လူသားမျိုးနွယ်၏ ကံကြမ္မာပုံတူပွားခြင်းမြင်ကွင်း (၁)

လင်းရှန်သည် စူးရှလှသော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးကို အလိုလျောက်မှိတ်လိုက်မိသည်။ သူ မျက်လုံးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင်မူ သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ ချက်ချင်းကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

သူသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ့ရှေ့ရှိ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် လက်ဖက်ရည်ခုံများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ထိုင်နေရာမှ ထရပ်ကာ သူ့ကို ကျောခိုင်းထားသည့် ဟွာရှောင်လင်းတစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အဆန်းကြယ်ဆုံးအရာက ယခု ထရပ်နေသော ဟွာရှောင်လင်းသည် မူလကတည်းက ထိုအတိုင်းရှိနေခဲ့သည့်အလား ဗလာနတ္တိဖြစ်နေပြီး အစွန်းအထင်းမရှိ ဖြူစင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် လင်းရှန်၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် သူ့ဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လာခဲ့သည်။

လင်းရှန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများပြန်လာခဲ့ပြီး မွေးညင်းနုများပင် ထောင်ထသွားရသည်။

ဟွာရှောင်လင်း ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးနေသော်လည်း လင်းရှန်အနေဖြင့် သူမ၏မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ—လွန်ခဲ့သည့်စက္ကန့်ပိုင်းက အလွန်ရင်းနှီးနေခဲ့သော မျက်နှာဖြစ်သော်လည်း—သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်မရှိလှသောအတွေးတစ်ခုသာ ပေါ်လာနိုင်တော့သည်။

သူ့ရှေ့က ဟွာရှောင်လင်းသည် သူမ မဟုတ်တော့ပေ။

သူမသည် အခြားသောသက်ရှိတစ်မျိုး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

အမှောင်ထုထဲကလာတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုက...

သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းရှန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ဗလာကျင်းလျက် မတ်တပ်ရပ်နေသော ဟွာရှောင်လင်ကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံးအေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ထဲမှဖြစ်ပေါ်လာသော ခံစားချက်မျိုးမဟုတ်ဘဲ တကယ့်ကို အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်ဖြစ်သည်။

နှင်းတွေ ကျလာသလိုမျိုးပဲ။

လင်းရှန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် နေရာလွတ်ကြီးတစ်ခုလုံးပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူသည် ကွန်ကရစ်အဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိနေပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှဲရှဲမြည်လျက်ရှိသော ရေနံဆီမီးဖိုအဟောင်းတစ်လုံးရှိနေကာ နံရံများပေါ်တွင် သံချေးတက်နေသော အကွက်များ ပေါ်နေပြီး လက်နက်စင်ပေါ်တွင် AK-74 ရိုင်ဖယ်များနှင့် RPG-7 ဒုံးပစ်လောင်ချာများကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ပြင်းထန်လှသော အအေးဒဏ်ကြောင့် မှန်ပြတင်းပေါက်များပေါ်တွင် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

ဟွာရှောင်လင်းသည် သူ့ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာရာ လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သတိပြုမိသွားသည်။

သူ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

သူသည် ဗလာကျင်းနေသော ဟွာရှောင်လင်းက သူ့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆံနွယ်များမှာလည်း လှိုင်းတွန့်ဆံပင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လင်းရှန်လည်း သူနောက်သို့ လဲကျသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ဟွာရှောင်လင်းက သူ့အပေါ်သို့ ခွလိုက်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှုပ်ပွနေသော စစ်တပ်အင်္ကျီဖြူတစ်ထည်မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ စွန့်ပစ်ထားသော ကုတ်အင်္ကျီတစ်ထည်ရှိနေသည်။

လင်းရှန်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ စစ်တပ်ကုတ်အင်္ကျီအတွင်းမှ နာမည်ကတ်ပြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရုရှားဘာသာစကားဖြင့် ‘ယယ်လီနာ ပါနိုဗာ’ ဟု ရေးသားထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

လင်းရှန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဆိုဗီယက်အမျိုးသမီးစစ်အရာရှိတစ်ဦးနှင့် ညသန်းခေါင်၌ လျှို့ဝှက်ချိန်းတွေ့သည့် မြင်ကွင်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရခြင်းလား။

ကျဉ်းမြောင်းလှသော ဆက်သွယ်ရေးစခန်းအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော လေပြင်းနှင့် နှင်းမုန်တိုင်းသံများအပြင် စားပွဲခြေထောက်များ၏ တကျွီကျွီမြည်ဟည်းသံများနှင့် ၎င်းတို့၏ ခဏတာရုန်းမထွက်နိုင်သောအရာများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဖိနှိပ်ထားသော အော်သံများသာ အခန်းတွင်း ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အု။

