အခန်း (၅၆၅-၅၆၆)

အပိုင်း (၅၆၅)

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ “ဝမ်ကျိုးရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံက တော်တော် မြန်ဆန်တာပဲ။ ယွီကျန်းရဲ့ ဒဏ်ရာ အခြေအနေက ဘယ်လိုနေလဲ။

“ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ အမတ်ကြီး ယွီကျန်းရဲ့ ဒဏ်ရာဟာ အရမ်း ပြင်းထန်ပြီး အနားယူနေရဆဲပါ။ ဒါပေမဲ့ အသက်အန္တရာယ်တော့ မရှိနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်၏။ “ဒီအမှုရဲ့ အမှန်တရား ပေါ်ထွက်လာတော့ ကိုယ်တော်နဲ့ ဧကရာဇ် လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားတာပေါ့။”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာတော့ လူတိုင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြတော့၏။ ဤ အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အမှုကြီးသည် နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးသွားတော့မှာ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် နှင့် လင်ကုန်း တို့သည် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချကာ အောက်မိသားစုမျိုးဆက် အားလုံးကို စတေးပြီး မိဖုရားကြီး၏ မိသားစုကို အောင်မြင်စွာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ကာ အမှု ပိုမို ကြီးမားမလာအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့၏။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်သည် သယ်ဆောင်၍ မပြီးသေးသော ပုပ်သိုးနေသည့် ဆန်များ အားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး စာရင်းစာအုပ်များကိုလည်း မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုက်ကာ ပါဝင် ပတ်သက်သူ အစေခံ များနှင့် တူများကိုပါ အကုန် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အဖွဲ့အစည်းအနေဖြင့် သက်သေအထောက်အထား ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ မိဖုရားကြီး၏ မိသားစုကို ထိခိုက်စေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ဧကရာဇ်ဟောင်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။ “မကြာသေးခင်က မိဖုရားကြီးရဲ့ မိသားစုလည်း ဒီသဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေး ဆန်တွေကို အကျင့်ပျက် ခြစားတဲ့ အမှုကြီးမှာ ပါဝင် ပတ်သက်နေတယ် ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေကို ကိုယ်တော် ကြားခဲ့ရတယ်။

အခု ကြည့်ရတာတော့ ထိုက်ခန်း အိမ်တော်က နားမလည်တဲ့ အဝေးက တူတချို့ပဲ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာ ဖြစ်ပြီး ထိုက်ခန်းဟောက် တစ်မိသားစုလုံးကတော့ အပြစ်ကင်းစင်နေတုန်းပဲ မဟုတ်လား။ မိဖုရားကြီးရဲ့ မိသားစု ဟာ အခြေအနေ အမှန်ကို နားလည်သင့်ပြီး ဒီလို နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ကနေ ငွေရှာတာမျိုး မလုပ်လောက်ဘူးလို့ ကိုယ်တော် ထင်သားပဲ။”

လူတိုင်းက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ကြသည်။ ‘ဧကရာဇ်ဟောင်း... ခင်ဗျားက ကိုယ့်ပါးစပ်ကိုယ် ပြန်ရိုက် နေတာလား။ အောက်ယွီက ဒီအံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အမှုကြီးကို စတင်ခဲ့တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မိဖုရားကြီးကို ဖယ်ရှားဖို့ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံး ကာကွယ်ရေး မျဉ်းမှာတင် တားဆီးခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်လား။

အောက်ယွီရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားပြီပေါ့။ ခင်ဗျားရဲ့ ကျိုးလီက အစွမ်းထက်တယ် မဟုတ်လား။ ထိုက်ခန်းအိမ်တော်ရဲ့ သင်္ဘောအဖွဲ့ကို ဖမ်းမိထားပြီး အပေါ်မှာ ပုပ်သိုးနေတဲ့ ဆန်တွေ၊ စာရင်းစာအုပ်တွေ ပါဝင်နေလို့ သက်သေ အထောက်အထား အပြည့်အစုံ ရထားတယ် မဟုတ်လား။

ဒါပေမဲ့ ထိုက်ခန်းဟောက်ဘက်က ပိုပြီး ရက်စက်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်ပဲ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်ရဲ့ ရေတပ်ကို လွှတ်ပြီး လန်ကျိုး ရေတပ်ကို ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့ခိုင်းလိုက်တယ်။ ရက်အတော်ကြာအောင် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်စွာ ဝိုင်းရံနိုင်ခဲ့ပြီး လန်ကျိုး ရေတပ်ရဲ့ စစ်သင်္ဘော အချို့ကို နှစ်မြှုပ်ပစ်ကာ လူထောင်ချီကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။

ထိုက်ခန်းအိမ်တော်ရဲ့ အဲဒီ သင်္ဘောအဖွဲ့ကိုလည်း မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး သက်သေ အထောက်အထားတွေ အားလုံးကို အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။ ရန်သူရဲ့ ရေတပ်ကို အသုံးပြုပြီး သက်သေ အထောက်အထားတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ အရမ်းကို ရက်စက်လွန်းလှတယ်။

