← Chapters

အခန်း ၇၅

Vol. 8 Ch. 75

အခန်း ၇၅

Vol. 8 Ch. 75

အခန်း (၇၅)

နတ်ဘုရားထွန်စက်နှင့် ဝပ်တွားခယကြသော ပြည်သူများ

သူ၏စကားများက အခန်းတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့လေ၏။

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ချန်ထျင်း အပါအဝင် ရွာသူကြီးအားလုံးမှာ ကြောင်အသွားကြပြီး သူတို့ နားကြားမှားသည် ဟုပင် ထင်မှတ်သွားခဲ့ကြပေသည်။

တစ်မူလျှင် အထွက်နှုန်း တစ်ထောင်ကျင်း ဟုတ်ပါသလော။

ဤသည်မှာ မည်သို့သောအဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ပါသနည်း။

ရာသီဥတုသာယာပြီး အကောင်းဆုံးနှစ်များတွင်ပင် တာကျင်းရှိ အကောင်းဆုံးလယ်ယာမြေများ၏ အထွက်နှုန်း မှာ တစ်မူလျှင် ကျင်းသုံးရာသာ ရှိပေသည်။

တစ်မူလျှင် အထွက်နှုန်း ကျင်းတစ်ထောင် ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များထဲတွင်သာ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။

သူတို့သည် ဖန်းဟန်အား မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ဤလူ၏ ခန့်မှန်း ရခက်သော နည်းလမ်းများကို တွေးတောမိသောအခါ မည်သူကမျှ မေးခွန်းထုတ်ရန် မရဲဝံ့ကြချေ။

ဖန်းဟန်သည် သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး ပြောင်းဖူးနှင့် အာလူးများကို လက်ညှိုး ထိုးပြလိုက်လေ၏။

"ဒီဟာနှစ်ခုကို ပြောင်းဖူးနဲ့ အာလူးလို့ ခေါ်ပြီးတော့ ဒါတွေကလည်း နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်...။ ဒါတွေက မြေရွေးချယ်ခြင်း မရှိဘဲ တောင်တန်းဒေသတွေနဲ့ မြေဆီလွှာခန်းခြောက်နေတဲ့ သဲမြေများမှာပါ စိုက်ပျိုးရှင်သန်နိုင်ပါတယ်...။ ဒါ့အပြင် ဒီဟာတွေရဲ့ အထွက်နှုန်းက အင်မော်တယ်ဆန်ထက်တောင် ပိုမိုများ ပြားပါသေးတယ်...။”

လူတိုင်း၏ ဦးနှောက်များမှာ လုံးဝကို ထုံထိုင်းသွားခဲ့ရပေသည်။

တစ်မူလျှင် ကျင်းတစ်ထောင် အထွက်နှုန်းထက်ပင် ပိုများသေးသည် ဟုတ်ပါသလော။ ထိုအရာက မည်မျှအထိ အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းသော ထုတ်လုပ်မှုပမာဏ ဖြစ်နေမည်နည်း။

အကယ်၍...။ အကယ်၍ သခင်ကြီးဖန်း ပြောသည့်စကားများသာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ချင်းရှီးခရိုင်မှ ပြည်သူများ သည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုဒဏ်ကို ထပ်မံခံစားရတော့မည် မဟုတ်ပေလော။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ရွာသူကြီးအားလုံး၏ အသက်ရှူနှုန်းများမှာ မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး သူတို့၏ မျက်လုံး များထဲတွင်လည်း ပြင်းပြသော ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေ၏။

ဖန်းဟန်သည် လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုများကို အကဲခတ်လိုက်လေသည်။ စကားပြောခြင်းက အလွယ်တကူသာ ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပြခြင်းက စကားလုံးများထက် ပိုမိုထိရောက်ကြောင်းကို သူ သိရှိထားပေသည်။

သူသည် လက်ကို ထပ်မံဝှေ့ယမ်းလိုက်လေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အစောင့်များသည် ထူးဆန်းသော စာလုံးများ ရိုက်နှိပ်ထားသည့် အဖြူရောင်အိတ် ရာပေါင်း များစွာကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြလေသည်။

"နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရှိရုံမျှနဲ့ မလုံလောက်သေးပါဘူး...၊ သင်တို့အနေနဲ့ ဒါတွေကိုလည်း လိုအပ်ပါသေးတယ်...။”

