← Chapters

အခန်း (၃၈၃-၃၈၄)

Vol. 32 Ch. 383-384

အခန်း (၃၈၃-၃၈၄)

Vol. 32 Ch. 383-384

အခန်း(၃၈၃)

"ဒါ မင်း တကယ်တွေးနေတဲ့ အရာလား"

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘလေဇဲလ်ရဲ့ နားထဲကို တိုးဝင်သွားတယ်။ သူက ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ဒီအသံက ဘယ်သူ့အသံလဲဆိုတာ မခွဲခြားနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ဒီနေ့ သူမြင်ခဲ့ရတဲ့ ရီနေးတားတွေထဲက ဘယ်သူ့အသံမှလည်း မဟုတ်ပြန်ဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက နောက်ဆုံးတော့ အနောက်ဘက်အကျဆုံးနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ရွှေအိုရောင်ဆံပင်နဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ဆီမှာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်စုံနဲ့ သားရေဝတ်စုံချပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြည့်ရတာ သာမန်ရိုးရိုးလေးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့လည်း သူ ပေါ်လာတာနဲ့ စစ်တလင်းရဲ့ လေထုတစ်ခုလုံးက ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ရီနေးတား ဘက်တော်သားတွေအားလုံးက နောက်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး သူတို့ဆီ လျှောက်လာနေတဲ့ ဒီကောင်လေးကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မျက်နှာတွေ အကုန်လုံး ဝင်းပသွားကြတော့တယ်။

"သခင်" လို့ ရီနေးတား တူရိယာပညာရှင်တွေက သူတို့ရဲ့ မှော်ဝင်တူရိယာတွေကို ရိုရိုသေသေ အောက်ချရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြတယ်။

"အစ်ကိုကြီး မိုက်ကယ်... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့။ ပျော်စရာတွေ အကုန်လုံး လွဲချော်သွားတာပဲဗျာ" ဇိုင်ယွန်က ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ သူ့အနားကို လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။

"အမေတို့ရဲ့ အချစ်တော်သားကြီးရယ်... ဘယ်တွေ လျှောက်သွားနေတာလဲ။ ယူနာ တစ်ယောက်တည်း ဒီစစ်သည်တွေအားလုံးကို ရင်ဆိုင်နေရတာကို ပစ်ထားတယ်နော်။ ဒါ လူကြီးလူကောင်းဆန်တဲ့ အပြုအမူမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ" လိုင်လီယာက ချက်ချင်းပဲ မိုက်ကယ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်လိုက်ပြီး သူ့ပါးကို ဆိတ်ဆွဲရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ဘယ်သွားနေတာလဲ" ယူနာက သူ့လက်တွေကို နောက်ပစ်ထားရင်း မေးလိုက်တယ်။ သူ့အသံထဲမှာ စိတ်ပျက်သွားတဲ့ အရိပ်အယောင်လေး တစ်ချက် စွက်နေပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ ဒါကို သတိထားမိပုံမပေါ်ပါဘူး။

"ငါ ဗီရီယန်နဲ့ စကားပြောနေတာ... ဗီဗီရဲ့ အမေလေ"

ဗီဗီက မိုက်ကယ်ရဲ့ ရှေ့မှာ ရုတ်တရက် ဝဲပျံလာပြီး "မင်း ငါ့အမေဆီ သွားတွေ့တာလား... အမေက ဘာပြောလဲ" လို့ မေးတယ်။

မိုက်ကယ်က ဗီဗီကို မျက်မှောင်ကုတ်ပြီး စိုက်ကြည့်ရင်း "မင်း ပစ်ဇီဘုရင်မကြီး ဖြစ်နေမယ်ဆိုတာ ငါ ကြိုသိခဲ့သင့်တာ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

"ဟီးဟီး..."

ဒီအချက်တွေကို ရောက်မှပဲ ဘလေဇဲလ်က အဖြစ်အပျက်တွေကို အစအန ပြန်ဆက်မိသွားတော့တယ်။

"မင်းက သခင်... မိုက်ကယ် ပေါ့လေ" လို့ သူက လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ သူက ပြောရင်းနဲ့တောင် ခပ်ပြုံးပြုံး ဖြစ်နေသေးတယ်။

ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူ့ကို ဒူးထောက်စေပြီး ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ ရီနေးတား ဆိုတဲ့ ကုမ္ပဏီကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပါပဲ။ ဒီလောက် ဆန်းကြယ်လွန်းတဲ့ အခြေအနေကြောင့် သူ တကယ်ပဲ ထပြီး ရယ်မောလိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားမိတယ်။

"မင်းလား... မင်းက ရီနေးတားရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပေါ့လေ"

မိုက်ကယ်က ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေ၊ ရီနေးတားတွေနဲ့ စကားလက်ဆုံ ဖြတ်လိုက်ပြီး ဘလေဇဲလ်ရဲ့ အနားကို တိုးပြီး ပျံသန်းလာကာ သူ့ရဲ့ မေးခွန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။