အခု သက်သေ အထောက်အထား မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ အောက်ယွီ ဘာတွေ သောင်းကျန်းနိုင်အုံးမလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ချင်သေးတယ်။ အောက်ယွီက မိဖုရားကြီးရဲ့ မိသားစုကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ချင်နေတာ လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ။ ခင်ဗျား ဧကရာဇ်ဟောင်းလည်း ကိုယ့်ပါးစပ်ကိုယ် ပြန်ရိုက်ရုံပဲ တတ်နိုင်မှာပါ။’

နင်ဟွိုင်အန်း၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။ အရာအားလုံး နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကာ သူ၏ ရာထူးလည်း လုံခြုံသွားပြီ ဖြစ်၏။

‘အောက်ယွီ... နောက်ဆက်တွဲ အနေနဲ့ ခင်ဗျားကို ရူးရူးမူးမူး ပြစ်တင်ဝေဖန်တော့မယ်။ ကျုပ်တို့ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့ အခု ကျုပ်တို့ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ။’

သို့ပေမည့် ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ “မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း။”

ထို့နောက် စစ်သူကြီး တစ်ဦး အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကာ သတင်းပို့လိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ကျိုးလီဟာ ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ လျှို့ဝှက် အမိန့်တော်ကို နာခံပြီး သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးဆန်ကို အကျင့်ပျက် ခြစားတဲ့ အမှုကို အဆုံးအထိ စုံစမ်းစစ်ဆေးရာမှာ ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်ရဲ့ ကျွန်းပေါ်က လျှို့ဝှက် စခန်းကို ရှာတွေ့သွားပြီး လျှို့ဝှက် ရွှေတိုက် တစ်ခုကိုပါ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအထဲမှာ တရားမဝင် ငွေသား တစ်သန်းခွဲ ရှိနေပြီး အဲဒီအထဲက ငွေသား သိန်းချီဟာ ကျိန့်ဟိုင် မြို့စားအိမ်တော်ရဲ့ တံဆိပ်တွေကို ဖျက်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ပါဘူး။ ဒါတင်မကသေးဘူး။ စာရင်းစာအုပ် သုံးရာ ကိုလည်း သိမ်းဆည်းရမိခဲ့ပါတယ်။

ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်ဟာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးဆန် ရှစ်သိန်းကို အကျင့်ပျက် ခြစားခဲ့ရုံသာမက ပုန်ကန်သူ ကျိန့်ဟိုင် မြို့စားဆီကို လက်နက်တွေ၊ သံထည်ပစ္စည်းတွေကိုပါ အမြောက်အမြား မှောင်ခို ရောင်းချခဲ့ပါတယ်။ ပါဝင်ပတ်သက်တဲ့ ငွေကြေးက လေးသန်းကနေ ငါးသန်း အထိ ရှိပေမယ့် ရွှေနဲ့ ငွေ အများစုကတော့ တခြား နေရာကို ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရပါပြီ။”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာတော့ ချက်ချင်းပဲ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသွားသကဲ့သို့၊ မိုးကြိုးပစ်ချ ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့၏။

လူတိုင်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ပေါ်လာတော့သည်။ ‘မိဖုရားကြီးရဲ့ မိသားစု ပျက်စီးသွားပြီ။’

အလွန် ထူးချွန်ထက်မြက်သူ တစ်ဦးနှင့် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လက်တွဲ လုပ်ကိုင်ရခြင်းမှာ အလွန် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ နှင့် ကျိုးလီတို့ကြားတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင်။ သူ အောက်ယွီ ဖြစ်လာခဲ့ချိန်တွင် ကျိုးလီ နှင့် လုံးဝ တွေ့ဆုံဖူးခြင်း မရှိသလောက် ဖြစ်ပြီး ဆက်သွယ်မှု အများစုမှာ စာလွှာများ၊ သို့မဟုတ် တမန်များမှ တစ်ဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့ပေမည့် သူတို့ နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုမှာ အမှန်တကယ် ပြီးပြည့်စုံလှ၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က နန်းတွင်းတွင် ပြင်းထန်သော နိုင်ငံရေး အားပြိုင်မှုများကို ပြုလုပ်နေချိန်တွင် ကျိုးလီ သည်လည်း ပင်လယ်ပြင်တွင် အသက်အန္တရာယ် ကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲများကို ဆင်နွှဲနေရသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မိဖုရားကြီးကို ဖယ်ရှားမည့် အစီအစဉ်ကို ချမှတ်လိုက်ချိန်တွင် ကျိုးလီသည် ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာကာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရ၏။

သူ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်၏ မှောင်ခို သင်္ဘောအဖွဲ့ သာမက ပင်လယ်ဓားပြ သင်္ဘော အများအပြားနှင့် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်၏ ရေတပ်ကြီးကိုပါ ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရေတပ်သည် ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်၏ မှောင်ခို သင်္ဘောအဖွဲ့ကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုသင်္ဘောအဖွဲ့မှာ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော် နှင့် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ပြီးကာစ ရှိသေး၏။

