အခန်း ၂၁၆၇
Vol. 217 Ch. 2167
အခန်း (၂၁၆၇) ငါမလာခင်ကတည်းက စုံစမ်းထားပြီးသားပဲ
နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာမျှ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက ထိုပလက်ဖောင်းထက်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ကန့်လန့်ကာကြီး ကျရောက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် နောက်ဆက်တွဲ ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်ရှိ သူတော်စင်တိုင်း၏ တိုက်ပွဲသတင်းအချက်အလက်များကို ဖော်ပြထားပေသည်။
သို့သော်လည်း ဘက်ပေါင်းစုံမှ သူတော်စင်များကမူ ခုနက တိုက်ပွဲအတွင်း၌သာ စိတ်အာရုံ နစ်မြောနေကြဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များနှင့်အတူ အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြရသည်
“ငါပြောရဲတယ် အဲဒီဖန့်ချန်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်ကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်မျိုးမျိုး သေချာပေါက် ရှိနေလိမ့်မယ် မဟုတ်ရင် ထိုက်ဟောက်ဝေက ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူ သေသွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး ”
“ငါလည်း မင်းလိုပဲ တွေးမိတယ် တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်က လွယ်လွယ်နဲ့ အာနိသင်မဲ့သွားမှာ မဟုတ်ဘူး တစ်ခုခုက မမြင်ကွယ်ရာကနေ နှိမ်နင်းထားတာမျိုး မဟုတ်ရင်ပေါ့ ”
“ထိုက်ဟောက်ဝေက အခုတစ်ကြိမ် တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းလွန်းတယ် တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ စစ်ဆေးရေးအရာရှိက ဖန့်ချန်သာ မဟုတ်ခဲ့ရင် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမရဲ့ အဆင့်အတန်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး တကယ်ရှိခဲ့တာ ”
လျဲ့ချန်ကျူးနှင့် ရှကျိတို့က ကြားသိလိုက်ရသဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လျက် ပြုံးလိုက်ကြမိသည် နောက်ဆုံးလူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်
“ဒါကတော့ ပြောရခက်လိမ့်မယ် ထိုက်ဟောက်ဝေအနေနဲ့ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်လာချင်တယ်ဆိုရင် အဆင့်တစ်ရာမြောက်မှာ ရှိနေတဲ့ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားကို အောက်ကို ဖိနှိပ်ပစ်ရမှာပဲ ”
သူတော်စင်အပေါင်းတို့က ခဏမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။
အဆင့်တစ်ရာမြောက်မှာ ရှိနေတဲ့လူက ဖန့်ချန် မဟုတ်ပါလား။
ထို့ကြောင့် ထိုက်ဟောက်ဝေသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤလူအား ကျော်ဖြတ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ အဆုံးသတ်က ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။
……
……
“ဖန့်အစ်ကို…… ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေပဲနော် ”
“ကံကောင်းလို့ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဖန့်အစ်ကိုထက် အဝေးကြီး ညံ့ဖျင်းနေသေးလို့ပေါ့ မဟုတ်ရင် ဖန့်အစ်ကိုလို ပြိုင်ဘက်မျိုးနဲ့ တွေ့ရင် ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်မိလိမ့်မယ် ”
ဖန့်ချန်၏ အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရှေ့သို့ တိုးကပ်လာကာ ဝမ်းမြောက်စကား ပြောဆိုလိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ အံ့ဩချီးကျူးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ဝမ်းမြောက်စကား ပြောဆိုရင်းနှင့်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ခြင်းများကိုလည်း တစ်ပါတည်း ပြုလုပ်လိုက်ကြသဖြင့် အားလုံးက အသိအကျွမ်းများ ဖြစ်သွားကြရသည်။
နောင်တစ်ချိန် အပြင်လောက၌ တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိခဲ့ပါကလည်း လူသိသူသိများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။
“ ဖန့်ချန်…… နင်က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေရတာလဲလို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ မူလက နင့်ဆီမှာ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရှိနေတာကိုး ဒါက ချွိဆွေ့ နတ်ဘုရားရောင်ခြည် မဟုတ်လား မသိဘူး ”
ကျောက်ယွီချင်က အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သလို အနည်းငယ်လည်း စုစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေခဲ့ရသည်
“ငါကြားဖူးတာကတော့ ချွိဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်က တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်ကို အတိအကျ နှိမ်နင်းနိုင်ပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ ဆန်းကြယ်မှုကိုလည်း ချေဖျက်ပေးနိုင်တယ်တဲ့ ”
