အခန်း (၃၄၇-၃၄၈)

အခန်း။ ၃၄၇

သို့သော်လည်း အခြေအနေအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဂူရှာတောင်၏ ပြင်ပ၌လည်း ဆန်းကြယ်နှလုံးသားများစွာ ရှိနေသေးသည်ဖြစ်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မိမိတို့၏ လူမျိုးစုဝင်များကိုသာ ဦးစားပေးလေ့ရှိသည်။

အကယ်၍ အသုံးပြုခွင့်ကို ပိတ်ပင်ကန့်သတ်မည်ဆိုလျှင်ပင် ဂူရှာတောင်မှ ဆန်းကြယ်နှလုံးသားများကို မဟုတ်ဘဲ ပြင်ပဂိုဏ်းများ အသုံးပြုနေသည့် ဆန်းကြယ်နှလုံးသားများကိုသာ ပိတ်ပင်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ဤနှစ်ပေါင်းငါးဆယ်အတွင်း စုန်ယန်သည် ဆယ်နှစ်တာအချိန်ကို ယွီရွှမ်းဝေ၏ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်လာစေရန် ကူညီပေးခဲ့ပြီး နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်တာအချိန်ကိုမူ ဝမ်စုစုအား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သရဲတစ္ဆေဆန်းကြယ်နှလုံးသားများကို စုပ်ယူစေလျက် အယောင်ဆောင်နန်းတော်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်တက်လှမ်းနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သဖြင့် သူမအနေဖြင့် အိုမင်းရင့်ရော်၍ သေဆုံးမည့်ဘေးမှ ကင်းလွတ်ခဲ့ရသည်။

လက်ရှိတွင် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးသည် ဆန်းကြယ်နှလုံးသားထက်၌ တိုက်ရိုက်မထိုင်

နိုင်ကြသေးသော်လည်း ဆန်းကြယ်နှလုံးသားနှင့် အနီးကပ်ဆုံး ဖြစ်သော အဝန်းအဝိုင်းအတွင်း၌ ကျင့်ကြံခွင့် ရရှိထားကြသည်။

ယွီရွှမ်းဝေအတွက်မူ ဤအချက်သည် ကုန်ကျမည့် ဆန်းကြယ်ကျောက်စိမ်းပမာဏ အမြောက်အမြားကို သက်သာစေခဲ့ပြီး ဝမ်စုစုအတွက်မူ ကောင်းကင်ဘုံမှ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျလာသည့် လာဘ်လာဘကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ကောင်းကင်မှ လာဘ်လာဘကြီး ကျလာသည်ဆိုလျှင် တစ်စုံတစ်ခုတော့ ထူးခြားမှု ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ဝမ်စုစုသည် ဤကိစ္စတွင် ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခုကို တိတ်တဆိတ် ခံစားမိနေသည်။

မည်မျှအထိ ထူးဆန်းသနည်းဆိုလျှင် သူမကိုယ်တိုင်ပင် အသားမကျနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရ၏။

အတိတ်ကာလများ၌မူ အရာရာသည် မျှတသော အလဲအလှယ်သာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမသည် သူမ၏ အရည်အချင်းကို အသုံးချ၍သာ အကျိုးအမြတ်များကို ရယူခဲ့ခြင်းပင်။

ဤအရည်အချင်းဆိုသည်မှာ အမျိုးသားများ မလှန်နိုင်သော အလှအပအာရုံများဖြင့် ညှို့ယူဖမ်းစားတတ်သည့် အတတ်ပညာမျှသာမက မသန့်ရှင်းသော ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတတ်သည့် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုလည်း ပါဝင်သည်။

သူမသည် လူကြီးလူကောင်းကြီးများ၏ ကွယ်ရာမှ မကောင်းသော ကိစ္စရပ်များကို မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှမကျန်အောင် လှပသေသပ်စွာ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့၏။

