အခန်း ၃၁၂

အခန်း ၃၁၂ လဲလှယ်ရေးစင်တာ

မည်သူ့ဘက်၌ ပါသည်ကို မရှင်းလင်းသော တုလဲနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် သူတို့သည် ရင်ပြင်ရှိ သတိပေးချက် ဘုတ်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။

သတိပေးချက် ဘုတ်ပေါ်တွင် မြို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိမ်းဧရိယာများကို အမှတ်အသားပြုထားသော မြို့မြေပုံကြီးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ အလယ်တွင် အနီရောင်ဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသော နေရာအချို့မှာ မှတ်ပုံတင်ရုံး။ ထောက်ပံ့ရေးရုံး။ လဲလှယ်ရေးရုံးနှင့် ဌာနချုပ်တို့ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ကို အဖွဲ့အစည်းဟု ခေါ်သည်။

မှတ်ပုံတင်ရုံးသည် နေထိုင်သူများအား မှတ်ပုံတင်ပြီးသည်ကို စီမံခန့်ခွဲသည့် နေရာဖြစ်သည်။

ထောက်ပံ့ရေးဌာနသည် ပစ္စည်းများ စုဆောင်း၍ ဖြန့်ဝေသည့် နေရာဖြစ်သည်။

လဲလှယ်ရေးဧရိယာသည် ပစ္စည်းများ လဲလှယ်၍ လစ်လပ်ခွင့်လက်မှတ် ရယူသည့် နေရာဖြစ်သည်။

လဲလှယ်ရေးဧရိယာသည် လူအများဆုံးဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် လစ်လပ်ခွင့်လက်မှတ် လဲလှယ်ခြင်းအပြင် လူများသည် ပစ္စည်းများ လဲလှယ်ခြင်း သို့မဟုတ် အဖွဲ့ဖော်များ ရှာဖွေခြင်း စသည့် လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်များကို တဖြည်းဖြည်း လုပ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာသို့ လာသူများသည် လက်ထဲတွင် ပစ္စည်းများ ရှိကြသည်။

ပစ္စည်းရှိသူများ အားလုံးသည် ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော မြင်ကွင်းမှလူများထက် ပို၍ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ရန်ချင်ဝမ်သည် ပတ်ပတ်လည် လမ်းလျှောက်၍ အခြေအနေကို ခြုံငုံသိပြီးနောက် အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

ပိုင်ယို့ဝေသည် ပြန်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ သူမသည် စိတ်ဝင်တစား ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ပဟေဠိ အပိုင်းအစများ လဲလှယ်သည့် နေရာရှိမရှိ မေးရန် ဆရာချန်းကို ဝန်ထမ်းတစ်ဦးအား ခေါ်ခိုင်းသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ လုအန်းသည် မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီး ရန်ချင်ဝမ်ကို တိုးတိုးလေး မေးသည်။ "သူက ဒီမှာ ပဟေဠိ အပိုင်းအစတွေ စုဆောင်းတော့မလို့လား။"

ပိုင်ယို့ဝေသည် သူတို့၏ ပဟေဠိ အပိုင်းအစ ငါးခုကို ယူသွားသည့် အချိန်မှစ၍ သူမ ဘာလုပ်ရန် စီစဉ်နေသည်ကို သူတို့ သိကြသည်။

သို့သော် ထိုနေရာမှာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပဟေဠိများ စုဆောင်းခြင်းသည် အနည်းငယ် အာရုံစိုက်မှု ခံရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ရန်ချင်ဝမ်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။ " ဟိုဘက်ကို သွားကြရအောင်။ သူတို့ကို ခေါ်လာပြီးပြီဆိုတော့ ဘေးကင်းအောင် ပြန်ပို့ပေးသင့်တယ်။"

ရန်ချင်ဝမ်နှင့် လုအန်းတို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ကျူရှူးသည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် လိုက်သွားသည်။

သူတို့သည် ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်းသာ လှမ်းလိုက်ရသေးသည်။

အနီးရှိ လူနှစ်ဦး ညည်းညူသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အဘိုး။ ပဟေဠိ အပိုင်းအစကို ဘယ်သူက လဲလှယ်ချင်မှာလဲ။ ပဟေဠိ အပိုင်းအစ တစ်ခုက အရုပ် ဂိမ်းတစ်ခုကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးနိုင်တယ်။ ဒါဟာ ဖျားနာခွင့် လက်မှတ်ထက် ပို ထိရောက်တယ်!"

