အခန်း ၂၇၈
Vol. 28 Ch. 278
အခန်း (၂၇၈) မျက်စိပွင့်လင်းသွားစေသော အတွေ့အကြုံ
"လာ... လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံကို ခေါ်သွားပေးမယ်..."
ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။
ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်ရှိ အခြေအနေကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ မည်သို့မည်ပုံ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့အားလုံးက သူမအတွက် အလားအလာရှိသော အမြတ်အစွန်းရနိုင်သည့် နေရာများဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်၏။
ယခုအချိန်အထိ ကျောက်လင်နှင့် ရွှမ်ယွမ်ဇီတို့ကြားတွင် အကြီးမားဆုံးသော အရောင်းအဝယ်မှာ လက်ဝတ်ရတနာ လုပ်ငန်းပင် ဖြစ်သည်။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ယွီရွှေခရိုင်ရှိ ချင်းပေါင်စံအိမ်တွင် သမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို လေလံတင်ရောင်းချခဲ့ရာ ငွေပြား နှစ်သောင်း ရရှိခဲ့ပြီး လက်ဝတ်ရတနာ ကျွမ်းကျင်သူ ထျန်ကျီလင်၏ နာမည်ကို ချက်ချင်းပင် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။
ထို့အပြင် ဇက်အယ်လ် လက်ဝတ်ရတနာ အမှတ်တံဆိပ်ကို ယခုအခါ ယွီရွှေခရိုင်၏ မြို့ရွာများအားလုံးရှိ ချင်းပေါင်စံအိမ် ဆိုင်ခွဲများတွင် အရောင်းမြှင့်တင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကျောက်လင် ထောက်ပံ့ပေးသော မည်သည့် လက်ဝတ်ရတနာမဆို ဤအမှတ်တံဆိပ်ကို ရိုက်နှိပ်ထားမည်ဖြစ်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် ရောင်းထွက်သွားမည် ဖြစ်၏။
ရွှမ်ယွမ်ဇီကလည်း ထျန်ကျီလင်၏ လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံ မည်သို့လည်ပတ်နေသည်ကို အတိအကျ သိရှိလိုပြီး ထိုမှသာ အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံမှာ ဆေးပင်ဥယျာဉ်အနီးတွင်ရှိ၏။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်မိနစ်မျှပင် မပြည့်တပြည့် မြင်းစီးသွားပြီးနောက် အနီးနားရှိ ကျောက်တောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ကျောက်လင်က ယွီချီတောင်ထွတ်တွင် စွန့်စားသွားလာနေစဉ်အတွင်း ထျန်ကျီလင်က ဒုက္ခသည် အမျိုးသားတစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံအတွက် အပြင်အဆင်များကို ပြီးစီးအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်က တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သတ္တုစပ်တံခါးကြီးက ဟင်းလင်းပွင့်နေ၏။
သုံးထပ်ကျောက်အိမ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်ဆုံး အခန်းနှစ်ဆယ်တွင် ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်အထိ အရှည်ရှိသော ကြီးမားသည့် အကြည်ရောင် မှန်ပြတင်းပေါက်များ ရှိပြီး ယင်းတို့မှတစ်ဆင့် အလုပ်သမား အမျိုးသမီးများ အလုပ်များနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
မှန်ပေသည်။ လက်ဝတ်ရတနာအလုပ်ရုံ ပြီးစီးသွားသည်နှင့် အလုပ်သမား အမျိုးသမီး တစ်ရာလုံး ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ယနေ့နံနက်စောစောတွင် အလုပ်သမား အမျိုးသမီးများအားလုံး သူတို့၏ အလုပ်ခုံများတွင် ထိုင်ကာ အလုပ်စတင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအလုပ်သမား အမျိုးသမီးများကို အထည်အလိုက် လုပ်အားခပေးချေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တစ်နှစ်တာ ကျွန်စာချုပ် ကာလအတွင်း ငွေအများအပြား စုဆောင်းနိုင်ရန်အတွက် လွတ်လပ်သွားချိန်၌ ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် သို့မဟုတ် သူတို့၏ ဇာတိမြေသို့ ပြန်ရန် ရွေးချယ်နိုင်စွမ်း ရှိလာမည်ဖြစ်၏။
"အာ..."
