အခန်း ၆၀၅
Vol. 56 Ch. 605
အပိုင်း (၆၀၅)
လင်းပိုင်ဖန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီးနောက် - “မင်းက ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ထင်ရတာလဲ...”
“တကယ်တော့... ကျွန်မ မဟာလော့မင်းဆက်ကို ကူညီပေးနေကတည်းက သံသယဝင်ခဲ့တာပါ...”
စုန့်ယွီဖေးက စတင်၍ ရှင်းပြလိုက်သည် - “အဲဒီတုန်းက မဟာလော့မင်းဆက်ဟာ မဟာရှအင်ပါယာရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ပုံစံတူကို အတုယူပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့တာမို့ အခြေအနေက တော်တော်လေးကို အလားအလာ ကောင်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက အတွင်းလူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အပြင်ကနေပါ ဖျက်ဆီးခဲ့တာကြောင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်။ သူတို့က မဟာလော့မင်းဆက်ထဲမှာ ကမောက်ကမတွေ ဖန်တီးပြီးတာနဲ့ မဟာရှအင်ပါယာဆီ ရောက်လာပြီး အလျင်အမြန်ပဲ အခြေချ နေထိုင်ခဲ့ကြတယ်...”
“ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ပေါင်း သန်းနဲ့ချီပြီး မဟာရှအင်ပါယာထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြတယ်...။ ဒီလောက်ထိ များပြားလှတဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေ မဟာရှအင်ပါယာထဲမှာ အခြေချနိုင်ဖို့ဆိုတာ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...”
“အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်မ သေချာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ရာမှာ မဟာရှအင်ပါယာ အကျပ်အတည်းနဲ့ ကြုံတွေ့ရတိုင်း သူဖုန်းစားဂိုဏ်း ပေါ်လာတတ်တာကို သတိပြုမိခဲ့တယ်။ ခြွင်းချက်မရှိ သူတို့ဟာ ကွယ်ရာကနေ မဟာရှအင်ပါယာကို အမြဲ ကူညီပေးခဲ့ကြတယ်...”
“ဥပမာအားဖြင့်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာသာ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက ကြားကနေ ဝင်ရောက်ပြီး အဆင့်မြင့်အင်ပါယာကြီး လေးခုကို မတားဆီးခဲ့ရင် အဲဒီနိုင်ငံတွေဟာ မဟာရှအင်ပါယာဆီကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ အညံ့ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ အရှင်မင်းကြီး... ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာများ ပြောကြားချင်ပါသလဲ...”
သူမ၏ ရှင်းပြချက် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ စုန့်ယွီဖေးက အဖြေတစ်ခုကို သိလိုစိတ်ဖြင့် လင်းပိုင်ဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အမိုးပေါ်တွင် ဝပ်နေသော ယောင်ယောင်သည်လည်း အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့လျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ နားစွင့်နေမိသည်။
လင်းပိုင်ဖန်ကမူ တည်ငြိမ်မြဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင် - “ဒါပေမဲ့... လူတိုင်း သိကြတဲ့အတိုင်း သူဖုန်းစားဂိုဏ်းနဲ့ မဟာရှအင်ပါယာက ရန်သူတွေလေ။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဟုန်ချီဟိုင် ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကြောင့် ဒဏ်ရာရပြီး အရှက်တကွဲနဲ့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရတာပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါကိုကော မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ...”
“ဒါကတော့...”
စုန့်ယွီဖေးက မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး - “ကျွန်မက လူသားတစ်ယောက်ပဲမို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို အရာရာကို မသိနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေမရှိရင်တောင် ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ လက္ခဏာရပ်မျိုးစုံက သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဟာ မဟာရှအင်ပါယာနဲ့ အလွန် နီးကပ်တဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေပါတယ်...”
လင်းပိုင်ဖန်က လက်ခုပ်တီးလျက် ရယ်မောလိုက်ပြီး - “မင်းရဲ့ အကဲဖြတ်မှုက တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်ပါတယ်။ အခုတော့ ငါ မင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြနိုင်ပြီ...၊ တကယ်တော့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးဟာ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေပဲ။ သူတို့ဟာ အစကတည်းက ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပြီး ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေကြတာပဲ ဖြစ်တယ်...”
စုန့်ယွီဖေးသည် စိတ်ထဲက ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အမှန်တရားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပြန်သည်။
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ သိုင်းလောကတွင် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်သည့်အပြင်၊ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် တပည့်ပေါင်း သန်း ၂၀ ကျော် ရှိသည့် အဖွဲ့အစည်းကြီး ဖြစ်သည်။
ထိုမျှ ကြီးမားလှသော အင်အားစုကြီးကို အရှင်မင်းကြီးက တိတ်တဆိတ်ပင် သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ခဲ့သည်တဲ့လား...။
သူ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါလိမ့်...။
အမိုးပေါ်မှ ယောင်ယောင်သည်လည်း ထိုသတင်းကြောင့် အလွန် အံ့ဩသွားရသဖြင့် အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
စုန့်ယွီဖေးက မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ - “အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာလဲဟင်...”
