အခန်း ၇၂

အခန်း (၇၂)

ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်စစ်သည်များ

သူ၏ စကားများမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ အားလုံး၏ စိတ်အစဉ်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေ၏။

ဤရိုးသားသော တောင်သူလယ်သမားများမှာ ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြချေ။ သူတို့၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ရခြင်းမှာ အခြားသူများအတွက် မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကိုယ်သူတို့အတွက် ဖြစ်ကြောင်းကို ပထမ ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြားသိလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် သခင်လေးဖန်းအပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်းနှင့် မိသားစုကို ကာကွယ်ခြင်းဆိုသည်မှာ လုံးဝကို ထပ်တူကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

အရင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးခဲ့သော ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုတို့က သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွား လာခဲ့ပေသည်။

"နားလည်ပါတယ်...။”

"သခင်လေးအတွက် အသက်ပေးမယ်...။ ငါ့မိသားစုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်မယ်...။”

"အတူတူ ကြီးပွားမယ်... အတူတူ ဒုက္ခခံမယ်...။”

တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ပြီး ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အားကောင်းသော အော်ဟစ် ကြွေးကြော်သံများမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ကာ တောအုပ်ထဲရှိ ငှက်များကိုပင် လန့်ဖြန့်လွင့် ပျံသွားစေခဲ့လေ၏။

ဖန်းဟန်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဗုံးတစ်လုံးကို ထပ်မံဖောက်ချလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့ထဲက အသစ္စာအရှိဆုံး၊ အရဲရင့်ဆုံးနှင့် အကြောက်တရားကင်းမဲ့ဆုံး လူဆယ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီး 'တစ္ဆေအစွယ်' လို့ အမည်ရတဲ့ င့ါရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းမယ်...။”

" တစ္ဆေအစွယ် အတွက် ရွေးချယ်ခံရသူတွေက ခံစားခွင့် နှစ်ဆရမယ်...။ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေက ငါတို့ အိမ်တော်ဘေးက သီးသန့်ခြံဝင်းထဲကို ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရပြီး အကောင်းဆုံး ကာကွယ်မှု ရရှိလိမ့်မယ်...။”

"ဒါ့အပြင်...။”

ဖန်းဟန်သည် စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရိပ်အယောင် များ လက်သွားကာ ၊

"ငါကိုယ်တိုင် 'နတ်စွမ်းရည်' ကို သင်ပေးမယ်...။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ကွင်းလုံးမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီးက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ လေတော့၏။

တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ အသက်ရှူသံများမှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာခဲ့ပြီး အလွန်အရသာရှိသော သားကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် ဆာလောင်နေသော သားရဲများကဲ့သို့ ရူးသွပ်မှုနှင့် ပြင်းပြသော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာခဲ့လေသည်။

*တစ္ဆေအစွယ်...။*

*ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့...။*

*လစာနှစ်ဆ...။*

*မိသားစုက ဖန်းမိသားစုအိမ်တော်ထဲကို ပြောင်းရွှေ့ရမယ်...။*

အရေးအကြီးဆုံးမှာ...။

သခင်လေးက ကိုယ်တိုင် သူ၏ နတ်စွမ်းရည်များကို သင်ကြားပေးမည်ဖြစ်ခြင်းပင်...။

သခင်လေး၏ ခန့်မှန်း၍မရသော နည်းလမ်းများနှင့် သူ၏ နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော စွမ်းအားများကို တွေးမိလိုက် သည်နှင့် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများမှာ ရင်ဘတ်ထဲမှ ထွက်ကျလာမတတ် ခုန်ပေါက်နေခဲ့လေ၏။

မည်မျှ ကြီးမားလှသော ဂုဏ်ကျက်သရေနည်း...။

မည်မျှ အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းလှသော အခွင့်အရေးနည်း...။

ဤနေရာအတွက် သူတို့၏ မည်သည့်အရာကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် ဆန္ဒရှိနေကြပေသည်။ အသက်ကိုပင် ပေးဆပ် ရမည်ဆိုလျှင်လည်း ဝန်လေးမည်မဟုတ်ချေ။

