အခန်း (၂၁၈၅-၂၁၈၆)
Vol. 219 Ch. 2185-2186
အခန်း (၂၁၈၅) ကျောင်းသားရှ ၊ ဆုံတွေ့ရခြင်းက ရေစက်ပါပဲ
ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းတော်ကြီး ပွင့်လှစ်သွားပြီးနောက်၊ လူအုပ်ကြီးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အထဲသို့ တရွေ့ရွေ့ တိုးဝင်သွားကြလေသည်။
တုန်းဖန့်ဟို့သည် ဖန့်ချန်တစ်ယောက် တိုက်ပွဲနယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စေတနာဖြင့် သတိပေးလိုက်၏။
“ငါတို့တွေ နေမင်းခုနစ်ပါးနယ်မြေထဲကို ဝင်လို့ရတယ်နော်။ အဲဒီဘက်မှာဆိုရင် မင်းအနေနဲ့ တခြား နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတွေနဲ့ ကြိုတင်ဆုံတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါဆိုရင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ရဲ့ စွမ်းရည်အဆင့်အတန်းကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်လို့ ရနိုင်သလို၊ ဘယ်လိုမျိုး ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရမလဲဆိုတာကိုပါ ကြိုတင်စဉ်းစားထားလို့ ရတာပေါ့”
လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်မှ သူတော်စင်များသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင် ဝင်ပေါက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ရင်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိ အားကျဝန်တိုမိကြတော့သည်။
မိမိတို့၌ နေမင်းခုနစ်ပါး ကမ္ပည်းအမှတ်အသား ရှိမနေပါက၊ ဤဝင်ပေါက်ထဲသို့ တိုးဝင်မိသည်နှင့် ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းတော်ကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း နှင်ထုတ်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ကာ၊ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်တလင်းတွင် ပွတ်တိုက် သန့်စင်ခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုကိုပါ အလဟဿ ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် သာမန်အချိန်များတွင် မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့ ရူးမိုက်စွာ မဆော့ကစားဝံ့ကြချေ။
“ရပါတယ်၊ ငါ တိုက်ပွဲနယ်မြေထဲမှာပဲ သွားနေလိုက်တော့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြိုင်ဘက်ကိုတော့ ကောင်းကင်ငါးပါး ကြီးကြပ်ရေးမှူးကပဲ စီစဉ်ပေးမှာပဲ”
ဖန့်ချန်က လက်ကို ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက်၊ တိုက်ပွဲနယ်မြေဘက်သို့ ခပ်အေးအေးပင် ခြေလှမ်းလှမ်းသွားခဲ့သည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် ဒါကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူမသည်လည်း ကပျာကယာ ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်ပါသွားတော့၏။
“သူက အဲဒီ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတွေနဲ့ သီးသန့် မပတ်သက်ချင်တာလား”
တုန်းဖန့်ဟို့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက်၊ ဆက်လက်၍ မတိုက်တွန်းတော့ဘဲ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင် ဝင်ပေါက်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တိုးဝင်သွားခဲ့လေသည်။
အတားအဆီးမဲ့လှသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာကျလာသည်နှင့်အမျှ၊ ဖန့်ချန်သည် ကျယ်ပြောလှသည့် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။ ၎င်း၏ အနီးအနားတွင် ကောင်းကင်ငါးပါးနှင့် ကျောင်းတော်အသီးသီးမှ ရောက်ရှိလာကြသည့် သူတော်စင်များဖြင့် ပြည့်နှက် စည်ကားနေ၏။
တုန်းဖန့်ဟို့ ခန့်မှန်းခဲ့သည်မှာ မမှားပေ။ သူသည် နေမင်းခုနစ်ပါးနယ်မြေဘက်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ထိုနေရာမှ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများနှင့် အလွန်အကျွံ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် မလုပ်ဆောင်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
နောင်တစ်ချိန်တွင် အချင်းချင်း အလွန်အမင်း ရင်းနှီးသွားကြပါက၊ လက်ရဲဇက်ရဲ တိုက်ခိုက်ရန် နှောင့်နှေးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
“ဖန့်ဘိုးဘေးကြီး ”
အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားသည့် အော်ဟစ်သံတစ်ခုက ဖန့်ချန်၏ ဘေးနားမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် တောင်ပွားကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထည်ဝါခန့်ညားလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ရှိသော လူသန်ကြီး အောက်ရုလိုင်သည် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ အပြေးအလွှား တိုးကပ်လာခဲ့ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အတိုင်းအဆမဲ့ အံ့သြဝမ်းသာရိပ်များ လွှမ်းခြုံနေတော့သည်။
“တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပါလား”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်၏။
အောက်ရုလိုင် စကားမဟရသေးမီ၊ အနီးအနားမှ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသည့် အသံနောက်တစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
“တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲ၊ ကျောင်းသားဖန့်က ငါ့ကို မှတ်မိသေးရဲ့လား”
လျဲ့ချန်ကျူးက မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းလျက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ဘေးနားတွင်လည်း အခြား ပုံရိပ်တစ်ခု အတူတကွ ပါရှိနေသေးသည်။
“ကျောင်းသားလျဲ့၊ ငါက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် မေ့ပါ့မလဲ။ အဲဒီတုန်းက ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်တလင်းရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှာ၊ မင်းနဲ့ပဲ ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာလေ”
ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက်၊ အကြည့်က လျဲ့ချန်ကျူး၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေသည့် ပုံရိပ်ဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ဒီနှစ်ယောက်က ကြည့်ရတာ တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုလိုနဲ့ နည်းနည်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ……
အောက်ရုလိုင်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ငယ်သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားသဖြင့်၊ ဖန့်ချန်၏ ဘေးနားတွင် အလိုက်တသိဖြင့် နောက်လိုက်တစ်ယောက်ပမာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလေသည်။
“ဟုတ်ပါရဲ့……”
လျဲ့ချန်ကျူး၏ မျက်နှာတွင် အတိတ်ကို တမ်းတသည့် ခံစားချက်များ ထွက်ပေါ်လာလျက် -
“အဲဒီတုန်းက ငါက မင်းကို တစ်ကွက်တည်းနဲ့ ကံဆိုးပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာလို့ ထင်နေခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်းကျမှပဲ ကျောင်းသားဖန့်က အဲဒီတုန်းက တကယ့်ကိုပဲ လက်ညှာတာခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတော့တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ သေချာပေါက် အရှက်ရစရာကောင်းလောက်အောင် ရှုံးနိမ့်သွားမှာ”
“ဒါက ဖန့်ချန် လား”
“နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားသစ်လေ။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက စမ်းသပ်စစ်ဆေးရေးမှူးအဖြစ် တစ်ခေါက် လုပ်ဖူးသေးတယ်။ သူ့ကျောင်းတော်က ထိုက်ဟောက်ဝေကိုတောင် ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်တာ”
“တကယ့်ကို သူပဲ။ သူက ဘာဖြစ်လို့ အခုထိ နေမင်းခုနစ်ပါးနယ်မြေကို မသွားသေးတာလဲ”
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များက ရိပ်မိသွားကြသဖြင့်၊ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဤနေရာသို့ လှည့်လည် ကြည့်ရှုလာကြတော့သည်။
၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ၊ အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ၊ အားကျမနာလိုမှုများနှင့်အတူ အတော်များများကမူ ပြင်းထန်စွာ ရိုသေခန့်ညား ကြောက်ရွံ့နေကြသည့် အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။
“ကျောင်းသားလျဲ့ စကားလွန်နေပါပြီ၊ ဒါက သာမန် ပညာပြိုင်ရုံသက်သက်ပါပဲ၊ လက်ညှာတာတယ်လို့ ပြောလို့မရပါဘူး”
ဖန့်ချန်က ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ လျဲ့ချန်ကျူး၏ ဘေးနားရှိ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီလျက် မေးမြန်းလိုက်၏။
“ဒီမိတ်ဆွေက ဘယ်သူလဲ မသိဘူး”
လျဲ့ချန်ကျူး၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့ပြီး ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ဟားဟား၊ ကျောင်းသားဖန့်…… ငါ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ သူက တန်လင်ကျောင်းဆောင် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်က ကျောင်းသား ရှကျိ လေ။ ပြောရရင် သူက မင်းနဲ့ မျိုးနွယ်စုတူပဲ”
“ကျောင်းသားဖန့်၊ ကျွန်တော်က တန်လင်ကျောင်းဆောင်က ရှကျိ ပါ။
မင်းရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ကြားရတာ ကြာပါပြီ၊ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ဆုံတွေ့ခွင့်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ”
ရှကျိက ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန်ကလည်း ပြုံးလျက် ပြန်လည် လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
“ကျောင်းသားရှ၊ ဆုံတွေ့ရခြင်းက ရေစက်ပါပဲ။ နောင်ကျရင် အားလုံး အတူတူ အများကြီး ဆက်သွယ် စကားပြောကြတာပေါ့၊ အချိန်ရရင်လည်း ပညာပြိုင်ကြတာပေါ့။ ဒါမှလည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်တာပေါ့”
လျဲ့ချန်ကျူးနှင့် ရှကျိတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ခဏမျှ မှင်တက်သွားကြပြီး၊ ဖန့်ချန်ကဲ့သို့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က ဤမျှအထိ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ စကားပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။ မိမိတို့နှင့် ပညာပြိုင်မည်တဲ့လော။ မိမိတို့၌ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ယောက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမည့် မည်သည့်အရာ ရှိနေပါသနည်း။
