အခန်း ၂၉၉

အခန်း (၂၉၉) မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ကို ငါ့ဆီ လွှဲထားလိုက်ပါ

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ..."

"ယွီဝမ်ချွန်းနဲ့ အင်းဆက်တစ်ရာကျောင်းတော်တို့ သဘောတူညီမှု မရခဲ့ကြတာများလား..."

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်သည် လောင်းရှန်းဒေသသို့ ချီတက်လာနေပြီဟူသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီဝမ်ချန်က အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကာ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။

ယခင်က လောင်းရှန်းဒေသ၌ ယွီဝမ်ချွန်း တပ်စွဲထားစဉ်တုန်းက နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်၏ မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိအားမပေးရဲခဲ့ဘဲ ကျန်းနန်စစ်တပ်မှ စစ်သည်အင်အား နှစ်သိန်းခန့် လောင်းရှန်းဒေသတွင် တပ်စွဲထားခြင်းကို တိတ်တဆိတ် ခွင့်ပြုထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါ၌ ယွီဝမ်ချွန်းသည် စေ့စပ်ဆွေးနွေးရန် အင်းဆက်တစ်ရာကျောင်းတော်သို့ သွားရောက်နေချိန်တွင် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်က လောင်းရှန်းဒေသကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်၏။ ဤအချက်က ယွီဝမ်ချွန်းနှင့် အင်းဆက်တစ်ရာကျောင်းတော်တို့ကြား သဘောတူညီမှုမရရှိခဲ့ဟု လူများကို သံသယဝင်စေသည်။

အခြားဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုမှာ အင်းဆက်တစ်ရာကျောင်းတော်သည် ယွီဝမ်ချွန်းထံမှ အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်များကို ရယူနိုင်ရန်အတွက် တိုက်ခိုက်ရင်းနှင့် တစ်ဖက်မှ စေ့စပ်ဆွေးနွေးလိုခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"မင်းသမီး... မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်က လောင်းရှန်းရဲ့ တောင်ဘက်အစွန်းနဲ့ မိုင်တစ်ရာလောက်ပဲ ကွာဝေးတော့တယ်... သူတို့က နောက်တစ်ရက်ဆိုရင် လောင်းရှန်းကို ရောက်လာတော့မှာ..."

အာချင်းက နောက်ထပ် အရေးပေါ် သတင်းတစ်ရပ်ကို တင်ပြလိုက်၏။

"မင်းသမီး... မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှာ စစ်သည်အင်အား နှစ်သိန်းရှိတယ်... သူတို့က ရိက္ခာပြည့်ဝပြီး လက်နက်တပ်ဆင်မှုလည်း ကောင်းမွန်တယ်... ဒီတစ်ကြိမ် သူတို့က သေချာပြင်ဆင်ပြီးမှ လာကြတာ... ကျွန်မတို့ ကြိုတင်ပြီး တန်ပြန်မယ့် နည်းလမ်းတွေကို ပြင်ဆင်ထားမှ ရမယ်..."

အာချောင်ကလည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာ ရှိနေသည်။

ဤအမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ယွီဝမ်ချန်၏ အနီးတွင် အမြဲရှိနေခဲ့ပြီး အခက်အခဲများစွာကို အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသူများ ဖြစ်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းနန်စစ်တပ်၏ စစ်သည်နှစ်သိန်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ယွီဝမ်ချန်သည် နန်ယွဲ့စစ်တပ်၏ နှိမ်နင်းမှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် သူမတို့နှစ်ဦးကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ထန်ကျင်းထင်သည်လည်း ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ စိုးရိမ်နေသည့်ပုံ ပေါ်နေ၏။

ထန်ကျင်းထင်သည် အဋ္ဌမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်လျှင်တောင်မှ စစ်သည်နှစ်သိန်းပါဝင်သော စစ်တပ်ကြီးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ အထူးသဖြင့် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ထဲတွင်လည်း အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ သေချာပေါက် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

