← Chapters

အခန်း ၂၇၇

Vol. 28 Ch. 277

အခန်း ၂၇၇

Vol. 28 Ch. 277

အခန်း (၂၇၇) အချစ်ရေးတွင် ငြင်းပယ်ခံရခြင်းနှင့် လုပ်ငန်းများကို လေ့လာခြင်း

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှမ်ယွမ်ဇီက ကျောက်လင်ကို အလွန် သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

“တကယ့်ကိုပဲ တစ်ရက်တည်းနဲ့ ငွေပြား ငါးသိန်းလောက် ရှာနိုင်တာလား…”

“ဦးလေးဟိုင် ဒီမှာပဲ စောင့်နေပါ…”

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ကာလရှည်ကြာ အလုပ်လုပ်လာခဲ့သော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ချင်းဟိုင်က ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်လိုက်၏။ သူမက ကျောက်လင်နှင့် နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့်စကားပြောနိုင်ရန်အတွက် သူ့ကို ရှောင်ထွက်သွားစေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်ကလည်း နားလည်သဘောပေါက်စွာဖြင့် ဦးဆောင်ကာ ရွှမ်ယွမ်ဇီကို အမှတ်(၃)ကျောက်ဂူထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်၏။

ဤအမှတ်(၃)ကျောက်ဂူထဲတွင် ပစ္စည်းအများအပြားကို သိမ်းဆည်းထားသည်။

လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည် ဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ဆေးဘက်ဝင်အပင်များက ဂူအခန်းလေးခန်းစာ နေရာယူထား၏။

ကြက်မွေးမြူရေးခြံမှ နေ့စဉ် ဥတစ်ထောင်ရရှိပြီး ယင်းက ဂူအခန်းတစ်ခန်းကို နေရာယူထားသည်။

ယခင်က ဝယ်ယူထားသော တီရှပ်များနှင့် ဘောင်းဘီတိုများကလည်း ဂူအခန်းနှစ်ခန်းစာ နေရာယူထား၏။

ယခုတစ်ကြိမ် သိမ်းဆည်းရမိခဲ့သော မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာသိုက်မှ လက်ဝတ်ရတနာသေတ္တာ အလုံးတစ်ရာကိုလည်း ဂူအခန်းနှစ်ခန်းထဲတွင် စုပုံထားသည်။

ကျောက်လင်သည် ရွှမ်ယွမ်ဇီအနေဖြင့် ထိုနေရာရှိ ပစ္စည်းများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့နိုင်ရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ ပါဝင်မှုများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သဘောပေါက်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဤကျောက်ဂူသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

“ရှင်က ကျွန်မကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ငွေပြား ငါးသိန်းလောက်မြတ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတာလား…”

“ကျောက်လင် ကျွန်မ ရှင့်ကို မယုံတာမဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ အဲ့ဒီစကားကို ကြားရတဲ့ ဘယ်သူမဆို ယုံကြည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ…”

ဂူအခန်းနှစ်ခန်းထဲရှိ လက်ဝတ်ရတနာသေတ္တာ အလုံးတစ်ရာကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ဇီက ရပ်တန့်သွားကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ အတွေ့အကြုံအရ ချင်းပေါင်စံအိမ်ကသာ ထိုလက်ဝတ်ရတနာသေတ္တာ အလုံးတစ်ရာကို ဝယ်ယူပြီး အကုန်ပြန်ရောင်းမည်ဆိုပါက ငွေပြား တစ်သိန်းခန့် အမြတ်အစွန်း ရရှိနိုင်ပေသည်။

ကျန်နေသေးသော ငွေပြား လေးသိန်း အမြတ်ငွေက မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ကျောက်လင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်၏။

သူက စနစ်ဈေးဆိုင်မှ အဋ္ဌမအဆင့် သွေးခဲဓား ဆယ်ချောင်းကို ဝယ်ယူပြီး ချင်းပေါင်စံအိမ်တွင် လေလံတင်ရောင်းချခိုင်းပါက သွေးခဲဓား တစ်ချောင်းလျှင် ငွေပြား ငါးသောင်း အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ကြောင်းကို ချက်ချင်း ဖွင့်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။

