အခန်း ၂၀၈

🍋 Chapter 208

ပညာရှိဟူသည် ရှုံးမည့်တိုက်ပွဲကို မဆင်နွှဲတတ်ချေ၊ သူသည် ဤသဘောတရားကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

ကျိုးထျန်းမှာ သူနှင့်ယှဉ်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုထွားကြိုင်းလှသဖြင့် လက်ဝါးတစ်ချက်ရိုက်ရုံနှင့်တင် သူ့အား သတိမေ့သွားစေနိုင်ပေသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးထားတတ်သော သူကဲ့သို့လူမျိုးသည် အခြားလူအား မိမိကို ရိုက်နှက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမျိုး လုံးဝ ပေးမည်မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် အခြေအနေမှာ အလွန် အိုးတိုးအောက်တောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အရေးနိမ့်နေသဖြင့် မျက်နှာပုပ်ကြီးနှင့် အရှက်ရနေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကော်ဖီဆိုင်ဝန်ထမ်းလေးတစ်ဦးမှ သူ့အား လာရောက်ကယ်ဆယ်လိုက်တော့သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကို့ရဲ့ အိုက်စ်လတေး အခွက် ၂၀ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ"

"အေး... ငါ အခုပဲ လာယူမယ်" ချိုးလန်က ချက်ချင်းပင် လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် ကျိုးထျန်းဘက်သို့ ပြန်လည်လှည့်ကြည့်ကာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

"မင်း ဆိုင်ထဲမှာ သတိထားနေနော်၊ ဒဏ်ရာမရစေနဲ့ဦး"

ပြောပြီးနောက်တွင် သူသည် ကောင်တာထံသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ ကော်ဖီအိတ်ကြီးနှစ်အိတ်ကို ဆွဲ၍ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တော့သည်။

"တကယ့် အမှိုက်ကောင်ပဲ" ကျိုးထျန်းက သူ၏ ထွက်ခွာသွားသော နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ အထင်သေးစွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်သဘောထား အလွန်ကောင်းမွန်သော လျိုမုယန်ပင်လျှင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒီလူက တကယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းတာပဲ"

"ရပါတယ်၊ သူ့ကို အမှိုက်တစ်စလိုပဲ သဘောထားလိုက်၊ စိတ်ထဲ ထည့်မနေနဲ့တော့" ကျိုးထျန်းက သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ဤလူ၏ ရမ်းကားမှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ ကော်ဖီသောက်နေသည့် စိတ်ခံစားချက်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ လမ်းလျှောက်ထွက်ကြမလား။ ဒီအချိန်ဆို နေလည်း သိပ်မပြင်းတော့ဘူး၊ လမ်းလျှောက်ဖို့ အတော်ပဲ"

"ကောင်းသားပဲ၊ မေမေ့အတွက် လက်ဆောင်အသေးအမွှားလေးတွေ ဝယ်ဖို့ ရှိလားလို့ လိုက်ကြည့်ချင်တယ်"

ထို့နောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦး လက်ချင်းချိတ်ကာ နေရောင်ခြည် ဖြာကျနေသော ရှေးဟောင်းစတိုင် လမ်းမကြီးအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

ဆိုင်များမှ ဈေးသည်များ၏ အော်ဟစ်ရောင်းချသံများနှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောသံများက ရောနှောနေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ အေးချမ်းလှသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ကျိုးထျန်း၏ စိတ်အာရုံမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အပန်းပြေလျော့သွားခဲ့ရသည်။

‘ငါတို့သာ ဒီလိုမျိုး ထာဝရ ဆက်ပြီး လမ်းလျှောက်သွားနိုင်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ’

သူ၏ စိတ်ထဲမှ မချင့်မရဲ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

သူ့ထံတွင် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများပင် စီးဆင်းလာခဲ့ပြီး ကဗျာတစ်ပုဒ်ပင် စပ်ဆိုချင်စိတ် ပေါက်လာခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ သာယာလှသော အခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးထျန်းသည် မိမိ၏ နောက်ကျောကို တစ်စုံတစ်ဦးက လာရောက်တိုက်မိသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟေး... ငါ့ရဲ့ အနှစ် ၂၀ စုဆောင်းထားတဲ့ အတွင်းအား ကျင့်စဉ်ကို မြည်းစမ်းကြည့်စမ်း"

