အခန်း ၂၁၆၆
Vol. 217 Ch. 2166
အခန်း (၂၁၆၆) မင်းလုပ်နိုင်တယ် ထိုက်ဟောက်ဝေ
ယခုတစ်ကြိမ် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ စစ်ဆေးမှုက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အချိန်၌ တကယ်တမ်းတွင်မူ အဆုံးသတ်က အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်
ဘက်ပေါင်းစုံမှ သူတော်စင်များအားလုံးသည် နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေ မည်သို့ ရွေ့လျားသွားမည်ကို ခန့်မှန်းမိနေကြပြီ ဖြစ်သည်
နှလုံးသားထဲ၌ အနည်းနဲ့အများတော့ စိတ်ပျက်မိကြသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အရင်တုန်းက စစ်ဆေးမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ယခုတစ်ကြိမ် ဇာတ်လိုက်က အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းလွန်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရ၍ ဖြစ်သည်
ထိုက်ဟောက်ယွီ၏ မျက်ဝန်းအလင်းတန်းများက အလွန်အမင်း လေးနက်တည်ကြည်ခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ထိုစဉ် အသံတစ်ခုက သူ၏ နားစည်ဘေးနားဆီသို့ ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်
“ယွီညီလေး…… ဝေညီလေးက ဖန့်ချန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး မင်း သူ့ကို အရှုံးပေးခိုင်းလိုက်တော့ ”
ထိုက်ဟောက်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်
စကားပြောဆိုလိုက်သည့်လူက သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူထက် များစွာ စောစီးစွာ ကော်ယန်လီ၏ တံခါးအောက်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သူ ဖြစ်ကာ ယခုအချိန်၌ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုက်ဟောက်ယွီသည် ဤစီနီယာအစ်ကို၏ သတိပေးချက်က မှန်ကန်ကြောင်း သိရှိထားသည် အခြေအနေက ယခုလိုပုံစံ ဖြစ်နေမှတော့ ထိုက်ဟောက်ဝေအနေနှင့် ဆက်လက်၍ တိုက်ခိုက်နေလည်း ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ
ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည် အာနိသင်မဲ့သွားခဲ့သည့် ထိုအချိန်ကတည်းက တိုက်ရိုက်ပင် အရှုံးပေး အညံ့ခံလိုက်သင့်သည်။
“ညီလေး…… အရှုံးပေးလိုက်တော့ ”
ထိုက်ဟောက်ယွီက စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့ပြီးနောက် အသံလွှင့်၍ ပြောဆိုလိုက်တော့သည်
“အရှုံးပေးရမယ် ”
ထိုက်ဟောက်ဝေသည် ဒါဟာ ထိုက်ဟောက်ယွီ၏ အသံ ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားသိမြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်အမူအရာက အဆက်မပြတ် ဆန်းပြားသွားခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ မျက်ဝန်းထဲ၌ ရူးသွပ်လှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်
အရှုံးပေးရမယ်
ကောင်းကင်ငါးပါး၏ ပါရမီရှင်အပေါင်းတို့ရဲ့ အရှေ့မှောက်မှာ ထိုကဲ့သို့ အရှုံးပေးလိုက်ရမယ်။
“ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တာ ငါ ဘယ်လိုမှ အရှုံးမပေးနိုင်ဘူး ငါ ထိုက်ဟောက်ဝေက ရှီးမျိုးနွယ်စု ထိုက်ဟောက်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ ”
“ငါ့ရဲ့ ဆရာက ကော်ယန်လီ ဖြစ်ပြီး ရှီးမျိုးနွယ်စုထဲမှာလည်း အင်မတန် အရှိန်အဝါကြီးမားတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ ”
“ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ သူတော်စင် သက်သက်ပဲဟာကို ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ ငါ့ကို အရှုံးပေးခိုင်းနေတာလဲ ”
“ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အစွမ်းက ဒါတင် မကသေးဘူး ”
ထိုက်ဟောက်ဝေ၏ မျက်ဝန်းအစုံက ရဲရဲနီလာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ အငွေ့အသက်များက အဆက်မပြတ် ဆူပွက်လာခဲ့တော့သည်
၎င်းက ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲ၌ မီးတောက်တစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်
“ဟုတ်တယ် ဒီလိုမျိုးပဲ ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ အောက်ခြေအခြေခံကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက် လုံးဝ လွယ်လွယ်နဲ့ အရှုံးမပေးနဲ့ မင်းလုပ်နိုင်တယ် ထိုက်ဟောက်ဝေ ”
မေဒေါင်ကွမ်းက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
ထိုက်ဟောက်ယွီ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သံချေးရောင်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရပြီး ထိုနေရာတွင် မည်သူက အော်ဟစ်နေသလဲဆိုတာကို ရှာဖွေချင်နေမိပါသော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်က ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည့် သူတော်စင်များက များပြားလွန်းလှသဖြင့် သူသည် အသံတစ်ခုတည်းနှင့်တင် ဤလူ၏ တည်နေရာကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ချေ။