ဤသို့သော အချက်များကြောင့်သာလျှင် သူမသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အထက်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ယခုအခါ ဤပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစု၏ မင်းသားငယ်သည် သူမ ခိုလှုံခွင့်ရခဲ့သမျှထဲတွင် အားအကိုးရဆုံးသော အကာအကွယ်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဂူရှာတောင်သည်လည်း သူမ ကျင့်ကြံခွင့်ရခဲ့သမျှထဲတွင် အကောင်းဆုံးသော အရပ်ဒေသ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း သူမသည် ထိုမင်းသားငယ်၏ အိပ်ရာထဲသို့ မရောက်ရှိခဲ့သလို သူ့အတွက် မည်သည့် လျှို့ဝှက်ကိစ္စရပ်ကိုမှလည်း လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ရခြင်း မရှိချေ။

ထို့ထက်ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုမင်းသားငယ်သည် သူမအပေါ် စိုးစဉ်းမျှ စိတ်ဝင်စားပုံမပြခြင်းပင်။

အမျိုးသားများကို ဆွဲဆောင်ညှို့ယူရာတွင် သူမ၏ အတတ်ပညာမှာ ထိပ်တန်းဖြစ်ပြီး အိပ်ရာထက်၌ ပြုစုယုယပုံမှာလည်း ပို၍ပင် သာလွန်လှရာ မင်းသားငယ်သာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မြည်းစမ်းဖူးပါက သေချာပေါက် စွဲလန်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မင်းသားငယ်၌မူ ထိုကဲ့သို့သော ဆန္ဒမျိုး လုံးဝ ရှိမနေပုံရပေ။

ဝမ်စုစုသည် ခေါင်းကို တိတ်တဆိတ် စောင်းငဲ့လျက် ဆန်းကြယ်နှလုံးသားဆီသို့ ဦးတည်ကာ ထိုရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်လူငယ်လေးကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထိုပါရမီရှင်လေးသည် အရိပ်ရုပ်သေးများကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ ပြုလုပ်နေခဲ့၏။

ထို့နောက် သူမသည် ယွီရွှမ်းဝေကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရုတ်ချည်းပင် တွေးတောဆင်ခြင်ဟန်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမကို ငြင်းပယ်သည်ဆိုသောအရာမှာ အမျိုးသားများကြားတွင် အလွန်တရာ ရှားပါးသည်။

သူမဘက်ကသာ အကျီကို ချွတ်ရန် ဆန္ဒရှိပါက အမျိုးသားမှန်သမျှ သူမထံသို့ အသည်းအသန် တိုးဝင်လာကြမည်သာ ဖြစ်ပြီး လူနှစ်ဦးမှလွဲ၍ ကျန်သူများ ငြင်းပယ်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ...

တစ်ဦးမှာ ဤမင်းသားငယ် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော စီနီယာအစ်ကိုစုန်ပင်။

ပြီးတော့ ဤမင်းသားငယ်နှင့် စီနီယာအစ်ကိုစုန်တို့နှစ်ဦးစလုံး၏ အရေခွံပြုလုပ်ခြင်း အတတ်ပညာမှာလည်း တူညီစွာပင် အလွန်တရာ မြင့်မားသည်။

ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စိတ်ထဲ၌ ထိန်းချုပ်မရအောင်ပင် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဝမ်စုစုသည် သင့်တော်သော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို အနည်းဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ စီနီယာအစ်ကို စုန်သည် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတတတ်ခြင်းကြောင့်သာ သူမကို ဘေးနားတွင် ဆက်လက်ခေါ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

တစ်ဦးက ကျန်းဟန်၏ လက်ချက်ဖြင့် သနားစဖွယ် သေဆုံးသွားခဲ့ရသော စီနီယာအစ်ကို စုန် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးကမူ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစု၏ ပါရမီရှင် ဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားသည်။

သို့သော်လည်း စီနီယာအစ်ကိုစုန်သည် ကုဟွမ်ကျီနှင့် မြေခွေးဝံပုလွေတို့၏ ဝန်းရံပိတ်ဆို့မှုကြားမှ ဖောက်ထွက်လွတ်မြောက်ကာ ရုပ်သေးဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဝမ်စုစုသည် ခေတ္တမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားရှာသည်။

