အခန်း ၂၄၁

အပိုင်း(၂၄၁)

ကျူးပါကျဲအား ကွမ်ယင် ဂါထာ ကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုပေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းလျိုသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို အပြည့်အဝ ကုသပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။

ညဉ့်နက်လာပြီဖြစ်ရာ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် ခရီးဆက်ရန် မလိုအပ်တော့သဖြင့် သူတို့သည် အပြင်ဘက်၌ပင် နေထိုင်ကာ အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။

ကျူးပါကျဲသည် ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး ယနေ့ဖြစ်ရပ်များကြောင့် အတော်လေး တုန်လှုပ်နေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျန်းကျန်း၊ လျန်လျန်နှင့် အိုက်အိုက်တို့ကြားတွင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ဘဝသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရကာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည့် အချစ်ရေးကိုပင် အရသာခံနေခဲ့လေသည်။

သို့သော်... မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုသုံးဦးစလုံးသည် ဗောဓိသတ်များ ဖန်ဆင်းထားသော အသွင်အပြင်များ ဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။

အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံး၌ ဒေါသထွက်ကာ ရှက်ရွံ့နေသော အိုက်အိုက် တစ်ယောက် ကွမ်ယင် ဗောဓိသတ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချိန်၌ ကျူးပါကျဲမှာ အမှန်တကယ်ပင် အကြောက်လွန်ကာ တောင့်တင်းသွားခဲ့လေသည်။

ယခု ပြန်လည်တွေးတောကြည့်သောအခါသူသည် အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့နေမိလေသည်။

"ဟူး... ဒါက တကယ်ကို ရှက်စရာကောင်းတာပဲ..."

ဤအရာအားလုံးကို တွေးတောရင်း ကျူးပါကျဲသည် သူ၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

အရက်မူးပြီးနောက် ချန်အော်အပေါ် မလျော်ကန်သော အပြုအမူများ လုပ်ခဲ့မှုကြောင့် ဘုံသုံးပါးလုံးတွင် လှောင်ပြောင်စရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင် နောက်ထပ် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ထပ်တိုးလာပြန်လေသည်။

အကယ်၍သာ ဤကိစ္စ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားသွားပါက သူသည် ပို၍ပင် အရှက်ကွဲရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"ပါကျဲ... ဘာလို့ ရှက်နေရမှာလဲ..."

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကို ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လျက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော ကျန်းလျိုသည် ကျူးပါကျဲ၏ တိုးညှင်းသော သက်ပြင်းချသံကို ကြားသောအခါ ခေါင်းလှည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်... ကျူးပါကျဲ၏ အဖြေကို မစောင့်တော့ဘဲ သူက ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ရှက်ရမယ်ဆိုရင်… အဲဒါက ကွမ်ယင် ဗောဓိသတ် ဖြစ်သင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား... တခြားသူတွေ အမြင်မှာ မင်းက ဝက်တစ်ကောင် ဖြစ်နေတာတောင် ကွမ်ယင် ဗောဓိသတ် ကို နမ်းနိုင်ခဲ့တာလေ... ဒါက တစ်သက်လုံး ကြွားလုံးထုတ်လို့ရတဲ့ ကိစ္စပဲ... ဘုံသုံးပါးမှာ မင်းစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သလို လုပ်နိုင်တဲ့ တခြားဝက် တစ်ကောင်မှ မရှိဘူးလို့ ငါ ရဲရဲကြီး ပြောရဲတယ်..."

"ဟင်..."

ကျန်းလျို၏ စကားကြောင့် ကျူးပါကျဲသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွား၏။ ဤရှုထောင့်အသစ်မှနေ၍ သေချာစွာ တွေးတောကြည့်သောအခါ အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

‘ဟုတ်တယ်... ငါက ဘာကို ရှက်နေစရာ လိုလို့လဲ… ကွမ်ယင် ဗောဓိသတ် ကသာ ရှက်နေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား…’

"ဟီးဟီးဟီး... မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး... ဆရာပြောတာ မှန်တယ်..."

ပြန်လည်စဉ်းစားပြီးနောက် ကျူးပါကျဲသည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤဖြစ်ရပ်ကို ဖြန့်ဝေခြင်းက သူ့အတွက် ရှက်စရာကောင်းမည်ဟု သူ ထင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ကွမ်ယင် ဗောဓိသတ် က ပို၍ပင် ရှက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် ဤဖြစ်ရပ်ကို မည်သူကမျှ ဖြန့်ဝေကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဆရာ... ဆရာပြောတာ တကယ်ကို ယုတ္တိရှိတာပဲ..."