အု။

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော အနီရောင်အချက်ပေးမီးများ တဝီဝီလည်ပတ်သွားခဲ့သည်။ ပြင်ပမှ လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေး ဥဩသံများ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး လူနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မရပ်တန့်နိုင်ခင်မှာပင် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံတံခါးကြီးကို ပြင်းထန်စွာ လာရောက်ထုရိုက်ကြတော့သည်။ ကင်းစောင့်စစ်သားများက နှင်းမုန်တိုင်းကြားမှနေ၍ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်၊၊

“ဗိုလ်ကြီး။ အမြင့်ဆုံး Haloသတိပေးချက်ပဲ။ အရေးပေါ် လူစုရမယ်”

ခွမ်းခနဲ လက်ဖက်ရည်ခွက် ကျကွဲသွားခဲ့သည်။ ထိုလူနှစ်ဦး ကမန်းကတန်းခွဲခွာလိုက်ကြပြီး အဝတ်အစားများကို အလောတကြီးဝတ်ဆင်လိုက်ကြသည်။ လင်းရှန်သည် ကုတ်အင်္ကျီကို ဆွဲယူကာ တံခါးအပြင်သို့ ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ လေပြင်းနှင့် နှင်းများစီးဝင်လာပြီး ဥဩသံကြီးက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဝါးမျိုကာ သူတို့ဘေးနားတွင် နားကွဲမတတ် မြည်ဟည်းနေခဲ့သည်။ ပြင်ပရှိ မြင်ကွင်းမှာ နှင်းဖုံးနေသော တောအုပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် စစ်သုံးဂျစ်ကားတစ်စီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဘီးများမှာ ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ချော်ထွက်နေပြီး ရှေ့မီးကြီးများမှာ သေဆုံးခါနီး သားရဲတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ နှင်းမုန်တိုင်းကန့်လန့်ကာကို ဆွဲဖြဲနေခဲ့သည်။

ဒါက သေချာပေါက် သုံးဖက်မြင်ပုံရိပ်ယောင်ပြသမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ လင်းရှန်အနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင် ထိုနေရာတွင် တကယ်ရှိနေပြီး အခြားလူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြန်ဆုံးတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဒက်ရှ်ဘုတ်ပြားပေါ်တွင် သူ၏ ဖြူဖျော့နေသောမျက်နှာက ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ ဤဂျစ်ကားအိုကြီးမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း ၆၀ ခန့် ခေတ်နောက်ကျနေပြီး ဤမြင်ကွင်းမှာ ဆိုဗီယက်ယူနီယံဟောင်း၏ အချို့သော ခေတ်ကာလတစ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်နေပုံရသည်။

ဂျစ်ကားသည် ပုံဖျက်ပိုက်ကွန်များနှင့် ထူထဲလှသော ကွန်ကရစ်အဆောက်အအုံ၏ အဝင်ဝကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ လင်းရှန် ယာဉ်ပေါ်မှ လွှားခနဲ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ကင်းစောင့်စစ်သားတစ်စုနှင့်အတူ လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ အမြန်ဆုံးဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အတွင်း၌ ရှည်လျားပြီး မှောင်မည်းနေသောလမ်းတစ်ခုရှိနေကာ စစ်ဖိနပ်သံများ ခပ်စိပ်စိပ်မြည်ဟည်းလျက် ရှိသည်။ နံရံဆေးများမှာ ကွာကျနေပြီး မီးခိုးရောင်အောက်ခံများပေါ်နေခဲ့သည်။ မီးချောင်းအိုကြီးများမှာ တဝီဝီမြည်နေပြီး စူးရှလှသော အဖြူရောင်အလင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေကာ လေထုထဲတွင်မူ ဆီနံ့၊ စျေးပေါသော ဆေးရွက်ကြီးနံ့နှင့် ပြင်းထန်သောပိုးသတ်ဆေးနံ့များ ထူထပ်နေခဲ့သည်။

