အခန်း ၁၂၃

အခန်း (၁၂၃) ဝိညာဉ်နယ်မြေအပြင်ဘက်ရှိ မတည်ငြိမ်မှုများ၊ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် ၄

"ငါတို့ ထွက်သွားဖို့ အချိန် ဘယ်လောက်လိုသေးလဲ..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်၏။

"နောက်ထပ် ငါးရက်လောက် ကြာဦးမယ် ထင်တယ်..." လင်းဟောက်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါးရက်ဆိုရင် လုံလောက်လောက်ပြီ..."

ချင်လော့က မဟာလိုဏ်ဂူကောင်းကင် ဆယ်ခုကို စတေး၍ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့လေသည်။

"လုယွင်ဖေးရဲ့ နေရာကို ရှာဖို့ မင်းရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးလိုက်..." လင်းဟောက်ကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် ချင်လော့က လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်ကို စတင် ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုက်ပေ၏။

အပြင်ဘက်တွင်မူ တာ့လီကျောင်းတော်၊ တရားရေးဝန်ကြီးဌာနနှင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနတို့မှ လူများမှာ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ချင်လော့က ဝိညာဉ်နယ်မြေကို သွားတာလား..." သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ဝိညာဉ်နယ်မြေက သူတို့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေရဲ့ 'အံ့မခန်းပါရမီရှင်များစာရင်း' ပါရမီရှင်တွေ စုဝေးရာ နေရာကို ချင်လော့ သွားခဲ့တယ်ဆိုရင် သူက ခြင်္သေ့တွင်းထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်သွားတာနဲ့ မတူဘူးလား..."

အခြား အမျိုးသားတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းက ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ သူ ခံစားရလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"ဟမ်... အဲဒီနေရာမှာ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေရဲ့ ပါရမီရှင်တွေ အပြည့်ရှိနေတာလေ... သူတို့က တစ်ဖွဲ့တည်းသားတွေပဲ... တကယ်လို့ ချင်လော့ အဲဒီမှာ တစ်ခုခု အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် သူတို့က တာဝန်ယူမှုကနေ လွယ်လွယ်ကူကူ ရှောင်လွှဲနိုင်တယ်... ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာက နဝမမင်းသားဖြစ်တဲ့ ချင်လော့အတွက် တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို စစ်ကြေညာမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

အဘိုးအိုတစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ဒီတာဝန်က မလွယ်ဘူးလို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဝိညာဉ်နယ်မြေ အနီးအနားကို အရင်သွားကြစို့... တကယ်လို့ နဝမမင်းသား တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင် ငါတို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုတယ်..."

"မှန်တယ်..." နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ တပ်မှူးတစ်ဦး၏ ခေါင်းပေါ်မှ သွေးဆာနေသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"နဝမမင်းသားက ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာကို ကိုယ်စားပြုတယ်... တကယ်လို့ သူ့ကို တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင် တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေမှာ သွေးလွှမ်းမိုးမှုတစ်ခု ဖန်တီးဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်... တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေက ငြိမ်းချမ်းနေတာ နှစ်တွေ အများကြီး ကြာနေပြီဆိုတော့ သူတို့က ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို မေ့သွားလောက်ပြီ..."

"သွားကြစို့... ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ချက်ချင်း သွားကြစို့... ချင်လော့ အဲဒီကနေ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်လာနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... မဟုတ်ရင် ငါတို့လည်း ကြားညပ်သွားလိမ့်မယ်..."

ဝိညာဉ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင် မြင့်မြတ်နယ်မြေနှင့် ဂိုဏ်းများစွာမှ သူတော်စင်များက ငြိမ်ငြိမ်မထိုင်နိုင်တော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြင့်မြတ်နယ်မြေအချို့မှ သူတော်စင်သားတော် နှင့် သူတော်စင်မလေးများက သူတို့၏ အသက်ကတ်ပြားများကို ဂိုဏ်းအတွင်း ချန်ထားရစ်ခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ အသက်ကတ်ပြားများ ကွဲအက်သွားသောကြောင့်ပင်။

"ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်သားတော် သေသွားပြီလား..."

"ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မလေး ကျဆုံးသွားပြီလား..."

