အခန်း ၆၀၁
Vol. 56 Ch. 601
အပိုင်း (၆၀၁)
ထိုစဉ်မှာပင် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသည့် ဓားအဖိုးအိုက သူ၏လက်ထဲရှိ ‘ခွေးရိုက်တုတ်’ ကို လှမ်း၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်ပြီး -
“ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်... မင်းက မကြာသေးခင်ကမှ ‘ခွေးရိုက်တုတ်သိုင်း’ ကို လေ့လာထားတာဆိုတော့... ဒီတုတ်က အခုကစပြီး မင်းကိုင်ဖို့ပဲ”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်...” ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသည့် လှံနတ်ဘုရားက ခွေးရိုက်တုတ်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ခွန်အားများ ချက်ချင်း တိုးပွားလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုတုတ်ကို လှံတစ်စင်းကဲ့သို့ အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း လှံသိုင်းပညာတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေ၏။
ဒီအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့် မဟာဝူအင်ပါယာမှ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်မှာ ထပ်မံ၍ ကြောင်အမ်းသွားရပြန်သည်။
သူဖုန်းစားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးက ဒီလောက်အထိ တည့်နေကြတာလား။
သူသည် ယခင်က သူဖုန်းစားဂိုဏ်း၏ အကြောင်းကို သတိထားမိခဲ့ဖူးသဖြင့်... အပေါ်ယံတွင် ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ဦးက သင့်မြတ်သယောင် ရှိသော်လည်း၊ ကွယ်ရာတွင်မူ ရန်ငြိုးများ ရှိနေကြသည်ကို သူသိထားသည်။
သို့သော် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်ထုံကျန်းသည် ခွန်အား မတောင့်တင်းခဲ့သဖြင့်သာ ဂိုဏ်းချုပ်၏အောက်တွင် ငြိမ်ခံနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုမူ သူသည်လည်း ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါလျက်... သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးက ဘာဖြစ်လို့ ပိုပြီး ကောင်းမွန်လာရတာလဲ။
“ဝူထျန်းဝမ်... လာပြီး အသေခံစမ်း...” လှံနတ်ဘုရားသည် သူ၏တုတ်ကို လျှပ်တပြက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ဓားအဖိုးအို၏ လက်ထဲတွင်လည်း ချွန်ထက်လှသော ဓားတစ်စင်း ပေါ်လာခဲ့ပြီး အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။
မဟာဝူ၏ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကိုဆိုလျှင် ရင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း၊ နှစ်ယောက်ဆိုလျှင်တော့ သူ့အတွက် လွန်လွန်းလှသည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက်... အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြရအောင်လေ... လက်ပါဖို့ မလိုပါဘူး...”
“ဘာတွေ စကားပြောနေဦးမှာလဲ... အရင်ဆုံး တိုက်ကြတာပေါ့... ငါ့တုတ်ချက်ကို မြည်းစမ်းကြည့်စမ်း...”
ထို့သို့ဖြင့် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် သုံးဦးသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ချက်ချင်း ဆင်နွှဲကြတော့သည်။
မဟာဝူ သိုင်းပညာရှင် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်... သူသည် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးကို တစ်ယောက်တည်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ဘဲ၊ အကွက်ပေါင်း တစ်ရာပင် မပြည့်မီမှာတင် အရေးနိမ့်ကာ အသက်လုပြီး ထွက်ပြေးရတော့သည်။ ဓားအဖိုးအိုနှင့် လှံနတ်ဘုရားတို့ကလည်း နောက်ကနေ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြသည်။
ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ထွက်ပြေးသွားရပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ မဟာဝူဘက်မှ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များလည်း ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြတော့သည်။
ထိုအခါ သူဖုန်းစားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည် - “ပြည်သူတို့... ဒီနေ့ကတော့ ငါတို့ လွတ်မြောက်မယ့်နေ့ပဲ။ ငါတို့နောက်ကို လိုက်ပြီး နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ကြမယ်...။ မင်းဆိုးမင်းညစ်တွေကို ဖြုတ်ချပြီး ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးကြမယ်...။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့တွေ ကောင်းစားတော့မယ်...”