မာပေါ်ကော့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ရူးသွပ်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသော သူ၏ ဘေးနားမှ အဖော်များကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပုံပေါ်သည့် မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်မှ အေးတိအေးစက် ယောက်ျားကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူ၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှ အေးစိမ့်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ် လာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

သူသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပေသည်။

သခင်လေးဖန်းဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်...။

သူသည် နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက လူတို့ကို ပြုစားနိုင်စွမ်းရှိသည့် ကြောက် မက်ဖွယ် စွမ်းအားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပေသေးသည်။

ဤကဲ့သို့သော စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှု၊ ဝိညာဉ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ဤကဲ့သို့သော ကျွန်ပြုနိုင်မှုတို့မှာ ဓား များနှင့် ငွေကြေးများထက် အဆတစ်ထောင်မက ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေ၏။

ဤအချိန်တွင် မာပေါ်ကော့၏ နှလုံးသားထဲရှိ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော တုံ့ဆိုင်းမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့မှာ လုံးဝ ကို ချေမှုန်းခံလိုက်ရလေပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် ခေါင်းကို အောက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ငုံ့ချလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိနေခဲ့လေ သည်။

အသက်ပေး၍ သစ္စာစောင့်သိမည်၊ မည်သည့်အခါမျှ သစ္စာမဖောက်တော့ပေ...။

ထိုညတွင် အရာအားလုံးကို နေရာချထားပြီးနောက် ဖန်းဟန်သည် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာရှိ သူငှားရမ်းနေထိုင်သော အခန်းငယ်ဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လာခဲ့လေ၏။

အခန်းမှာ ယခင်ကအတိုင်း ရိုးရှင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သော်လည်း ဖန်းဟန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာမူ လုံးဝကို ကွာခြား နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် သူ၏ ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စစ်ဘက်သုံးပစ္စည်းများနှင့် ပြင်ပလှုပ်ရှားမှုသုံး ပစ္စည်းများကို ရောင်းချသည့် ဝက်ဘ်ဆိုက်များစွာသို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ဝင်ရောက်လိုက်လေသည်။

တပ်ဖွဲ့က အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူ၏ တပ်ဖွဲ့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် "နတ်လက် နက်" ဖြစ်သော ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် လိုအပ်လေသည်။

သူ့အပေါ် ရူးသွပ်စွာ သစ္စာစောင့်သိနေကြသော သူ၏ ကိုယ်ရံတော် နှစ်ရာကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး လက်နက်တပ် ဆင်ပေးချင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုညတွင် မည်သည့်အရာမျှ ထပ်မံမပြောဖြစ်တော့ချေ။

ဖန်းဟန် မဟာကျင်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှ သေချာစွာ ဝယ်ယူလာခဲ့သော ပစ္စည်းအမျိုး မျိုးက သူ၏ သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော သိုလှောင်နေရာ တွင် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် နေရာတိုင်း၌ တွေ့မြင်နိုင်သော ဤစက်မှုထုတ်ကုန်များမှာ ခေတ်နောက်ကျ နေသော ဤရှေးဟောင်းကမ္ဘာတွင် နတ်လက်နက်များကဲ့သို့ တောက်ပလာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

လျိုရှီးရွာ၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ကိုယ်ရံတော် နှစ်ရာမှာ စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်၏။

စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးသော ထို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံယူချက်များကို ခံယူပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ယခုအခါ လုံးဝကို အသစ်ဖြစ်နေသော အသွင်အပြင် ရှိနေကြပေသည်။

လူတိုင်းသည် ပြင်းပြစွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ကျောကို မတ်မတ်ထားကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အနာဂတ် အတွက် မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ထိုနတ်ဘုရားကဲ့သို့သော ယောက်ျားအပေါ် အမြင့်ဆုံးသော ကိုးကွယ်ယုံကြည် မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် "တစ္ဆေအစွယ်" ကိုယ်ရံတော်များ ရွေးချယ်မည့်အချိန်နှင့် သခင်လေး ပြောခဲ့သော "နတ်စွမ်း ရည်" ကို စောင့်မျှော်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်းဟန်၏ ပုံရိပ်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

