အခန်း ၁၅၀

အခန်း ၁၅၀ - ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းသို့ ထွက်ပြေးခြင်း။

"ပင်လယ်နတ်ဘုရားအကြီးအကဲ ယန်ဝူဒီပါ ရှောင်ချန်ယွီ၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားပြီလား။"

ရှီလိုင်ခဲအကယ်ဒမီ တွင် ထန်စန်း၏ မျက်ဝန်းများ၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်လာသည်။ သူသည် ယန်ဝူဒီ၏ ခွန်အားကို အလွန်ယုံကြည်သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားဖြင့် တိုးမြှင့်ထားသော ယန်ဝူဒီပင်လျှင် ရှောင်ချန်ယွီကို မယှဉ်နိုင်ပါက မည်သို့လုပ်ရမည်နည်း။

"ဝိဉာဥ်ကုန်းမြေဆိုတာ ငါတို့ အားသာတဲ့ နယ်မြေ မဟုတ်ဘူး။ ဒီရှောင်ချန်ယွီရဲ့ နောက်ကွယ်မှာလည်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါး ရှိနေရမယ်။"

ပင်လယ်နတ်ဘုရား ပင်လျှင် ရှောင်ချန်ယွီကြောင့် အရှက်ရနေရသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားလောကတွင် အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ချန်ယွီနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တိုင်းတွင် ရှုံးနိမ့်နေရသည်။

သူသည် ထန်စန်းကို နတ်ဘုရားရာထူး လွှဲပြောင်းပေးကာ နတ်ဘုရားလောကမှ ထွက်ခွာလိုသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရှက်ရဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

"ဒါဆို... ငါတို့ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းကိုပဲ ထွက်ပြေးရတော့မှာလား။"

ထန်စန်း၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးနေသည်။ ဤနတ်ဘုရားမှာ မည်မျှ အားကိုးရပါသနည်းဟု သူ အတွေးပေါက်လာသည်။

ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း။

"ဒီပြဿနာရှာတဲ့ ထန်စန်းက ရှောင်ချန်ယွီလိုမျိုး အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သွားစော်ကားမိတာလဲ။"

သံမဏိကဲ့သို့ မတ်ရပ်နေသော ဆံပင်များနှင့် စကြာဝဠာအစွမ်းရှိသူ ထန်ဟောက် သည်လည်း ဒေါသတကြီး ငြီးတွားလိုက်သည်။

ထန်ဟောက်သည် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း၏ အင်အားအကြီးဆုံးသူဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော်လည်း သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးမပြုခဲ့ပေ။

သူ၏ဇနီး အာယင်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ဝိဉာဉ်နန်းတော်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဂိုဏ်းမှာ ပိတ်ထားရသည့်အထိ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် သူသည် မိမိ၏သား ထန်စန်းအပေါ်၌လည်း တာဝန်မကျေခဲ့ပေ။

သူသည် သားဖြစ်သူကို ငွေကြေးအနည်းငယ်မျှ မထောက်ပံ့ခဲ့ဘဲ အလွန်ဆင်းရဲစွာ နေထိုင်စေခဲ့သည်။ ထန်စန်းသည် သူ၏ ဉာဏ်ရည်နှင့် အစွမ်းကြောင့်သာ ယခုအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထန်စန်းက ရှောင်ချန်ယွီကို စော်ကားလိုက်မိသဖြင့် ထန်ဟောက်မှာ သားဖြစ်သူနှင့် အဆက်ဖြတ်ရမည့်အရေးကိုပင် စဉ်းစားနေရသည်။

"အဖေ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းကို သွားပြီး အတူတူ လေ့ကျင့်ကြရအောင်။ သားတို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားမှာပါ။"

ထန်စန်းက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထန်ဟောက်မှာမူ စိတ်ပျက်စွာဖြင့်သာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နှစ်အနည်းငယ်ကလည်း ထန်စန်းမှာ ဤစကားကိုပင် ပြောခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ရှောင်ချန်ယွီနှင့် ထန်စန်း၏ ကွာခြားမှုမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ရှောင်ချန်ယွီမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ပြေးမယ်... မြန်မြန်ပဲ ထွက်ပြေးကြစို့... ဘာလို့ ငါ့ကံကြမ္မာက ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေရတာလဲ။"