ပို၍ ခက်ခဲသောအချက်မှာ ယွီဝမ်ချန်အပေါ် သစ္စာရှိသော ထန်ကျင်းထင်မှလွဲ၍ ကျန်းနန်စစ်တပ်နှင့်အတူ လောင်းရှန်းဒေသသို့ ထွက်ပြေးလာကြသော အခြား ဆဋ္ဌမ၊ သတ္တမနှင့် အဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ သဘောထားကို မထုတ်ဖော်ကြသေးခြင်းဖြစ်၏။ သူတို့သည် ကြားနေအဖြစ်သာ နေကြပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုခုမချမီ ယွီဝမ်ချွန်း ပြန်အလာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤကျင့်ကြံသူများသည် ယွီဝမ်ချန်အတွက် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ပေးကြမည် မဟုတ်ပေ။

ယွီဝမ်ချန်သည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။

"အဘိုးထန်... ဒီလောင်းရှန်းက ကိစ္စတွေကို ကျွန်မအတွက် သေချာ စောင့်ကြည့်ပေးပါဦး..."

"ကျွန်မကို တစ်ရက်လောက် အချိန်ပေး... ကျွန်မကို လာကူညီပေးဖို့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို ရှာရဦးမယ်..."

ဤအချိန်တွင် ယွီဝမ်ချန် စဉ်းစားမိသော တစ်ဦးတည်းသော ကူညီမည့်သူမှာ ကျောက်လင်သာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က အရာအားလုံးကို သူ ဖြေရှင်းပေးမည်ဟု သူမအား ကိုယ်တိုင် ပြောထားခဲ့ဖူး၏။

ယခုအခါ ယွီဝမ်ချန်သည် အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ကျောက်လင်သည်သာ သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်နေသည်။

ထိုစဉ် တဲ၏ အပေါ်ဘက်မှ စက္ကူပိုင်းတစ်ခု လွင့်ကျလာ၏။

ထန်ကျင်းထင်က ၎င်းကို အာရုံခံမိပြီး ရုတ်တရက် တဲအပြင်ဘက်သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်သွားကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်၍ ထိုစာရွက်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ထိုစာရွက်ပေါ်တွင် စာတစ်ကြောင်း ရေးသားထား၏။

"ချန်အာ... မင်း ရှိနေတဲ့နေရာမှာပဲနေပါ... မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ကို သုတ်သင်ဖို့ ကိုယ် ကူညီပေးမယ်..."

ထန်ကျင်းထင်သည် အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာဖြင့် စာလုံးများကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ခင်ပွန်းတဲ့လား..."

"မင်းသမီးက အိမ်ထောင်ကျသွားပြီလား..."

ထို့ကြောင့် ထန်ကျင်းထင်သည် တဲထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး စာရွက်ကို ယွီဝမ်ချန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ချန်က စာရွက်ပေါ်ရှိ လက်ရေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြုံးလိုက်၏။

သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်တစ်ပေါက် စီးကျလာသည်။

အရေးအကြီးဆုံး အချိန်နှင့် အခက်ခဲဆုံး အချိန်ကာလကို ဖြတ်သန်းနေရချိန်တွင် ကျောက်လင်က သူမထံသို့ သတင်းစကား ပါးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ဤသတင်းစကားသည် ယွီဝမ်ချန်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ခွန်အားကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစာရွက်အရ ကျောက်လင်က မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ယွီဝမ်ချန်အနေဖြင့် စစ်သားတစ်ယောက်ကိုမျှ စေလွှတ်ရန် မလိုဘဲ နေရာတွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံ ဖြစ်၏။

"မင်းသမီး... အိမ်ထောင်ကျသွားပြီလား..."

ထန်ကျင်းထင်က ချက်ချင်းပင် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ယွီဝမ်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုကြီးက အဆိပ်ဆေးလုံး တိုက်ခဲ့လို့ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တယ်..."

"ကျွန်မကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့တာက ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းပဲ... သူက ဂန္ထဝင်မြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပေါ့..."

"ခုနလေးတင် ကျွန်မက ခင်ပွန်းဆီကနေ အကူအညီတောင်းဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့တာ..."

ထန်ကျင်းထင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ယွီဝမ်ချန်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားလိုခြင်းမရှိဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောပြခဲ့သည်။

"ကြင်ယာတော်က မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်က စစ်သည်နှစ်သိန်းကို တကယ်ပဲ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာလား..."

"မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ သေချာပေါက် ရှိနေမှာပဲ... အဲ့ဒါတွေကိုရော သူ ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား..."

ယခင်က နည်းပြချုပ်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ထန်ကျင်းထင်အတွက် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေးများစွာ ရှိနေ၏။ သူသည် ကျောက်လင်နှင့် လူချင်း မတွေ့ဖူးသေးသောကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် မေးခွန်းများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အဘိုးထန်..."

"ကျွန်မ ခင်ပွန်းရဲ့ နောက်ခံက ဆန်းကြယ်တယ်... သူ့ရဲ့ မိသားစုက အရမ်းကို အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ အရင်ကတည်းက ကျွန်မ ခန့်မှန်းမိခဲ့တယ်..."

"သူက မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ကို အနိုင်ယူမယ်လို့ ပြောထားတဲ့အတွက် သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ..."

ယွီဝမ်ချန်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ကျင်းထင်မှာ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

ယွီဝမ်ချန်၏ ယုံကြည်မှုက မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာခဲ့သနည်းဟု သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။

ထို့ကြောင့် ထန်ကျင်းထင်သည် ထိုအချက်ကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်ပြီး ယွီဝမ်ချန်၏ ခင်ပွန်းတွင် မည်ကဲ့သို့သော အစွမ်းအစများ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် စစ်မြေပြင်သို့ သွားရောက်မည့် အခွင့်အရေးကိုလည်း ရှာဖွေလိုနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် တာ့လျန်တောင်တန်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်၏။

ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို အားကိုး၍ ကျောက်လင်သည် သွေးနဂါး ခြောက်ကောင်၏ မြင်ကွင်းကို မျှဝေခံစားကာ မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ယွီဝမ်ချန်၏ မြင်ကွင်းကိုလည်း မျှဝေခံစားနိုင်သောကြောင့် သူမ လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရသော အခက်အခဲများကိုပါ သိရှိနေခဲ့၏။

ယွီဝမ်ချန်သည် သူ့ကို ရှာဖွေရန် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ အပြေးအလွှား လာလိုနေကြောင်း ကျောက်လင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမအား စိတ်အေးစေရန်အတွက် ချက်ချင်းပင် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ပေးပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပေါင်ပေါင်... ဟေးလုံစခန်းက ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံးကို စုဝေးခိုင်းလိုက်..."

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က သူ၏ ဘေးတွင်ရှိသော တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို တစ်စုံတစ်ရာ ပြောလိုက်၏။

လောင်းရှန်းသို့ မသွားမီ ကျောက်လင်သည် ဟေးလုံစခန်းရှိ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးကို ခေတ်မီလက်နက်အချို့အား မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို သင်ကြားပေးရန်အတွက် အရေးပေါ် လေ့ကျင့်ရေးတစ်ရပ် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေသည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး နေထိုင်ရာ အဆောက်အအုံများရှိရာသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွား၏။

ကျောက်လင်သည်လည်း တျန်ချီတောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီး အနီးနားရှိ တောင်တစ်လုံးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

သူက စနစ်ဈေးဆိုင်မှ လက်နက်အချို့ ဝယ်ယူရန် လိုအပ်နေပြီး ဟေးလုံစခန်း အဖွဲ့ဝင်များရှေ့တွင်တော့ ၎င်းတို့ကို သေချာပေါက် ထုတ်ယူ၍ မရနိုင်ပေ။