"ဒီတံခါးက တော်တော်လေး ထူးခြားတာပဲ... သူက ခိုင်မာပြီး ခမ်းနားတဲ့ ဒီဇိုင်းမျိုးရှိတယ်... ပြီးတော့ ပစ္စည်းကလည်း အရမ်းကို တောင့်တင်းခိုင်မာမှာပဲ..."
"အဲ့ဒါက ဘာကြီးလဲ... ဒီလောက်ကြီးမားပြီး ကြည်လင်နေတဲ့ ဖန်ပြားကြီးပါလား..."
ရွှမ်ယွမ်ဇီက ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူဖြစ်သော်လည်း သတ္တုစပ်တံခါးနှင့် ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်အထိ ရှည်လျားသော မှန်ပြတင်းပေါက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားဆဲ ဖြစ်သည်။
"အထဲဝင်ပြီး သွားကြည့်ရအောင်..."
ကျောက်လင်က ပြန်မဖြေဘဲ ကျောက်ဂူထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားလိုက်၏။
ဤလက်ဝတ်ရတနာအလုပ်ရုံကို ကျောက်လင်က ဤကျောက်တောင်၏ အတွင်းပိုင်းကို တူးဆွကာ သုံးထပ်ကျောက်အိမ် အဆောက်အအုံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် အေးမြသော လေပြေတစ်ရပ်က ချက်ချင်း တိုက်ခတ်လာပြီး အတွင်းပိုင်းမှာ လန်းဆန်းဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးမြနေကာ အနည်းငယ်ပင် ချမ်းစိမ့်စိမ့် ဖြစ်နေ၏။
"ကျောက်လင် ရှင့်အတွက် ဒီကျောက်ဂူကို တည်ဆောက်ပေးဖို့ သတ္တမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ကို ငှားရမ်းခဲ့တာလား..."
ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီးနောက် လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံ၏ အတွင်းပိုင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရွှမ်ယွမ်ဇီက ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။
သတ္တမအဆင့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မြေပြင်အနေအထားကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
ထင်ရှားကျော်ကြားသော မိသားစုမှ လာသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ရွှမ်ယွမ်ဇီက လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံထဲရှိ ကျောက်တုံးများကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်တူးဆွထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ်ရှိ အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သဘာဝကျကျပင် တွေးတောမိသွားသည်။
"ပြောလို့မရဘူးလေ..."
ကျောက်လင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထပ်မံ ဖြေကြားခြင်း မရှိတော့ပေ။
ဤအရာက စနစ်နေရာလွတ်၏ စုဆောင်းမှုစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ သူ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ကျောက်လင်အနေဖြင့် ၎င်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြရန် မဖြစ်နိုင်သလို သူ၏ စနစ်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖွင့်ဟပြရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။
သေချာပေါက်ပင် ရွှမ်ယွမ်ဇီ မည်သို့ စိတ်ကူးယဉ်နေမည်ဆိုသည်က သူမ၏ ကိစ္စသာ ဖြစ်၏။
ကျောက်လင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် သူမ၏ မေးခွန်းက လွန်ကျူးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေလျှင်ပင် အခြားသူများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အလွန်အကျွံ မစူးစမ်းသင့်ပေ။
"ရှင် တကယ်ါကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ ကျောက်လင်... ရှင်က ပါရမီရှင်ပဲ... လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံအဖြစ် အသုံးပြုဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ကျောက်ဂူကြီးတစ်ခုကို တူးဖော်ဖို့ ရှင် တကယ် စဉ်းစားမိခဲ့တာပဲ... ဒါက မဟာချင်မင်းဆက်မှာ လုံးဝကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အလုပ်ရုံတစ်ခုပဲ..."
