အခန်း ၂၄၅

အပိုင်း(၂၄၅)

မိမိအပေါ် အပိုင်အပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိရုံသာမက ကလေးယူချင်ကြောင်းပါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည့် မိစ္ဆာမ တစ်ဦးကို တွေ့ရှိလိုက်ရသောအခါ ပါကျဲ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားခဲ့လေသည်။ ကျန်းလျိုသည် ကွမ်ယင် ဂါထာ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ပြည့်သွားပြီးနောက် ဂါထာကို နောက်ထပ် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရွတ်ဆိုကာ ကျူးကျူး၏ သွေးတန်း ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ပါကျဲသည် ကျူးကျူးကို အနားသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အချစ်စကားများ ပြောဆိုနေလေတော့သည်။

"ဟီးဟီးဟီး... ဆရာ... ဒီအရူးက မိစ္ဆာမ တစ်ကောင်နဲ့ ခရီးအတူသွားနေတယ်... အနောက်ဘုံ က နတ်ဝိညာဉ်တောင်တော် ကို ရောက်တဲ့အခါ တထာဂတ ဒေါသထွက်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားမယ်လို့ ဆရာ မထင်ဘူးလား..."

စွန်းဝူခုန်းက ခုန်ပေါက်ကာ ကျန်းလျို၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

သို့သော် စွန်းဝူခုန်း၏ စကားနှင့်ပတ်သက်၍ ကျန်းလျိုသည် အဖြေမပေးဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်လေသည်။

ဤအမျိုးသမီး မိစ္ဆာ ကျူးကျူးသည် မူရင်းဇာတ်လမ်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိသလို အရိပ်အမြွက်မျှပင် မတွေ့ရပေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူမသည် ပေါ်လာရုံသာမက ပါကျဲနှင့်ပါ အချစ်ဇာတ်လမ်း ဇာတ်ကွက်များ ဖန်တီးနေပြီလော။

ကျန်းလျိုသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

‘ဒါက ငါ့ရဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လိပ်ပြာ တောင်ပံခတ်သံအာနိသင် များလား... ဒါမှမဟုတ် ကွမ်ယင် စီစဉ်ထားတဲ့ နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား...’

ဤကိစ္စကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်သော်လည်း ကျန်းလျိုသည် အလျင်စလို စကားများများစားစား မပြောသေးဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကျင့်စဉ်ကိုသာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေလေသည်။

ကျန်းလျို စကားမပြောလိုသည်ကို မြင်သောအခါ စွန်းဝူခုန်းသည်လည်း စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ ဘေးတစ်ဖက်တွင် လှဲလျောင်းနေလိုက်လေသည်။

ဝူကျင်းသည် မူလကတည်းက အလွန်အမင်း ဖယ်ကြဉ်ခံထားရသော လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အနောက်ဘုံ သို့ လိုက်ပါသွားရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားသူ ဖြစ်လေသည်။ အနောက်ဘုံ သို့ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိနိုင်သရွေ့ အခြား မည်သည့်အရာကမျှ သူ့အတွက် အရေးမကြီးလှသောကြောင့် သူသည်လည်း နောက်ထပ် ဘာမျှမပြောတော့ချေ။

ဝူကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင်ပင် သူ၏ ဆရာနှင့် နောင်တော်များ အမှားများများ လုပ်လေလေ ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

ထိုအချိန် အနောက်ဘုံ သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော စရိုက်ကိုပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

သုံးရက်ဆက်တိုက် ပါကျဲနှင့် ကျူးကျူးတို့သည် ခွဲခွာ၍မရအောင် တွယ်ကပ်နေကြလေသည်။ ကျန်းလျိုသည် ပါကျဲနှင့် သီးသန့်စကားပြောချင်သော်လည်း အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။

တစ်နေ့၌ ကျူးကျူးသည် ကြည်လင်နေသော မြစ်ငယ်လေးတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားပြီး ရေချိုးရန် သွားရောက်သောအခါမှသာ ကျန်းလျိုအတွက် ပါကျဲနှင့် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စကားပြောရန် အခွင့်အရေး ရသွားလေတော့သည်။

"ဟီးဟီးဟီး... ဆရာ... ဒီကိစ္စအတွက် ဆရာ့ကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကျန်းလျို စကားမစရသေးမီမှာပင် ပါကျဲက သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကားများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စတင်ပြောဆိုနေလေသည်။

"ဘာအတွက် ကျေးဇူးတင်တာလဲ... သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးလို့လား..."

ပါကျဲ၏ ကျေးဇူးတင်စကားများကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျိုမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး ဆရာ... မိန်းကလေးတွေကို ဘယ်လိုပိုးပန်းရမလဲဆိုတာ သင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်တာပါ... ကျွန်တော် နည်းနည်းပဲ သင်ယူရသေးပေမယ့်… အချစ်နယ်ပယ်မှာတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေပြီလေ..."