သင်္ဘောပေါ်တွင် စာရင်းစာအုပ်များ၊ ပုပ်သိုးနေသော ဆန်များနှင့် ဆန်ကောင်းများ ရောင်းချ၍ ရရှိလာသော ငွေသားများ ပါဝင်နေသည်။

ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်က ဤကိစ္စကို သိရှိသွားချိန်မှာတော့ ရူးသွပ်သွားသကဲ့သို့ ပင်လယ်ဓားပြ ရေတပ်များကို စေလွှတ်၍ ပင်လယ်ပြင်တွင် လိုက်လံ ရှာဖွေစေခဲ့ပြီးနောက် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်၏ ရေတပ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ပင်လယ်ပြင်တွင် ကျိုးလီ၏ ရေတပ်ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးပြီး သက်သေ အထောက်အထားများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားကြတော့၏။

ဤရေတပ်တွင် ကျိုးလီ ပါဝင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည်ကို သူတို့ မသိရှိကြသော်လည်း ပါဝင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူတို့က ကျိုးလီကို လုံးဝတွေဝေခြင်း မရှိဘဲ သတ်ပစ်ကြမည်မှာ သေချာသည်။

ဤသို့ဖြင့် ကျိုးလီ၏ ရေတပ်သည် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံရမှုများကြားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပင်လယ်ဓားပြ ရေတပ်များနှင့် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်၏ ရေတပ်များကို ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ခဲ့၏။

ပင်လယ်ပြင်တွင် ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ဆွဲပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးလီ၏ လန်ကျိုး ရေတပ်သည် ဝိုင်းရံခံလိုက်ရပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် နှစ်မြှုပ်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုက်ခန်း အိမ်တော်၏ မှောင်ခို သင်္ဘောအဖွဲ့သည်လည်း မီးရှို့ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသောကြောင့် သက်သေ အထောက်အထားများ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သို့ပေမည့် ဤသည်မှာ ကျိုးလီ၏ ကျားကို တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာစေရန် လှည့်စားခြင်းနှင့် အရှေ့မှ တိုက်ခိုက်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ အနောက်မှ တိုက်ခိုက်ခြင်း နည်းဗျူဟာ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုရေတပ်ခွဲသည် ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်၏ ပင်လယ်ဓားပြ ရေတပ်များ အားလုံးကို ဆွဲဆောင်သွားနိုင်ခဲ့ရုံ သာမက သူတို့၏ ပင်လယ်ပြင်ရှိ လျှို့ဝှက် စခန်း၏ တည်နေရာကိုပါ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့၏။

ထို့နောက် ကျိုးလီသည် အဓိက ရေတပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ ရန်သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ပြီး ပင်လယ်ဓားပြများ ကာကွယ်ထားသော ပင်လယ်ပြင် ကာကွယ်ရေးမျဉ်းကို ဖျက်ဆီးကာ ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်၏ ပင်လယ်ဓားပြ လျှို့ဝှက် စခန်းကို တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်လိုက်တော့သည်။

ဤနေရာတွင် အရာအားလုံး ပြည့်စုံစွာ ရှိနေပြီး သက်သေ အထောက်အထားများမှာလည်း တောင်လို ပုံနေ၏။

ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်ဘက်မှ အရာအားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပြီး ပါဝင်ပတ်သက်သူများကို သတ်ပစ်လိုက်သော်လည်း ဤလျှို့ဝှက်စခန်း အတွင်းတွင်မူ မရောင်းရသေးသော သံချပ်ကာနှင့် လက်နက်များ၊ ဆန်များ၊ ပိုးထည်များ အများအပြား ကျန်ရှိနေသေးပြီး စာရင်းစာအုပ်များဆိုလျှင် အခန်းတစ်ခန်း အပြည့် ရှိနေသည်။

ထိုက်ခန်းဟောက်၏ လူယုံများနှင့် သားများ အားလုံး ဤနေရာတွင် ရှိနေကြပြီး အားလုံးကို တစ်ခါတည်း ဖမ်းဆီးမိသွားတော့၏။

သို့ပေမည့် ငွေသားမှာမူ တစ်သန်းခွဲသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ကျန်ရှိနေသော ငါးသန်းခန့်မှာမူ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမှန်း မသိတော့ချေ။

ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် ကျိုးလီ၏ လျှို့ဝှက် စာလွှာကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုကာ ဧကရာဇ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက အက်ကွဲနေသည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ထိုက်ခန်းဟောက်က ကျုပ်တို့ တော်ဝင် မိသားစုရဲ့ ဆွေမျိုးတွေလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို အံ့ဩတုန်လှုပ်စရာ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေ၊ ဒီလို ကိုယ်ကျင့်တရား ကင်းမဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်ရက်မှာလဲ။”

