အခန်း ၂၉၄

အခန်း ၂၉၄ သံမှိုတစ်ချောင်း လိုနေသေးသည

ဖန်လုံးသည် စကားမပြောပေ။

ပိုင်ယို့ဝေသည် သံသယများ တိုးပွားလာကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူမသည် ပန်းရှောင်ရှင်း ကို ပြောသည်။ " သွားပြီး ဂီတသေတ္တာကို ဒီကို ယူလာခဲ့။"

ပန်းရှောင်ရှင်း : “…”

ဖန်လုံးက ဒေါသတကြီး အော်သည်။ "ဟေး! နားမလည်ဘူးလား! စစ်ဆေးရေးမှူးကို တိုက်ခိုက်တာဟာ ချိုးဖောက်မှုလို့ ပြောခဲ့တယ်! ဒါဟာ ပြစ်မှုကြီးပဲ!!!"

ထရန် ပြင်ဆင်နေသော ပန်းရှောင်ရှင်း သည် ရပ်တန့်သွားသည်။ ပိုင်ယို့ဝေ၏ စကားကို နားထောင်ရမည်လား သို့မဟုတ် ဖန်လုံး၏ စကားကို နားထောင်ရမည်လား မခွဲခြားနိုင်ဖြစ်နေသည်။

ပိုင်ယို့ဝေသည် ပန်းရှောင်ရှင်း ကို ညင်သာစွာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ကြည့်သည်။ "ရပါတယ်။ သူ့ကို ယူလာပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံ။ သော့လှည့်ရုံ။ သီချင်း နားထောင်ရုံပဲ။ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ပန်းရှောင်ရှင်း သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် လျှောက်သွားကာ ဂီတသေတ္တာကို ကောက်ယူပြီး ပြန်လာသည်။

ဂီတသေတ္တာပေါ်ရှိ ဖန်လုံးသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့သည်။ "ဒီမှာ လှည့်စားတာမျိုး မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ! စည်းမျဉ်းတွေမှာ အားနည်းချက်ရှာဖို့ မကြိုးစားနဲ့! ဘယ်လို ချိုးဖောက်မှုကိုမဆို စစ်ဆေးရေးမှူးက အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်... အား!"

ပန်းရှောင်ရှင်း သည် ရုတ်တရက် ခြေချော်ကာ ဒုန်းခနဲ မြေပေါ် လဲကျသွားသည်။

သူသည် ဂီတသေတ္တာကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားသော်လည်း ဖန်လုံးသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ နှစ်ကြိမ် ခုန်ပြီးနောက် ထောင့်သို့ လိမ့်ထွက်သွားသည်။

"အိုး! ရှောင်ရှင်း။ အဆင်ပြေရဲ့လား။ မြန်မြန် ထ!" ပိုင်ယို့ဝေသည် စိုးရိမ်စွာ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်သည်။ " ဘယ်လိုများ မတော်တဆ လဲကျသွားတာလဲ။ ကံကောင်းလို့ မင်း တမင်လုပ်တာ မဟုတ်လို့။ မဟုတ်ရင် စစ်ဆေးရေးမှူးက အန္တရာယ်ပြုတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်လိမ့်မယ်!"

မြေပေါ်ရှိ ပန်းရှောင်ရှင်း : “…”

မြေပေါ်ရှိ ဖန်လုံး: “…”

ဆရာချန်းသည် ပန်းရှောင်ရှင်း ကို အလျင်အမြန် ထူပေးပြီး သူ၏ ခြေထောက်ပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို ခါထုတ်ပေးသည်။ "မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဒဏ်ရာ ရသွားလား။ အာ.. နောက်တစ်ခါ လမ်းလျှောက်ရင် သတိထားပါ။ ကြမ်းပြင်က ခုနကမှ ရေလွှမ်းခဲ့တာ။ ချော်လဲစေမယ့် ရေတွေ ရှိနေသေးတာလား။"

ပန်းရှောင်ရှင်း သည် စားပွဲပေါ်သို့ ဂီတသေတ္တာကို တိတ်ဆိတ်စွာ တင်လိုက်ပြီးနောက် ပိုင်ယို့ဝေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာကြောင့် အစ်မ ဝေဝေသည် သူ့ကို တမင် ခြေထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရသနည်း။

ဟွန်း...

