အခန်း ၂၁၆၅
Vol. 217 Ch. 2165
အခန်း (၂၁၆၅) ဖုန်မှုန့်အချို့ကိုသာ ခါချနိုင်ခဲ့သည်
ရေတွက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည့် ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသော သူတော်စင်များအကြားတွင်၊ ထိုက်ဟောက်ယွီသည်လည်း ဤတိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်သည် တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်၏ လွှမ်းခြုံခြင်းကို ခံထားရပါသော်လည်း၊ ယခုတိုင် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်ဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည့်အချိန်၌၊ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲက ပြုံးရိပ်များကမူ ချက်ချင်းပင် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
“ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ……”
ထိုက်ဟောက်ယွီက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ထိုက်ဟောက်ဝေသည် တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်ကို လေ့လာဆင်ခြင်အောင်မြင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ရှီးမျိုးနွယ်စုကျောင်းတော်အတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်အတော်များများကို ရှာဖွေကာ ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ စွမ်းပကားကို သက်သေပြခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူကဲ့သို့သော စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်လျှင်၊ ထိုက်ဟောက်ဝေ၏ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ၌၊ ရွှံ့နွံထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာရပြီး၊ လှုပ်ရှားသွားလာရသည်မှာ အလွန်အမင်း အဆင်မပြေ ဖြစ်ရကာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းကလည်း သိသိသာသာ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။
သို့သော်လည်း ဘာဖြစ်လို့ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်က ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အာနိသင်မဲ့သွားခဲ့ရတာလဲ။
ထိုအချိန်တွင်၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော် နှင့် ရှီးမျိုးနွယ်စုကျောင်းတော်တို့မှ လာကြသည့် ကျောင်းသားများအားလုံးသည်၊ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည် အာနိသင်မဲ့သွားခြင်းကြောင့်၊ စိတ်အမူအရာများအသီးသီး ကွဲပြားသွားခဲ့ကြရသည်။
“ဒါက တကယ်ပဲ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည် ဟုတ်ကော ဟုတ်ရဲ့လား ”
“ငါ ဘာလို့ ဒါက တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည် မဟုတ်သလို ခံစားနေရတာလဲ ငါ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တူတူချင်းမှာ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်က အာနိသင်မဲ့သွားတာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး ”
“ဒါမှမဟုတ်ရင် ဖန့်ချန်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာလည်း တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်ရဲ့ ထူးခြားဆန်းပြားမှုကို ခုခံဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားတာလား ”
“မင်းတို့ ပြောချင်တာက…… ချွိဆွေ့နတ်ဘုရားအလင်းတန်း လား ”
လူအများက အပြန်အလှန် စိုက်ကြည့်မိကြတော့သည်။
နှလုံးသားထဲ၌ ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးတောမိသွားကြပြီးနောက်၊ ထိုဖန့်ချန်သည် သတင်းကို ကြိုတင်၍ သိရှိထားခဲ့သဖြင့်၊ သံသရာတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ကြိုတင်ကာ သွားရောက်၍ ချွိဆွေ့နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို လေ့လာဆင်ခြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။
“ဒီအမှိုက်ကောင် ”
ကျိလင်က ထိုက်ဟောက်ဝေကို သေမတတ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲ၌ ဒေါသရိပ်များ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရကာ၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းက လှောင်ပြုံးနှင့် ပြက်ရယ်ပြုခြင်းအဖြစ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
တစ်ဖက်လူ၏ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်က ဖန့်ချန်အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်တော့သရွေ့တော့၊ သူသည် နောက်ဆက်တွဲ ထိုက်ဟောက်ဝေ ကြုံတွေ့ရမည့် အဆုံးသတ်ကို ခန့်မှန်းမိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“အလကား ဝမ်းသာလိုက်ရတယ် ”
သူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူနှင့် ဆင်တူသည့် အတွေးမျိုး ရှိနေသည့် အခြားတစ်ယောက်ကမူ မေဒေါင်ကွမ်းဖြစ်ပေသည်။
သူ့မျက်နှာပေါ်က ရူးသွပ်လှသော ပြုံးရိပ်များက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အစား အံကြိတ်ထားခြင်းက အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
“ရှီးမျိုးနွယ်စု ထိုက်ဟောက်ဝေ၊ မင်းမှာ အခြားနည်းလမ်းတွေ မရှိဘူးဆိုရင်၊ တိုက်ပွဲမစခင်တုန်းက ဘာလို့ စကားကြီးကြီးတွေ ပြောခဲ့သေးလဲကွ မေယိုး ”
မေဒေါင်ကွမ်းကနှလုံးသားထဲက ဒေါသများကို ဖိနှိပ်မထားနိုင်တော့ဘဲ၊ ပြင်းထန်လှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။
ဤပြင်းထန်လှသော အော်ဟစ်သံက၊ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးဆီသို့ ပျံ့လွင့်ဟီးသွားခဲ့ရသည်။