“တိုက်ကြဟေ့...” ဒေသခံ ပြည်သူလူထုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နန်းတော်မြို့ရိုးအတွင်းသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။
တစ်ရက်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာတင်... သူတို့သည် ဧကရာဇ်ကို နန်းချနိုင်ခဲ့ပြီး မဟာရှနိုင်ငံတော်ထံ သစ္စာခံကြောင်း ကြေညာလိုက်ကြသည်။
ထို့နောက်တွင် ဓားအဖိုးအိုနှင့် လှံနတ်ဘုရားတို့သည် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းသားများကို ဦးဆောင်ကာ တစ်နိုင်ငံပြီး တစ်နိုင်ငံ ကူးသန်းသွားလာရင်း၊ ထိပ်တန်းအင်ပါယာကြီး လေးခု၏ အခြေစိုက်စခန်းများကို လိုက်လံချေမှုန်းခဲ့ကြပြီး... ပြည်သူလူထု လွတ်မြောက်ရေးနှင့် သူတို့၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ရေးအတွက် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးပမ်းပေးခဲ့ကြသည်။
“မိဘပြည်သူတို့... ငါတို့က သူတောင်းစားအုပ်စု ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို နားလည်ပါတယ်။ မင်းတို့ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကို ငါတို့က ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားဖူးပါတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့တွေ ငြိမ်ခံမနေနိုင်တော့ဘူး...”
“ငါတို့တွေ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းမနေဘဲ... အမှောင်ထုကို တွန်းလှန်ပစ်ကြမယ်...”
“ဒါကြောင့် မင်းဆိုးမင်းညစ်တွေရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကို ဖြုတ်ချဖို့ အားလုံး လက်တွဲကြပါ...။ ငါတို့ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာရှိတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို အရယူကြစို့...”
သူဖုန်းစားဂိုဏ်း၏ ကျယ်လောင်သော နှိုးဆော်မှုများနှင့် ကူညီပံ့ပိုးမှုများကြောင့် တစ်နိုင်ငံပြီး တစ်နိုင်ငံ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
ပြည်သူလူထုမှာ ကျေးဇူးတင်လွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ဝဲလာကြပြီး သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို လက်မထောင်ပြကာ - “သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက တကယ့်ကို ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်တဲ့ ဂိုဏ်းပဲ...” ဟု ချီးကျူးကြတော့သည်။
ထို့ကြောင့် သူဖုန်းစားဂိုဏ်း၏ သတင်းမှာ အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
၎င်းကို အားကျကာ သိုင်းလောကမှ ထက်မြက်သော လူငယ်အများအပြားက သူဖုန်းစားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသဖြင့် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ထိပ်တန်း အင်ပါယာကြီး လေးခုသာလျှင် ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲနေကြတော့သည်။
မဟာဝူအင်ပါယာ၏ နန်းတော်အတွင်း၌ မဟာဝူဧကရာဇ်သည် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး မှောင်မည်းနေပြီး - “သောက်ကျိုးနည်း... အဲဒီသူတောင်းစားတွေက အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာနေတာပဲ။ ငါ့ကို တော်လှန်ရဲတာ တကယ့်ကို အတင့်ရဲလွန်းတယ်။ ဘယ်သူရှိလဲ... ငါ့အတွက် အဲဒီသူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်စမ်း...”
“အရှင်မင်းကြီး... အမျက်ဒေါသကို လျှော့ပါဦး... သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ဖို့ မလွယ်ပါဘူး...”
အမတ်အိုကြီးတစ်ဦးက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည် - “အခုဆိုရင် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက အင်အားတောင့်တင်းပြီး လက်နက်အင်အား စုံလင်နေရုံတင်မကပါဘူး... ကျွမ်းကျင်သူတွေလည်း တိမ်တိုက်တွေလို များပြားနေပြီး ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်တောင် ဦးဆောင်နေတာပါ။ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့ဘက်က ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို စုပေါင်းစေလွှတ်ရမှာ ဖြစ်သလို၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ‘ဘိုးဘေး’ ကို ပင့်ဖိတ်ရမှာပါ အရှင်မင်းကြီး...”
ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို စုပေါင်းစေလွှတ်ရမယ် ဟုတ်လား။
သူ့ရဲ့ မဟာဝူအင်ပါယာမှာ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်က အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပြီး၊ အချို့မှာ အရေးကြီးသော နေရာများကို စောင့်ကြပ်နေရသဖြင့် အလွယ်တကူ စေလွှတ်၍ မရနိုင်ချေ။
ဘိုးဘေးကြီးကို ပင့်ဖိတ်ဖို့ဆိုတာကလည်း...