"မှန်တယ်။ ငါပဲ"

"ဘာလဲ... မင်းက ငါတို့ကို သိပ်ကြောက်လို့ အခုမှပဲ မင်းတို့နိုင်ပြီဆိုတာ သေချာတဲ့အခါမှ ကိုယ်ထည်ပြရဲတာလား" လို့ သူက လှောင်ရယ်ရင်း မေးလိုက်တယ်။

"မဟုတ်ပါဘူး" လို့ မိုက်ကယ်က ပြန်ဖြေတယ်။ "ငါက ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်မှုကို အဆုံးသတ်နေလို့ပါ"

ဘလေဇဲလ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း "မင်း ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးပဲ လေ့ကျင့်လေ့ကျင့်... ဖလဲယားကော့ပ်ကတော့ အမြဲတမ်း အထက်စီးမှာပဲ ရှိနေမှာ။ မင်း ငါ့ကို သတ်ပစ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားတာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူတို့က ငါ့အတွက် ရောက်လာပြီး မင်းတို့ကို အမှုန့်ခြေပစ်မှာပဲ" လို့ ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က လက်ပိုက်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်ရာ သူ့နောက်က ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေနဲ့ ရီနေးတားတွေအားလုံးကလည်း ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ လိုက်ပြုံးကြတယ်။

"ဒီလောက်လေးနဲ့လား" လို့ သူက ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

"ဟွန်း... မင်းရဲ့ ကိုးပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ အရိုးစုမိစ္ဆာကြီးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အမြဲတမ်း ပုန်းနေလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ လုံလောက်တဲ့ အင်အားရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ခေတ်တွေက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ တန်ခိုးအင်အားရဲ့ ချိန်ခွင်လျှာက ရွေ့လျားသွားခဲ့ပြီ။ မှော်စွမ်းအင် ဆိုတာ ဒီကမ္ဘာကြီးကို စိုးမိုးထားတဲ့ အဓိက တန်ခိုးအရင်းအမြစ် မဟုတ်တော့ဘူး။

ငါးမန်းတွေနဲ့ပြည့်နေတဲ့ ပင်လယ်ထဲမှာ မင်းရဲ့ ကုမ္ပဏီအသေးလေးကို ရှင်သန်ကျန်ရစ်အောင် မင်းတို့ ဘယ်လိုမှ တောင့်ခံထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ဟောဒီကမ္ဘာရဲ့ တကယ့် အားပြိုင်သူတွေအတွက် သားကောင် သက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားမှာပေါ့။ တကယ်လို့ ငါတို့က မင်းကို ဝါးမြိုမပစ်ဘူးဆိုရင်တောင် ဒါထက် ပိုကြီးတဲ့ မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်က ဝါးမြိုပစ်မှာပဲ၊ အဲဒါကိုတော့ မင်း မှတ်ထားလိုက်ပါ"

ရီနေးတားအတွက် အဲဒီလို ဆိုးဝါးလှတဲ့ အနာဂတ်ကို ပုံဖော်ပြောဆိုနေပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ သူ့စကားတွေကြောင့် နည်းနည်းလေးမှ တုန်လှုပ်ပုံမပေါ်ပါဘူး။

"မင်းရဲ့ မိုက်မဲမှုကြောင့်သာ မင်းကိုယ်မင်း အင်အားရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ချက် တက်နေတာပါ" လို့ ဘလေဇဲလ်က မိုက်ကယ်ဆီကနေ ရွံရှာ စက်ဆုပ်စွာ မျက်နှာလွှဲရင်း ပြောလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့လက်တွေကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး "ပြစမ်းပါဦး" လို့ စိန်ခေါ်လိုက်တယ်။

ဘလေဇဲလ်က မိုက်ကယ်ရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကြောင့် ပိုပြီး စိတ်ဆွပေးသလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ သူနဲ့ ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူမှ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ တန်ခိုးအင်အားမျိုးကို ပြသပြီး မိုက်ကယ်ရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို ရိုက်ချိုးပစ်ချင်နေတာပါ။

"ဒါဆိုရင်လည်း ဒီကမ္ဘာကြီးက လိုက်နာကျင့်သုံးနေတဲ့ တန်ခိုးအင်အားရဲ့ အစစ်အမှန် အတိုင်းအဆကို နည်းနည်းလောက် မြည်းစမ်းကြည့်စေရတာပေါ့"