“ငါ ချွိဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားခြင်း မရှိပါဘူး ထိုက်ဟောက်ဝေ နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်က အဆင့်မမှီသေးလို့ မျှော်လင့်ထားသလောက် အာနိသင်မရှိတာ ဖြစ်လိမ့်မယ် ”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။
အဆင့်မမှီသေးတာ ဟုတ်လား
ကျောက်ယွီချင်က သေချာ တွေးတောမိလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။
“ဟုတ်သားပဲ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ရမယ် ထိုက်ဟောက်ဝေရဲ့ အောက်ခြေအခြေခံက နင်နဲ့ အဝေးကြီး ကွာခြားလွန်းတယ် အားလုံးက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တူတူချင်း ဖြစ်ပေမယ့် နင်နဲ့ သူကြားက ကွာဟချက်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်နဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်ကြားက ကွာဟချက်လို့ ပြောရင်တောင် လွန်မယ်မထင်ဘူး။
တကယ်လို့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတာ မကြာသေးဘဲ အဆင့်မမှီသေးဘူးဆိုရင် အာနိသင်မဲ့သွားဖို့က တကယ်ကို လွယ်ကူပါတယ် ”
ဤနေရာသို့ ပြောဆိုမိလိုက်သည့်အခါ ကျောက်ယွီချင်၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ စိတ်မကောင်းခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။
“သူကလည်း ကံမကောင်းရှာဘူးလို့ ပြောရမယ် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းကသာဆိုရင် တိန့်ဆွေ့နတ်ဘုရားရောင်ခြည်လို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာနဲ့တင် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမထဲမှာ နေရာတစ်နေရာကို လုံးဝ အပိုင်ရနိုင်တာ ယခုတော့ သူက နင့်လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဆိုတော့ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမထဲက တည်ရှိမှု တော်တော်များများလည်း ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားကြလိမ့်မယ် ထင်တယ် ”
ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ကြရသည်။
ကျောက်ယွီချင်နှင့် ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးလူက ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လက်ဝါးချင်းယှက်လျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ကျောင်းသား ဖန့်ချန်…… မင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ပွဲ ဆယ်ပွဲလုံးမှာ အောင်ပွဲအလီလီ ဆွတ်ခူးနိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ် ”
စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် သူမသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
ဖန့်ချန်သည်လည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်း၏ ခေါ်ဆောင်မှုနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။
သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကလည်း သူနှင့်အတူ တစ်ချိန်တည်းနီးပါး ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများက ပူပြင်းလှသော နေမင်းကြီးများကဲ့သို့ ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့ပြီး ထိုအလင်းတန်းက ဟင်းလင်းပြင်၏ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရသည်။
“ဟူး…… ကျုပ်က ရွှေစက်ဝိုင်းကျောင်းတော်က ယူဝမ်ရှန်း ပါ”
ပြိုင်ဘက်က စိတ်ရှုပ်ထွေးလှသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဖန့်ချန်အား လက်ဝါးချင်းယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး စကားပြောဆိုပုံက တော်တော်လေး ယဉ်ကျေးပျော့ပျောင်းလှသည်။
ရွှေစက်ဝိုင်းကျောင်းတော် ဟုတ်လား ကောင်းကင်ယံ အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့က တည်ရှိမှုပဲ……
ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ရင်း လက်ဝါးချင်းယှက်လိုက်သည်။
“ရွှေဟွေးကျောင်းတော်…… ဖန့်ချန် ”
“ငါသိပါတယ် ခုနတင် မင်း ထိုက်ဟောက်ဝေကို စစ်ဆေးတဲ့ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ပြီးသွားတာ ”
ယူဝမ်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“မင်းနဲ့ ငါကြားက တိုက်ပွဲကိုတော့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်မနေကြတော့ဘူး မဟုတ်လား ”
“မင်းက ရှီးမျိုးနွယ်စုက မဟုတ်ဘူးမလား ”
ဖန့်ချန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး ”
ယူဝမ်ရှန်းက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာပဲ ရှီးမျိုးနွယ်စု ရှိတာလေ ငါတို့ ကောင်းကင်ယံ အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ ရှီးမျိုးနွယ်စု မရှိဘူး ”