သူသည် ရိုးရှင်းသော အဝတ်ကြမ်းကိုယ်ရုံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကမျှ သူ၏ စိတ်ခံစား မှုကို မလှုပ်ခတ်နိုင်သည့်အလား အမူအရာမှာ အေးတိအေးစက် ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူ ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အောက်ဘက်ရှိ လူနှစ်ရာ၏ မျက်လုံးများမှာ ယုံကြည်သူများက သူတို့၏ တစ်ဆူတည်းသော နတ်ဘုရားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ချက်ချင်းပင် စူးစိုက်သွားခဲ့လေသည်။

" သခင်လေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်...။”

နျူအာနှင့် မာပေါ်ကော့တို့က ဦးဆောင်ကာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အသံများမှာ ခေါင်းလောင်းများကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

" သခင်လေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်...။”

လူနှစ်ရာသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒူးထောက်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အပြည့်အဝ ညီညာနေပြီး သံမဏိဆန္ဒကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကာ သူတို့၏ အသံများမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွား သော ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့လေသည်။

"ထကြ...။”

ဖန်းဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေ၏။

နျူအာနှင့် မာပေါ်ကော့တို့သည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီးနောက် သန်မာသော အမျိုးသား အချို့နှင့် အတူ လေးလံသော သစ်သားသေတ္တာ ဆယ်လုံးကျော်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြလေသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...။”

သစ်သားသေတ္တာများကို စင်မြင့်ရှေ့တွင် အားပါးတရ ချထားလိုက်ရာ ထိုမြည်သံများမှာ စစ်သည်တော်တို့၏ စည်တော်ကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသွားပြီး ရှိနေသူအားလုံး၏ နှလုံးသားများကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့လေ၏။

လူတိုင်းသည် အတွင်းတွင် မည်သည့်အရာများ ရှိနေမည်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် သေတ္တာများကို စူးစမ်းစွာ စိုက် ကြည့်နေကြလေသည်။

ဖန်းဟန်၏ အချက်ပြမှုအရ နျူအာက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ပထမဆုံး သေတ္တာ၏ အဖုံးကို အားကုန်သုံး၍ ဖွင့်လိုက်လေ၏။

"ကျွီ...။”

အံ့သြမှင်သက်စွာဖြင့် အသက်ရှူသွင်းလိုက်သံများ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေသည်။

သစ်သားသေတ္တာထဲတွင် သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော အသစ်စက်စက် "ချပ်ဝတ်တန်ဆာ" များက သေသပ်စွာ စီရီနေလေသည်။

ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ရင့်မှိုင်းသော စစ်စိမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး သားရေလည်းမဟုတ်၊ သံမဏိလည်း မဟုတ်ဘဲ

အကြေးခွံပုံစံ အနုစိတ်ပုံစံများ ပါရှိသည့် ထူးဆန်းသော အထည်သားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

နေရောင်အောက်တွင် ၎င်းသည် အလင်းပြန်ခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ တည်ငြိမ်သော်လည်း လေးနက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ မပြီးသေးချေ။

မာပေါ်ကော့က ဒုတိယသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်လေ၏။

အတွင်းတွင်မူ ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် အနက်ရောင် လည်ရှည်ဖိနပ်များ ရှိနေလေသည်။

ဖိနပ်များမှာလည်း သားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အပေါ်ပိုင်းမှာ ခိုင်ခံ့သော ပတ္တူစဖြစ်ကာ အောက်ခြေမှာမူ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများပါဝင်သည့် အနက်ရောင် ရော်ဘာ ကဲ့သို့သော အရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် တတိယနှင့် စတုတ္ထမြောက် သေတ္တာများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဖွင့်လိုက်လေ၏။

တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံးမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

