အခန်း ၂၈၄

အခန်း (၂၈၄) အအေးသံသတ္တုတွင်းကို သိမ်းပိုက်ခြင်း

ကျောက်လင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ရွေ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတစ်ချက် လက်သွား၏။

"ကျောက်လင်... ငါ မင်းနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောချင်တယ်..."

ယန်ရွေ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်းကျစ်အန်းနှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့က ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်ကြ၏။

ကျောက်လင်က ရှန်ချန်းရွှယ်ကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။

"အရာရှိချင်း... ကျွန်တော် မင်ချွမ်မြို့ကနေ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို လမ်းသစ်ဖောက်လုပ်နေတယ်... နောက်ဆိုရင် အရာရှိချင်းအတွက် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို သွားရတာ ပိုပြီး အဆင်ပြေလာမှာပါ..."

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မွေးမြူရေးခြံမှာ ကြက်တွေ ယုန်တွေ အလုံအလောက် ရှိနေပြီ... အရာရှိချင်းသာ စားချင်တယ်ဆိုရင် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို အချိန်မရွေး လာပြီး ကြက်တွေ ယုန်တွေ ဖမ်းလို့ရပါတယ်..."

ကျောက်လင်က ချင်းကျစ်အန်းကို ထပ်ပြောလိုက်၏။

ချင်းကျစ်အန်းသည် စောစောက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသော်လည်း ကျောက်လင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်သည်။

ဤသည်က ကျောက်လင်သည် သူ့အပေါ် အလွန်တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး... ပြဿနာမရှိပါဘူး..."

ချင်းကျစ်အန်းက ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းသွက်သွက်ဖြင့် ထွက်သွားတော့သည်။

"အရာရှိယန်... ဒီအမျိုးသမီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ဇနီးပါ... ခင်ဗျား ဘာမှဖုံးကွယ်မနေဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောနိုင်ပါတယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ထပ်ပြောလိုက်၏။

ယန်ရွေ့က ကျောက်လင်နှင့် နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောချင်ရခြင်းမှာ သူတို့တွင် ဆွေးနွေးစရာ လျှို့ဝှက်ကိစ္စအချို့ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်လင်က သူ၏ ဇနီးကို ဖုံးကွယ်ထားမည် မဟုတ်သဖြင့် ရှန်ချန်းရွှယ်ကို တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခွင့် မပြုခြင်းဖြစ်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန်ရွေ့မှာ အံ့သြသွားသော်လည်း ဆက်၍ အတင်းအကြပ် မတောင်းဆိုတော့ပေ။

သူတို့သုံးယောက်လုံး ထိုင်လိုက်ကြ၏။

"ကျောက်လင်... မင်းက အဲ့ဒီအအေးသံသတ္တုတွင်းကို ဝယ်ချင်တယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ပြဿနာမရှိပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ကျော်ဖြတ်ရမယ့် အခက်အခဲတချို့တော့ ရှိနေတယ်..."

ယန်ရွေ့က တိုတိုတုတ်တုတ် ရှင်းပြလိုက်၏။

"အရာရှိယန်... ကျေးဇူးပြုပြီး အသေးစိတ် ရှင်းပြပါဦး..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သတ္တုတွင်းပိုင်ရှင် လောဟေးဇီ သေသွားပြီ... ဒီအအေးသံသတ္တုတွင်းကို အခြေခံအားဖြင့် သူ့မိသားစုက အမွေဆက်ခံရမှာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ လောမိသားစုက ဒီအအေးသံသတ္တုတွင်းကို ဆက်ခံဖို့ မရဲတာကြောင့် ပွဲစားတစ်ယောက်ကို ဆက်သွယ်ပြီး လေလံတင်ရောင်းချဖို့ လုပ်နေကြတယ်..."

"တကယ်တော့ လောဟေးဇီက အရင်တုန်းက ဒီအအေးသံသတ္တုတွင်းကို တရားမဝင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေသုံးပြီး သိမ်းပိုက်ခဲ့တာ... အခု ငါ့မှာ အဲ့တာကို ပြန်သိမ်းဖို့ အကြောင်းပြချက် အပြည့်အဝ ရှိနေတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက လောမိသားစုဟာ ရွာသူကြီးနဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်နေတာပဲ... ငါက အဲ့ဒီအအေးသံသတ္တုတွင်းကို ပြန်သိမ်းချင်တယ်ဆိုရင် ရွာသူကြီးကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးရလိမ့်မယ်..."

"ဒါကြောင့် မင်းက အဲ့ဒီ အအေးသံသတ္တုတွင်းကို ရချင်တယ်ဆိုရင် သူ့ကို ကျေနပ်အောင် ရွာသူကြီးဆီ ငွေတချို့ ပေးရလိမ့်မယ်..."