သူမသည် စီနီယာအစ်ကို စုန်ကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမသည် သူမကိုယ်သူမသာ ချစ်ခင်တွယ်တာသူ ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် သူမအနေဖြင့် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့်မျှလည်း အိပ်ရာဖက် ပြုလုပ်လိုစိတ် သိပ်မရှိတော့ချေ။ အကြောင်းမူကား ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို သူမ ငြီးငွေ့နေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း ရုတ်ချည်းဆိုသလို သူမ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအခြေအနေသည် သူမဘဝတွင် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ရောက်ရှိနေသည့် အချိန်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်ခြင်းကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ဤမင်းသားငယ်သည်သာ စီနီယာအစ်ကို စုန် ဖြစ်နေခဲ့မည်ဆိုလျှင်မူ ဤမင်းသားငယ်က သူမအတွက် အခွင့်အရေးကြီးတစ်ရပ်ပင်။

မည်သူမဆို ထိုမင်းသားငယ်ကို ရန်ပြုစော်ကားရန် ကြံစည်လာပါက ၎င်းသည် သူမ၏ ထမင်းအိုးကို လာရောက်ရိုက်ခွဲခြင်းပင် ဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် ထိုသူများကို သေချာပေါက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ရပေလိမ့်မည်။

...

...

ထန်နင်ရှင်းသည်လည်း ထို့အတူပင်။

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုကို လာရောက်ထိပါးသူမှန်သမျှ အသေခံရမည်သာ။

ထို့ကြောင့်လည်း သူမသည် မျိုးနွယ်စု၏ ရှေးဘိုးဘေးကြီး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

သူမသည် ယင်ယန်ဆန်းကြယ်နဂါးနှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်နိုင်ပြီး နိမိတ်ဖတ်နိုင်ရုံတင်မကချေ။

သူမ၌လည်း အချစ်ဟူ၍ မရှိသလို ရာဂဆန္ဒဟူ၍လည်း မရှိပေ။

သူမအနေဖြင့် အကျိုးအမြတ်အချို့အတွက်ဆိုလျှင် သူမ၏ လှပနုနယ်သော ရုပ်ခန္ဓာကို ပေးအပ်နိုင်ပြီး သံယောဇဉ်ဖလှယ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာတို့မှတစ်ဆင့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ကာ ထိုသူနှင့်အတူ ပြုံးရွှင်လျက် တာအိုအဖော်တစ်ဦး၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလုံးမှာမူ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ၏ ဘေးနား၌ ရှိနေသောသူသည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုကို အန္တရာယ်ပြုရန် ကြံစည်လာပါက သူမသည် အစောဆုံး ရိပ်မိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသူကို ချက်ချင်းပင် သတ်ပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် “အသက်တစ်ထောင်ရှိပြီဖြစ်သော ရှေးဘိုးဘေးကြီးက လူငယ်လေးတစ်ဦးကို ချစ်မိသွားပြီး သူ၏ မျိုးနွယ်စုကို သစ္စာဖောက်ဝံ့သည်” ဟူသော ပုံပြင်မျိုးမှာ နတ်မိစ္ဆာမျက်လှည့်

နယ်ပယ်နှင့် ထန်ဖန်က ဆင်းအာကို ချစ်မိသွားခြင်းကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး၌သာ ဖြစ်ပျက်နိုင်သောအရာမျိုး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမ၏ဘေးနားတွင် ရှိလာနိုင်မည့် ထိုအမျိုးသားကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းပင်။

သူမ၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းလှသော အကြည့်တို့သည် ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထက်မှ သက်ဆင်းလာပြီး ဆန်းကြယ်နှလုံးသားထက်၌ ထိုင်နေသော စုန်ယန်ထံတွင် တိတ်တဆိတ် စူးစိုက်လျက် သူ့ကို ဆန်းစစ်သုံးသပ်နေမိသည်။