မူလက သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးဆန်များကို အကျင့်ပျက် ခြစားပြီး ဒုက္ခသည် ထောင်ချီကို သေဆုံးစေခဲ့သည့် ကိစ္စမျှသာ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ပြစ်မှုများ အများအပြား ထပ်မံ တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သံထည်ပစ္စည်းများကို မှောင်ခို ရောင်းချခြင်း၊ လက်နက်များနှင့် သံချပ်ကာများကို မှောင်ခို ရောင်းချခြင်း၊ သားရေ သံချပ်ကာနှင့် ပိုးထည် သံချပ်ကာများကို မှောင်ခို ရောင်းချခြင်း များမှာ ကြီးလေးသော ပြစ်မှုများ ဖြစ်၏။

ယခုတစ်ကြိမ် ကျိုးလီက ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်၏ ပင်လယ်ဓားပြ လျှို့ဝှက် စခန်းကို သိမ်းပိုက် လိုက်ရာတွင် ဧရာမ မြို့သိမ်းဒူးလေးကြီး အလက် တစ်ရာကျော်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ ဤ ဧရာမ မြို့သိမ်း ဒူးလေးကြီးများသည် နိုင်ငံတော်၏ အရေးကြီးသော လက်နက်ကြီးများ ဖြစ်ပြီး တစ်လက် ဖန်တီးရန်အတွက် ကြီးမားသော တန်ဖိုး ပေးဆပ်ရကာ အချိန်အတော်ကြာ ယူရ၏။

မြို့သိမ်း ဒူးလေးဟု အမည်ရသော်လည်း အများစုမှာ မြို့ကာကွယ်ရန်အတွက် အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး လှံရှည် တစ်ချောင်းကို မီတာ လေးငါးရာအထိ ပစ်လွှတ်နိုင်သော တကယ့် အစွမ်းထက် လက်နက်ကြီးများ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ မဟာဗျူဟာမြောက် ပစ္စည်းများ ဖြစ်ပြီး လုံးဝ ရောင်းချခွင့် မရှိသော အရာများ ဖြစ်သည်။

ကျိန့်ဟိုင် မြို့စားက ၎င်းတို့ကို ဝယ်ယူသွားပြီး သူ၏ ရေတပ်ကို တိုးချဲ့ရန် သေချာပေါက် အသုံးပြုမှာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဧရာမ မြို့သိမ်း ဒူးလေးကြီးများကို စစ်သင်္ဘောများပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်ပါက အလွန် အစွမ်းထက်သော လူသတ် လက်နက်ကြီးများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ပို၍ ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းသည်မှာ ကျိုးလီက ဧရာမ မြို့သိမ်းဒူးလေးကြီးများကို တွေ့ရှိချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်၏ လူများက သက်သေ အထောက်အထားများကို အသေအလဲ မီးရှို့ဖျက်ဆီးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ဧရာမ ဒူးလေးကြီးများကို အရင်ဆုံး မီးရှို့ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်ဟောင်းက အက်ကွဲနေသည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကိုယ်တော်မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဒီ ဧရာမ မြို့သိမ်းဒူးလေးကြီးတွေက ကျင်းကျိုး ကာကွယ်ရေး မျဉ်းမှာ တပ်ဆင်ဖို့ မဟုတ်လား။ အသစ်စက်စက် ဧရာမ မြို့သိမ်းဒူးလေးကြီးတွေ၊ တာယင်အင်ပါယာနဲ့ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲ ဝင်ဖို့ အသုံးပြုရမယ့် ကြီးမားတဲ့ လက်နက်ကြီးတွေကိုတောင် ကျိန့်ဟိုင် မြို့စား ဆီ မှောင်ခို ရောင်းချရဲတယ် ဟုတ်လား။

ပြီးတော့ မှုခင်းစုံစမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ဘက်ကရော စုံစမ်းစစ်ဆေး ပြီးပြီ မဟုတ်လား။ ဒီတစ်ကြိမ် သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေး ဆန်တွေကို အကျင့်ပျက် ခြစားတဲ့ အမှုရဲ့ အဓိက တရားခံက အောက်ထင် မဟုတ်ဘူးလား။ ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်က အသုံးမကျတဲ့ တူတချို့လောက်ပဲ ပါဝင်ပတ်သက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။”

ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အသံမှာ အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ရပြီး အက်ကွဲနေသည့် အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ “ဘယ်သူက ကိုယ်တော့်ကို ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ ဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလဲ။ တကယ်ပဲ ဘယ်သူ့ကို ယုံရမလဲ။”

အပိုင်း (၅၆၆)

ညီလာခံ တစ်ခုလုံး အပ်ကျသံ ကြားရလုမတတ် တိတ်ဆိတ်နေ၏။ အထူးသဖြင့် ဧကရာဇ်၏ အဖွဲ့အစည်းမှ လူများမှာ ကျောရိုးမကြီးများ စိမ့်တက်နေကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေကြသည်။

