အခန်း ၂၅၀

အခန်း (၂၅၀) မရင်းနှီးဘူးဆိုရင်တောင် သူစိမ်းပဲလေ

ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။

ကောင်းကင်ထောက်တောင်ထွတ်၏ အောက်တွင် ကျင့်ကြံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူအများစုသည် ဤနေရာတွင် စုရုံးနေကြပြီဟုပင် ဆိုနိုင်၏။

ကျန်ရှိနေသူများကတော့ သေဆုံးသွားကြပြီးသား ဖြစ်စေ၊ နောက်ကျနေဆဲ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လမ်းပေါ်တွင်သာ ရှိနေကြသေးသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် အဖွဲ့ငယ်များ ဖွဲ့စည်းထားကြကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြပေ၏။

"ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"ဟုတ်တယ်... ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တွေတုန်းက အပြင်ထွက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက ဘုရင်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ဧကရာဇ်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေကိုတောင် ရခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့နှစ်မှာ ဘုရင်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်ပင်တောင် မတွေ့ရဘူး"

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

"ဒါကို ဘယ်သူမှ မရှင်းပြတော့ဘူးလား"

"ငါတို့ မရောက်ခင်လေးမှာ နတ်ဆိုး သားရဲ တွေက ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေကို လုံးဝ စားသုံးလိုက်တာများ ဖြစ်နိုင်မလား"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေမှာ မတူညီတဲ့ ကြီးထွားမှု စက်ဝန်းတွေ ရှိတယ်... ဘယ်လိုလုပ် လုံးဝ စားသုံးခံလိုက်ရမှာလဲ"

"ဟုတ်တယ်... ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေကို လက်ခံနိုင်ရင်တောင် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... နတ်ဆိုး သားရဲ တွေက ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တွေ အများကြီးကို မစားဘူးလေ"

"ငါ နားမလည်တော့ဘူး"

"ငါတို့ ဒီမှာရောက်နေတာ ငါးရက်ရှိပြီ... ဘုရင်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်ပင်တောင် မတွေ့သေးဘူး... အဆင့်ကိုးအပင် တချို့ကိုတော့ တွေ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာအသုံးကျလို့လဲ"

လူအုပ်ကြီးက ဆွေးနွေးမှုများဖြင့် ဆူညံနေသော်လည်း အကြောင်းအရာက အများအားဖြင့် တူညီနေပေ၏။

သူတို့အားလုံးက ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ ပုံမှန်မဟုတ်မှုအကြောင်း တွေးတောနေပုံရသည်။

"ဟေး... အဲ့ဒါ ယောင်ချီ နတ်ဘုရားနယ်မြေ က နတ်သမီး ကျင်းဟုန် မဟုတ်ဘူးလား... သူမလည်း ဒီမှာ ရောက်နေတာလား"

အသက်ရှူသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤနေရာရှိ လူတိုင်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဝိညာဉ်ဓား တစ်လက်ကို စီးနင်းကာ အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

အကယ်၍ နန်ကုန်းယွီ သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ထိုပုံရိပ်သည် သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကယ်တင်ခဲ့သော ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ရောက်လာသည်နှင့် လှပသော ပုံရိပ်သုံးခုက သူမကို နှုတ်ဆက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"စီနီယာ အစ်မ... ရောက်လာပြီလား"

"စီနီယာ အစ်မ... ဒီ ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ... ငါတို့ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ကြမလဲ"

ပုံရိပ်သုံးခုစလုံးက အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းမငယ်လေးများ ဖြစ်ကြပြီး အလွန်လှပသော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေသည်။

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် က သူတို့သုံးဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။

"ယိုကျူ... ဒီတစ်ခေါက် လာတဲ့ တခြား စီနီယာ အစ်မတွေရော ဘယ်မှာလဲ... သူတို့ မရောက်ကြသေးဘူးလား"

ယိုကျူ ဟုခေါ်သော အပြာရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"စီနီယာ အစ်မ ကျင်းဟုန်... တခြားသူတွေ မရောက်ကြသေးဘူး... သူတို့က လာဖို့ အရမ်းဝေးနေလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ်"

သူမ ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း သူတို့သုံးဦးက သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပုံရပြီး တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြပေ၏။

ခေတ္တအကြာတွင်။

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဒီအကြောင်း ထပ်မပြောကြတော့ဘူး... စောင့်ကြတာပေါ့"

"အခု ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်မှုတွေကို အားလုံး သိကြမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်... အန္တရာယ်နဲ့ မကာမိတဲ့ ဆုလာဘ်တွေရမယ့် စွန့်စားခန်းတွေ သွားမယ့်အစား ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်နေတာ ပိုကောင်းပါတယ်"