“ဒါဆိုရင်တော့ အသက်နဲ့ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး အနိုင်အရှုံး ခွဲခြားနိုင်ရင် ရပါပြီ ”
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာမျှ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီးနောက်
ယူဝမ်ရှန်းက ကြည်ညိုလေးစားလှသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လက်ဝါးချင်းယှက်လိုက်သည်။
“ဖန့်အစ်ကို့ရဲ့ အရည်အချင်းက ပိုပြီး မြင့်မားပါတယ် ငါ တကယ်ပဲ အရှုံးပေးပါတယ် နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးရရင် ပြန်တိုက်ကြတာပေါ့ ”
“ရပါတယ်”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် လက်ဝါးချင်းယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင်မူ ယူဝမ်ရှန်းသည် ၎င်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပလက်ဖောင်းထက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
အနီးအနားတွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားအချို့က စောင့်ဆိုင်းနေကြဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။
“ယူဝမ်ရှန်း ဘယ်လိုလဲ ရှုံးလား နိုင်လား ”
၎င်းအတွင်းမှ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ဦးက စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယူဝမ်ရှန်းက မျက်လုံးကို တစ်ချက်စောင်းလိုက်မိသည်။
“တခြား ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ သူက အနည်းဆုံးတော့ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမရဲ့ ထိပ်တန်း အဆင့်ရှစ်ဆယ်အတွင်းကို ဝင်နိုင်တဲ့လူပဲ ငါက အဆင့်ကိုးဆယ့်ကိုး သက်သက်ပဲဟာကို သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ သဘာဝကျကျပဲ ရှုံးသွားတာပေါ့ ”
“ကြည့်ရတာ ငါတို့ ခန့်မှန်းထားတာ မမှားဘူးပဲ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းပကားက ငါတို့ထက် အများကြီး သာလွန်လွန်းတယ်။
တကယ်လို့ အဆင့်ရှစ်ဆယ်အတွင်း ဝင်နိုင်တယ်ဆိုရင် ကိုးဆယ့်ကိုးနဲ့ကြားက ကွာဟချက်က နည်းနည်း ကြီးမားသွားပြီ မင်းရှုံးတာလည်း ပုံမှန်ပါပဲ ”
“ဟူး…… ငါတော့ အဆင့်တစ်ရာအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ တကယ်လို့ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ထပ်ရှုံးမယ်ဆိုရင်…… ပြုတ်သွားနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် ရှိနေပြီ ”
ယူဝမ်ရှန်းက အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသည်။
နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမရဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုက တကယ်ကို ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။
မိမိကိုယ်တိုင် အရင်တုန်းက နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့စဉ်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့မှုများကို တွေးတောမိလိုက်တိုင်း တကယ်လို့များ မိမိသာ ပြုတ်သွားခဲ့ပါက နောက်ကွယ်တွင် မည်မျှလောက် ကောလာဟလ စကားများနှင့် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသံများကို ခံရမလဲဆိုတာ သူ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
“ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းက သူများထက် မမှီတာပဲဟာကိုး ဒါဆိုရင်လည်း နောက်ထပ် ကြိုးစားရုံပေါ့ ”
ယူဝမ်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းအလင်းတန်းများက ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ကြည်ခိုင်မာလာခဲ့ရသည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်အတွင်း၌ လူတော်တော်များများက ဖန့်ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံစိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားချင်းအကြား တိုက်ခိုက်မှုများက တိုက်ပွဲပြန်လည်ပြသခြင်းမျိုး ရှိလာမည် မဟုတ်သည့်အတွက်ကြောင့် သာမန်သူတော်စင်များအနေနှင့် အသေးစိတ်ကို လုံးဝ မမြင်တွေ့နိုင်ကြချေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံထက်က ကန့်လန့်ကာကြီးကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့်သာ ဖန့်ချန်၏ နောက်ဆက်တွဲ အောင်ပွဲရလဒ်များကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်ကြပေသည်။
“ပြိုင်ဘက်တွေက ပိုပြီး သန်မာလာကြပြီပဲလား……”