ယန်ရွေ့က သူတို့ကြားရှိ လျှို့ဝှက်ဆက်ဆံရေးကို တည်ငြိမ်စွာ ဖွင့်ဟလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ပြေလည်သွားစေရန် ငွေအများကြီး သုံးရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ယန်ရွေ့က ရွာသူကြီးနှင့် ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းရန် ငွေကြေးတစ်ရပ်ကို အသုံးပြုမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း သူ၏ စကားများထဲတွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ငွေတချို့လိုချင်နေကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ပြသနေပေသည်။

ကျောက်လင်မှာ ဆွံ့အသွား၏။

သူက လောဟေးဇီကို သတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ရွာသူကြီးနှင့် ဆားနှင့် သံ အရာရှိတို့က အကျိုးအမြတ် ရရှိသွားကြသည်။

ယခုအခါ ယန်ရွေ့က အဘယ်ကြောင့် ချင်းကျစ်အန်းကို လွှတ်လိုက်ရသည်ကို ကျောက်လင် နားလည်သွား၏။

ဤမျှ သိသိသာသာ အကျိုးအမြတ် တောင်းဆိုမှုကို ချင်းကျစ်အန်းရှေ့တွင် ဆွေးနွေး၍ မရနိုင်ပေ။

"အရာရှိယန်... အမှန်တိုင်းသာပြောပါ..."

"ဒီအအေးသံသတ္တုတွင်းကို ကျွန်တော့်နာမည်နဲ့ မှတ်ပုံတင်ပေးနိုင်ဖို့ ငွေဘယ်လောက်လိုလဲဆိုတာ ပေးပါ့မယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင်ပင် ဈေးဆစ်ကာ ဈေးနှုန်းကို ညှိနှိုင်းလိုက်၏။

အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းတိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ညစ်ပေသော နယ်ပယ်များရှိသည်ကို ကျောက်လင် ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ရွာသူကြီးနှင့် ဆားနှင့် သံအရာရှိတို့ ကိုယ်ကျိုးရှာနေသည်ကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

သို့သော် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုတော့ ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့က အဆမတန် ဈေးကြီးပေးရန် တောင်းဆိုလာပါက ကျောက်လင်သည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ ဤကစားပွဲကို ဆက်လက်ကစားတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွေ့မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။ ကျောက်လင်က သူ၏ ခံစားချက်များကို နားလည်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သူ ပြောနိုင်ပေသည်။ သူက ဤမျှ ပါးနပ်နေသောကြောင့် ကိစ္စများက ပို၍ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ငွေပြားတစ်သောင်းဆိုရင် ငါ အားလုံး အဆင်ပြေအောင် ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်..."

"နှစ်ရက်အတွင်း အဲ့ဒီအအေးသံသတ္တုတွင်းက မင်းနာမည်နဲ့ မှတ်ပုံတင်ပြီးသား ဖြစ်သွားစေရမယ်..."

ယန်ရွေ့က အလွန်ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤလူက တကယ့်ကို လောဘကြီးလွန်းပေ၏။

ယန်ရွေ့က ငွေပြားတစ်သောင်းအနက် သူ၏ ဝေစုအဖြစ် ငွေပြား နှစ်ထောင် လိုအပ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီး ရွာသူကြီးအတွက်မူ ငွေပြား ရှစ်ထောင်လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယန်ရွေ့တွင် ငွေပြား နှစ်ထောင် ရှိနေပါက ၎င်းသည် မင်ချွမ်မြို့၌ အိမ်အလုံးနှစ်ဆယ် ဝယ်ရန် လုံလောက်နေပြီး သူသည် အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဤသည်က သူ့ကိုယ်သူ သတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ဝက်တစ်ကောင်အဖြစ် သဘောထားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ငွေပြားတစ်သောင်းဆိုသည်မှာ ကျောက်လင်အတွက် အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်သောအရာဖြစ်သည်။

သို့သော် သတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ဝက်တစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည့် ခံစားချက်ကိုမူ ကျောက်လင်က လုံးဝ မကျေနပ်ပေ။

"ကျောက်လင်... မင်းက ဘာကို ရယ်နေတာလဲ..."

ယန်ရွေ့က အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

ကျောက်လင်၏ နှုတ်ခမ်းများက ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားသည်။

"ကျွန်တော် ငွေပြားတစ်ထောင် ပေးနိုင်တယ်... အဲ့တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ စေတနာပဲ..."

ကျောက်လင်က ယန်ရွေ့၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အဲ့လိုဆိုမှတော့ ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးစရာ မလိုတော့ဘူး..."

"ဒီအအေးသံသတ္တုတွင်းက မင်းနဲ့ ဘာမှ ပတ်သက်မှုမရှိတော့ဘူး ကျောက်လင်..."

ယန်ရွေ့က အတော်လေး မောက်မာစွာဖြင့် နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ထိုင်လျက်သာရှိနေပြီး ယန်ရွေ့ကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးကာ ကြည့်နေ၏။

"ဘာလဲ... မင်းက ဒီနေရာမှာ ထာဝရ နေနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

"မင်း အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ... ဒီအအေးသံသတ္တုတွင်းအတွက် တခြားဝယ်သူကို ငါ့ဟာငါ ရှာလိုက်မယ်..."