"ဟုတ်တယ်။ အဖွဲ့အစည်းက ပဟေဠိ အပိုင်းအစတွေ လဲလှယ်ဖို့ လမ်းကြောင်းတွေ ဖွင့်ပေးရင်တောင် ဘယ်သူမှ လဲလှယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ချန်းဝေခိုင်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။ "အသုံးပြုပြီးသား ပဟေဠိ အပိုင်းအစတွေကို လဲလှယ်လို့ ရပါတယ်။"

"အသုံးပြုပြီးသား ပဟေဠိ အပိုင်းအစလား.." လူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ပြီး ချန်းဝေခိုင်ကို မေးသည်။ "အသုံးပြုပြီးသား ပဟေဠိ အပိုင်းအစတွေနဲ့ ဘာလိုချင်တာလဲ။"

"ရှင်တို့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။" ပိုင်ယို့ဝေက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ "လဲလှယ်မလား။ မလဲလှယ်ဘူးလားဆိုတာပဲ ပြောကြရအောင်။ ပဟေဠိ အကြောင်း မေးတာကို ရှင်တို့ ဒီလောက် ပြင်းထန်အောင် တုံ့ပြန်နေမှတော့ ရှင်တို့မှာ တစ်ခုခု ရှိရမယ် မဟုတ်လား။ ဒါမှမဟုတ် ရှင်တို့ သိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ဆီမှာများ ရှိနေတာလား။"

လူနှစ်ဦးသည် သတိထားသော အမူအရာဖြင့် ပိုင်ယို့ဝေကို ကြည့်သည်။ "...ပဟေဠိ အပိုင်းအစက အသုံးပြုပြီးရင်တောင် ပဟေဠိ အပိုင်းအစပါပဲ။ ဒါဟာ ငါတို့ မသိသေးတဲ့ အသုံးဝင်မှု ရှိနိုင်သေးတယ်။ ဘာလို့ မင်းနဲ့ လဲလှယ်ရမှာလဲ။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မမှာ ပစ္စည်းတွေ ရှိလို့ပဲ။" ပိုင်ယို့ဝေက ပြုံးသည်။ "ရှင်တို့ ဒီမှာ အကြာကြီး ထိုင်နေတာ ပစ္စည်း လဲလှယ်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလဲ။ ရှင်တို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေက မကောင်းလို့ တခြားသူတွေနဲ့ လဲလှယ်ချင်တာလား။ ကျွန်မ ရှင်တို့နဲ့ လဲလှယ်နိုင်ပါတယ်။ ပဟေဠိ အပိုင်းအစတွေ ပေးလိုက်ရုံနဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရမှာပါ။ ကောင်းတဲ့ အပေးအယူ မဟုတ်ဘူးလား။"

သူမ စကားပြောနေစဉ် လူအများအပြား ပို၍ စုဝေးလာကြပြီး ပိုင်ယို့ဝေနှင့် ချန်းဝေခိုင်ကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

လူတိုင်းသည် အစားအစာ၊ ဆေးဝါးနှင့် ပစ္စည်းများ လဲလှယ်သည်ကို မြင်ဖူးသော်လည်း ပဟေဠိ အပိုင်းအစ လဲလှယ်သည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။

ရန်ချင်ဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လုအန်းနှင့် ကျူရှူးတို့ကို ပိုင်ယို့ဝေ ဘေးတွင် ရပ်စေသည်။ ဤသူများက အဘိုးအိုနှင့် မသန်စွမ်းသူကို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ကျင့်နိုင်သည်ဟု မထင်စေရန် ဖြစ်သည်။

လုအန်းသည် သူ၏ အသံကို အနည်းငယ်တိုးကာ သူ၏ နားနားတွင် ကပ်ကာ ပြောသည်။ "ဒီကောင်မလေးက တကယ်ပဲ ရူးနေတာပဲ။ ယုန်တောင် မယူလာဘဲ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဒုက္ခရှာရဲတယ်။ ရှန်မို တစ်ယောက်တည်းသာ သူ့ကို သည်းခံနိုင်လိမ့်မယ်။"

ရန်ချင်ဝမ်သည် ဒါကိုကြားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီး ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

"...ခုနက လူပဲ"

လုအန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် အဝေးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ လူအုပ်ထဲတွင် တုလဲ အမည်ရှိ လူငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တုလဲသည် ပိုင်ယို့ဝေကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်မှာ သူမ မည်သည့် ပစ္စည်းများ ထုတ်ပြမည်ကို သိချင်နေပုံရသည်။

လူအုပ်ကြီး စုဝေးလာသည်ကို မြင်ပြီး အခြေအနေ ပိုမိုဆိုးရွားလာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် လဲလှယ်ရေးကောင်တာရှိ ဝန်ထမ်းက ပိုင်ယို့ဝေကို ပြောသည်။ "အရောင်းအဝယ်တိုင်းကို စာနဲ့ ရေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ စာနဲ့ ရေးပြီးတာနဲ့ အရောင်းအဝယ် ဘုတ်တွင် ချိတ်ဆွဲပါမယ်။ တကယ်လို့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူလို့ လဲလှယ်မယ်ဆိုရင် လဲလှယ်ရေးကောင်တာက ဘာ တာဝန်မှ ယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"