၎င်းက ထိုက်ဟောက်ဝေအား လုံးဝ သတိပြန်ဝင်လာစေခဲ့ပြီး၊ သူသည် အလွန်အမင်း အရှက်ရကာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသဖြင့်၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သံချေးရောင်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ထိုနေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလှသော ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများ၏ နောက်ကွယ်က သခင်များကလည်း၊ ဖန့်ချန်အား ကြည့်ရှုသည့် မျက်ဝန်းအလင်းတန်းများက အလွန်အမင်း လေးနက်တည်ကြည်ခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြရသည်။
“တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်ကတောင် သူ့ကို ချုပ်ချယ်လို့မရဘူး ”
“ဒီကောင်က၊ ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ခြိမ်းခြောက်မှု ပေးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိတာပဲ ”
“စကားကို စောစောစီးစီး မပြောပါနဲ့ဦး၊ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်က သူ့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်တာက သူ့မှာ ခုခံနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရှိနေလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူ့ရဲ့ တကယ့် စွမ်းဆောင်ရည်က အဲဒီလောက်အထိ မြင့်မားချင်မှ မြင့်မားမှာ။ ငါတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်း စံနှုန်းကိုတော့ ကိုယ်စားမပြုနိုင်သေးဘူး ”
“ဟန်ချွန်းရှောင်း တုန်းက……”
“ဟန်ချွန်းရှောင်းဆိုတဲ့ အမှိုက်ကောင်အကြောင်းကို မပြောနဲ့၊ သူက ဘာမှ သုံးစားမရတဲ့ကောင်၊ ငါတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်း စံနှုန်းကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ဘူး ”
……
……
“ကျောင်းသား ဝေ…… ဒါက တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်ဆိုတာလား ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်းက အစွမ်းအစ အချို့ကို ဝှက်ဖွက်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီးတော့၊ အစွမ်းကုန် မထုတ်သေးတာလား ”
ဖန့်ချန်က ရှေ့နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်း၍ လျှောက်လှမ်းပြလိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုက်ဟောက်ဝေအား လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်လျက် ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“မင်း အစွမ်းကုန်သာ ထုတ်သုံးလိုက်ပါ၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးအဖွဲ့က ပြောပြီးသားပဲ၊ ဒီတိုက်ပွဲမှာ နည်းနည်းလေးမှ လက်ရှောင်လို့မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဥပဒေအတိုင်း အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ်၊ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်ကိုတော့ အဖျက်ဆီးမခံပါနဲ့ဦး ”
“……”
ထိုက်ဟောက်ဝေက ဖန့်ချန်အား သေလုမတတ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေပုံ ရပါသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ၏ အတွေးများက ရူးသွပ်မတတ် လည်ပတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေချင်နေခဲ့သည်။
သူသည် မိမိ၏ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်က ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အာနိသင်မဲ့သွားလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ၊ ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲမစတင်မီအချိန်တုန်းက၊ သူသည် ဤဘက်က အစီအစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်မှုမျိုး မလုပ်ထားခဲ့သဖြင့်၊ တစ်ဖက်လူကို မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိနားမလည် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ အသစ်တက်လာသော တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားများအားလုံးသည်၊ အလွန်အမင်း ကြည်ညိုလေးစားလှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဖန့်ချန်အား စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။
ယနေ့ကဲ့သို့သော အခမ်းအနားမျိုးက၊ သူတို့ တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည့် အရာ ဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းတင်၊ ကောင်းကင်အလားအလာအဆင့်ရှိသည့် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးအဖွဲ့ဝင်များက တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေရုံသာမကသေး။
ကောင်းကင်ငါးပါး၏ ကျောင်းတော်ကြီး ခုနစ်ခုမှ လာကြသည့် ရေတွက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော ပါရမီရှင်များကပါ တိုက်ပွဲကို လာရောက်စောင့်ကြည့်နေကြသေးသည်။
ဤကဲ့သို့သော အခမ်းအနား အခင်းအကျင်းမျိုးက တွေးလိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် လူကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။
ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံးအချက်က၊ အရှေ့မှောက်က တိုက်ပွဲက ယခုမှသာ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသော်လည်း၊ သူတို့သည် အရိပ်အယောင်အချို့ကို မြင်တွေ့နေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့အား လာရောက်ကြိုဆိုခဲ့သည့် စီနီယာအစ်ကို ဖန့်သည်၊ သိသိသာသာပင် အလွန်ကြီးမားလှသည့် အားသာချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီး၊ တစ်ကွက်မျှပင် ထုတ်မသုံးရသေးဘဲ၊ တစ်ဖက်လူ၏ အားအကောင်းဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်!