ထိုသို့ အတန်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်ပြီးမှသာ သူမ၏ အကြည့်များကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး နတ်ရေကန်၏ ရေပြင်ကို ခပ်ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်လိုက်၏။

ရေပြင်အောက်ခြေတွင်မူ ခန့်ညားထည်ဝါသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေသည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးအနေဖြင့်မူ ယင်ယန်ဆန်းကြယ်နဂါး၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ သိပ်ပြီး နေကောင်းပုံမရကြောင်း ခံစားမိနေသည်။

ဤယင်ယန်ဆန်းကြယ်နဂါးမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုကို တည်ထောင်ခဲ့သူ ချန်ထားရစ်ခဲ့သောအရာ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းသည် ရှေးဘိုးဘေးကြီးနှင့် အလွန်တရာ အရေးကြီးသော ဆက်နွှယ်မှုများ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ယခု ယင်ယန်ဆန်းကြယ်နဂါး နေမကောင်းဖြစ်နေသည်ဆိုလျှင် ထိုရှေးဘိုးဘေးကြီးသည်လည်း သေချာပေါက် နေကောင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးသည် အတန်ကြာအောင် တွေးတောဆင်ခြင်နေမိပြီးမှ ဂူရှာတောင်ဘက်သို့ လှမ်းမြော်ကြည့်ရှုရင်း တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သူက အရှင်ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့လူမို့လို့ သမီးရွေးချယ်တဲ့လူပါပဲ။ သမီး သူ့ရဲ့ စကားလုံးတိုင်းကို သေသေချာချာ နားထောင်ပါ့မယ်။ အရှင်လည်း အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ကျန်းမာလာပါစေ။ အဆင်ပြေသွားပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

...

...

“သခင်... သခင်လုပ်ထားတဲ့ အရိပ်ရုပ်သေးက တကယ်ကို လက်ရာမြောက်တာပဲနော် ဟိဟိဟိ...”

ဝမ်စုစုသည် သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်ပိတ်ကာ တဟိဟိ ရယ်မောလိုက်ပြီး အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ရှိသော အရိပ်ရုပ်သေးကို ကြည့်လျက် သူမ၏ ဝိုင်းစက်တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် အားကျအတုယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် ဝတ်ရုံဖြူဆင်ယင်ထားသော ထိုအမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် “မင်းကော ငါနဲ့အတူ လုပ်မလား” ဟု မေးလိုက်ရာ၊

ဝမ်စုစုက “လုပ်ချင်တာပေါ့ သခင်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

စုန်ယန်က “ဒါဆိုရင် ကျောက်စားပွဲတစ်လုံးကို ရွှေ့ပြီး ငါ့ရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်လိုက်တော့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်စုစု : ...

သူမသည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးမှ အမိန့်ကို နာခံလျက် ကျောက်စားပွဲကို ရွှေ့ကာ စုန်ယန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး အရိပ်ရုပ်သေးများကို စတင်ပြုလုပ်လေတော့သည်။

ဂူရှာတောင်ထက်တွင်မူ ကောင်းကင်အလင်းတန်းသည် မှိန်ပျပျသာ ရှိနေပြီး မြက်ပင်ရှည်ကြီးများကလည်း ရှည်လျားစွာ ပေါက်ရောက်နေကြကာ ငှက်အုပ်ကြီးများမှာလည်း ကောင်းကင်ပြင်ထက်တွင် ပျံသန်းဖြတ်သန်းသွားကြရင်း ခေတ္တမျှ အရိပ်အာဝါသများကို သက်ရောက်စေခဲ့သည်။

ဝမ်စုစုသည် ရုပ်သေးလုပ်နေရင်းဖြင့်ပင် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လူငယ်လေးကို မော့ကြည့်မိခြင်းကို မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ထိုခဏ၌ပင် လွန်ခဲ့သော ကာလအတော်ကြာက ပုံရိပ်တစ်ခုက သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အရေပြားပြုလုပ်ခြင်းအဆောင်နှင့် တောင်ဘက်ဝါးတောင်ထွတ်ရှိ အရေခွံခွာခြင်းဆိုင်ရာ ဂူနန်းဆောင်ပင်။

