အခန်း ၃၁၀

အခန်း (၃၁၀) - ဂိမ်းထဲသို့ အချိန်မီ ဝင်ရောက်ခြင်း

တုလဲဟု အမည်ရသော လူငယ်လေးသည် ပြုံးပြီး သူ၏ ညာလက်ကို ရန်ချင်ဝမ်ဆီသို့ ကမ်းပေးသည်။

ရန်ချင်ဝမ်သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ဆွဲရန် လက်မလှမ်းလိုက်ပေ။

"မဆိုးဘူး ခင်ဗျားက တော်တော် သတိရှိတယ်" တုလဲသည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို မြှင့်လိုက်သည်။ လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကြားတွင် ဓားသွားတစ်ခုကို ပြသသည်။

လုအန်းသည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ "မင်း..."

"လူကြီးမင်း မလောပါနဲ့။ ဒီ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပါဦး။ခင်ဗျားထက် အများကြီး ပို တည်ငြိမ်ကြတယ်" တုလဲသည် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ လက်ချောင်းများကြားတွင် ရှိနေသင့်သော သင်တုန်းဓား ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျူရှူး၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

လုအန်းသည်လည်း လန့်သွားသည်။ "ဘာကြီးလဲ ပစ္စည်းလား"

"ဒါက မျက်လှည့်" ပိုင်ယို့ဝေသည် အေးစက်စွာ ပြောသည်။ "အနုပညာ ဆွဲဆောင်မှုနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု မရှိဘဲ လျင်မြန်တဲ့ လက်နဲ့ မျက်လုံးကို အလေးပေးတဲ့အနိမ့်ဆုံး အဆင့်နဲ့ လမ်းဘေး မျက်လှည့်"

တုလဲ၏ အပြုံးသည် အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်သည် ပိုင်ယို့ဝေအပေါ် ကျရောက်သည်။ သူ၏ နှေးကွေးပြီး ခြိမ်းခြောက်နေသော လေသံက "ညီမလေး ဒီလို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းပြောဆိုတာက ချစ်စရာ မကောင်းဘူးနော်"

ပိုင်ယို့ဝေသည် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်များကို ကြည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။ "ကျွန်မ တွေ့ဖူးတဲ့ မျက်လှည့်ဆရာတိုင်းက သူတို့ရဲ့ လက်တွေကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းဖို့ အာရုံစိုက်ကြတယ်... သူတို့ရဲ့ လက်သည်းအောက်မှာ ဖုန်မှုန့် တစ်စက်မှ မရှိနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လက်တွေက... အရမ်း ညစ်ပတ်တယ်"

သူမသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပြီး သူ့ကို ပြုံးပြသည်။ "ဒါဆို မင်းက လမ်းဘေး ဖျော်ဖြေသူလား။ ဒါမှမဟုတ်... သူခိုးလား"

တုလဲသည် အကောင်ကိုက်ခံရသလို ဖြစ်သွားပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူသည် စက္ကန့် အနည်းငယ်ကြာ ရပ်တန့်နေသည်။ ပိုင်ယို့ဝေကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ပြီးနောက် တစ်ဝက် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က တကယ်ပဲ မ ဖော်‌ရွေကြဘူးနော်..."

တုလဲသည် ကူကယ်ရာမဲ့ အပြုံးကို အတင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ကျွန်တော် တည့်တည့်ပဲပြောပါ့မယ်။ ကျွန်တော် အရုပ်ကောက်စက် ဂိမ်း ကစားနေတာ။ ကစားသမား တစ်ယောက် လိုနေတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ နည်းဗျူဟာ လမ်းညွှန် ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ လက်တွဲဖော် လိုတယ်"

သူ၏ အကြည့်သည် လုအန်းအပေါ် စက္ကန့်တစ်ဝက်ကြာ ရစ်ဝဲနေပြီးနောက် သူက ထပ်ပြောသည်။ "အရမ်း ဝလို့ မရဘူး"

လုအန်း: "ငါ့ကို စော်ကားတာပဲ"

