အခန်း ၂၄၈

အခန်း (၂၄၈) နဂါးသွေး မြက်ပင် ရရှိခြင်း

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရိုးစုနှစ်ခုကို သေချာစိုက်ကြည့်ရင်း ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ၏ မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်မှုကြောင့် တုန်ရီနေပေ၏။

ချီရှောင် သေသွားပြီ။

"အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် မျက်လုံးနီ ဝံပုလွေနတ်ဆိုး လည်း သေသွားပြီပဲ"

"သူက ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် နှစ်ကောင်စလုံးကို တကယ်ပဲ သတ်ပစ်လိုက်တာ... ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အသားနဲ့ သွေးတွေကိုတောင် ဒီ သွေးရောင် ဆေးလုံး အဖြစ် သန့်စင်လိုက်သေးတယ်... အဲ့ဒီကောင်လေးက အရမ်း အစွမ်းထက်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အဆင့် ကလည်း အရမ်း မြင့်တာပဲ"

သူ တကယ်ပဲ အသက် ၂၅ နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလား။

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

သူမက သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ကာကွယ်ရေး အတားအဆီး ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမက နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို ကိုက်လိုက်ပြီး သွေးဆေးလုံး တစ်လုံးကို မျိုချကာ ခြေပိုက်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ အနှစ်သာရနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် သူမ၏ ကျင့်စဉ် ကို စတင် လည်ပတ်လိုက်တော့၏။

…

အဝေးရှိ လိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲတွင်။

နန်ကုန်းယွီ သည် ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် နိုးလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

"မဆိုးပါဘူး"

သူက အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ဆက်၍ အာရုံမစိုက်တော့ချေ။

သူ လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ အပြန်အလှန် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။

အရိပ်တမန်တော်က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် နန်ကုန်းယွီ ၏ အနားယူခြင်း ဆိုသည်မှာ တကယ်တော့ အမှန်တကယ် အိပ်စက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။

နန်ကုန်းယွီ တို့ နှစ်ဦးသည် အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ခရီးနှင်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံ နေသော ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ကြ၏။

‘ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဖြတ်သွားရုံပဲလို့ ပြောတာက နည်းနည်း မသင့်တော်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က ဆယ်မိုင်ကျော် ဝေးနေတာကိုး။’

နန်ကုန်းယွီ သိပါသည်။

နဂါးသွေး မြက်ပင် ၏ တည်နေရာကြောင့် သူနှင့် နန်ကုန်းရိုရွှေ သွားနေသော လမ်းကြောင်းက မျဉ်းဖြောင့်နီးပါး ဖြစ်နေ၏။

ရံဖန်ရံခါတွင် သူတို့က ဆေးဖက်ဝင်အပင် များကို တွေ့ရပြီး စုဆောင်းခဲ့ကြပေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ နတ်ဆိုး သားရဲ များ အားလုံး ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြတော့၏။

ပြဿနာရှာရဲသည့် ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် အောက်ရှိ နတ်ဆိုး သားရဲ တိုင်းက သူတို့နှစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေသည်။

လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသော သို့မဟုတ် ဟိန်းဟောက်ရန်ပင် ကြိုးစားသော ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် အထက် မည်သည့် နတ်ဆိုးသားရဲမဆို နန်ကုန်းယွီ ၏ တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အလောင်းကိုပင် ယူဆောင်သွားခြင်း ခံရမည် ဖြစ်၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ဘုရင်အဆင့် နတ်ဆိုး သားရဲ နှစ်ကောင်နှင့် အန္တရာယ်ကို ခံစားသိရှိကာ လိုဏ်ဂူ အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော ဧကရာဇ်အဆင့် နတ်ဆိုး သားရဲ နှစ်ကောင်သာ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပေသည်။

နန်ကုန်းယွီ တို့ နှစ်ဦး ထွက်သွားပြီး မကြာမီ။

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ၏ အငွေ့အသက်က ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတက်အကျများက သူမကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်များကို အလန့်တကြား လွင့်စင်သွားစေ၏။

မကြာမီပင်။

သူမ၏ အသက်ရှူသံက တည်ငြိမ်သွားပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များလည်း ငြိမ်သက်သွားပေသည်။

သူမက လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရာ လွင့်ဝဲနေသော သစ်ရွက်များက လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွား၏။

သူမက မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဒါက ပျက်စီးပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုက်သလိုပဲ... ငါ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အခု ပိုခိုင်မာသွားပြီး ဒီအရာကြောင့် ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကိုတောင် ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့တယ်... အဆိုးထဲက အကောင်းပဲ"

