အခန်း ၂၀၂

🍋 Chapter 202

ကျိုးထျန်းသည် မိမိရှေ့တွင် လာရောက်ပြီး လေလုံးထွားနေသော အရာရှိကြီးအား မသိကျွမ်းကြောင်း သေချာလှပေသည်။

သို့သော် သူနှင့် မသိကျွမ်းပါဘဲလျက် အဘယ်ကြောင့် ပစ်မှတ်ထားခံနေရသလို ခံစားနေရသနည်း။

ဒါရိုက်တာဝူသည်လည်း ဒုကျောင်းအုပ် ခုန်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့သည်။

‘တောက်... ဒီကောင်က လူတွေကို အပြစ်ပုံချရတာ အလွန် ကျွမ်းကျင်တာပဲ၊ စကားပြောတာလည်း ကြီးကြီး ကျယ်ကျယ်နဲ့၊ ရာထူး ဒီလောက် ကြီးနေတာ မထူးဆန်းဘူး’

အမှန်တော့ ခုန်းဖန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်၊ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ထဲမှ ကျိုးထျန်းကို မောင်းထုတ်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် တိုက်ရိုက် မပြောရဲကြောင်း သိထား၏၊ သို့မဟုတ်ပါက အခြားသူက သဘောတူမည်မဟုတ်ဘဲ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားပါက သူ သိက္ခာကျပေလိမ့်မည်။

ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့က ကျောင်းထံသို့ ငွေကြေးပေးဆောင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ ငွေကို ယူထားပြီးမှ လွန်လွန်မင်းမင်း ပြုလုပ်၍မရပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဒါရိုက်တာဝူ၏ အားနည်းချက်များနှင့် အမှားအယွင်း အမျိုးမျိုးကို ချက်ချင်း ထောက်ပြပြီး အရှိန်အဝါရော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုပိုင်းမှာပါ အသာစီးရယူကာ ဆက်တိုက် ဖိအားပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းကိစ္စများကို ဆက်လက် အရေးယူတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ အခြားသူအား ရိုသေလေးစားမှုကို ခံစားရစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မှ သူက အသေးအဖွဲ အကြံပြုချက်တစ်ခုကို ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤသို့ဆိုလျှင် အခြားသူကလည်း ယင်းအတိုင်း လိုက်နာပြောင်းလဲလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည်။

သူသည် ဤအဆင့်အားလုံးကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဤနည်းဗျူဟာကို သူ့လက်အောက်ရှိ ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိရာ အမြဲတမ်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ရာထူးအဆင့်အတန်းအရ အခြားသူက သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုဝံ့မည်မဟုတ်ကြောင်း၊ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို ပြောင်းလဲရုံမျှသာဖြစ်၍ အသေးအဖွဲကိစ္စဟု သူ ထင်မြင်ထားသည်။

ထို့ပြင် သူသည် ကျိုးထျန်းတစ်ယောက်တည်းကိုသာမကဘဲ ယောက်ျားလေးအားလုံး မသင့်တော်ကြောင်း သီးသန့် ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဒါရိုက်တာဝူနှင့် ငြင်းခုံရပါက သူက ဤသို့ ပြောနိုင်ပေသည်။

“ဒါဆိုလည်း ထားလိုက်ပါတော့၊ အရှေ့ဆုံးက ခေါင်းဆောင်ကိုပဲ ပြောင်းလိုက်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကိုတော့ ဆက်ထားလိုက်တာပေါ့”

သူက ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် အခြားသူက သဘောတူလိမ့်မည်ဟု သူ သေချာပေါက် ယုံကြည်နေသည်။

ကျိုးထျန်းသာ ရိုက်ကူးရေးကွင်းပြင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး သာမန် သင်တန်းအုပ်စုသို့ ပြောင်းရွှေ့ခံရပါက သူ့အတွက် ပြဿနာရှာရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိလာပေလိမ့်မည်။

သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ဒါရိုက်တာဝူကို ကြည့်ကာ မိမိ၏ အစီအစဉ်က ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“ကဲ၊ ဒါရိုက်တာဝူ၊ ကျွန်တော် ပြောတာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ရဲ့လား”

