အခန်း ၂၁၀

အခန်း (၂၁၀)

စာရွက်ချုံ့ခြင်းနည်းလမ်း

ယခုအချိန်တွင် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်၌ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပြီး အတွင်းဘက်တွင်မူ နူးညံ့သော လက် ကလေးများက စောင်းကို တီးခတ်နေလျက်ရှိလေ၏။

ချန်ရှီရှီသည် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ အပြင်ဘက်ရှိ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများက နန်ချင် စောင်းပေါ်တွင် အထက်အောက် လှုပ်ရှား နေလျက်ရှိလေသည်။

မိုးသံများက ဆူညံနေသော်လည်း ရွှီပေါ်အန်းသည် ရင်းနှီးနေသော တေးသွားအချို့ကို သဲ့သဲ့လေး ကြားနိုင်ခဲ့ လေ၏။

ချန်ရှီရှီ တီးခတ်နေသော တေးသွားမှာ အမှန်တကယ်တော့ ယခင်က ရွှီပေါ်အန်း သူမအတွက် နားကြပ်ဖြင့် ဖွင့်ပြ ခဲ့ဖူးသော 'အရပ်ဆယ်မျက်နှာမှ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း' ပင် ဖြစ်လေသည်။

*တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပါလား။ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ တေးဂီတကို တစ်ခါပဲ ကြားဖူးရုံနဲ့ မှတ်မိနိုင်ရုံမကဘူး ကိုယ်ပိုင် တူရိယာနဲ့ ပြီးပြည့်စုံအောင် တီးခတ်နိုင်သေးတယ်…။*

အနုပညာစွမ်းရည် အားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သော ပန်းဘုရင်မပီပီ သာမန် အမျိုးသမီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရသည် မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချန်ရှီရှီ 'အရပ်ဆယ်မျက်နှာမှ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း' တီးခတ်ပြီးဆုံးသည်အထိ ရွှီပေါ်အန်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေ သည်။ ရွှီပေါ်အန်း၏ ဂီတနားလည်မှု အဆင့်အတန်းအရ မူရင်းနှင့် မည်သို့ ကွာခြားသည်ကို သူ မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။

ချန်ရှီရှီ တီးခတ်ပြီးနောက် ရွှီပေါ်အန်းက သူမကို ချီးကျူးလိုက်လေ၏။

"မဆိုးဘူးပဲ... 'အရပ်ဆယ်မျက်နှာမှ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း' ကို ဒီလောက် မြန်မြန် သင်ယူနိုင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ ဘူး... မင်းမှာ တကယ့်ကို ဂီတပါရမီ ရှိတာပဲ..."

တောင်စောင့်နတ်မင်း၏ အသံကို ကြားသည်နှင့် ချန်ရှီရှီသည် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တောင်စောင့် နတ်မင်း နတ်ကွန်းရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွတ်၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တောင်စောင့်နတ်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ စွမ်းရည်က အကန့် အ သတ် ရှိပါတယ်... ပုံသဏ္ဌာန်ကိုပဲ ဖမ်းဆုပ်နိုင်သေးပြီး ဝိညာဉ်ကိုတော့ မဖမ်းဆုပ်နိုင်သေးပါဘူး...ဒီထက်ပိုပြီး လေ့ကျင့်ဖို့နဲ့ ပိုပြီး နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ လိုအပ်ပါသေးတယ်..."

ရွှီပေါ်အန်းသည် ဤအကြောင်းအရာအပေါ် ဆက်လက်၍ စကားမပြောတော့ဘဲ မေးလိုက်လေ၏။

"ဒီမှာ ရှင်းပြဖို့ မင်းရဲ့အကူအညီ လိုအပ်နေတဲ့ စာအချို့ ရှိတယ်..."

ချန်ရှီရှီက အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"တောင်စောင့်နတ်မင်းကြီးကို ကူညီခွင့်ရတာက ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ညွှန်ကြား ချက်သာ ပေးသနားတော်မူပါ..."