မိမိတို့အား ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုတစ်ခုက လာရောက်ကြိုဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေးတောမိလိုက်ကြပြီးနောက်၊ ဤ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ခံစားမှုက ပိုမို၍ ပြင်းထန်ထက်သန်လာခဲ့ရပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတော့သည်။
“ ဖန့်ညီလေး ကတော့၊ ကျောင်းသားသစ်တွေအတွက် စံပြပုံရိပ်ကောင်းတစ်ခုကို တကယ့်ကို ပြသပေးလိုက်တာပဲ ”
ထိုက်ရှီဝမ်းကျန်းက ဤကျောင်းသားသစ်များ၏ ယခုအချိန်က စိတ်ခံစားမှုကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီးနောက်၊ မနေနိုင်ဘဲ လေးနက်စွာ သက်ပြင်းချလျက် ပြောဆိုလိုက်မိသည်။
မူလက ဖန့်ချန်၏ ဘေးအန္တရာယ်အတွက် အတန်ငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည်၊ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည် အာနိသင်မဲ့သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်၊ နှလုံးသားထဲက အလုံးကြီး တုတ်တုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့တော့သည်။
သူမသည် နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ပွဲက မည်ကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို မသိပါသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့၊ သူမအား လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လျက် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် စီနီယာအစ်ကို ဖန့်ချန်သည်၊ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့တာတော့ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။
“ဖန့်ဘိုးဘေးက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ၊ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ် ”
အောက်ရုလိုင်သည်လည်း ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေသည့် လူအုပ်ကြီးထဲ၌ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ယခုအချိန်၌ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အဆက်မပြတ် အံ့ဩချီးကျူးနေမိခဲ့ကာ၊ လက်သီးများကိုလည်း မနေနိုင်ဘဲ တင်းတင်းဆုပ်ထားမိခဲ့သည်။
“ဖန့်ဘိုးဘေး ဒီလူက မင်းတို့မိသားစုက ဘိုးဘေးလား”
တစ်ခြားမျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်တစ်ဦးက အောက်ရုလိုင်အား လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ရာ၊ စိတ်အမူအရာက ဆန်းပြားသွားခဲ့ရသည်၊ ဤနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် မျိုးနွယ်စုတူတူချင်း မဟုတ်ကြောင်း သိသာလွန်းလှသည်။
“ဖန့်ဘိုးဘေးက ငါတို့မိသားစုက ဘိုးဘေးရဲ့ သွေးသောက်ညီအစ်ကို ဖြစ်တယ်၊ ငါ့အပေါ်မှာလည်း အလွန်ကြီးမားလှတဲ့ ကျေးဇူးတရား ရှိတယ် ”
အောက်ရုလိုင်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ရိုသေလေးစားမိပါတယ် တကယ့်ကို ရိုသေလေးစားမိပါတယ် ”
ဘေးနားက သူတော်စင်များအားလုံးက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်လျက် ပြိုင်တူ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။
ယခုအချိန်၌ ဖန့်ချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က မမြင့်မားသေးဘဲ၊ သူတို့အကြားက အများစုသော တည်ရှိမှုများကိုပင် မမှီသေးပါသော်လည်း။
သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရပါစေဦးတော့၊ နောင်လာမည့် အနာဂတ်ကမူ သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို၍ ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေဦးမည် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကတော့၊ လက်ဝါးချင်းရိုက်သကဲ့သို့ သေချာနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့်ကိုပင် ဆက်လက်၍ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
အောက်ရုလိုင်၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ပြုံးရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ အာရုံအားလုံးကို ပြန်လည်စုစည်းလျက် ဖန့်ချန်နှင့် ထိုက်ဟောက်ဝေတို့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကာ၊ အခြေအနေ ပြောင်းလဲမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
“ငါ အရင်တုန်းက ဖန့်ချန်လိုမျိုး တည်ရှိမှုတစ်ခုရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာကလည်း၊ မျက်နှာပျက်စရာ မရှိပါဘူး၊ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်ကတောင် သူ့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်ဘူးဆိုတော့၊ ဒီလိုမျိုး အစွမ်းအစက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ် ”
လျဲ့ချန်ကျူးက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“အို အဆွေတော်က အရင်တုန်းက ဖန့်ချန်ကျောင်းသားနဲ့ လက်ရည်စမ်းခဲ့ဖူးတာလား ”