ဘလေဇဲလ်က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ဓားအိမ်ထဲကနေ ဓားမြှောင်ရှည်ကို ထုတ်လိုက်တယ်။ ၎င်းရဲ့ သတ္ထုရောင်အဆင်းက ရီနေးတားတွေဆီမှာ ရှိတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေလိုပဲ မှော်စွမ်းအားတွေနဲ့ တောက်ပနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ဒီလက်နက်ရဲ့ မှော်စွမ်းအားက နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် မှေးမှိန်ပြီး အားနည်းနေသလိုပါပဲ။

သူ ကိုင်ဆောင်ထားတာက မီသရယ် ရှေးဟောင်းလက်နက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းနဲ့ ရောထွေးလို့မရပါဘူး။

ဒါက အတိတ်ကာလကနေ ပြန်လည်ဆယ်ယူပြီး ပစ္စုပ္ပန်အတွက် ပြန်လည်မွမ်းမံထားတာ ဖြစ်တာကြောင့် ၎င်းရဲ့ အစွမ်းက မူလထက် ပိုပြီး အားနည်းနေတာပါ။

သူ့လက်ထဲမှာ ဒါကို ကိုင်ထားလိုက်တာနဲ့ ဘလေဇဲလ်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးက မီးတောက်တွေ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာတော့တယ်။ သူ ပိုပြီး ဒေါသထွက်လာလေလေ... သူ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို အင်အားအဖြစ် စုစည်းလိုက်လေလေ မီးတောက်တွေက ပိုပြီး မြင့်တက်လာလေလေပါပဲ။

ဘလေဇဲလ်ဆီကနေ မီးတောက်တွေနဲ့ အပူရှိန်တွေ ထွက်ပေါ်နေပေမဲ့ သူ့ဆီကနေ မှော်စွမ်းအင် တစ်စက်လေးတောင် ထွက်မလာခဲ့ပါဘူး။ အရာအားလုံးက လုံးဝ ထူးဆန်းပြီး လူမသိတဲ့ အခြားအရာတစ်ခုခုကနေ အစွမ်းပေးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဟူးးးးးးး" ဘလေဇဲလ်က ညည်းတွားလိုက်ပြီး မီးတောက်တွေကို သူ့ရဲ့ ဓားသွားဆီသို့ စုစည်းရင်း ဓားမြှောင်ရှည်ကို ကောင်းကင်ယံထံ ထိုးတင်လိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ မီးတောက်တွေက ဓားမြှောင်ရှည်ဆီသို့ မြင့်တက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သတ္ထုထဲကို စုပ်ယူသွားတာကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ မီသရယ် ရှေးဟောင်းလက်နက်ဆီမှာ အင်အားတွေ စုစည်းသွားတာနဲ့အမျှ တောက်လောင်နေတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ရဲ့ တုန်ရီနေတဲ့ ပုံရိပ်က သူ့ရဲ့ အထက်မှာ ဝဲပျံလို့ ပေါ်ထွက်လာပါတော့တယ်။

"ငါ မင်းကို ဆင့်ခေါ်တယ်... ငါ့ရဲ့ ဒီဗာ" လို့ သူက အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

ဒီဗာပေါ်က မီးတောက်တွေက ရိုးရိုးပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် မဟုတ်တော့ဘဲ လက်တွေ့အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တယ်။ မီးလျှံတွေက တဖျပ်ဖျပ် တောက်လောင်ရင်း ကြွက်သားအမြှောင်းမြှောင်းနဲ့ ကိုယ်ထည်၊ ဘေးတစ်ဖက်စီမှာ တောက်လောင်နေတဲ့ မီးတောက်လက်မောင်းနှစ်ဖက်နဲ့ ဆံပင်အဖြစ် တဟုန်းဟုန်းတောက်နေတဲ့ မီးတောက်တိုလေးတွေ ရှိတဲ့ ဦးခေါင်းတစ်ခုအဖြစ် ပုံပေါ်လာခဲ့တယ်။

ဘလေဇဲလ်ရဲ့ ဒီဗာက မီးတောက်အစစ်တွေနဲ့သာ ပြုလုပ်ထားတာကြောင့် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထင်ရှားတဲ့ ထူးခြားချက် သိပ်မရှိပါဘူး။ အထင်ရှားဆုံးသော လက္ခဏာကိုတော့ သူ့ရဲ့ ဦးခေါင်း... အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ မျက်ခုံးတွေနေရာမှာ တွေ့ရပြီး ၎င်းမျက်ခုံးတွေကို မီးတောင်ချော်ကျောက်တွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားကာ စိတ်ပျက်ပြီး ဒေါသထွက်နေတဲ့ အမူအရာအဖြစ် စွေစောင်းနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဘလေဇဲလ်က သူ့ရဲ့ ဓားမြှောင်ရှည်ကို ကောင်းကင်ပေါ် မြှောက်လိုက်တာနဲ့ သူ့အထက်က ဒီဗာကလည်း အလားတူပုံစံမျိုးနဲ့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မီးတောက်တွေက ပိုလို့တောင် တောက်လောင်လာခဲ့တယ်။