[အာရ်ပီဂျီ-၇ ဒုံးကျည်လောင်ချာ : အမှတ် ၂၀၀,၀၀၀]

တစ်ထောင် ဝယ်ယူမည်။

[ပြင်းအားမြင့်ဗုံး : အမှတ် ၅၀,၀၀၀]

တစ်သောင်း ဝယ်ယူမည်။

[ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည် : အမှတ် ၁,၈၀၀,၀၀၀]

ပုလင်းတစ်ရာ ဝယ်ယူမည်။

[ဘားရတ် စနိုက်ပါ ရိုင်ဖယ် : အမှတ် ၅၀,၀၀၀]

နှစ်ရာ ဝယ်ယူမည်။

[စနိုက်ပါကျည်ဆန် : အမှတ် ၅၀]

တစ်သောင်း ဝယ်ယူမည်။

သူသည် တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အမှတ်ပေါင်း ၈၉၅,၀၀၀,၀၀၀ ကို သုံးစွဲလိုက်၏။

စနစ်အမှတ် - ၁၇၇၈၄၅၉၈၀၀၀။

ယခုလေးတင် ဝယ်ယူခဲ့သော ပစ္စည်းများ အားလုံးကို တောင်ခြေတွင် ချထားလိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည် တျန်ချီတောင်သို့ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ပျံသန်းသွား၏။

ထိုအချိန်တွင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ထောင်ကျော်ကို စုဝေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ဟေးလုံစခန်းက ညီအစ်ကိုတွေအားလုံး နားထောင်ကြ..."

"ဒီလူက ငါတို့ ဟေးလုံစခန်းရဲ့ အစစ်အမှန် သခင်ပဲ... မင်းတို့ သူ့ကို သခင်လို့ ခေါ်လို့ရတယ်..."

"ငါတို့ ဟေးလုံစခန်းမှာရှိနေတဲ့ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်တွေက သခင် ပေးထားခဲ့တာပဲ..."

"အခု သခင် ပြောတာကို ဆက်ပြီး နားထောင်ကြ..."

ကျောက်လင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်ပြီးနောက် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ချက်ချင်းပင် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟေးလုံစခန်းရှိ အဖွဲ့ဝင် တစ်ထောင်ကျော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ရာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ ကောင်းစွာ စားသောက် နေထိုင်ခဲ့ရကြောင်းကို ညွှန်ပြနေ၏။

"ငါ နောက်ထပ် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ် အလက်နှစ်ရာ ယူလာခဲ့တယ်... ခဏနေရင် မင်းတို့ အားလုံး ဟိုဘက်က တောင်ဆီကို ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်... အရင်ဆုံးရောက်တဲ့ ညီအစ်ကို နှစ်ရာက စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်တွေကို အသုံးပြုခွင့် ရလိမ့်မယ်..."

"ဒါ့အပြင် အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ အဂ္ဂိရတ်လက်နက် တစ်ထောင်ကိုလည်း ငါ ယူဆောင်လာခဲ့တယ်... တောင်ခြေကို အရင်ဆုံး ပြေးသွားတဲ့ ညီအစ်ကို တစ်ထောင်က တစ်ယောက်ကို တစ်ခုစီ ရလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်သည် စကားများကို အလေအလွင့် မဖြစ်စေဘဲ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဟင်..."

ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ထောင်ကျော်မှာ တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားကြ၏။

ချက်ချင်းပင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူတို့အားလုံး နားလည်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားကြသည်။

"ငါက ဘေးနားက တောင်ဆီကို အရင် ပျံသွားနှင့်မယ်... မင်းတို့ အခု ပြေးလာလို့ရပြီ... ငါ တောင်ခြေကနေ စောင့်နေမယ်..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်၏။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အနီးနားရှိ တောင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည်လည်း အလျင်စလို ပျံတက်သွားပြီး ကျောက်လင်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့၏။