ထိုက်ဟောက်ဝေသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အောက်ခြေအခြေခံကို လောင်ကျွမ်းနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိုက်ဟောက်ယွီက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်
“ထိုက်ဟောက်ဝေ မင်း ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ မြန်မြန် အရှုံးပေးပြီး ဒီတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်စမ် ”
“ငါ မလုပ်ဘူး ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က လူသားမျိုးနွယ်စုဆိုတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် သက်သက်ပဲ ဒီလိုမျိုး အမှိုက် မျိုးနွယ်စုက ဘာအဆင့်နဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ ”
ထိုက်ဟောက်ဝေက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း ဖန့်ချန်အား ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အောက်ခြေအခြေခံကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည့် အကြောင်းရင်းကြောင့် သူ၏ နည်းလမ်းများက အရင်တုန်းကထက် သုံးပုံတစ်ပုံမျှ ပိုမို၍ အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
‘ကြည့်ရတာ သူတို့က ထိုက်ဟောက်ဝေကို အရှုံးပေးဖို့ ဖျောင်းဖျနေကြပြီထင်တယ် သူ ငါ့လက်ထဲမှာ သေသွားမှာကို စိုးရိမ်နေကြတာကိုး ဒါဆိုရင်တော့ နောက်ဆက်တွဲ ငါ့အနေနဲ့ လက်ရှောင်လို့ မဖြစ်တော့ဘူး အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံရအောင် ’
ဤသည်ကို တွေးတောမိလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် မိမိထံသို့ တရစပ် ချဉ်းကပ်လာနေသည့် ထိုက်ဟောက်ဝေအား စိုက်ကြည့်နေရင်း ချက်ချင်းပင် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
မဟာကရုဏာလက်သီး
ဒုန်း
ထိုက်ဟောက်ဝေသည် လာခဲ့သည့် အရှိန်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။
သူ့နောက်ကွယ်က ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည် ရင်ကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟီးသံများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်နေခဲ့ပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်သော အက်ကွဲကြောင်းများကလည်း တံခါးဝတစ်ခုလုံးဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရသည်
ဖန့်ချန်က ဤမျှနှင့် ရပ်တန့်မသွားခဲ့ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးကပ်သွားခဲ့သည်။
မဟာကရုဏာလက်ဝါးလှိုင်း
ဒုန်း
ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝက တိုက်ရိုက်ပင် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ရိုက်နှက်ခံရလွန်းသဖြင့် မူးဝေနောက်ကျိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည့် ထိုက်ဟောက်ဝေသည် အပြင်သို့ လွင့်ထွက်လာခဲ့ရကာ ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
“ဖန့်ချန် သက်ညှာပေးပါ ”
ရေတွက်၍ မရနိုင်လောက်သော အသံများက ရှီးမျိုးနွယ်စုကျောင်းတော်အတွင်းမှ ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြရသည်။
“ကောင်းကင်ငါးပါး ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးအဖွဲ့က ပြောပြီးသားပဲ နေမင်းခုနစ်ပါး စစ်ဆေးမှုမှာ သက်ညှာပေးရမယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံး လုံးဝ မရှိဘူး ”
ဖန့်ချန်က ပါးစပ်ကို ဖြဲလျက် ပြုံးလိုက်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ခြေမွလိုက်ရာ ထိုက်ဟောက်ဝေသည် ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ လက်ချောင်းကြားမှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့တော့သည်။
သူ့၏ ပျက်စီးယိုယွင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည်လည်း သခင်ဖြစ်သူ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည့်အတွက်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
၎င်းက နောင်လာမည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လွင့်မျောနေခဲ့ပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
“ထိုက်ဟောက်ဝေက…… ဒီလိုမျိုးပဲ သေသွားတာလား ”
“နှစ်ကွက်တည်းတင် ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝက ရိုက်ခွဲခြင်း ခံလိုက်ရတာ……”
“ဒါက နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတွေရဲ့ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်လား ”