အကယ်၍ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးအတွက်နဲ့ ဘိုးဘေးကြီးကို သွားပြီး ပင့်ဖိတ်နေရမယ်ဆိုရင်၊ သူ့အနေဖြင့် ဧကရာဇ်လုပ်နေဖို့ မလိုတော့ချေ။
မဟာဝူဧကရာဇ်က စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် - “ဒါဆိုရင် မဟာဝူနယ်မြေအတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းသားအားလုံးကို ဖမ်းဆီးလို့မရဘူးလား...”
“အရှင်မင်းကြီး... ဒါကလည်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...” အမတ်အိုကြီးက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြုံးရင်း လျှောက်တင်လိုက်သည်။
“သူဖုန်းစားဂိုဏ်းသားတွေက သန်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေတာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ တိုင်းပြည်နယ်နိမိတ်ထဲမှာတင် ရာဂဏန်း၊ ထောင်ဂဏန်းမကဘဲ သိန်းနဲ့ချီ ရှိနိုင်ပါတယ်။ သူတို့တွေက လမ်းမတွေပေါ်က သာမန်သူတောင်းစားတွေနဲ့ ရောနှောနေကြတာပါ...”
“အခုအချိန်မှာ အစာရေစာ ရှားပါးမှုကြောင့် သာမန်ပြည်သူတွေကပါ သူတောင်းစားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး သူဖုန်းစားဂိုဏ်းထဲ ဝင်နေကြတာပါ။ ဒါကြောင့် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းသား ဘယ်လောက်ရှိလဲ၊ ဘယ်နေရာမှာ ရှိလဲဆိုတာကို အတိအကျ မသိနိုင်ပါဘူး...”
“အကယ်၍ သူတို့အားလုံးကို ဇွတ်အတင်း လိုက်လံဖမ်းဆီးမယ်ဆိုရင် တိုင်းပြည်အတွင်း အဓိကရုဏ်းကြီး ဖြစ်သွားနိုင်တာမို့... အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ သေချာ စဉ်းစားတော်မူပါ...”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မဟာဝူဧကရာဇ်သည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး - “ဒါဆို မောင်မင်းတို့ပြောချင်တာက ငါက သူတို့ကို ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူးလို့ ပြောချင်တာလား...”
အမတ်အိုကြီးသည် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး နှုတ်ဆိတ်ခြင်းဖြင့်သာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ။ မင်းတို့အားလုံး အသုံးကို မကျဘူး။ ငါ့မျက်စိရှေ့က ထွက်သွားကြစမ်း...”
“အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး...”
အမတ်အိုကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မဟာဝူဧကရာဇ်သည် သူ၏ဒေါသများကို ပေါက်ကွဲပစ်လိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ထားလိုက်ရတော့သည်။
သူ ဘာတတ်နိုင်ဦးမှာလဲ။
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက အရိုးထဲအထိ စွဲကပ်နေတဲ့ အနာဆိုးကြီးလို တိုင်းပြည်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းထဲအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေတာ ဖြစ်သည်။ ညစ်ပတ်ပေရေပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသလို၊ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့လည်း အလွန်ခက်ခဲလှသည်။
သူတို့ကို ဇွတ်အတင်း ဖယ်ရှားဖို့ ကြိုးစားရင်... ရန်သူကို တစ်ထောင်သတ်ဖို့ မိမိဘက်က ရှစ်ရာလောက် အထိနာရမည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။
သိုင်းလောကက ဂိုဏ်းလေးတစ်ခုအတွက်နဲ့ မိမိရဲ့ အင်အားကို အလဟဿ အကုန်ခံဖို့ မလိုပေ။
ကျန်တဲ့ အင်ပါယာကြီး သုံးခုကလည်း အခြေခံအားဖြင့် လက်လျှော့လိုက်ကြရပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ထိပ်တန်းအင်ပါယာကြီး လေးခု၏ တားဆီးပိတ်ပင်မှု မရှိတော့သဖြင့် တခြားနိုင်ငံအများအပြားသည် မဟာရှနိုင်ငံတော်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပိုမိုတိုးဝင်လာကြတော့သည်။
လင်းပိုင်ဖန်ကတော့ လာသမျှလူကို ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိဘဲ အားလုံးကို လက်ခံခဲ့သည်။