ဘုန်း

သူ၏ ကောင်းမွန်နေသော စိတ်ခံစားချက်မှာ လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

သူ ဒေါသမထွက်ခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူပြိန်းမကြီး ရောက်ရှိလာသောကြောင့်ပင်။

"မမရှင်း... အလုပ်ဆင်းပြီလား" လျိုမုယန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်ရှင်းကို တွေ့ရှိသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ မေးမြန်းလိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်တွင် ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ အတူစား၊ အတူနေခဲ့ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ သံယောဇဉ်မှာ သေချာပေါက် ပိုမိုခိုင်မြဲလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရှင်းသည် လျိုမုယန်က နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ ‘ပြဇာတ်’ ကို မရပ်တန့်ခဲ့ချေ။

သူမက လျိုမုယန်ကို ဘေးသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျိုးထျန်းအား လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလို နှာဘူး လူဆိုးကောင်၊ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးမှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ပြန်ပေးဆွဲရဲတယ်ပေါ့။ ဒီသူရဲကောင်းမက ဒီနေ့ မင်းကို အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်။ အသေပြင်ထားလိုက်တော့"

ကျောက်ရှင်းက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သော်လည်း ကျိုးထျန်းမှ သူမ၏ ခေါင်းကို လက်ဖြင့် ဖမ်းထိန်းထားလိုက်သဖြင့် သူမမှာ အနီးသို့ မကပ်နိုင်တော့ချေ။

ကျောက်ရှင်းက သူမ၏ လက်မောင်းများကို အစွမ်းကုန် လွှဲယမ်းခဲ့သော်လည်း မိမိထက် လက်မောင်း ပိုမိုရှည်လျားသော ကျိုးထျန်းကိုမူ လုံးဝ ထိမှန်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ဟေး... နင့်မှာ သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို လွှတ်ပေးစမ်း။ ငါ နင်နဲ့ ယှဉ်ချချင်လို့"

"နင်သာ မရပ်ရင်... ငါ ညစာစားပွဲကို မသွားတော့ဘူးနော်" ကျိုးထျန်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ရှင်းက ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး အနောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ဒီနေ့တော့ မုယန်ရဲ့ မျက်နှာကြောင့် နင့်ကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေ့ရင်တော့... အား"

ကျိုးထျန်းက သူမ၏ ခေါင်းကို ခေါက်တော့မည့်အလား အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သဖြင့် သူမ ထိတ်လန့်သွားကာ အော်ဟစ်လျက် လျိုမုယန်၏ အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

"နင်က သမိုင်းဝင် ပြဇာတ်တွေ ရိုက်ကူးနေတာလား ဇာတ်လမ်းထဲမှာပဲ နစ်မျောနေတာလား"

ကျိုးထျန်းက တခစ်ခစ် ရယ်မောနေသော လျိုမုယန်ကို လက်ဆွဲကာ လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"နင်တို့နှစ်ယောက်ကတော့ ကလေးတွေလိုပဲ ဆော့ကစားနေကြတာပဲ။ မမရှင်း... ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက် စောစော အလုပ်ဆင်းတာလဲ" လျိုမုယန်က ၎င်းတို့၏ အမူအရာများကို ကြည့်ကာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

" ညည်းတို့ကို ဧည့်ခံဖို့အတွက်လေ။ ဒီစတားကြီးက ညည်းတို့နဲ့အတူ အဖော်ပြုပေးဖို့အတွက် တစ်ရက် ခွင့်ယူထားတာ"

"ငါက ညည်းတို့ ဘယ်မှာလဲလို့ လိုက်ရှာနေတာ။ ငါ့ရဲ့ ရိုက်ကူးရေးကွင်းက ဒီနားတင်ပဲ၊ ထွက်လာတာနဲ့ ညည်းတို့နှစ်ယောက် လက်ချင်းချိတ်ပြီး အချစ်တွေ ပြသနေတာကို တန်းမြင်ရတာပဲ"

