည် ထိုခိုင်မာပြီး ကျက်သရေရှိသော မျက်နှာနောက်တွင် ဖုံးကွယ်ခံထားရပြီး မျက်လုံးထောင့်ရှိ အရေးအကြောင်းများသာ ယခင်ကထက် ပိုထင်ရှားနေ၏။

ဝိန်းယွီသည် ကျောင်းပိုင်၏ လက်ကို ကိုင်ကာ နေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်ပြီး မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ ထမ်းစင် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက်မှ ပြောလိုက်လေသည်။ "မယ်တော်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် သူမ၏ ဘေးရှိ အထိန်းတော်ကြီးကိုတွဲကာ ထမ်းစင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူမ၏ အကြည့်များက ဝိန်းယွီ၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျရောက်သွားပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ထက်မြက်မှုနှင့် စိတ်လောနေပုံများ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ဆောင်းရာသီ အဝတ်အစားများက ထူထဲနေပြီး ဝိန်းယွီက ခြုံလွှာကြီးကိုပါ ခြုံထားသဖြင့် သူမ ဘာကိုမှ မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။

မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို မေးချင်နေပုံပေါ်သော်လည်း ဤနေရာက စကားပြောရန် နေရာမဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားသဖြင့် ခပ်မာမာဖြင့်သာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါ မင်းကို မေးစရာရှိတယ်၊ မင်းရဲ့ နန်းဆောင်ထဲမှာ သွားပြောမယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ဝိန်းယွီ၏ ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်ဆီသို့ ဦးဆောင်ကာ လျှောက်သွားလိုက်တော့သည်။

ကျောင်းပိုင်သည် မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ ဤကဲ့သို့သော မောက်မာသည့် အမူအရာကို အလွန်အမင်း မကျေနပ်သည့်အလား တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်၏။ "မင်းသမီး..."

ဝိန်းယွီက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဝင်သွားကြတာပေါ့"

မယ်တော်ကြီးကျန်း ဘာမေးချင်နေသည်ကို သူမ ကောင်းကောင်း နားလည်နေသည်။ မြို့တံခါးဝတွင် သူမ သောက်နေသည်မှာ ကိုယ်ဝန်ထိန်းဆေးဖြစ်ကြောင်း ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းကို တမင်သက်သက် အသိပေးခဲ့သည်။

မယ်တော်ကြီးနှင့် ကျန်းမိသားစု၏ ကြိုတင်အကြံအစည်များက ရှိနေသဖြင့် ကျန်းမိသားစုက သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်ဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ မြင်းလှည်း နန်းတော်သို့ ပြန်လာရာ လမ်းတွင်လည်း ကျန်းမိသားစုမှ လူများက နန်းတော်သို့ အပြေးအလွှား လာရောက်ကာ မယ်တော်ကြီးထံ သတင်းပို့ခဲ့ပြီးဖြစ်မည်ဟု တွေးကြည့်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်သာ မယ်တော်ကြီးက သည်လောက်မြန်မြန် သူမဆီလာပြီး အတည်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

အတွင်းခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ မယ်တော်ကြီးဘေးရှိ အထိန်းတော်ကြီးသည် အပြင်ဘက်တွင် တစ်ယောက်တည်း စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ဝိန်းယွီကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ဝိန်းယွီကလည်း ကျောင်းပိုင်နှင့် ထုန်ချွဲကို ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။ "မင်းတို့ အပြင်မှာ စောင့်နေကြ"

သူမ တစ်ယောက်တည်း အတွင်းခန်းမဆောင်သို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ မယ်တော်ကြီးသည် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး စားပွဲငယ်လေးပေါ်ရှိ နံ့သာပေါင်းဖိုမှ အခိုးအငွေ့များက တလွင့်လွင့် တက်နေ၏။ သူမသည် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ပုတီးစေ့များကို တစ်လုံးချင်း လှည့်နေသော်လည်း စိတ်မတည်ငြိမ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှပြီး ပုတီးစေ့များကို အလွန် လျင်မြန်စွာ လှည့်နေလေသည်။

ဝိန်းယွီ၏ ခြေသံကို ကြားပြီးနောက် သူမသည် မျက်လုံးများကို ပင့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ အကြည့်များထဲရှိ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ အားလုံးသည် ခိုင်မာပြီး ထက်မြက်မှုနောက်တွင် ဖုံးကွယ်သွားတော့သည်။ "မင်း တကယ်ပဲ ယွီအာရဲ့ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား"

...