ဒါရိုက်တာဝူက ကျိုးထျန်းထံသို့ တိတ်တဆိတ် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤလူကသာ အမှန်တကယ် အာဏာရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးထျန်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်သီးကို ဆုပ်ကာ သူ့ခြေထောက်ဘေးတွင် နှစ်ချက်မျှ အသာအယာ ပုတ်ပြလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာဝူသည် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်၊ ငွေရှင်ကြီးက သူ့ကို ငြင်းပယ်ရန်နှင့် ဖိအားကို ကြံ့ကြံ့ခံပြီး အလျှော့မပေးရန် အချက်ပြနေခြင်းပင်။

သူ့စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ဒါရိုက်တာဝူက စကားပြောလိုက်သည်။

“ဒုကျောင်းအုပ် ခုန်း၊ ကျောင်းသားကို ပြောင်းလဲဖို့ ကိစ္စကတော့ မလွယ်ကူဘူးလို့ ထင်ပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မနေ့က တစ်နေ့လုံး ရိုက်ကူးထားပြီးပြီမလို့ အခုမှ လူပြောင်းလိုက်ရင် အဲဒီရိုက်ကွက်တွေအားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်”

ဒုကျောင်းအုပ် ခုန်းက သူ့ပုခုံးကို ပြုံး၍ ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားပြောတာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်၊ ကျောင်းအရာရှိကြီးတွေအနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့ကို ငဲ့ညှာပေးသင့်တာပေါ့”

“ဒါဆို ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ၊ ကျန်တဲ့သူတွေကိုတော့ ထားလိုက်ပါ၊ အရှေ့ဆုံးက အုပ်စုခေါင်းဆောင် ကျောင်းသားကတော့ ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းရဲ့ ပုံရိပ်နဲ့ စတိုင်နဲ့ တကယ်ကို မကိုက်ညီဘူး၊ သူ့ကိုပဲ ပြောင်းလိုက်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကို ဆက်ထားလိုက်ရအောင်၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ”

အရာအားလုံးက သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်နေခဲ့ရာ အခြားသူက သဘောတူပြီး သူ့အစီအစဉ် အောင်မြင်တော့မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားသည်။

သို့သော် ဒါရိုက်တာဝူ၏ အဖြေက သူ့ကို အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

“ဒုကျောင်းအုပ် ခုန်း၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ လူပြောင်းဖို့ကို ကျွန်တော် သဘောမတူနိုင်ပါဘူး”

ဒါရိုက်တာဝူက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောဆိုလိုက်သည်။

‘ခေါင်းဆောင်ကို ပြောင်းရမယ် ဟုတ်လား’

‘သူ့ကို ပြောင်းမယ့်အစား ငါ့ကိုပဲ အပြောင်းခံလိုက်မယ်’

“ဒါရိုက်တာဝူ၊ ခင်ဗျား ဘာသဘောလဲ၊ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ တောင်းဆိုမှုကိုတောင် သဘောမတူနိုင်ဘူးလား၊ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ ရိုက်ကူးနေတာဆိုတာကို သိထားသင့်တယ်”

ခုန်းကျန့်ကုန်း၏ စကားများတွင် ခြိမ်းခြောက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေပြီဖြစ်သည်။

အခြားသူက ဤမျှ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

“ဒုကျောင်းအုပ် ခုန်း၊ ကျွန်တော် လိုက်နာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က တစ်ဖွဲ့လုံးရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပါတယ်၊ ကျောင်းသားတွေနဲ့ ရုပ်ရှင်အတွက် ကျွန်တော့်မှာ တာဝန်ရှိလို့ နောက်ဆုံးအချိန်မှ လူပြောင်းတာကိုတော့ သဘောမတူနိုင်ပါဘူး”