ရွှီပေါ်အန်းသည် တိရစ္ဆာန်အရေခွံ တစ်မျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စာလိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သော်လည်း ၎င်း ကို ချန်ရှီရှီထံသို့ ကမ်းပေးမည့်အစား သူ၏ ရုံးခန်းသုံး ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို ဘေးရှိ မိတ္တူကူးစက်ဆီသို့ တွန်း သွားလိုက်ပြီး အဖုံးကိုဖွင့်ကာ စာလိပ်ကို ဖြန့်၍ မိတ္တူကူးစက်ပေါ်တွင် တင်လိုက်လေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် တိရစ္ဆာန်အရေခွံစာလိပ်ပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများနှင့် ထပ်တူညီသော အရာများက အေဖိုး စာရွက်တစ်ရွက်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

စာအုပ်ထဲမှ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များနှင့် လက်နက်ပစ်လွှတ်ခြင်း ပညာရပ်အားလုံးကို မိတ္တူကူးရန် စာမျက်နှာ သုံးမျက်နှာခွဲမျှ အချိန်ယူခဲ့ရလေသည်။

ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းသော ပုံကြမ်းများ မပါဝင်ဘဲ စာသားသက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှီပေါ်အန်းသည် ဤအရာကို ပေါက်ကြားသွားမည်ကို အလိုမရှိဘဲ လျှို့ဝှက်ထားရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ် ပေသည်။

ရွှီပေါ်အန်းသည် တစ်ခုချင်းစီကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ ပုံနှိပ်အရည်အသွေးမှာ လက်ခံနိုင်စရာ ရှိသော်လည်း သူ လုံးဝတော့ သဘောမကျသေးချေ။

အေဖိုး အရွယ်အစားရှိသော အရာတစ်ခုသည် ဘွန်ဆိုင်းပင်ထဲသို့ ထည့်ရန် ကြီးမားလွန်းနေမည် ဖြစ်ပြီး ချန်ရှီ ရှီ၏ အခန်းထဲသို့ ထည့်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ဘဲ သူမကို ဘာသာပြန်ခိုင်းရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ရွှီပေါ်အန်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အကြံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ကာ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း တွေးမိသွားလေ၏။

ရွှီပေါ်အန်း ကျောင်းသားဘဝတုန်းက ခိုးချစာရွက်များ ပြုလုပ်ရန် စာရွက်များကိုချုံ့ပြီး အသုံးပြုခဲ့ကြသော ထက်မြက်သည့် လူများစွာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။

ရွှီပေါ်အန်း အလုပ်စဝင်ပြီးနောက် အဆင့် (၂) ဆောက်လုပ်ရေး အင်ဂျင်နီယာ စာမေးပွဲ ဖြေဆိုနေချိန်၌ပင် အခြား လူတစ်ယောက်မှာ ချုံ့ထားသော ပုံစံငယ် ခိုးချစာရွက်ကို အသုံးပြုနေသည်ကို အမိခံရပြီး စာမေးပွဲခန်းထဲမှ နှင် ထုတ်ခံခဲ့ရဖူးလေ၏။

ထိုခိုးချစာရွက်များမှာ မှတ်စုကပ်စက္ကူများထက်ပင် သေးငယ်ပြီး ဖလင်လိပ်ကဲ့သို့ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဆန့် လေ သည်။ အစွန်းတစ်ဖက်ကို ဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် စက္ကူချပ်ရှည်ကြီး ထွက်လာနိုင်ပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်ပါက ရစ်လုံးထဲ သို့ ပြန်ဝင်သွားနိုင်ကာ အလွန်တရာ အဆင်ပြေလှပေသည်။

ယခင်လူများ စမ်းသပ်ခဲ့ကြသော ထိုကိရိယာများကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို ရွှီပေါ်အန်း မသိသေးသော်ငြား လည်း ယနေ့ခေတ် ဗီဒီယိုတိုများတွင် အရာအားလုံး ပါဝင်နေပြီး ရှာဖွေရေး ဆော့ဖ်ဝဲလ်များထက်ပင် ပို၍ အဆင် ပြေစေကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

အလုပ်တွင် ကြုံတွေ့ရသော နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများဖြစ်စေ၊ နေ့စဉ်ဘဝအတွက် အကြံပြုချက်များ နှင့် နည်းလမ်းများဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သင်စဉ်းစားမိသမျှ မည်သည့်မေးခွန်းကိုမဆို ခွိုက်ယင် တွင် ဗီဒီယိုအဖြေ များကို ရှာဖွေနိုင်လေသည်။

ထိုအတွေးဖြင့် ရွှီပေါ်အန်းသည် အေဖိုး စာရွက်ပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများ၏ အရွယ်အစားကို မည်သို့ ချုံ့ရမည် ကို ရှာဖွေရန် သူ၏ ဖုန်းထဲရှိ ခွိုက်ယင် ဗီဒီယိုတို အက်ပ်ကို ဖွင့်လိုက်လေ၏။