"ဒါ... ဒါက ဒီဗာ ပဲ" လို့ ဘလေဇဲလ်က မိတ်ဆက်ပြသလိုက်တယ်။

သူ့ရှေ့က ရီနေးတားတွေအားလုံးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်တဲ့ အမူအရာတွေ ပြသကြတယ်။ သူတို့က အဲဒီ ဒီဗာ သတ္တဝါဆီကနေ မှော်စွမ်းအင် ထွက်မလာတာကို ခံစားနေရပေမဲ့ ၎င်းရဲ့ တန်ခိုးအင်အားက လေထုထဲမှာ ပြန့်လွင့်နေပြီး အပူချိန်ကို မသက်မသာဖြစ်စရာ အဆင့်အထိ မြင့်တက်စေတာကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရပါတယ်။

"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ" ရှီနာက သူ့မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ အပြည့်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ငါလည်း မသိဘူး..." ယူနာကလည်း မသေချာသလိုမျိုး ပြန်ဖြေတယ်။

လိုင်လီယာက ဒီဗာကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်တယ်။ သူကိုယ်တိုင်တောင်မှ ဒီသတ္တဝါနဲ့ စိမ်းနေခဲ့တာပါ။

"မင်းတို့ အခု ငါပိုင်ဆိုင်တဲ့ တန်ခိုးအင်အားကို မြင်ပြီလား" လို့ သူက ရီနေးတားတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟိန်းဟောက်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ဒီဗာနဲ့အတူ မေးလိုက်တယ်။

"ငါ့ရဲ့ ဒီဗာက သာမန်မှော်ပညာတွေရဲ့ သက်ရောက်မှု မရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မန္တန်တွေ ဒါမှမဟုတ် စွမ်းရည်တွေနဲ့ မကာကွယ်နိုင်ဘူး"

ထို့နောက် ဘလေဇဲလ်က ဗီဗီဘက်သို့ လှည့်လိုက်တယ်။

"ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး ပေးမယ်။ မင်း နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းကို ငါ့ဆီ အပ်နှံမယ်ဆိုရင်... ဖလဲယားကော့ပ်က မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ဖို့ ငါ သေချာပေါက် လုပ်ပေးမယ်။

မင်း ဒါကို ငါ့ဆီ ပေးမယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းရဲ့ တတိယအဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်မှာ။ ငါ့ရဲ့ ဒီဗာက ပိုပြီး ထင်ရှားလာမှာဖြစ်သလို ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကလည်း ပိုပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာလိမ့်မယ်။

လာစမ်းပါ... အောင်နိုင်သူတွေရဲ့ ဘက်တော်သား ဖြစ်လာစမ်းပါ"

ဘလေဇဲလ်ရဲ့ ဒီဗာက ရီနေးတားတွေကို တကယ်ပဲ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အင်အားတစ်ခုအဖြစ် သက်သေပြခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ဗီဗီကတော့ သူ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုမှာ သေချာနေခဲ့တယ်။

ဗီဗီက ရှေ့ကို ပျံသန်းပြီး ဘလေဇဲလ်ကို တစ်ခါတည်း အဆုံးစီရင်ပစ်ဖို့ လုပ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ကို ရပ်တန့်ဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။

ဗီဗီက မိုက်ကယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ဧရိယာ ပတ်ပတ်လည်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားတယ်။

သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် သဘောကျသလို တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ပါတော့တယ်။

ဘလေဇဲလ်က မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်အမူအရာကို မြင်တော့ စော်ကားခံရသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ ဒီဗာတန်ခိုးအင်အားကို ပြသပြီးတာတောင်မှ မိုက်ကယ်က သူ့ကို နည်းနည်းလေးမှ မတုန်လှုပ်ဘဲ မကြောက်ရွံ့သေးတဲ့ပုံပါပဲ။ မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သူ့ရဲ့ ဒီဗာကို လေ့လာစူးစမ်းနေတဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ အသွင်တစ်ချက်တောင် ရှိနေပါသေးတယ်။

"ငါက မင်းရဲ့ စစ်တပ်တွေရဲ့ နှိမ်နင်းတာကို ခံရလောက်အောင် အားနည်းနေနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖလဲယားကော့ပ်အတွက်တော့ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။ မင်း ဒီဗာရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်..."

