အခန်း ၂၀၉

အခန်း (၂၀၉)

တာ့မီမီ၏သတင်း

“ဥက္ကဋ္ဌရွှီ...”

ထျန်ရှောင်ဟူ၏ အသံသည် အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ ရွှီပေါ်အန်းသည် တံခါးကို သော့ခတ်မထားသ ဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်ကာ လှမ်းပြောလိုက်လေသည်။

“ဝင်ခဲ့လေ...”

ထျန်ရှောင်ဟူသည် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

“ဟေး... ဥက္ကဋ္ဌရွှီ... မနေ့က ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ခေါ်ချင်တာလဲ... ကျွန်တော် ဥမင်လှိုင်ခေါင်းထဲမှာ ရောက် နေလို့ လိုင်းမရဘူး ဖြစ်နေတာ... အဲဒီညက ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို ထပ်ခေါ်သေးတယ်... ဒါပေမဲ့ အစ်ကို ဖုန်းမ ကိုင်နိုင်လောက်ဘူးလေ... အစ်ကို ဒီကို ရောက်နေတယ်လို့ ကြားလိုက်တာနဲ့ နှုတ်ဆက်ဖို့ အမြန်ပြေးလာခဲ့တာ...”

ထျန်ရှောင်ဟူသည် သူ ပြောင်းရွှေ့ခံရမည်ကို သိရှိသော်ငြားလည်း နာမည်ခံအားဖြင့် ဗဟိုဓာတ်ခွဲခန်း၏ ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်နေဆဲပင်။ ယွီဝေ့က သူ့ကို ထပ်မံ အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ရဲတော့သကဲ့သို့ မည်သည့် အလုပ်ကိုမျှပင် ထပ်မံ တာဝန်မပေးရဲတော့သော်ငြားလည်း။

သို့သော်လည်း သူသည် ပိုင်ရှင် သို့မဟုတ် ကြီးကြပ်ရေးမှူးနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ရှိ အချို့သော စစ်ဆေးမှုများနှင့် စမ်းသပ်မှု စီမံကိန်းများကို တက်ရောက်ရဆဲ ဖြစ်လေသည်။

မနေ့က ရွှီပေါ်အန်းက တုန်းကျန်း ကျောက်စိမ်းအသင်းမှ ဥက္ကဋ္ဌကျောက်ထံမှ ရုပ်ပွားတော် နှစ်ဆူကို သွားယူရန် ယွီကျင်းရှီချူး ဗီလာသို့ သွားဖို့ သူ့ကို ဖုန်းဆက်ခေါ်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် သူသည် အဝေးပြေး ဥမင်လှိုင်ခေါင်း စီမံကိန်း ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခု၌ ဖောက်သည်နှင့်အတူ နမူနာများ ကောက်ယူရာတွင် လိုက်ပါသွား ခဲ့ရလေသည်။

“တော်စမ်း... မင်းက အရွယ်ရောက်နေတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီကို အမြဲတမ်း ရယ်မောပြီး နောက် ပြောင်နေတာပဲ... မင်းပုံစံက လူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝ မတူဘူး...”

ရွှီပေါ်အန်းသည် ရယ်မောကာ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး မနေ့ညက သူသည် ရမ္မက်ပြင်းထန်သော ညတစ်ညကို ခံစားနေ ခဲ့ရသဖြင့် ယန်မီကဲ့သို့သော နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့်တစ်ဦးထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကိုပင် ဖြေကြားရန် စိတ်အနှောင့် အယှက် ခံမည်မဟုတ်ဘဲ မင်း၏ ဖုန်းကိုမူ ပြောစရာပင် မလိုကြောင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်လေ၏။

မှန်ပေသည်။ ရွှီပေါ်အန်းသည် မနေ့ညက ထျန်ရှောင်ဟူနှင့် တာ့မီမီတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများကို ကြားခဲ့ရ လေသည်။ သို့သော်လည်း ရွှီပေါ်အန်းသည် ကာလကြာရှည် မိုးခေါင်ပြီးနောက် ခဲယဉ်းစွာ ရရှိထားသော မိုးရွာ သွန်းမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံစေရန် သူ၏ ဖုန်းကို ချက်ချင်းပင် အသံပိတ်ထားလိုက်လေ၏။