ကျောက်ရှင်း၏ ခြေထောက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူမ ခပ်မြန်မြန်ပင် သွားနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ ကုမ္ပဏီကို ခေတ္တလောက် သွားကြမလား။ နောက်ကျရင် ညစာစားမယ့် နေရာက အဲဒီနားတင်ပဲလေ"

ကျိုးထျန်းသည် ညစာစားပွဲ တက်ရောက်ရန် ကတိပေးထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ကျောက်ရှင်းက စိတ်စောစွာဖြင့် ပထမဆုံးနေ့မှာတင် စီစဉ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူကမူ ဂရုမစိုက်ချေ။ မည်သည့်နေ့ဖြစ်စေ အဆင်ပြေပေသည်။

သူသည် ငွေကြေး သေချာပေါက် ပြန်လည်ရရှိမည်ဟု စိတ်မချရသရွေ့ သို့မဟုတ် စနစ်က သူ့အား အရိပ်အမြွက် မပေးသရွေ့ မည်သူ့ထံတွင်မဆို လွယ်လွယ်ကူကူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည့်လူ မဟုတ်ချေ။

သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေကြေးများကို ထုတ်ယူရန်မှာ ထိုမျှ မလွယ်ကူလှချေ။

၎င်းတို့ သုံးဦးသည် ဟွမ်ရှီရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့၏ ကုမ္ပဏီမှာ သီးသန့်ဖြစ်သော ရုံးအဆောက်အအုံအသေးစားလေးတစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။

သုံးထပ် အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးမှာ ၎င်းတို့ ကုမ္ပဏီ၏ ရုံးခန်းနေရာများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတွင် အသံသွင်းစတူဒီယိုများ၊ ရိုက်ကူးရေးစင်မြင့်များနှင့် အစီအစဉ်များ ထုတ်လုပ်ရန်နှင့် ဗီဒီယိုရိုက်ကူးရန်အတွက် စတူဒီယိုအသေးစားလေးတစ်ခု ပါဝင်သည်။

"နင့်ရဲ့ နေရာက ဒီလောက်အထိ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်အတန်း မြင့်မားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး" ကျိုးထျန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာစကားလဲ။ ငါတို့က တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ အကျွမ်းကျင်ဆုံး ကုမ္ပဏီ ဟ"

ကျောက်ရှင်းက သူ၏ စကားလုံးအပေါ် မကျေနပ်သဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

သူမသည် မိမိ၏ မိသားစုကုမ္ပဏီအပေါ် အလွန်အမင်းယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ ဟွမ်ရှီရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးမှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း အနုပညာထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရုံးခန်းဧရိယာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဝန်ထမ်းအမြောက်အမြားကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

ကျိုးထျန်း ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့ည သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ ‘Planetary Home’ ရုပ်ရှင်ကားကြီး ရုံတင်ပြသမည့် အချိန် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဟွမ်ရှီရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးအတွက် အလွန် အရေးကြီးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အနေဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် ပိုမိုတိုးတက်စည်ကားလာမည်လား သို့မဟုတ် ဆုတ်ယုတ်သွားမည်လားဟူသည် ဤရုပ်ရှင်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပေသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

‘သူတို့ရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရတာ အားလုံးက ဘောနပ်စ်တွေကို စောင့်မျှော်နေကြတဲ့အတိုင်းပဲ’

ပျော်ရွှင်မှုဟူသည် ကူးစက်တတ်သော အရာ ဖြစ်သည်။

အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပြုံးရွှင်နေသော လူများကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ကျိုးထျန်း၏ စိတ်ခံစားချက်မှာလည်း ကောင်းမွန်လာခဲ့ရသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌကျိုး... ဥက္ကဋ္ဌကျိုး လာမယ်ဆိုတာကို ဘာလို့ ကြိုတင်ပြီး အကြောင်းမကြားရတာလဲ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့က ကော်ဇောနီခင်းပြီး ကြိုဆိုရမှာပေါ့"

လူကို မကြည့်ဘဲ အသံကို ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် ကျိုးထျန်းသည် မြေခွေးမကျောက်ဖန် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

"အာ... ဥက္ကဋ္ဌကျိုးလား"

"ဒါဆိုရင် ဒါက ဥက္ကဋ္ဌကျိုးပေါ့"