မိုက်ကယ်ရဲ့ ဦးခေါင်းအထက်မှာ တုန်ရီနေတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု စတင်ပေါ်ပေါက်လာတာကို သူ မြင်လိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့... သူ့ရဲ့ စကားသံတွေက ချက်ချင်းပဲ အစပျောက် ရပ်တန့်သွားပါတော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၃၂)

အခန်း(၃၈၄)

မိုက်ကယ်ရဲ့ ကိုယ်ထည်မရှိဘဲ ရုပ်လုံးပေါ်နေတဲ့ ဒီဗာရဲ့ ပုံရိပ်ဟာ သူ့ခေါင်းအထက်မှာ ဝဲပျံလို့ နေတယ်။ အဲဒီ စက်ရုပ်လက်တံကြီးမှာ ဘာလဲဆိုတာ ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ သတ္တုအစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ အနာဂတ်ဆန်တဲ့ ပုံစံမျိုးတွေ ရှိနေတယ်။

ဘလေဇဲလ်က မိုက်ကယ်နဲ့ ဝေးရာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခြေလှမ်းဆုတ်လိုက်တယ်။ မှားစရာကို မရှိတော့ဘူး။ ဒါဟာ ဒီဗာ တစ်ခုပဲ။

“ဘယ်လို... နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီဗာ ရှိနေရတာလဲ” သူ အော်ဟစ်လိုက်မိတယ်။

ရွေးချယ်ခံရတဲ့သူတွေပဲ သံလိုက်စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိတာလို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာလေ။ သူလို လူမျိုးတွေပဲ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း အင်အားကြီးတွေ ဖြစ်လာဖို့ ပါရမီနဲ့ ကံတရား ရှိကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ ကောင်လေးက သူ့မှာ အစကတည်းက ဒီဗာ ရှိနေခဲ့တာကို အေးအေးလူလူပဲ ပြသလိုက်ပြီ။

“ဘယ်ကနေ...”

အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ နတ်သူငယ်တွေဆီမှာ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတစ်ခု ရှိနေခဲ့တာကို သူ သတိရသွားတယ်။ သူ ဒီဗာကို ရထားတာ ဒါကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သံလိုက်စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်လာလဲဆိုတာကို ရှင်းမပြနိုင်သေးပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူကိုယ်တိုင်တောင် နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစကို နှလုံးသားထဲ တိုက်ရိုက်ထည့်သွင်းရတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အသက်အန္တရာယ်များတဲ့ ခွဲစိတ်မှုကို ခံယူပြီးမှ ဒါကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တာလေ။ သူသိသလောက်တော့ ဆင်ကလဲယား ဆေးဝါးလုပ်ငန်းစုက ဆေးဆရာတွေပဲ လူမသေစေဘဲ ဒီလို စွန့်စားရတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နိုင်ကြတာ။

“ပြီးတော့ ဘယ်မှာလဲ... နင့်ရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းကော ဘယ်မှာလဲ”

သူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ ဓားမြှောင်ကြောင့်သာ သူက ဒီဗာကို ဖော်ထုတ်နိုင်တာ ဖြစ်တယ်။ ဒါက ရှေးဟောင်းအဆီအနှစ်တွေ သုတ်လိမ်းထားတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို ထဲက စွမ်းအားတွေကို ဒီဗာဆီ အာရုံစိုက်နိုင်အောင် ကူညီပေးတယ်။ ဒါသာမရှိရင် သူ ဒီဗာရဲ့ စွမ်းအားကို ဆွဲထုတ်နိုင်ဖို့ နေနေသာသာ လက်တွေ့မှာ ပုံဖော်နိုင်မှာတောင် မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်ထဲမှာတော့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း လုံးဝမရှိနေပါဘူး။ လက်နက်လည်း မရှိ၊ သတ္တုချပ်ဝတ်လည်း မရှိ၊ တန်ဆာပလာ တစ်ခုတည်းတောင် ရှိမနေဘူး။

ဒါကိုပဲ သူက ဒါတွေမပါဘဲ ဒီဗာကို ပုံဖော်နေနိုင်တယ်။

မိုက်ကယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မြင်နေရသမျှ အရာအားလုံးဟာ သူ သင်ယူခဲ့ရတဲ့ ဒီဗာနဲ့ သံလိုက်စွမ်းအား အကြောင်းအရာတွေနဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတယ်။

“အစ်ကို မိုက်ကယ်... ဒါက ဘာကြီးလဲ... သိပ်လန်းတာပဲ” ဇိုင်ယွန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ခုန်ပေါက်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“သခင်က ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ” ဂျာကူက ဓားကို ပုခုံးပေါ် ထမ်းရင်း ပြောတယ်။

“သခင်... ဒါ တကယ့် နင်ဂျာကျတာပဲ” ဖတ်ချ်ကလည်း ချီးကျူးရှာတယ်။

“ခစ် ခစ် ခစ်... ငါ့သားလေး ဘယ်လောက် ပါရမီပါလဲ ကြည့်ကြစမ်း” လိုင်လီယာက ကြွားလုံးထုတ်လိုက်တယ်။