ကွာရှင်းပြီးနောက် သုံးလကျော် ကြာမြင့်သည့်အပြင် ကွာရှင်းခြင်း မပြုမီက သူ၏ ဇနီးဟောင်း ချီရှောင်ရွှယ်နှင့် စစ်အေးတိုက်ပွဲ ကာလတစ်ခုနှင့်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပြဿ နာများကို ကောင်းမွန်စွာ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ ခြောက်လနီးပါးခန့် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရွှီပေါ်အန်းသည် မြေယာစိုက်ပျိုးခြင်းအတွက် သူ၏ အားထုတ်မှုအားလုံးကို ပုံအောထားခဲ့လေ၏။

ထျန်ရှောင်ဟူသည် ရွှီပေါ်အန်း၏ ရယ်မောခြင်းနှင့် ဆူပူကျိန်ဆဲခြင်းကို လျစ်လျူရှုကာ ကိုယ်ကိုကိုင်း၍ ရွှီပေါ်အန်း၏ ရှေ့ရှိ စီးကရက်များနှင့် မီးခြစ်ကို ယူလိုက်လေသည်။ သူက တစ်လိပ် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ရွှီပေါ်အန်းထံ ကမ်းပေး၍ မီးညှိပေးရင်း ပြောလိုက်လေ၏။

“အစ်ကို... အုပ်စုကုမ္ပဏီရဲ့ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနက ငါတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဝန်ထမ်းအပြောင်းအရွှေ့ လျှောက် ထားမှုကို အတည်ပြုလိုက်ပြီလို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်... ဟီးဟီး...”

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ထျန်ရှောင်ဟူသည် ရွှီပေါ်အန်းအတွက် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိပေးပြီးနောက် သူ့အတွက် နောက်တစ်လိပ် ထပ်ထုတ်လိုက်ကာ ရွှီပေါ်အန်း၏ ရုံးခန်းရှေ့ရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ မီးညှိ လိုက်ပြီး ရွှီပေါ်အန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေသည်။

ကုမ္ပဏီတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူများသည် သတင်းအချက်အလက်များကို သိရှိရန် သဘာ ဝကျကျပင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းများ ရှိကြသော်လည်း ထျန်ရှောင်ဟူ၏ လမ်းကြောင်းများသည် လျှိုဝေ၏ ယခင်လမ်းကြောင်းများလောက် ချောမွေ့မှုမရှိသည်မှာ သိသာထင်ရှားနေပြီး သတင်းအချက်အလက် များမှာလည်း အနည်းငယ် ခေတ်နောက်ကျကာ အကန့်အသတ် ရှိနေလေ၏။

ရွှီပေါ်အန်းသည် မီးခိုးကွင်းတစ်ကွင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

“ဟုတ်တယ်... ဝန်ကြီးကျိန့် အခုလေးတင် ဖုန်းဆက်ပြီး အဲဒါကို ပရင့်ထုတ်နေတယ်... မကြာခင် ဒီကို ရောက် လာလိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်... မင်း ဘယ်လောက်တောင် စိုးရိမ်နေသလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ပါဦး... မင်းက တကယ် ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် မနေနိုင်ပါလား...”

ထျန်ရှောင်ဟူက အလျင်စလို ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

“ဟေး... မဟုတ်ပါဘူး အစ်ကိုရယ်... မြောင်မြောင်ရဲ့ ကလေးမွေးဖို့က လအနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တာဆိုတော့ ကလေးနို့မှုန့်ဖိုး နည်းနည်းရအောင် စီမံကိန်းမှာ လအနည်းငယ်လောက် သွားလုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေလို့ပါ...”