အခန်း။ ၃၄၈

အချိန်ကာလ၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ရင့်ကျက်နေခဲ့သော အတိတ်ရိပ်ဟောင်းများက သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ တစ်ဖက်ပြန်လည် စီးဝင်လာခဲ့သည်။

ဤခဏတွင် စုန်ယန်သည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်ချင်း ဆုံမိသွားခဲ့သည်။

ဝမ်စုစုသည် ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ပြန်လည်ငုံ့လိုက်၏။

သူမ နားလည်သွားခဲ့သည်။

စစ်မှန်သော မိစ္ဆာမတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပါစေ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရခြင်း၏ ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသော ဤခံစားချက်ကြောင့် သူမ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်ရင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

စုန်ယန်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူသည် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာစကားမျှ ထပ်မံထုတ်မပြောတော့ချေ။

အချင်းချင်း မှတ်မိသိရှိသွားကြခြင်းတင်ပဲ လုံလောက်နေခဲ့ခြင်းပင်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် နားလည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ကြပြီး ပိုမိုသဟဇာတဖြစ်လာသော အငွေ့အသက်များကြားဝယ် အရေခွံပြုလုပ်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြတော့သည်။

...

...

နောက်ထပ် တစ်လခန့် အချိန်ကုန်လွန်သွားပြန်ရာ...

အန်းလီ၏ ပရမ်းပတာဖြစ်နေသောကောင်းကင် ဆေးကြောခြင်း ဆန်းကြယ်ဆေးလုံးမှာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသေးသော်လည်း သူမ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရလဒ်ပင်။

စုန်ယန်သည် ၎င်းဆေးလုံးကို သောက်သုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပညာဉာဏ်ကို အသုံးပြု၍ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားစမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့် မြေကမ္ဘာဆန်းကြယ်အမြစ်ကို အလယ်အလတ်တန်းစား မြေကမ္ဘာဆန်းကြယ်အမြစ်အဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

အခြားသူများအတွက်မူ မြှင့်တင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ရှိသောအရာမှာ သူ့အတွက်မူ သေချာပေါက် ရရှိမည့်အရာဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤကိစ္စ ပြီးမြောက်သွားသည့်အခါမှသာ သူ၏ ရင်ထဲမှ လေးလံလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးက နောက်ဆုံးတွင် လွတ်ကျသွားခဲ့တော့သည်။

သူသည် အရေခွံပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းတို့အပြင် အလုပ်သစ်တစ်ခုကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြန်သည်။

၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင် စွမ်းအားမြင့် ဆန်းကြယ်ရတနာတစ်ခုကို ဖန်တီးရန်ပင်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိသူများအတွက်မူ သာမန်ဆန်းကြယ်လက်နက်များနှင့် ရတနာများမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အမှိုက်စသဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း စုန်ယန် ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဆန်းကြယ်ရတနာမှာမူ ရိုးရိုးစူးစူး မဟုတ်ချေ။

၎င်းသည် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မဟုတ်သလို ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်လည်း မရှိပေ။ ထို့ပြင် မည်သည့်ဆန်းကြယ်သော သွေးမျိုးဆက် သို့မဟုတ် ကံကြမ္မာအကျိုးအကြောင်းတရားဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်မျိုးမျှလည်း မပါဝင်ချေ။

၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဂူဖြူကျောက်စိမ်းလင်းကျောက်များကို စနစ်တကျ အန္တရာယ်ကင်းစွာ သိုလှောင်ထားနိုင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် စုန်ယန်အနေဖြင့် ၎င်းကို အသုံးပြုလိုသည့်အခါတိုင်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု သို့မဟုတ် အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးသွားမှုမျိုး မရှိစေဘဲ ၎င်း၏ စွမ်းအားနှင့် ဝိသေသလက္ခဏာများကို အချိန်မရွေး ထုတ်ယူအသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆန်းကြယ်ချီစုစည်းခြင်းအစီရင်စု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဂူဖြူကျောက်စိမ်းလင်းကျောက်များနှင့် ဝိညာဉ်သောင်းပေါင်းများစွာ အလံတော် ယဇ်ပူဇော်သန့်စင်ခြင်းအစီရင်စုမှ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဂူဖြူကျောက်စိမ်းလင်းကျောက်များကို နေရာတစ်ခုတည်း၌ စုစည်းလိုက်ခြင်းပင်။

၎င်းမှာ စုန်ယန် ဖန်တီးရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဆန်းကြယ်ရတနာ လက်အိတ်ဖြစ်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်တွင် ဝတ်ဆင်ရမည့်အရာ ဖြစ်၏။

ဤလက်အိတ်ထက်တွင် ကြီးမားသော ဂူဖြူကျောက်စိမ်းလင်းကျောက် ရှစ်လုံးကို မြှုပ်နှံရမည် ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စအတွက် သူသည် စုဆောင်းထားသမျှသော စည်းစိမ်ချမ်းသာ အားလုံးနီးပါး ကုန်ဆုံးလုနီးဖြစ်အောင် မျိုးနွယ်စုပံ့ပိုးမှုအမှတ် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်ရွှေကျောက်တုံးထက် ပိုကောင်းမွန်သော ထိပ်တန်းအဆင့် အစီရင်စုကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဝိညာဉ်ရွှေရိုးတွင်းခြင်ဆီနှင့် လဲလှယ်ခဲ့၏။

ဝိညာဉ်ရွှေကျောက်တုံး အလုံးပေါင်းတစ်ထောင်မှ ဝိညာဉ်ရွှေရိုးတွင်းခြင်ဆီ တစ်ဝက်ခန့်သာ ထွက်ပေါ်တတ်သဖြင့် ၎င်း၏အဖိုးတန်မှုကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သတင်းများအရ ဝိညာဉ်ရွှေရိုးတွင်းခြင်ဆီထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော တစ်ခုတည်းသော ကုန်ကြမ်းမှာမူ ဒဏ္ဍာရီလာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြွင်းအကျန်သာ ရှိသည်ဟု ပြောကြသည်။

၎င်းအပြင် ဆန်းကြယ်ရတနာကို ပျော့ပျောင်းညင်သာပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် ပြုလုပ်ပေးမည့် ရေခဲစွမ်းအင်ပင်လယ်ပိုးချည်နှင့် ကြာငွေရောင် အဆက်တစ်ရာနွယ်ပင်စသည့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများလည်း ပါဝင်သေးသည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းအတတ်ပညာကို အသေအချာ သုတေသနပြု ဆန်းစစ်ပြီးနောက် မျိုးနွယ်စုပံ့ပိုးမှုအမှတ်များကို အသုံးပြုကာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး မီးဖိုကြီးတစ်လုံးကို ငှားရမ်းလျက် တိုက်ရိုက်ပင် စတင်သွန်းလုပ်တော့သည်။

သူသည် ကျင့်စဉ်ချီနှင့် သွေးအဆီအနှစ် မီးလျှံများကို ထွေးထုတ်ကာ ဝိညာဉ်ရွှေရိုးတွင်းခြင်ဆီကို အရည်ပျော်စေပြီးနောက် ဆန်းကြယ်ရတနာ၏ သန္ဓေအနှစ်ပုံစံကို အဆင့်ဆင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပုံဖော်ထုဆစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဓာတ်ကြီးငါးပါး၊ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်နှင့် ကံကြမ္မာအကျိုးအကြောင်းတရားတို့ ပါဝင်သည့် ဂူဖြူကျောက်စိမ်းလင်းကျောက်များကို တစ်လုံးချင်းစီ မြှုပ်နှံလိုက်၏။