နေရာငါးခုမှ ကစဉ့်ကလျား သတင်းများ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။ ဂိုဏ်းအားလုံးက သူတော်စင်သားတော် နှင့် သူတော်စင်မလေးများကို အသက်ကတ်ပြားများ ချန်ထားရစ်ခဲ့ရန် မခိုင်းစေချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က သူတို့၏ ဝိညာဉ်သွေးကို အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ထားရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းက အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်မှုကို အနည်းငယ် ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် သူတော်စင်နှင့် သူတော်စင်မလေး ငါးဦး သေဆုံးသွားခြင်းက ဝိညာဉ်နယ်မြေအတွင်း မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်ပေ၏။ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ဉာဏ်အလင်းပွင့် လက်ဖက်ရည်ပွဲမှာ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ မတော်တဆမှုမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

"အဲဒါက ချင်လော့နဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်မလား..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

အချို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေများက လျှို့ဝှက်သူတော်စင်နှင့် သူတော်စင်မလေးများက ဝိညာဉ်နယ်မြေအတွင်း ချင်လော့ကို ပစ်မှတ်ထားမည်ဖြစ်ကြောင်း ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုမီကတည်းက သိရှိထားခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့မှာ အလွန်အကျွံ တွေးတောမိခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြချေ။

"မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ အဲဒီမင်းသားကို မင်းတို့ အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ... သူက လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားနိုင်ရင်တောင်မှ ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ အောက်ခြေအဆင့်မှာပဲ ရှိနေဦးမှာပဲ... သူ့ရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုတော့ ပြောမနေနဲ့တော့..."

"အကြီးအကဲလီ... ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ... အံ့မခန်းပါရမီရှင်များစာရင်းမှာ သူ ဘယ်လို နေရာရခဲ့လဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုပ်တစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လီချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

လီချန်က ဤအခိုက်အတန့်တွင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ အခြားသူများ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်သလို၊ ၎င်းကို အာရုံစိုက်ရန်လည်း မလိုလားခဲ့ချေ။ ရှန်ချင်းယန် တစ်ခုခု မတော်တဆမှု မဖြစ်သရွေ့ ၎င်းက လုံလောက်ပေ၏။

ရှန်ချင်းယန်တွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော အမွေအနှစ်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူတို့၏ ရုပ်တစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူများသာ သိရှိကြပြီး သူမကို ဤနယ်မြေကို ကျော်လွန်ရန် ဖန်တီးထားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်စေလေသည်။ တစ်နေ့တွင် သူတို့၏ ရုပ်တစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ပေသည်။ ရုပ်တစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတွင် ရှန်ချင်းယန်၏ အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်မြတ်သခင်ထက်ပင် ပိုမို မြင့်မားသည်ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။ မြင့်မြတ်သခင် သေဆုံးသွားလျှင်ပင် ရှန်ချင်းယန်ကို မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ ဖြစ်ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။

အကယ်၍ ရှန်ချင်းယန်က ဝိညာဉ်နယ်မြေ ဉာဏ်အလင်းပွင့် လက်ဖက်ရည်ပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုခဲ့ပါက မြင့်မြတ်နယ်မြေသည် သူမအား တန်ခိုးကြီးမားသူများ၏ မျက်စိအောက်မှ လွတ်ကင်းရန် မည်သည့်အခါကမျှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

"ချင်လော့မှာ အရည်အချင်းအချို့ ရှိပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားလည်း ကောင်းမွန်ပါတယ်... သူက အံ့မခန်းပါရမီရှင်များစာရင်းမှာ ပါဝင်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်..." လီချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

အခြားသူများက လီချန်၏ စကားများကို လှောင်ပြောင်လိုက်ကြသည်။ တာအိုသည် ရုပ်တစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချင်လော့ကို သတ်လိုသဖြင့် ချင်လော့အား အံ့မခန်းပါရမီရှင်များစာရင်းတွင် တမင်တကာ ထည့်သွင်းထားခဲ့ကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေသည်။ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်ပင် မရှိသေးသော ကလေးတစ်ယောက်က သူ မည်မျှပင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်သော ပါရမီရှိပါစေ အံ့မခန်းပါရမီရှင်များစာရင်းတွင် မည်သို့ ပါဝင်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် ချင်လော့၏ ပါရမီကို အလွန် သာမန်ဟုသာ ဖော်ပြနိုင်ပေသည်။

လျှို့ဝှက်ယင်မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်း၌ ယင်တောက်ယန်သည် ငိုရမလို ရယ်ရမလို ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် မြင့်မြတ်သခင်ကို ရင်ဆိုင်နေခဲ့၏။

လျှို့ဝှက်ယင်မြင့်မြတ်သခင်က ယင်တာအိုယန်ကို ပုတ်လိုက်သည်။

"တောက်ယန်... မင်း စိတ်အေးချမ်းသာစွာနဲ့ သွားနိုင်ပါတယ်... ငါ ထင်တာတော့..."