ဆောက်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီများအတွက် ကုမ္ပဏီရုံးချုပ်ရှိ ဌာနအသီးသီးမှ ဒုတိယ အကြီးအကဲများ၏ ဝင်ငွေသည် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ရှိ အဖွဲ့ဝင်များ၏ ဝင်ငွေနှင့် သဘာဝကျကျပင် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ချေ။ ရွှီပေါ်အန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ အညိုရောင် သားရေလက်ကိုင်အိတ်ထဲမှ သေသပ်လှပသော သစ်သားသေတ္တာ နှစ်လုံး ကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ချထားလိုက်ပြီးနောက် ထျန်ရှောင်ဟူ၏ ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

“ရော့... ဒီကိစ္စအတွက် မနေ့က မင်းကို ငါ ဖုန်းဆက်ခဲ့တာ... ဥက္ကဋ္ဌကျောက် ငါတို့အတွက် လုပ်ပေးထားတဲ့ ရုပ်ပွားတော် နှစ်ဆူက ပြီးသွားပြီ... မနေ့က သူက ငါတို့ကို လာယူဖို့ ပြောတယ်... မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို လာ ကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်မလို့ စဉ်းစားနေတာ... အကယ်၍ မင်းတို့ သဘောမကျဘူးဆိုရင် ငါတို့ အပြောင်းအလဲ တချို့ လုပ်လို့ရကောင်း ရနိုင်တယ်လေ...”

“အို အစ်ကိုရာ... အစ်ကို့ကို ဘယ်လို ကျေးဇူးတင်ရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး...”

သူသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သိရှိထားပြီးဖြစ်သော်ငြားလည်း ထျန်ရှောင်ဟူသည် သူ၏ရှေ့တွင်ရှိသော တန်ဖိုး ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသည့် အရာများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီပေါ်အန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်လေ၏။

“ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေစရာ မလိုပါဘူး... ဒုတိယကုမ္ပဏီကို စီမံခန့်ခွဲရာမှာ ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်ဖို့ မင်း ပိုပြီး သင်ယူ သင့်ပြီး မြန်မြန် ရင့်ကျက်လာသင့်တယ်... ငါ့အတွက် အရာရာကို ပိုလွယ်ကူအောင် လုပ်ပေးဖို့က အရေးအကြီး ဆုံးပဲ... အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါဦး...”

“ဟေး... ကျွန်တော် အခုပဲ ကြည့်လိုက်မယ်...”

ပြောရင်းဆိုရင်းပင် ထျန်ရှောင်ဟူသည် စီးကရက်ကို သူ၏ ပါးစပ်တွင် အလျင်စလို ကိုက်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ လက်များကို အားလပ်စေကာ အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် သစ်သားသေတ္တာငယ် လေးကို သတိထား၍ ဖွင့်လိုက်လေသည်။

သေတ္တာထဲတွင် ရေမြှုပ်ပြားငယ်လေးကို အနီရောင် ပိုးသားစ တစ်လွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ထိုအနီရောင် ပိုးသား စပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် ရုပ်ပွားတော် တစ်ဆူ ရှိနေလေသည်။ ထျန်ရှောင်ဟူက ချက်ချင်းပင် ရေရွတ်လိုက် လေ၏။

“ကျစ်... ဒါက အံ့မခန်းပဲ... အရမ်းကို ထူးချွန်လွန်းတယ်... မယုံနိုင်စရာပဲ... ဆံပင်မျှင်တွေကိုတောင် ရှင်းရှင်း လင်းလင်း မြင်နေရတယ်...”

သူ စကားပြောနေစဉ် သူ၏ ပါးစပ်ထဲရှိ စီးကရက်က ထျန်ရှောင်ဟူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဖော်ပြခြင်းကို အဟန့်အ တား ဖြစ်စေပုံရသဖြင့် သူသည် စီးကရက်ကို အမြန်ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဘေးရှိ ပြာခွက်ထဲသို့ ထိုးချေကာ ငြိမ်း သတ်လိုက်လေသည်။ ရွှီပေါ်အန်းသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး အခြား သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြ ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ဒီကွမ်ရင်ကိုလည်း တစ်ချက်လောက် ထပ်ကြည့်လိုက်ပါဦး... ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးဆိုရင် အဲဒါကို ယူသွားပြီး အဲဒီ ရုပ်ပွားတော်ကို လင်းမြောင်မြောင်ဆီ အမြန်ဆုံး ပေးလိုက်တော့...”

ထျန်ရှောင်ဟူသည် သေတ္တာကို မဖွင့်ကြည့်တော့ဘဲ သေတ္တာနှစ်လုံးစလုံးကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

“ဟီးဟီး... အစက်တစ်စက်ကို ကြည့်ရုံနဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို သိနိုင်ပါတယ်... ဒီရုပ်ပွားတော်ကို ဒီလောက် သေသေသပ်သပ် လုပ်ထားမှတော့ နောက်တစ်ဆူကလည်း ဒီလိုပဲ ကောင်းမှာပါ... ကျွန်တော် အချိန်ထပ်မဖြုန်း တော့ဘူး... သတင်းကောင်းကို ဝေမျှဖို့ မြောင်မြောင်ဆီ သွားရှာတာ ပိုကောင်းမယ်... သူမ သေချာပေါက် ပျော် သွားမှာပဲ...”

“ထွက်သွားစမ်း... မိတ်ဆွေတွေကို လျစ်လျူရှုတဲ့ မိန်းမလိုက်စားတဲ့ကောင်...”

ရွှီပေါ်အန်းက ရယ်မောကာ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် ထျန်ရှောင်ဟူကို မောင်းထုတ်ရန် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်း လိုက်လေ၏။

ရွှီပေါ်အန်းသည် မနေ့ညက လွတ်သွားသော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို မေ့လျော့နေခဲ့သော်လည်း ထျန်ရှောင်ဟူက ဤအ ချိန်တွင် ထိုအကြောင်းကို ပြောလာခဲ့လေသည်။ အခြားသူများအပေါ် ကြင်နာခြင်းက ကောင်းမွန်ပြီး မိတ်ဆွေပို များလေ ရွေးချယ်စရာ ပိုများလေဖြစ်သောကြောင့် သူ တာ့မီမီကို ဖုန်းပြန်ခေါ်သင့်သည်ဟု ရွှီပေါ်အန်း တွေး လိုက်လေ၏။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ရွှီပေါ်အန်းသည် လွတ်သွားသော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများကို ရှာဖွေကာ တာ့မီမီ၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။ ရွှီပေါ်အန်းသည် အစောပိုင်းက တာ့မီမီနှင့် စီးပွားရေးကတ်များ ဖလှယ်ခဲ့ စဉ်က သူမ သူ့ကို ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထပ်မံဆက်သွယ်လာလိမ့်မည်ဟု တကယ်ကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

သေချာပေါက် ချန်ရှီရှီ၏ သီချင်းကို ဝယ်ယူရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေခြင်း သို့မဟုတ် ချန်ရှီရှီ ကိုယ်တိုင် ကို စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းတို့တော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး မဟုတ်လား...

ထိုကိစ္စကတော့ ညှိနှိုင်း၍မရနိုင်ပေ။

ရွှီပေါ်အန်းသည် ဖုန်းပြောရင်း ရမ်းသန်းခန့်မှန်းနေစဉ် ဝေးကွာလှသော ဟောင်ကောင်ကျွန်းရှိ သူ၏ ချစ်လှစွာ သော မီမီသည် ဆေးရုံအခန်းတစ်ခုထဲတွင် မျက်နှာဖြူရော်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် လဲလျောင်းနေခဲ့ လေသည်။ သူမ၏ ဖုန်းသည် အဆက်မပြတ် မြည်နေသော်ငြားလည်း သူမ လုံးဝ မကြားနိုင်ခဲ့ဘဲ သူမ၏ အမျိုး သမီး လက်ထောက်က လက်ကို သုတ်ရင်း ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာချိန်မှသာ ရွှီပေါ်အန်း၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို နောက်ဆုံးတွင် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

အမျိုးသမီး လက်ထောက်သည် ရွှီပေါ်အန်း၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို မြင်သောအခါ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရလေ၏။ သူမသည် ရွှီပေါ်အန်းကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ခြင်းပင် မပြုနိုင်မီ ဖုန်းထဲမှနေ၍ အလျင်စလို ပြောလိုက်လေ သည်။

“တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌရွှီ... ကျွန်မတို့ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ အကြံပေးစကားကို နားမထောင်ခဲ့မိဘူး... ကျွန်မ တို့က တောင်ဘက်ကို သွားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ အဲဒီကို ကားနဲ့ပါ မောင်းသွားခဲ့တယ်... အခု တာ့မီမီက ပြဿနာနည်းနည်း တက်နေလို့ပါ... ဥက္ကဋ္ဌရွှီ ကျွန်မတို့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား... ကျွန်မတို့ အခု ဟောင်ကောင် ကျွန်းမှာ ဆေးကုသမှု ခံယူရမလား ဒါမှမဟုတ် ဆေးကုသဖို့ ပြည်မကြီးကို ပြန်သွားတာက ပိုကောင်းမ လား...”

၎င်းကို ကြားသောအခါ ရွှီပေါ်အန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ခဏစောင့်ပါဦး... ကျွန်တော် နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးသွားလို့ပါ... စကားမပြောခင် ကျွန်တော် အကုန်လုံးကို ရှင်းရှင်း လင်းလင်း သိရအောင် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို အရင်ပြောပြပေးနိုင်မလား... ရမလား...”

"ယန်မီ တကယ်ပဲ တောင်ဘက်ကို သွားခဲ့တာလား... သူ ကိုယ်တိုင်တောင် ကားမောင်းသွားတယ်ဆိုတဲ့ သဘော လား..."

ရွှီပေါ်အန်းသည် မိမိဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိလေသည်။

ထိုသို့ မိမိဘာသာ ရေရွတ်နေစဉ်မှာပင် ဖုန်းတစ်ဖက်မှ ယန်မီ၏ အမျိုးသမီးလက်ထောက် ပြောနေသော စကား သံများကို ကြားလိုက်ရလေ၏။

ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်မှာ ထိုနေ့က တာ့မီမီနှင့် သူမ၏ လက်ထောက်တို့သည် ခွိုက်ယင် အက်ပ်တွင် ရွှီပေါ်အန်း တင်ထားခဲ့သော ပန်းဘုရင်မ ၏ သီချင်းနှင့် ချန်ရှီရှီ၏ စာချုပ်ကိစ္စရပ်များအတွက် ဆွေးနွေးရန် ရွှီပေါ်အန်းထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ရွှီပေါ်အန်း၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရသော်ငြားလည်း တာ့မီမီကမူ သူ၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေးပေးနိုင် သေးကြောင်း ပြောဆိုကာ ရွှီပေါ်အန်းအား သူမ၏ လိပ်စာကတ်ကို ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

ဤသို့သော နာမည်ကျော် ကြယ်ပွင့်များ၏ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များဆိုသည်မှာ သာမန်လူများ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်သည်ကို သိထားရပေမည်။

တာ့မီမီ၏ ရိုးသားပွင့်လင်းသော အမူအရာကြောင့် ရွှီပေါ်အန်းမှာ အနည်းငယ် သဘောကျသွားခဲ့မိလေ၏။

ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် ရွှီပေါ်အန်းသည် တာ့မီမီ၏ လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွက် ကံကြမ္မာကို ဟော ကိန်း ထုတ်ရန် ကံကြမ္မာနှင့် ကောင်းကျိုးကုသိုလ် ဟောကိန်းကျမ်း ထဲရှိ ဟောကိန်းနည်းစနစ်များကို ချက်ချင်း အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ မကောင်းသော နိမိတ်အချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီပေါ်အန်းက သဘောကောင်းစွာဖြင့် တာ့မီမီအား သတိပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။

"အကယ်၍ မကြာခင် တောင်ဘက်ကို သွားဖို့ရှိရင် တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ကြဉ်ပါ... မဖြစ်မနေ သွားရမယ်ဆိုရင် တောင် ကိုယ်တိုင် ကားမမောင်းမိဖို့ သတိရပါ..."

