အခန်း ၂၈၅

အခန်း (၂၈၅) ဒုက္ခသည် တစ်သောင်းခွဲအား လက်ခံရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

ကျောက်လင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့သည် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာဆီသို့ ဖောက်လုပ်ထားသော လမ်းသစ်တစ်လျှောက် မြင်းစီး၍ လာခဲ့ကြ၏။

မင်ချွမ်မြစ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်တို့က ဒေသခံများကို ဦးဆောင်ကာ ကျောက်တံတားတစ်စင်း တည်ဆောက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ကျောက်တုံးခုံးတံတား တည်ဆောက်ရန် အသုံးပြုမည့် သစ်သားဘောင် သုံးခုကို စိုက်ထူပြီးဖြစ်ကာ ယခုအခါတွင် ကျောက်တုံးများကို သယ်ယူ၍ သစ်သားဘောင်များပေါ်တွင် စီတင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ ရှုံ့တာကျွမ်းနှင့် အခြားလေးယောက်တို့သည် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်တွင် ရှိကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများကို အတူတကွ သယ်မရာတွင် အလွန်ပင် လွယ်ကူနေကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဒေသခံများက ဘိလပ်မြေများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖျော်စပ်ပြီး စီတင်ထားသော ကျောက်တုံးများကြားရှိ ကွက်လပ်များကို ဖြည့်တင်းပေးနေကြသည်။

"ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ကျောက်တုံးခုံးတံတားက နောက်ထပ် သုံးလေးရက်နေရင် ပြီးသွားတော့မှာပဲ..."

ရှန်ချန်းရွှယ်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်၏။

ဤကျောက်တံတား တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပါက ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ လူများအတွက် မင်ချွမ်မြို့သို့ သွားလာရာတွင် များစွာ ပိုမို အဆင်ပြေသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်တံတားအောက်တွင် ဝါးဖောင်များကို အသုံးပြု၍ ရိုးရှင်းသော ဖောင်တံတားတစ်စင်းကို တည်ဆောက်ထားပြီး ဖြစ်၏။

ကျွန်စာချုပ် သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားသော ဒုက္ခသည်များအနေဖြင့် တောင်ပေါ်လမ်းမှ လျှောက်စရာ မလိုတော့ဘဲ လမ်းသစ်တစ်လျှောက် တိုက်ရိုက် လျှောက်လာနိုင်ပြီး ဤဖောင်တံတားကို ဖြတ်ကူးကာ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဇနီးရေ... မင်း အရင်ပြန်နှင့်လိုက်တော့နော်... ကိုယ် ပတ်ဝန်းကျင်က တောင်တွေကို သွားစစ်ဆေးကြည့်ဦးမယ်..."

ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် လှမ်းပြောလိုက်၏။

ဒုက္ခသည် တစ်သောင်းခွဲခန့် ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့လာတော့မည်ဖြစ်ရာ သူတို့၏ နေထိုင်ရေး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် ကျောက်လင်အနေဖြင့် ရှန်ချန်းရွှယ်ကို သူနှင့်အတူ ခေါ်သွား၍ မရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ တူးဖော်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"အင်းပါ..."

ရှန်ချန်းရွှယ်က ကျောက်လင်တွင် လုပ်စရာကိစ္စ ရှိနေသည်ကို သိထားပြီး ဂူများကို တူးဖော်နိုင်သော အစောင့်အရှောက်ထံသို့ သွားတွေ့မည် ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိ၏။ ထို့ကြောင့် သူမက လိုက်မသွားတော့ဘဲ နေခဲ့လိုက်သည်။

ကျောက်လင်က လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကျောက်တံတားအထက်ရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုဆီသို့ သွားလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် ဘာမျှမပြောတော့ဘဲ ဤတောင်ပေါ်တွင် ကျောက်ဂူအခန်းတစ်ခန်း တူးဖော်ရန် မြေပြင်ကို စတင် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ထင်းရှူးနက်တောင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ဂူအခန်း သုံးခန်းနှင့် မတူဘဲ ဤကျောက်ဂူတွင် သီးခြားအခန်း ပါဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အစား ကျောက်ဂူတစ်ခုစီတိုင်း၏ အတွင်းဘက်တွင် လူရှစ်ယောက်ဆန့် အိပ်ဆောင်ကြီးတစ်ခုကို တူးဖော်မည် ဖြစ်၏။