ဘက်ပေါင်းစုံမှ သူတော်စင်များအားလုံးသည် ခဏမျှ အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့သွားခဲ့ကြရပြီး ခုနက မြင်ကွင်းကို နှလုံးသားထဲ၌ အဆက်မပြတ် ပြန်လည်တွေးတောနေမိကြတော့သည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရှိသည့် သူတော်စင်များ ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဤနှစ်ယောက်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသည့် သူတော်စင်များ ဖြစ်စေ အားလုံးသည် ဖန့်ချန်၏ လျှပ်စီးအလား ပြတ်သားလှသော အရှိန်အဝါကြောင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့ကြရသည်။
နှစ်ကွက်တည်းနှင့်တင် အဆင့်အတန်း မနိမ့်လှသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တူတူချင်း ပြိုင်ဘက်တစ်ခုကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ခြေမွပစ်ခဲ့သည် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးက တကယ့်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။
ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည့် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများအားလုံးသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တွေးတောမိခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြရသည်။
၎င်းအတွင်း၌ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဖန့်ချန်နှင့် တူညီလှသော စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်၌ ရှိနေကြသည့် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများသည် ခုနက နတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှစ်ကွက်၏ စွမ်းပကားကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည်တွေးတောနေမိကြရင်း မျက်ဝန်းထဲ၌ လေးနက်တည်ကြည်ခြင်းများ ပိုမို၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။
“မူလက နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို ဒီလောက်အထိ နက်နဲဆန်းကြယ်တာကိုး ငါ အရင်တုန်းက အမြဲတမ်း ထင်ထားခဲ့တာက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တူတူချင်းမို့လို့ အစွမ်းထက်ရင်တောင်မှ အကန့်အသတ်တော့ ရှိလိမ့်မယ်လို့……”
လူသားမျိုးနွယ်စုကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားသစ်တစ်ဦးက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
အရှေ့မှောက်က မြင်ကွင်းကမူ သူ၏ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်အပေါ် နားလည်ထားမှုကို တကယ့်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တူတူချင်း သူတော်စင်ချင်း အတူတူကို ဘာဖြစ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က နှစ်ကွက်တည်းနှင့်တင် အခြားကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တူတူချင်း တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရတာလဲ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဘက်ပေါင်းစုံမှ သူတော်စင်များသည် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများ၏ စံနှုန်းအပေါ် ပိုမို၍ နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့ကြရပြန်သည်။
“ဒီဖန့်ချန်နဲ့ ကျိုရွှမ်နတ်ဘုရားတောင်တန်းတို့အကြားက ရန်ငြိုးကတော့ လုံးဝကို ပြေလည်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘူးထင်တယ်……”
နျူရှင်းဝူက လေးနက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအလင်းတန်းများက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလျက် ထိုက်ဟောက်ယွီ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ဤဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက သူသည် ထိုက်ဟောက်ယွီ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤလူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ထိုက်ဟောက်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာက ဘယ်လောက်အထိ ကြည့်ရဆိုးနေသလဲဆိုတာကို ပြောရန်ပင် ခက်ခဲလှသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး လက်သီးများကိုလည်း ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိခဲ့ကာ မကျေနပ်ချက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်ဝန်းအလင်းတန်းများက နက်ရှိုင်းလှသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး မိမိ၏ မြင်ကွင်းထဲက ဖန့်ချန်အား လုံးဝ ဝါးမြိုပစ်ချင်နေခဲ့သည်။
ထိုက်ဟောက်ယွီ တစ်ယောက်တည်းတင် မကသေးချေ ယနေ့ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည့် သူတော်စင်များအကြား ရှီးမျိုးနွယ်စုကျောင်းတော်မှ လာကြသည့် သူတော်စင်များ ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ကျိုရွှမ်နတ်ဘုရားတောင်တန်းမှ လာကြသည့် သူတော်စင်များ ဖြစ်စေ အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာက ဘယ်လိုမှ ကောင်းမွန်မနေခဲ့ကြချေ။