မမျှော်လင့်ဘဲ ယန်မီနှင့် သူမ၏ လက်ထောက်တို့သည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြဘဲ တောင်ဘက်သို့ ခေါင်းမာစွာ ဆက် လက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရုံသာမက ကားကိုပင် ကိုယ်တိုင် မောင်းနှင်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်း ပြဿနာက တကယ် ပေါ်လာခဲ့လေပြီဖြစ်၏။

တာ့မီမီ၏ လက်ထောက်အမျိုးသမီး၏ လေသံမှာ တောင်းပန်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

"တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စတာရွှီ... ဟောင်ကောင်ကျွန်းမှာ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူရဲ့ ကုမ္ပဏီနှစ်ပတ်လည် ပွဲကို တက်ပြီးတော့ နောက်နေ့ ပြန်ရမယ်လို့ တွေးမိတာနဲ့ အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာ ပါ... အဆင်ပြေအောင် သူငယ်ချင်းဆီက ကားတစ်စီး ငှားခဲ့ပေမယ့် တံတားပေါ်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ကားဘီး ပေါက်ပြီး ကားက မြစ်ထဲ ထိုးကျသွားခဲ့ပါတယ်..."

"တာ့မီမီက ကားသစ်ကို ကိုယ်တိုင် စမ်းမောင်းကြည့်ချင်တာနဲ့ သူကိုယ်တိုင် မောင်းခဲ့တာပါ... ကားမြစ်ထဲ ထိုးကျ သွားပြီးတော့ သူက ကျွန်မကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် အမိုးပေါက်ကနေ အရင် ထွက်ပြေးစေခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမယ့် သူကတော့ အကောင်းဆုံး အချိန်တွေကို ဖြုန်းတီးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး ရေတွေ အများကြီး မွန်းသွားခဲ့ပါ တယ်... အခုထိ သတိမလည်လာသေးပါဘူး... ကားမြစ်ထဲ ထိုးကျသွားပြီးနောက် အဲဒီနေ့က ရှင့်ရဲ့ အကြံဉာဏ် ကို နားမထောင်ခဲ့မိတာကို သူ အကြိမ်ကြိမ် နောင်တရနေခဲ့ပြီး ကျွန်မ လွတ်မြောက်သွားရင် ရှင့်ကို အရင်ဆုံး ဆက်သွယ်ပြီး ရှင့်ရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ဖို့ တလေးတစား မှာကြားသွားခဲ့ပါတယ်..."

"သူ့ ဗိုက်ထဲက ရေတွေကိုတော့ ဖယ်ရှားလိုက်ပါပြီ... ဒါပေမယ့် သူက အဖျားကြီးနေပြီး သတိမလည်လာသေး ပါဘူး... အဖျားကျဖို့အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အအေးပေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေရော ဆေးဝါးတွေရော အများကြီး ကြိုးစားကြည့်ခဲ့ပေမယ့် ဘာတစ်ခုမှ အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး... ဒီက ဆရာဝန်တွေလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေ ကြပါပြီ... ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ လက်ရှိ ကျန်းမာရေး အခြေအနေက ခရီးပန်းတာကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်ရတာကြောင့် အခု ပြည်မကြီးကို ပြန်ပြီး ကုသိုလ်ခံဖို့ သူတို့က အကြံမပေးပါဘူး..."

"ဒါပေမယ့် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေတဲ့ ဆရာဝန်တွေရဲ့ရှေ့မှာ သူ့ကို ဒီအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ပါဘူး... တာ့မီမီရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ဒီမှာ အရမ်းနာမည်ကြီးတယ်ဆိုတဲ့ ဆရာကြီးတစ်ဦးကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါ တယ်... အဲဒီ ဆရာကြီးကလည်း ကျွန်မတို့ကို ဒီမှာပဲ နေဖို့ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံရပ်ခြားက နာမည်ကြီး ဆရာဝန်တွေ ဆီ အကူအညီတောင်းဖို့ အကြံပြုထားပါတယ်... ဒါပေမယ့် တာ့မီမီက ရှင့်ရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ရမယ်လို့ အရင်ကတည်းက ကျွန်မကို ပြောထားခဲ့တာပါ..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး မစ္စတာရွှီ... ကျွန်မကို နည်းလမ်းတစ်ခုလောက် စဉ်းစားပေးပြီး အကြံဉာဏ်လေး ပေးနိုင်မလား... တာ့မီမီ ဒီအကျပ်အတည်းကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ကျော်ဖြတ်နိုင်မလားဆိုတာက ရှင့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေ ပါတယ်ရှင်..."