သုံးရက်နှင့် သုံးည ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ လက်အိတ်က ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော ပလက်တီနမ်ရွှေဖြူရောင် တောက်ပနေပြီး အတိုင်းအဆပမာဏကို စိတ်ကြိုက်ညှိယူနိုင်သည်။

အဆပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမျှအထိ ဖိသိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆွဲဆန့်ခြင်း ပြုလုပ်ပါစေဦးတော့ စိုးစဉ်းမျှ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိချေ။

ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဂူဖြူကျောက်စိမ်းလင်းကျောက်များကို လက်ချောင်းငါးချောင်းတွင် တပ်

ဆင်ထားပြီး မိစ္ဆာချီနှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်လင်းကျောက်များကိုမူ လက်ချောင်းရင်းများတွင် တပ်ဆင်ထားသည်။

ကံကြမ္မာအကျိုးအကြောင်းတရား လင်းကျောက်မှာမူ လက်ဖဝါးအလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိနေသည်။

...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေါင်းတစ်ဆယ့်ငါးနှစ် တိုင်တိုင် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်ကို လွယ်ကူချောမွေ့စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့လည်း သဘာဝအတိုင်း ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိအောင်မြင်ခဲ့၏။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်လွန် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ဤခြေလှမ်းကို မည်သို့လှမ်းရမည်ကိုမူ သူ အထင်အရှား သဘောပေါက်နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့ စိတ်အာရုံအတွေးတွေ” ဆိုသည်မှာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုသည့် စိတ်အာရုံနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်အာရုံတို့ကဲ့သို့ပင် ကိုယ့်ကိုကိုယ်၊ ကောင်းကင်မြေပြင်နှင့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကြားရှိ ကွဲပြားခြားနားမှုများကို အသိအမှတ်ပြုရန် လိုအပ်ခြင်းပင်။ ခွဲခြားသိမြင်မှုရှိမှသာလျှင် မိမိကိုယ်ပိုင် ဖြစ်တည်မှုစစ်စစ်က ပေါ်ပေါက်လာနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် အရာရာ လင်းထင်ရှင်းလင်းသွားပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ စုန်ယန်တွင် မည်သည့်အရာမျှ လိုလေသေးမရှိချေ။

သူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်ဝ၌ ရာစုနှစ်တစ်ခုတိုင်တိုင် လူးလိမ့်ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ လောကီအပူအပင် လှိုင်းတံပိုးများကြားဝယ် သူသည် မည်ကဲ့သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်ကြောင်း၊ သူတစ်ပါးနှင့်လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်ကြီးနှင့်လည်းကောင်း မည်သို့ ကွဲပြားခြားနားကြောင်းကို ဝေဝေဝါးဝါးမရှိဘဲ အသေအချာ သိမြင်နားလည်ထားပြီး ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြားလည်း သူ့၌ လိုအပ်ချက်တစ်ခု ရှိနေသေးကာ ခရမ်းရောင်နန်းတော် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ပင်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဆိုသည်မှာ မိမိ၏ စိတ်အာရုံအတွေးများကို ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ဆန်းကြယ်ရတနာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရက်လုပ်ထည့်သွင်းရသည့် ဖြစ်စဉ်ဖြစ်ပြီး အလောင်းစားဝံပုလွေလူမျိုးစု၏ ပျားအုပ်မြူခိုး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းတိုက်ကွက်တွင် ပါဝင်သော မျှော်စင်စိတ်အာရုံ တိုက်ကွက်မျိုးနှင့် ဆင်တူသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစု၌လည်း ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် အမွေအနှစ်ရှိနေသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ပုံသဏ္ဌာန်ရာချီ ရှင်ခြင်းသေခြင်းတံတိုင်းဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။

စုန်ယန်သည် အစပိုင်းတွင် ဤနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ဂူရှာတောင်ရှိ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများနှင့် ရှေ့ဆောင်လမ်းပြများ၏ အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့် တစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော် လျှို့ဝှက်