ထိုက်ဟောက်ဝေက နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် အပြည့်အဝ ရှိနေသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည် ယခုကဲ့သို့ နေမင်းခုနစ်ပါး စစ်ဆေးမှုအတွင်း၌ စစ်ဆေးရေးအရာရှိ၏ လက်ထဲတွင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ခြေမွခြင်း ခံလိုက်ရသည် ၎င်းက ရှီးမျိုးနွယ်စုအတွက် အလွန်ကြီးမားလှသည့် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
“ဖန့်ချန်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ငါတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီပဲ……”
ချိုင်စစ်ရှို တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်
ယခုတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့်အချိန်၌ သူသည် ရွှမ်ပုထံုနှင့် အကြမ်းဖျင်း တူညီလှသော တည်နေရာတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်
ရွှမ်ပုထုံက ၎င်းကို ကြားသိလိုက်ရပြီးနောက် ဦးနှောက်ထဲ၌ အရင်တုန်းက အားလုံးအတူတူ ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်အချိန်တုန်းက မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်တွေးတောမိသွားခဲ့ရသည် ထိုအချိန်တုန်းက ဖန့်ချန်က အစွမ်းထက်ပါသော်လည်း အကန့်အသတ်တော့ ရှိနေသေးသည်။
သူ့နှလုံးသားထဲ၌ အမြဲတမ်း အားခဲထားခဲ့သည် ၎င်းက အောက်ခြေအခြေခံကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ရင်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ဖန့်ချန်နှင့် ရှိနေသည့် ကွာဟချက်ကို လျှော့ချပစ်ရန် သို့မဟုတ် ကျော်လွန်သွားရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဖန့်ချန်က တစ်ခေါက်ပြီးတစ်ခေါက် လှုပ်ရှားမှုများကို ပြသလာခဲ့သည်နှင့်အမျှ သူသည် မိမိနှင့် တစ်ဖက်လူအကြားက အကွာအဝေးက ကျုံ့ဝင်မသွားသည့်အပြင် ပိုမို၍ ဝေးကွာသွားခဲ့ရသည်ဟု ခံစားလာရတော့သည်။
ဝေးကွာလွန်းလှသဖြင့် ယခုအချိန်၌ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ပုံရိပ်ကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“အမှိုက်ကောင် ထိုက်ဟောက်ဝေက အမှိုက်ကောင် သက်သက်ပဲ မင်းတို့ ရှီးမျိုးနွယ်စုက အမှိုက်တွေချည်းပဲ ”
မေဒေါင်ကွမ်းက ရူးသွပ်မတတ် ပြိုင်တူ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
“မင်းကို ရှာတွေ့ပြီ ”
ရုတ်တရက် ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုက မေဒေါင်ကွမ်း၏ အရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုက်ဟောက်ယွီက မေဒေါင်ကွမ်းအား သေလုမတတ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းထဲက သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အရိပ်အယောင်များကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိချေ။
မေဒေါင်ကွမ်း၏ ရယ်မောသံက ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တစ်ဖက်လူကို စိုက်ကြည့်နေမိခဲ့သည် တစ်ဖက်လူက ဘာဖြစ်လို့ ဤမျှလောက်များပြားလှသော လူအုပ်ကြီးထဲကနေ သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားရတာလဲဆိုတာကို သူ တကယ်ပဲ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
“မင်း ခုနက ထိုက်ဟောက်ဝေကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆဲဆိုလိုက်လို့ သူက ဒေါသထွက်ပြီး သေရင်သေပါစေ အရှုံးမပေးခဲ့တာ ဒီအကြွေးကို ငါ ထိုက်ဟောက်ယွီ မှတ်သားထားလိုက်ပြီ ”
ထိုက်ဟောက်ယွီက အေးစက်လှသော စကားတစ်ခွန်းကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်လျက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
မေဒေါင်ကွမ်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားခဲ့ရပြီး နဖူးပေါ်တွင်လည်း ချွေးစေးများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်
ကောင်းကင်ငါးပါး ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးအဖွဲ့၏ အသံက ထပ်မံ၍ ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
“စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးပြီ ထိုက်ဟောက်ဝေ ရှုံးနိမ့်တယ် ”
ရွှေဟွေးကျောင်းတော်
ကရုဏာတောင်တန်းထံမှ ပြင်းထန်လှသော ရယ်မောသံကြီးတစ်ခု ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကျိုရွှမ်နတ်ဘုရားတောင်တန်း
ကော်ယန်လီက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး သံချေးရောင်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်လျက် ဟင်းလင်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည် မရေမရာသော အခြေအနေအတွင်း၌ သူသည် ဤနေရာနှင့် အလွန်အမင်း ဝေးကွာလှသော နေရာဆီမှ ထိုပြင်းထန်လှသော ရယ်မောသံကြီးကို ကြားသိလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။