ဘေးနားက လူတစ်ဦးက ၎င်းကို ကြားသိလိုက်ရပြီးနောက်၊ စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် လျဲ့ချန်ကျူးအား လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်လျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
လျဲ့ချန်ကျူးက တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ……”
“တန်လင်ကျောင်းတော်၊ လူသားမျိုးနွယ်စုကျောင်းတော်က၊ ရှကျိ ပါဗျာ ”
ရှကျိက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်လျက် ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“အို၊ မင်းကလည်း လူသားမျိုးနွယ်စုပဲကိုး၊ ဒါဆိုရင် မင်းနဲ့ ဖန့်ကျောင်းသားက မျိုးနွယ်စုတူတူချင်းပေါ့ ”
လျဲ့ချန်ကျူးက ပါးစပ်ကို ဖြဲလျက် ပြုံးလိုက်ရင်း။
“ငါ အရင်တုန်းက ဖန့်ကျောင်းသားနဲ့ တကယ်ပဲ လက်ရည်စမ်းခဲ့ဖူးတယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ ပြန်ပြီး တွက်ချက်ကြည့်လိုက်တာကတော့၊ အဲဒါက ဖန့်ကျောင်းသား ပထမဆုံးအကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာတဲ့ ပထမဆုံးသော တိုက်ပွဲ ဖြစ်လောက်တယ်၊ ငါ ရှုံးခဲ့တာ ”
ဘေးနားက သူတော်စင်များသည် သူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပါသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ပျော်ရွှင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသဖြင့်၊ စိတ်အမူအရာက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ကြရသည်။
အကယ်၍ ၎င်းက သူတို့နေရာတွင်သာ အစားထိုးဝင်ရောက်ကြည့်လိုက်ပါကလည်း၊ ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလိမ့်မည် ထင်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ နိုးထလာမှုကို ကိုယ်တိုင် သက်သေပြခွင့်ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်၊ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးက တကယ့်ကို ရရှိရန် ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။
“စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ဒီကြုံတွေ့ရမှုက၊ တကယ့်ကို လူကို အားကျမိစေတာပဲဗျာ၊ ကျုပ်လည်း ဖန့်ချန်ကျောင်းသားနဲ့ လက်ရည်စမ်းခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရှိမလား မသိဘူး ”
ရှကျိက တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
“အခွင့်အရေးလား ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ် ”
လျဲ့ချန်ကျူးက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ ထိုက်ဟောက်ဝေက နောက်ဆုံး၌ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည် အာနိသင်မဲ့သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်၊ မိမိ၏ အားအကောင်းဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍၊ ဖန့်ချန်အား ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်ကမူ ယခုတိုင် မည်သို့မျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိသေးဘဲ၊ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေပေါ်သို့ ကျရောက်လာခြင်းကို လွှတ်ထားပေးခဲ့သည်။
ထိုက်ဟောက်ဝေသည် အရူးအမူး တရစပ် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ မောဟိုက်လျက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေခဲ့ရသည်၊ သို့သော်လည်း မိမိ၏ နည်းလမ်းများက၊ ဖန့်ချန်၏ အမွေးတစ်ပင်ကိုမျှ မထိခိုက်နိုင်ခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။
၎င်းက တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝအတွက်၊ သန့်ရှင်းရေးတစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပေးလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ ဖုန်မှုန့်အချို့ကိုသာ ခါချပေးနိုင်ခဲ့သည်။
“ထိုက်ဟောက်ဝေ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ရှုံးပြီ၊ အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးပြီး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တာပဲ ”
လူအုပ်ကြီးထဲ၌၊ တုန်းဖန်းဟို့ က တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး၊ မျက်ဝန်းအလင်းတန်းများက ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဝေ့ယမ်းသွားခဲ့ကာ၊ ထို့နောက်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်လျက် ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။
“ဒီကောင်က ဘာလို့ နည်းနည်းလေးမှ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိရတာလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပါဘူး၊ မူလကတည်းက စောစောစီးစီး ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့တာကိုး၊ ငါကသာ အလကား သွားပြီး သတိပေးလိုက်မိတယ် ”