အခန်း (၁၆၃-၁၆၅)

အခန်း ၁၆၃ - ပင်လယ်၏ အရှင်သခင်။

"ဘုန်းးးး"

ပင်လယ်နက် နတ်ဆိုးဝေလငါးဘုရင်သည် ရှောင်ချန်ယွီကို အပေါ်စီးမှ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်း၏ နှာခေါင်းပေါက်ကြီးများမှ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေပြီး နီရဲသော မျက်လုံးများတွင် အဆုံးမရှိသော အငြိုးအတေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဝူးးးး"

ဝေလငါးဘုရင်က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ရှောင်ချန်ယွီထံသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးဝင်သွားသည်။

ပင်လယ်၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သည့်အလျောက် ဝေလငါးဘုရင်၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အကန့်အသတ်မရှိပေ။ ရှောင်ချန်ယွီမှာ ထွက်ပြေးရန်ပင် အခွင့်အရေး မရရှိခဲ့ပေ။

သေလမ်းနှင့် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သော ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ပြင်းထန်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ အရှုံးမပေးနိုင်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝေလငါးဘုရင်ကို အနိုင်ယူပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်ကို သိမ်းပိုက်ရမည်။

"ရားးးး"

ရှောင်ချန်ယွီက ကောင်းကင်ကို မော့၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အစစ်အမှန်စွမ်းအားများရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အနက်ရောင် နဂါးများအသွင် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြောင့် ပင်လယ်ရေပြင်မှာ ဝုန်းဒိုင်းကျဲသွားသည်။

ရှောင်ချန်ယွီ၏ စွမ်းအားကို မြင်သောအခါ ဝေလငါးဘုရင်မှာ ပိုမိုဒေါသထွက်သွားပြီး အားကုန်သုံးကာ တိုးဝင်လာသည်။ သို့သော်ရှောင်ချန်ယွီမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခွံဟောင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဝေလငါးဘုရင်မှာ အံ့ဩသွားပြီး လေထဲသို့သာ အလဟဿ တိုးဝင်မိလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ရေလှိုင်းကြီးများ ဖန်တီးကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။

သူသည် လူသားတစ်ဦး၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားမိကာ အလွန်အမင်း အရှက်ရပြီး ဒေါသထွက်နေသည်။

ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း ရှောင်ချန်ယွီမှာ အားမလျှော့ပေ။ သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြင့် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝေလငါးဘုရင်ထံသို့ ပြန်လည် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ ဝေလငါးဘုရင်ကလည်း သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားကုန်သုံး၍ ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်လာသည်။

ဝေလငါးဘုရင်က ရှောင်ချန်ယွီကို ကိုက်ဖြတ်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ရှောင်ချန်ယွီက ရေထဲမှ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်ထဲတွင် ချွန်ထက်သော ဆူးချွန်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"လက်နက်လျှို့ဝှက်ချက်"

အသံနှင့်အတူ ရှောင်ချန်ယွီ၏ လက်ထဲမှ လှံကဲ့သို့အရာသည် ဝေလငါးဘုရင်၏ လည်ပင်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ဝေလငါးဘုရင်မှာ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ သေဆုံးခြင်းမရှိသေးဘဲ ဆူးချွန်ကို ပြန်ထုတ်ရန် ရုန်းကန်နေသည်။

ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ဖျော့တော့နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေများကို စုပ်ယူကာ ဒဏ်ရာကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဝေလငါးဘုရင်၏ ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနေသည်။

သူ၏ အသားအရေများမှာ ပြန်လည် စုစည်းလာပြီး သွေးများပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ရှောင်ချန်ယွီသည် ထပ်မံ၍ ထိုးစိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဝေလငါးဘုရင်က ၎င်း၏ အရေပြားကို သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောအောင် ပြုလုပ်လိုက်သောကြောင့် မအောင်မြင်တော့ပေ။

ဝေလငါးဘုရင်သည် အလွန်နာကျင်စွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်ရင်း "ငါ့ကို ရန်စတဲ့ လူသားမင်း သေရတော့မယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီကို ဧရာမသွားကြီးများဖြင့် ကိုက်ဖြတ်ရန် အားကုန်သုံး၍ ပစ်ဝင်လာသည်။

ရှောင်ချန်ယွီ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ၏ ဆူးချွန်မှာလည်း ဝေလငါးဘုရင်၏ လက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသည်။