“ဟဲဟဲ” ခုန်းကျန့်ကုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါရိုက်တာဝူ၊ ဒါက ဟန်ထျန်း စတူဒီယို မဟုတ်ဘူးနော်၊ ခင်ဗျား ဖျော်ဖြေရေးလောကရဲ့ ပုံစံတွေကို ကျင့်သားရနေနိုင်ပေမဲ့ ကျောင်းနဲ့ ရိုက်ကူးရေးကွင်းပြင်က မတူဘူး၊ အများကြီး ကွဲပြားတယ်ဆိုတာ ပြောပါရစေ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ခုန်းကျန့်ကုန်းသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် အရှက်ခွဲခံရသဖြင့် အလွန်ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူ၏ ရာထူးအဆင့်အတန်းကြောင့် ဒေါသကို မပေါက်ကွဲဝံ့ချေ။

‘ဒါက ကျောင်းပဲ၊ ငါ့နယ်မြေပဲ၊ မင်း သဘောမတူရင်လည်း သဘောတူလာအောင် ငါ နည်းလမ်းရှာရမှာပေါ့’

သူသည် ဒါရိုက်တာဝူကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိပ်ကွပ်ရန် မဟုတ်မမှန်သော အကြံအဖန် အချို့ကို စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်သည်။

အနားတွင်ရှိနေသော ကျောင်းသား ၄၀ ကျော်မှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေကြပြီး မလှုပ်ရှားဝံ့ကြချေ။

အခြားသူက ဒုကျောင်းအုပ် ဖြစ်ပြီး သူ၏ သဘောထားမှာလည်း အလွန် ရိုင်းစိုင်းနေသည်မှာ သိသာလှပေသည်။

သူတို့က ကျောင်းစတက်ခါစ ကျောင်းသားလေးများသာ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ဒုကျောင်းအုပ်ကို မတော်တဆ အပြစ်ပြုမိပါက နောက်ထပ် လေးနှစ်တာ ကျောင်းသားဘဝကို ဖြတ်သန်းရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။

လူအုပ်ထဲတွင် ကျိုးထျန်းတစ်ယောက်သာ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးနေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤစိမ်းသက်သော ဒုကျောင်းအုပ်သည် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

‘သူ့စကားတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ကွေ့ပတ်နေပါစေ၊ သူ့ရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို ဘယ်လောက်ပဲ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဖုံးကွယ်ထားပါစေ၊ နောက်ဆုံး ပစ်မှတ်က ငါပဲ’

သူက ဒါရိုက်တာဝူကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်ရာ အခြားသူကလည်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"အားလုံး ခဏနားကြရအောင်၊ ကျိုးထျန်း၊ လာပြီး မိတ်ကပ် ခဏပြန်ပြင်ဦး"

အခြားသူများ အနားယူနေစဉ် ဒါရိုက်တာဝူနှင့် ကျိုးထျန်းတို့သည် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောဆိုကြတော့သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌကျိုး၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

ဒါရိုက်တာဝူသည် အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်၊ အခြားသူက ဒုကျောင်းအုပ် ဖြစ်ရာ သူ အပြစ်မပြုဝံ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။

"ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ၊ ငါ ဒီမှာ ရှိတယ်၊ ငါ့ညွှန်ကြားချက်အတိုင်းသာ လုပ်"

သူသည် ပထမဦးစွာ ဂျက်ဆီ အား အချက်အလက်များကို ရှာဖွေခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ဖန် ထံသို့ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အခြား ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးထံသို့လည်း ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ခုန်းဖန်သည် သူ၏ ရုံးခန်းထဲတွင် ဒါရိုက်တာဝူကို မည်သို့ သင်ခန်းစာပေးရမည်ကို စီစဉ်နေခဲ့သည်။

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ထောက်ပံ့ရေးဌာနကို သူတို့ရဲ့ လျှပ်စစ်မီးကို နာရီဝက်တစ်ကြိမ် ဖြတ်တောက်ခိုင်းရမယ်၊ သူတို့ လာတိုင်ရင် လူလွှတ်ပြီး ပြင်ခိုင်းလိုက်၊ ပြင်လို့မရသရွေ့ပေါ့”

“ပြီးရင် အဲဒီနည်းပြတွေရဲ့ တပ်ခွဲမှူးတွေကို စကားပြောပြီး သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို သေချာ ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့အပေါ် ပိုပြီး တင်းကျပ်ဖို့ ပြောရမယ်”

