အခန်း (၂၁၈၃-၂၁၈၄)

အခန်း (၂၁၈၃) အစွန်းအစလေးတောင် မမှီဘူး

“ချင်ပိုင်ချွမ်း ပြောတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ ဆိုတာက၊ ခုနတင် သူတို့ အပြာရောင် ဝဲကရက်ကြီးထဲမှာ ပိတ်ဆို့ တားဆီးလိုက်တဲ့ ကောင်ကို ပြောတာလား”

“ဒီအပြာရောင် ဝဲကရက်ကြီးကကော ဘာလဲ။ ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ အလွှာတွေဆီကို ဆက်သွယ်ပေးထားတာလား”

“ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်တစ်စုလုံး ဝိုင်းပြီး တားဆီးရတယ်ဆိုမှတော့၊ ဒီဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူရဲ့ အင်အားက…… အထင်သေးလို့ မရဘူးပဲ”

ဖန့်ချန် က လိုက်ကာကြီးကို ကြည့်ရင်း၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေအချို့မှာ ရှိတဲ့ တည်ရှိမှုတွေကို တွေးတောမိလိုက်သည်။

ထိုအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေတွေက ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ သာ၍ နက်ရှိုင်းတဲ့ အလွှာတွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေကြတာ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အရင်တုန်းက သူ ထုန်းယူမြွေနဂါးကြီးရန်ကနေပြေးပုန်းစဉ်တုန်းက၊ နက်ရှိုင်းတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကို ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်ခဲ့တာမျိုးပေါ့။

ထုန်းယူမြွေနဂါးကြီးရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သူ့ထက် မြင့်မားပြီး၊ အစွမ်းတွေက သူ့ထက် သာလွန်ပေမယ့်၊ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓ အတတ်ပညာ တည်ရှိနေတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကိုတော့ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း မရှိတာကြောင့် သူ့ရဲ့ ခြေရာလက်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲက ကိစ္စရပ်တွေက ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးဆန်းအံ့သြဖို့ကောင်းတာကတော့ အမှန်ပဲ။

အခြားအရာတွေကို မပြောထားနဲ့ဦး၊ သူတော်စင်တွေရဲ့ အမာခံအကျဆုံး ဖြစ်တဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဆိုတာတောင်မှ ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်နွှဲပတ်သက်နေတာ မဟုတ်ပါလား။

“ချီယန်…… မင်း အရင်တုန်းက ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ အကြောင်း ကြားဖူးသလား”

ဖန့်ချန် က ရိုးရိုးတန်းတန်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချီယန်သူတော်စင်က ရှက်ရွံ့ သော မျက်နှာဖြင့် -

“မကြားဖူးပါဘူး၊ ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ…… ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးတာ”

စကားပြောပြီးနောက်၊ သူက ကော်ယန်လီနဲ့ ချင်ပိုင်ချွမ်းတို့ကို ကြည့်ရင်း လိုက်ကာကြီးဆီကို တစ်ဖန် ပြန်လည် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ အပြာရောင် ဝဲကရက်ကြီးပေါ် အကြည့်ကျရောက်သွားတဲ့အခါ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားမှုတွေ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။

တကယ်လို့ သူက ဒီဖန့်ငရဲမင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာ ရှိမနေခဲ့ရင်၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အရင်တုန်းက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ မသိရှိနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အတော်များများကို သိခွင့်ရမှာ မဟုတ်ပေ။

“ကျုပ်လို စွမ်းအင်စုစည်းခြင် နောက်ပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်တစ်ယောက်က၊ အဆုံးသတ်ကျတော့ တောသားတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပြီး၊ ဒီချင်းမင်အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးရဲ့ အစွန်းအစလေးကိုတောင် နက်နက်နဲနဲ နားမလည်နိုင်သေးပါလား”

ချီယန်သူတော်စင်က ရင်ထဲမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး၊ လက်ရှိ အခြေအနေက ကောင်းသလား ဆိုးသလားဆိုတာကိုတောင် သဲသဲကွဲကွဲ မခွဲခြားတတ်တော့ပေ။

တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သာ ရှိနေသေးရင်၊ အခုအချိန်မှာ မီးနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ မြင့်မားတဲ့ ရာထူးနေရာကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ကြိုးစားအားထုတ်နေဦးမှာ သေချာသည်။