ဖန်းဟန်သည် တစ်စုံတစ်ဦးအား အိတ်တစ်အိတ်ကို ဖွင့်ခိုင်းလိုက်ရာ ၎င်းထဲတွင် မီးခိုးရောင်သန်းနေသော အဖြူ ရောင်အစေ့အဆန်လေးများကို တွေ့မြင်လိုက်ရလေသည်။

"ဒီအရာကို အသက်ဝင်နေသည့်နတ်ဘုရားမြေဆီလွှာလို့ ခေါ်ပြီးတော့ ဒါ ကောင်းကင်ဘုံက မြေဆီလွှာဖြစ်ပြီးတော့ အမြင့်ဆုံးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေပါတယ်...။ စိုက်ပျိုးချိန်မှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွေနဲ့အတူ မြေကြီး ထဲကို မြှုပ်နှံလိုက်ရုံနဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွေက သန်မာစွာ ကြီးထွားလာပြီး အသီးအနှံတွေကို လှိုင်လှိုင်ထွက် ရှိစေပါလိမ့်မယ်...။”

"နတ်ဘုရားမြေဆီလွှာ...။”

ချန်ထျင်းနှင့် ရွာသူကြီးများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို အရင်က တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြချေ။

ဖန်းဟန်သည် ရှင်းပြမနေတော့ပေ။ သူသည် တစ်စုံတစ်ဦးအား ရေတစ်ဇလုံ ယူလာခိုင်းလိုက်ပြီး အခြားတစ်ဦး ကို အပြင်ဘက်မှ ညှိုးနွမ်းနေသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပျိုးပင်တစ်ပင်ကို တူးယူလာစေခဲ့လေသည်။

သူသည် ဓာတ်မြေသြဇာတစ်ဆုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရေထဲသို့ ပစ်ချကာ ဖြည်းညင်းစွာ မွှေလိုက်လေ၏။

မီးခိုးရောင်သန်းနေသော အဖြူရောင်အစေ့အဆန်လေးများမှာ ရေနှင့်ထိတွေ့သည်နှင့် ချက်ချင်း အရည်ပျော် သွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏ရှေ့တွင်ပင် သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော ပျိုးပင်လေး၏ အမြစ်များပေါ်သို့ ဤနတ်ဘုရားရေ ကို ဖြည်းညင်းစွာ လောင်းချလိုက်လေ၏။

ယခုအချိန်မှာ အံ့ဖွယ်အဖြစ်အပျက်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ရမည့် အခိုက်အတန့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေကြသော မျက်လုံးပေါင်းများစွာ၏ အကြည့်အောက်တွင်ပင်။

ညှိုးကျနေပြီး သေတော့မည့်ပုံပေါ်နေသော ပျိုးပင်လေးမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်လောက်သည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုကို အံ့မခန်းဖွယ်ရာ ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့လေသည်။

၎င်း၏ ညှိုးနွမ်းနေသော အရွက်ဝါများမှာ အမြစ်မှစတင်၍ မြစိမ်းရောင်အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

လိပ်နေသော အရွက်များမှာလည်း ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်အာလာခဲ့လေသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ချိန်မျှသာ ရှိသော အချိန်တိုလေးအတွင်း၌ပင် ထိုပျိုးပင်လေးမှာ နွေဦးမိုးရေဖြင့် ဆေးကြောခံလိုက်ရသကဲ့သို့ စိမ်းလန်းစိုပြည်လာပြီး တက်ကြွလန်းဆန်းလာခဲ့လေသည်။

"...”