“ပြီးတော့ အဲဒီကျောင်းသားတွေကိုလည်း အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှာပြီး သူတို့ရဲ့ အတန်းပိုင်ဆရာတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါ်ယူ စကားပြောခိုင်းရမယ်၊ တစ်ဖက်က ခြောက်လှန့်ဖို့ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်ကတော့ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့မှာ ရိုက်ကူးစရာ ကျောင်းသား မရှိစေဖို့ပဲ”

“ဟမ့်၊ ငါနဲ့ ကစားချင်တာလား၊ ကျောင်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ရဲတယ်ပေါ့၊ ပညာရေးသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းတို့ကို သင်ခန်းစာပေးရမှာပေါ့”

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

ရုံးခန်းတံခါးမှ ခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

တံခါးပွင့်လာပြီး ကျောင်းအုပ်၏ လက်ထောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒုကျောင်းအုပ် ခုန်း၊ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှုက ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်လို့ပါ၊ အစည်းအဝေးခန်းငယ်ဆီ လာခဲ့ဖို့ ဖိတ်ကြားခိုင်းလိုက်ပါတယ်"

"အော်၊ အခုပဲ လာခဲ့မယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှုသည် တစ်ဦးတည်းသော ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖြစ်ရာ ဒုကျောင်းအုပ်များထက် ရာထူးအဆင့်အတန်း များစွာ မြင့်မားပေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏လက်ထောက်ကို လွှတ်ပြီး အစည်းအဝေး ခေါ်ယူခြင်းဖြစ်ရာ အရေးကြီးကိစ္စ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် သူ မပေါ့ဆဝံ့ချေ။

အစည်းအဝေးခန်းငယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ ခုန်းကျန့်ကုန်းသည် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်၊ အခန်းထဲတွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လတ်တလော ကျောင်းတွင်ရှိနေသော ဒုကျောင်းအုပ်များအားလုံး အပြင် အခြားသော အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများအားလုံးလည်း ရောက်ရှိနေကြရာ ဤသည်မှာ တိုက်ဆိုင်စွာ ခေါ်ယူသောအစည်းအဝေးတစ်ခုအတွက် အဆင့်အတန်း မြင့်မားလွန်းလှပေသည်။

"လောင်ခုန်း ရောက်ပြီပဲ၊ ထိုင်ပါဦး"

လူတိုင်း ထိုင်ပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှု၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်ကိုမူ မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။

ဤရာထူးသို့ ရောက်ရှိလာသူများသည် အလွန် ပါးနပ်ကြပြီး မိမိတို့၏ အတွေးကို အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်ပြသလေ့ မရှိကြပေ။

"လူစုံပြီဆိုတော့ အချိန်မဖြုန်းတော့ပါဘူး၊ အားလုံးလည်း ကိုယ့်အလုပ်နဲ့ကိုယ် ရှိကြဦးမှာပါ"

"ဒီနေ့ ရုတ်တရက် အားလုံးကို ဒီကို ခေါ်လိုက်ရတာက ကိစ္စတစ်ခုကြောင့်ပါ"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှု မှ စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ကာ

"ခုနတင်ပဲ ရှန်ဟိုင်း ချန်ကျဲ ရှေ့နေရုံးက ဖုန်းဆက်လာတယ်၊ သူတို့ရဲ့ အလုပ်ရှင်က ငါတို့ ကျောင်းကို သတိပေးစာတစ်စောင် ပေးပို့ဖို့ လွှဲအပ်ထားတယ်လို့ ပြောတယ်"

"အာ"

"ဘာ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဘာလို့ ရှေ့နေရုံးက ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ"

ရောက်ရှိနေသော လူတစ်ဒါဇင်ခန့်မှာ အံ့အားသင့်ပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။

တစ်ဦးတည်းသော ခုန်းကျန့်ကုန်း၏ နှလုံးသားမှာမူ တုန်လှုပ်သွားခဲ့တော့သည်။

‘ဒါ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားတာများလား’