အခန်း ၃၁၃
Vol. 21 Ch. 313
အခန်း ၃၁၃ ပဟေဠိ အပိုင်းအစများ လဲလှယ်ခြင်း
ဆရာချန်းက မေးသည်။ “ဘယ်လို ရေးရမလဲ။ ပုံစံ မှီငြမ်းစရာ ရှိလား။”
ဝန်ထမ်းသည် သက်တမ်းကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သော သတိပေးချက် အချို့ကို ကောက်ယူပြီး သူတို့အား ပြသည်။
ပစ္စည်းတစ်ခုစီ၏ ပါဝင်မှုသည် ဆင်တူသည်။ ပထမ စာကြောင်းတွင် မိမိပိုင်ဆိုင်သည့် ပစ္စည်းများကို စာရင်းပြုစုထားသည်။ ဒုတိယ စာကြောင်းတွင် လဲလှယ်လိုသည့် ပစ္စည်းများကို စာရင်းပြုစုထားပြီး အောက်ဆုံး စာကြောင်းမှာ ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာ ဖြစ်သည်။
ပိုင်ယို့ဝေသည် စာရွက်နှင့် ဘောပင်ကို ယူပြီး ရေးသည်။
“အသုံးပြုပြီးသား ပဟေဠိ အပိုင်းအစများ လဲလှယ်မည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံရမည်။ လဲလှယ်နိုင်သော ပစ္စည်းများ...”
သူမသည် ဘောပင်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားကာ ဆက်လက် ရေးသားသည်။
“ကောင်းမွန်သော ပန်းအမျိုးအစားများသည် ရာသီဥတုနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အချက်များ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ၂၄ နာရီအတွင်း ပန်းပင်လယ်အဖြစ် ကြီးထွားနိုင်သည်။ အာဟာရဓာတ် စုပ်ယူပြီးနောက် ပန်းပွင့်ချိန်ကို ကြာရှည်စွာ ထိန်းထားနိုင်သည်။”
ပတ်ပတ်လည်မှ ကြည့်နေသူများက တီးတိုး ဆွေးနွေးကြသည်။
“ဒါက တိုက်ခိုက်ရေး ပစ္စည်းပဲ! ပြီးတော့ ဧရိယာအကျယ်ကြီးကို တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်!”
“ဒါ Zombies လိုပဲလား။ ပန်းအများကြီး စိုက်လိုက်တာနဲ့ နောက်ထပ် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဟေ့! ဒီပစ္စည်းက တော်တော် ကောင်းတယ်!”
ဤပတ်ဝန်းကျင်၌ ထိုအရာကို လိုအပ်သော ဂိမ်းများ ရှိနေမည်လား။
“မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရရင်တော့ ဒီကိရိယာက အရမ်း အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။”
“...ကြည့်! သူ ပြန်ရေးနေပြီ!”
ပိုင်ယို့ဝေသည် ဆက်လက် ရေးသားသည်။ “သေနတ် စတင် ပစ်ခတ်လိုက်သောအခါ ၁၀ မီတာ ပတ်လည်ရှိ လူများသည် အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပြေးလိမ့်မည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အကွာအဝေး၊ ပတ်ဝန်းကျင် အချက်များနှင့် တစ်ဦးချင်း စိတ်ဆန္ဒ၏ ခွန်အားတို့ကြောင့် ထိခိုက်မှု ရှိနိုင်သည်။ သေနတ် ကိုင်ဆောင်သူသည် သေနတ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။”
“အရှိန်အပြည့် ပြေးရမှာလား။ ဒီပစ္စည်းက ဘာအတွက် အသုံးဝင်တာလဲ။”
“ဒီကောင်မလေးမှာ ပစ္စည်းတွေ အတော်လေး ရှိတယ်...”
“လဲလှယ်ဖို့ ဆိုရင် အတော်အသင့် စုဆောင်းထားတာ ရှိရမယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်က ပန်းမျိုးစေ့တွေလောက်တော့ အသုံးဝင်ပုံ မရဘူး...”
“အသုံးဝင်မဝင်ကို ဒါနဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး။ တိကျတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ပေါ် မူတည်တယ်။” လူအုပ်ထဲမှ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောသည်။ “ဂိမ်းက လှေ။ တံတား။ ချောက်ကမ်းပါး ဒါမှမဟုတ် မီးတောင် ချော်ရည်ပေါ်မှာ ဖြစ်ပွားတယ်ဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ပစ္စည်းတစ်ခုက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်မယ်ဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လို့ ရပါတယ်။”
လူများက မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ဝမ်းနည်းမှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
သို့သော် ပိုင်ယို့ဝေ၏ ဘောပင်သည် မရပ်သေးပေ။
“အစားထိုး အရုပ်။ ၎င်းသည် အသုံးပြုသူအတွက် ဒုတိယ ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်...”