ခေါင်းကို အားပါးတရ ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျူးပါကျဲသည် စိတ်မညစ်တော့ပေ။

ထိုထက်ပိုသည်က... ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဗောဓိသတ်များ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း ဆရာဖြစ်သူထံမှ ပညာတစ်ကွက် နှစ်ကွက်လောက်တော့ သင်ယူလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလော။

နောင်တစ်ချိန်တွင် အခြားသော အမျိုးသမီး မိစ္ဆာများ သို့မဟုတ် နတ်သမီးများနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက သူသည် ယခုလိုမျိုး ပိုးပန်းပြီး သူတို့၏ အချစ်ကို မရယူနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဤအတွေးကြောင့် ကျူးပါကျဲ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အတော်လေး ပေါ့ပါးသွားပြီး မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်လာကာ အခြားသော အမျိုးသမီး မိစ္ဆာများ နတ်သမီးများနှင့် ကံစမ်းကြည့်ရန် တွေးတောနေလေတော့သည်။

"နောင်တချိန် ချောမောလှပတဲ့ အမျိုးသမီး မိစ္ဆာ တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ရင်… ဝက်ကြီးငါက သေချာပေါက် အပိုင်သိမ်းပစ်လိုက်မယ်..."

ကျူးပါကျဲသည် တမ်းတမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဗောဓိသတ်များ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း ကျူးပါကျဲသည် ယခင်ကထက်ပင် အောင်မြင်ရန် ပိုမို စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံ ရလေသည်။

ဗောဓိသတ်များ အသွင်ပြောင်းထားသော အမျိုးသမီး သုံးဦးသည် ဤနည်းလမ်းကို အလွယ်တကူ လက်ခံယုံကြည်လွယ်ပုံ ရသဖြင့် ကျူးပါကျဲအား ယုံကြည်မှု များစွာ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဗောဓိသတ်များပင်လျှင် ဤချွဲနွဲ့သော အချစ်စကားများကို မခုခံနိုင်ပါက အခြားသော အမျိုးသမီး မိစ္ဆာများက မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

...

“ကိုယ့်ဆီမှာ မင်းလေးနဲ့ စကားပြောစရာ မရှိဘူး… အချစ်အကြောင်းက လွဲလို့လေ”

"ကိုယ် လမ်းလေးတစ်ခုလောက် မေးချင်လို့ပါ... မင်းရဲ့ နှလုံးသားဆီသွားတဲ့ လမ်းလေးလေ..."

"ဆင်းရဲဒုက္ခ ပင်လယ်ကြီးက အဆုံးမရှိဘူး… နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပါ... ကိုယ့်ဆီကို လှည့်လာခဲ့ပါ..."

အလုပ်မရှိ အားလပ်နေချိန်တွင်ပင် ကျူးပါကျဲသည် ကျန်းလျို သင်ပေးထားသော ချွဲနွဲ့သည့် အချစ်စကား ကိုးဆယ့်ကိုးခွန်းကို တကယ်လိုအပ်လာချိန်၌ မေ့မသွားစေရန်အတွက် သေချာစေရန် ထပ်တလဲလဲ ပြန်လည်ရွတ်ဆိုနေလေသည်။

"သူ စလာပြန်ပြီ..."

ကျူးပါကျဲ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဘေးရှိ စွန်းဝူခုန်းသည် မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်၏။ ဘာမျှမပြောသော်လည်း ဤဝက်သည် အမျိုးသမီး မိစ္ဆာများအပေါ် အလွန်အမင်း စွဲလမ်းနေပြီး အတော်လေး အောက်တန်းကျသည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

'သူ တစ်ခုခုကိုများ နားလည်မှုလွဲနေတာလား...'

ကျူးပါကျဲ၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ ရေရွတ်နေမှုများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျို၏ကတော့ ထိုဝက်စုတ် အနည်းငယ် မျက်ကန်းယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ချွဲနွဲ့သော အချစ်စကားများဆိုသည်မှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုရမည့် စကားများသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူက ၎င်းတို့ကို တကယ့် အမှန်တရားကြီးများအဖြစ် မှတ်ယူထားသည်လော။ သင်ခန်းစာတစ်ခု ပြီးသွားပြီးနောက် ပြန်လည်လေ့လာနေသည့်ပုံပင် ပေါက်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်းလျို၏ အမြင်တွင် ရုပ်ရည်သည်သာ တရားမျှတမှု ဖြစ်လေသည်။ ဝက်တစ်ကောင်က မည်မျှပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော စကားများ ပြောဆိုနေပါစေ အသုံးဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ရုပ်ရည်သည် အမြဲတမ်း အရေးအကြီးဆုံး အချက်ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ဥပမာအားဖြင့် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် မည်သည့် ဝတ်စုံစတိုင်ကိုမဆို ကြည့်ကောင်းအောင် ဝတ်ဆင်နိုင်သော်လည်း သူမသာ ရုပ်ဆိုးနေပါက ဝတ်ဆင်သမျှ အရာအားလုံးသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေမည်။

အလားတူပင် ချောမောသော ကောင်လေးတစ်ယောက်က ချိုသာစွာ စကားပြောလျှင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ရုပ်ဆိုးသော ကောင်လေးတစ်ယောက်က ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့မဟုတ်... ရှေးခေတ်က လူကြီးချင်း စီစဉ်ပေးသော အိမ်ထောင်ရေး အယူအဆကိုပင် ကြည့်လိုက်ပါဦး။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ကောင်လေးကို သဘောကျပါက သူမက "မိဘတွေရဲ့ သဘောအတိုင်းပါပဲ..." ဟု ရှက်သွေးဖြာကာ ပြောဆိုလိမ့်မည်။ သို့သော် သူမက သူ့ကို သဘောမကျပါက "အမေနဲ့ မခွဲချင်သေးလို့..." ဟု ပြောဆိုပေလိမ့်မည်။