“ရှင်ကတော့ လူကို စိတ်ပူအောင် လုပ်တာပဲ” ယူနာက မိုက်ကယ်ရဲ့ ကျောပြင်ကို တစ်မျိုးလေး စိုက်ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ ဒီဗာ ပေါ်လာတာက သူတို့ မျက်နှာပေါ်က စိုးရိမ်မှုတွေကို လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့တယ်။ ဘလေဇဲလ်ရဲ့ ဒီဗာနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေတဲ့ သူ့ကို မြင်ရတာက သူတို့ကို ဒီတိုက်ပွဲအတွက်တင်မကဘဲ အနာဂတ်မှာ လာမယ့် တိုက်ပွဲတွေအတွက်ပါ မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် ရရှိစေခဲ့တယ်။

“ငါတို့ ရီနေးတား ကုမ္ပဏီက ကမ္ဘာ့ငါးမန်းကြီးတွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ပြောခဲ့တယ်နော်... ငါကတော့ အဲဒါကို သဘောမတူဘူး” မိုက်ကယ်က သူ့ဒီဗာဆီ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။ “ငါက အဲဒါထက်ကို ပိုပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်”

ဘလေဇဲလ်က သွားကြိတ်လိုက်ပြီး “တောက်... နင် ဒါကို ဘယ်လိုပဲ ရခဲ့ရခဲ့ အရေးမကြီးဘူး... နင့်ဟာက အားနည်းသေးတယ်ဆိုတာ ငါ မြင်နေရတယ်”

မိုက်ကယ်ရဲ့ ဒီဗာက လက်တစ်ဖက်ပဲ ပြသနိုင်သေးတာမို့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်က ပထမအဆင့်ထက် မပိုနိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာနေပြီး သူ့အထင်လည်း မှန်နေတယ်။

“ငါ ခန့်မှန်းကြည့်ရမလား... နင်က ဒီဗာကို အခုမှ နိုးထစေခဲ့တာ မဟုတ်လား... ဒါလေးနဲ့ ငါ့ကို ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဝမ်းကွဲကို နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... နင်က စွမ်းရည်ကိုတောင် မနိုးထရသေးဘူးလေ”

မိုက်ကယ်ရဲ့ ဒီဗာ မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်လာတာကြောင့် ဘလေဇဲလ် အနည်းငယ် စိတ်မလုံမလဲ ဖြစ်သွားပေမဲ့ ဒါက မရင့်ကျက်သေးတဲ့ အခြေအနေမှာပဲ ရှိသေးတာကို သိသွားတဲ့အခါ ခါတိုင်းလို ယုံကြည်မှုတွေ ပြန်ဝင်လာတယ်။

သူက ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ပြင်လိုက်တယ်။ သူ့ခေါင်းအထက်က မီးတောက် ဒီဗာဟာ မိုက်ကယ်ရဲ့ ဒီဗာကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကို ပိုလို့တောင် ကြုတ်လိုက်သေးတယ်။

“နင်က စွမ်းရည်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ လောင်းရဲတယ်” ဘလေဇဲလ်က လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်။ “ငါ ပြစေချင်လား... ကောင်လေး”

မိုက်ကယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး “မင်းလို လူမျိုးနဲ့ ယှဉ်ရင် ငါ ဘယ်လောက်အဆင့်ရှိလဲဆိုတာ တကယ် မြင်ချင်သားပဲ... မင်းက ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းမှုရဲ့ ဒုတိယအဆင့်မှာ ရှိနေတာ ဟုတ်တယ်မလား”

ဘလေဇဲလ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပေမဲ့ သူ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းမှု အကြောင်း သိနေတာကိုတော့ ရင်ထဲက ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားရတယ်။

“မှန်တယ်... ငါက ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ စွမ်းရည်ကို နိုးထစေနိုင်ခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ... ငါ့ဒီဗာကိုပဲ ကြည့်လိုက်” သူက အထက်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောတယ်။

“ငါ့ဒီဗာက ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အတော်များများ ဖွဲ့စည်းပြီးပြီ... နင့်ဟာနဲ့ မတူဘူး... နင့်ဘက်က လူတွေ တစ်ယောက်မှ ကူညီမပေးဘဲ ငါ့ကို တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ရဲလား” သူက မိုက်ကယ်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အေးအေးလူလူ ရပ်နေတဲ့ အရိုးစုမိစ္ဆာကြီးကို အဓိက စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်တာပါ။

“ရတာပေါ့... ဒါက ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားက တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲပါလို့ ငါ ကတိပေးတယ်... မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး အစွမ်းတွေကိုသာ ထုတ်သုံးလိုက်ပါ” မိုက်ကယ်က ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

ဘလေဇဲလ်က အခွင့်အရေးတစ်ခုလို့ အနံ့ခံမိပြီး ချက်ချင်း ယုတ်မာတဲ့ အပြုံးမျိုး ပြုံးလိုက်တယ်။ မိုက်ကယ်ကိုသာ အနိုင်ယူနိုင်ရင် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပြီး ရီနေးတား အဖွဲ့သားတွေကိုပါ အနိုင်ရဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသွားပြီလေ။

