အခန်း ၂၄၅

အခန်း (၂၄၅) ထူးထူးခြားခြား ကံကောင်းခြင်း

"ဟင့်အင်း!"

စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အခန်းနှစ်ခန်းသာ ပါဝင်ခွင့်ရခဲ့သော စီမာဖုန်း သည် ကျားစာအဖြစ် ဂုဏ်ယူစွာ ကျွေးမွေးခံလိုက်ရပေ၏။

နန်ကုန်းရိုရွှေ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေစဉ် နန်ကုန်းယွီ ၏ ရင်ဘတ်ကို သူမ၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်လေးဖြင့် ညင်သာစွာ မှီလိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရှောင်ယွီ... နင် ငါ့ကို ဘယ်လို ရှာတွေ့တာလဲ"

နန်ကုန်းယွီ က သူမ၏ ဆံပင်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... ကျွန်တော် သိတာတွေ တော်တော်များတယ်... ကြီးမားတဲ့ အကွာအဝေးတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ခြေရာခံဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော့်အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ ကျွန်တော်က နေရာဟင်းလင်းပြင် မှော်ပညာ တချို့ကိုလည်း နားလည်ထားတယ်"

"အစ်မတော်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ သက်သက်အတွက် ကျွန်တော် မိုင်ထောင်ချီ ခရီးနှင်ခဲ့တာပါ"

ထိုစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ က မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... ငါတို့ နောက်ထပ် ဘယ်သွားကြမလဲ"

နန်ကုန်းယွီ က မျက်လုံးများ မော့ကာ အဝေးတွင် ဝိုးတဝါး မြင်နေရသော ကောင်းကင်ထောက် တောင်ထွတ် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"နတ်ဘုရားနယ်မြေ က ရွေးချယ်ခံရသူတွေလည်း ဝင်လာပြီ ထင်တယ်... ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က တော်တော်လေး ထူးခြားပုံရတယ်... အဲ့ဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ ဗဟိုချက် ဖြစ်ရမယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်... ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီနေရာကနေ ဝေးဝေးနေသင့်တယ်"

"ကောင်းပြီ"

စီမာဖုန်း ၏ အစောပိုင်း လုပ်ရပ်များကို ပြန်တွေးမိပြီး နန်ကုန်းရိုရွှေ ၏ အမူအရာက လေးနက်သွားကာ သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး ထိုနေရာမှ အမြန် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

လွင်ပြင်အောက်တွင် ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်အဆင့် ၏ အငွေ့အသက်များ ဝိုးတဝါး ထုတ်လွှတ်နေသော ဧရာမ ပိုးကောင်ဖြူကြီး သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းမော့လာရာ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေပေသည်။

…

လွင်ပြင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီ က နန်ကုန်းရိုရွှေ ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... ခင်ဗျား ဖတ်ခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေထဲမှာ နဂါးသွေး မြက်ပင် ရဲ့ တည်နေရာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ပါလား"

"ဒါမှမဟုတ် နဂါးသွေး မြက်ပင် ပေါက်ရောက်ဖို့ ဘယ်လို လိုအပ်ချက်တွေ ရှိလဲ... အဲ့ဒါတွေနဲ့ ကျွန်တော် သိထားတာတွေကြားမှာ ကွာခြားချက်တွေ ရှိလားလို့ ကြည့်ကြည့်ရအောင်"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်းကို ရှာကြည့်ပြီးပြီ... နဂါးသွေး မြက်ပင် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ သိတာက နဂါးသွေးတွေ ကျခဲ့တဲ့ နေရာမှာ ပေါက်ရောက်တယ် ဆိုတာပဲ"

နန်ကုန်းယွီ က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကျွန်တော် သိတာနဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး... ကျွန်တော် နည်းနည်း ပိုသိတာက ကောင်းကင်ထောက် တောင်ထွတ် ရဲ့ တောင်ဘက်မှာ နဂါးပုံစံ တောင်ကြား တစ်ခု ရှိတယ်... အဲ့ဒီ တောင်ကြားထဲမှာ နဂါးသွေး မြက်ပင် တွေ ရှိနေနိုင်တယ်"

"ကောင်းလိုက်တာ... ဦးတည်ရာ တစ်ခု ရှိတာ ကောင်းတယ်"

နန်ကုန်းရိုရွှေ ဝမ်းသာသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ထောက် တောင်ထွတ် ဆီသို့ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

"ငါတို့က အနောက်ဘက်မှာ ရှိနေတာ... ဦးတည်ရာ ပြောင်းဖို့ လိုတယ်"

"ကောင်းပါပြီ"

နန်ကုန်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး လှည့်ကာ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြ၏။

…

ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ တောင်ဘက်တွင် လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခုက တောအုပ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေပြီး သူမ၏ အဖြူရောင် အဝတ်အစားများတွင် သွေးများ စွန်းပေနေပေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး အမူအရာက အလွန် ကြည့်မကောင်းဖြစ်နေ၏။

ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် အလွန် အန္တရာယ်များပေသည်။ ဤသို့ အလျင်စလို ဖြတ်သန်းသွားခြင်းက ပညာမဲ့ရာ ကျလှ၏။