ကောင်စီခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝကို တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေ၏။

သဘာဝတရား၏ နိယာမများကို ဆန့်ကျင်နေသည့် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် သွားခဲ့ကြရပေသည်။

ညှိုးနွမ်းနေသော အပင်တစ်ပင်က အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးသာလျှင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်မျိုး ဖြစ်ချေသည်။

"အံ့ဖွယ်ပဲ...၊ ဒါတွေက လုံးဝကို အံ့ဖွယ်အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပဲ...။”

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ချန်ထျင်းမှာ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အံ့သြမှုများကို ထပ်မံထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ ချေ။ သူသည် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ဖန်းဟန်၏ရှေ့တွင် ဝပ်တွားကာ တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက် လေ၏။

"သခင်လေးဖန်း...၊ သင်က သနားကြင်နာတတ်ပါပေတယ်...။ သင်က သနားကရုဏာစိတ်ရှိပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တွေနဲ့ မြေဆီလွှာတွေကို ချပေးခဲ့တယ်...၊ ဒါဟာ ချင်းရှီးခရိုင်က ပြည်သူအားလုံးအတွက် တကယ့်ကို ကောင်းချီး မင်္ဂလာတစ်ရပ်ပါပဲ...။”

ဤအရာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိမရှိကို သူ ထပ်မံစဉ်းစားမနေတော့ပေ။

မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရခြင်းကသာ ယုံကြည်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သင့်ရှေ့ရှိလူမှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

"အင်မော်တယ်ဖန်းက သနားကရုဏာသက်ပါစေ...။”

အခြားသော ရွာသူကြီးများမှာလည်း အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး ဖန်းဟန်အား ရူးသွပ်စွာဖြင့် ဝပ်တွားခယလိုက်ကြလေ၏။

သူတို့သည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များနှင့် နတ်ဘုရားမြေဆီလွှာများကို တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက် ကြည့်နေကြပြီး အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ရွှေရောင်ဂျုံခင်းကြီးများနှင့် သူတို့အိမ်များတွင် ပုံထားသည့် စပါးတောင်ကြီးများကို ကြိုတင်မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

လျိုရှီးရွာ၏ ရွာသူကြီးဟောင်းဖြစ်သော ကျောက်ထျဲ့ရှန်းမှာလည်း လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ဒူးထောက်နေခဲ့လေသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အခြားသူများကဲ့သို့ အံ့သြကြည်ညိုမှုများအပြင် ကြီးမားလှသော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများ လည်း ရှိနေခဲ့ပေ၏။

စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်တစ်ပါးက သူတို့၏ လျိုရှီးရွာမှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

...

မကြာမီမှာပင် သတင်းများက ချင်းရှီးခရိုင်တစ်ခုလုံးသို့ တောမီးလောင်သကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေတော့သည်။

အင်မော်တယ်ဖန်းက တစ်မူလျှင် အထွက်နှုန်း ကျင်းတစ်ထောင်ရှိသော အင်မော်တယ်မျိုးစေ့များကို ဖြန့်ဝေပေး မည့်အပြင် ညှိုးနွမ်းနေသောအပင်များကို အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်သည့် နတ်ဘုရားမြေဆီလွှာကိုပါ ချပေးမည်ဟု ကြားသိရသောအခါ ပြည်သူများမှာ အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ကြလေ၏။

ချင်းရှီးခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာ အုန်းအုန်းညံသွားခဲ့လေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ပြည်သူများသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ လျိုရှီးရွာသို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်ရှိ လာကြပြီး ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသည့် ဝမ်းမြောက်မှုများနှင့် အနာဂတ်အတွက် အဆုံးအစမဲ့သော မျှော်လင့်ချက်များက သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် တောက်ပလျက် သတင်းများကို ဖြန့်ဝေနေခဲ့ကြပေသည်။

သူတို့သည် လျိုရှီးရွာ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရွာရှိရာဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ဒူးထောက်လျက် သဒ္ဓါတရား ထက်သန် စွာဖြင့် ဆုတောင်းခဲ့ကြလေ၏။

ဤနေ့တွင် အင်မော်တယ်ဖန်း ဟူသော ဘွဲ့နာမမှာ သခင်ကြီးဖန်း ဟူသော အမည်ကို လုံးဝအစားထိုးသွားခဲ့လေ သည်။

ချင်းရှီးခရိုင်ရှိ ပြည်သူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖန်းဟန်၏ အဆင့်အတန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ်မှ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွက် မျှော်လင့်ချက်များကို သယ်ဆောင် လာပေးသည့် ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

အင်မော်တယ်မျိုးစေ့များနှင့် နတ်ဘုရားမြေဆီလွှာများသည် မျှော်လင့်ချက်မီးပွားများကဲ့သို့ ချင်းရှီးခရိုင်၏ ထောင့်စွန်းတိုင်းသို့ ဖြန့်ဝေခံခဲ့ရလေ၏။