"နဝမမင်းသားက ငါတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေအတွက် ငါတို့ကို သေချာပေါက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါလိမ့်မယ်..."

"နောက်ပြီး..." လျှို့ဝှက်ယင်မြင့်မြတ်သခင်က မည်သူမျှ မရှိကြောင်း သေချာစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တာအို၏ နားထဲသို့ တိုးတိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"နဝမမင်းသားက ဝိညာဉ်နယ်မြေကို သွားတာဆိုတော့ သူ အပြင်ကို ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

"တကယ်လို့ သူ ထွက်မလာနိုင်ဘူးဆိုရင် အရမ်းကောင်းတာပေါ့... တကယ်လို့ သူ ထွက်လာခဲ့ရင်တော့ မင်းက မင်းရဲ့ အနေအထားကို လျှော့ချပြီး ငါတို့က အဲဒီလူရဲ့ သဲလွန်စတွေကို ရှာတွေ့ထားပြီးပြီဖြစ်ပြီး သူ့ကို ရှာဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေတယ်လို့သာ ပြောလိုက်..."

"ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ပါ... မင်းအပေါ် ငါ မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားတယ်... အနာဂတ် မြင့်မြတ်သခင်နေရာကို မင်းအတွက် ငါ ချန်ထားပေးမယ်..."

လျှို့ဝှက်ယင်မြင့်မြတ်သခင်က ယင်တောက်ယန်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူကို ကျိန်ဆဲချင်စိတ် ဖြစ်သွားစေလုနီးပါးပင်။ အကယ်၍ သူသာ ဤခရီးကို သွားခဲ့လျှင် သူ ပြန်မလာနိုင်တော့မည်ကို သူ ခံစားနေရ၏။

ပြီးတော့ ဒီလူက ဒုတိယမြင့်မြတ်သခင်လား...

သူက လက်တွေ့တွင် ဓားစာခံတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ ဇနီး၊ သားသမီးများနှင့် အိုမင်းနေသော မိဘများအားလုံးက တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် သူ မသွားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မြင့်မြတ်သခင်... တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဖို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်..."

ယင်တောက်ယန်သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။ သူ၏ နောက်ကျောပုံရိပ်မှာ ပြန်လမ်းမရှိတော့သော လူဆိတ်ညံသည့် ယီမြစ်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားနေသည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေခဲ့သည်။

ချင်လော့က လူသားဧကရာဇ်အလံအတွင်း ထိုင်ကာ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်ကို စတင် စတေးလိုက်လေသည်။ ပထမ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်မှ သတ္တမ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အထိကို သူက ချက်ချင်း စတေးလိုက်ရာ အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြိုလဲသွားမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ဘုန်း...

လုံးလုံးလျားလျား မွန်းကျပ်နေသော မိုးကြိုးသံတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။ သူ၏ အမူအရာက ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေရာ သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှီးဟွမ်ကိုပင် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ ချင်လော့က မဟာလိုဏ်ဂူကောင်းကင် ဆယ်ခုကို စုဆောင်းထားနိုင်ခြင်းက သူသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသော်လည်း ဤထိပ်တန်းအဆင့် ပါရမီရှင်က ယခု ဘာလုပ်နေသနည်း။ သူက လိုဏ်ဂူကောင်းကင် ကမ္ဘာကို ပြန်လည်ပုံဖော်ပြီး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"သူ ရူးနေပြီ... သူ ရူးနေပြီ... သူ လုံးဝရူးနေပြီ..." ရှီးဟွမ်က သူမဘာသာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးကျင့်စဥ်ကို အသက်သွင်းလိုက်စမ်း..." ချင်လော့က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးပညာကို ရူးသွပ်စွာ အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။ သူ၏ အတွင်းတွင် စတေးခံထားရသော လိုဏ်ဂူကောင်းကင်၏ စွမ်းအားများက ဖရိုဖရဲကဲ့သို့ စုစည်းလာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော အနက်ရောင် တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မဟာလိုဏ်ဂူကောင်းကင် ခုနစ်ခု၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုသွားခဲ့၏။

တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားပြီး ချင်လော့၏ မဟာလိုဏ်ဂူကောင်းကင် ခုနစ်ခုကို စတေးလိုက်ပြီဖြစ်ကာ တစ်ခုတည်းသော လိုဏ်ဂူကောင်းကင်၏ မူလပုံစံက ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်လေသည်။

အဋ္ဌမမြောက် မဟာလိုဏ်ဂူကောင်းကင် စတေးခြင်း...

ခန္ဓာကိုယ်က ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံစားလိုက်ရပြီး အကြိမ်ကိုးဆယ်ရွှေခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်သွားစေကာ ချီလင်အဆီအနှစ်သွေးက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသက်စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူပြီး ဖြည့်တင်းပေးနေခဲ့ပေသည်။

နဝမမြောက် လိုဏ်ဂူကောင်းကင် စတေးခြင်း...

ဒသမမြောက် လိုဏ်ဂူကောင်းကင် စတေးခြင်း...

ချင်လော့၏ ပုံရိပ်က ပြင်ပကမ္ဘာတွင် ပေါ်လာခဲ့၏။ သူ၏ လူသားဧကရာဇ်အလံက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ခုတည်းသော လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာကြီး ဖန်တီးခြင်းကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်က မတ်မတ်ရပ်ကာ တစ်ခုတည်းသော လိုဏ်ဂူကောင်းကင်ကို ခိုင်မာသွားစေခဲ့လေသည်။

ဘုန်း...

လုံးဝ မွန်းကျပ်စေသော မိုးကြိုးသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး ချင်လော့သည် ဝေဝါးစွာဖြင့် ကောင်းကင်တာအိုပင် လျစ်လျူမရှုနိုင်တော့သည့် တားမြစ်ချက်တစ်ခုကို မိမိ ချိုးဖောက်မိသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

ဘုန်း...

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်လော့က လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်၏ စတုတ္ထအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပေသည်။

လိုဏ်ဂူကောင်းကင် အလယ်အလတ်အဆင့်... အရမ်းကောင်းတယ်...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းဟောက်လည်း ပြေးလာခဲ့လေသည်။ သူက ချင်လော့ကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အရှင်မင်းသား... လုယွင်ဖေးရဲ့ နေရာကို ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့ပါပြီ..."

"ဝိညာဉ်နယ်မြေ ဖွင့်ဖို့ တစ်ရက်တောင် မလိုတော့ဘူး..."

"သူက ထွက်သွားချင်နေတာလား..."

ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"သွား... လုယွင်ဖေးကို သတ်..."

"ငါ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကျိုးဆက်က သေခြင်းတရားပဲ... မင်းက နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် ကံကောင်းပါတယ်..." ချင်လော့က လင်းဟောက်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါ မင်းအပေါ် အရမ်း ကောင်းခဲ့တာပါ... မင်းက ငါ့ကို ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရုံလေးနဲ့ ငါက မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရုံသာမက မင်းကိုပါ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးခဲ့တာလေ..."

"ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့အပေါ် ပိုပြီး သစ္စာရှိသင့်တယ်..." ချင်လော့က သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်၏။

"မင်း ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါနဲ့ ပတ်သက်မှု အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်... လိုအပ်ရင် မင်းက ငါ့ကို စွပ်စွဲဖို့ မင်းရဲ့ နစ်နာသူဖြစ်မှုကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်..."

ချင်လော့က လင်းဟောက်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဒါက တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေမှာ ငါ စိုက်ပျိုးထားတဲ့ အပ်တစ်ချောင်းပဲ... အနာဂတ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်လာနိုင်တယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းသား... ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်..."

လင်းဟောက်သည် ချင်လော့၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

သူ ကောင်းစွာ သိရှိနေသည်။ ချင်လော့ကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးရန် မွေးဖွားလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ချင်လော့၏ ခြေရာများနောက်သို့ လိုက်ပါခြင်းကသာ သူနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများကို အာဏာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တဟုန်ထိုး တက်လှမ်းစေနိုင်ပေသည်။