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်ကတည်းက ပွင့်ခဲ့တာ... ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အမွေအနှစ် နေရာ က မကြာခင် ပွင့်တော့မယ်... ဒီနေရာက အခွင့်အရေးတွေက အရေးအကြီးဆုံးပဲ... မင်းတို့အားလုံး ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတယ်နော်”

"ကောင်းပါပြီ"

သုံးယောက်သား အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် က သူတို့သုံးဦးကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ခေါ်သွားပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။

သူမက ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ ရှာနေသည့်အရာကို မတွေ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

မင်း မလာဘူးလား။

သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ရောယှက်နေသည်ကို သတိမထားမိဘဲ ဖြစ်နေပေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ချောမောပြီး ထင်ရှားသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူငယ်တစ်ဦးက လျှောက်လာခဲ့သည်။

"မြူခိုး နတ်ဘုရားနယ်မြေ က လင်းဟောက်ယန် ပါ... နတ်သမီး ကျင်းဟုန် ကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... အမွေအနှစ် နေရာကို ဝင်တဲ့အခါ နတ်သမီးတွေနဲ့ အတူ ခရီးသွားခွင့် ရမလားဆိုတာ သူ သိချင်ပါတယ်"

သူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်ချိန်၌ ယိုကျူ နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့အကြောင်း တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြပေ၏။

"လင်းဟောက်ယန် လား"

"မြူခိုးနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်လေ... ပြီးတော့ လက်ရှိ သူတော်စင်ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးလည်း ဟုတ်တယ်..."

"ကြားရတာတော့ သူက ဝိညာဉ်ဘုရင်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီတဲ့..."

"ဒီတစ်ခေါက်လာတာ... ငါတို့ရဲ့ အရမ်းလှတဲ့ စီနီယာအစ်မကို ရဖို့ တမင်သက်သက် လာတာများလား..."

"ငါလည်း အဲ့ဒီလို ထင်တယ်... သူ့အကြည့်တွေက စီနီယာ အစ်မ ကျင်းဟုန် ဆီမှာပဲ ရောက်နေတာကို မတွေ့ဘူးလား"

"လင်းဟောက်ယန် က အသက် ၂၄ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ပြောကြတယ်... အဲ့ဒီတုန်းက သူက ကောင်းကင် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီနဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး မြူခိုး နတ်ဘုရားနယ်မြေ ရဲ့ တစ်ပိုင်း သူတော်စင် ဖြစ်လာအောင် တူညီတဲ့ နယ်ပယ်က တခြားသူတွေကို အနိုင်ယူခဲ့တာတဲ့"

"ဟွမ့်... စီနီယာ အစ်မ ကျင်းဟုန်လဲတူတူပါပဲ…စီနီယာအစ်မက အသက် ၂၂ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ"

"ဒီလိုဆိုရင် သူနဲ့ စီနီယာ အစ်မ ကျင်းဟုန် က တကယ်တော့ တော်တော်လေး လိုက်ဖက်တာပဲ"

"နင် ပြောတာ လုံးဝ တော့ မမှားပါဘူး"

"..."

သုံးယောက်သား အချင်းချင်း တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် က လင်းဟောက်ယန် ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပေသည်။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ ယိုကျူ နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ငါက တစ်ယောက်တည်း နေရတာ အကျင့်ပါနေပြီ... ငါတို့ အတူတူ ခရီးသွားဖို့ မလိုပါဘူး"

"ပြီးတော့ ငါတို့က အဲ့ဒီလောက် ရင်းနှီးတာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ... တကယ်လို့ ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို အတူတူ လိုက်ဖို့ ခေါ်မယ်ဆိုရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမသုံးယောက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ... သူစိမ်းတွေ မဟုတ်ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားချိန်၌ ယိုကျူ နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြပေသည်။

လင်းဟောက်ယန် ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ကြည့်ရဆိုးနေသော်လည်း သူက အမြန် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"နတ်သမီး ကျင်းဟုန် က နောက်နေတာပါ... ငါတို့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ နှစ်ခုက အမြဲတမ်း နီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်နေကြတာလေ... ငါတို့ အရင်က အကြိမ်အတော်များများ တွေ့ဖူးပြီးသားဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် သူစိမ်းတွေလို့ ခေါ်လို့ရမှာလဲ"

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် က ခေါင်းကိုတောင် မမော့ဘဲ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။

"ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မရင်းနှီးဘူးဆိုရင် သူစိမ်းတွေလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတာပေါ့... ကျေးဇူးပြုပြီး တာအိုမိတ်ဆွေ လင်း... ငါတို့ ညီအစ်မ တွေရဲ့ အနားယူတာကို အနှောင့်အယှက် မပေးပါနဲ့"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ လင်းဟောက်ယန် တိတ်တဆိတ် ဒေါသထွက်သွား၏။

‘သူ... လင်းဟောက်ယန် က ဘယ်တုန်းကများ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တွေ ဝိုင်းရံမခံရဖူးလို့လဲ။’

‘သူ ဘယ်တုန်းက ဤလို အောက်တန်းကျကျ ဆက်ဆံခံရဖူးလို့လဲ။’

‘အဲ့ဒီ ကျိန်စာသင့် မိန်းမ... သူ အကောင်းနဲ့ အဆိုးကို တကယ် မခွဲခြားတတ်ဘူးပဲ။’

သူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း မပြသခဲ့ဘဲ ပြုံး၍ ပြောလိုက်ပေသည်။

"နတ်သမီး ကျင်းဟုန် က တခြားသူတွေနဲ့ အတူတူ ခရီးသွားရတာ မကြိုက်ဘူးဆိုမှတော့ ကျွန်တော်ကို ခွင့်ပြုပါဦး"

"သေချာတာပေါ့... တကယ်လို့ ယောင်ချီ နတ်ဘုရားနယ်မြေ က နတ်သမီးတွေ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် မြူခိုး နတ်ဘုရားနယ်မြေ က ကျွန်တော်နဲ့ လာတွေ့ဖို့ ကြိုဆိုပါတယ်…. တပည့် တွေ အမွေအနှစ် နေရာကို အတူတူ ဝင်ကြတာပေါ့။”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူက ကျက်သရေရှိစွာ လှည့်ကာ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မှိုင်းညို့သော အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

သူ ထွက်သွားသည်ကို မြင်သော်လည်း ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ခေါင်းမမော့ခဲ့ချေ။

မျက်လုံးများမှိတ်ကာ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်ပေသည်။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ ယိုကျူ တို့ သုံးယောက်စလုံး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ကြပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ကြချေ။

အဝေးတွင်။

လင်းဟောက်ယန် အရှက်ကွဲသွားသည်ကို မြင်ချိန်၌ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက ခေါင်းခါယမ်းကာ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်ကြသော်လည်း မပြသရဲကြပေ။

သူတို့ လင်းဟောက်ယန် ကို သေချာ သိကြသည်။

သူက မြူခိုး နတ်ဘုရားနယ်မြေ ရဲ့ သူတော်စင် တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဘုရင်အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။

အကယ်၍ သူ့ကို လှောင်ပြောင်ပြီး ရန်စမိရင် ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပေ။

သေချာပေါက် ဤအရာက သူ၏ ပါရမီနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ထက် မနိမ့်ကျသော လူနည်းစုကိုတော့ မဖယ်ထုတ်ထားချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အားလုံးက လင်းဟောက်ယန် ကို မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးများနှင့် နှုတ်ခမ်းများတွင် လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ကြည့်နေကြပေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လင်းဟောက်ယန် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး မြူခိုး နတ်ဘုရားနယ်မြေ ၏ တပည့် များအနီးသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သို့သော် သူ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်၏။

မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ချင်၊ မကြားချင်သည့်အလားပင်။

လင်းဟောက်ယန် ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို မြင်ချိန်၌ သူ့ဆီသွားပြီး ရင်းနှီးအောင် လုပ်ရန် စီစဉ်ထားသူများလည်း ထိုအတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပေသည်။

…

နဂါးပုံစံတောင်ကြား အနီးတွင်။

လိုဏ်ဂူထဲတွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ က နန်ကုန်းယွီ ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး သူတို့ မသိလိုက်ခင်မှာပင် နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောသို့ ရောက်ရှိသွားပေ၏။

ဤအချိန်တွင် သူတို့ ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် ရှိနေသည်မှာ ခြောက်ရက်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ သတ္တမမြောက်နေ့၏ နံနက်ခင်း ဖြစ်ပေသည်။

တနည်းအားဖြင့် ခရီးသွားရန် အသုံးပြုခဲ့သော လေးရက်ကို ဖယ်လိုက်လျှင် နန်ကုန်းယွီ က ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်ကို ဆေးဖော်စပ် ခြင်းတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့၏။

ဤအချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ ၏ ဒုတိယ ဆေးဖော်စပ် ခြင်းက ပေါင်းစည်းခြင်း၏ အရေးကြီးသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် နန်ကုန်းရိုရွှေ ကတော့ တကယ် မမျှော်လင့်နေခဲ့ပါဘူး…