ဒါတွေအပြင် ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးရဲ့ အမာခံ ကိစ္စရပ်တွေကိုတော့ သူ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ထိတွေ့ခွင့် ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူက အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင်အဆင့်ကိုတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ၊ အရင်တုန်းက နဂါးသူတော်စင်လိုမျိုး အခြားနတ်ဘုရားနယ်မြေတွေကို သွားရောက် စောင့်ကြပ်ရတဲ့ စေလွှတ်ခံ သူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့က မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရွှေဟွေးကျောင်းဆောင်ထဲက ကျောင်းသားအတော်များများ၊ ၎င်းရဲ့ လက်အောက်ခံ ကျောင်းဆောင်ကိုးခုထဲက ကျောင်းသားတွေနဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ သားသမီးတွေကိုပဲ ကြည့်ဦး၊ ကြုံရာ အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင်တစ်ယောက်ကတောင် သူ့ထက် အုတ်မြစ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းကြတာ ဖြစ်သည်။

ဘယ်လိုပဲ အလှည့်ကျကျ၊ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးရဲ့ အရေးပေးမှုကို ခံရပြီး အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရဖို့က သူ့ဆီ ရောက်လာမှာ မဟုတ်။

“အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး၊ အရင်တုန်းက နဂါးသူတော်စင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က မမြင့်မားပေမယ့်၊ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဟိုနယ်မြေအရှင်က သူတို့လို စေလွှတ်ခံ သူတော်စင်တွေအပေါ် အလွန်အမင်း ရိုသေခဲ့တာ။ အစကတော့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးရဲ့ နောက်ခံကြောင့်လို့ ထင်ခဲ့တာ……”

အခု ပြန်တွေးကြည့်မှသာ၊ နဂါးသူတော်စင်က အဲဒီလိုမျိုး အဆင့်အတန်း ရှိနေတာက သူ့ရဲ့ မူလနောက်ခံ အသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေလို့ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိသွားရတော့သည်။ တကယ်လို့ သူ့မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးရဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်း ရှိမနေရင်တောင်မှ၊ သာမန် ကမ္ဘာကြီးရဲ့ သူတော်စင်တွေက သူ့ကို ရိုသေစွာ ဆက်ဆံကြရမှာပဲ ဖြစ်သည်။

“မင်း မကြားဖူးတာက သဘာဝကျပါတယ်၊ ငါလည်း ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ အကြောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် သိဖူးတာပဲ”

ဖန့်ချန် က အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလျက် -

“ဒီဟင်းလင်းပြင်က ကြီးမားလွန်းတာ၊ အခု ငါတို့ မြင်တွေ့နေရတာတွေက အစွန်းအစလေးတောင် မမှီသေးဘူး”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်”

ချီယန်သူတော်စင်ကလည်း ထပ်တူထပ်မျှ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူက ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ အားကျတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဖန့်ငရဲမင်း…… ခင်ဗျားရဲ့ လက်ရှိ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ဆိုရင်၊ နောင်ကျရင် အမာခံတပည့်တွေထဲ ဝင်ရောက်ဖို့က သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲကလျှို့ဝှက်ချက်အမျိုးမျိုးကိုလည်း ပိုပြီး သိရှိနားလည်နိုင်လိမ့်မယ်”

“ဒီလောက်အထိ ဝေးကွာလှတဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့၊ အခုအချိန်မှာ အတပ်မပြောနိုင်သေးဘူး။ တစ်ရက်ရက်ကျရင် ယင်လောက ကို သွားပြီး လူပြန်ဝင်စားရရင်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”

ဖန့်ချန် က ရိုးရိုးတန်းတန်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာတော့ ကော်ယန်လီနဲ့ ချင်ပိုင်ချွမ်းတို့က လွှဲပြောင်းမှုတွေကို ပြီးဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ နောက်ဆုံးလူက စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေတဲ့ မျက်နှာဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်လျက် ဘာ တုံ့ဆိုင်းမှုမှ မရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်တစ်စုကတော့ ဒါကို ကြည့်ရင်း အားကျမနာလိုဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာတွေသာ ရှိကြတော့သည်။

ကော်ယန်လီ က ချင်ပိုင်ချွမ်း ထွက်ခွာသွားတာကို လိုက်လံပို့ဆောင်ပြီးနောက်၊ အကြည့်က အပြာရောင် ဝဲကရက်ကြီးပေါ် ကျရောက်သွားပြီး မျက်ဝန်းထဲမှာ လေးနက်မှုတစ်ခု ဖြာထွက်လာကာ -

“ဒီဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူက၊ ဘယ်လောက်ကြာရင် တစ်ခါ သောင်းကျန်းတတ်လဲ”

သူတော်စင်တစ်စုက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ အဲဒီထဲက တစ်ယောက်က -

“ဆယ်နှစ်ခန့်ကြာရင် တစ်ခါ သောင်းကျန်းတတ်ပါတယ်”

ဆယ်နှစ်တစ်ခါ

ကော်ယန်လီရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို အလွန်အမင်း ပြာနှမ်းသွားခဲ့ရသည်။

ဒါက သူ ဆယ်နှစ်တစ်ခါ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အုတ်မြစ်ကို လောင်ကျွမ်းရတော့မယ်ဆိုတဲ့ သဘော မဟုတ်ပါလား။

ဒီအတိုင်း ရေရှည်သွားမယ်ဆိုရင်၊ ကျင့်စဉ်တွေကို လမ်းစဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ မပြောနဲ့ဦး၊ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖို့တောင်မှ ပြဿနာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

“ဒီလို စဉ်းစားကြည့်ရင်တော့၊ ချင်ပိုင်ချွမ်းကလည်း တကယ့် လူစွမ်းကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ ဒီနေရာကို ပို့ဆောင်ခံရတာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီနေပြီ ဖြစ်တာတောင်၊ ကောင်းကင်နိမိတ် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြံ့ကြံ့ခံ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးတယ်……”

ကော်ယန်လီ က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်တစ်ယောက်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကော်…… အစ်ကိုက ဘာအကြောင်းကြောင့် ဒီနေရာကို စေလွှတ်ခံရတာလဲ”

သူတော်စင်တစ်စုလုံး စူးစမ်းချင်နေကြသည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကော်ယန်လီက ရှီးမျိုးနွယ်စုထဲမှာ နာမည်ကျော်ကြားလှသလို၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး တစ်ခုလုံးမှာတင် ကောင်းကင်နိမိတ် တတိယအဆင့်ထဲမှာ ထိပ်တန်းက တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လို့ပင်။

ဘာ အလှည့်အပြောင်းမှ မရှိရင်၊ နောင်နှစ်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အခါ သူက လမ်းစဉ်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ သေချာသည်။

ဒါပေမဲ့ အခုလို အရေးကြီးလှတဲ့ အချိန်ကာလမှာမှ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူကို စောင့်ကြပ်နေရတာလဲ။

“ကိစ္စသေးသေးလေးတစ်ခုပါ၊ ကျုပ် ဒီမှာ အကြာကြီး နေမှာ မဟုတ်ဘူး”

ကော်ယန်လီ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူတော်စင်တစ်စုက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ပေ။

……

……

“ကော်ယန်လီကတော့ ဒီတစ်ကြိမ်၊ တကယ့်ကိုပဲ ပြင်းထန်တဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခု ရသွားခဲ့ပြီ။

ဆယ်နှစ်တစ်ခါ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အုတ်မြစ်ကို လောင်ကျွမ်းရမယ်ဆိုတော့၊ တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ စွမ်းအားတွေကို လမ်းစဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ရာက အလွန်အမင်း ခက်ခဲသွားပြီ”

ဖန့်ချန် က ဒီရလဒ်အပေါ် အလွန်အမင်း ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

စိတ်အာရုံတစ်ခု လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့၊ လိုက်ကာကြီးပေါ်က မြင်ကွင်းက စတင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဖန့်ရှောင်ပန်း နဲ့ ဖန့်ရှောင်ထျန်း တို့က တန်လင်ကျောင်းဆောင်ဘက်မှာ၊ ရှီးမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ထဲကနေ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ထဲကို လွှဲပြောင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက ထိုက်ဟောက်ယွီနဲ့ ကော်ယန်လီတို့ရဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် ကိစ္စရပ်က အကျိုးသက်ရောက်မှု အလွန်အမင်း ဆိုးဝါးခဲ့တာကြောင့်၊ လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ မိမိတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ရှီးမျိုးနွယ်စု လက်ထဲကနေ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် ရရှိသွားတာ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ဖန့်ချန် က အခြားလူတွေရဲ့ အခြေအနေကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီထဲက မြင်ကွင်းတစ်ခုပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

“ဒီမိန်းကလေးက ကျင့်ကြံတာ အလွန်အမင်း ကြိုးစားအားထုတ်ပေမယ့်၊ ပါရမီပိုင်းကတော့ အနည်းငယ် အားနည်းပုံရတယ်။ နှစ်ပေါင်း လေးငါးထောင်လောက် ကြာမှသာ၊ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မယ်။ ကျောင်းဆောင်ထဲကို ဝင်ခွင့်ရဖို့တော့ အခွင့်အရေး မရှိလောက်တော့ဘူး”

ချီယန်သူတော်စင်က စကားပြောပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ၊ ဒီဖန့်ငရဲမင်းက ဤမိန်းကလေးကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိခဲ့ရာ၊ ၎င်းအပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ထားတာကတော့ အသေအချာပင်။

ဖန့်ချန် က စကားအပိုတွေ ထပ်မံမပြောဆိုဘဲ၊ ထုံးစံအတိုင်း အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက်တွင်မှ၊ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်ချင်နေတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စတင် ဖိနှိပ် ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။

……

……

ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းတော်။

ပုံရိပ်တွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်တလင်းမှာ၊ ဖန့်ချန် အနေနဲ့ အဆင့်အချို့ ထပ်ပြီး တိုးတက်နိုင်ဦးမလား မသိဘူး”

“အဆင့် ကိုးဆယ်က သူ့ရဲ့ အဆုံးသတ် မဟုတ်ပေမယ့်၊ သူ အဆင့် ရှစ်ဆယ်အထိ ရောက်နိုင်မယ်လို့ ပြောရင်တော့ မဖြစ်နိုင်လောက်သေးဘူး။ ကျုပ် ထင်တာကတော့ အဆင့် ရှစ်ဆယ့်ငါး ဝန်းကျင်လောက်ဆိုရင် တော်တော်လေး ဟုတ်နေပြီ”

“အဆင့် ရှစ်ဆယ့်ငါး ဆိုရင်တောင်မှ…… ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ ထားလိုက်ရင်၊ အမြင့်မားဆုံး ထိပ်တန်းအလွှာထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပဲ”

“ကျုပ် မြင်တာကတော့ ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်တလင်းမှာ၊ ကျုပ်တို့တွေ ဟိုတစ်ယောက်ကို ပိုပြီးတော့ အာရုံစိုက်သင့်တယ်။ ဘာ အလှည့်အပြောင်းမှ မရှိရင်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်မှာ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ယောက် ထပ်ပြီး တိုးလာဦးမယ်”

“ဖန့်ကျစ်ရွှယ် လား”

“ဒါပေါ့”

သူတော်စင်အစုအဝေးရဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ချီးကျူးအံ့သြမှုတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှီးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိစ္စက ပျံ့နှံ့ သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြားသိထားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ် က ထိုကိစ္စကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ဆီကို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ နင်ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ တပည့်အဖြစ် ခံယူခဲ့ကြောင်း အကုန်လုံး သိရှိထားကြပြီးသားပင်။

နင်ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ အင်အားက ဟိုစောင့်ကြပ်တဲ့ ဆရာတွေထက် သိသိသာသာ သာလွန်လှသည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ကိုယ်တိုင်ကလည်း အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး၊ အခုလို ဆရာကောင်း သမားကောင်းရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုကို ရရှိထားတာ ဖြစ်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်တလင်းမှာ၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် အနေနဲ့ဘယ်လိုမျိုး စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ထုတ်ဖော်ပြသမလဲဆိုတာကို သူတို့ အလွန်အမင်း မျှော်လင့်နေကြသည်။

“ဖန့်ချန် လာပြီ”

အကုန်လုံးက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းပြီး ပျံသန်းလာတဲ့ တောက်ပလှတဲ့ နေမင်းကြီးတစ်ခုလို အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ၊ စကားပြောသံတွေကို အလိုအလျောက် လျှော့ချလိုက်ကြပြီး ဖန့်ချန် ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဒီတစ်ခေါက်၊ သူ နင်တို့ဘက်ကို ပြန်ပြီး နင်တို့အိမ်က ဘိုး‌ေဘးကြီးရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကို မတက်ဘူးလား”

ဝူချုံး က ကျိလင် ကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျိလင် ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပုပ်သိုးသွားခဲ့ရပြီး၊ ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းခါပြကာ -

“သူက တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ထွက်ခွာဖို့ အဆင်မပြေဘူးလို့ ပြောတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်စား ငါ့ကိုပဲ မွေးနေ့ဆုတောင်းပေးဖို့ ပြောလိုက်တာ”

ဒီတစ်ကြိမ် မွေးနေ့ပွဲကို တွေးမိလိုက်တဲ့အခါ၊ ဖန့်ချန် က ရှိမနေခဲ့ပေမယ့်၊ ကျိမျိုးနွယ်စုဝင် သူတော်စင်တွေရဲ့ ပါးစပ်ဖျားမှာတော့ သူ့အကြောင်းတွေကိုပဲ ပြောဆိုနေခဲ့ကြတာ ဖြစ်လို့၊ ကျိလင် ၏ ရင်ထဲမှာတော့ ဒေါသအိုးကြီး ပေါက်ကွဲလုမတတ် ခံစားနေရတော့သည်။

အခန်း (၂၁၈၄) လူသည် လူချင်းပေါင်း၊ ဝံပုလွေသည် ဝံပုလွေချင်းပေါင်း

“ကျောင်းသားဖန့်”

“စီနီယာဖန့်”

နှုတ်ဆက်စကားသံများက တစ်ဆက်စပ်တည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ခေါ်ယူခဲ့သည့် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် တပည့်သစ်များသည် ယခုအခါ မည်သည့်တောင်ကုန်း၊ မည်သည့်ဆရာထံတွင်မဆို ပညာသင်ကြားနေကြပါစေ၊ ဖန့်ချန် ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ အကုန်လုံးက ရှေ့သို့ အလုအယက် တိုးဝှေ့လာကြပြီး ရိုသေစွာဖြင့် ဝိုင်းဝန်း အလေးပြု နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်အများအပြားက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း ရင်ထဲတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် မချိတင်က ဖြစ်လျက် သက်ပြင်းချမိကြတော့သည်။

တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်တွင် ဤတပည့်သစ်များက တောင်ကုန်းအသီးသီး၏ အမာခံ ဒေါက်တိုင်ကြီးများ ဖြစ်လာကြမည့်အပြင်၊ ၎င်းတို့နှင့် ဖန့်ချန်၏ ပတ်သက်မှု၊ ထို့ပြင် ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင်၏ လက်ရှိ အစွမ်းအစ အဆင့်အတန်းနှင့် ဆိုပါက……

ထိုအချိန်ကျလျှင် ကရုဏာတောင်ကုန်းသည် ကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် မိုးပျံလုမတတ် ဩဇာအာဏာ ကြီးမားလှသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

ဒီဂျွန်းတောင်ကုန်းမှ သူတော်စင်များဖြစ်ကြသည့် ချိုင်စစ်ရှို လုကျိုဝမ့်နှင့် မိုရှဲ့ တို့ကလည်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလာကြပြီး ခင်မင်ရင်းနှီးစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုကြကာ တစ်ချက်တစ်ချက် ရယ်မောလျက် လောကဝတ် စကားများကို အနည်းငယ် ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင်၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

အကုန်လုံး၏ အာရုံစိုက်မှုများက ဖန့်ချန်ထံမှတစ်ဆင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရွှေ့ပြောင်း သွားခဲ့ကြတော့သည်။

ထိုတပည့်သစ်များကတော့ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို သေသေချာချာ မမြင်တတ်ကြသော်လည်း၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ အော်ရာနှင့် အုတ်မြစ် အရည်အသွေးက ၎င်းတို့ ယခင်က မြင်တွေ့ဖူးခဲ့သည့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ဝါရင့်ကျောင်းသားဟောင်းများထက်ပင် သာလွန်ထူးကဲနေသည်ဟု ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

သို့သော် ကျောင်းသားဟောင်းများ၏ မျက်လုံးများကမူ ပိုမို၍ စူးရှထက်မြက်လှပေသည်။

၎င်းတို့အထဲမှ အတော်များများမှာ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ချက်မျှ ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ အော်ရာနှင့် အုတ်မြစ် သိပ်သည်းဆက မိမိတို့ထက်ပင် သိသိသာသာ သာလွန် စွမ်းပကား ထက်မြက်နေကြောင်း အထင်းသား မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

“သူမက ကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်ပြီး ပညာသင်တာ နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာ၊ လမ်းခရီးမှာတင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့…… ဒီအုတ်မြစ်က ငါ့ထက်တောင် အများကြီး သာလွန်နေပါလား……”

စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်တစ်ယောက်က မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ငေးမောရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူသည် ကျောင်းတော်ကြီးအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်း သုံးလေးထောင်ခန့် ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ၊ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အမြဲတမ်း သေသေချာချာ သွေးဟုန် ခြစ်ထုတ်ကာ ပွတ်တိုက် သန့်စင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သည့် အခါမှသာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်အဆင့်သို့ သဘာဝအတိုင်း တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေသူ ဖြစ်၏။

သို့သော် မိမိတို့ရှေ့မှ ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်သည်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ၊ နှစ်ရာခန့်သာ ရှိသေးသည့် ဤတည်ရှိမှုက အော်ရာနှင့် အုတ်မြစ်ပိုင်းတွင် မိမိတို့ကဲ့သို့ ဝါရင့်ကျောင်းသားဟောင်းများကိုပင်…… တားဆီးရန် ခက်ခဲလှသည့် ဖိအားမျိုးကို ပေးစွမ်းနေသလော။

“အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာနဲ့ တကယ့်ကို ထိုက်တန်ပါပေတယ်။ တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသာ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ခဲ့ရင်၊ အုတ်မြစ်တွေ စုဆောင်းတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြှင့်တင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အရှိန်အဟုန်က သူတစ်ပါးထက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် သေချာပေါက် စောနေမှာပဲ”

“ဒါကတော့ ပြောနေစရာ လိုသေးလို့လား။ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဆိုတာက အလွယ်တကူ ထွက်ပေါ်လာနိုင်တာမျိုးလား။ ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ ငါလည်း တကယ့်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်ဖူးတာ ဆိုလို့ ကျောင်းသူ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်”

“အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေက ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်ရင်တင်၊ စိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင် မရဲလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီ။ ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ ထားလိုက်ရင်တောင် ထိပ်တန်း အဆင့်အတန်းထဲမှာ ပါဝင်တယ်။ မင်း ဖန့်ချန်ကိုပဲ ကြည့်လေ၊ သူလည်း ကောင်းကင်နိမိတ် အောက်ဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ အခု နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမဆောင်မှာ မဆိုးလှတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ရရှိထားတာပဲ။ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကော နောင်ကျရင် ဘယ်လိုမျိုး အံ့မခန်း တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းတွေကို ထုတ်ဖော်ပြသဦးမလဲ မသိဘူး……”

ထိုစွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်များသာ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မမြင်ဖူးကြသည် မဟုတ်၊ အခမ်းအနားသို့ ရောက်ရှိနေကြသည့် အသက်စွမ်းအင်အဆင့်၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သူတော်စင်ကြီးများပင်လျှင် ယခင်က မိမိတို့၏ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ယောက်ထံမှ ကောလာဟလအဖြစ်သာ ကြားဖူးကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစီနီယာကြီးတစ်ယောက်ယောက်သည် အတိတ်တုန်းက အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ဟူ၍သာ ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ထိုစီနီယာကြီးများမှာ မဟာမိတ်အတွင်းတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည့် အထက်တန်းလွှာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ မိမိတို့၏ အကြီးအကဲများပင် မော်ဖူးရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့အနေဖြင့် လူချင်းတွေ့ဆုံခွင့် သို့မဟုတ် ထိတွေ့ဆက်ဆံခွင့် ဘယ်လိုနည်းနှင့်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

ယခုအခါ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် မိမိတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက် တည့်တည့်တွင် ရောက်ရှိနေသဖြင့်၊ ၎င်းတို့အားလုံးကို “ငါတို့သည်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည့် ခေတ်ကာလကြီးထဲတွင် အတူတကွ ရှိနေပါလား” ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကို ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ရင်ထဲ၌ လှုပ်ရှား သက်ပြင်းချမိစေတော့သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များ၏ စူးစမ်းကြည့်ရှုခြင်း၊ ဆန်းစစ်ခြင်း ခံနေရသော်လည်း၊ သူမသည် စိတ်ထဲတွင် စောစီးစွာပင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ဟန် အနည်းငယ်မျှ မပြသခဲ့ပေ။

သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲ၍ စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။ ထို့နောက် ဖန့်ချန် ရှိနေသည့် နေရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ မျက်ဝန်းအစုံက ချက်ချင်း တောက်ပသွားခဲ့ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပျံသန်း ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

“ဖန့်စီနီယာအစ်ကို”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က သာယာချိုသာစွာ ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကို အထက်အောက် အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ပြုံး၍ ဆိုလိုက်၏။

“အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ အုတ်မြစ်က ပိုပြီးတော့ သိပ်သည်း ကျစ်လျစ်လာတာပဲ။ ကရုဏာတောင်ကုန်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ စွမ်းရည်သုံးမျိုးထဲက၊ ဘယ်ဟာကို ထွင်းထုလိုက်လဲ”

“ကရုဏာဓားအတတ်ပါ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင် အတော်များများက ဖန့်ချန်နှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ ဤမျှအထိ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ရင်ထဲတွင် အားကျမနာလိုမှုနှင့် မနာလိုဝန်တိုမှုများ ထွက်ပေါ်လာရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

“ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ရောက်လာတာနဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ အနားကို ချက်ချင်း တိုးကပ်သွားတာပဲ။ ကြည့်ရတာ ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ပတ်သက်မှုက မရိုးရှင်းဘူး ထင်တယ်”

ရွှီဇီယွင်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးစိုက်ကြည့်ရင်း၊ ခနဲ့တဲ့တဲ့ အမူအရာဖြင့် တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

“ငါက ကျောင်းသားဖန့်တစ်ယောက် အမျိုးသမီးတွေကို မနှစ်သက်ဘူးလို့ ထင်နေတာ၊ အခုကြည့်ရတာ သူက ငါတို့လို လူတွေကို မျက်စိထဲ မထည့်တာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း၊ မည်သူမျှ စကားကို ဝင်ရောက် မထောက်ခံဝံ့ကြချေ။

ထိုနှစ်ယောက်စလုံးမှာ လက်ရှိအချိန်တွင် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်၏ အဓိက အရေးပါသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ကျောင်းတော်ကြီး၏ အထက်တန်းလွှာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများဆီတွင်ပင် အမည်စာရင်း ပေါက်နေကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်ကဲ့သို့ ရမ်းသန်း၍ ဝေဖန်ပြောဆိုဝံ့ပါမည်နည်း။

ရွှီဇီယွင်၏ အနားတွင် ရပ်နေသည့် ဝူချုံးကမူ မျက်ခုံးအစုံကို အနည်းငယ် တွန့်ကုပ်လိုက်မိသည်။

သူမသည် အတိတ်တုန်းက မိမိကိုယ်တိုင် ဖန့်ချန်နှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားရန် စိတ်ကူးရှိခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူ၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည် တွေးတောမိသွားပုံရသည်။

“ရွှီဇီယွင်…… လူတိုင်းက ဖန့်ချန်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ပဲ တွေးနေကြတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ အခု ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းရည်ထက်မြက်နေပါစေ၊ ငါတို့လိုပဲ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်ပဲ ရှိသေးတာ။ တကယ်လို့ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမဆောင်ထဲက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်နဲ့ တွေ့ရင်၊ သူက အခုထိ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးဘူး။ စီနီယာအစ်ကို တုန်းဖန့်ကိုပဲ ကြည့်လေ၊ ကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်တာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘူး၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ဖန့်ချန်ထက် ဘယ်လောက်တောင် သာလွန်လဲ မသိဘူး”

ကျိလင်က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“တကယ်တမ်း ပြောရရင်တော့၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်မှာ၊ စီနီယာအစ်ကို တုန်းဖန့်တစ်ယောက်ပဲ ကျောင်းသူ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နဲ့ လိုက်ဖက်ညီတာ။ ဖန့်ချန်ကတော့၊ အစွမ်းအစပိုင်းမှာ အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးတယ်”

ဖန့်ချန်ကပင် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် မထိုက်တန်ဘူးတဲ့လော။

သူတော်စင်အစုအဝေး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ လှုပ်ရှား ရိုက်ခတ်သွားကြတော့သည်။

ရွှီဇီယွင်နှင့် ဝူချုံးတို့၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

တကယ်လို့ ဖန့်ချန်ပင် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် မထိုက်တန်ပါက၊ ယခင်က ငြင်းပယ်ခြင်း ခံခဲ့ရဖူးသည့် မိမိတို့နှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကြားက ကွာခြားချက်က…… မည်မျှအထိ ဝေးကွာလွန်းနေပြီနည်း။

ထိုအချိန်တွင်၊ တုန်းဖန့်ဟို့သည်လည်း အခမ်းအနား တည်ရှိရာ အရပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

ကျိလင်က ဒါကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့ပြီး၊ ဝူချုံးကို ခေါ်ဆောင်လျက် ရှေ့သို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား သွားရောက် ကြိုဆိုလိုက်တော့သည်။

“မင်းလည်း သူတစ်ပါးကို စောင်းမြောင်းပြီး မပြောပါနဲ့တော့၊ ကျိလင်ကလည်း တုန်းဖန့်ဟို့နဲ့ ရင်းနှီးတာပဲ။ ဝူချုံးက သူ့ကို ရွေးချယ်တာလည်း ပြဿနာ မရှိပါဘူး”

ရွှီဇီယွင်၏ အနားရှိ လူငယ်တစ်ယောက်က အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်၏။

ရွှီဇီယွင်က ကျိလင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်ကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်ကာ၊ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လျက် စကားတစ်လုံးမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

“စီနီယာအစ်ကို တုန်းဖန့်၊ အခုတစ်ကြိမ်မှာ အထက်ကို အဆင့်အနည်းငယ် ထပ်ပြီး တိုးတက်ဖို့ ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား”

ကျိလင်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက်၊ မလှမ်းမကမ်းရှိ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါမှလည်း သူတစ်ပါးတွေက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်မှာ ဖန့်ချန်တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်လို့ မထင်ကြမှာ။ စီနီယာအစ်ကို တုန်းဖန့်ရဲ့ ပါရမီကမှ တကယ့် ထိပ်တန်း ပါရမီဖြစ်ကြောင်း သိသွားကြမှာပေါ့”

တုန်းဖန့်ဟို့က မျက်ခုံးအစုံကို အနည်းငယ် တွန့်ကုပ်လိုက်မိပြီးနောက်၊ ကျိလင်ကို ပြုံး၍ ပြန်လည် ပြောဆိုလိုက်၏။

“ငါ ကျောင်းသားဖန့်ချန်ဆီ သွားပြီး စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်ဦးမယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်တလင်းမှာ၊ အကုန်လုံး အတူတူ ကြိုးစားကြတာပေါ့”

ပြောပြီးသည်နှင့်၊ သူသည်လည်း ဖန့်ချန် ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ဦးတည်၍ ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

ကျိလင်ကမူ မှင်တက်လျက် နေရာတွင်တင် အံ့အားသင့်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရလေသည်။

“လူသည် လူချင်းပေါင်း၊ ဝံပုလွေသည် ဝံပုလွေချင်းပေါင်းတာပဲ……”