ခွိုက်ယင် အက်ပ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရွှီပေါ်အန်းမှာ ဆွံ့အသွားခဲ့လေသည်။

ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပသော အနီရောင် အမှတ်အသား အစက်များ တစ်တန်းကြီး ပေါ်နေခဲ့လေ၏။

သဘောကျနှစ်သက်သူ အရေအတွက်၊ မှတ်ချက်များနှင့် သီးသန့် မက်ဆေ့ချ်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် များပြားနေခဲ့လေသည်။

ချန်ရှီရှီ ဂီတတီးခတ်နေသည့် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ဗီဒီယိုတိုလေးမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်နိုင်လောက် အောင် ဆက်တိုက် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

သဘောကျနှစ်သက်သူ အရေအတွက် (၅) သန်းကျော်နှင့်အတူ သူ၏ ခွိုက်ယင် အကောင့်ရှိ ဖော်လိုဝါ များမှာ အကောင့်တု အနည်းငယ်မှသည် သုံးသန်းနီးပါးအထိ ရုတ်တရက် တက်လာခဲ့လေပြီ။

ဖော်လိုဝါ သုံးသန်းရှိသော ခွိုက်ယင် အကောင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး နာမည်ကြီးသူ သို့မဟုတ် လူသိများသူ တစ်ဦးလည်း မဟုတ်ဘဲ ဗီဒီယိုတို တစ်ခုတည်းသာ တင်ထားခြင်းမှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်သော အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခု ဖြစ် ချေသည်။

ယနေ့ခေတ် မီဒီယာအသစ်များ ပေါက်ကွဲတိုးတက်နေသော ခေတ်ကြီးတွင် ဗီဒီယိုတို ဘလော့ဂါများမှာ လူအများ အပြားအတွက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖော်လိုဝါ သုံးသန်းရှိသော အကောင့်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ ရွှေဥဥသော ကြက်မတစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်ထား ခြင်းနှင့် တူလှပေ၏။

ရွှီပေါ်အန်း သက်ပြင်းအကြိမ်ကြိမ် ချလိုက်ပြီးနောက် လက်ကိုမြှောက်ကာ ရှာဖွေရေးအကွက်ထဲတွင် "အေဖိုး စာရွက်၏ အရွယ်အစားကို မည်သို့ ချုံ့ရမည်နည်း" ဟု ရိုက်ထည့်လိုက်လေသည်။

ရှာဖွေရန် ခလုတ်ကိုပင် မနှိပ်ရသေးမီ ယနေ့ လူကြိုက်အများဆုံး အကြောင်းအရာများ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ယန်မီ အကြောင်းဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

"နာမည်ကျော် စူပါစတား ယန်မီ ဟောင်ကောင်ကျွန်းတွင် မြစ်ထဲသို့ ကျသွားပြီ..."

အောက်သို့ ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ထိပ်တန်း ခေတ်စားနေသော အကြောင်းအရာ ဆယ်ခုအနက် သုံးခုမှာ ယန်မီ နှင့် ပတ်သက်နေခဲ့လေသည်။

ဤအရာက တာ့မီမီ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုနှင့် လူကြိုက်များမှုကို သက်သေပြနေလေ၏။

နာမည်ကျော် ဟောင်ကောင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် အန်းထျန်ချန် မိသားစု ပိုင်ဆိုင်သော ထျန်ချန် နိုင်ငံတကာ အုပ်စု၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနားတွင် ဖျော်ဖြေရေးလောက တစ်ဝက်ခန့် တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အနီ ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ယန်မီမှာ လူတိုင်းထက် ထင်ပေါ်နေခဲ့သည်...။

ဟောင်ကောင်ရှိ နာမည်ကြီး ဆရာဝန်များ အန်းအိမ်တော်တွင် စုဝေးခဲ့ကြပြီး ဖုန်းရွှေဆရာကြီး ပိုင်ဝမ်ပေ မှာ လျှို့ဝှက်စွာ ပေါ်လာခဲ့သည်...။

ရွှီပေါ်အန်းသည် အန်းထျန်ချန် အကြောင်းကို ကြားဖူးလေသည်။ သူတို့သည် နာမည်ကြီး ချမ်းသာသော မိသားစု ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အုပ်စုကုမ္ပဏီများမှာ လုပ်ငန်းနယ်ပယ် အသီးသီးတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေကာ အောင်မြင်မှု အများအပြား ရရှိထားကြလေ၏။

ဤဖုန်းရွှေဆရာကြီး ပိုင်ဝမ်ပေ အကြောင်းကိုမူ ရွှီပေါ်အန်း ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ရွှီပေါ်အန်းသည် ၎င်းကို နှိပ်လိုက်ပြီး ဆက်စပ်နေသော ရှင်းလင်းချက် ဗီဒီယိုများကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

ဗီဒီယိုတို ဘလော့ဂါများ၏ ရေပန်းစားမှုကြောင့် ရွှီပေါ်အန်းသည် ပိုင်ဝမ်ပေ နှင့် ပတ်သက်၍ အချို့သော အရာ များကို နားလည်ခဲ့လေ၏။

ဤ ပိုင်ဝမ်ပေ သည် ဟောင်ကောင်ကျွန်းရှိ နာမည်ကြီး ဖုန်းရွှေဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ တပည့်မှာ အမည် နောက်တွင် "နတ်ဘုရား" ဟု အဆုံးသတ်သော နိုင်ငံရပ်ခြားမှ အရေးပါသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကြ လေသည်။

ဤအရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ကြီးမားလှသဖြင့် နိုင်ငံတကာ နာမည်ကျော် ကြယ်ပွင့်များ၊ ချမ်းသာသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များနှင့် ကြေးစားစစ်တပ် ခေါင်းဆောင်များပင် ဒူးထောက်ကာ သူ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို တောင်းခံလိုကြလေ၏။

၎င်းသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ ထီးနန်းဆက်ခံခွင့်ကိုပင် ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြလေသည်။

ဟောင်ကောင်တွင် ပိုင်ဝမ်ပေ ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အထင်သေး၍မရနိုင်ချေ။

နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့်များနှင့် ချမ်းသာသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် အများအပြားသည်လည်း ပိုင်ဝမ်ပေ နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိကြသည်ဟု ဆိုလေ၏။

ရွှီပေါ်အန်း ချက်ချင်းပင် ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရလိုက်လေသည်။

တာ့မီမီ၏ လက်ထောက် ဖုန်းထဲတွင် ပြောသွားသော အကြံပေးခဲ့သည့် "ဆရာကြီး" မှာ ပိုင်ဝမ်ပေ ဖြစ်ဟန်တူ လေ၏။

ရွှီပေါ်အန်းသည် ပိုင်ဝမ်ပေ နှင့် အဆက်အသွယ် ရလိုစိတ်များကို မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကံကြမ္မာနှင့် ကောင်းကျိုးကုသိုလ် ဟောကိန်းကျမ်း ကို ရရှိပြီးကတည်းက ရွှီပေါ်အန်း သည် မည်သူနှင့်မျှ ဆက်သွယ်ပြောဆိုခွင့် မရခဲ့ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည် အဆင့်အတန်းကိုလည်း မသိရှိခဲ့ ရပေ။

ရွှီပေါ်အန်း၏ အတွေးများ လွင့်မျောနေစဉ် ဘွန်ဆိုင်းကမ္ဘာအတွင်းမှ ချန်ရှီရှီ၏ သတိထား၍ ခေါ်လိုက်သော အသံကို ကြားလိုက်ရလေ၏။

"တောင်စောင့်နတ်မင်းဘိုးဘိုးကြီး...၊ အရှင်နတ်မင်းကြီး ရှိနေပါသေးသလား..."

ထိုအခါမှသာ ရွှီပေါ်အန်းသည် စာရွက်၏ အရွယ်အစား လျှော့ချသည့် အလုပ်နှင့် အလုပ်များနေခဲ့ကြောင်း သတိရသွားခဲ့လေသည်။

"ခဏစောင့်ဦး... ဒီမှာ ရှင်းလင်းပြီးတာနဲ့ မင်းဆီ လာခဲ့မယ်..."

ရွှီပေါ်အန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ကြားလိုက်လေ၏။

ချန်ရှီရှီက တောင်းပန်သည့် လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုပါ... ကျွန်တော်မျိုးမ အပေါ့အပါး သွားဖို့ လိုအပ်နေတာနဲ့ တောင်စောင့်နတ်မင်းကြီး ရဲ့ ကိစ္စတွေကို နှောင့်နှေးစေမှာ စိုးရိမ်လို့ မေးလိုက်မိတာပါ... တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်..."