လင်းရှန်၏ အကြည့်မှာ နံရံများပေါ်သို့ ဝှေ့ကြည့်လိုက်ရာ တန်းခနဲတွေ့သွားခဲ့သည်။

ဒါက ကက်ဆန်ဒရာ မဟာဗျူဟာမြောက်ဒုံးသတိပေးစင်တာပဲ။

ဓာတ်လှေကားသည် မြေအောက်အနက်ပိုင်းသို့ ဆင်းသက်သွားပြီး ဟိုက်ဒရောလစ်တံခါးများ ရှူးခနဲပွင့်သွားခဲ့သည်။ စိမ်းဖန့်ဖန့်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော ကြီးမားလှသော ရေဒါစခရင်ကြီးမှာ နံရံတစ်ခုလုံးကို နေရာယူထားပြီး အလင်းစက်ငါးစက်က ဝင်ရိုးစွန်းရေခဲပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် အချိန်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော ကြယ်တာရာကွန်ရက်တစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာကာ အချိန်ရေတွက်မှုဂဏန်းများမှာ နှလုံးခုန်သံကဲ့သို့ တုန်ခါနေခဲ့သည်။ ကာကီရောင်ယူနီဖောင်းဝတ်ထားသော စစ်သားအချို့သည် မော်နီတာရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေကြပြီး အားလုံးမှာ တိုးညင်းပြီး ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော စက်ပိုင်းဆိုင်ရာမြည်ဟည်းသံများအောက်တွင် လွှမ်းခြုံခံထားရသည်။

“ယာကော့ဗ်၊ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောစမ်း”

အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ဗိုလ်မှူးကြီးတစ်ဦးက ရှေ့ဆုံးတွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူ၏အသံမှာ လေးနက်လှသည်။

“ဂြိုဟ်တုအချက်အလက်တွေကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ ဗိုလ်မှူးကြီး။ လမ်းကြောင်းတွေက မော်စကို၊ ကီးဗ်တို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပါတယ်။ စုစုပေါင်း ၅ စင်းပါ၊ ကုန်းတွင်းပိုင်းကို ၂၈ မိနစ်အတွင်း ရောက်ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်”

ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ်အချက်ပေးသံများကြားတွင် သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုကြီးသက်ဆင်းလာခဲ့ရာ နဖူးပြင်မှ စီးကျလာသော ချွေးစက်သံကိုပင် ကြားရနိုင်လောက်သည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ပျက်စီးခြင်းအချိန်ရေတွက်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည့် တုန်ခါနေသော အနီရောင်ဂဏန်းများပေါ်သို့ စွဲငြိနေခဲ့ပြီး အောက်ဆီဂျင်များမှာလည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည့်အလား ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ကြောက်ရွံ့မှုများက နှလုံးသားတိုင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ တချို့လူများမှာ မသိစိတ်ဖြင့် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားကြသဖြင့် လက်ဆစ်များပင် ဖြူဖျော့နေခဲ့သည်။

လင်းရှန်၏ အကြည့်မှာ ထိုလူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်မှ တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သိမြင်သွားပြီး သတိပေးစင်တာရှိ နာရီဘက်သို့ မျက်လုံးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၆ ရက်၊ နံနက် ၁၁ နာရီ ၃၂ မိနစ်။

ဒါက...

စစ်အေးကာလတွင်းက နူကလီးယားအကျပ်အတည်းဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ညပဲ။

လင်းရှန်၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားခဲ့ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုလူမှာ ယခုအခါ သူ့ဘက်သို့ လှည့်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဗိုလ်လေး ဆာဂေး၊ မြောက်အမေရိကကွပ်ကဲမှုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တာ တစ်ခုခုရှိလား”

“မရှိပါဘူး” လင်းရှန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ အစီရင်ခံတင်ပြလိုက်သည်။

“ကက်ဆန်ဒရာစနစ်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးပတ်တုန်းက နေရောင်ခြည်လျှံထွက်မှုကြောင့် အစီရင်ခံစာအမှားထုတ်ပြန်ခဲ့ဖူးပါတယ်၊၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက ဒီလိုလမ်းကြောင်းမျိုးရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

လင်းရှန်သည် မိမိရှေ့ရှိ အသက်လတ်ပိုင်း အရာရှိကို ကြည့်ကာ ထိုသူ၏ အထောက်ထားကို ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး စတန်းနစ်ဆလပ် ပက်ထရော့ဗ်၊ ဒီညရဲ့ တာဝန်ကျအရာရှိပဲ၊ အသက် ၅၀ ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပြီး ဆံပင်ဖြူများ ရှိနေကာ စစ်တပ်ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်မထားဘဲ အရောင်လွင့်နေသော စစ်စိမ်းရောင်အင်္ကျီတစ်ထည်ကိုသာ လက်မောင်းများလိပ်တင်ထားပြီး ကော်လာကို ဖွင့်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကြီးမားလှသော ဖိအားများအောက်တွင် ရောက်ရှိနေပုံရသည်။

ထိုလူကို ကြည့်ရင်း လင်းရှန်၏ ရင်ထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဟွာရှောင်လင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ… သူမက သူ့ကို အတိအကျ ဘာကိုမြင်စေချင်တာလဲ။