တာ့မီမီ၏ အမျိုးသမီးလက်ထောက် ပြောပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ရွှီပေါ်အန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက် လေသည်။

ကြီးမားလှသော ဖိအားမှာ ဒုတိယအချက်သာ ဖြစ်ပြီး အဓိက ပြဿနာမှာ ဤကိစ္စတွင် ရွှီပေါ်အန်းသည် အရာ အားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်သူ မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

ကံကြမ္မာနှင့် ကောင်းကျိုးကုသိုလ် ဟောကိန်းကျမ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော်ငြားလည်း ၎င်း သည် မည်သည့်အရာကိုမဆို တွက်ချက်နိုင်သော အရာခပ်သိမ်း စွမ်းဆောင်နိုင်သည့် နတ်ဘုရားပညာရပ်မျိုး မဟုတ် ချေ။

အကယ်၍ သူသည် ထိုသို့သော တန်ခိုးစွမ်းအင်ကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် ၎င်းမှာ ရွှီပေါ်အန်း၏ လက်ရှိ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်နေပေလိမ့်မည်သာ။

ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားပြီး အခြေအနေများ ဆိုးရွားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရွှီပေါ်အန်းသည် အကြံဉာဏ်ကို ဖြစ်ကတတ်ဆန်း မပေးဝံ့ချေ။

ရွှီပေါ်အန်းက သတိထား၍ ပြောလိုက်လေ၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် တာ့မီမီရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို မသိတဲ့အတွက် ခင်ဗျားကို အခု အကြံဉာဏ် မပေးနိုင်သေးပါဘူး..."

"ဘာ... ဘာဆက်လုပ်ရမလဲရှင်..."

အမျိုးသမီးလက်ထောက်က အားကိုးတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ရွှီပေါ်အန်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေ၏။

"ခင်ဗျားပြောတာတွေကို အခြေခံပြီးကြည့်ရင် သူ လန့်သွားပြီး အသိစိတ် လွတ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံး ပဲ...တကယ်လို့ အဲဒီမှာ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေး ဝယ်လို့ရရင် သူ့ကို စမ်းသောက်ကြည့်ဖို့ ဆေးညွှန်းတစ်ခု ပေးနိုင် ပါတယ်... ဟွမ်လျန် ငါးဂရမ်၊ ဟွမ်ချင် ဆယ်ဂရမ်၊ ဟွမ်ပိုင် ဆယ်ဂရမ်၊ ချုံလုံ ဆယ်ဂရမ်၊ ဖူလင် ဆယ်ဂရမ်၊ ယွမ်ကျိ ဆယ်ဂရမ်၊ ရှီချန်းဖူ ဆယ်ဂရမ်၊ ကျန်းဟွမ် ဆယ်ဂရမ် နဲ့ ကန်းချောင် ငါးဂရမ် ကို... ရေနဲ့ နှစ်ကြိမ် ကျို ပါ၊ တစ်ကြိမ်ကို မိနစ်နှစ်ဆယ် ကြာပါစေ... ဆေးရည် နှစ်ခုကို ရောပြီး နှစ်ခွက်ခွဲ၊ တစ်ရက်ကို တစ်ခွက် တိုက် လိုက်ပါ..."

မူလက ဆေးညွှန်းကို ရှေးဟောင်းယူနစ်ဖြင့် ပြထားသော်လည်း အမျိုးသမီးလက်ထောက် နားလည်နိုင်စေရန် ရွှီပေါ်အန်းက အဆင်ပြေအောင် ပြောင်းလဲပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဒါ... ဒါက တာ့မီမီရဲ့ လက်ရှိရောဂါကို ကုသနိုင်ပါ့မလား..."