“ကိုယ်တော် မယုံဘူး... ကိုယ်တော် မယုံဘူး။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက အက်ကွဲနေသည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “နိုင်ငံတော်ရဲ့ ကျေးဇူးတွေကို ခံစားနေရတဲ့ ထိုက်ခန်းဟောက်က ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို လုပ်လိမ့်မယ် ဆိုတာ ကိုယ်တော် လုံးဝ မယုံဘူး။ ညီလာခံ သိမ်းပြီ... ညီလာခံ သိမ်းပြီ။ သက်သေ အထောက်အထားတွေကို မမြင်ရသရွေ့ ကိုယ်တော် လုံးဝ မယုံဘူး။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောဆိုပြီးနောက် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ယနေ့ ညီလာခံ စတင်သည်မှာ တစ်နာရီပင် မပြည့်သေးဘဲ တိုက်ရိုက် ရပ်နားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ် အတွင်းတွင် ဖိနှိပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး လွှမ်းမိုးနေသည်။ အကြောင်းမူ ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် မင်းသား ကျိုးလီပေးပို့လာမည့် သက်သေ အထောက်အထားများကို စောင့်ဆိုင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်၏ စာကြည့်ဆောင် အတွင်း၌ ဧကရာဇ်၊ မိဖုရားကြီး၊ ဝန်ကြီးချုပ် လင်ကုန်းနှင့် မြို့တော် စစ်သေနာပတိ နင်ဟွိုင်အန်းတို့ လေးဦး ရှိနေသည်။

နင်ဟွိုင်အန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အဆက်မပြတ် ဦးညွတ်လျက် ပြောလိုက်၏။ “အရှင်မင်းမြတ်... ကျုပ်တို့ မိသားစုကို ကယ်တင်ပါအုံး၊ ကျုပ်ကို ကယ်တင်ပါအုံး။”

ဧကရာဇ်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမပြောဘဲ မိနစ်အတော်ကြာပြီးမှသာ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။ “အရမ်းကို ရက်စက်လွန်းတာပဲ။”

ဟုတ်ပေသည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့က အရမ်းကို ရက်စက်လွန်း၏။

ဧကရာဇ် နှင့် လင်ကုန်း တို့သည် ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်၏ သက်သေ အထောက်အထားများကို ဖျက်ဆီးစေပြီးနောက် အောက်ထင်ကို အပြစ်များ အားလုံး ယူခိုင်းကာ တစ်မိသားစုလုံး သေဆုံးသွား စေခဲ့သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ကလည်း လုံးဝ မတားဆီးခဲ့ဘဲ အောက်ထင်၏ တစ်မိသားစုလုံး သေဆုံးသွားပြီးမှသာ ကျိုးလီကို ဧကရာဇ်ဟောင်းထံသို့ လျှို့ဝှက် စာလွှာ တင်ပြစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

တကယ်တမ်း ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်ထံတွင် ဤမျှလောက် ခိုင်လုံသော သက်သေ အထောက် အထားများ ရှိနေမည် ဆိုသည်ကို သိရှိပါက အောက်မိသားစုကို ဤမျှလောက်အထိ စတေးရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် ဤ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးဆန်များကို အကျင့်ပျက် ခြစားသည့် အမှုတွင် အတော်လေး အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး ထိုက်ခန်းဟောက်ထံသို့ သင်္ဘောများ ငှားရမ်း ပေးခဲ့ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ငွေသား တစ်သိန်းမှာလည်း ထိုက်ခန်းဟောက်က အခြေအနေ သိပ်မကောင်းမှန်း သိသောကြောင့် အောက်ထင်ကို ပေးကာ ရေထဲ ဆွဲချလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုတစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အမှု၌ အောက်ထင်၏ တစ်မိသားစုလုံးသည် တစ်နွယ်ငင်တစ်စင်ပါ သေဒဏ် ကျခံရလောက်သည်အထိ ကြီးမားသော ပြစ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် အလွန်တရာ ရင်နင့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးခဲ့ကြရရုံမျှမက၊ အောက်မင်ကိုယ်တိုင် သွားရောက်သတ်ဖြတ်စေသည့်အထိပင် ရက်စက်ခဲ့ရ၏။ အောက်ယွီ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလွန်းလှသည်။

“အရှင်မင်းမြတ်... ကျုပ်တို့ တစ်မိသားစုလုံးကို ကယ်တင်ပါအုံး။” နင်ဟွိုင်အန်းက အဆက်မပြတ် ဦးညွတ် နေတော့၏။

ဧကရာဇ်သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အကြည့်များ တဖြည်းဖြည်း သွေးရောင် လွှမ်းလာကာ အက်ကွဲနေသည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့က တကယ်ကို ရူးသွပ်မိုက်မဲ နေကြတာပဲ။ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ထားလိုက်ပါတော့၊ ကိုယ်တော်တောင်မှ ခင်ဗျားတို့ကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး။

ခင်ဗျားတို့က သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးဆန်တွေကိုပဲ အကျင့်ပျက် ခြစားတာလို့ ကိုယ်တော် ထင်ထားခဲ့တာ။ ဧရာမ မြို့သိမ်းဒူးလေးကြီးတွေကိုတောင် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားဆီ မှောင်ခို ရောင်းချရဲလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

အဲဒါတွေက နိုင်ငံတော်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ လက်နက်ကြီးတွေလေ။ ကျင်းကျုံး ကာကွယ်ရေးမျဉ်းမှာ တာယင် အင်ပါယာကို ကာကွယ်ဖို့၊ အနာဂတ်မှာ နိုင်ငံတော် စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲဖို့ အတွက် အသုံးပြုရမှာလေ။”