ရန်ချင်ဝမ်သည် ခဏမျှ ရယ်မောသည်။ "ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဂိမ်း လမ်းညွှန်တွေက ရှန်ဟိုင်းမှာ နေရာတိုင်း ရှိနေတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး" တုလဲသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါသည်။ "နည်းဗျူဟာ လမ်းညွှန်က ဂိမ်း ပြန်လည်သုံးသပ်ရေး အဖွဲ့မှာ ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဂိမ်း ကစားမယ့် အချိန်ကို သတ်မှတ်ပြီးရင် အဖွဲ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေက အသေးစိတ် နည်းဗျူဟာ လမ်းညွှန်ကို ပြောပြပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ သိပ်မထားပါနဲ့။ ဂိမ်း အများစုက ပြိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်တာကြောင့် နည်းဗျူဟာ လမ်းညွှန်ကို သိရင်တောင် အသက်ရှင်ဖို့ မသေချာဘူး"

ထိုသို့ ပြောရင်း သူသည် လမ်းဘေးရှိ သစ်ပင် ပင်စည်ကို မှီလိုက်သည်။ လုအန်းကို ခုနက နှုတ်ဆက်ခဲ့သော လူငယ်ကို ကြည့်သည်။

"ဥပမာအားဖြင့် ခင်ဗျားတို့ကို အရင် ခေါ်ခဲ့တဲ့သူက တကယ်တော့ ခင်ဗျားတို့ကို ဆိတ် ဖြစ်လာအောင် လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ရုရှား ရိုလက် ဂိမ်းမှာ အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့အတွက် အနည်းဆုံး လူတစ်ဦး သေရတယ်"

"မင်းကရော" ရန်ချင်ဝမ်က မေးသည်။ "ဘာလို့ ငါတို့ဆီ လာတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီက လူတိုင်းက အရမ်း အ လို့ပဲ" တုလဲသည် သက်ပြင်းချသည်။ "ကျွန်တော်က ကိုယ့်အသက်ကို တန်ဖိုးထားတယ်။အရည်အချင်း မရှိတဲ့ အသင်းဖော်တွေကြောင့် ဒုက္ခမရောက်ချင်ဘူး။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီ အရုပ်ကောက် စက် ဂိမ်း က ကစားသမား အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရတဲ့ ဂိမ်း မဟုတ်ဘူး။ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဟုတ်တယ်။ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှု မအောင်မြင်ရင် ခင်ဗျား အဲဒီမှာ သေသွားရင် ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့"

ပိုင်ယို့ဝေသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးသည်။ "ဂိမ်းက ဒီလောက် အန္တရာယ်များနေတာ။ဘာလို့ ဂိမ်းထဲကို လူတွေ ထပ်ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ"

"ပစ္စည်းတွေအတွက်ပေါ့" တုလဲသည် အမှန်တရားကို ပြောသည့်အတိုင်း ပြောသည်။ "ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်တယ်။ ဒီမှာ နေထိုင်သူတိုင်း ဂိမ်းထဲ ဝင်ရမှာဆိုတော့ ပစ္စည်း ပိုများရင် ဂိမ်းထဲ ဝင်တဲ့အခါ ပိုယုံကြည်မှု ရှိမယ်"

"လူတိုင်း ဂိမ်းထဲ ဝင်ရမှာလား" ပိုင်ယို့ဝေသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အာ... ခင်ဗျားတို့က တကယ်ပဲ ဒီကို အခုမှ ရောက်တာပဲ။ ဘာမှ နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်" တုလဲသည် ပြုံးသည်။ "ဂိမ်း စမ်းသပ်ရေး အဖွဲ့က ကျွန်တော်တို့အတွက် အစားအသောက်နဲ့ နေထိုင်စရာ ပေးတယ်။ ဂိမ်း လမ်းညွှန်တွေကို ပုံမှန် ပေးတယ်။ ဒါက အခမဲ့ ဝန်ဆောင်မှု မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ သူတို့ရဲ့ နေထိုင်သူတွေအတွက် တစ်ခုတည်းသော လိုအပ်ချက်က... ဂိမ်းထဲကို အချိန်မီ ဝင်ရောက်ဖို့ပဲ"