၎င်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဖန့်ချန်တစ်ယောက် လောကဝတ် စကားအဖြစ် အလိုက်တသိ ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်ကြသဖြင့်၊ ပြုံးလျက်သာ စကားကို လက်ခံလိုက်ကြတော့သည်။
ထို့နောက်တွင် ဖန့်ချန်က အောက်ရုလိုင်ကိုပါ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ရာ၊ သူတို့လေးယောက်သား အတူတကွ ရပ်တည်လျက် ဆွေးနွေး စကားပြောနေကြပြီး၊ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အလင်းကုလားကာကြီး ဖြာကျလာသည့် အချိန်အထိပင် ဖြစ်သည်။
“စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု နောက်တစ်ခုလား”
“လူသားမျိုးနွယ်စုက ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တဲ့လား”
“ဘာဖြစ်လို့ လူသားမျိုးနွယ်စုကပဲ ထပ်ဖြစ်နေရတာလဲ”
“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်က မျိုးဆက်သစ်တွေ အားဆေးတွေ မှားသောက်ထားကြတာလား”
“တုန်းဖန့်ဟို့ အကြိမ်ကို ထည့်မတွက်ရင်တောင်၊ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုက ဆက်တိုက် သုံးကြိမ် ရှိနေပြီ”
“တုန်းဖန့်ဟို့က တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းတွေအပေါ် အခြေခံပြီး တက်လှမ်းခဲ့တာ။ နေမင်းခုနစ်ပါး စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကတော့ မတူဘူး၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ကြီးကြပ်ရေးမှူးကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပြီး ရရှိလာတဲ့ ရလဒ်မျိုး”
သူတော်စင်အစုအဝေးက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြပြီး၊ အတော်များများက ဖန့်ချန်နှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဖန့်မျိုးနွယ်စုဝင်များ ဖြစ်နေကြသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသဖြင့် ဖန့်ချန် ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ မသိမသာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
အချို့သော သူတော်စင်များကလည်း ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကို အဆက်မပြတ် စုံစမ်းမေးမြန်းနေကြ၏။
အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ပါရမီရှင်ဆိုသည်မှာ တကယ့်ကို ရှားပါးလွန်းလှသဖြင့်၊ မဟာမိတ် အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ကြီးက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သတင်းအချက်အလက်များကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရိုးရှင်းစွာ ပိတ်ဆို့ ချုပ်ကိုင်ထားလေ့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသော ကောင်းကင်လေးပါးမှ သူတော်စင်များအနေဖြင့် ရာထူးကြီးမားလှသည့် အကြီးအကဲကြီးများ မဟုတ်ပါက၊ သာမန် သူတော်စင်များအနေဖြင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ သုံးယောက်၏ တည်ရှိမှုကို ကြိုတင်သိရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲလှပေသည်။
ယခုအခါ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင်၏ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို ခံယူတော့မည့် အချိန်ကျမှသာ၊ သူမ၏ အမည်နာမက ရေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အလွှာစုံမှ သူတော်စင်များ တစ်စစဖြင့် ကြားသိ နားလည်လာကြခြင်း ဖြစ်၏။
“ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ဖန့်ချန် ကျောင်းသားဖန့်ချန်…… သူမက မင်းရဲ့……”
လျဲ့ချန်ကျူးက အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည့် မျက်နှာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ရှကျိကမူ ဤကိစ္စကို စောစီးစွာပင် သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဖန့်ရှောင်ပန်းနှင့် ဖန့်ရှောင်ထျန်းတို့သည် တန်လင်ကျောင်းဆောင်၏ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်အတွင်း၌ အလွန်မြင့်မားသော လူကြိုက်များမှုနှင့် ကျော်ကြားမှုများကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ထူးထူးခြားခြား တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခြင်း မရှိတော့ပေ။
“ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးလို့ ပြောလို့ရတာပေါ့”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ကျောင်းသူဖန့်ရဲ့ ပါရမီက မနိမ့်လှဘူး၊ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံရတာကလည်း အရမ်းကို သဘာဝကျပါတယ်”
အောက်ရုလိုင်သည် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်တည်လျက် ကောင်းကင်ယံထက်က ရွှေရောင်စာလုံးကြီးများကို အားကျမနာလိုစွာဖြင့် ငေးမောကြည့်ရှုနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
သူသည် အတိတ်တုန်းက မိမိကိုယ်မိမိ ပါရမီ အလွန်မြင့်မားသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ရွှေဟွေးကျောင်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါတွင်မူ သေချာပေါက် အမာခံများထဲမှ အမာခံ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးတောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုစိတ်ကူးယဉ် အိမ်မက်များအားလုံး ပြာအဖြစ်သို့ ရိုက်ချိုး ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။
အမာခံကျောင်းသားများထဲတွင်ပင်၊ သူသည် အောက်ဆုံးအလွှာ၌သာ တည်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။
နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင်၏ စမ်းသပ်စစ်ဆေးခွင့် ရရှိရန်ဆိုသည်မှာမူ ပို၍ပင် ဝေးကွာလွန်းလှပေသည်။
“ငါ သူတော်စင်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းခင်မှာ၊စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆယ်လုံးကျော်လောက်ကို စားသုံးနိုင်မှသာ၊ နောင်ကျရင် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင်ထဲကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု ခံယူရမယ့် အခွင့်အရေးမျိုး ရဖို့ကတော့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး……”
အောက်ရုလိုင်က စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး တွေးတောမိလိုက်သည်။
စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို ရရှိရန်အတွက် ကောင်းကင်ငါးပါး ကြီးကြပ်ရေးမှူးများအားလုံး ပူးပေါင်း ဆွေးနွေး ဆန်းစစ်ရခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းရည်က သာမန်သူတော်စင်များထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လွန်းလှသဖြင့် တိုက်ပွဲနယ်မြေထဲတွင် အချိန်ဖြုန်းနေရန် လုံးဝမလိုအပ်တော့ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်နိုင်မှသာ ဤကဲ့သို့သော စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုမျိုး ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ကောက်ချက်မျိုးကိုမူ၊ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများထဲတွင်ပင် လူအနည်းငယ်မျှသာ ရရှိနိုင်စွမ်းရှိကြတာ ဖြစ်၏။
“ပါရမီက မနိမ့်ဘူး ဟုတ်လား”
လျဲ့ချန်ကျူးက အတိုင်းအဆမရှိ သက်ပြင်းချလျက် -
“ဒါဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ကောင်းကင်နိမိတ် အထက်ဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဖြစ်ရမယ်”
သူ၏ ကမ္ဘာကြီးထဲတွင်မူ၊ ဤအဆင့်ရှိ ပါရမီရှင်များသည် ထိပ်တန်းလွှာထဲမှ ထိပ်တန်းလွှာ ဖြစ်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူ တည်ရှိရာ ဖူကွမ်ကျောင်းဆောင်၏ ဝင်ခွင့်စံနှုန်းမှာပင် ကမ္ဘာကြီး အဆင့်နိမ့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသာ ဖြစ်၏။
ကမ္ဘာကြီး အဆင့်နိမ့် ရှိရုံမျှဖြင့် ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးအတွင်း၌ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ရှိသည်။
၎င်း၏ အထက်တွင် ရှိသည့် ကမ္ဘာကြီး အထက်ဆင့်၊ ကောင်းကင်နိမိတ် အဆင့်နိမ့်၊ ထို့ပြင် ကောင်းကင်နိမိတ် အထက်ဆင့် ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးနှင့် အရည်အသွေးမှာ မည်မျှအထိ ထူးကဲ မြင့်မားမည်နည်း။
“ဖန့်ဂျူနီယာညီမလေးရဲ့ ပါရမီက၊ ကောင်းကင်နိမိတ် အထက်ဆင့်တင် မကပါဘူး”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု စတင်သည်နှင့်၊ သူမ၏ ပါရမီကို မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် ပြောဆိုခြင်းနှင့် နောင်တွင် သိရှိသွားခြင်းမှာ ဘာမှ ထူးခြား ထူးဆန်းမနေတော့ပေ။
အောက်ရုလိုင်သည် စိတ်ထဲတွင် အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ဘဲ၊ ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလှသည့် အမူအရာဖြင့် ဝင်ရောက် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။
“စီနီယာအစ်မဖန့်က အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဖြစ်တာဗျ”
“အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဟုတ်လား ”
“ရှူး”
အနီးအနားရှိ သူတော်စင်အစုအဝေးက ချက်ချင်းဆိုသလို အေးစက်လှသည့် လေထုကို ပြိုင်တူ ရှူသွင်းလိုက်ကြမိပြီး၊ မိမိတို့၏ သိက္ခာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာပြောင်တိုက်လျက် ဤနေရာသို့ ဝိုင်းအုံ တိုးဝှေ့လာကြတော့သည်။
လျဲ့ချန်ကျူးမှာမူ နေရာတွင်တင် ကျောက်ရုပ်ပမာ မှင်တက်အံ့အားသင့် သွားခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်ယံထက်က အမည်နာမကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ငေးမောကြည့်ရှုရင်း ဉာဏ်ပညာတံခါးများပင် ပိတ်ဆို့ ချို့ယွင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
ရှကျိ က ဒါကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ၊ ရင်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိ သက်ပြင်းချမိသွားတော့၏။
နယ်ပယ်အသီးသီးမှ သူတော်စင်များ ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ကြခြင်းမှာ အလွန်ပင် သဘာဝကျလှပေသည်။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ယနေ့ ဤနေရာတွင် ရပ်တည်နေကြသည့် သူတော်စင်များသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိမရှိဆိုသည်မှာပင် မသေချာလှရာ၊ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ဆိုသည်မှာမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။
မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မိမိတို့၏ နယ်မြေအသီးသီးတွင် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပါစေဦး၊ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် သူတော်စင်ဆိုသည်မှာ မိမိတို့နှင့် အလွန်အမင်း ဝေးကွာလွန်းလှပြီး၊ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ လှမ်းမမှီနိုင်သည့် အိမ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ချေတော့သည်။
အခန်း (၂၁၈၆) အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ် ဟုတ်လား ဒါဆိုရင် လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်သတ်မိတော့မှာပေါ့
လျဲ့ချန်ကျူးသည် အတန်ကြာအောင် မှင်တက်သွားပြီးနောက်မှသာ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး စကားများကို ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဆိုလိုက်မိသည်။
“ကျောင်းသားဖန့်…… ငါ နားကြားမမှားပါဘူးနော်။ မင်းပြောတာက ဒီကျောင်းသူက အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပိုင်ရှင်ပေါ့ ဟုတ်လား”
“မွေးဖွားလာတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာ အထွတ်ထိပ်တာအို စွမ်းအားတစ်မျှင် သေချာပေါက် ကိန်းအောင်းနေမှသာ၊ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေလို့ သတ်မှတ်လို့ရတာ။ အဲဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးက ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာတောင် အလွန်ပဲ ရှားပါးလှတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်လာတဲ့အထိ တစ်ယောက်မှ မမြင်ဖူးသေးဘူး။ လောကကြီးထဲမှာ တကယ်ပဲ အဲဒီလို တည်ရှိမှုမျိုး ရှိနေတာလား”
မည်သည့် ဇာစ်မြစ်မှန်းမသိရသော အသက်စွမ်းအင်အဆင့် သူတော်စင်တစ်ယောက်က အနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အံ့အားသင့် ချီးကျူးရိပ်များ လွှမ်းခြုံလျက် ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များကလည်း ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ဆက်စပ်တည်း ဝေ့ဝဲနေ၏။
ဖန့်ချန်သည် ဤသူတော်စင်၏ အော်ရာနှင့် အုတ်မြစ်က ထိုစဉ်က နဂါးသူတော်စင်ထက်ပင် အများကြီး ပိုမိုတောင့်တင်း ခိုင်မာနေကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များအားလုံးကလည်း စူးစမ်းလိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ သူ၏ တိကျပြတ်သားသော ပြန်လည်ဖြေကြားမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြချေသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေပါ။ အဲဒီတုန်းက ငါနဲ့ ကာကွယ်ရေးဆရာကြီးတစ်ယောက် အတူတူသွားပြီး ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာ။ ကျောင်းတော်ကြီးကလည်း အလွန်ပဲ အလေးထားပါတယ်။ ဒါကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ကျောင်းသူဖန့်က အခုအချိန်မှာ နေမင်းခုနစ်ပါး စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို ခံယူဖို့ အစီအစဉ်ဆွဲခံရမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်၏။
“ကြည့်ရတာ ကောင်းကင်ငါးပါး ကြီးကြပ်ရေးမှူးတွေက တိုက်ပွဲနယ်မြေထဲမှာ သူမအတွက် သင့်တော်တဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုး ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘူးလို့ ယူဆပုံရတယ်”
“အမလေးဗျာ”
နယ်ပယ်အသီးသီးမှ သူတော်စင်များသည် စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားကြတော့သည်။
၎င်းတို့၏ ဉာဏ်ပညာမျက်စိထဲတွင် အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည် မည်မျှအထိ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်မည်နည်းဟု စိတ်ကူးပုံဖော်ကြည့်နေကြ၏။
ထိုအချိန်တွင်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မော်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုရွှေရောင်စာလုံးကြီးများကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
“စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို ခံယူမယ့်သူက လင်ချုံးအဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး၊ ကျင်လွန်ကျောင်းဆောင်က ယွီဝမ်ရှန်း ပဲ”
“လင်ချုံးနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြားမှာဘာရန်ငြိုးမှ ရှိမနေဘူး။ အကဲခတ်ရသလောက်တော့ ဒီတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုမှာ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး ထင်တယ်”
သူတော်စင်တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
သူ၏ ပါးစပ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော သွေးထွက်သံယိုဟူသည်မှာ လူအသက်ဆုံးရှုံးခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ဖန့်ချန်သည် ထိုက်ဟောက်ဝေကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်မျိုးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။
“ဘယ်လိုလုပ် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အကယ်၍ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ ရိုက်သတ်မိရင်၊ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးက သေချာပေါက် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်”
“မှန်တယ်။ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင်ဘက်ကော၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ကြီးကြပ်ရေးမှူးတွေကော ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထည့်သွင်းစဉ်းစား ချင့်ချိန်ကြမှာပါ”
“ဒီတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကတော့ တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်အပြည့်နဲ့ အပြန်အလှန် ပညာပြိုင်ရုံသက်သက်ပါပဲ”
“ယွီဝမ်ရှန်း……”
ဖန့်ချန်၏ ဉာဏ်ပညာထဲတွင် ထိုကောင်စုတ်လေး၏ ပုံရိပ်က ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ချက်ချင်းပင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
ညီမလေး ဒီတစ်ကြိမ် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားအဖြစ် တက်လှမ်းဖို့ကတော့…… သေချာပေါက် အောင်မြင်ပြီပဲ။
……
……
ထို့အတူ ကျယ်ပြောလှသည့် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ဖြစ်၏။
ဖန့်ချန်တို့ ရှိနေသည့် နေရာတွင် လူပင်လယ်ကြီးကဲ့သို့ စည်ကားအုံကြွနေသည်နှင့် မတူဘဲ။
ဤနေရာတွင်မူ လူရိပ်ပေါင်း နီးပါးခန့်သာ ကျဲကျဲပါးပါး မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။
၎င်းတို့သည်လည်း သီးသန့် အသိုင်းအဝိုင်းလေးများစွာအဖြစ် ကွဲပြားစွာ တည်ရှိနေကြ၏။
ယွီဝမ်ရှန်းသည် ကောင်းကင်ယံထက်က ရွှေရောင်စာလုံးကြီးများကို မော်ကြည့်လိုက်ရင်း၊ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ပူပန်သောကရိပ်များ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။
“ယွီဝမ်ရှန်း…… မင်း ဒီတစ်ကြိမ်မှာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးရေးမှူး ဖြစ်သွားပြန်ပြီပေါ့”
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ရှိသည့် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ယောက်က သူတစ်ပါး အကုသိုလ်ဖြစ်သည်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေသည့် အမူအရာဖြင့် ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။
“သူက ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက ဖန့်ချန်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး အဆင့်တစ်ရာအထိ ပြုတ်ကျသွားတာလေ။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူက စမ်းသပ်စစ်ဆေးရေးမှူး ဖြစ်လာတာကလည်း အရမ်းကို သဘာဝကျတဲ့ ကိစ္စပဲဥစ္စာ”
“ယွီဝမ်ရှန်း၊ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အထင်သေးလို့ မရဘူးနော်။ ငါ သတင်းရထားတာတော့၊ သူမရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေက အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်တဲ့”
“ငါတို့ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင်ထဲမှာတောင် အဲဒီလို တည်ရှိမှုမျိုးက လက်ချိုးရေလို့ရတဲ့ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား”
“စကားမမှားနဲ့၊ မင်းနဲ့ငါတို့လို လူတွေက ကောင်းကင်နိမိတ် အဆင့်နိမ့်ပရှိသေးတာ။ အဲဒီလို ဖြစ်နေပါဦး၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ ကွာခြားချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဘာစွမ်းရည်မှ သုံးစရာမလိုဘဲ အဆင့်တူ ကျောင်းသားတွေကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ခြေမှုန်းနိုင်တယ်။ အဲဒီပြိုင်ဘက်တွေရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေက ကမ္ဘာကြီးအဆင့်ပဲ ရှိတဲ့ သူတော်စင်တွေလေ”
“အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် တဲ့လား။ သူမရဲ့ စွမ်းရည်က ဘယ်လိုမျိုး အဆင့်အထိ တိုးမြှင့် အားကောင်းသွားမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး”
“အထွတ်ထိပ်တာအို အော်ရာတွေ စွန်းထင်နေမှတော့၊ သူမရဲ့ စွမ်းရည်ရဲ့ စွမ်းပကားက အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ စိုးရိမ်ရတယ်”
“ယွီဝမ်ရှန်း၊ ငါတို့ ဒီနေ့ မင်းကို လမ်းညွှန်နှုတ်ဆက်လိုက်ပါရစေဦး။ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု ပြီးသွားရင်တော့ မင်းအနေနဲ့ နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ်ကို ပြန်လည် အပ်နှံရတော့မယ် ထင်တယ်”
“မင်းတို့အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း”
ယွီဝမ်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းထဲက ပူပန်သောကရိပ်များသည် ဒေါသအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ သူတစ်ပါး ပျက်စီးခြင်းကို ဝမ်းမြောက်နေကြသည့် ထိုကောင်စုတ်များကို စိုက်ကြည့်ကာ -
“သူမက သေချာပေါက် အထက်ကို ဆက်ပြီး ထိုးဖောက်တက်လှမ်းမှာ။ မင်းတို့ ဒီနေ့ ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေကြပေမဲ့၊ မနက်ဖြန်ကျရင် သူတစ်ပါးက မင်းတို့ကို ပြန်ပြီး လှောင်ပြောင်ကြလိမ့်မယ်။ ငါတို့တွေ တစ်ယောက်မှ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး”
“……”
နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားအစုအဝေးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို တိုးတိုးလေး ချလိုက်မိကြတော့သည်။
ပထမဦးစွာ ဖန့်ချန်၏ အရိုက်အနှက်ကို ခံခဲ့ရပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ ဖန့်မျိုးနွယ်စုကပဲ ဖြစ်သည့် အခြား ပါရမီရှင်တစ်ယောက်၏ အရိုက်အနှက်ကို ထပ်မံ ခံရဦးမည် ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့အနေဖြင့် တကယ့်ကိုပဲ မာန်မာနများ ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရချေပြီ။
ဖန့်ချန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက၊ ၎င်းတို့၌ အနိုင်အရှုံးကို လိုချင်သည့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသော်လည်း။
အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်က အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဖြစ်နေပါက၊ ၎င်းတို့၌ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မြူတစ်မှုန်မျှပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရရာတွင်၊ သူတစ်ပါးထက် သာလွန်ထူးကဲလှသည့် ခိုင်မာသော အုတ်မြစ် ရှိမနေပါက၊ သေချာပေါက် တစ်ဖက်လူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ရာ၊ ဤတိုက်ပွဲက ဘာသွားတိုက်ရတော့မည်နည်း။
“ငါလည်း တကယ့်ကို ကံဆိုးတာပဲ။ မူလကတော့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကျင့်ကြံပြီး အဆင့်တစ်ခု ထပ်တက်ဖို့ ကြိုးစားမလို့ပါပဲ၊ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ…… အခုလို ကိစ္စမျိုးနဲ့ ချက်ချင်း ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်လို့……”
ယွီဝမ်ရှန်းသည် မျက်ဝန်းထဲက ဒေါသများကို တဖြည်းဖြည်း ချိုးနှိမ်လိုက်ပြီး၊ လေကို ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ကာ ဆိုလိုက်၏။
“ငါ ဒီတစ်ကြိမ် မင်းတို့အတွက် စံပြလုပ်ပြမယ်။ ရှုံးနိမ့်တာက အလွန်အမင်း အရှက်မရရင်တင် ရပါပြီ၊ မင်းတို့လည်း နောင်ကျရင် လိုက်လာခဲ့ကြပေါ့”
ဤနေရာက စကားဝိုင်းများသည် အခြားသော နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများ၏ နားထဲသို့လည်း ပျံနှံ့သွားခဲ့သည်။
“ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၊ ဖန့်ချန်……”
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ရှိသည့် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ယောက်က မလှမ်းမကမ်းတွင် တစ်ကိုယ်တည်း အထီးကျန်စွာ ရပ်တည်နေပြီး၊ အခြားသော တည်ရှိမှုများနှင့် စကားတစ်လုံးမျှ ပြောဆိုခြင်း မရှိသည့် တုန်းဖန့်ဟို့ကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“တုန်းဖန့်ဟို့…… ဘာဖြစ်လို့ ဖန့်ချန်က အခုထိ နေမင်းခုနစ်ပါးနယ်မြေထဲကို မဝင်သေးတာလဲ”
တုန်းဖန့်ဟို့က တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်၏။
“သူ မဝင်ချင်တာက သူ့ကိစ္စလေ၊ ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ”
“မင်း အလွန်အမင်း မာနမကြီးနဲ့နော်”
ထိုတစ်ဖက်လူက တုန်းဖန့်ဟို့၏ ဤကဲ့သို့သော အပြောအဆိုကို ကြားရသောအခါ၊ လေသံကို နှိမ့်ချလျက် ခက်ထန်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးက ငါတို့ လင်ယောင်အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တာက၊ အစကတည်းက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အမှားအယွင်းတစ်ခုပဲ။
အခု ငါ ဖန့်ချန်ကို မကိုင်တွယ်နိုင်ပေမဲ့၊ မင်းကိုတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။
ငါ ရှိနေသရွေ့တော့၊ မင်းအနေနဲ့ အဆင့်ကိုးဆယ်ရဲ့ တံခါးဝကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ လုံးဝ စိတ်မကူးနဲ့”
အနီးအနားရှိ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများက ဤနေရာသို့ အကြည့်အနည်းငယ် ပို့လိုက်ကြသော်လည်း၊ စကားဝင်ပြောမည့် အဓိပ္ပာယ် မရှိကြချေ။
“သူ တကယ်ပဲ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းလာတဲ့ အချိန်ကျရင်တော့၊ မင်းလည်း သူ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ရဲလိမ့်မယ်မထင်ဘူး။
သူ မင်းတို့ လင်ယောင်အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးရဲ့ သူတော်စင်တွေနဲ့ တွေ့ရင်၊ သေချာပေါက် သေကွင်းသေကွက်အထိ ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်မှာပဲ”
တုန်းဖန့်ဟို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ သရော်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
မိမိတို့ရှေ့မှ ဤသူ၏ အမည်မှာ ဖေရှီးချန် ဖြစ်ပြီး၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ရှိသည့် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများထဲတွင် အောက်ဆုံးအလွှာ၌ ရှိနေသူ မဟုတ်ဘဲ၊ လက်ရှိတွင် အဆင့်ရှစ်ဆယ့်ကိုး၌ တည်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။
သူသည် ယခင်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်နှင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဟူသော ဤကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှစ်ခုစလုံးတွင် အဆင့်ခုနစ်ဆယ်အတွင်းအထိ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ဖူးသူ ဖြစ်၏။
ပြောရလျှင် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင်အတွင်း၌ အနည်းငယ်မျှ နာမည်ကျော်ကြားမှု ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
တုန်းဖန့်ဟို့သည် တစ်ဖက်လူက ဘာဖြစ်လို့ ဖန့်ချန်ကို တွေ့ချင်နေရကြောင်း သိရှိထားသည်။ အကြောင်းမူကား လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ခန့်က ဖန့်ချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသော ဖေရန်ထူ ဆိုသူမှာ ဤသူ၏ ဆွေးမျိုးသားချင်း တိုက်ရိုက် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ထိုသူသည် ဒန်ရှီးကျောင်းဆောင်၏ အမာခံတပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး၊ ဖေမျိုးနွယ်စုအတွင်း၌လည်း တကယ့်ကို ထူးချွန်ထက်မြက်လှသည့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့ ကြွေလွင့်သွားခဲ့ရသဖြင့်၊ ထိုစဉ်က ဒန်ရှီးကျောင်းဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးပင် ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်ခဲ့ဖူးချေသည်။
“မင်း ဘာပြောလိုက်တယ် ဖန့်ချန်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်လာရင်၊ ငါက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား”
ဖေရှီးချန်က ရုတ်တရက် ဟားဟားဟားဟား အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်သဖြင့်၊ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ကျောင်းသားများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လိုက်မိသည်။
“သူ့ကို ပထမဦးဆုံး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်အဖြစ်နဲ့၊ ငါ့ရဲ့ အတိတ်တုန်းကထက် ပိုပြီးကောင်းမွန်တဲ့ တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းမျိုး အရင်ရအောင် လုပ်ခိုင်းလိုက်ဦး၊ ပြီးမှ အဲဒီလို စကားမျိုးကို လာပြောစမ်းပါ။
အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ ကွာခြားချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် အဆင့်ရှစ်ဆယ်အောက်က တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းမျိုးနဲ့ တက်လှမ်းလာတာဆိုရင်၊ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနိုင်မလားဆိုတာတောင် ပြဿနာတစ်ခုပဲဆိုတာ ဘယ်သူက မသိဘဲနေမှာလဲ”
သူ၏ စကားလုံးများထဲတွင် သရော်လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
တုန်းဖန့်ဟို့ကမူ သူ့ကို ဆက်လက်၍ အဖက်လုပ် စကားမပြောတော့ပေ။ အကြောင်းမူကား အတားအဆီးမဲ့လှသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာကျလာခဲ့ပြီး၊ ယွီဝမ်ရှန်းကို ပတ်သိုင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမဆောင်၏ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု စတင်ခဲ့ချေပြီ။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် ယွီဝမ်ရှန်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်နှင့်အမျှ။
နယ်ပယ်အသီးသီးမှ သူတော်စင်များသည်လည်း မိမိတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများကို တစ်ပြိုင်တည်း မောင်းနှင်လျက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ နောက်လာမည့် တိုက်ပွဲကို ရင်ခုန်စွာဖြင့် စောင့်မျှော်နေကြတော့သည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် မလာခင်ကတည်းက မိမိကိုယ်မိမိ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှုများစွာ ပြုလုပ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်ဆင့်ချိတ်ဆက်နေကြသည့် သိပ်သည်းလှသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကြီးများကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားမိဆဲ ဖြစ်၏။
သို့သော် သူမသည် ထိုအထဲမှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ စိတ်ထဲတွင် မသိမသာဖြင့် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးချမ်း သွားခဲ့ရတော့သည်။
“ကြိုးစားထားနော်၊ ဖန့်ဂျူနီယာညီမလေး”
ဖန့်ချန်က လက်ကို ဝေ့ယမ်းပြလျက် အော်ဟစ် အားပေးလိုက်၏။
“ဖန့်စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်မ သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားပါ့မယ်”
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် သန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်သည်။
ယွီဝမ်ရှန်းက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပိုမို၍ ဖြူလျော် ဖြူဖတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်သတ်မိတော့မှာပေါ့။