နင်ဟွိုင်အန်းက တုန်ယင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “အရှင်မင်းမြတ်... ကျုပ်... ကျုပ်လည်း သူတို့ ဒီလောက်တောင် ရူးသွပ်နေမယ်လို့ မသိခဲ့ပါဘူး။”

ဧကရာဇ် ဤကိစ္စကို သိရှိသွားချိန်မှာတော့ အမှန်တကယ် လုံးဝ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ‘ဒီ ဧရာမ အကျင့်ပျက် ခြစားသူတွေဟာ ငွေကြေးအတွက်ဆိုရင် ဘာမဆို လုပ်ရဲကြတာပဲ။ ဒီလောက်တောင် ရူးရူးမူးမူးနဲ့ စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေကို မှောင်ခို ရောင်းချရဲကြတယ်။’

ဧကရာဇ်က အေးစက်စက်ဖြင့် မေးလိုက်၏။ “သူတို့က ဧရာမ မြို့သိမ်း ဒူးလေး တစ်လက်ကို မှောင်ခို ရောင်းရင် ငွေဘယ်လောက် မြတ်လဲ။

“ရှစ်ဆ လောက် မြတ်ပါတယ်။” နင်ဟွိုင်အန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရှစ်ဆ လား။”

ဧကရာဇ်က အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ဒါကြောင့်ကိုး... ဒီကမ္ဘာလောကမှာ ဒီထက် ပိုမြတ်တဲ့ အလုပ် ဘယ်မှာ ရှိတော့မှာလဲ။ ခင်ဗျားတို့က ဆန်တွေ မှောင်ခို ရောင်းတယ်၊ သံချပ်ကာတွေ မှောင်ခို ရောင်းတယ်၊ လက်နက်တွေ မှောင်ခို ရောင်းတာကိုတော့ ထားလိုက်ပါတော့။ ဘာလို့ ဧရာမ မြို့သိမ်းဒူးလေးကြီးတွေကိုပါ မှောင်ခို ရောင်းရဲရတာလဲ။”

နင်ဟွိုင်အန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ လန်ကျိုး ဆိပ်ကမ်းဟာ ဆူနာမီ ကြောင့် ပျက်စီးသွားလို့ပါ။ လူတိုင်းက ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ခံစားခဲ့ရတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လလောက်ကစပြီး ဝင်ငွေတွေ အများကြီး လျော့ကျသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အောက်က လူတွေကလည်း စားရသောက်ရအုံးမယ်လေ။ ဒါကြောင့် ဘာလုပ်ရင် ပိုက်ဆံ ရမလဲဆိုတာကိုပဲ လုပ်ကြတော့တာပါ။”

ဧကရာဇ်သည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ မူးဝေသွားလုမတတ် ဖြစ်သွားတော့၏။ ‘ဘယ်လောက်တောင် အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံလိုက်လဲ။ အောက်က လူတွေ စားရသောက်ရဖို့အတွက် ဝင်ငွေ လျော့ကျသွားလို့ လက်နက်တွေ မှောင်ခို ရောင်းတယ်၊ ဧရာမ မြို့သိမ်းဒူးလေးကြီးတွေကို မှောင်ခို ရောင်းတယ်တဲ့။ ဒါက အကျိုးစီးပွား အဖွဲ့အစည်းတွေပဲလေ။ အကျိုးအမြတ် အတွက်ဆိုရင် အရာအားလုံးကို ရောင်းစားနိုင်တယ်။ သူတို့ကို အသေအလဲ အလိုလိုက်ပြီး ကျွေးမွေးထားမှ ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ပြန်ကိုက်လိမ့်မယ်။’

ထျန်းယန် ဧကရာဇ်၏ လျှောက်လှမ်းခဲ့ရသော ခရီးလမ်းသည် တကယ်ကို မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ ရှေးဦးစွာ တောင်ပိုင်းဒေသကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ပင်လယ်ရေကြောင်း ကုန်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းများကိုပါ တိုးချဲ့မြှင့်တင်ကာ ပြည်တွင်းရှိ အကျိုးစီးပွားအုပ်စုများကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်း ကျွေးမွေးနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သာလျှင် ထျန်းယန် ဧကရာဇ်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှု သမိုင်း မှတ်တိုင်များကို စိုက်ထူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ယခုအခါ၌မူ ဤကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်များ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ထိုအကျိုးစီးပွားအုပ်စုများသည် အင်ပါယာကြီး၏ ရပိုင်ခွင့်နှင့် အကျိုးအမြတ်များကို ငမ်းငမ်းတက် မွှေနောက်၍ အသေအလဲ ဝါးမြိုနေကြတော့၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးမှသာ ဧကရာဇ်က မေးလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့ မိသားစုက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ဧရာမ မြို့သိမ်းဒူးလေးကြီးတွေကို မီးရှို့လိုက်တာ သေချာရဲ့လား။

နင်ဟွိုင်အန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “သေချာလောက်ပါတယ်။”