ပါကျဲက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ကျန်းလျို သင်ပေးလိုက်သော ချွဲနွဲ့သည့် အချစ်စကားများသည် သူ့အတွက် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို၍ တန်ဖိုးထားရသော အဖိုးတန် ကျမ်းစာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

"တကယ်တော့ ပါကျဲ... မင်းနဲ့ ကျူးကျူး ရဲ့ ပတ်သက်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့… လမ်းခွဲလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ငါထင်တယ်..."

ပါကျဲ၏ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ ကျန်းလျိုသည် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အာ... ဆရာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကျန်းလျို၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပါကျဲ၏ မျက်နှာထားမှာ ညှိုးကျသွားလေသည်။ နည်းလမ်းတွေကို သင်ပေးခဲ့တာက ဆရာဖြစ်သည်။ ယခုမှ ဘာလို့များ သခင်မလေး ကျူးကျူး နှင့် သူ့ ဆက်ဆံရေးကို လာပြီး ဆန့်ကျင်နေရသနည်း။

"ပါကျဲ... မင်း သတိမထားမိဘူးလား... သခင်မလေး ကျူးကျူး က လှပတဲ့ အမျိုးသမီး မိစ္ဆာ တစ်ကောင်လေ… သူ့မှာ သေချာပေါက် ပိုးပန်းတဲ့သူတွေ မရှားနိုင်ဘူး... ဒါကို ဘာလို့ မင်းကို မြင်မြင်ချင်း သဘောကျရတာလဲ... ဒီနောက်ကွယ်မှာ တခြားမသင်္ကာစရာတွေ ဒါမှမဟုတ် အကြံအစည်တွေ ရှိနေနိုင်မလားလို့..."

ကျန်းလျိုက ပါကျဲအား သတိပေးလိုက်လေသည်။

စိတ်ထဲ၌ လိုအင်ဆန္ဒများ မည်မျှပင် ပြည့်နှက်နေပါစေ... အလိုဆန္ဒပြည့်ဝပြီးသည်နှင့် မျက်နှာလွှဲခဲပစ် လုပ်တတ်သော လူယုတ်မာများနှင့် ခြားနားစွာပင် ပါကျဲ၏ အပြုအမူများမှာ သိုင်းလောကမှ နာမည်ကြီး အချစ်မင်းသား ရှောင်လီတွမ့်ဟွာနှင့် ပိုမိုဆင်တူကြောင်း အသိအမှတ်ပြုရမည် ဖြစ်လေသည်။ သူသည် ကြင်နာယုယရုံသာမက လွန်စွာပင် ချစ်ခင်တတ်ပြီး အမျိုးသမီးတိုင်းအပေါ် စိတ်ခံစားချက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြုလုပ်ရန် ဆန္ဒရှိပုံ ပေါ်လေသည်။

"ဆရာ... ဆရာပြောတာကို ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်ဘူး... ဝက်ကြီး ကျုပ်က ကျုပ်ကို တကယ်ချစ်တဲ့သူနဲ့ မတွေ့နိုင်ဘူးလို့များ ထင်နေတာလား..."

ကျန်းလျို၏ စကားများမှာ ယုတ္တိရှိသည်ဟု သူ ထင်မြင်သော်လည်း ပါကျဲသည် ကျူးကျူး၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော စိတ်ခံစားချက်များမှာ စစ်မှန်ကြောင်းကိုသာ ပို၍ ယုံကြည်လိုခဲ့လေသည်။

"အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေက သိပ်မရှိပါဘူး..."

ကျန်းလျိုက ခေါင်းခါယမ်းရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"သိပ်မရှိဘူးဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား..."

ပါကျဲက ခေါင်းမာစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ သူ၏ အမူအရာမှာ အကြိမ်ကြိမ် အသည်းကွဲခဲ့ရသော်လည်း အချစ်ကို ယုံကြည်ကာ ပွေ့ဖက်ထားလိုဆဲဖြစ်သည့်ပုံ ပေါ်နေလေသည်။

ပါကျဲ၏ စကားကြောင့် ကျန်းလျိုမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းပြောသလိုပဲ သခင်မလေး ကျူးကျူး က မင်းအပေါ် တကယ်ပဲ သံယောဇဉ်ရှိတယ်လို့ပဲ ထားပါတော့... အထက်က ဗုဒ္ဓ နဲ့ ဗောဓိသတ် တွေကရော ဒီအခြေအနေကို မြင်ချင်ကြမယ်လို့ မင်းထင်နေလား… အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့သာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာခဲ့ရင်..."