ရွှမ်ယွမ်ဇီက ပထမထပ် ကျောက်အိမ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်သွားရင်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။
မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးသည် အပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်အိမ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုနေရာတွင် လက်ဝတ်ရတနာ ဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ပွတ်တိုက်ခြင်းပြုလုပ်သည့် စက်ငါးလုံးအပြင် အလုပ်သမား အမျိုးသမီးဆယ်ဦး အနီးကပ် တွဲဖက်လုပ်ကိုင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒီကိရိယာတွေက... တကယ့်ကို ပါးနပ်တဲ့ ကိရိယာတွေပဲ..."
"အရင်က ထျန်ကျီလင် ပို့လိုက်တဲ့ စိန်လက်စွပ်နဲ့ ဆွဲကြိုးကို ကျွန်မ မြင်ဖူးတယ်... ပါဝင်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ အားလုံးက အရမ်းကို သပ်ရပ်ပြီး ပါးနပ်တယ်... သူမက လက်ဝတ်ရတနာတိုင်းကို ဒီလောက် သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်နိုင်လဲဆိုတာ ကျွန်မ တစ်ခါမှ နားမလည်ခဲ့ဘူး..."
"အခု ဒီစက်တွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်လိုက်ရတော့မှပဲ ရှင့်ရဲ့ လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံမှာ အဆင့်မြင့် စက်ကိရိယာတွေ ဒီလောက်အများကြီး ဘာလို့ တပ်ဆင်ထားလဲဆိုတာ ကျွန်မ နားလည်သွားပြီ..."
ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် အလုပ်သမား အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ အနောက်တွင်ရပ်ကာ ၎င်းတို့ စိန်များကို ပွတ်တိုက်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။
ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် ယခင်က စိန်များအတွက် နှလုံးသားရှစ်ခုနှင့် မြှားရှစ်စင်း နည်းပညာကို တွေးတောစဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမာကျောသော စိန်များကို ဤမျှ သပ်ရပ်စွာ မည်သို့ ပွတ်တိုက်ရမည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
ယခုတော့ သူမ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
အရေးအကြီးဆုံးအရာက ဤကိရိယာများသာ ဖြစ်၏။
"အာဇီ ငါ့မှာ ဒီကိရိယာအစုံတစ်ရာ ရှိတယ်..."
"ခုလေးတင် မင်း မြင်လိုက်တယ် မဟုတ်လား... သူတို့ စိန်တွေကို ပွတ်တိုက်တာ ဘယ်လောက်မြန်ပြီး ဘယ်လောက်တောင် ကျွမ်းကျင်လဲဆိုတာကိုပေါ့..."
"စဉ်းစားကြည့်စမ်း... ဒီလို သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ အလုပ်ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ နေ့တိုင်း ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်မယ်ဆိုရင် လစဉ် မင်းရဲ့ ချင်းပေါင်စံအိမ်အတွက် စိန်လက်စွပ် ဘယ်လောက်များများ ပေးနိုင်မလဲ... ပြီးတော့ မင်း အမြတ်ငွေ ဘယ်လောက်ရနိုင်မလဲ..."
ကျောက်လင်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
"ငွေပြားတစ်သိန်း အမြတ်ရဖို့က ပြဿနာ မဟုတ်လောက်ဘူး..."
ရွှမ်ယွမ်ဇီက ပြန်မဖြေမီ သေချာစွာ တွေးတောလိုက်၏။
ဤအရာက ငွေပြားလေးသိန်း အမြတ်အစွန်းကို သေချာသွားစေခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီ... ဒီလက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံထဲက ကျောက်အိမ်တစ်လုံးကို မြင်ပြီးပြီဆိုတော့ တခြားဟာတွေကို သွားကြည့်စရာ မလိုတော့ဘူး... အလုပ်အားလုံးက အတူတူလောက်ပါပဲ..."
"နောက်ထပ် ပရိဘောဂအလုပ်ရုံကို ခေါ်သွားပေးမယ်..."
ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။
ဆေးပင်ဥယျာဉ်နှင့် လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံတို့ကို လည်ပတ်ပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် ကျောက်လင်၏ အလုပ်ရုံများ အားလုံးအပေါ် ပြင်းပြသော စိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် ကျောက်လင်၏နောက်မှ လိုက်ကာ ကျောက်ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူမ၏ မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်၏။
နှစ်မိနစ်အကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပရိဘောဂ အလုပ်ရုံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ဒုက္ခသည်များသည် ကျောက်လင် ချန်ထားခဲ့သော ဘိလပ်မြေအိတ် တစ်သောင်းမှ ဘိလပ်မြေဖြင့် အုတ်မြစ်ချထားပြီးဖြစ်ကာ တိုင်များကိုလည်း တည်ဆောက်ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့က အမိုးမိုးရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။
ကျောက်လင်က ပရိဘောဂ ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း ငါးဆယ်မှ ကိရိယာများအားလုံးကို ချထားပေးပြီးဖြစ်ကာ ယင်းတို့ကို သီးခြားစက်ရုံတဲ ငါးဆယ်တွင် ထားရှိထားသည်။
မျက်နှာကြက် ပြီးစီးသွားသည်နှင့် ထုတ်လုပ်ရေး ကိရိယာများကို တပ်ဆင်နိုင်ပြီးနောက် နေ့စဉ်သုံး ပရိဘောဂအချို့ကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်၏။
"အာဇီ ဒါက ငါ့ရဲ့ ပရိဘောဂအလုပ်ရုံပဲ..."
"အပြည့်အဝ မပြီးသေးပေမဲ့ လဝက်အတွင်းမှာ ထုတ်လုပ်မှု စတင်နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်..."
ကျောက်လင်က ပြုံး၍ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
ရွှမ်ယွမ်ဇီက ပွင့်လင်းပြီး ညီညာသော မြေပြင်နှင့် ပုံပေါ်နေပြီဖြစ်သော စက်ရုံတဲ ငါးဆယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။
"ဒီမြေပြင်က ဘာပစ္စည်းနဲ့ လုပ်ထားတာလဲ... တော်တော်လေး ညီညာပြီး မာကျောတာပဲ..."
ရွှမ်ယွမ်ဇီက ဘိလပ်မြေကြမ်းပြင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။
"ဒါတွေက အဂ္ဂိရတ်အမှုန့်တစ်မျိုးပဲ... အဲ့ဒါတွေကို ရေ မြစ်သဲ ကျောက်စရစ်ခဲတွေနဲ့ ရောပြီးရင် ဖြန့်ခင်းပြီး အပြည့်အဝ အခြောက်ခံနိုင်တယ်လေ ပြီးရင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားတာပဲ..."
ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ရှင်းပြလိုက်၏။
ကျောက်လင်အနေဖြင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်သော ဘိလပ်မြေအကြောင်းကို ရှင်းပြနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် သူက အဂ္ဂိရတ်အမှုန့်ကို အစားထိုး အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီလိုမြေပြင်မျိုးက အရမ်းကို လက်တွေ့ကျတယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်... ဒါကို လမ်းခင်းဖို့ သုံးမယ်ဆိုရင် အရမ်းကို အသုံးဝင်မှာပဲ ပြီးတော့ မြင်းလှည်းတွေတောင် ဆောင့်ပြီး စီးစရာ မလိုတော့ဘူး..."
ရွှမ်ယွမ်ဇီက အတော်လေး ပါးနပ်၏။ ဘိလပ်မြေကြမ်းပြင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမက ယင်းအတွက် ပိုကောင်းသော အသုံးပြုမှုတစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် တွေးတောလိုက်မိသည်။
"ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေက တွေးတာချင်း တူကြတာပဲ... ငါလည်း အဲ့လိုပဲ တွေးထားတာ..."
"နောက်တစ်ခါ မင်း ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို လာတဲ့အခါ ဒီအလုပ်ရုံတွေ အားလုံးကို ဘိလပ်မြေလမ်းတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ထားမှာ..."
ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။
ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားသည်။ ယခုအခါ သူမက ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွား၏။ ဤနေရာတွင် လူနေမှုဘဝပုံစံသစ်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်ကို သူမ ကြိုတင် မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။
"အာဇီ ဒီပရိဘောဂ အလုပ်ရုံက ထုတ်လုပ်မှု စတင်တာနဲ့ မင်းကို လစဉ် ငွေပြား ငါးသောင်း ပေးနိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်..."
ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်က ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။