"ဘယ်သူလဲ... နင်တို့ ဘယ်သူ့ကို ပြောနေတာလဲ"

"နင်က အူကြောင်ကြောင်နိုင်လိုက်တာ၊ မမရှင်း ကိုယ်တိုင် လိုက်ပါလာပြီး ဥက္ကဋ္ဌကျောက် ကိုယ်တိုင် ဆီးကြိုနေရတဲ့လူက ဥက္ကဋ္ဌကျိုးကလွဲလို့ ဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ"

‘ဥက္ကဋ္ဌကျိုး’ ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရုံးခန်းတစ်ခုလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆူညံသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဟွမ်ရှီရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးတွင် သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးကြီးများပင်လျှင် ဥက္ကဋ္ဌကျိုးက မိမိတို့ကုမ္ပဏီတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသဖြင့် မိမိတို့ အလုပ်မပြုတ်ဘဲ ရှိနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် သူတို့သည် သူ၏ အမည်ကိုသာ ကြားဖူးခဲ့ကြပြီး ယနေ့တွင်မှ လူကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ခွင့်ရရှိခြင်းဖြစ်ရာ မည်သို့လျှင် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

"ဥက္ကဋ္ဌကျိုး... ဥက္ကဋ္ဌကျိုး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်ပါဦး"

"ဥက္ကဋ္ဌကျိုး... ကျွန်မကို အမှတ်တရ လက်မှတ်လေး တစ်ချက်လောက် ထိုးပေးလို့ ရမလားရှင့်"

"ဥက္ကဋ္ဌကျိုး... ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်လို့ ရမလား"

ကျိုးထျန်းသည် ဤမျှလောက် စိတ်အားထက်သန်သော လူအမြောက်အမြား၏ ဝိုင်းဝန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ကျောက်ရှင်းကမူ မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူက ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက်မှ မဟုတ်တာ၊ နင်တို့က ဘာလို့ သူ့လက်မှတ်ကို လိုချင်နေရတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ လက်မှတ်ကိုပဲ စုမယ်လို့ ကတိပေးထားကြတယ် မဟုတ်လား။ လူလိမ်တွေ... နင်တို့အားလုံးက လူလိမ်တွေပဲ"

ကျောက်ဖန်သည် ကျိုးထျန်း ဝိုင်းခံနေရသည်ကို မြင်တွေ့သောအခါ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ အလုပ်ပြန်လုပ်ကြတော့ မစ္စတာကျိုးက ခရီးဝေးကနေ လာရတာဆိုတော့ သူ့ကို လာပြီး မနှောင့်ယှက်ကြနဲ့တော့"

ကျောက်ဖန်၏ စကားလုံးများမှာ ထိရောက်မှု ရှိလှသဖြင့် လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် မိမိတို့၏ စာပွဲခုံများဆီသို့ ပြန်လည်သွားရောက်ကြတော့သည်။

ကျိုးထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

‘သူမကို အလုပ်မှာ ဆက်ထားပြီး ဟွမ်ရှီရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးကနေ မောင်းမထုတ်ခဲ့တာ တကယ်ကို မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ သူမမှာ ကျောက်ရှင်းထက်ပိုပြီး ခေါင်းဆောင်မှု အရည်အချင်းတွေ ရှိတာ သေချာတယ်’

ကျောက်ရှင်းသည် ဝန်ထမ်းများနှင့် ရောနှောနေတတ်သဖြင့် မိသားစုတစ်ခုကဲ့သို့ ပိုမို စည်းလုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာမှာ စီမံခန့်ခွဲမှုအတွက်မူ အဆင်မပြေလှချေ။

ကျောက်ဖန်က ဤဟာကွက်ကို ပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အဖြူနှင့် အမည်း သဘောတရားကဲ့သို့ ကုမ္ပဏီအတွင်း မတူညီသော လူမှုဆက်ဆံရေး ပုံစံနှစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူမတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ ဩဇာအာဏာ ရှိနေခဲ့ပြီး အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သူမသည်လည်း ‘ကျောက်’ ဟူသော မျိုးရိုးအမည်ကို ခံယူထားခြင်းပင်။