တုန်းဖန်းဟို့ ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဝုန်းခနဲ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး ပလက်ဖောင်းထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အငွေ့အသက်များက အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့ရပြီး ၎င်းက စွမ်းအင်များကို အလွန်အမင်း အသုံးပြုထားရသည့် လက္ခဏာ သေချာပေါက် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ကံကောင်းသည်က ယခုတစ်ကြိမ် ပြိုင်ဘက်က ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲပါသော်လည်း သူက အနိုင်ရရှိခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူက ခေါင်းကို မော့လျက် ဖန့်ချန်၏ အမည်နာမကို ရှာဖွေလိုက်ရာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်အမည်က ထပ်မံ၍ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြန်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့သည်။
“ထပ်နိုင်ပြန်ပြီပဲ ဒီပွဲနဲ့ဆိုရင် သူက ငါးပွဲဆက်တိုက် နိုင်သွားခဲ့ပြီ အဆင့်ကလည်း တိုက်ရိုက်ပဲ ကိုးဆယ့်ငါးအထိ ရောက်သွားခဲ့ပြီ……”
ကံကောင်းသည်က သူ၏ တိုက်ပွဲရလဒ်ကလည်း မညံ့ဖျင်းလှချေ ဖန့်ချန်၏ တည်ရှိမှုက သူ၏ နှလုံးသားထဲက ကြိုးစားလိုစိတ်ကို ပိုမို၍ တောက်လောင်စေခဲ့ရသည်။
အချိန်က တဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်
တိုက်ပွဲတစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်နှင့်အမျှ မေဒေါင်ကွမ်း၊ ကျိလင်၊ ချိုင်စစ်ရှို အစရှိသည့် ဖန့်ချန်အား အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်နေကြသည့် လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များသည် မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် ဖန့်ချန်က ကိုးပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
“သူ့ရဲ့ အဆင့်က ကိုးဆယ့်တစ်အထိ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ”
မေဒေါင်ကွမ်းက တစ်ချက် တွေးတောတွက်ချက်လိုက်မိပြီး မျက်ဝန်းအလင်းတန်းများက ပိုမို၍ မှေးမှောင်သွားခဲ့ရသည်။
အဆင့်ကိုးဆယ့်တစ်ဆိုသည့် နေရာကို ထားလိုက်ပါဦး အဆင့်တစ်ရာဆိုသည့် နေရာကပင် သူ့အတွက်တော့ လှမ်းကိုင်ရန် ခက်ခဲလွန်းလှသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
“သူ့ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး သူက အနှေးနဲ့အမြန် ပိုပြီး သန်မာတဲ့ တည်ရှိမှုတွေနဲ့ တွေ့ရဦးမှာပဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေဆုံးသွားနိုင်မယ့် ဘေးအန္တရာယ်က ရှိနေတုန်းပဲ ဘယ်သူက နောက်ဆုံးအထိ အသက်ရှင်နိုင်မလဲဆိုတာပဲ အဓိကအနိုင်ရသူ ဖြစ်လိမ့်မယ် ”
ဤသို့ တွေးတောမိလိုက်မှသာ မေဒေါင်ကွမ်း၏ စိတ်ခံစားချက်က အနည်းငယ် ပြန်လည်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ရတော့သည်။
“ဖန့်ချန်က တိုက်ရိုက်ပဲ ဆယ်ပွဲဆက်တိုက် နိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား ငါကြားဖူးတာကတော့ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမရဲ့ အဆင့်က အဆင့်အနည်းငယ် တက်လှမ်းသွားတိုင်း ဆုလာဘ်တွေ ရှိတတ်တယ်ဆိုတာပဲ ”
“အခုတစ်ကြိမ် ဖန့်ချန်က ဆုလာဘ် တော်တော်များများ ရနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ် သူ့နောက်ကွယ်က ကျောင်းတော်ကလည်း အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရနိုင်မလား မသိဘူး ”
ဘက်ပေါင်းစုံမှ သူတော်စင်များသည် နှလုံးသားထဲ၌ တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချနေမိကြသည်။
နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမအတွင်း ဖန့်ချန်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တူတူချင်း ရှိနေကြသည့် ကျောင်းသားများသည်လည်း မရေမရာသော အခြေအနေအတွင်း၌ ဖန့်ချန်၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုကို မြင်တွေ့နေကြရပြီ ဖြစ်သည်။
……
……
“ရွှေဟွေးကျောင်းတော်…… ဖန့်ချန် ”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် လက်ဝါးချင်းယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်
တစ်ဖက်လူကတော့ ယခုတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်အတွင်း သူ၏ နောက်ဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ပေသည်
ဤလူအား အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် သန့်စင်သော သွေးဗောဓိသီး နှစ်လုံးကို ရရှိနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
“တန်လင်ကျောင်းတော်…… ကော်ဟုန် ”
ပြိုင်ဘက်က မျက်နှာအမူအရာ မရှိဘဲ မျက်ဝန်းအလင်းတန်းများက အေးစက်လှသည်။
ဖန့်ချန်က ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ရသည်
“မင်းက ကာကွယ်ရေးဆရာကော် ရဲ့ ဆွေမျိုးရင်းချာ မဟုတ်လား ”
“ငါ မဟုတ်ဘူး ”
ကော်ဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
“ငါမလာခင်ကတည်းက စုံစမ်းထားပြီးသားပဲ ”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။