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုသူ၏ ပုံရိပ်ကို မတွေ့ရချေ။

ယင်းအစား ကာကွယ်ရေး အတားအဆီး က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားပေ၏။

"သူ ပြန်မလာဘူးလား"

သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အသက်ကယ်တဲ့ ကျေးဇူးက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မပေးဘူးလား"

ချောမောသော မျက်နှာတစ်ခုက ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူမ တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။

"ငါ နင့်ကို ရှာမယ်... ငါ... ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန်... က ကျေးဇူးကို မေ့တတ်တဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူး"

သူမ က တိုးတိုးလေး ရေရွတ် လိုက်ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။

မီတာ တစ်သောင်း အမြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် က စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လှည့်၍ ထွက်သွားတော့၏။

…

နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သို့ ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူ များသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သတိပြုမိလာကြ၏။

ဘုရင်အဆင့် နှင့် အထက် ဆေးဖက်ဝင်အပင် များ အားလုံး၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုကြောများမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားပုံရပေသည်။

နတ်ဆိုးသားရဲ များ သွားလာလှုပ်ရှားလေ့ရှိသည့် နေရာတချို့တွင်ပင် နတ်ဆိုး သားရဲ များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

နတ်ဆိုး သားရဲ တွေက ရုန်းကန်တဲ့ အရိပ်အယောင် တစ်ခုမှ မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ဘာခုခံမှုမှ မရှိဘဲ တိတ်တဆိတ် ဖမ်းခေါ်သွားခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော အဖြစ်အပျက်ကြောင့် သူတို့ အလွန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြပေသည်။

‘ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က သုံးဆယ့်သုံးနှစ်မှာ တစ်ကြိမ် ပွင့်ပြီး အရင်က ဝင်ခဲ့တဲ့သူတွေ အမြဲတမ်း ကောင်းတဲ့အရာတွေ အများကြီး ရခဲ့တယ်လေ... ဘာလို့ သူတို့ အလှည့်ကျမှ ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ။’

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤအရာက သူတို့အတွက် ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ပဟေဋ္ဌိတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ ဖန်တီးထားတာပဲ ဖြစ်ပေ၏။

…

နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက်။

နန်ကုန်းယွီ တို့ နှစ်ဦးသည် နဂါးပုံစံရှိသော တောင်ကြားဖြစ်သည့် သူတို့၏ ခရီးဆုံးသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

လေထဲမှ ကြည့်လျှင် တောင်ကြားက ကွေ့ကောက် တွားသွားနေသော နဂါးတစ်ကောင်က ဖန်တီးထားသည့် တောင်ကြားတစ်ခုနှင့် တူပြီး တော်တော်လေး ထူးဆန်းပေ၏။

နန်ကုန်းယွီ တို့ နှစ်ဦး တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်သွားကြသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တနည်းအားဖြင့် အသံတစ်သံမျှ မကြားရချေ။

နန်ကုန်းရိုရွှေ က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း အမြန် သတိပြုမိသွား၏။

"ရှောင်ယွီ... ဒီနေရာက အရမ်း တိတ်ဆိတ်လွန်းနေတယ်... အားကောင်းတဲ့ ဘုရင်အဆင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ ပိုင်နက်များ ဖြစ်နေမလား... ဒါမှမဟုတ် အရင်က ငါတို့ ဖြတ်လာခဲ့တဲ့ တောင်ကြားလိုမျိုး အဆိပ်ရှိတဲ့ နေရာများလား"

ထိုစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံရန် မျက်လုံးများ မှိတ်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... ဒီတောင်ကြားထဲမှာ တကယ်ပဲ နဂါးတစ်ကောင် နေခဲ့ဖူးတယ် ထင်တယ်... တောင်ကြားထဲမှာ ကျန်ရစ်နေတဲ့ နဂါးအငွေ့အသက် တချို့ ရှိနေပုံရတယ်... အဲ့ဒါကြောင့် အဲ့ဒီ နတ်ဆိုး သားရဲ တွေ အနားမကပ်ရဲတာ ဖြစ်မယ်"

ဤရှင်းပြချက်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ က မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ တစ်ခဏမျှ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ထပ်မံ မစဉ်းစားတော့ချေ။

ဤနေရာသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များအတွက် နာမည်ကြီး တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ သူမ မသိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲ သုံးကောင်သည် ဤတောင်ကြားအတွင်း ခိုအောင်းနေကြသဖြင့် မည်သူမျှ အလွယ်တကူ အနားမကပ်ရဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပါရမီရှင်များကြားတွင်ပင် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် မတိုင်မီ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူများမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

ထို့အပြင် ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲ သုံးကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နိုင်သူဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုတော့ချေ။

ထိုနတ်ဆိုးသားရဲများအနက် အားအနည်းဆုံးတစ်ကောင်ပင် ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်နောက်ပိုင်းအဆင့်... သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤနဂါးပုံစံတောင်ကြားသည် ပါရမီရှင်များ အမြဲတမ်း ရှောင်ရှားလေ့ရှိသော အန္တရာယ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲ သုံးကောင်သည် လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲကာ မြေအောက်အနက်၌ ပုန်းအောင်းနေကြပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်များပင် တုန်ရီနေကြလေသည်။

သူတို့သည် သေစေနိုင်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိနေခဲ့ကြ၏။

တကယ်လို့ သူတို့ နည်းနည်းလေး လှုပ်ရှားရဲရင်တောင် သေသွားမယ်ဆိုတဲ့ အန္တရာယ် ခံစားချက်ကြီးက သူတို့ကို လွှမ်းခြုံထားပေ၏။

တောင်ကြားထဲမှာ။

နန်ကုန်းယွီ က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဤနေရာရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင် များကို လုယက်ရန် နန်ကုန်းရိုရွှေ ကို ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

ခေတ္တအကြာတွင်။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... တွေ့ပြီ!"

နန်ကုန်းယွီ က အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဘုရင်အဆင့် နဂါးသွေး မြက်ပင်... ဒီမှာ အများကြီး ကျန်သေးတယ်"

နန်ကုန်းရိုရွှေ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပီတိများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးရှိ နေရောင်ရနေသော ကျောက်ကမ်းပါးတစ်ခုပေါ်တွင် လေတိုက်၍ ယိမ်းနွဲ့နေသော သွေးနီရောင် ဝိညာဉ်အပင် ဆယ်ခုကျော်ကို မြင်တွေ့ရန် သူ၏ အကြည့်ကို အမြန် လိုက်ကြည့်လိုက်ပေသည်။

အကုန်လုံးက နဂါးသွေး မြက်ပင် တွေပဲ။

ဘုရင်အဆင့် နဂါးသွေး မြက်ပင် တောင် ရှိသေး၏။

နန်ကုန်းရိုရွှေ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ပြီပဲ... ရှောင်ယွီ... စောင့်ကြည့်ပေးဦး... ငါ သွားခူးလိုက်မယ်"

"အတူတူ သွားကြတာပေါ့"

နန်ကုန်းယွီ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး နန်ကုန်းရိုရွှေ ကို ဆွဲခေါ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ နဂါးသွေး မြက်ပင် ကို ခူးပြီးရင် အထူးပုံးတစ်ခုထဲမှာ သိမ်းထားဖို့ လိုတယ်... မဟုတ်ရင် အတွင်းက စွမ်းအင်တွေက နာရီဝက်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး အာနိသင်က အများကြီး လျော့ကျသွားလိမ့်မယ်"

သူ စကားပြောရင်း နန်ကုန်းယွီ က ကျောက်စိမ်းဖြူ ဆေးသေတ္တာ ဆယ်ခုကျော်ကို ထုတ်ယူကာ ခူးထားသော နဂါးသွေး မြက်ပင် များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထည့်လိုက်ပေ၏။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ က လေးနက်သော အမူအရာရှိနေသည့် နန်ကုန်းယွီ ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ရှောင်ယွီ... နင် ရှိနေလို့ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ငါ နဂါးသွေး မြက်ပင် ကို ရှာတွေ့ရင်တောင် ပြန်ယူသွားရင် အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

နန်ကုန်းယွီ က ကျောက်စိမ်းဖြူ ဆေးသေတ္တာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက ဒုတိယအစ်မတော် မှာ အချိန် မလုံလောက်လို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိခဲ့တာပါ"

"ဟိဟိဟိ... နင်က စကားပြော အရမ်းကောင်းတာပဲ"

နန်ကုန်းရိုရွှေ က ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရယ်မောမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

"ရှောင်ယွီ... ငါတို့ အရင်ထွက်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာကြမလား... ဒါမှမဟုတ် ဆက်ပြီး စူးစမ်းရှာဖွေကြမလား"