အခန်း ၂၄၄

အခန်း (၂၄၄) မင်းက ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ အစ်မတော် ကို လန့်သွားစေတယ်

ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။

သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုက မအောင်မြင်သည့်အပြင် ပိုမိုများပြားသော တိုက်ခိုက်မှုများကိုပါ ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်ဝက်ကို အတင်းအကျပ် စုစည်းကာ ထုတ်လွှတ်ထားသော အပြင်းထန်ဆုံး လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိခဲ့ချေ။

တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေတာလား။

သူမ၏ မျက်နှာထား မှုန်ကုပ်နေသော်လည်း အများကြီး စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိချေ။

သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ နောက်တစ်ကြိမ် လက်ဝါးရိုက်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပေသည်။

သို့သော် ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်က ယခင်တစ်ခုထက် အများကြီး အားနည်းနေပြီး လက်သီးအရိပ်ကြောင့် ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွား၏။

သို့သော်လည်း ထိုလက်သီးအရိပ်၏ စွမ်းအားက သူမ ယခုလေးတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လက်ဝါးရာထက် ပိုမို အားကောင်းနေဆဲပင်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူမသည် အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းရိုရွှေ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ရှောင်ယွီ... တောင်းပန်ပါတယ်"

လက်သီးက သူမကို ထိမှန်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် ဓားဆန္ဒ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်သီးကို ကာကွယ်လိုက်ပေသည်။

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုက ရုတ်တရက် ပွတ်တိုက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှု လှိုင်းတစ်ခုက သူတို့ကို လွှမ်းခြုံသွား၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် သူမ၏ ခါးတစ်ဝိုက်တွင် တင်းကျပ်မှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ရင်းနှီးပြီး နွေးထွေးသော ရင်ခွင်တစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားပေသည်။

သူမက ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရ၏။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... မကြောက်ပါနဲ့... ရှောင်ယွီ ဒီမှာ ရှိပါတယ်"

ရင်းနှီးနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် ဝမ်းသာမျက်ရည်များ ကျလာပြီး သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... နင် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့"

နန်ကုန်းယွီ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ချိန်၌ လူငယ်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။

နန်ကုန်းယွီ သည် ရန်စလို့ရမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း သူ ဝိုးတဝါး ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သို့သော် မကြာမီ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး လှောင်ပြောင်ခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အလယ်အလတ်အဆင့် ဆိုတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်က... ငါ့ကို တားရဲတယ်ပေါ့လေ"

"ကောင်လေး... မင်း ပါးနပ်စွားနဲ့ ဒီအမျိုးသမီးကို လွှဲပေးဖို့ ငါ အကြံပေးမယ်... မဟုတ်ရင် ဒီသခင်လေးက မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ စကားပြောရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပေ၏။

နန်ကုန်းယွီ က အကြောက်အလန့် မရှိပေ။

"မင်းက ထိုက်တန်သလား၊ မထိုက်တန်ဘူးလား ဆိုတာ မင်း ဆုံးဖြတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ မင်း ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော် ကို ထိရဲတယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် ဓားတစ်လက်က သူ၏ လက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အလယ်အလတ်အဆင့် ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတက်အကျများကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

"ဟားဟား!"

နန်ကုန်းယွီ ၏ စကားကို ကြားချိန်၌ လူငယ်က အသံထွက် ရယ်မောလိုက်၏။

"ကောင်လေး... မင်း ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ... မင်း မသိဘူးလား... ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် နောက်ပိုင်းအဆင့် နဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကြားက ကွာဟချက်က အဆင့်ကြီးတစ်ခုလောက် ကွာခြားတယ်ဆိုတာ"

"ဟုတ်လား"

နန်ကုန်းယွီ ၏ အမူအရာ အေးစက်သွားပေသည်။

"ဒါဆို ဒီနေ့ မင်းကို ငါ ပြမယ်... အလယ်အလတ်အဆင့် က ဘာကြောင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကို အနိုင်မယူနိုင်ရမှာလဲ"

"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ"

လူငယ်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က နန်ကုန်းယွီ တို့ နှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း အေးစက်သွား၏။

"ကောင်လေး!... ဒီကိုလာပြီး မင်းရဲ့ သေမင်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်စမ်း!"