သွေးခဲဓားကို စနစ်ဈေးဆိုင်မှ စနစ်အမှတ် သန်းတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်ပြီး ယင်းက ငွေပြား တစ်သိန်းနှစ်သောင်းနှင့် ညီမျှသည်။

ဤအရာက အဋ္ဌမအဆင့် ဓားတစ်လက်ဖြစ်၏။ အဋ္ဌမအဆင့် ဓားများကို ဈေးကွက်ထဲတွင် တွေ့ရခဲပြီး အစွမ်းထက်သော အင်အားစုများနှင့် မိသားစုများကသာ အမြတ်တနိုး သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိသည်။

စနစ်ဈေးဆိုင်က သွေးခဲဓားကို ငွေပြား တစ်သိန်းနှစ်သောင်းဖြင့် စာရင်းသွင်းထားသော်လည်း ဈေးကွက်ထဲတွင် တကယ်တမ်း လေလံတင်မည်ဆိုပါက ငွေပြား နှစ်သိန်း သို့မဟုတ် ငွေပြား တစ်သန်းအထိပင် ရရှိနိုင်ပေသည်။

သွေးခဲဓား တစ်ချောင်းတည်းကပင် ငွေပြား ငါးသိန်း အမြတ်အစွန်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်မှာ အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

“အာဇီ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုထင်လဲ…”

ကျောက်လင်က တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု ပြန်မေးလိုက်၏။

ရွှမ်ယွမ်ဇီမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤအရာက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ဆိုလိုကြောင်း သူမ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွား၏။

ချက်ချင်းပင် ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်ခါသွားသည်။ ကျောက်လင်က သူမကို လက်ထပ်ချင်နေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။

“ကျွန်မက ရှင်နဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်ပဲ စကားပြောဖူးပေမဲ့ ရှင့်အပေါ် ကျွန်မရဲ့ အမြင်ကတော့ ရှင်က ရဲရင့်တယ် ဉာဏ်ပညာရှိတယ် ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်း ရှိတယ်လို့ ထင်တာပဲ…”

“ရှင်နဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ရတာကနေ အများကြီး အကျိုးအမြတ်ရလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်…”

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ဒွိဟဖြစ်ဖွယ် အဖြေတစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ထိုအဖြေကို သဘောမကျစွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

“အာဇီ တစ်ရက်ကို ငွေပြား ငါးသိန်းမြတ်အောင် ငါ မင်းကို ကူညီနိုင်ရင် မင်း ငါ့ကို လက်ထပ်မလား…”

အခြေအနေက ဤသို့ဖြစ်နေပြီမို့ ကျောက်လင်သည် လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက်ပြောကာ သူ၏ ခံစားချက်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဇီမှာ မှင်တက်သွား၏။ ကျောက်လင်က ဤမျှ ရဲတင်းပြီး ပွင့်လင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ တကယ့်ကို မထင်ထားခဲ့ပေ။

အစပိုင်းတွင် အံ့သြသွားပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ဇီက ခေါင်းကို ထပ်မံ ခါယမ်းလိုက်သည်။

“ရှင့်ရဲ့ စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကိုတော့ ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ဘူး…”

“ကျွန်မတို့ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုမှာ စည်းမျဉ်းတွေ အများကြီးရှိတယ် ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးက ကျွန်မဘာသာ ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူးလေ…”

“အခု ကျွန်မက ယွီရွှေခရိုင်မှာရှိတဲ့ ချင်းပေါင်စံအိမ်ရဲ့ စီးပွားရေးကို ထိန်းချုပ်ထားတယ် ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင် ပထမဆုံး အခြေအနေအနေနဲ့ ရှင်က ရွှမ်ယွမ်မိသားစုထဲကို ဝင်လာရလိမ့်မယ်…”

“ဒါပေါ့ ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းလောင်းက ရွှမ်ယွမ်မိသားစုရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကိုလည်း ဆက်တိုက် ခံယူရမှာပေါ့…”