ထွက်ပေါက်မရှိတော့သော အချိန်တွင် ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ငြိမ်သက်အေးဆေးသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"လက်နက်လျှို့ဝှက်ချက် ငွေရောင်အလင်းဓား။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ နောက်ကျောမှ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ငွေရောင်ဓား ဖြစ်သည်။ ငွေရောင်ဓားသည် ရှောင်ချန်ယွီ၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် အရိပ်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းကာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အခန်း ၁၆၄ - ရိတ်သိမ်းမှု အမြတ်အစွန်း။

ငွေရောင်ဓားသည် ရုတ်တရက် အရှည်ကိုတိုးချဲ့ပြီး လှံတစ်ချောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ နဖူးအထက်တွင် တည်ရှိနေပြီး ပင်လယ်နက် နတ်ဆိုးဝေလငါးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အားကုန်သုံး၍ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ဟစ်... ဟစ်..."

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ဝေလငါးဘုရင်မှာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေသည်။ ဝေလငါးဘုရင်၏ သွေးသားစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော်လည်း ငွေရောင်ဓား၏ ထိုးစိုက်မှုကြောင့် သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံး သွေးရောင်လွှမ်းသွားသည်။

ဝေလငါးဘုရင်မှာ ငွေရောင်ဓားကို ဖယ်ရှားရန် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်သော်လည်း ဓားမှာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေသည်။

ဝေလငါးဘုရင်သည် ရုန်းကန်လေလေ ဓားက ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်လေလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သေခြင်းတရား၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသွားပြီး နောက်ထပ် ရုန်းကန်ရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

ရှောင်ချန်ယွီသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ့လက်ထဲရှိ ငွေရောင်ဓားမှာ သွေးများဖြင့် အလိမ်းလိမ်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသွေးများမှာ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ပုပ်စော်နံနေသည်။

ဝေလငါးဘုရင်မှာ မိမိ၏ သွေးများ အနက်ရောင် ပြောင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

ရှောင်ချန်ယွီမှာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား..."

သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ အစွမ်းအစများမှာလည်း တိုးတက်လာပြီး အဆင့်တစ်ခုကို ထပ်မံကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဘုန်းး"

သူ၏ ဒန်ထျန် အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ မှာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တိုးတက်သွားသည်။

ရှောင်ချန်ယွီမှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပင်လယ်နက် နတ်ဆိုးဝေလငါးဘုရင်ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဝေလငါးဘုရင်မှာ သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားကုန်သုံး၍ ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်လာသော်လည်း ရှောင်ချန်ယွီမှာ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် ငွေရောင်ဓားကို မြှောက်ကာ ဝေလငါးဘုရင်၏ ကြံ့ခိုင်သော အသားအရေကို ထပ်မံ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ဝူးးးး"

ဝေလငါးဘုရင်မှာ နာကျင်လွန်း၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှောင်ချန်ယွီကို တိုက်ခိုက်သည်။ ရှောင်ချန်ယွီမှာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းပြီး ငွေရောင်ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် ထိုးစိုက်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ ဝေလငါးဘုရင်၏ အမြီးကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝေလငါးဘုရင်မှာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် အော်ဟစ်နေသော်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ ရှောင်ချန်ယွီကို အပြီးသတ် တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာသည်။

၎င်း၏ အလွန်မာကျောသော လက်ဝါးကြီးနှင့် ရှောင်ချန်ယွီ၏ ငွေရောင်ဓားမှာ ထိခိုက်မိရာမှ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များပင် ပြိုကျသွားသည်။

"အဟွတ်"

ရှောင်ချန်ယွီမှာ သွေးအန်ထုတ်လျက် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။ ဝေလငါးဘုရင်၏ နောက်ထပ် အမြီးရိုက်ချက်တစ်ခုကြောင့် ရှောင်ချန်ယွီမှာ ကျောက်တောင်နံရံတစ်ခုနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိသွားသည်။

ရှောင်ချန်ယွီမှာ အထဲမှ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီနေသည်။

သို့သော် သူသည် အရှုံးမပေးဘဲ ဝိဉာဉ်ကျောက်တုံးများကို စုပ်ယူကာ ခွန်အားကို ပြန်လည်စုစည်းသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပင်လယ်နက် နတ်ဆိုးဝေလငါးဘုရင်မှာ အသက်ရှူသံ တိမ်ဝင်သွားပြီး လဲကျသွားကာ သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များ လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားသည်။

"အဆုံးသတ်သွားပြီ..."

