← Chapters

အခန်း ၂၉၆

Vol. 30 Ch. 296

အခန်း ၂၉၆

Vol. 30 Ch. 296

အခန်း (၂၉၆) ကံကောင်းသော တိုက်ဆိုင်မှု - တတိယအကြီးအကဲက သိုလှောင်ရုံကို ခိုးယူသွားခဲ့တာပဲဖြစ်ရမယ်

"ဒါက ဘာကြီးလဲ..."

"ဒီသစ်သားသေတ္တာထဲမှာ အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးပါနေတာပဲ..."

"ဒါက ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ကြယ်မြက်ပင်ပဲ..."

ညီအစ်မသုံးယောက်သည် မြေအောက်ခန်းသို့ သွားကာ ပထမဆုံး သစ်သားသေတ္တာကို အသီးသီး ဖွင့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ဆေးပညာရှင် မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ညီအစ်မသုံးယောက်သည် နောင်တွင် ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ မိမိကိုယ်ကို မြှုပ်နှံခဲ့ကြသော်လည်း ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ညီအစ်မသုံးယောက်သည် သစ်သားသေတ္တာငယ် နှစ်ရာလုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလုံးစုံ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်၌ ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ကျောက်လင်အား လေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

သူတို့သည် ကျောက်လင် ရှင်းပြမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"အဲ့ဒါတွေက သွမ့်မိသားစုရဲ့ သိုလှောင်ရုံကနေ ငါ ရလာခဲ့တာ..."

"ဒီအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုမရှိရင် သွမ့်မိသားစုရဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဆိုင်မှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တချို့လောက်ပဲ ကျန်တော့မှာမို့ သူတို့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက သေချာပေါက် ထိုးကျသွားတော့မှာ..."

"ပြီးတော့ မင်းတို့ ညီအစ်မသုံးယောက်က ဒီအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် နှစ်ရာကျော်ကိုသုံးပြီး လုမိသားစုရဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဆိုင်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမယ်..."

ကျောက်လင်က အကျဉ်းရုံး၍ ရှင်းပြလိုက်၏။

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုယွီပင်း၊ လုထင်ရွှယ်နှင့် လုနင်ရွှမ်း ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ကျောက်လင်၏ ပါးနပ်သော နည်းလမ်းများကို အံ့သြသွားရုံသာမက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။

သွမ့်မိသားစု၏ အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးများကို အသုံးပြုကာ သွမ့်မိသားစု၏ အံ့ဖွယ်ဆေးဆိုင် စီးပွားရေးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်အံ့မခန်းဖြစ်ပေ၏။

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မတို့ နားလည်ပါပြီ..."

"ဒီအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ဆိုရင် ကျွန်မတို့က ဆေးပင်ကုန်သည်တွေဆီကနေ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ဝယ်ပြီး ယွင်ဖူးလုံကို နာမည်ကြီး ဝိညာဉ်ဆေးဆိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လို့ ရပြီ..."

လုယွီပင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ညီအစ်မသုံးယောက်စလုံးက ကျောက်လင်သည် သူတို့၏ လုမိသားစုကို ဤမျှအထိ ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေ၏။

ပထမဦးစွာ သူသည် လုမိသားစုအတွက် ယွင်ဖူးလုံ စားသောက်ဆိုင်ကို ဝယ်ယူပေးခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့အတွက် ငွေပြား တစ်သိန်းတန် ငွေစက္ကူများကို ချန်ထားပေးခဲ့ကာ ဆိုင်၏ နာမည်ကြီး ဆေးဝါးများကိုလည်း ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

အကယ်၍ ညီအစ်မသုံးယောက်သည် လုမိသားစု၏ ဝိညာဉ်ဆေးဆိုင်ကို ကောင်းစွာ မလည်ပတ်နိုင်ပါက နောင်တွင် ကျောက်လင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် မျက်နှာရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"ဇနီးတို့... မင်းတို့ လုမိသားစုရဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဆိုင်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ငါ ချပေးခဲ့ပြီ... နောက်ဆက်တွဲ ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကိုတော့ မင်းတို့ဘာသာ ကြည့်ရှင်းကြတော့..."

"ငါ့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... ပြီးတော့ ဒီလိုသီးခြားကိစ္စတွေမှာ ငါက ကူညီပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ငါ့ကို လာမရှုပ်ကြနဲ့..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် လုမိသားစု၏ ဆေးဆိုင်အတွက် အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အောင်မြင်မှုအတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

လုမိသားစုက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးများကိုပင် မဖြေရှင်းနိုင်ပါက ထိုဆေးဆိုင်ကို ဆက်လက်ဖွင့်လှစ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ကျောက်လင်သည် လုမိသားစုအား အရာရာတိုင်းတွင် ကာကွယ်ပေးရမည့် ဘက်စုံတော်သော စူပါမန်းကြီးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

"ခင်ပွန်းစကားကို ကျွန်မတို့ နားထောင်ပါ့မယ်..."