ဧကရာဇ် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ချေ။ အမြဲလိုလို စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှသော ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်သည် ယခုကဲ့သို့ အရေးကြီးသည့် အချိန်အခါကျမှသာ အလုပ်တစ်ခုကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်သွားခဲ့သည်။

အကြောင်းမူ ထိုဧရာမ မြို့သိမ်းဒူးလေးကြီးများသည် မြို့ရိုးပေါ်၌ တပ်ဆင်နိုင်ရုံသာမက စစ်သင်္ဘောကြီးများ ပေါ်တွင်လည်း ထည့်သွင်းတပ်ဆင်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ ထိုလက်နက် အားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ကျိုးလီ၏ ရေတပ် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာလည်း တိုးတက်လာတော့မည် မဟုတ်သကဲ့သို့၊ နောင်အနာဂတ်တွင် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် ရေတပ်တိုက်ပွဲကြီး၌လည်း ရှုံးနိမ့်သွားရန် သေချာသလောက် ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် တစ်ပါးက မိမိနိုင်ငံ၏ ရေတပ်ကို သူပုန်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်ရန် မျှော်လင့်နေသည် ဆိုခြင်းမှာ တကယ်ပင် ယုတ္တိကင်းမဲ့လွန်းလှ၏။

“အရှင်မင်းမြတ်... စစ်တပ် ပုန်ကန်မှု လုပ်ကြရအောင်။”

နင်ဟွိုင်အန်းက တုန်ယင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အခု မြို့တော်ရဲ့ စစ်တပ် အများစုက ကျုပ်တို့ လက်ထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။ အစပြုလိုက်ပြီဆိုမှတော့ အဆုံးထိ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်လိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်။

ဧကရာဇ်ဟောင်းကို သတ်ပစ်လိုက်။ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို သစ္စာခံတဲ့ သူတွေကိုလည်း အကုန်အစင် သတ်ပစ်လိုက်။ အောက်ယွီ တစ်မိသားစုလုံးကိုလည်း အကုန် သတ်ပစ်လိုက်။ ဒါဆိုရင် လုံးဝ အပြီးအပြတ် ရှင်းလင်းသွားပြီပေါ့။”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာတော့ ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားတော့သည်။ ဤအတွေးမျိုး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပေါ်လာခဲ့ဖူးသော်လည်း အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့၏။

စစ်တပ်ကို အသုံးချကာ ပုန်ကန်မှု ဆင်နွှဲမည်လား။ သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ် မည်လား။ ဤအကြံအစည်မှာ အောက်တန်းအကျဆုံးနည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်သည်။

တာ့ကျိုးအင်ပါယာကြီးသည် မိဘအပေါ် ကျေးဇူးသိတတ်မှုနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို အခြေခံ၍ အုပ်ချုပ်သော နိုင်ငံတော် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ဧကရာဇ်နှင့် ဧကရာဇ်ဟောင်းတို့အကြား အာဏာလုပွဲများ ပြင်းထန်နေ သော်လည်း၊ စစ်တပ်နှင့် အမတ်အရာရှိ အမြောက်အမြားကမူ ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ဘက်တော်သားများအဖြစ် ရပ်တည်နေကြဆဲ ဖြစ်၏။

ယခုကျင်းပနေသော ညီလာခံအတွင်း၌ပင် ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ထောက်ခံအားပေးသူများက အများစု ဖြစ်နေ၏။ အကယ်၍သာ စစ်တပ်ကို ပုန်ကန်ခိုင်းပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းခဲ့မည်ဆိုပါက၊ လက်ရှိ ဧကရာဇ်ကို ဆက်လက်ထောက်ခံမည့်သူ မည်မျှ ကျန်ရှိတော့မည်နည်း။

“လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”

ဝန်ကြီးချုပ် လင်ကုန်းက ပြောလိုက်၏။ “အရှင်မင်းမြတ်... ဧကရာဇ်ဟောင်းနဲ့ အားပြိုင်ရမှာက ဩဇာအာဏာ ပါပဲ။ လုံးဝ မလွှဲမရှောင်သာတဲ့ အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ရင် လက်နက်ကိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်လို့ မရပါဘူး။ အကယ်၍ အရှင်က စစ်တပ် ပုန်ကန်မှုကို စတင်လိုက်ရင် နိုင်ကော်ရဲ့ အမတ်ကြီး နှစ်ယောက်လုံးက သဘောတူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

ဧကရာဇ်က မေးလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ကြိမ် ပင်လယ်ပြင်က တိုက်ပွဲမှာ ကျိုးလီရဲ့ ရေတပ် ဘယ်လောက် ဆုံးရှုံးသွားလဲ။

နင်ဟွိုင်အန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “အနည်းဆုံး လေးပုံတစ်ပုံ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် ပိုပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆို တော့ သူ့ရဲ့ ရေတပ်ခွဲဟာ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား ရေတပ်ရဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်တာကို ခံလိုက်ရလို့ပါ။”

