အခန်း ၁၄၀

အခန်း ၁၄၀ - ထိုက်တန် မင်းသေပေတော့။

ထိုက်တန်သည် ရှောင်ချန်ယွီနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ချန်ယွီမှာ စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းနေလောက်ပြီဟု ယူဆလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ နောက်လိုက်များကို တစ်ပြိုင်နက် အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်စေရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ရှောင်ချန်ယွီ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်စက်ပင် ရှိနေသေးသည်။

"မင်းတို့က သေဖို့ လမ်းရှာနေတာဆိုတော့လည်း ငါက ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့။"

"ဓားပေါင်းသောင်းချီ ဘိုးဘေးထံ ပြန်ရောက်ခြင်း။"

ရှောင်ချန်ယွီက နဂါးအကြေးခွံဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ နောက်တွင် ဓားပေါင်းထောင်ချီ၍ လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားရောင်စဉ်များမှာ ထိုက်တန်၏ နောက်လိုက်များဆီသို့ လေပွေကဲ့သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

"သူက ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ကွက်ကို သုံးနိုင်တာလား။"

နောက်လိုက်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အချို့မှာ ကြောက်လွန်း၍ လှည့်ပြေးကြသော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပေ။ အချို့မှာ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အလကားသာ ဖြစ်သည်။ တဒိုင်းဒိုင်း ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ဓားရောင်စဉ်များ၏ ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ လူအများမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားကြသည်။

ရှောင်ချန်ယွီတစ်ယောက်တည်းကပင် လူအုပ်ကြီးကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားက အားနည်းလွန်းတယ်။ ဒီလောက် အားနဲ့များ ငါ့ကို ရန်စရဲတာလား။"

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေကြသည်။

"မင်းတို့ နောက်ကျသွားပြီ။"

ရှောင်ချန်ယွီက ဓားကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသူများမှာလည်း ဓားဒဏ်ချက်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားကြသည်။

"ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအား..."

ကျန်ရှိနေသော ကျောင်းသားများမှာလည်း ထိတ်လန့်မှုကြောင့် အသက်ပင် မရှူရဲကြပေ။

ရှောင်ချန်ယွီ၏ အကြည့်မှာ ထိုက်တန်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"နောက်တစ်ယောက်က မင်းပဲ ထိုက်တန်မင်းတို့ ခွန်အားမျိုးနွယ်စုနဲ့ ရှီလိုင်ခဲက တကယ်ကို ရွံ့ဖို့ကောင်းတယ်။"

ထိုက်တန်သည် ရှောင်ချန်ယွီ၏ အေးစက်သော အကြည့်အောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရေခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း..."

"ပျောက်ကွယ်သွားစမ်း။"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုက်တန်မှာ အသက်ပင် မရှူနိုင်တော့ဘဲ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။ ပေအတော်ကြာ လွင့်စဉ်သွားပြီးနောက် သွေးအန်လျက် မြေပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ကျသွားသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

ထိုက်တန်မှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။

"မင်း ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ ငါ့ကို တစ်ကွက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တယ်လို့။ အခုတော့ မင်း ငရဲကို သွားပေတော့။"

ရှောင်ချန်ယွီမှာ တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လာသည်။

"မင်း... မလာခဲ့နဲ့ ငါ့နောက်မှာ ပင်လယ်နတ်ဘုရား ရှိတယ်။ မင်း ငါ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရင် မင်း သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်။"

"ပင်လယ်နတ်ဘုရားလား။"

ရှောင်ချန်ယွီက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားမှာ တန်ခိုးကြီးသော်လည်း လက်ရှိတွင် အခြားသူများကိုသာ အားကိုးနေရပြီး ကိုယ်တိုင် မဝင်ရောက်ရဲသေးပေ။ ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပင်လယ်နတ်ဘုရားမှာ အရေးမပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ထိုက်တန်မှာ အခွင့်အရေးကို စောင့်မျှော်ရင်း ရုတ်တရက် ရှောင်ချန်ယွီကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"သေစမ်းး။"

လက်သီးချင်း ထိမိချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရှောင်ချန်ယွီက ထိုက်တန်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်ရာ အရိုးကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုက်တန်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ပစ်ကျသွားသည်။

"မင်းရဲ့ အင်အားက ကောင်းပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး နဂါးအကြေးခွံဓားဖြင့် ထပ်မံ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ထိုင်တန်၏ ဦးခေါင်းမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။