ထိုနိုင်ငံများသည် အရပ်ရပ်တွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး အချို့မှာ တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံ နယ်နိမိတ်ချင်း မထိစပ်သော်လည်း၊ နိုင်ငံအများအပြားသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မသိလိုက်ဘဲ မဟာရှနိုင်ငံတော်၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
တောင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်လည်း မဟာရှ။
မြောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်လည်း မဟာရှ။
အရှေ့ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်လည်း မဟာရှ။
အနောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်လည်း မဟာရှ။
ဘယ်နေရာကြည့်ကြည့် မဟာရှနိုင်ငံတော်ကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။
ထို့ကြောင့် ထိုနိုင်ငံများသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းပင် မပြုတော့ဘဲ သစ္စာခံကာ မဟာရှနိုင်ငံတော်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာကြတော့သည်။
မဟာရှနိုင်ငံတော်၏ နယ်နိမိတ်သည် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။
တစ်လကြာပြီးနောက်... လင်းပိုင်ဖန်က အင်ပါယာ မြေပုံကို ထပ်မံဖွင့်လှစ်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်းသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အင်ပါယာ မြေပုံ ( အဆုံးစွန် အဆင့်)
ပိုင်နက်နယ်မြေ ဧရိယာ: စတုရန်းလီ ၅၂ သန်း (စိုက်ပျိုးနိုင်သောမြေ စတုရန်းလီ ၂၈.၅ သန်း)
နိုင်ငံတွင်း အရင်းအမြစ်: ငွေတေး ၈.၅ ဘီလီယံ (ရွှေတွင်း ၁၈ ခု၊ ငွေတွင်း ၃၀၊ ကြေးတွင်း ၅၀၊ သံတွင်း ၁၂၀...)
လူဦးရေ: ၅၄၀ သန်း ( လူချမ်းသာ ၁%၊ သာမန်ပြည်သူ ၄၅%၊ ဆင်းရဲသား ၅၄%)
စစ်အင်အား: ၈.၁ သန်း (မဟာကောင်းကင်အဆင့် ၁ ယောက်၊ ကောင်းကင်အဆင့် ၉ ယောက်၊ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ၂၁၆ ယောက်၊ ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်း သိုင်းပညာရှင် ၄၈,၀၀၀...)
စုစုပေါင်း နိုင်ငံတော်စွမ်းအား: ၈၄,၀၀၀ (နတ်ဘုရားအင်ပါယာအဆင့်)
ပိုင်နက်နယ်မြေ ဧရိယာသည် စတုရန်းလီ ၁၂ သန်းကျော် တိုးပွားလာခဲ့သည်။
နိုင်ငံတွင်း အရင်းအမြစ်သည် ငွေတေး ၁.၅ ဘီလီယံ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
လူဦးရေသည် သန်း ၁၂၀ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
စစ်အင်အားတွင်မူ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှု မရှိပေ။
သို့သော် နိုင်ငံတော်၏ ဖွံ့ဖြိုးမှုအဆင့်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ၁၂,၀၀၀ အထိ မြင့်တက်သွားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
“ဒင်!... ကစားသမားရဲ့ နိုင်ငံတော်အင်အား မြင့်တက်လာတဲ့အတွက်... သင်၏အစွမ်းကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီး၊ ‘ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းခြောက်သွယ် လက်သီးသိုင်းကွက်’ ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်သည်”
“ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းခြောက်သွယ် လက်သီးသိုင်းကွက်ဟာ ကြီးမြတ်လှတဲ့ လောကကြီးတစ်ခု၏ အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာရပ် ဖြစ်သည်။ ဒီလက်သီးကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်ရင် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း လမ်းခြောက်သွယ်ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တောင်တန်းတွေကို ပြိုလဲစေကာ ပင်လယ်တွေကို ဗလောင်ဆန်စေနိုင်ပြီး၊ နေနဲ့လရဲ့ အရောင်အဝါကို မှိန်ဖျော့သွားစေနိုင်တဲ့အထိ မည်သူမျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်းမရှိတဲ့ သိုင်းပညာပင် ဖြစ်သည်...”
လင်းပိုင်ဖန်သည် ထိုလက်သီးသိုင်းကွက်ကို လျင်မြန်စွာ သင်ယူလိုက်ပြီးနောက်... သူ၏ အင်အားမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ခုန်တက်သွားတော့သည်။