ဝူချုံးက ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို တိုးတိုးလေး ချလိုက်မိသည်။ တုန်းဖန့်ဟို့သည် ကျိလင်အပေါ် သိသိသာသာ ငြိုငြင်စိတ်ပျက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

သူမသည် ကျိလင်ကို သတိပေးချင်သော်လည်း၊ ကျိလင်က စိတ်မထင်လျှင်မထင်သလို ဒေါသထွက်တတ်ပြီး အခြား အတွေးဆိုးများ ဝင်ရောက်သွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်မိနေပြန်သည်။

“ကျောင်းသားဖန့်ချန်၊ ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ဘက်က ကိစ္စကို ငါ ကြားသိပြီးပါပြီ။ အတိတ်တုန်းက ကော်ယန်လီက တကယ့်ကိုပဲ စီနီယာဒေါ်လေးအပေါ် မကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးတွေ ရှိခဲ့လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး……”

တုန်းဖန့်ဟို့က ထိုနှစ်ယောက်၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ဒါကို ကြည့်ရင်း ကပျာကယာ တားမြစ်လိုက်၏။

“စီနီယာတုန်းဖန့်၊ ကျွန်မကို စီနီယာဒေါ်လေးလို့ မခေါ်ပါနဲ့”

“ငါ့ရဲ့ ဆရာက ကျောင်းအုပ်ကြီး နင်ရဲ့ တပည့်ပဲလေ။ မင်းက ငါ့ဆရာရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ဖြစ်နေတာကို၊ ငါက စီနီယာဒေါ်လေးလို့ မခေါ်ရင် ဘယ်လို ခေါ်ရမှာလဲ”

တုန်းဖန့်ဟို့က မချိပြုံး ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ကျောင်းတော်ထဲမှာ ဒီလောက်အထိ စည်းကမ်းတွေ မကြီးမားပါဘူး။ မင်းက သူမကို စီနီယာဒေါ်လေးလို့ ခေါ်နေရင်၊ သူမလည်း စိတ်ထဲမှာ နေရခက်နေလိမ့်မယ်”

ဖန့်ချန်က ဝင်ရောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

တုန်းဖန့်ဟို့က တစ်ချက် မှင်တက်သွားပြီးနောက်၊ ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြကာ -

“ဒါဆိုရင်လည်း ငါတို့တွေ ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ပဲ ခေါ်ကြတာပေါ့”

ပြောပြီးနောက်၊ သူက ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး -

“အဲဒီတုန်းက မင်းက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာကို ရိပ်မိခဲ့တာလား၊ အဲဒီနောက်ပိုင်းကျတော့……”

“အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ကော်ယန်လီက ငါတို့ကို နှုတ်ပိတ် သတ်ပတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ သံသယဝင်ခဲ့တာ။ အသက်ရှင်သန်နိုင်ဖို့အတွက်၊ သဘာဝအတိုင်းပဲ လူအ လိုလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့ရတာပေါ့။ တကယ်လို့ အခုတစ်ကြိမ် စီနီယာကြီး ကော်ယန်ရှောက်ကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်မလာခဲ့ရင်၊ ငါလည်း ပေါ်လာပြီး သက်သေထွက်ဆိုရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်း၊ ကော်ယန်လီက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်နိမိတ် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သလို၊ ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ရဲ့ ပထမကာကွယ်ရေးဆရာကြီးလည်း ဖြစ်တယ်။ အဲဒီလို အဆင့်အတန်း၊ အဲဒီလို ကျင့်ကြံခြင်းမျိုးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြိုလှဲပစ်ဖို့က အလွန်ခက်ခဲလှတယ်။ အခုတစ်ကြိမ်တော့ ကံကောင်းသွားတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ”

တုန်းဖန့်ဟို့က ရင်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမဲ့ ချီးကျူးအံ့သြမိသွားသည်။ သူသည် အသက်အရွယ်အရ တစ်ဖက်လူထက် ကြီးမားပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း ပိုမိုမြင့်မားသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများအပေါ် ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် အကဲခတ် ရိပ်မိနိုင်စွမ်းပိုင်းတွင်မူ တစ်ဖက်လူကို ဘယ်လိုနည်းနှင့်မှ မမှီနိုင်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရပေသည်။

အနီးအနားရှိ လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များကမူ ထိုသုံးယောက် တက်ကြွ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စကားလက်ဆုံ ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ရင်ထဲတွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သက်ပြင်းချမိကြတော့သည်။

ထိုသုံးယောက်နှင့် မိမိတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်း ကမ္ဘာကြီးကမူ…… သိသိသာသာပင် တစ်ခုတည်းသော အဆင့်အတန်း အလွှာထဲတွင် တည်ရှိမနေကြတော့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။