ရွှမ်ယွမ်ဇီက သူမအနေဖြင့် ကျောက်လင်နှင့် မိတ်ဆွေသာဖြစ်ချင်ကြောင်းနှင့် သူ့ကို မစော်ကားလိုကြောင်း အကျဉ်းရုံး၍ ရှင်းပြလိုက်၏။

အခြားမိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လက်ထပ်ရမည်ဟူသော စကားက သူ့အတွက် အတော်လေးကို အံ့သြစရာဖြစ်နေ၏။

ဤအခြေအနေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်၏ ခေါင်းထဲတွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။

ရွှမ်ယွမ်မိသားစု၏ အကဲဖြတ်စမ်းသပ်မှုများကို လက်ခံရမည်ဆိုလျှင် ကျောက်လင်အနေဖြင့် တစ်ကြိမ်လောက် ကြိုးစားကြည့်နိုင်ကောင်း ကြိုးစားကြည့်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သေရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လက်ထပ်ခြင်းကိုတော့ ကျောက်လင်က မည်သည့်အခါမျှ လက်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏အနေဖြင့် ရွှမ်ယွမ်ဇီကို သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် လက်ထပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ကျောက်လင်က ရင်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်၏။

သူ၏ အင်အားက လုံလောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်သေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လျန်ရှီးခရိုင်၏ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုကို သူသာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သရွေ့ ရွှမ်ယွမ်ဇီကို သူ လက်ထပ်သည့်အခါ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုက သူ့အပေါ် တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်ရဲပါဦးမည်လားဟူ၍ သူ တွေးလိုက်မိသည်။

“အဲ့ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မင်းကို တစ်ရက်ကို ငါးသိန်း မြတ်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်တော့ဘူး…”

“ဒါဆိုရင်လည်း ပုံမှန် အရောင်းအဝယ် အတိုင်းပဲ ဆက်သွားကြတာပေါ့ ပြီးတော့ သုံးလအတွင်းမှာ မင်းအတွက် ငွေပြား ငါးသိန်း အမြတ်ရဖို့ကို ငါ အာမခံနိုင်ပါသေးတယ်…”

ကျောက်လင်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ အချစ်ရေး လိုက်စားမှုတွင် ကြုံတွေ့ရသော အဟန့်အတားကြောင့် အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်မှုမရှိပေ။

“အိုး အဲ့ဒီအကြောင်းကို ကျွန်မ ထပ်ကြားချင်ပါသေးတယ်…”

သူမ၏ ယခင်စကားများကြောင့် မထိခိုက်သွားဘဲ ရွှမ်ယွမ်ဇီက တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်၏။

ထိုအခါ ကျောက်လင်က ဘေးဘက်ရှိ ဂူအခန်းဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“ဒီအခန်းနှစ်ခန်းထဲက သစ်သားသေတ္တာ အလုံးတစ်ရာလုံးက လက်ဝတ်ရတနာတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ အဲ့ဒါတွေက အရည်အသွေးသိပ်မမြင့်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ ချင်းပေါင်စံအိမ်အတွက် ငွေပြား တစ်သိန်း အမြတ်ရဖို့တော့ လုံလောက်မှာပါ…”

“ကျန်တဲ့ ငွေပြားလေးသိန်း အမြတ်အတွက်ကတော့ မင်း ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပြီး လုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးကို သွားကြည့်လို့ရတယ်လေ…”

ကျောက်လင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်၏။

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ဂူအခန်းနှစ်ခန်းထဲရှိ သစ်သားသေတ္တာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ လက်ဝတ်ရတနာတွေ အားလုံးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်မယ် ရှင့်ကို အကောင်းဆုံးဈေး ပေးမှာ သေချာပါတယ်…”

ရွှမ်ယွမ်ဇီက အသင့်အနေအထားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

“လာပါ တောင်တွေကို လိုက်ပြမယ်…”