အစ်မ ဝေဝေ၏ခြေထောက်သည် မသန်စွမ်း မဟုတ်လော။

"ဝက်အူလှည့် ဘယ်မှာလဲ။" ပိုင်ယို့ဝေသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးသည်။ "စစ်ဆေးရေးမှူး အခု မရှိတော့ဘူး။ ဒါကို ဖြုတ်ရင် ရတယ် မဟုတ်လား။ ဖြုတ်လိုက်ပါ!"

ရှန်မိုသည် ဝက်အူလှည့်ကို ယူပြီး ဂီတသေတ္တာကို ဖြုတ်သည်။

နံရံထောင့်ရှိ ဖန်လုံးသည် ဖုန်များ ဖုံးနေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လှိမ့်ပြန်လာသည်။

ဖန်လုံးသည် သစ်သားကြမ်းပြင်ကို ဖိထားပြီး အက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း လှိမ့်သွားသော ကြမ်းပြင်သည် အက်ကြောင်းများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်မှာ အလေးချိန် ပေါင်တစ်ထောင် ဖိထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တိတ်ဆိတ်သော ဒေါသကဲ့သို့ ပြင်းထန်ကာ ကြီးမားသော အမှတ်အသားကို ချန်ထားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ဧည့်ခန်းသို့ ထွက်လာပြီး ရပ်တန့်သွားကာ လူများက ဂီတသေတ္တာကို အပိုင်းအစဖြစ်အောင် ဖြုတ်နေသည်ကို ကြည့်နေသည်။

သူတို့သည် ဖြုတ်နေစဉ် သံမှိုများကို ရေတွက်ကြသည်။

"တစ်။ နှစ်။ လေး... ရှစ်..."

"ဂီတသေတ္တာကို ဖြုတ်ရုံနဲ့ အဆင့်ကျော်နိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေတာလား။" မကောင်းဆိုးဝါး ကလေးသံက ဖန်လုံးမှ မှိန်ဖျော့စွာ ပဲ့တင်ထပ်သည်။ "အရုပ်အိမ်မှာ မွေးရာသီနဲ့ သေရာသီ ရှိတယ်။ စမ်းသပ်မှု ကာလမှာ စုစုပေါင်း ကစားသမား ၆,၇၉၈,၀၅၂ယောက် ဝင်ရောက်ခဲ့ပေမယ့် ၁,၂၈၉ ယောက်သာ ဆောင်းဦးကို ရောက်ခဲ့တယ်! ဘယ်သူမှ ဆောင်းရာသီကို မရောက်ခဲ့ဘူး!"

ပိုင်ယို့ဝေသည် မြေပေါ်ရှိ ဖန်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲက ရေတွက်သံသည်

၁၂ မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူတို့ လိုအပ်သည်မှာ ဒီအရေအတွက်ထက် အများကြီး ပိုများသော သံမှိုများ ဖြစ်သည်။

ဖန်လုံးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောသည်။ "ဟားဟား! လူမိုက်! ဂီတသေတ္တာကို ဖြုတ်ရုံနဲ့ အဆင့်ကျော်နိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေတာလား? အရုပ်အိမ်ဟာ ခင်ဗျားတို့ အရင်က ကစားခဲ့တဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ဂိမ်းမျိုး မဟုတ်ဘူး! ဒါက အရမ်း ခက်ခဲတယ်!"

လူများသည် စားပွဲပေါ်ရှိ သံမှိုများကို ကြည့်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ပေါ်လာသည်။

"အရုပ်အိမ်။ မွေးရာသီတစ်ခု။ သေရာသီတစ်ခု..." ရန်ချင်ဝမ်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးပြီး ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချသည်။ " နားလည်ပြီ။"

ပိုင်ယို့ဝေသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

" ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ရန်ချင်ဝမ်သည် သူမကို မော့ကြည့်သည်။ "နွေရာသီရဲ့ ပထမအချီကို မှတ်မိလား? တန်ရှောင်နဲ့ လီလီတို့ သင်္ဘောတစ်စီး တွေ့ခဲ့တယ်..."

သူ စကား မဆုံးသေးသော်လည်း လူတိုင်းသည် သူ ဆိုလိုသည်ကို နားလည်သွားသည်။

လီလီ၏ မျက်နှာသည် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီး သူက တီးတိုး ရေရွတ်သည်။ "သင်္ဘောပေါ်မှာ သံမှိုတွေ အများကြီး ရှိတယ်..."