ချန်ရှီရှီက ရှင်းပြရင်း သူမ၏ ပါးပြင်များ ပူထူလာခဲ့လေ၏။

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ရှက်ရွံ့နေခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ဆက်၍ မအောင့်ထားနိုင်တော့သော ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အပေါ့အပါး သွားရန် လိုအပ်ပြီး တောင့်ခံထားရန် ခက်ခဲလှ သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းမှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားခဲ့လေ၏။

ချန်ရှီရှီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သူ ချက်ချင်း တွေးမိသွားလေသည်။ သူမက သူ အာရုံစိုက်နေဆဲဟု ထင်မှတ်၍ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ရွှီပေါ်အန်းက ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

"ကောင်းပြီ... မင်းကိစ္စ မင်းလုပ်ပါ... ငါလည်း ဒီမှာ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိနေလို့ပါ... အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ လောက် ကြာရင် မင်းဆီ ပြန်လာခဲ့မယ်... သွားတော့..."

"တောင်စောင့်နတ်မင်းကြီးကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

ချန်ရှီရှီက ရွှီပေါ်အန်းကို အလျင်အမြန် ဦးညွတ်လိုက်ပြီး တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက် အားလုံးကို သတိကြီးစွာ ပိတ် လိုက်လေတော့သည်။

ထို့နောက် ရွှီပေါ်အန်းသည် စာရွက်၏ အရွယ်အစားကို မည်သို့ လျှော့ချရမည်ကို ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ရုံးရှိ ပရင်တာအကြီးကြီးကို ဗီဒီယို သင်ခန်းစာများအတိုင်း တစ်ဆင့်ချင်းစီ လုပ်ဆောင်လေတော့၏။

ရွှီပေါ်အန်းသည် စာသားများကို လက်သုံးချောင်းစာ အကျယ်အထိ လျင်မြန်စွာ ချုံ့လိုက်ပြီး ပရင့်ထုတ်လိုက် လေသည်။

ဤသည်မှာ ရွှီပေါ်အန်း လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အသေးဆုံး အရွယ်အစားပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤနည်းအားဖြင့် ၎င်းသည် လူသေးသေးလေး တစ်ယောက်အတွက် အနည်းငယ် ကြီးမားနေသေးသော်ငြား လည်း အနည်းဆုံးတော့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားပါက မြင်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

စာသားများကို မိတ္တူကူးပြီးနောက် ရွှီပေါ်အန်းသည် စက္ကူကို စက္ကူဖြတ်စက်ဖြင့် လက်နှစ်ဆစ်ခန့် အကျယ်ရှိ

သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း မရှူမီ အစီအစဉ်ကို ပြန်လည် စီစဉ် လိုက်လေ၏။

မစ်ရှင် အောင်မြင်သွားပြီ။

စာသားများမှာ လုံးဝ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသဖြင့် လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်း ပေါက်ကြားနိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါး သွားလေပြီ။

ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ဘေးရှိ နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေ၏။ အားလုံးပြီးစီးသွားချိန်တွင် ဆယ်မိနစ် ကုန် လွန်သွားခဲ့လေပြီဖြစ်၏။

ချန်ရှီရှီလည်း သူမ၏ အလုပ်များ ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်ပေမည်။

ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ အာရုံကို ဘွန်ဆိုင်းဆီသို့ ပြန်လှည့်လိုက်လေသည်။ ချန်ရှီရှီကို ဆက်သွယ်ရန် ပြင်နေဆဲမှာ ပင် ပြင်းထန်သော ဆင့်ခေါ်ခြင်း ခံစားချက်တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ဤသည်မှာ ရှန်းယန်မြို့ရှိ မြို့စောင့်နတ်ကွန်းမှ သူ့ကို ဆင့်ခေါ်စဉ်က ခံစားခဲ့ရသော ခံစားချက်မျိုးပင် ဖြစ်လေ သည်။

ရှန်းယန်မြို့၏ အတွင်းပိုင်း အခြေအနေမှာ ယခု မည်သို့ ရှိနေမည်နည်း။

ဖြတ်သန်းသွားလိုသော ဟူမန် အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့မှ အစောင့်အရှောက် တစ်ဦး၏ ပြောပြချက်အရ ချင်းယွန်းနယ်မြေသည် ယခုအခါ လွန်စွာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီး ရှန်းယန်ခရိုင် သည်လည်း ဘေးကင်းရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ယခင်က သူ ကြားသိခဲ့ရလေသည်။

နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိတော့ဘဲ ရွှီပေါ်အန်း၏ စိတ်အလျင်မှာ အပြေးအလွှား ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်များက တောင်စောင့်နတ်မင်း နတ်ကွန်းအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။