ထိုနည်းတူစွာပင်... သူရဲကောင်းတစ်ဦးက အလှမယ်လေးတစ်ဦးကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ကယ်တင်ရှင်သည် ချောမောနေပါက ထိုမိန်းကလေးက မည်သို့ ပြန်လည်ဖြေကြားလေ့ရှိသနည်း။

"အရှင်ရဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေကို ပြန်လည်ဆပ်ဖို့ ကျွန်မမှာ ဘာမှမရှိတဲ့အတွက်… ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မပဲ လက်ထပ်ပေးအပ်ပါရစေ..." ဟုဖြေကြားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကယ်တင်ရှင်သည် ရုပ်ဆိုးသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်နေမည်ဆိုပါကရော။ ထိုအခါ လက်ထပ်မည့်အစီအစဉ်သည် "အရှင်ရဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေကို ပြန်လည်ဆပ်ဖို့ ကျွန်မမှာ ဘာမှမရှိပါဘူး... နောက်ဘဝကျရင် အရှင့်ရဲ့ ကျေးကျွန်အဖြစ် အလုပ်အကျွေးပြုပြီး ဒီကျေးဇူးကို ဆပ်ပါ့မယ်..." ဟု ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ကျူးပါကျဲသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ချွဲနွဲ့သော အချစ်စကားများကို ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်နေသည်ကို နားထောင်ရင်း ကျန်းလျိုသည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းခါလိုက်လေတော့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင် သူကတော့ ချောမောလွန်းသဖြင့် အနာဂတ် အကြောင်း တွေးရင်း ရင်လေးကာ စိုးရိမ်ပူပန် နေရသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပူပန်မှုများကို ကျူးပါကျဲသည် တစ်သက်လုံး နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ ခေတ္တမျှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် ချက်ချင်းပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အဝေးဆီသို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။

"ဆရာ... ဘယ်သွားမလို့လဲ..."

ကျန်းလျို ထွက်သွားရန် ထရပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဘေးရှိ စွန်းဝူခုန်းက မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... မင်းတို့ရဲ့ ဆရာ သဘာဝကိစ္စလေး ဖြေရှင်းဖို့ လိုနေလို့ပါ..."

ကျန်းလျိုက ခေါင်းခါပြရင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ထိုသို့ပြောဆိုရင်း သူသည် ကိုက်အနည်းငယ်ခန့် အဝေးသို့ လျှောက်သွားကာ မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုထဲတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်လေသည်။

စိတ်ထဲမှနေ၍ "သိုလှောင် နေရာလွတ်" ဟူသော အမိန့်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်ရာ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် ပစ္စည်းသိမ်းဆည်းသည့် အကွက်တစ်ခုသည် ကျန်းလျို၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။ အိတ်အသစ်တစ်ခု ထပ်တိုးလိုက်ခြင်းကြောင့် ပစ္စည်းသိမ်းဆည်းရာ နေရာလွတ်တွင် ယခုအခါ အပိုနေရာ ဆယ့်နှစ်ကွက် ရှိနေလေပြီ။

သိုလှောင် နေရာလွတ်ထဲတွင် လှပစွာ အလှဆင်ထားသော ရတနာသေတ္တာ တစ်လုံးလည်း တည်ရှိနေလေသည်။ ၎င်းမှာ အစောပိုင်းက မစ်ရှင်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် သူ ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိခဲ့သော ရာဇဝင် အရည်အသွေး ရတနာသေတ္တာ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခင်က ကျန်းလျို၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ကျူးပါကျဲနှင့် ကွမ်ယင်ဗောဓိသတ် တို့ကြားရှိ ဖြစ်ရပ်များတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သောကြောင့် ဤ ရာဇဝင် အရည်အသွေး ရတနာသေတ္တာ ကို စစ်ဆေးရန် အချိန်ပင် မရခဲ့ပေ။

ယခုမှသာ ၎င်းကို ကြည့်ရှုရန် ကျန်းလျို အချိန်ရသွားလေသည်။

သူ အရင်က ဖွင့်ဖူးခဲ့သော သေတ္တာများကို ပြန်လည်တွေးတောကြည့်လိုက်ရာ၊ ဂိုဏ်းတည်ထောင်ခြင်း တိုကင်၊ လက်နက်ကိရိယာ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး စာလိပ် နှင့် ရှင်သန်ထမြောက်ရေး စာလိပ် အစရှိသည်တို့မှာ ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤရာဇဝင် အရည်အသွေး ရတနာသေတ္တာ ထဲတွင် မည်သို့သော ကောင်းမွန်သည့် အရာများ ပါဝင်နိုင်မည်ကို သူ တွေးတောနေမိလေသည်။

***