ကျန်းလျို၏ စကားများသည် တကယ့်ကို ရင်တွင်းမှ လာသော စကားများပင် ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ အမျိုးသမီး မိစ္ဆာ ကျူးကျူး ၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော စိတ်ခံစားချက်များက အတုအယောင်သာဖြစ်ပြီး သူမ ချဉ်းကပ်လာခြင်းက အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုကြောင့်သာ ဆိုလျှင် ကျူးပါကျဲ အနေဖြင့် သူမနှင့် လမ်းခွဲလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ကျန်းလျိုက မျှော်လင့်မိလေသည်။

ဤလောကရှိ များပြားလှသော အရာများထဲတွင် အချစ်သည်သာလျှင် အနာကျင်ရဆုံး ဖြစ်လေသည်။ ကျူးပါကျဲ ၏ အပြုအမူများကို ကြည့်လျှင် သူသည် တွေ့သမျှ အမျိုးသမီးတိုင်းအပေါ် သူ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို ပေးအပ်လေ့ရှိသည့် လူစားမျိုး ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် အခြားတစ်ဖက်မှ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင်လည်း အမျိုးသမီး မိစ္ဆာ ကျူးကျူး နှင့် ကျူးပါကျဲ တို့၏ ခံစားချက်များသည် စစ်မှန်ပြီး သူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးကြသည်ဟု ဆိုစေကာမူ ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက ဤအရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ကြည့်နေလိုကြမည်လော။

ကာလတိုအတွင်း ပြဿနာမရှိနိုင်သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မဟာယနဂိုဏ်းမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာပါက သေချာပေါက် အလွမ်းဇာတ်ဖြင့်သာ အဆုံးသတ်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် မည်သည့်ရှုထောင့်မှ ကြည့်သည်ဖြစ်စေ ဤပတ်သက်မှုမှာ ကောင်းမွန်သော လက္ခဏာ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး ထိခိုက်နာကျင်မှု မရှိစေရန်အတွက် ကျူးပါကျဲ အား လက်လွှတ်လိုက်ရန် ကျန်းလျိုက အကြံပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းလျို၏ စကားများက ယုတ္တိရှိနေသောကြောင့် ကျူးပါကျဲ မှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စကားစလိုက်လေသည်။

"ဆရာ... ဆရာ ကျုပ်ရဲ့ အကြောင်းကို သိပါတယ်... အနောက်အရပ်ခရီးစဉ် ကို ကျွန်တော် သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားတာ မဟုတ်ဘူး... ကျူးကျူး နဲ့ ကျွန်တော်က တကယ်ကို ချစ်ကြတာ... တကယ်လို့သာ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်… လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာပြီး ကျူးကျူး နဲ့အတူ ဘဝကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖြတ်သန်းချင်တာ..."

"အခု မင်းက အနောက်အရပ်ခရီးစဉ် မှာ ပါဝင်နေပြီဆိုတော့… ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားတွေ အားလုံးက မင်းကို ထွက်သွားခွင့်ပြုမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ကျန်းလျိုက ကျူးပါကျဲ အား အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် မေးလိုက်လေသည်။

မူရင်းဇာတ်လမ်းတွင် ကျူးပါကျဲ သည် ခရီးဆောင်အိတ်များကို ခွဲဝေကာ အဖွဲ့ကို ဖျက်သိမ်းမည်ဟု မကြာခဏ ကြွားလုံးထုတ်ပြောဆိုလေ့ရှိသော်လည်း သူ အမှန်တကယ် လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အကယ်၍ သူသာ တကယ် လုပ်ဆောင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်ဘုရားများ အားလုံး၏ တုံ့ပြန်မှုက မည်သို့ ရှိလာမည်နည်း။

"ပါကျဲ... ပါကျဲ..."

မကြာမီမှာပင် ခေါ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ရေချိုးပြီးသွားပုံရသော အမျိုးသမီး မိစ္ဆာ ကျူးကျူး က သူ့ကို ခေါ်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"လာပြီ..."

ကျူးကျူး ၏ ခေါ်သံကို ကြားသောအခါ ကျူးပါကျဲ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလိုအလျောက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ ပြန်လည်ထူးလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ကျူးကျူး ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

သို့ရာတွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ လှမ်းရသေးချိန်တွင် ကျူးပါကျဲ သည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားလေသည်။ ကျန်းလျို ကို ကျောခိုင်းထားလျက် ခေါင်းမလှည့်ဘဲ သူက စကားတစ်ခွန်း ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

"ဆရာ... ယောက်ျားနဲ့ မိန်းမကြားက ခံစားချက်တွေကို ဆရာလည်း နားလည်ပါတယ်... တကယ်လို့ ဆရာသာ ကျွန်တော့်နေရာမှာဆိုရင်… အလွယ်တကူပဲ လက်လျှော့လိုက်မှာလား..."

ထိုစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် ကျူးပါကျဲ သည် နောက်ထပ် ဘာမျှမပြောတော့ဘဲ ရှေ့သို့တည့်တည့် လျှောက်သွားကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

***