လင်းပိုင်ဖန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး - “တကယ်တော့... အလွန် ရိုးရှင်းပါတယ်။ လောကမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်ကျိုးစီးပွားနောက်ကိုပဲ လိုက်ကြတာ။ မင်းအနေနဲ့ သူတို့ကို လုံလောက်တဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေ ပေးနိုင်သရွေ့ မင်းအပေါ် သစ္စာမခံမယ့်သူ မရှိဘူး...”
“ဥပမာအားဖြင့်... ငါက သူတို့ကို လုံလောက်တဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာနဲ့ ရာထူးဂုဏ်တွေ ပေးတယ်၊ အဆင့်မြင့် သိုင်းကျမ်းတွေ၊ နတ်ဆေးလုံးတွေနဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တွေကို ထောက်ပံ့ပေးတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် လောကမှာ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မယ့်သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိပါ့မလဲ...”
“အောက်ခြေ ဂိုဏ်းသားတွေအတွက်ဆိုရင်လည်း ငါက သူတို့ကို ဆင်းရဲမွဲတေမှုကနေ လွတ်မြောက်စေပြီး၊ သူတောင်းစားဘဝကနေ ကင်းဝေးစေခဲ့တယ်၊ ဝတ်ကောင်းစားလှတွေ ဝတ်ဆင်ပြီး ဝဝလင်လင် စားသောက်နိုင်မယ့် ဘဝကို ပေးခဲ့တယ်။ ပြောစမ်းပါဦး... ဒီလို သခင်မျိုးကို ဘယ်သူက မမြတ်နိုးဘဲ နေမလဲ...”
“သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက သိုင်းလောကမှာ အင်အားကြီးဂိုဏ်း ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့လည်း ထမင်းစားရတာပဲလေ။ ငါက သူတို့အလိုရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို ပေးနိုင်ခဲ့တော့ သူတို့ ငါ့အပေါ် သစ္စာရှိကြတာဟာ သဘာဝကျတဲ့ အရာတစ်ခုပါပဲ...”
စုန့်ယွီဖေးကမူ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး - “ဒါပေမဲ့... သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ်က ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သဘောတူမှာလဲ...”
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ် ဟုန်ချီဟိုင်သည် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အထွတ်အထိပ် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သောသူက အခြားသူတစ်ဦး၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်ရသည်ကို မည်သို့လျှင် လိုလိုလားလား လက်ခံပါမည်နည်း။
ထို့ပြင် နှစ်ဖက်ကြားတွင်လည်း ရန်ငြိုးရန်စများ ရှိခဲ့ဖူးသေးသည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ဘာလို့လဲဆိုတော့... တကယ့် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ် ဟုန်ချီဟိုင်နဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်တို့က သေဆုံးသွားခဲ့တာ ကြာခဲ့ပြီ။ အခု သူတို့အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေတဲ့ နှစ်ယောက်က ငါကိုယ်တိုင် စေလွှတ်ထားတဲ့ လူတွေပဲ...”
စုန့်ယွီဖေး၏ နှလုံးသားမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရပြန်သည်။
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ် ဟုန်ချီဟိုင်နှင့် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်ထုံကျန်းတို့က သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ယခု ရှိနေသောသူများမှာ အတုအယောင်များ ဖြစ်နေသည် တဲ့လား...။
ဤသတင်းမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍ ဤအကြောင်းအရာသာ သိုင်းလောကထဲသို့ ပေါက်ကြားသွားပါက သေချာပေါက် မုန်တိုင်းထန်သွားပေလိမ့်မည်။
ထိုစဉ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့သော အမိုးပေါ်မှ ယောင်ယောင်သည် အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားရင်း အသံအနည်းငယ် ထွက်သွားခဲ့သည်။
“ဘယ်သူလဲ...” စုန့်ယွီဖေးက မျက်မှောင်ကုတ်လျက် အလွန် နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံး၍ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး - “ဒီလောက်အထိ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့... ဒါ ငါ့ရဲ့ နန်းတော်ပဲလေ၊ ဘယ်သူခိုးက ဒီနေရာမှာ လာပြီး ရမ်းကားရဲမှာလဲ။ အမိုးပေါ်ကို ဆော့ကစားတဲ့ ငှက်ကလေးတွေ လာနားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့...”