ဤနည်းအားဖြင့် ဂူကို တူးဖော်ပြီးစီးသွားသည်နှင့် အတွင်း၌ တူးဖော်ထားသော ကျောက်ဂူအခန်း ၅၀ သည် ဒုက္ခသည် ၄၀၀ ကို နေရာချထားပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်သည် တောင်ပေါ်တွင် ဒုတိယမြောက် ကျောက်ဂူကို ဆက်လက် တူးဖော်လိုက်၏။

နာရီဝက်အတွင်း ကျောက်လင်သည် ပထမဆုံး တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ကျောက်ဂူ ငါးခုကို တူးဖော်ပြီးစီးခဲ့ရာ ဒုက္ခသည် ၂၀၀၀ ကို နေရာချထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဆက်လုပ်ရမယ်..."

ပထမတောင်ပေါ်တွင် ဂူငါးခု တူးဖော်ပြီးနောက် မြေပြိုကျမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန်အတွက် ကျောက်လင်က ထိုတောင်ပေါ်၌ ဆက်လက် တူးဖော်လိုခြင်း မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် ဘေးနားရှိ ဒုတိယမြောက် တောင်ကုန်းဆီသို့ သွားလိုက်၏။

သူသည် ဤအလုပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ကျောက်လင်သည် ဆက်စပ်နေသော တောင်ကုန်းရှစ်ခုစီပေါ်တွင် ကျောက်ဂူ ငါးခုစီ တူးဖော်ခဲ့ရာ ဒုက္ခသည်တစ်သောင်းခွဲကို နေရာချထားရန် လုံလောက်သွားပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် ကျောက်လင်သည် တောင်ထိပ် ရှစ်ခုပေါ်ရှိ တောင်ပေါ်လမ်းများကိုပါ ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ကျောက်တုံးများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသော ကျောက်လမ်းမြှောင် ကျယ်ကြီးဖြစ်လာရာ နောင်တွင် ဒုက္ခသည်များအနေဖြင့် ထင်းရှူးနက်တောင်ဆီသို့ အလွယ်တကူ သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် ဤတောင်ကုန်း ရှစ်ခုအနီးရှိ တောင်တန်းဒေသတစ်ခုမှ တောင်ကုန်း ဆယ်ခုကို ထပ်မံ ရွေးချယ်လိုက်ပြီး တောယုန် မွေးမြူရေးစခန်း ဆယ်ခုကို ကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်ခဲ့ရာ ထင်းရှူးနက်တောင် တောယုန်မွေးမြူရေးစခန်းမှ တောယုန်များအားလုံးကို ထိုနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရစ်ငှက်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့ကိုလည်း ဤတောင်ထိပ် ဆယ်ခုပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့၍ မွေးမြူနိုင်မည် ဖြစ်၏။

"ဒီတောင်တန်းဒေသကနေ မင်ချွမ်မြစ်ထဲကို စီးဝင်နေတဲ့ စမ်းချောင်းတချို့ရှိတယ်..."

"ကြက်ငှက်တွေ ရေလိုတာအပြင် ဒီဒုက္ခသည် တစ်သောင်းကျော်ကလည်း နေ့တိုင်း ရေအများကြီး လိုအပ်တယ်..."

"ယောကျ်ားလေး ဒုက္ခသည်တွေက ရေချိုးခန်းတွေကို သုံးလို့ရပေမဲ့ မိန်းကလေး ဒုက္ခသည်တွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ရေမြောင်းတချို့ တူးပြီး စမ်းချောင်းရေကို ဒီကို သွယ်ယူလာမယ်... အဲ့ဒါဆိုရင် နောင်ကျရင် မိန်းကလေး ဒုက္ခသည်တွေ ရေချိုးဖို့ အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်သည် အလွန်တွေးတောတတ်သူဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် အလုပ်စတင် လုပ်ဆောင်လိုက်၏။