သို့သော် သူမက အဲ့ဒါကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့…

" ကျင်းဟုန်... ဘာလို့ ပြေးနေတာလဲ... ဒီသူတော်စင် က မင်းကို စားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လှောင်ပြောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လည်ပင်းတွင် မြွေအကြေးခွံများ ရှိသော အနီရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးက သူမနောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာပေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိုကာမရာဂ အကြည့်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး လောဘများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ကျင်းဟုန် ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် အေးစက်သွားပေသည်။

"မင်းလို အခွင့်ကောင်းယူတဲ့ ခွေးကောင်... ချီရှောင်... ဒါ မင်းက ဒီလိုလူမျိုး လား... မိစ္ဆာတစ်သောင်း နတ်ဘုရားနယ်မြေ ကနေ မင်းလို ညစ်ပတ်တဲ့ သတ္တဝါမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ထွက်လာတာလဲ"

သူမသည် ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် ဝိညာဉ် သားရဲ တစ်ကောင်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲအပြီးတွင် ချီရှောင် ၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက အထွတ်အထိပ်အဆင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် မည်သူက နိုင်မည်၊ မည်သူက ရှုံးမည်ဆိုသည်ကို မသေချာချေ။

ချီရှောင် က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"အနိုင်ရတဲ့သူက ဘုရင်... ရှုံးတဲ့သူက လူဆိုးပဲ... ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန်... ဘယ်သူက မင်းကို ဒီလောက် ပေါ့ဆဖို့ ပြောလို့လဲ"

"မင်း"

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏ ဖြူရော်နေသော မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပေသည်။

သူမက ဝိညာဉ်ဘုရင်နောက်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်တပိုင်း အဆင့် ဝိညာဉ် သားရဲ တစ်ကောင်နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ အစွမ်းကုန် မတိုက်ဘဲ ဘယ်သူက အာရုံလွင့်ရဲမှာလဲ။

"ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန်... ရပ်လိုက်စမ်း... တခြား ဝိညာဉ် သားရဲ တွေရဲ့ ပိုင်နက်ထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး အစားခံရမယ့်အစား ငါ့ကို အလုပ်အကျွေးပြုတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်... မင်း စိတ်ပျက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်"

ချီရှောင် က သူမနောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် ဆိုးယုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေ၏။

"တွေးတောင် မတွေးနဲ့!"

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး ရှက်လို့လား၊ ဒေါသထွက်လို့လား ဆိုတာ ခွဲခြားရ ခက်ပေသည်။

"ညစ်ပတ်တဲ့ကောင်!... မင်းလို ညစ်ပတ်တဲ့ သတ္တဝါမျိုးက ဒီလို ညစ်ပတ်တဲ့ အရာတွေကိုပဲ တွေးနိုင်တာလား!"

ထိုစကားကို ကြားချိန်၌ ချီရှောင် က ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ညစ်ပတ်တယ်... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ဒါကို ယင်နဲ့ယန် မဟာတာအို လို့ ခေါ်တယ်"

"ပြီးတော့ ငါက မီးတောက်နီ ငရဲမြွေ ပဲ... မြွေတွေက မွေးရာပါ ကာမရာဂ စိတ်ကြီးတယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား"

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ၏ မျက်နှာထား အေးစက်သွားပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။

" ဟမ့်!... ငါ သေသွားရင်တောင် မင်းကို အောင်မြင်ခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲ့ဒီလိုလား"

ချီရှောင် က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဒါဆို ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

…

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီ တို့ နှစ်ဦးသည် အေးအေးလူလူ ခရီးဆက်နေကြပြီး အနိမ့်ဆုံး အဆင့် ၈ နှင့် ဘုရင်အဆင့် တချို့ပါဝင်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင် များကို ရံဖန်ရံခါ စုဆောင်းနေကြပေ၏။

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း နန်ကုန်းရိုရွှေ ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည့်အရာမှာ သူတို့၏ ကံတရားက အလွန် ကောင်းမွန်နေပုံရခြင်းပင်။

အရည်အသွေးမြင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေ အများကြီး တွေ့ခဲ့ရပေမဲ့ အားကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ် သားရဲ တစ်ကောင်မှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။

သူတို့ တွေ့ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်နိမ့်သော နတ်ဆိုး သားရဲ များသာ ဖြစ်ပြီး မကြာခဏဆိုသလို သူတို့၏ ဓားချက်အောက်တွင် သားကောင်များ ဖြစ်သွားခဲ့ကြ၏။

ဖော်ပြသင့်သည့် အချက်တစ်ခုမှာ နတ်ဆိုး သားရဲ က ဝိညာဉ် သားရဲ နှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားပေသည်။

နတ်ဆိုး သားရဲ များသည် အလွန် ကြမ်းတမ်းပြီး ဉာဏ်ရည် အပြည့်အဝ မရှိသောကြောင့် လူသားအသွင်ပြောင်းရန် ခက်ခဲပေ၏။

သေချာပေါက်ပင်၊ မျိုးရိုးဗီဇ အရ အားကောင်းသော နတ်ဆိုး သားရဲ များသည်လည်း ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ပေသည်။

ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အဆင့် သို့ ဖောက်ထွက်ပြီးပါက လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခြေ အလွန်များပေ၏။

‘အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် နတ်ဆိုး သားရဲ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိညာဉ် သားရဲ ပဲဖြစ်ဖြစ်... အကုန်လုံးကို သားရဲနတ်ဆိုး မျိုးနွယ် လို့ ခေါ်လို့ရပြီ။’

‘ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပေါ့။’

ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နန်ကုန်းယွီ တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် နတ်ဆိုးသားရဲ များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ထိုသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ကာ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ပါဝင်ပစ္စည်းများ အဖြစ် ရယူခဲ့ကြပေ၏။

နှစ်ခုစလုံးက လက်ခံနိုင်စရာပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦး တောင်တန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... အချိန်လည်း နည်းနည်း နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ ညဘက် ခရီးသွားတာ အန္တရာယ်များတယ်... ဒီနေရာမှာ ခဏလောက် နားကြတာပေါ့"

နန်ကုန်းယွီ က အကြံပြုလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး နောက်နှစ်ရက်အတွင်း ညဘက်တွင် အနားယူကာ ညဘက် ခရီးသွားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် သူတို့နှစ်ဦးကဲ့သို့ "အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော" ကျင့်ကြံသူ များအတွက် အလွန် အန္တရာယ်များလွန်းပြီး ညဘက် သွားလာခြင်းက ပို၍ပင် အန္တရာယ်များပေသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် အန္တရာယ် မစွန့်စားချင်ချေ။

"ကောင်းပါပြီ"

နန်ကုန်းရိုရွှေ က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး တောင်စောင်းတစ်ခုတွင် လိုဏ်ဂူတစ်ခုကို ဖောက်ခွဲဖန်တီးလိုက်ပြီး နေရာတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်သွားကြပေ၏။

နန်ကုန်းယွီ က သူ၏ ဟင်းချက်စရာများကို ထုတ်ယူကာ ရိုးရှင်းသော ဟင်းနှစ်ခွက်၊ သုံးခွက်ကို အမြန်ကြော်လှော်၍ သူ၏ ဆာလောင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အစားအစာအနည်းငယ်နှင့် သောက်စရာများကို ခံစားရင်း သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်ကြပေ၏။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် နန်ကုန်းယွီ နှင့် သူ၏ လက်တွဲဖော်တို့သာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ဤမျှ သက်သောင့်သက်သာ စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ကောင်းကောင်း စားသောက်ပြီးသွားကြ၏။

နန်ကုန်းယွီ က နန်ကုန်းရိုရွှေ ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... အစ်မတော် ကျင့်ကြံ လိုက်တော့... ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်ပေးမယ်"

နန်ကုန်းရိုရွှေ က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်၏။

"ရှောင်ယွီ... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း ကျင့်ကြံ တာက သိပ်တိုးတက်မှု မရှိဘူးလို့ ငါ ခံစားရတယ်... နင်ပဲ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံ ပါလား... နင် စွမ်းအား ပိုများလေလေ၊ ငါတို့ ပိုလုံခြုံလေလေပဲလေ"

နန်ကုန်းယွီ က ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... သေမျိုးနယ်ပယ် က ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် နောက်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တွေကို ပေါ်လာခွင့် မပေးဘူးလေ"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပုံရပေ၏။

"ဒါဆို ငါပဲ ကျင့်ကြံလိုက်တော့မယ်"

သူမလည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

တကယ်လို့ နန်ကုန်းယွီသာ အမှန်တကယ် အဆင့်တက်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သေမျိုးနယ်ပယ်သို့ ပြန်လာနိုင်ဦးမည်လား…

ပိုဆိုးသည်မှာ သူတို့နှစ်ယောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှပင် ပြန်ထွက်နိုင်ပါဦးမလား ဆိုသည့်အချက်ပင်။

ထိုအတွေးများ ပေါ်လာပြီးနောက် နန်ကုန်းရိုရွှေသည် နန်ကုန်းယွီကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံခွင့်ပေးရန် အစီအစဉ်ကို လက်လျှော့လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမသည် ဘေးတွင် ခြေပိုက်ခွေထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စတင် ကျင့်ကြံလိုက်တော့သည်။

နန်ကုန်းယွီ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်လုံးများမှိတ်ကာ အနားယူရန် ထိုင်ချလိုက်ပေသည်။

သူက လောကနိယာမ ကို ဆက်လက် ဆင်ခြင်တွေးတောရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။

ပြီးခဲ့သည့် ညနှစ်ညက သူ၏ အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း များနှင့် ထိပ်တန်း အဆိပ်ပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အဆိပ်နားလည်မှုတို့ ပေါင်းစပ်ကာ သူသည် အဆိပ် လောကနိယာမ ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူက တစ်ညလုံး အနားယူဖို့ စီစဉ်ထားသည်။

သို့သော် ခဏလေးသာ အနားယူပြီးနောက် သူက ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။