နန်ကုန်းရိုရွှေ က နန်ကုန်းယွီ ကို စိုးရိမ်ပူပန်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... သတိထားနော်"

"အင်း... ဒုတိယ အစ်မတော် ဒီမှာနေခဲ့... အစ်မတော် ကျေနပ်အောင် ဒီလူကို ကျွန်တော် သတ်ပြမယ်"

နန်ကုန်းယွီ စကားပြောရင်း တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လူငယ်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထွက်ပေါ်လာကာ သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေလိုက်ပေ၏။

သူတို့၏ မျက်လုံးများ ဆုံတွေ့သွားပြီး မီးပွားများ ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားသည်။

နန်ကုန်းယွီ က ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း လူငယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

နန်ကုန်းယွီ က သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

သို့သော် သူ လုံးဝ မသိခဲ့သည်မှာ နန်ကုန်းရိုရွှေကို ထိခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူ၏ အသက်သည် နောက်ပြန် ရေတွက်ခြင်းကို စတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

"ကောင်လေး... မင်းက တကယ်ကို အကောင်းနဲ့ အဆိုးကို မခွဲခြားတတ်တာပဲ... နောက်ဘဝကျရင် ဒီလောက် ခေါင်းမာတာမျိုး မဖြစ်အောင် ဒီသခင်လေးက မင်းကို သင်ခန်းစာပေးမယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လူငယ်၏ လက်ထဲတွင် သွေးနီရောင် ဓားရှည်တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ပေသည်။

သူက ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားအလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီး လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ နန်ကုန်းယွီ ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းသွား၏။

နန်ကုန်းယွီ က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ နေပြီး သူ၏ ဓားကို အပေါ်သို့ ရွယ်ကာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ဓားဆန္ဒ များ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

ဓားနှစ်လက် ထိခိုက်မိသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူတို့က တန်းတူညီမျှ ရှိနေပြီး မည်သူကမျှ အသာစီး မရခဲ့ချေ။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ လူငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး!... ကောင်လေး!... မင်းက ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် အလယ်အလတ်အဆင့် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး"

နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုက သူ၏ စွမ်းအား ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ရှိပေသည်။

သူက တိုက်ပွဲကို အမြန်အဆုံးသတ်ပြီး အလှလေးကို အမြန်ခံစားချင်နေခဲ့၏။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ဤအတိုင်းပဲ ဖြေရှင်းခံလိုက်ရတာလား။

ထို့ကြောင့် ဤကောင်လေးသည် ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် နောက်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"အဲ့ဒါက မင်း အရမ်းအားနည်းလွန်းတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ"

နန်ကုန်းယွီ ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မင်းရဲ့ စွမ်းအားလောက်နဲ့ နေရာတကာမှာ ကြွားဝံ့သေးတယ်ပေါ့လေ... မင်း အမေ့ဗိုက်ထဲ ပြန်ဝင်ပြီး နောက်ထပ် နှစ်နှစ်လောက် သွားလေ့ကျင့်သင့်တယ်"

"မင်းလို ကောင်လေးက သေချင်နေတာပဲ!"