"ဒါပေါ့... ကျွန်မတို့ ညီအစ်မသုံးယောက်က ရုပ်လှရုံသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး... အရာရာတိုင်းအတွက် ခင်ပွန်းကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ပါဘူး..."

ညီအစ်မသုံးယောက်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က ညီအစ်မသုံးယောက်ကို တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"မူလက ငါ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို ပြန်မလို့ပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ လုမိသားစုရဲ့ ကိစ္စတွေကြောင့် သွမ့်မိသားစုနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်... အဲ့ဒါကြောင့် ငါ နောက်ကျသွားခဲ့တာ..."

"ဒီည မင်းတို့တွေ အနားယူဖို့ ကျန်နေသေးတာဆိုတော့... တစ်ညလုံး မင်းတို့အားလုံးကို ငါ အပြစ်ပေးရမယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ညီအစ်မသုံးယောက်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြ၏။

သူတို့လေးယောက်သည် မြေအောက်ခန်းမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြပြီး အပေါ်ထပ်ရှိ ဒုတိယထပ်သို့ ပျံသန်းသွားကာ သူတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအားလုံးကို ခြွင်းချက်မရှိ ပေးအပ်လိုက်ကြသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း +၃

သွမ့်မိသားစု စံအိမ်။

သွမ့်မိသားစုဝင် မည်သူမျှ မအိပ်ကြသေးပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တတိယအကြီးအကဲ သွမ့်ဟွိုင်ရှုံသည် ပြန်မရောက်လာသေးသဖြင့် လူတိုင်းက အကျပ်အတည်းကို သဘောပေါက်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်၏။

စံအိမ်အထက်တွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"တတိယအကြီးအကဲ ဆုံးပါးသွားပြီ..."

ထိုလူရိပ်က လေထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြုတ်ကျသွား၏။

သွမ့်ချီရှန်နှင့် အခြားသူများက ထိုလူရိပ်ကို မြင်သောအခါ အားလုံး ဒူးထောက်ချလိုက်ကြသည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲ..."

ပြေးလာသူမှာ သွမ့်မိသားစု၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ သွမ့်ဟွိုင်ဝူ ဖြစ်နေပေသည်။

သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် အသက်တစ်ရာကျော်နေပြီဖြစ်ကာ အလွန်အိုမင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာမှာ လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက်နှင့် တူနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပကာ ထက်မြက်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း တုန်ခါနေကာ ကြမ်းတမ်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

"ဒီနေ့ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောစမ်း..."

သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် နေ့ဘက်တွင် လက်ငင်းငှက်ထံမှ သတင်းစကားတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်မှ လျန်ရှီးခရိုင်သို့ အလျင်စလို ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တောင်ဘက်ဆင်ခြေဖုံးတွင် သူသည် သွမ့်ဟွိုင်ရှုံ၏ အလောင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိပြီး ရှာဖွေရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် သွမ့်ဟွိုင်ရှုံကို မည်သူသတ်သနည်းဟု စုံစမ်းရန် သွမ့်မိသားစုစံအိမ်သို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့သည်။

တတိယအကြီးအကဲ သေဆုံးသွားကြောင်း သတင်းကို သွမ့်ချီရှန် ကြားလိုက်ရသောအခါ ၎င်းသည် ကျောက်လင်နှင့် သက်ဆိုင်နေမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနေပြီး ဖြစ်၏။

ထို့နောက် သွမ့်ချီရှန်သည် ထိုနေ့က လုမိသားစုနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ပြီး ကျောက်လင်၏ အခြေအနေကို အာရုံစိုက်ကာ ပြောပြလိုက်သည်။

သွမ့်ဟွိုင်ဝူက တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်နေခဲ့၏။

"ကျောက်လင်..."

"အဲ့ဒီကောင်ရဲ့ အနောက်မှာ အကာအကွယ်ပေးမယ့်သူ ရှိပုံရတယ်... ပြီးတော့ သူက အစွမ်းထက်တဲ့ ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာရှင် မိသားစုက ဖြစ်ဖို့များတယ်..."

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ မင်းတို့အားလုံး နှိမ့်ချနေဖို့ လိုတယ်... လုမိသားစုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မဆွကြနဲ့..."

"ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခု မချခင် ကျောက်လင်ရဲ့ နောက်ခံကို ငါ စုံစမ်းဖို့ လိုတယ်..."

သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ယခုအခါ သွမ့်ဟွိုင်ရှုံကို ကျောက်လင်က သတ်ပစ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ကျောက်လင်ကို အလျင်စလို ကလဲ့စားချေရန် သူ မဝံ့ရဲတော့ပေ။

အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မသိရသေးမီ သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် သူ၏ အသက်ကို အန္တရာယ် မပေးရဲပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဒုတိယအကြီးအကဲ..."

သွမ့်ချီရှန်နှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြ၏။

သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် သိုလှောင်ရုံရှိရာ အထပ်ခိုးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤသိုလှောင်ရုံကို တတိယအကြီးအကဲ သွမ့်ဟွိုင်ရှုံက အမြဲ စောင့်ကြပ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ယခုအခါ တတိယအကြီးအကဲ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဒုတိယအကြီးအကဲ သွမ့်ဟွိုင်ဝူမှာ စိတ်မအေးနိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက် သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် သိုလှောင်ရုံရှိရာ အထပ်ခိုးဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး နံရံတစ်ခု၏ အနောက်ရှိ ယန္တရားတစ်ခုကို အမြန်ဖွင့်လိုက်ရာ သိုလှောင်ရုံဆီသို့ ဦးတည်နေသော လျှို့ဝှက်လမ်းမြှောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် ဤလျှို့ဝှက်လမ်းမြှောင်တွင် အစီအရင်တစ်ခု ချထားကြောင်းကိုလည်း သိရှိပေသည်။ သူသည် အထူးခြေလှမ်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ နင်းလျှောက်သွားပြီး အစီအရင်ကို မလှုံ့ဆော်မိစေရန် သတိထားခဲ့၏။

ဤသို့ဖြင့် သွမ့်ဟွိုင်ဝူက သိုလှောင်ရုံသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားသည်။

တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွမ့်ဟွိုင်ဝူမှာ အံ့အားသင့်သွားသည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်၏။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"ဘာလို့ သိုလှောင်ရုံက ဗလာဖြစ်နေရတာလဲ..."

သွမ့်ဟွိုင်ဝူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤသိုလှောင်ရုံကို တတိယအကြီးအကဲက စောင့်ကြပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ မည်သူမျှ တတိယအကြီးအကဲ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သလို လျှို့ဝှက်လမ်းမြှောင်အတွင်းရှိ အစီအရင်မှလည်း မည်သူမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

တတိယအကြီးအကဲသည် ကျောက်လင်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် စံအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး သိုလှောင်ရုံကို စောင့်ကြပ်ခြင်းမှ နေ့တစ်ဝက်ခန့်သာ ကင်းကွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သွမ့်မိသားစုဝင်များသည် အချိန်တိုင်း စံအိမ်ထဲတွင်ရှိနေခဲ့ပြီး သိုလှောင်ရုံရှိရာ အဆောက်အအုံဆီသို့ အပြင်လူများ လာရောက်သည်ကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။

"ဖြစ်နိုင်တာက... တတိယအကြီးအကဲက သိုလှောင်ရုံထဲက ရတနာတွေ အားလုံးကို ရွှေ့ပြောင်းပြီး မိသားစုရဲ့ ရတနာတွေကို အလွဲသုံးစား လုပ်သွားတာများလား..."

ရုတ်တရက် သွမ့်ဟွိုင်ဝူ၌ ဤခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဤသည်မှာ အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် သွမ့်ဟွိုင်ရှုံအပေါ် ပြင်းထန်သော ဒေါသများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ယခုအခါတွင် သွမ့်ဟွိုင်ရှုံမှာ သေသင့်သည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် သိုလှောင်ရုံကို သေချာစွာ ရှာဖွေခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အဆက်မပြတ် အာရုံခံကာ လိုဏ်ခေါင်းတူး၍ သိုလှောင်ရုံတွင်းသို့ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်ထားခြင်း မရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါတွင် တတိယအကြီးအကဲသည် သိုလှောင်ရုံမှ ရတနာများအားလုံးကို ကြိုတင်ခိုးယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သွမ့်ဟွိုင်ဝူက သေချာသွားတော့သည်။

"မင်း... သွမ့်ဟွိုင်ရှုံ... မင်းမှာ ဒီလိုဝံပုလွေလို ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"အခု မင်း သေသွားပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေကို ငါ အလွတ်ပေးလို့ မရတော့ဘူး... မင်းရဲ့ စည်းစိမ်တွေနဲ့ အာဏာတွေ အားလုံးကို ငါ သိမ်းပိုက်ရမယ်..."

သွမ့်ဟွိုင်ဝူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သွမ့်ဟွိုင်ဝူသည် သိုလှောင်ရုံမှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာပြီး ယန္တရားကို ဖုံးကွယ်လိုက်ကာ သွမ့်မိသားစုစံအိမ်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။

All Chapters