ဖန်းဟန်အပေါ်ထားရှိသော ပြည်သူများ၏ ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် ကြည်ညိုမှုများမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိ နေခဲ့လေပြီဖြစ်၏။

သို့သော် ဖန်းဟန်ကမူ ဤမျှနှင့် မလုံလောက်သေးဟု ခံစားနေရဆဲပင်။

သက်ရောက်မှုများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားရစေသင့်ပေသည်။

အံ့ဖွယ်အဖြစ်အပျက်များကို နေ့စဉ်ဘဝ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးသင့်ပေသည်။

သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရားဆန်သော ပုံရိပ်ကို ချင်းရှီးခရိုင်ရှိ လူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်များထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်စေလို ပြီး သူတို့အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် သံသယဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမျိုး မရှိစေရန် ဆန္ဒရှိခဲ့လေ၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာသို့ ပြန်သွားခဲ့လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ရည်မှန်းချက်မှာ ရှင်းလင်းနေခဲ့ပေသည်။ ၎င်းမှာ လက်ဆွဲထွန်စက် ပင် ဖြစ်၏။

ခေတ်သစ်ကျေးလက်ဒေသများတွင် တဖြည်းဖြည်း တိမ်ကောလာနေပြီဖြစ်သော ဤစိုက်ပျိုးရေးသုံး စက် ကိရိယာအမျိုးအစားမှာ ယခုအခါတွင်မူ စက်မှုသားရဲ ဟု ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။

သူသည် အသစ်စက်စက်နှင့် အစွမ်းထက်သော အနီရောင် လက်ဆွဲထွန်စက် ဆယ်စီးကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ပိုမိုရှေးကျကာ ဆန်းကြယ်သောပုံစံ ပေါက်သွားစေရန် ရိုးရှင်းသော အသွင်ပြောင်းမှုအချို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့လေသည်။

တာကျင်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ဖန်းဟန်သည် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ချန်ထျင်း၏ အမည်ဖြင့် အများ ပြည်သူသိစေရန် ကြေညာချက်တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်ခဲ့လေ၏။

သုံးရက်အကြာတွင် ခရိုင်မြို့ပြင်ရှိ အစိုးရပိုင် အကြီးဆုံးသော မြေလွတ်မြေရိုင်းပေါ်၌ နတ်ဘုရားထွန်စက် ပြသမှု ကို ကျင်းပသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

အင်မော်တယ်ဖန်း ကိုယ်တိုင် စက်မှုသားရဲ ကို စီးနင်းကာ လယ်ယာမြေများစိုက်ပျိုးရာတွင် အင်မော်တယ်များ၏ အမြင့်ဆုံးသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို ပြသသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသတင်းက ချင်းရှီးခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် နောက်ထပ် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြန်လေသည်။

ထိုနေ့တွင် ခရိုင်မြို့ပြင်ရှိ မြေလွတ်မြေရိုင်းတွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး လမ်းမများပေါ်တွင်မူ လူသူကင်းမဲ့ နေခဲ့ပေသည်။

သောင်းနှင့်ချီသော ပြည်သူများသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်ရှိလာကြကာ မြင် ကွင်းကို ပြည့်ကျပ်နေစေပြီး စက်မှုသားရဲ ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရရန် သူတို့၏ လည်ပင်းများကို ဆန့်ထုတ်နေခဲ့ကြပေ သည်။

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ချန်ထျင်းနှင့် သူ၏ အကြံပေးကျန်းတို့အပြင် ခရိုင်အစိုးရရုံးမှ အရာရှိအားလုံးမှာလည်း ကွင်း ၏အရှေ့ဘက်တွင် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် လူအုပ်ကြီး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများအကြားမှ ဖန်းဟန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

သူ၏အနောက်တွင်မူ အစောင့်ဆယ်ဦးက အနက်ရောင်အဝတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ထူးဆန်း သည့် သံတုံး ဆယ်ခုကို တွန်းကာ လိုက်ပါလာခဲ့ကြလေသည်။

"အဲဒါက စက်မှုသားရဲ ဆိုတာလား...။”

"ပုံစံက အရမ်းထူးဆန်းတာပဲ...။”