စနစ်နေရာလွတ်မှ အချက်အလက်များကို စုဆောင်းနိုင်သော စွမ်းရည်ဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း၌ပင် ကျောက်လင်သည် သူနေထိုင်ရာ တောင်ကုန်းရှစ်ခု၏ အောက်ခြေတွင် တစ်ခုလျှင် အလျား မီတာတစ်ရာ၊ အနံ ဆယ်မီတာနှင့် အနက် တစ်မီတာခွဲခန့်ရှိသော ရေကူးကန် ရှစ်ကန်ကို တူးဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ ကန်များ၏ နံရံလေးဘက်နှင့် ကြမ်းပြင်ကို ကျောက်တုံးများဖြင့် ခင်းကျင်းထား၏။

မကြာမီတွင် ကျောက်လင်သည် တောင်ထိပ် အချို့ပေါ်ရှိ စမ်းချောင်းများမှ ရေများကို သွယ်ယူရန် တွန့်ခေါက်ပိုက်များကို အသုံးပြုခဲ့ရာ ထိုရေများသည် ရေကူးကန် ရှစ်ကန်ထဲသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။

"ဒီအချိန်ကစပြီး ဒီမှာရေကူးပြိုင်ပွဲတွေ ကျင်းပလို့ရပြီပဲ..."

ရေကူးကန် ရှစ်ကန်၏ အလုပ်များ ပြီးစီးသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ကျောက်လင်က ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု ခံစားချက်ဖြင့်ပြောလိုက်၏။

သေချာပေါက် သုံးရေ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသွားသော်လည်း သောက်ရေ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်သည် မမောမပန်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး တောင်ကုန်းရှစ်ခု၏ အောက်ခြေတွင် မီတာ ၅၀ လျှင် အနက် မီတာ ၂၀ ရှိသော ရေတွင်း တစ်တွင်းစီကို တူးဖော်ခဲ့ရာ စုစုပေါင်း ရေတွင်း အခု ၂၀ ရရှိသွား၏။

ရေပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ပြဿနာမှာ ကောက်နှံ ပြဿနာ ဖြစ်၏။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် နေထိုင်ရာ တောင်ကုန်း ရှစ်ခုအနီးတွင် ကျောက်တောင် တစ်တောင်လည်း ရှိနေသည်။ ကျောက်လင်သည် ထိုကျောက်တောင်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး တောင်တစ်ခုလုံးကို အခေါင်းပေါက်ဖြစ်အောင် တူးဖော်ကာ ကြီးမားလှသော တောင်ပေါ်နေရာလွတ် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

ဂူသည် တစ်မိုင်ခန့် ရှည်လျားပြီး အနံ ငါးမီတာနှင့် အမြင့် သုံးမီတာရှိရာ ကောက်နှံ အမြောက်အများကို သိုလှောင်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

[ဆန်ကြမ်း တစ်ရှီ - စနစ်အမှတ် ၈၀၀]

အိတ် တစ်သိန်း ဝယ်မည်။

[ဆားနု တစ်ကျင်း - စနစ်အမှတ် ၁၂၀၀]

အထုပ်တစ်သိန်း ဝယ်မည်။

[လက်လုပ် သံဒယ်အိုး - စနစ်အမှတ် ၁၀၀၀]

အလုံးတစ်ထောင် ဝယ်မည်။

[သတ္တုစပ် မီးဖိုချောင်သုံးဓား - စနစ်အမှတ် ၁၀၀]

အချောင်းတစ်သောင်း ဝယ်မည်။

[ရွှေနဂါးဆီ - စနစ်အမှတ် ၈၀]

စည်တစ်သိန်း ဝယ်မည်။

[တီရှပ် - စနစ်အမှတ် ၁၅]

အထည်ငါးသောင်း ဝယ်မည်။

[ရေခဲပိုးသားဘောင်းဘီတို - စနစ်အမှတ် ၂၅]

အထည်ငါးသောင်း ဝယ်မည်။

[ချည်သားစစ်စစ် အတွင်းခံ - စနစ်အမှတ် ၁၀]

အထည်ငါးသောင်း ဝယ်မည်။

[အပေါ်ဝတ် အင်္ကျီ - စနစ်အမှတ် ၂၀]