ဘလေဇဲလ်က စက္ကန့်ပိုင်းမျှတောင် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ လျှပ်စီးပမာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သင်ယူထားတဲ့ တိုက်ကွက်အတိုင်း သူ့ရဲ့ ဓားမြှောင်ကို လေထဲမှာ ဆန်းကြယ်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့တယ်။

သူ့ရဲ့ ဓားမြှောင် လွှဲချက်တစ်ချက်ချင်းစီအောက်မှာ ခေါင်းပေါ်က မီးတောက်ဒီဗာကြီးကလည်း လိုက်ပါလှုပ်ရှားလာပြီး ဧရာမ မီးလျှံလက်တံကြီးတွေကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို မီးတောက်မီးလျှံတွေ ပြန့်ကျဲသွားစေခဲ့တာပေါ့။

နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်ပုံစံကို ဖော်ထုတ်အပြီးမှာတော့ ဘလေဇဲလ်က မိုက်ကယ်ဆီကို ဓားမြှောင်နဲ့ ပြင်းထန်စွာ လှမ်းပြီး ထိုးစိုက်လိုက်တယ်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားက အကွာအဝေးက လက်နက်နဲ့ တိုက်ရိုက်ထိဖို့ ဝေးလွန်းနေတာ ထင်ရှားပေမဲ့လည်း ဘလေဇဲလ်ကတော့ ဒါကို လုံးဝ ဂရုစိုက်ပုံမရပါဘူး။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ မီးတောက်ဒီဗာကြီးဟာ မူလအရွယ်အစားထက် နှစ်ဆနီးပါး ဟုန္းခနဲ ကြီးထွားလာပြီး ၎င်းရဲ့ မီးလျှံလက်နှစ်ဖက်လုံးကို ကောင်းကင်ယံအထိ မြှောက်ကာ မိုက်ကယ်ရှိရာဆီကို ဝုန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်ပါတော့တယ်။

မိုက်ကယ် ဗီဇအသိနဲ့တင် အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိပြီး နောက်ကို ဖျတ်ခနဲ ဆုတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ ဒီဗာကြီး၏ လက်တံတွေက မြေပြင်ပေါ်ကို ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး အရာရာကို လောင်ကျွမ်းစေမယ့် ဧရာမ မီးတောက်ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်တာပေါ့။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဒီဗာကြီးရဲ့ လက်တံတွေ ကျရောက်ခဲ့တဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဆန်းကြယ်လှတဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထင်ဟပ်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒါက လက်တွေ ခြေထောက်တွေ ပါဝင်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ ထူးဆန်းလှတဲ့ မီးတောက်ကာတွန်းရုပ်ပုံလေးတစ်ခု ဖြစ်နေတာကိုး။

မိုက်ကယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး ဟောဒီ ပုံရိပ်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်က တခြားအရာတွေလို သာမန်မှော်စွမ်းအင်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားခဲ့တယ်။

“အို... နင် သတိထားမိသွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား”

ဘလေဇဲလ်က ခြောက်ခြားစရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာသံကြီးနဲ့ အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်ပြီး “ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာလုပ်နိုင်လဲဆိုတာကိုတော့ နင် ဘယ်လိုမှ သိမှာမဟုတ်ဘူး” လို့ ဆိုလိုက်တယ်။

သူက မိုက်ကယ်ဆီကို ဓားမြှောင်နဲ့ တရစပ် ထပ်မံထိုးနှက်လိုက်တာနဲ့အမျှ သူ့ရဲ့ ဒီဗာကြီးကလည်း မိုက်ကယ်ကို ထိမှန်ခြေမှုန်းဖို့အတွက် မြေပြင်ကို ဂျိမ်းဂျိမ်းဂျွမ်းဂျွမ်းနဲ့ တရစပ် လိုက်လံရိုက်ခတ်နေခဲ့တော့တယ်။ မိုက်ကယ်ကတော့ ခြေထောက်အောက်မှာ ရိုးရှင်းတဲ့ လေဒြပ်စင်မန္တန်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ဝေးရာဆီကို ဖျတ်ခနဲ ဖျတ်ခနဲ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့လည်း ဘလေဇဲလ်က သူ့ဆီကို အရူးအမူး ထပ်မံတိုးကပ်လာပြီး ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာအတွင်းမှာတင် ဓားမြှောင်နဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တရစပ် ထိုးနှက်လိုက်တော့တယ်။

