အခန်း ၆၅
Vol. 7 Ch. 65
အခန်း (၆၅)
ဘိုးဘေးများကို ရိုသေသည်ထက် ပို၍ ရိုသေရမည်
မာပေါ်ကော့သည် သူ၏ ပေါင်ရိုးကို ကျိုးသွားမတတ် ပေါင်ကို ရိုက်ချလိုက်လေ၏။
"မူးတာပေါ့...၊ ငါ မမူးရင် သေသွားလိမ့်မယ်...။”
သူသည် အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ လေဒဏ်မိုးဒဏ်ကြောင့် မည်းနက်နေသော သူ၏မျက်နှာမှာ သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူရော်သွားကာ ဇနီးဖြစ်သူအား ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။
သူသည် ညအမှောင်ထုထဲတွင် အစောင့်အကြပ်ထူထပ်သော အိမ်တော်ကြီးနှစ်ခုထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက် သွားနိုင်ကြောင်းကို ရွာထဲရှိ မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ ကောင်းစွာ သိရှိနေလေသည်။
အထူးသဖြင့် လီမိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစုတို့မှ အင်အားကြီးမားသော လူရှင်နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ကြောက် မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အား လိုအပ်ပေသည်။
ထိုအရာမှာ သာမန်လူတစ်ဦး လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသော အရာ မဟုတ်ပေ။
ရွာထဲရှိ တုံးအသောသူများကမူ ၎င်းမှာ တရားမျှတသော အရာရှိကြီး ရှန့်ကွမ်း၏ လက်စားချေလိုသော ဝိညာဉ် က ပြန်လည်ခြောက်လှန့်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကောလာဟလများ ဖြန့်ဝေနေကြဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။
သို့သော် မာပေါ်ကော့သည် တစ္ဆေများကိုဖြစ်စေ၊ နတ်ဒေဝါများကိုဖြစ်စေ မယုံကြည်ပေ။ သူသည် အမဲလိုက်ရင်း ရရှိလာခဲ့သော သူ၏ အလိုအလျောက် သိမြင်နိုင်စွမ်းကိုသာ ယုံကြည်လေသည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဖန်းဟန် ကျားကို သတ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို သူ ရုတ်တရက် ပြန်လည်သတိရ သွားခဲ့လေ၏။ စူးရှသော မျက်လုံးများနှင့် နဖူးဖြူရှိသည့် ထိုကျားကြီးမှာ တောင်တန်းများပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းများ စွာ ကျက်စားနေခဲ့ပြီး သူကဲ့သို့သော မုဆိုးအိုကြီးပင်လျှင် ရှောင်ကွင်းသွားရလေသည်။
သို့သော် ဖန်းဟန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သောအခါ ၎င်းမှာ အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ သေဆုံး သွားခဲ့ရလေသည်။ ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် အလွန် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်လှပေ၏။
ယခု သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးဝမ်တို့ မည်သို့ သေဆုံးသွားခဲ့သည်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါလေ။ သူတို့ အိပ်မောကျ နေစဉ် လည်ချောင်းကို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာ တစ်ချက်တည်း ထိုးသွင်းခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
မာပေါ်ကော့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အေးစိမ့်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး ခြေဖဝါးမှသည် ငယ်ထိပ်အထိ ချက်ချင်း ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့လေ၏။ သူသည် ကြီးမားလှသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို မတော်တဆ သိရှိသွားသည့် အလား သူ၏ ကိုယ်မွေးများပင် ထောင်မတ်သွားခဲ့ရပေသည်။
သူ၏ မိသားစုတစ်စုလုံး၏ အသက်ကိုပါ ပေးဆပ်ရနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။
သူသည် ဇနီးဖြစ်သူ လီတာကျောင်၏ လက်မောင်းကို အရိုးကြေမတတ် အားဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော လေးနက်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ရှိနေခဲ့ပေသည်။
"ငါပြောတာ နားထောင်စမ်း...။”
သူသည် လီတာကျောင်အား စိုက်ကြည့်ကာ အံကြိတ်ရင်းမှ အသံကို ညှစ်ထုတ်လိုက်လေ၏။
"ဒီနေ့ကစပြီး ဖန်းမိသားစုထဲက ဘယ်သူ့ကိုပဲတွေ့တွေ့၊ ဖန်းဟန်ဖြစ်စေ၊ သူ့ရဲ့ မိန်းမတွေဖြစ်စေ မင်း မြေကြီးပေါ် အထိ ဦးညွှတ်ရမယ်...။ မင်းရဲ့ အဖေအရင်းကို မြင်ရသလိုမျိုး ရိုသေရမယ်... ၊ မဟုတ်ဘူး...။ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး တွေကို မြင်ရသလိုမျိုး ရိုသေရမယ်...။”