ပြည်သူများသည် အကြောက်တရားနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ထိုအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြလေ၏။

ဖန်းဟန်သည် စက်မှုသားရဲ တစ်ကောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ဖုံးအုပ်ထားသော အနက်ရောင်အဝတ်ကို ဆွဲခွာလိုက်လေသည်။

အနီရောင် သံမဏိနှင့်တူသော သားရဲ တစ်ကောင်က လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

၎င်းတွင် နွားများ သို့မဟုတ် မြင်းများကဲ့သို့ သွေးသားများ မရှိပေ။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အေးစက်သော သံမဏိများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ အရှေ့ဘက်တွင် ဧရာမဘီးကြီးနှစ်ဘီး ရှိပြီး အနောက်ဘက်တွင်မူ ထက်ရှသော ထွန်သွားတစ်ခု ရှိနေကာ ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြီးစိုးနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့လေ သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် ဖန်းဟန်က ရှေ့သို့တက်ကာ ထူးဆန်းသော လက်ကိုင်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် အားကုန်ဆွဲလိုက်လေ၏။

"ဂျုန်း... ဂျုန်း... ဂျုန်း... ဂျုန်း...။”

အရင်က တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့သော နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုက ဟာလာ ဟင်းလင်းဖြစ်နေသော မြေလွတ်မြေရိုင်းပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

အနီးနားရှိ ပြည်သူများမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ကျယ်လောင်သည့် အသံကြီးကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာများဖြင့် အားလုံး နောက်ဆုတ်သွား ခဲ့ကြလေ၏။

သူတို့သည် နားများကို ပိတ်ထားကြပြီး သူတို့၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်နေသည်ကို ခံစားရင်း ဟိန်းဟောက်နေသော သံမဏိသားရဲကြီးကို ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

သံမဏိသားရဲကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှ အပြာရောင်မီးခိုးငွေ့များ စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခု လုံးမှာလည်း ချုပ်နှောင်ထားမှုများမှ ရုန်းထွက်တော့မည့် သမိုင်းမတင်မီခေတ်က သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေခဲ့လေသည်။

ဖန်းဟန်သည် တုန်ယင်နေသော လက်ကိုင်ကို ကိုင်ထားရင်း တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်ကာ ၎င်းကို ဖြည်းညင်းစွာ တွန်းလိုက်လေ၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူတိုင်း၏ ကမ္ဘာအမြင်ကို ပျက်စီးသွားစေမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ထိုသံမဏိသားရဲကြီးက တကယ်ပင် ရွေ့လျားသွားခဲ့လေပြီ။

၎င်းသည် လေးလံသော ထွန်သွားကြီးကို နောက်မှဆွဲကာ မာကျောသော မြေလွတ်မြေရိုင်းပေါ်တွင် လွယ်ကူ ချောမွေ့စွာဖြင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားသွားခဲ့လေ၏။

ထက်မြက်သော ထွန်သွားသည် မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးခွဲဝင်ရောက်သွားကာ မာကျောသော မြေဆီလွှာ များကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ လှန်ပစ်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ထွန်ကြောင်းများကို ကျန်ရစ်စေခဲ့လေသည်။

အမြန်နှုန်းနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်မှာ လုံးဝကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် အသန်မာဆုံးနွားဆယ်ကောင်နှင့် အတွေ့အကြုံအရင့်ကျက်ဆုံး လယ်သမားနှစ်ဆယ်တို့ တစ်နေ ကုန် အလုပ်ကြိုးစားလုပ်လျှင်တောင်မှ ဤမျှကျယ်ဝန်းသော လယ်ယာမြေကို ထွန်ယက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင် မြက်စားရန်မလို၊ မောပန်းခြင်းမရှိဘဲ ကြီးမားသော ခွန်အားများရှိသည့် ဤစက်မှု ထွန်စက်က အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ကျယ်ဝန်းလှသော မြေလွတ်မြေ ရိုင်းများကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေပြီ။

နေရာတစ်ခုလုံးမှာ သုသာန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေ၏။

သောင်းနှင့်ချီသော ပြည်သူများသည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကြောင်အမ်းစွာ ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ပါးစပ် များမှာ ဟောင်းလောင်းပွင့်နေကာ မျက်လုံးများမှာလည်း အသက်မဲ့နေခဲ့ကြပေသည်။