အထည်ငါးသောင်း ဝယ်မည်။

စနစ်အမှတ် - ၁၉၆၇၉၅၉၈၀၀၀

ယခုလေးတင် ဝယ်ယူခဲ့သော ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ဤကျောက်ဂူ နေရာလွတ်ထဲတွင် သိုလှောင်ထားလိုက်၏။

ဒုက္ခသည် တစ်သောင်းခွဲအတွက် အဝတ်အစား ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ထင်းရှူးနက်တောင်ဆီသို့ ပျံသန်းကာ ပြန်သွားခဲ့၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က ရှန်ချန်းရွှယ်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး တောင်ပေါ်နေအိမ် ရှစ်ခုအကြောင်း ပြောပြကာ မင်ချွမ်မြို့မှ ပြောင်းရွှေ့လာသော ဒုက္ခသည်များကို လက်ခံရန်နှင့် ထိုတောင်ပေါ်နေအိမ် ရှစ်ခုသို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းရွှေ့ပေးရန် လူအင်အား စီစဉ်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ခင်ပွန်းရေ... ရှင်က တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ..."

တောင်ကုန်း ရှစ်ခုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရပြီး ရောက်ရှိလာတော့မည့် ဒုက္ခသည် တစ်သောင်းခွဲအတွက် စားဝတ်နေရေး ပြဿနာကို ကျောက်လင်က ဖြေရှင်းပေးခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ရှန်ချန်းရွှယ်မှာ ထပ်မံ၍ မှင်တက်သွားရပြန်၏။

သူမကို ဒုက္ခပေးနေသော ပြဿနာအားလုံးကို ကျောက်လင်က လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဖြေရှင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်ချန်းရွှယ်က ကျောက်လင်ကို ရူးသွပ်မှုနှင့် မြတ်နိုးမှုများ အပြည့်ပါဝင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ သူမသာ ကိုယ်ဝန်မရှိနေပါက သူ၏ အပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ပြင်းပြသော ချစ်တင်းနှောခြင်းကို ပြုလုပ်မိမည်မှာ သေချာပေသည်။

ရှန်ချန်းရွှယ်၏ မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က သူမ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်တွင် လမ်းလျှောက်နေသော တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ကာ ဘာမျှမပြောတော့ဘဲ အသိုက်သို့ ပြန်လာသော ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အာကာသတဲထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွား၏။

"ခင်ပွန်း... ကန့်လန့်ကာတွေ မချရသေးဘူးလေ... အပြင်ကလူတွေ အထဲကို မြင်နေရလိမ့်မယ်..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်လင် ဘာတွေးနေသည်ကို သူမ သိလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် အော်ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ကြီးမားသော လက်ကြီးတစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကန့်လန့်ကာများကို ဆွဲချကာ မျက်နှာကြက်မှ ကြမ်းပြင်အထိ ရှည်လျားသော ပြတင်းပေါက်များကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

"ပေါင်ပေါင်လေး... ကိုယ် မင်းကို လွမ်းနေတာ..."

လေချွန်သံနှင့်အတူ လူတစ်ယောက်က သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဂေါ်ဖီထုပ်များကို ရူးသွပ်စွာဖြင့် အမြစ်တူးဆွနေတော့သည်။

နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံးပြား အမိုးအောက်တွင် စကားပြောနေကြသော ချင်းလန်အာ၊ နာလန်ယွီ၊ ယန်ရွှမ်ရွှမ်၊ လိန်ဝမ်ဝမ်နှင့် ကုမုမုတို့သည် ကျောက်လင်က တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို အာကာသတဲထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ကြရ၏။ ချက်ချင်းပင် အထဲမှ တိုက်ခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာရာ သူတို့ငါးယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြိုင်တူ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဟွန့်... သူမတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အခွင့်အရေး ပေးထားလို့ မဖြစ်ဘူး..."

ထိုလူငါးယောက်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကြပြီး အာကာသတဲထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အလျင်စလို ပြေးဝင်သွားကာ ခြောက်ယောက်တစ်ယောက်တိုက်ပွဲကို ပါဝင်ဆင်နွှဲလိုက်ကြတော့၏။

ကျင့်ကြံခြင်း +၆