လီတာကျောင်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ရွာထဲတွင် အပြောအဆိုကြမ်းတမ်းသော မိန်းမကြမ်းတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ ဤ အခိုက်အတန့်တွင်မူ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ တစ္ဆေသရဲကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်ကြောင့် သူမမှာ အလွန် ထိတ်လန့် သွားခဲ့ပြီး အသက်ပင် မရှူရဲတော့ချေ။ မာပေါ်ကော့ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးပေ။
"ဘိုးဘေးတွေကို...၊ ဘိုးဘေးတွေကို မြင်ရတာထက် ပိုရိုသေရမယ် ဟုတ်လား...။”
"ဟုတ်တယ်...။”
မာပေါ်ကော့သည် အံကြိတ်ကာ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ပြောလိုက်လေသည်။
"အလွန်ဆုံး မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက အိပ်မက်ထဲမှာ မင်းကို နှစ်ခါလောက် ကျိန်ဆဲတာပဲ ရှိလိမ့်မယ်...။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ဒီလူကို သွားပြီး စော်ကားမိရင်တော့...၊ ငါတို့ မိသားစုတစ်စုလုံး လေနက်ခံတပ်လိုမျိုး ပြာကျသွား လိမ့်မယ်...။”
လီတာကျောင်မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး မလိုအပ်သော မေးခွန်းတစ်ခုကိုမျှ မမေးရဲတော့ဘဲ ဆုံပွတ် နေသကဲ့သို့ ခေါင်းကို တဆက်ဆက် ညိတ်ပြလိုက်လေတော့သည်။
...
ဖန်းမိသားစုခြံဝင်း
ဤအချိန်တွင် ဖန်းမိသားစုခြံဝင်းမှာ ငြိမ်းချမ်းပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။
မွန်းလွဲပိုင်း နေရောင်ခြည်က စပျစ်နွယ်ပင်များ၏ ကွက်လပ်များကြားမှတစ်ဆင့် ဖြာကျနေပြီး ကျောက်ပြာများ ခင်းထားသော ခြံဝင်းထဲသို့ အလင်းနှင့် အရိပ်များကို ဖန်တီးပေးနေလေသည်။
ကျောက်စားပွဲတစ်လုံး၊ ဝါးကုလားထိုင် အနည်းငယ်၊ မီးသွေးမီးဖိုတစ်ခုနှင့် အလွန် လှပသေသပ်သော ခရမ်း ရောင် မြေစေးလက်ဖက်ရည်ကိရိယာအစုံတို့ ရှိနေပေသည်။
နန်ကုန်းယွင်ရှူသည် တင့်တယ်လှပသော အရောင်ဖျော့ဖျော့ ဂါဝန်ရှည်တစ်ထည်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး အဓိကထိုင်ခုံတွင် မတ်မတ် ထိုင်နေလေသည်။ သူမသည် ကွယ်လွန်သွားသော ခင်ပွန်းဖြစ်သူအတွက် ဝမ်းနည်း ပူဆွေးမှုကို စောင့်ထိန်းနေသဖြင့် လက်ဝတ်ရတနာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း သူမ၏ ကျက်သရေရှိမှုမှာ အနည်းငယ်မျှ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိပေ။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ရာထူးကြီးမားသော နေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့မှုမှ ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့သော ကျက်သရေနှင့် သိမ်မွေ့ မှုတို့မှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့လေပြီ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤခမ်းနားထည်ဝါမှုက ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ရရှိလာသော တိတ် ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုနှင့် ညင်သာစွာ ရောယှက်သွားကာ ထူးခြားပြီး အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသော အလှ တရားတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေလေသည်။
သူမသည် ပိုင်ကျီရိုနှင့် အခြားအမျိုးသမီးနှစ်ဦးအား လက်ဖက်ရည်ဖျော်စပ်ခြင်း အနုပညာအကြောင်း ရှင်းပြနေခဲ့လေသည်။
သူမ၏ သေးသွယ်ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော လက်ချောင်းလေးများက လက်ဖက်ရည်ဇွန်းကို ညင်သာပြီး တင့်တယ်လှပသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ကောက်ယူလိုက်လေ၏။ အဆင့်တိုင်းမှာ ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ရစ်သမ်တစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။
ခွက်ကို နွှေးခြင်း၊ လက်ဖက်ခြောက်ထည့်ခြင်း၊ ရေနွေးကြမ်းဖျော်ခြင်း၊ လက်ဖက်ရည်ငဲ့ခြင်း...၊ ဟန်အမူအရာ တိုင်းမှာ ဆရာတစ်ဆူ၏ အသွင်အပြင်ကို ဖော်ပြနေလေသည်။
ပိုင်ကျီရိုမှာ ဘေးတွင်ထိုင်ကာ အာရုံစိုက်မှု အရှိဆုံးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေလေ၏။ သူမသည် ရိုသေလေးစားထိုက် သော မိသားစုမှ မွေးဖွားလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် ပို၍ပင် ကြီးမားသော အသိပညာကို ဆာလောင်မွတ်သိပ် မှုဖြင့် သင်ယူနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။