ဧကရာဇ်က မေးလိုက်သည်။ “ဆိုလိုတာက အခု ကျိုးလီ လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ရေတပ် အင်အားဟာ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိတော့ဘူးပေါ့။”

နင်ဟွိုင်အန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ဟုတ်ပါတယ်။”

လင်ကုန်းက ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းမြတ်... ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမှာက ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားနဲ့ ဖြစ်မယ့် စစ်ပွဲပါပဲ။ ဧကရာဇ်ဟောင်းက စစ်တိုက်ချင်တယ်။ အကယ်၍ စစ်ရှုံးသွားပြီး တပ်တော် တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပြီး ကျိုးလီလည်း စစ်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားမယ် ဆိုရင် ကျုပ်တို့က လုံးဝ ကြီးမားတဲ့ အောင်ပွဲ ရရှိသွားမှာပါ။ ဧကရာဇ်ဟောင်းလည်း နောက်တစ်ကြိမ် နန်းစွန့်ရုံကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။ လုံးဝ ကျရှုံးသွားမှာပါ။”

မိဖုရားကြီးက မေးလိုက်၏။ “ဝန်ကြီးချုပ် လင်ကုန်း... ရှင့်စကားက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားနဲ့ ဖြစ်မယ့် စစ်ပွဲ အပေါ်မှာပဲ မျှော်လင့်ချက် ထားနေတယ် ဆိုတော့ ကျွန်မကို စတေးလိုက်တော့မလို့လား။

“မဟုတ်ပါဘူး။”

ဝန်ကြီးချုပ် လင်ကုန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “မိဖုရားကြီးက မိဖုရားကြီး ပါပဲ။ ထိုက်ခန်းဟောက် အိမ်တော်က ထိုက်ခန်းဟောက် ပါပဲ။ သူတို့ ပြစ်မှု ကျူးလွန်ပေမယ့် မိဖုရားကြီး ခေါင်းပေါ်ကိုတော့ မရောက်နိုင်ပါဘူး။”

မိဖုရားကြီးက ပြောလိုက်၏။ “အောက်ယွီကို လှည့်စားမှု ပြစ်မှုနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး ကျွန်မကို အပြစ်ပေးမယ် ဆိုရင် အောက်ယွီ ကိုလည်း အပြစ်ပေးရမှာပဲ။ ပြီးတော့...”

ဆက်လက်၍ မိဖုရားကြီး၏ စကားကို ဆုံးအောင် မပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ တွင်မူ အဆုံးအစ မရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ကျိုးလီသည် လူလွှတ်၍ သက်ဆိုင်ရာ သက်သေ အထောက်အထားများကို မြို့တော်သို့ ပို့ဆောင်စေခဲ့၏။

သက်သေ အထောက်အထားများသည် တောင်လို ပုံနေပြီး လူသက်သေ၊ သက်သေခံပစ္စည်း၊ စာရင်းစာအုပ်များ အားလုံး အပြည့်အစုံ ရှိနေကာ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ထိုက်ခန်းဟောက်၏သား လေးဦးကို နေရာမှာတင် ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် နတ်မင်းကြီး ဆင်းလာလျှင်တောင် ထိုက်ခန်းဟောက်၏ ပြစ်မှုများကို ဆေးကြောပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ကျိုး နှင့် ယွီကျန်းတို့ အထူး ကိုယ်စားလှယ် နှစ်ဦးလည်း မြို့တော်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။

အမတ်ကြီး ယွီကျန်း ဆိုသော အဘိုးကြီးသည် မူလက ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိမှာ မဟုတ်ဘဲ သူ့အပေါ် လုပ်ကြံမှု မှာလည်း အန္တရာယ် မရှိဘဲ ပြီးဆုံးသွားမှာဖြစ်၏။

သို့ပေမည့် သူက ပိုမို ပီပြင်စေရန်အတွက် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကိုယ်တိုင် ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယွမ်ထျန်းရှဲ့၏ ဓားပညာသာ ပြိုင်ဘက်ကင်း မဖြစ်ခဲ့ပါက အမတ်ကြီး ယွီကျန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်၏။

အကယ်၍ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ချုပ်ရိုး ခွဲစိတ်မှု ပညာရပ်သာ ဤကမ္ဘာလောကတွင် မပျံ့နှံ့သေးဘဲ ပင်နီဆီလင် အနည်းငယ် ကျန်ရှိမနေခဲ့ပါက အမတ်ကြီး ယွီကျန်းသည် သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွား နိုင်သည်။

အမတ်ကြီး ယွီကျန်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းလှသည်။ ယခုအခါ လဝက်ကျော်ခန့် အနားယူနေရသော်လည်း ကုတင်ပေါ်မှ မဆင်းနိုင်သေးချေ။

သက်သေ အထောက်အထားများကို ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် အနည်းငယ်မျှသာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဆက်လက် မကြည့်တော့ဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဟေးပင်းထိုင်ကို သက်သေ အထောက်အထားများ အားလုံး သယ်ဆောင် သွားရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် အလွန် တည်ငြိမ်နေပုံရပြီး အလွန် စိတ်ပျက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။