အခန်း ၇၇

အခန်း (၇၇) - စီမာမိသားစု

ဖြစ်ပျက်နေသော ကြေကွဲဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း လင်းဖန် ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ခွန်အား မလုံလောက်ပါက မိမိထက် အင်အားကြီးမားသူများ၏ ခုတုံးလုပ်ခံရမည့် နယ်ရုပ်လေးတစ်ရုပ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခု အခြေအနေတွင်မူ ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ ခုတုံးလုပ်ခြင်းကို ခံရပေမည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့် ချင်ဖုန်းဂိုဏ်းတို့အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ရှင်းလင်းသင့်လေသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက တစ်တိုင်းပြည်လုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာတော့မည်ကို လင်းဖန် ကြိုတင် မြင်ယောင်နေမိသည်။

ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ပိုမို အားကောင်းမောင်းသန်လာစေရန် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ကို နှောင့်နှေးကြန့်ကြာသွားစေနိုင်ပေသည်။

“အခု ထွက်သွားကြတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

အရာရှိလျန်နှင့် သူ၏လက်ပါးစေများသည် ရွာသားများကို ဆွဲမထားနိုင်တော့သဖြင့် လင်းဖန်နှင့် စွန်းဟိုင်တို့ကို အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးလည်း သဘောတူကာ လော့ဖန်းပိုင်ကိုဆွဲခေါ်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာခဲ့ကြလေသည်။

ရွာသားများသည် လော့ဖန်းပိုင်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲရုံမှတစ်ပါး အခြား မတတ်နိုင်ကြချေ။

လင်းဖန်နှင့် စွန်းဟိုင်တို့မှာ လက်တစ်ချက်လှုပ်ရုံမျှဖြင့် မိမိတို့တစ်ရွာလုံးကို အမှုန့်ခြေပစ်နိုင်ကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိကြပေသည်။

သူတို့သည် မြင်းကိုယ်စီစီး၍ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြရာ ရွာသူရွာသားများ၏ အော်ဟစ်ငိုယိုသံများနှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်အသံများသည် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားတော့သည်။

လမ်းခရီးတွင် ပုရစ်အော်သံနှင့် မြင်းခွာသံများသာ တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ တာဝန်တိုင်းက ဒီလိုကြီးမဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ခါတုန်းကဆို ငါ ကုန်သည်တစ်ယောက်ရဲ့ ဇနီးကို လိုက်ပို့ပေးရတဲ့ တာဝန် ရဖူးတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စားကောင်းသောက်ဖွယ်တွေနဲ့ အရမ်း ဇိမ်ကျတာပဲ”

စွန်းဟိုင်က လင်းဖန်ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့ သူ့ကိုကျတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ”

လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

လော့ဖန်ပိုင်မှာမူ ကြိုးအထပ်ထပ် တုပ်နှောင်ခံထားရပြီး သတိမေ့မြောနေလျက် စွန်းဟိုင်၏ မြင်းနောက်ကျောတွင် မှောက်လျက်သား တင်ဆောင်ခြင်း ခံထားရပေသည်။

“အစီအရင်တောင်ထွတ်က လူတွေက သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဆွဲထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒါဆိုရင်တော့ ကြာနက်ဂိုဏ်းက ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ ငါတို့ သိရဖို့ မျှော်လင့်နိုင်တာပေါ့”

စွန်းဟိုင်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှတ်ထားလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဆွဲထုတ်မည်ဆိုပါက မည်သည့်အရာများကို မြင်တွေ့သွားကြမည်နည်း။

‘ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်မကူးပြောင်းခင်က ဘဝအကြောင်းတွေကိုများ သူတို့ မြင်သွားနိုင်မလား’

ထိုအတွေးကြောင့် လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖုံးကွယ်တားဆီးပေးနိုင်မည့် ကျင့်စဉ်များကို ရှာဖွေရန် စတင် ကြံဆရပေတော့မည်။

…

တာဝန်ခန်းမ…

ထိုကျောင်းဆောင်၏ ကြီးမားလှသော နံရံကြီးပေါ်တွင် လက်ခံဆောင်ရွက်နိုင်သည့် တာဝန်များကို ရေးသားထားသော သစ်သားတံဆိပ်ပြားများ ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။

တာဝန်များကို ၎င်းတို့၏ ခက်ခဲမှုအဆင့်အလိုက် အမျိုးအစား ခွဲခြားထားသည်။

တပည့်များအနေဖြင့် မိမိတို့ ဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်ပါက အဆိုပါ သစ်သားတံဆိပ်ပြားများကို ဖြုတ်ယူကာ တာဝန်ခံတပည့်ထံတွင် မှတ်တမ်းတင်နိုင်ပေသည်။