ဘလေဇဲလ်ရဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တွေက လွဲချော်သွားပြီး မိုက်ကယ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က သစ်ပင်ကြီးတွေနဲ့ ကျောက်ဆောင်တွေကိုသာ ဝုန်းခနဲ သွားရောက်ထိမှန်ကုန်တာပေါ့။ သူ့ခေါင်းပေါ်က ဒီဗာကြီးကတော့ မြေပြင်ကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖိနှိပ်ရိုက်ခတ်နေပြီး လူပုံသဏ္ဌာန် အဲဒီ မီးတောက်အမှတ်အသားတွေကို နေရာအနှံ့မှာ ချန်ထားခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ ပတ်ပတ်လည်က မြေပြင်တစ်ခုလုံးဟာ အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ အမှတ်အသားတွေနဲ့ ပြည့်နှက် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ။

မိုက်ကယ် သတိထားပြီး နောက်ဆုတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ သစ်ပင်ပေါ်က အမှတ်အသားတစ်ခုနဲ့ မသိလိုက်ဘဲ နီးကပ်သွားခဲ့မိတယ်။

ဘလေဇဲလ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းဖျားမှာ ရက်စက်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတဲ့ အချိန်နဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ အဲဒီ အမှတ်အသားက ဝုန်းခနဲ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်တဲ့ မီးတောက်တွေ ပွင့်ထွက်လာခဲ့တာပေါ့။ မိုက်ကယ် ချက်ချင်းပဲ တိုက်ရိုက်အထိမခံရအောင် အချိန်ကိုက် လျင်မြန်စွာ ရှောင်ကွင်းလိုက်နိုင်ပေမဲ့လည်း၊ ပေါက်ကွဲမှုရဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ လေဖိအားအရှိန်ကြောင့် ဘေးက ကျောက်ဆောင်ကြီးပေါ်က တခြား အမှတ်အသားတစ်ခုနားဆီကို လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြန်တယ်။

ကံဆိုးချင်တော့ အဲဒီ ကျောက်ဆောင်ပေါ်က အမှတ်အသားကလည်း ထပ်မံပြီး ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့တာကြောင့် တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို မီးတောက်နေတဲ့ ကျောက်ခဲစတွေ လွင့်စင်ပျံနှံ့သွားစေခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ် ချက်ချင်းပဲ ပျံနှံ့လာတဲ့ ဘေးအန္တရာယ် အပိုင်းအစတွေကနေ ကာကွယ်ဖို့အတွက် မှော်မန္တန်တစ်ခုကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှာ ဧရာမ ရေတံတိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဗဟိုပြုပြီး ဖန်တီးလိုက်တာပေါ့။

ဘလေဇဲလ်ကတော့ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောရင်း မိုက်ကယ်ရဲ့ ရေတံတိုင်းကြီးဆီကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြေးဝင်သွားတော့တယ်။

သူ့ရဲ့ ဓားမြှောင်က မိုက်ကယ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေး ရေတံတိုင်းနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တာနဲ့တင်၊ အဲဒီ ရေမှော်မန္တန်ရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အလားတူ ထူးဆန်းတဲ့ မီးတောက်အမှတ်အသားတစ်ခုက ရုတ်တရက်ကြီး ထပ်မံထင်ဟပ်ပေါ်လာပြန်တယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အံ့ဩလွန်းလို့ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရေမှော်စွမ်းရည်တွေကနေတစ်ဆင့် မီးတောက်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတာကြောင့် အနီးနားမှာ ရှိနေတဲ့ သူ့ကိုပါ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့လို့ပါပဲ။

“ဘာကြီးလဲ... ရေကနေ မီးတောက်အဖြစ် ဘယ်လိုမျိုး ပြောင်းလဲသွားတာလဲ”

ဇိုင်ယွန်က ရှေ့မှာ ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဇဝေဇဝါနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်မိတယ်။

“တစ်ခုခုတော့ တကယ်ကြီး ထူးဆန်းနေပြီ... အဲဒီ မီးတောက်တွေက သာမန်မှော်စွမ်းအင်နဲ့ လုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး” လို့ ရှီနာကလည်း ရိပ်မိသွားပြီး သတိပေးလိုက်တယ်။

ဘလေဇဲလ်ကတော့ အောင်နိုင်သူအလား သွေးပျက်စရာကောင်းအောင် ရယ်မောလိုက်ပြီး—

“မှန်တာပေါ့... ဒါက ငါ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ပဲ... ငါ ထိလိုက်တဲ့ အရာမှန်သမျှ၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ ဒီဗာ ထိလိုက်တဲ့ အရာမှန်သမျှကို မီးတောက်တွေအဖြစ် ပေါက်ကွဲအောင် ငါ အလိုရှိသလို လုပ်နိုင်တယ်... နင်တို့ရဲ့ မှော်မန္တန်တွေက ငါ့ရှေ့မှာ အသုံးမဝင်တော့ဘူး... ငါက အဲဒါတွေကိုပါ ငါ့ရဲ့ ဗုံးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မှာ ဟားဟားဟား”

* * * * * * * *

All Chapters