သူတို့ မည်သည့်အရာကို မြင်လိုက်ရသနည်း။

ပြင်းထန်ပြီး အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ထူးခြားသော ပုံစံရှိသော အနက်ရောင် ပေါင်းစပ်လေးတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

တစ်ခုလုံးကို အမည်မသိ အမည်းရောင် သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး သံမဏိကြိုးများ ရစ်ပတ်ထားကာ ရှုပ်ထွေး သော စက်သီးများ ပါဝင်ပြီး ခေတ်သစ်စက်မှုလုပ်ငန်း၏ ကြမ်းတမ်းသော အလှတရားကို ထုတ်လွှတ်နေ လေ သည်။

ဤသည်မှာ "လေး" ဟူသော လက်နက်အပေါ် သူတို့၏ နားလည်မှုထက် လုံးဝကို ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေ သည်။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော လေးမျိုးနည်း။

ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့် သတ်ဖြတ်ရေးစက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။

လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်နေကြပြီး သူတို့သည် ထိတွေ့ကြည့်ချင်သော်လည်း ဤနတ်လက်နက်ကို ညစ်ညမ်း သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့၏ လက်များကို သတိထားကာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ကြလေသည်။

သူတို့သည် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံးမှ အရာရှိများနှင့် စစ်သားများကိုရော၊ မြို့တော်မှ အစောင့်တပ်များကိုပါ မြင် ဖူးခဲ့ကြသော်လည်း ထိုသူများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သားရေချပ်ဝတ်နှင့် သံချပ်ဝတ်ဆိုသည်များမှာ သူတို့ရှေ့ရှိ အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အမှိုက်ပုံကြီးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေတော့သည်။

"ဒီချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆန်းကြယ်အကြေးခွံချပ်ဝတ် လို့ ခေါ်တယ်...။”

ဖန်းဟန်၏ တည်ငြိမ်သော အသံမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက နတ်အမိန့်ကို ကြေညာနေသည့်အလား ထွက်ပေါ်လာ ခဲ့လေ၏။

"ဓားပြီးလှံပြီးဖြစ်သလို ရေနဲ့မီးလည်း မတိုးဘူး...။”

ထို့နောက် သူက စစ်ဖိနပ်များကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။

"ဤဖိနပ်တွေကို 'တိမ်လှိုင်းစီးဖိနပ်' လို့ ခေါ်ပြီး မြေပြန့်မှာ လမ်းလျှောက်ရင် တစ်နေ့ကို မိုင်တစ်ရာ ခရီးသွား နိုင်တယ်...။”

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်များက ပေါင်းစပ်လေးများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ဒီလေးရဲ့ အမည်က 'ကြယ်ဖမ်းသူ' လို့ ခေါ်ပြီး နတ်စွမ်းအားမလိုဘဲ အဆုံးထိ ဆွဲနိုင်တယ်...။ သူ့ရဲ့ ထိရောက် တဲ့ အကွာအဝေးက ခြေလှမ်း (၁၅၀) ဖြစ်ပြီးတော့ ခြေလှမ်း (၁၀၀) အတွင်းမှာဆိုရင် ရွှေကို ထိုးဖောက်ပြီး ကျောက်တုံးကိုတောင် ဖောက်ထွင်း ပစ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်...။”

*ဘုန်း...*

ဖန်းဟန်၏ စကားလုံးတိုင်းမှာ လေးလံသော သံတူကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ နှလုံးသားများကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့လေသည်။

*ဓားပြီးလှံပြီး ဟုတ်လား...။*

*တစ်နေ့ကို မိုင်တစ်ရာ ခရီးသွားနိုင်တယ် ဟုတ်လား...။*

*ခြေလှမ်းတစ်ရာအကွာက မိုးမခပင်ကို ဖောက်ထွင်းပစ်ခတ်နိုင်ပြီး ရွှေကိုဖောက်ကာ ကျောက်တုံးကိုပါ ခွဲထုတ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား...။*

ဤသည်မှာ သာမန်လက်နက် မဟုတ်ချေ...။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာပင် ဖြစ်ပေသည်...။