လူငယ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ဓားအလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားကာ နန်ကုန်းယွီ ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားပေသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှေ က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းရောင်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ဤစွမ်းအားက သူမ မြင်ဖူးသမျှ အားအကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမို အားကောင်းနေပေသည်။

သူမက နန်ကုန်းယွီ ကို စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်ယွီ က ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အလယ်အလတ်အဆင့် ပဲ ရှိသေးတာလေ... သူက ဒီလူငယ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား။

နန်ကုန်းယွီ က လက်လာသော ဓားများကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး အသံတိတ် ပြောလိုက်သည်။

"အင်းဆက်လေး... ငါ မင်းနဲ့ မကစားတော့ဘူး"

လူငယ်က သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် ပို၍ ဒေါသထွက်သွားပေသည်။

သူ ဘယ်လိုလုပ် ရဲတာလဲ။

ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် အလယ်အလတ်အဆင့်ကများ သူ့ကို ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်ရဲတာလဲ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နန်ကုန်းယွီ က ဓားချက်အနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားဆန္ဒ က လူငယ်၏ ဓားအလင်းရောင်ကို လုံးဝ ချေဖျက်ပစ်လိုက်၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူက တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။

လူငယ်၏ အမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဗလာကျင်းသွား၏။

သူက ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း သူ၏ နောက်ကျောမှ အေးစက်သော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပေသည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ အစ်မတော် ကို လန့်သွားစေတယ်"

လူငယ်၏ အမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူက "ဇွတ်!" ဆိုသည့် အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

လူငယ်က တန်တျန်း ကွဲအက်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အရိုင်းအစိုင်းလို အပြင်သို့ ပန်းထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ သူငယ်အိမ်များက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားပေသည်။

"မင်း!... မင်း ငါ့ရဲ့ ကျင်ကြံမှုအဆင့် ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာလား!"

"အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ"

နန်ကုန်းယွီ က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လူငယ်ကို ကောင်းကင်ယံမှ ကန်ချလိုက်၏။

သူက ဝိညာဉ်ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲသို့ ထည့်ကာ နန်ကုန်းရိုရွှေ ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပေသည်။

"ရှောင်ယွီ... နင် အဆင်ပြေရဲ့လား"

နန်ကုန်းရိုရွှေ က အမြန် ပြေးလာပြီး သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ သူမ၏ နူးညံ့သော လက်များဖြင့် ရမ်းသမ်း စမ်းသပ်ကြည့်နေ၏။

နန်ကုန်းယွီ ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

"ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော်က တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို မြင်ခဲ့တာပဲ... ကျွန်တော် ဒဏ်ရာရ၊ မရ ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် မသိနိုင်ရမှာလဲ... အစ်မတော်က ကျွန်တော့်ကို အသားယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်"

"ထွီ"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ သူမ၏ စိုးရိမ်မှုများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

"နင်နော်... ဒုတိယ အစ်မတော် က နင့်ကို အသားယူဖို့ ကြိုးစားနေတယ် ဆိုရင်တောင် နင် ဘာလုပ်မှာလဲ"

"မကောင်းဘူးလေ"

နန်ကုန်းယွီ က မျက်တောင်ခတ်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... အစ်မတော်ကို အသားယူခွင့်ပေးရတာ ကျွန်တော် ပျော်ပါတယ်"

"ကောင်းပါပြီ... မျက်နှာပြောင်တိုက်မနေနဲ့တော့"

နန်ကုန်းရိုရွှေ က ချစ်စရာကောင်းအောင် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီးနောက် မလှမ်းမကမ်းရှိ လူငယ်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"ငါတို့ သွားကြည့်ကြမလား"

"ဘာကြည့်စရာ ရှိလို့လဲ"

နန်ကုန်းယွီ က ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြုံးလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော် ကိုတောင် လိုချင်တပ်မက်ရဲတယ်... အဲ့ဒီ ပိုးကောင်ဖြူကြီး ဆီမှာ သူ ကိုယ်တိုင် အစာသွားကျွေးပါစေ"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီ က နန်ကုန်းရိုရွှေ ကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လူငယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေပေ၏။

လူငယ်က နန်ကုန်းယွီ ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဒီလို လုပ်လို့မရဘူး!... ငါက နတ်ဘုရားနယ်မြေ မှာရှိတဲ့ စီမာ မိသားစု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သား စီမာဖုန်း ပဲ!... ငါ့ကို ကယ်ပါဦး!"

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီ ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူက အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေ၏။