လင်းဖန်နှင့် စွန်းဟိုင်တို့ ရွေးချယ်ခဲ့သော တာဝန်မှာမူ အခြေခံအဆင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

လင်းဖန်၏ ပထမဆုံး တာဝန်ဖြစ်သောကြောင့် စွန်းဟိုင်က အခက်အခဲမရှိစေရန် ဤတာဝန်ကို တမင်တကာ ရွေးချယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ခက်ခဲနက်နဲသော အရာတစ်ခုနှင့် တိုးမိသွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြီးတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

“မင်းတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ တာဝန်အဆင့်က လုံးဝ မှားနေတယ်။ ငါတို့ကို ဆုလာဘ် ပိုပေးသင့်တယ်”

စွန်းဟိုင်က ငွေ သုံးတေးလ်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် ၃၀ ကို ရေတွက်ရင်း မကျေမနပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါက စည်းမျဉ်းပဲ”

ကောင်တာနောက်ကွယ်ရှိ တပည့်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့က ကြာနက်ဂိုဏ်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့တာတောင်မှလား။ ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ ဒီသံသယရှိသူကို အခုပဲ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ တကယ်လို့ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် အဲဒီတာဝန်က ဂိုဏ်းတူအစ်ကို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်နော်။”

လင်းဖန်က ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ဝင်ရောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“မင်း... မင်းတို့ ခဏစောင့်ဦး”

ထိုတပည့်မှာ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ထရပ်ကာ ခန်းမ၏ နောက်ခန်းသို့ ဝင်သွားလေသည်။

ချင်ဖုန်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ကြာနက်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်ကိစ္စရပ်ကိုမဆို အထူးဂရုပြု စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ညွှန်ကြားချက် ထုတ်ပြန်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ခေတ္တမျှကြာသော် ထိုတပည့်သည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြန်ထွက်လာပြီး စွန်းဟိုင်ကို တောင်းပန်စကား ဆိုလေသည်။

“ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကလည်း... ကြာနက်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာကို ကြိုမပြောဘူး။ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ”

သူသည် နောက်ထပ် ငွေ သုံးတေးလ်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် ၃၀ ကို ထုတ်ယူကာ စွန်းဟိုင်ထံသို့ အပ်နှံလိုက်သည်။

ထို့နောက် စွန်းဟိုင်က ထိုဆုလာဘ်များကို လင်းဖန်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

“ရော့... ဒါတွေကို သိမ်းထားလိုက်။ မင်းရဲ့ ပထမဆုံး တာဝန်အတွက် ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်”

ယခုအခါ သူ၏ လက်ဝယ်တွင် စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် ၅၃၀၊ ငွေ သုံးတေးလ်နှင့် ကြေးဒင်္ဂါးအချို့ ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

နောင်တွင်မူ ဘဝက ပို၍ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလာပေတော့မည်။

လင်းဖန်က စွန်းဟိုင်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားပြီးနောက် မိမိ၏ သစ်သားတဲအိမ်လေးဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ တစ်ရက်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

လင်းဖန် တဲအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ဟိုမင်က အထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

ဟိုမင့်ဘေးတွင်မူ စီမာလျန် ရှိနေလေသည်။

“မင်းက ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ။ ဟိုမင့်ကို သူနိုင်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေ ပေးပြီးပြီလား”

လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

“ပေးပြီးပြီပေါ့။ ဟိုမင်က သူ့ဝေစုကို ရပြီးသွားပြီ။ ငါက တခြားကိစ္စတစ်ခုအတွက် ရောက်လာတာ”

လင်းဖန်က ဟိုမင့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဟိုမင်က ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။

စီမာလျန်ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးလိုက်ခြင်းပင်။

“ဒါဆို ဘာကိစ္စမို့လို့လဲ”

လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

“ငါတို့မိသားစုက လက်နက်ပန်းပဲလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်လာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာရှိပြီ။ မင်းရဲ့တူတွေကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ရင် ပိုပြီးအကျိုးရှိလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို ငါတို့က ကူညီပေးနိုင်တယ်။ အလကားပေါ့”

စီမာလျန်က ပြောရင်း လင်းဖန်ကို အပြုံးကြီးကြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

လင်းဖန်မှာ စီမာလျန် လိုချင်နေသည်အရာကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခွင့် ရလိုခြင်းပင်။

စီမာလျန်သည် လင်းဖန်နှင့် ဟိုမင်တို့မှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ချင်ဖုန်းဂိုဏ်း၌ အရေးပါသောလူပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လောင်းကြေးထပ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

စီမာလျန်၏မိသားစု အဘယ်ကြောင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသည်ကို သူ နားလည်သွားချေပြီ။

လင်းဖန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် သူ ငွေကြေးမပြတ်လတ်သော်လည်း ချမ်းသာသော မိသားစုတစ်ခု၏ ကျောထောက်နောက်ခံရှိခြင်းကို သူ ငြင်းပယ်ရန် မလိုပေ။