ရှောင်ချန်ယွီသည် ဝေလငါးဘုရင်၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ယခုတိုက်ပွဲမှာ အသက်ကိုရင်း၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့် အန္တရာယ်အကြီးဆုံး တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

အခန်း ၁၆၅ - ရုပ်ချောခြင်းသည် တစ်သက်လုံးအတွက်ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်နက် နတ်ဆိုးဝေလငါးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ကြီးမားပြီး သံမဏိထက်ပင် ပိုမိုမာကျောသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ ကံကောင်းမှုဟုပင် ဆိုရမည်။

သို့သော် ဤဝေလငါးဘုရင် သေဆုံးသွားခြင်းမှာ လူသားလောကအတွက် ကျိန်စာတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ချန်ယွီသည် ဓားကိုသိမ်းပြီး ဝေလငါးဘုရင်၏ အလောင်းကို ရှာဖွေကာ အဖိုးတန်ဆုံးဖြစ်သည့် ဝိဉာဉ်အဆီအနှစ် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသည့် ဝိဉာဉ်သားရဲ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်ချန်ယွီ၏ စွမ်းအားကို အဆမတန် တိုးတက်စေမည်ဖြစ်သည်။

သူသည်အဆီအနှစ်များကို ဖျက်ဆီးပြီး စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စနစ်၏ အသိပေးချက်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ တိန် ပင်လယ်နက် နတ်ဆိုးဝေလငါးဘုရင်ကို အနိုင်ယူလိုက်သဖြင့် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ အဆင့် +1]

[တိန်လက်နက်လျှို့ဝှက်ချက် အဆင့် +1]

[တိန် ကုသခြင်းလျှို့ဝှက်ချက် အဆင့် +1]

[တိန် ခရီးသွားလျှို့ဝှက်ချက် အဆင့် +1]

ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် သူ၏ အသုံးချကိရိယာဖြစ်သော ဝေလငါးဘုရင် သေဆုံးသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ အမှန်စင်စစ် ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် ဝေလငါးဘုရင်ကို ထန်စန်းအတွက် စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ သုံးစွဲရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်စန်းသည် ဝေလငါးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိ ဝိဉာဉ်ကွင်း ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝိဉာဉ်အရိုး ဝေလငါးပုလဲနှင့် ဝေလငါးဦးနှောက် တို့ကို ရရှိကာ နတ်ဘုရားဖြစ်ရန် လမ်းစပွင့်မည်ဟု တွက်ချက်ထားခဲ့သည်။

ယခုမူ ထိုရတနာများအားလုံး ရှောင်ချန်ယွီလက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

"ရှောင်ချန်ယွီ ငါ မင်းကို အလွတ်မပေးဘူး။"

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထန်စန်းသည် တစ်စုံတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားမိသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် အားပေးလိုက်သည်။

"ငါ... ထန်စန်း ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်ပဲ။ ရှောင်ချန်ယွီက ခဏတာ အားကောင်းနေတာပါ။ ငါ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းမှာ ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံလိုက်ရင် နောက်ဆုံးမှာ အနိုင်ယူနိုင်မှာပါပဲ။"

ထန်စန်းသည် မိမိ၏ အနာဂတ်အတွက် စိတ်ကူးယဉ်နေသည်။ သူ၏ ဘေးနားရှိ တိုက်မုပိုင် နှင့် မာဟုန်ကျွင်းတို့မှာလည်း ရှောင်ချန်ယွီကို မုန်းတီးမှုဖြင့် စည်းလုံးနေကြသည်။

"မှန်တယ် အောင်ပွဲက ငါတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ။"

"အစွမ်းရှိတာက ခဏပဲ ရုပ်ချောတာက တစ်သက်လုံးပဲ။"

ထန်စန်းကသည် သူ၏ ငွေပြာမြက်ဝိဉာဥ်ပြောင်းလဲသွားလျှင် သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ ပိုမိုချောမောလာမည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

သူတို့သုံးဦးသည် ရှောင်ချန်ယွီကြောင့် မိမိတို့၏ ချစ်သူများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသူများ ဖြစ်သည့်အတွက် ယခုအချိန်တွင်မူ ဘုံရန်သူကို ဆန့်ကျင်ရန် စိတ်ဓါတ်များ တက်ကြွနေကြတော့သည်။