ကျောက်လင်က ဂူဝဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ထွက်သွားသည်။

တောင်တစ်တောင်ချင်းစီရှိ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ကျောက်လင်တွင် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကမ္ဘာတွင် ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ထားသော ကျင့်ကြံသူများရှိနေပြီး ၎င်းတို့က ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းကာ စောင့်ကြည့်နိုင်သောကြောင့် ယင်းကို လျှို့ဝှက်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် သူက ရွှမ်ယွမ်ဇီအား သေချာစွာ လေ့လာနိုင်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းရည်အချို့ကို ပြသကာ သုံးလအတွင်း ငွေပြား ငါးသိန်း ရရှိအောင် ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း သူမအား ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သက်သေပြမည်ဖြစ်၏။

“ကောင်းပြီလေ…”

ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် ကျောက်လင်၏ လုပ်ငန်းအားလုံးကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ယနေ့ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အမှတ်(၃)ကျောက်ဂူမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် မြင်းကိုယ်စီစီးကာ ထင်းရှူးနက်တောင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျောက်လင် ဖောက်လုပ်ထားသော လမ်းသစ်တစ်လျှောက် ဒုန်းစိုင်းနှင်သွားကြ၏။

ချင်းဟိုင်ကိုမူ တဲကြီးထဲတွင် ထားရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏သဘောအတိုင်း လျှောက်သွားခွင့် ပြုထားလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆေးပင်ဥယျာဉ်ဆီသို့ မြင်းစီးကာ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အသူရာအာကာသ ခမ်းနားခြင်းအစီအရင်က အစီအရင်နယ်မြေအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို ချိတ်ပိတ်ထားပြီး ယင်းတို့ကို ဝိညာဉ်မြူခိုးများအဖြစ် သိပ်သည်းသွားစေကာ မြေဧကတစ်ရာကျယ်ဝန်းသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထား၏။

အပြင်ဘက်မှနေ၍ပင် ရွှမ်ယွမ်ဇီက အစီအရင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

“ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆေးပင် ဥယျာဉ်ကြီးပါလား…”

“ရှင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဆေးပင် းဥယျာဉ်တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာကို လက်အောက်ငယ်သားတွေဆီကနေ ကျွန်မ သတင်းရထားပါတယ်…”

“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်လိုက်ရမှပဲ ရှင့်ရဲ့ ဆေးပင်ဥယျာဉ်က အရမ်းကြီးမားပြီး အပင်တွေကလည်း တကယ့်ကို ကောင်းကောင်း ကြီးထွားနေတယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်…”

“ကျွန်မ အမြင်အရဆိုရင် တချို့ဆေးပင်တွေကို တစ်လအတွင်း ရိတ်သိမ်းပြီး ရောင်းချနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်…”

ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးကို မျက်လုံးဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ဇီက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

လျန်ရှီးခရိုင်၏ နံပါတ်တစ် မိသားစုဟု လူသိများသော သူမ၏ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုတွင်ပင် ဤမျှကြီးမားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်မျိုး မရှိပေ။

“ကဲ ပြောပါဦး ဒီဆေးပင်ဥယျာဉ်က ဒီသုံးလအတွင်းမှာ မင်းအတွက် ငွေပြား နှစ်သိန်း အမြတ်ထွက်စေနိုင်မယ် ထင်လား…”

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာတွင် လူတိုင်းနီးပါးက ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်လာရန် အိပ်မက်မက်ကြသောကြောင့် ဤဝိညာဉ်ဆေးဝါးများသည် ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားသော ငွေကြေးတစ်ရပ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့ကို ဈေးကွက်တင်ရောင်းချနိုင်သရွေ့ မည်သည့်ပူပန်မှုမျှမရှိဘဲ ရောင်းထွက်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

“သေချာတာပေါ့…”

ရွှမ်ယွမ်ဇီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

ဤနည်းဖြင့် လက်ဝတ်ရတနာသေတ္တာ အလုံးတစ်ရာနှင့်အတူ ငွေပြား သုံးသိန်း အမြတ်အစွန်းအတွက် သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

All Chapters