စကားလုံးများ ရေးမပြီးခင်မှာပင် လူအုပ်ထဲမှ အံ့အားသင့်သော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရန်ချင်ဝမ်ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာကာ သူမ၏ စာရွက်ကို ဖိထားပြီး တိုးတိုးလေး သတိပေးသည်။ “ဒီလို ပစ္စည်းမျိုးကို ကိုယ့်ရဲ့ အသက်ရှင်ရေး အတွက် သိမ်းထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်။”
ပိုင်ယို့ဝေသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ကို မော့ကြည့်သည်။
ရန်ချင်ဝမ်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်သည်။ “ပဟေဠိ အပိုင်းအစတွေ လဲလှယ်ဖို့ ပစ္စည်း နှစ်ခုဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်။”
ပိုင်ယို့ဝေသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မ ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။”
လုအန်းနှင့် ကျူရှူးတို့သည် ဘေးတွင် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။
ရန်ချင်ဝမ်သည် သူ၏ ချုပ်ကိုင်မှုကို လွှတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးသည်။ ဒီ အမျိုးသမီးငယ်၏ လုပ်ရပ်များသည် အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းသည်။ ရှန်မို ပြန်လာပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းရန် လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ဒုက္ခသည် မလွဲမသွေ စောစီးစွာ ရောက်လာလိမ့်မည်။
ပိုင်ယို့ဝေသည် ကျန်သည့်အရာများကို ဆက်ရေးသည်။
“...အသုံးပြုသူ၏ ဒုတိယ ခန္ဓာကိုယ်အနေဖြင့် ၎င်းသည် ၃၆ နာရီအတွင်း လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရသည်အထိ ထိခိုက်မှုအားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်။ စိတ်ပါဝင်စားသူများသည် ကန်တင်းလမ်း။ အဆောက်အအုံ ၅။ အခန်း ၁၀၂ သို့ ဆက်သွယ်နိုင်ပါသည်။”
ဆရာချန်းသည် ဝန်ထမ်းထံမှ ပလတ်စတစ်တိပ် အချို့ကို တောင်းပြီး ပိုင်ယို့ဝေ ရေးထားသော သတိပေးချက်ကို အရောင်းအဝယ် ဘုတ်ပေါ်တွင် ချိတ်လိုက်သည်။
၎င်းကို ခိုင်မြဲစွာ မကပ်ရသေးခင်မှာပင် တစ်စုံတစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ မေးသည်။ “အရောင်းအဝယ်မှာ တတိယပစ္စည်းက ဘာလဲ။ ပဟေဠိ အပိုင်းအစ ဘယ်လောက် လိုအပ်လဲ။”
ထိုသူ၏ အသံသည် ကျယ်လောင်ပြီး သူ စကားပြောပြီးနောက် တစ်ချိန်က ဆူညံခဲ့သော လဲလှယ်ရေးဧရိယာသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ရေတွက်မရနိုင်သော မျက်လုံးများက ပိုင်ယို့ဝေအပေါ် အာရုံစိုက်နေသည်။
ပိုင်ယို့ဝေသည် ထိုသူကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးပြောသည်။ သူမ၏ အသံသည် နူးညံ့ပြီး ပျော့ပျောင်းနေသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်... ဈေးအများဆုံး ပေးသူ အနိုင်ပါ!”
သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် တိတ်ဆိတ်ခြင်းက ပို၍ပင် တိုးသွားသည်။
ပိုင်ယို့ဝေသည် သူမဘာသာ ဝှီးချဲဖြင့် ထွက်သွားပြီး တံခါးဝတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“အော်။ ဟုတ်သားပဲ။” သူမသည် ခေါင်းလှည့်ကာ ပြုံးသည်။ “ဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ မကျေနပ်ရင် ကျွန်မမှာ တခြားပစ္စည်းတွေ ရှိပါသေးတယ်။ ကျွန်မနဲ့ လာပြီး လဲလှယ်ဖို့ လွတ်လပ်စွာ ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်။ မှတ်ထားပါ။ ပဟေဠိ အပိုင်းအစတွေနဲ့ပဲ လဲလှယ်နိုင်ပါတယ်။ တခြား ဘာကိုမှ ကျွန်မ စိတ်မဝင်စားပါဘူး။”
သူမသည် ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
လူအုပ်စုကြီးသည် အမူအရာ အမျိုးမျိုးဖြင့် ကျန်ခဲ့သည်။
ရန်ချင်ဝမ်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချကာ သူ၏ လူများကို ပိုင်ယို့ဝေနောက်သို့ လိုက်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။