သူ့ထံမှ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည်မတောင်းဆိုသရွေ့ပေါ့။

“အလကား ဟုတ်လား။ ဒီလောကမှာ အလကားရတာက ဈေးအကြီးဆုံးပဲ။ လှည့်ပတ်ပြီးကြည့်လိုက်ပါဦး။ ငါက ဆင်းရဲတဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ယောက်ပဲဆိုတော့ မင်းကို ပြန်ပေးစရာ ဘာမှမရှိဘူး”

လင်းဖန်ကပြောရင်း ပရိဘောဂမရှိသလောက် ရှင်းလင်းနေသည့် သစ်သားတဲအိမ်လေး၏ အတွင်းပိုင်းကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဒါပေါ့။ မင်းဆီကနေ တစ်ခုခုပြန်ရဖို့ မျှော်လင့်မထားပါဘူး။ ငါက မိတ်ဆွေဖွဲ့ရတာကို သဘောကျလို့ပါ”

စီမာလျန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဒါဆို ငါ့တူတွေကို ဘယ်လိုအဆင့်မြှင့်တင်ပေးမှာလဲ”

လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

လင်းဖန်က ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုသည့်အတွက် စီမာလျန်မှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်သွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မင်းက တူတွေကိုသုံးပြီး ယင်နဲ့ယန် သိုင်းနည်းစနစ်ကိုသုံးတာ ငါတွေ့ခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့တူတွေကို တူညီတဲ့ ဓာတ်သဘာဝရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ အတွင်းအမြုတေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ပိုပြီးအစွမ်းထက်လာလိမ့်မယ်။”

“ငါ့ဆီမှာ မီးတောက်ဝံပုလွေရဲ့အမြုတေ ရှိတယ်။ အဲဒါဆိုရင်ကော ရမလား”

“မီးတောက်ဝံပုလွေရဲ့အမြုတေ ဟုတ်လား။ တကယ်လား။ အဲဒါက တကယ့်ကို ရှားပါးပြီး အစွမ်းထက်မှာ အသေအချာပဲ။ ကျန်တဲ့ ယင်ဓာတ်သဘာဝရှိတဲ့ အမြုတေကိုတော့ ငါတို့မိသားစုက ရှာပေးပါ့မယ်”

လင်းဖန်ထံတွင် ထိုမျှ တန်ဖိုးကြီးမားသည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် စီမာလျန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကူညီရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေကို ဘယ်ကနေ ရှာမှာလဲ”

လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

“မင်း မှောင်ခိုဈေးကွက်အကြောင်း သိလား”

စီမာလျန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

‘မှောင်ခိုဈေးကွက် ဟုတ်လား’

လင်းဖန်သည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ အစီအစဉ်တစ်ခု စတင် ပုံဖော်လာချေပြီ။

‘တောထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ကိုယ်တိုင် ဘာလို့ အမဲမလိုက်ရမှာလဲ’

‘အဲဒါဆိုရင် ကလဲ့စားချေအမှတ်တွေလည်း ရနိုင်သလို ရလာတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲရဲ့အမြုတေကို မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ ရောင်းချလို့လည်း ရတာပဲ။’

‘ပြီးရင် စီမာလျန်ဆီကနေ ငွေကို ပြန်ရယူနိုင်ဦးမယ်’

‘နောက်ဆုံးကျရင်တော့ အဲဒီအမြုတေက ငါ့ရဲ့တူတွေထဲကိုပဲ ရောက်သွားမှာ’

‘ဒါက ငါ့အတွက် အဘက်ဘက်က အကျိုးရှိမယ့်ကိစ္စပဲ’

လင်းဖန်သည် သူ၏အစီအစဉ်ကို စနစ်တကျ ကြံစည်တွေးတောရင်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

လင်းဖန်က သဘောတူလိုက်သဖြင့် စီမာလျန်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သစ်သားတဲအိမ်လေးထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကိုယ်လုပ်တော်၏ သားဖြစ်သောကြောင့် သူသည် မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဆက်ခံရန် မျက်နှာသာပေးခြင်း မခံရပေ။

မိမိ၏အစ်ကိုထက် သာလွန်စေရန်အတွက်မူ သူသည် လင်းဖန်ကဲ့သို့ အလားအလာရှိသည့် လူတစ်ဦး၏ ထောက်ခံအားပေးမှုကို ရရှိရန်လိုအပ်ပေသည်။

ထို့အပြင် စီမာလျန်သည် လင်းဖန်၏ ပါးနပ်မှုနှင့် အကွက်ချတတ်သော စရိုက်ကို သဘောကျမိသည်။

ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ စီမာလျန်အတွက်လည်း အကျိုးရှိသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေတော့သည်။