ယန်ရွေ့က လူများကို စတင် နှင်ထုတ်တော့သည်။

ကျောက်လင်က မတုန်မလှုပ် ရှိနေဆဲဖြစ်၏။

"ဒါက ဘာသဘောလဲ..."

“မင်းက ငါ့ကို ရုံးတော်က လူတွေခေါ်ပြီး နှင်ထုတ်ခိုင်းစေချင်တာလား”

ကျောက်လင်၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ယန်ရွေ့မှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

ကျောက်လင်က စားပွဲပေါ်သို့ လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အရာရှိယန်... လောဟေးဇီ ဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား စဉ်းစားဖူးရဲ့လား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန်ရွေ့မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးများ အလိုအလျောက် စို့တက်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ယန်ရွေ့က ကျောက်လင်အား အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ဤစကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် လောဟေးဇီ၏ သေဆုံးမှုသည် ကျောက်လင်နှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်း ယန်ရွေ့ နားလည်သွားသည်။

ကျောက်လင်က လောဟေးဇီကို သတ်ရဲမှတော့ သူ့ကို ဘာကြောင့် မသတ်ရဲဘဲနေမည်နည်း။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကျောက်လင်နှင့် မည်သို့ စကားပြောရမည်ကို ယန်ရွေ့ မသိတော့ပေ။

"စောစောက ကျွန်တော်ပြောခဲ့တဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို ခင်ဗျား လက်ခံနိုင်လား..."

ကျောက်လင်က မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... ငါ သေချာပေါက် လုပ်ပေးပါ့မယ်..."

ယန်ရွေ့မှာ သူ၏ အရာရှိအာဏာကို ဆက်လက်၍ မကြွားဝါရဲတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေပြားတစ်ထောင်တန် ငွေစက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူပြီး စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... သုံးရက်အတွင်း အဲ့ဒီ အအေးသံသတ္တုတွင်းကို ကျွန်တော့်နာမည်နဲ့ မှတ်ပုံတင်ထားတာ မြင်ချင်တယ်..."

ကျောက်လင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ချန်းရွှယ်၏ လက်ကိုဆွဲကာ ထွက်သွားတော့သည်။

ကျောက်လင်နှင့် အခြားတစ်ယောက် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ယန်ရွေ့က သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ငွေစက္ကူကို ကောက်ယူလိုက်၏။

"ငါတို့တော့ ဒီတစ်ကြိမ် တကယ့်ကို ပြဿနာတက်တာပဲ..."

"ထားလိုက်တော့... ဒီငွေပြားတစ်ထောင်လုံးကို ရွာသူကြီးကို ပေးလိုက်မယ်... ငါကတော့ သံသတ္တုတွင်းတွေကနေ အခွန်ပဲ ယူလိုက်တော့မယ်..."

ယန်ရွေ့က တည်ငြိမ်စွာ တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောလိုက်ပြီးနောက် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံးဘက်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။

ကျောက်လင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့မှာ မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေကြ၏။

"ခင်ပွန်း... အဲ့ဒီဒေသခံလူမိုက်သုံးယောက် သေဆုံးမှုမှာ ရှင် ပါဝင်ပတ်သက်နေတာလား..."

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရှန်ချန်းရွှယ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်က သေဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်နေသော ကြီးလေးသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျောက်လင် ပြစ်မှုကျူးလွန်ကာ ထောင်ကျသွားမည်ကို ရှန်ချန်းရွှယ် တကယ့်ကို မမြင်ချင်ပေ။

အနောက်တွင် ထိုင်နေသော ကျောက်လင်က ရှန်ချန်းရွှယ်၏ လက်သေးသေးလေးကို အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်၏။

"ဇနီး... အဲ့ဒီဒေသခံလူမိုက်သုံးယောက်က ငါ့ကို စုံစမ်းဖို့ လူတွေကို လျှို့ဝှက်လွှတ်ထားခဲ့တာ... သူတို့က ငါ့ရဲ့ အလုပ်ရုံတွေနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အမျိုးမျိုးကို မျက်စိကျနေကြတယ်..."

"ငါ့ကို ဒုက္ခပေးချင်တဲ့သူတွေကို ငါ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဇနီး... ဒီလို အကောင်သေးသေးလေးတွေကို ငါ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှာ မဟုတ်သလို ဘာသဲလွန်စမှလည်း ချန်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါ့အပြင် ဇနီးက စိတ်ပူနေဖို့ မလိုပါဘူး... ငါက အဲ့ဒီသုံးယောက်ကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုတာ တခြားသူတွေ သိသွားရင်တောင် ဘယ်သူက ငါ့ကို ပြဿနာရှာရဲမှာလဲ..."

ကျောက်လင်က ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်၏ အနောက်တွင် အစွမ်းထက်သော အကာအကွယ်ပေးသူ တစ်ဦးရှိနေသည်ဟု ရှန်ချန်းရွှယ်က ချက်ချင်း တွေးထင်သွားပြီး သူမမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားတော့၏။