နည်းစနစ် တစ်ခုကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိပြီး ၎င်းကို အသက်ဝိညာဉ်ဆက်နွှယ်ခြင်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြကာ ဤနည်းစနစ်သည် နောင်တက်လှမ်းမည့် ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်များအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိနေခြင်းပင်။

ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းပင်။

အသက်ဝိညာဉ်ဆက်နွှယ်ခြင်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးချင်းစီက ကိုယ်တိုင်

ဉာဏ်အမြင်ပွင့်ကာ နားလည်သဘောပေါက်ရသောအရာများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့ဆိုလျှင် ပုံသဏ္ဌာန်ရာချီ ရှင်ခြင်းသေခြင်းတံတိုင်းဆိုသည်မှာလည်း ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ကွဲကြေသွားသော မပျက်စီးနိုင်သောအရှင်၏ ဘိုးဘွားကောင်းချီးပေးခြင်းထဲမှ ရှေးဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ဉာဏ်အမြင်ပွင့်ကာ နားလည်ခဲ့သောအရာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစု၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမွေအနှစ်ကို အပ်နှင်းခြင်း ခံထားရပြီးဖြစ်ရာ အကယ်၍ အသက်ဝိညာဉ်ဆက်နွှယ်ခြင်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကိုပါ ၎င်းတို့ထံမှ ရယူကျင့်ကြံလိုက်မည်ဆိုပါက သူသည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုအတွင်းသို့ လုံးဝ မျောပါပေါင်းစပ်သွားကာ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက် လုံးလုံးလျားလျား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အဆင်ပြေပုံရပါသော်လည်း အခြားသူတစ်ပါး ခင်းကျင်းထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လုံးလုံးလျားလျား လိုက်လျှောက်နေခြင်းပင်။

ကံကြမ္မာအကျိုးအကြောင်းတရား အလွန်တရာ လေးလံလှသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် အခြားသူတစ်ပါး၏ လမ်းဟောင်းအတိုင်း လိုက်လျှောက်ခြင်းက အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သောအရာတစ်ခုတော့ မဟုတ်ချေ။

ထို့ထက်ပို၍ သူ လုံးဝ မေ့လျော့မထားသော အချက်တစ်ခုမှာ ယင်ယန်ဆန်းကြယ်နဂါးက သူ့အား ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစု၏ မွေးရာပါအမွေအနှစ်ကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းပင်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အထူးသဖြင့် အသက်မည်မျှရှိမှန်းမသိသော ရှေးဘိုးဘေးတစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်ဆိုပါက ထိုသူသည် သေချာပေါက် ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုကို မျှော်လင့်ထားပေလိမ့်မည်။ အခုချိန်ထိ သူသည် ထိုအရာအတွက် ပြန်လည်မပေးဆပ်ရသေးချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုအပေါ် ကျေးဇူးတင်ရှိသော်လည်း တစ်ဖက်ကလည်း သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေဆဲပင်။

ဤအကြောင်းများကြောင့် သူသည် ၎င်းနည်းစနစ်ကို အသည်းအသန် တောင်းဆိုခြင်းလည်း မပြုခဲ့သလို ကျင့်လည်း မကျင့်ကြံခဲ့ချေ။

...

ဤနေ့တွင် စုန်ယန်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါမှာ မထိန်းချုပ်ဘဲ လွတ်လပ်စွာ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သော်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါကိုမူ တိတ်တဆိတ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

အကယ်၍... ငါက ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အလယ်အလတ်ရဲ့ စွမ်းအားကိုပဲ ထုတ်ပြပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှင်ခြင်းသေခြင်းတံတိုင်းကို ကျင့်ကြံမထားဘူးဆိုတာကို သူတို့ မြင်သွားရင် အခြားလူတွေက ဘယ်လို ထင်မြင်ယူဆကြမလဲ။

ငါ့ကို အထင်သေးပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဆက်ဆံကြမလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို သက်သက်သာသာနဲ့ တိုးဝင်လာကြမလား...