သူမသည် အပြာနုရောင် ရူချွန်းရိုးရာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက် သော စိတ်နေသဘောထားက လက်ဖက်ရည်၏ ရနံ့နှင့် အလွန်ပင် လိုက်ဖက်ညီလှပေသည်။
နေရောင်ခြည်က သူမ၏ နူးညံ့ပြီး လှပသော မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြာကျနေကာ သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင် လေးများမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေ၏။ ပွင့်တော့မည့် ကြာဖြူဖူးလေးတစ်ဖူးကဲ့သို့ စင်ကြယ်ပြီး တင့်တယ် လှပလွန်းလှပေသည်။
လျူရူမေမှာ အနည်းငယ် ဣန္ဒြေစောင့်နေပုံရပြီး နန်ကုန်းယွင်ရှူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အလေးအနက်ထား၍ အတု ယူနေကာ သူမ၏ ပြည့်ဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မတ်မတ် ထိုင်နေလေသည်။
သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အရှိန်အဝါမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လက်ဖက်ရည် ဖျော်စပ်ခြင်း၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကြောင့် အနည်းငယ် လျော့ကျသွားခဲ့လေ၏။ သို့သော် ၎င်းအစား ထူးခြား သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ပေါင်းထည့်ပေးနေလေသည်။
ခံစားချက်များကို ဖော်ပြနိုင်သော ထိုမက်မွန်ပွင့် မျက်ဝန်းလေးများမှာ ယခုအခါတွင် အာရုံစိုက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေပြီ။
အသွက်လက်ဆုံးသူမှာ ပိုင်ရွှီကျန်းပင် ဖြစ်လေသည်။
မိန်းကလေးငယ်မှာ ပန်းရောင် လက်တိုအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကို ဆံထုံးနှစ်ခု ထုံးထားကာ နုပျိုသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှင့်နေလေ၏။ သူမသည် အတုယူရာတွင် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော်လည်း သူမ၏ တောက်ပသော ဗာဒံစေ့ပုံစံ မျက်ဝန်းလေးများမှာ အမြဲတမ်း ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်ရန် မတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေလေသည်။
သူမသည် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ တိမ်တိုက်များကို ခဏတာမျှ ကြည့်နေတတ်ပြီးနောက် ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် နားနေသော လိပ်ပြာများကို သွားရောက် စနောက်နေတတ်လေသည်။
နန်ကုန်းယွင်ရှူက သူမကို ကြည်လင်ပြီး တောက်ပသော အဝါရောင် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ကမ်းပေးလိုက် သော အခါ၊ သူမသည် လျှာလေးထုတ်ကာ အကျင့်ယုတ်စွာ ပြုံးလိုက်သဖြင့် အခြားမိန်းကလေးများပါ ရယ်မော သွား ကြရလေသည်။
ဖန်းဟန်သည် အိမ်ခေါင်မိုးအောက်ရှိ ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီထိုင်နေရင်း ဤသဟဇာတဖြစ်ပြီး လှပ သော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုကာ ကျေနပ်အားရမှုတစ်ခုကို ခံစားနေရလေ၏။
တစ်ဦးမှာ တင့်တယ်ပြီး ကျက်သရေရှိကာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုများကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်လေသည်။ အခြား တစ်ဦးမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လှပကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသွင်အပြင် ရှိပေသည်။ နောက်တစ်ဦးမှာ သဘာဝ အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ညှို့ဓာတ်ပြင်းလှလေသည်။ နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာမူ သွက်လက် စွာလှုပ်ရှားနေပြီး ချစ်စရာကောင်းကာ အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။
အကြွင်းမဲ့ခွန်အားနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်..၊
ဤအလွန် လှပလွန်းလှသော အမျိုးသမီးလေးဦးမှာ ယခုအခါ သူ၏ ဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။ သို့သော် ဤအရာများကြောင့် သူ၏ သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်ခြင်း မရှိပေ။
သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုတို့မှာ ဘယ်ဆီကမှန်းမသိ ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အကြွင်းမဲ့ ခွန်အားအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို သူ အလွန်ပင် ကောင်းစွာ သိရှိနေလေ သည်။
လီမိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစုတို့ မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရမှုက လူယုတ်မာများကို ယာယီအားဖြင့် ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ သော်လည်း ဤသည်မှာ ချင်းရှီးခရိုင်အတွက်သာ အကျုံးဝင်ပေသည်။
အကယ်၍ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ခြုံငုံကြည့်မည်ဆိုလျှင် လီမိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစုတို့ထက် ပို၍ လောဘကြီးကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အင်အားစုများမှာ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်အောင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။
ဤငြိမ်းချမ်းမှုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု ဖြစ်စေသော ခွန်အားတစ်ခု ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမည် ဖြစ်ပေသည်။
လုံးဝကို သူပိုင်ဆိုင်ပြီး အကြွင်းမဲ့ သစ္စာရှိသော အင်အားစုတစ်ခုကို အမြန်ဆုံး တည်ဆောက်ရန် သူ ဆုံးဖြတ် လိုက်လေ၏။
ထိုအင်အားစု၏ အဓိကအချက်အချာမှာလည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်ရမည်။ သူ ပို၍ အင်အားကြီးမားလာရမည်။
ဖန်းဟန်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အခန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်သွားကာ တံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ် လိုက်လေ၏။
အခန်းထဲရှိ အမှောင်ထုမှာ ပြင်ပကမ္ဘာ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု အားလုံးကို ပိတ်လှောင် ထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။
စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိ အနာဂတ်ဆန်သော ငွေရောင်သတ္တုပုလင်း လေးတစ်ခုမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။
ပုလင်းလေးမှာ ချောမွေ့နေပြီး မည်သည့် တံဆိပ်မျှ မပါရှိဘဲ အေးစက်သော သတ္တုလိုင်းများသာ ရှိနေလေသည်။
အလင်းဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ပုလင်းနံရံများမှတစ်ဆင့် ၎င်းအထဲတွင် အပြာနုရောင် အရည်များ ပါရှိနေသည် ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
ထိုအရည်မှာ အရည်ပျော်နေသော ကြယ်တစ်ပွင့်နှင့်ပင် တူနေပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနှင့် ခွန်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှင့်နေလေသည်။
မျိုးဗီဇအဆင့်မြှင့်တင်ရေးအရည်ပင် ဖြစ်လေသည်။
ဤသည်မှာ နန်ကုန်းယွင်ရှူနှင့် အကောင့်ကို အောင်မြင်စွာ ချိတ်ဆက်ပြီးနောက် ရရှိလာသော စနစ်၏ ဆုလာဘ် တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ယခုမူ ၎င်းကို အသုံးပြုရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်လေပြီ။
ဖန်းဟန်သည် ပုလင်းထဲရှိ လှပသော အရည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိတော့ဘဲ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုသာ ရှိနေတော့လေသည်။
သူသည် ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို နောက်သို့လှန်ကာ ရေခဲလို အေးစက်နေသော အရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်လေ၏။
အရည်မှာ လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း သူ စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ အရသာမျိုး မရှိပေ။ ၎င်းမှာ အေးမြပြီး သေးသွယ်သော ကြိုးတစ်ချောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ အစာအိမ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် လျှောဆင်းသွားခဲ့လေသည်။
သူ ပုလင်းကို ချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အေးစက်ပြီး စက်ရုပ်ဆန်သော အသံတစ်ခုက သူ၏ ဦးနှောက် ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။
[ဒင်...။ မျိုးဗီဇအဆင့်မြှင့်တင်ရေးအရည် စတင် အသက်ဝင်လာပြီဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက် များကို ဘက်စုံ မြှင့်တင်ပေးနေပါသည်...]
[သတိပေးချက်...။ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် မျိုးဗီဇကြိုးတန်းများကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ပြန်လည် တည် ဆောက်မည်ဖြစ်ရာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေပါမည်...။ ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားပါ...။]