စုန့်ယွီဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ စိုးရိမ်လွန်သွားသည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။
သူမသည် ရှေ့မှ ခန့်ညားလှသော အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် - “အရှင်မင်းကြီးကတော့ တကယ့်ကို ဝှက်ဖဲအကောင်းစားတွေကို ဝှက်ထားနိုင်ခဲ့တာပဲ...၊ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို ဘာအသံမှ မထွက်စေဘဲ သိမ်းပိုက်လိုက်တာပဲ။ ဒါသာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားရင် သေချာပေါက် ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်ကုန်တော့မှာ...”
“ပရိယာယ်နဲ့ လှည့်ကွက်အချို့ မရှိဘဲနဲ့ ဒီလောကကြီးထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရပ်တည်နိုင်မှာလဲ...”
လင်းပိုင်ဖန်က သက်ပြင်းချလျက် - “ငါ့ကို သေစေချင်တဲ့သူတွေက အများကြီးပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါက ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေနဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားရတာပေါ့...”
စုန့်ယွီဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ နတ်ဘုရားအင်ပါယာကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် ဤမျှ အမြော်အမြင်ရှိပြီး ပါးနပ်သည်မှာ ပုံမှန်သာဖြစ်သည်။
“ဒီကိစ္စကို မင်းအပြင် တခြားဘယ်သူ သိသေးလဲ...” လင်းပိုင်ဖန်က မေးလိုက်သည်။
“ဒါက ကျွန်မရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပဲမို့ လက်ရှိမှာ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ သိပါသေးတယ်။ တာအိုဂိုဏ်းကလူတွေတောင် မသိကြသေးပါဘူး။ အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်...”
စုန့်ယွီဖေးက လေးနက်စွာဖြင့် - “ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ရင်းပြီး တာအိုနတ်ဘုရားသုံးပါးရှေ့မှာ ကျိန်ဆိုဝံ့ပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ကျွန်မ... တို့ပဲ သိပါတယ်။ အကယ်၍ ပေါက်ကြားသွားခဲ့ရင် ကောင်းကင်က ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို...”
လင်းပိုင်ဖန်က လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ တားမြစ်လိုက်ပြီး - “ကျိန်ဆိုနေဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်း တခြားသူကို ပြောပြရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး...”
“အရှင်မင်းကြီး...” စုန့်ယွီဖေးက နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့... ဒီကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားရင်တောင် ငါ့အပေါ် သိပ်ပြီး သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်လို့ပဲ။ နည်းနည်းတော့ အလုပ်ရှုပ်သွားနိုင်ပေမဲ့ ငါ့အနေနဲ့ အားလုံးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်တယ်...” လင်းပိုင်ဖန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
ယခုအခါ သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက လောကကြီးတစ်ခုလုံး၏ အထွတ်အထိပ် အာဏာကိုပါ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများ ပေါ်ပေါက်သွားလျှင်ပင် သူ့ကို မည်သူက ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။
စုန့်ယွီဖေးသည် ခတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ နားလည်သွားခဲ့သည်။
မဟာရှအင်ပါယာသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ချေ။ လက်ရှိ လောကတွင် တစ်ခုတည်းသော နတ်ဘုရားအင်ပါယာကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အုပ်ချုပ်သူဖြစ်သည့် ဧကရာဇ်၏ အာဏာနှင့် အဆင့်အတန်းမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူက လောကကြီးကို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး မည်သူမျှ မဖီဆန်ရဲကြချေ။ ပြောရလျှင် ကျယ်ပြောလှသော နတ်ဘုရားအင်ပါယာကြီးနှင့် ယှဉ်ပါက သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လွန်းလှသည်။ နှစ်ဖက် ဆက်ဆံရေး ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့လျှင်ပင် မဟာရှအင်ပါယာ၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ပိုမို တိုးတက်စေရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မ စိတ်အေးရပါပြီ...။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကျွန်မ လာရတဲ့ နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်...”
“ဘာကိစ္စများလဲ...”
“ကျွန်မ လာရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့... အရှင်မင်းကြီးကို လာပြီး နှုတ်ဆက်ဖို့ပါပဲ...”
လင်းပိုင်ဖန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး - “နှုတ်ဆက်ဖို့ ဟုတ်လား...”
သူတို့ ဆုံတွေ့ရုံမျှသာ ရှိသေးသည်ကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုရပါသနည်း။ သူမအနေဖြင့် ယခု ထွက်ခွာသွားရမည် ဆိုလျှင်ပင် ဤမျှ လေးနက်စွာ လာရောက် ပြောကြားနေရန် လိုအပ်ပါသလော။ သေချာပေါက် ထိုသို့ မဟုတ်တန်ရာပေ။