သူတို့၏ စိတ်အာရုံများမှာ သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို နားလည်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့ချေ။

*ဒါက…။*

*ဒါက ဘယ်လိုအရာမျိုးလဲ….။*

*ဒါက နွားတွေ ဒါမှမဟုတ် မြင်းတွေ မလိုဘဲ သူ့ဘာသာသူ ပြေးနိုင်တယ် ဟုတ်လား….။*

*ဒါကြီးက နွားဆယ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမိုသန်မာသေးတယ်…။*

*ပြေးနေတဲ့ မြင်းတစ်ကောင်ထက်တောင် ပိုမြန်သေးတယ်….။*

ဤသည်မှာ သေမျိုးကမ္ဘာ၏ ဖန်တီးမှုတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ အံ့ဖွယ်အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေ၏။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားများသာ ဖန်တီးနိုင်သည့် စစ်မှန်သော အံ့ဖွယ်အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

"နတ်ဘုရား...၊ အံ့ဖွယ်ပဲ...။ ဒါက စစ်မှန်တဲ့ အံ့ဖွယ်အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပဲ...။”

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်မှုများမှ ပထမဆုံး ပြန်လည်သတိဝင်လာခဲ့ပြီး တုန်ယင်ကာ အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

ထိုအော်ဟစ်သံမှာ ယမ်းအိုး၏ ယမ်းကြိုးကို မီးရှို့လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဒူးထောက်ခယကြသည့် အသံကြီး စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ဝုန်း...။”

"ဝုန်း...ဝုန်း...။”

သောင်းနှင့်ချီသော ပြည်သူများသည် လေတိုက်၍ ယိမ်းနွဲ့နေသော ဂျုံခင်းများကဲ့သို့ ထူထပ်မည်းမှောင်စွာဖြင့် ဒူးထောက်ချလိုက်ကြရာ အလွန်ပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည် စက်မှုသားရဲ ကို မောင်းနှင်နေပြီး ကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင်ရှိနေသော နတ်ဘုရားနှင့်တူသည့် ပုဂ္ဂိုလ် အား ရူးသွပ်စွာဖြင့် ဝပ်တွားခယလိုက်ကြကာ သူတို့၏ အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်ကြလေ၏။

"အင်မော်တယ်ဖန်း သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ...။”

"အင်မော်တယ်ဖန်း သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ...။”

"အင်မော်တယ်ဖန်း သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ...။”

ထိုအသံကြီးများက ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစုံသွားကာ ကောင်းကင်ဘုံကို အပေါက်ဖြစ်သွားအောင် ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေသည်။

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ချန်ထျင်းနှင့် သူ၏ အကြံပေးကျန်းတို့မှာ လူအုပ်ကြီး၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ဒူးထောက်နေခဲ့ ကြလေ၏။

ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော ပညာရှင်နှစ်ဦးမှာ ယခုအခါတွင် သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်၌ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ငိုကြွေးနေခဲ့ကြပေသည်။

သူတို့သည် ခေတ်ကာလကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး သမိုင်းကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်လောက်သည့် အံ့ဖွယ်အဖြစ် အပျက်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သူတို့သည် လူသားများအကြားတွင် လျှောက်လှမ်းနေပြီး သူတို့အပေါ် အမြင့်ဆုံးသော ကရုဏာတော်များကို ချပေးနေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ခံစားရသော အံ့သြမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ စကားလုံးများဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ယနေ့မှစ၍ ချင်းရှီးခရိုင်ရှိ ဖန်းဟန်၏ နေရာမှာ တုန်လှုပ်ယိမ်းယိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ဒေသခံ သူဌေးတစ်ဦး သို့မဟုတ် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။

သူသည် ချင်းရှီးခရိုင်ရှိ တစ်ပါးတည်းသော နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

ဤသည်မှာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ အမြင့်ဆုံးသော ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုပင် ဖြစ်ချေသည်။

息壤Breath-Soil Divine Soilအသက်ဝင်နေသည့်နတ်ဘုရားမြေဆီလွှာကို အသက်ဝင်နေသည့်နတ်ဘုရားမြေဆီလွှာ

All Chapters