အမျိုးသမီးလက်ထောက်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။

ရွှီပေါ်အန်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ်ယမ်း၍ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"သေချာတာပေါ့ မရနိုင်ပါဘူး... ဒါက စိတ်ကို ကြည်လင်စေပြီး အာရုံကြောတွေကို ငြိမ်သက်စေတဲ့ အာနိသင်ပဲ ရှိတာပါ... သူ အခု ခံယူနေတဲ့ အဖျားကျဆေး ကုသမှုကို ဆက်ပြီး လုပ်ဆောင်ရပါမယ်..."

အမျိုးသမီးလက်ထောက်က အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ပြောလိုက်လေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မစ္စတာရွှီ... တာ့မီမီအတွက် ဆေးကို အခုပဲ သွားယူလိုက်ပါ့မယ်... ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူး တင်ပါတယ်ရှင်... သတင်းတစ်ခုခုထူးတာနဲ့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်..."

"ရပါတယ်... ဆက်သွယ်လိုက်ပါခင်ဗျာ..."

ရွှီပေါ်အန်းသည် ကြင်နာတတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တာ့မီမီအပေါ်တွင်လည်း အမြင်ကောင်းရှိသဖြင့် သူမကို ကူညီ လိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ယနေ့တွင် အရေးတကြီး စာရွက်စာတမ်းများ မရှိသဖြင့် စာရွက်စာတမ်းများနှင့် အချက်အလက် များကို ကြည့်ရှုရန် ရွှီပေါ်အန်း စိတ်ဝင်စားမှု လျော့ကျသွားခဲ့လေ၏။

အချိန်ဖြုန်းသည့်အနေဖြင့် ခေါင်ရှန်းရွာရှိ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ ဘွန်ဆိုင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။

ခေါင်ရှန်းရွာတွင် မိုးရွာနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကလောက် မပြင်းထန်တော့ဘဲ ကွန်ကရစ်မြေပြင် ပျက်စီးမှု များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

ရွာသားများ၏ ကနဦး စိုးရိမ်မှုများမှာ လုံးဝကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေသည်။ မည် သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကြာရှည်စွာ မိုးခေါင်ပြီးနောက် ဤကဲ့သို့ အရသာရှိသော အရာမှာ မည်သည့်ခေတ်တွင်မဆို အောင်ပွဲခံရမည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

ရွှီပေါ်အန်း တည်ဆောက်ထားသော ကျင်းငယ်သုံးခုမှာ ယခုအခါ မိုးရေများ ပြည့်နှက်နေပြီး ရွာသားများ၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမှန်းမသိသော အလွန်ကောင်းမွန်သည့် ရေကန်သုံးကန် ဖြစ်နေလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောအုပ်မှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး မူလက ခြောက်သွေ့နေသော အပင်အချို့မှာ သိသိသာသာ စိမ်းလန်းလာခဲ့လေ၏။

ကြမ်းတမ်းသော မြစ်ဝါမြစ်သည် သူတို့အနီးရှိ မြစ်ကြမ်းပြင်တွင် စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကမ်းစပ်တွင် ရွှီပေါ်အန်း ချထားပေးသော မှန်လေးကြောင့် ခေါင်ရှန်းရွာရှိ တူလို မြေနံရံအိမ်ရာထဲတွင် နေထိုင်သူများမှာ ရေလွှမ်းမိုးခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။

မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်စောင့်နတ်မင်း နတ်ကွန်းတွင် ကျင်းတာ့ကျန့်နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းများသည် မိုးခိုရင်း လက်သမားအဖြစ် လုပ်နိုင်သမျှကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြလေသည်။

ချန်ရှီရှီသည် တူလို မြေနံရံအိမ်ရာအတွင်းရှိ အခန်းတစ်ခန်းတွင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်လေ၏။

ချန်ရှီရှီသည် တောင်စောင့်နတ်မင်းမှ ရွေးချယ်ထားသော သူတော်စင်မအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။