အခန်း ၁၃၀

အခန်း (၁၃၀) အနှိုင်းမဲ့တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ စကားများ၊ ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း

မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ကျယ်ပြောလှသော ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လိမ့်တက်နေသော မည်းမှောင်သည့် မိုးတိမ်များက ဖုံးလွှမ်းထား၏။

မည်းမှောင်သော မိုးတိမ်များသည် အလွန်ထူထပ်လှသဖြင့် ရေများ စိမ့်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေပြီး အလွန်နှိမ့်နှိမ့်၌ တွဲကျနေကာ ထူးထူးခြားခြား လေးလံနေသည့်အသွင် ဆောင်နေ၏။

အလယ်အလတ်အဆင့် ကြက်သွေးရောင် မိုးကြိုး အစင်းတစ်ရာ စုဆုံခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မည်းမှောင်သည့် မိုးတိမ်များသည် ပမာဏပြောင်းလဲမှုမှတစ်ဆင့် အရည်အသွေးပြောင်းလဲမှုသို့ပင် ဦးတည်သွားစေခဲ့၏။

မည်းမှောင်သော မိုးတိမ်များထဲတွင် ထူးဆန်းသော မိုးရေစက်အချို့ စုစည်းနေပြီး ကြက်သွေးရောင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုး အစင်းတစ်ရာသည် ယင်းတို့ကြားတွင် ဟိန်းဟောက်လျက် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေကာ ၎င်းတို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများသည် မိုးရေစက်များထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကြ၏။

ဤထူးခြားသော မိုးရေစက်များသည် ကြက်သွေးရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် သက်စောင့်ခြင်းတို့သည် အပြန်အလှန် ရောယှက်သွားပြီး မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်များ ကိန်းဝပ်နေသော ထူးခြားသည့် မိုးရေစက်တိမ်တိုက်အသွင်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာစွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် လူသားမျိုးနွယ်၏ လူငယ်ဧကရာဇ်သည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မည်းမှောင်သည့် မိုးတိမ်များကို ကြည့်လိုက်၏။

သူသည် သိသိသာသာပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

အကြောင်းမူကား…

ဤအရာများသည် အဆင့် ၈ အဆင့်နိမ့် စွမ်းအားရှိသော အလယ်အလတ်အဆင့် ကြက်သွေးရောင် မိုးကြိုး အစင်းတစ်ရာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် တည်း။

ဤမျှလောက် များပြားလှသော ပမာဏမှာ သဘာဝကျစွာပင် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

ဤသည်မှာ အဆင့် ၈ အဆင့်နိမ့် အပါးတစ်ရာက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ညီမျှသဖြင့် ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟည်းစေနိုင်၏။

"နတ်ဘုရားတွေ..."

"ငါ့မှာ တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားသူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်..."

"ငါ့ရဲ့ခေတ်တုန်းက သူဟာ သီသီလေး..."

"နှမြောစရာပဲ……"

"သူဟာ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းမှာ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်မှာ ရန်သူရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်..."

"ရှေ့က လမ်းက ကြောက်စရာကောင်းပြီး အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်လွန်းတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့သူငယ်ချင်းထက် ပိုပြီး အလားအလာရှိနိုင်မယ်လို့ ငါထင်တယ်..."

"မင်း ဖြစ်လာနိုင်တာကတော့..."

လူငယ်ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် ဝင်းခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လီယွဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

သို့သော် ထိုစကားအနည်းငယ်ကို ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းရောင်သည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

ထို့နောက်ချက်ချင်းပင်… သူ၏ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ခြေသုံးချောင်းပါအိုးသည် ပရမ်းပတာအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက် အထက်သို့ မြင့်တက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ထူထပ်မည်းမှောင်သော မိုးတိမ်များထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ပရမ်းပတာအလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ညာလက်ကို လက်သီးဆုပ်ကာ လီယွဲ့ထံသို့ လက်သီးချက်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ဤလက်သီးချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ၏ နိယာမတရားများ ဟိန်းဟောက်သွားပြီး တိုက်ရိုက်ပင် ရုပ်လုံးပေါ်လာကာ လီယွဲ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသော အလင်းတန်းပေါင်း သောင်းချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

လီယွဲ့ မြင်တွေ့နိုင်သည်မှာ… တစ်ဖက်လူ၏ လက်သီးချက်နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသော သောင်းချီသည့် အလင်းတန်းများထဲတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော သင်္ကေတစာလုံးများ ဝင်းပနေပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့အပြင်… ရန်သူက အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာသည့်လမ်းတွင် ပုံရိပ် (၁၁) ခု ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ပုံရိပ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက ၎င်းတို့၏လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် သူ၏ထံသို့ လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားသော လက်သီးချက်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

အထွတ်အထိပ် လက်သီးဗျူဟာ (၁၂) ခုသည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော စွမ်းအားကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

ပရမ်းပတာစွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းသွားပြီး လောက၌ တူညီသောအဆင့်ရှိသည့် မည်သည့်တည်ရှိမှုမျှ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"သူက အသိစိတ် ပြန်ပွင့်လာတာလား..."

"ပြီးတော့ ဒါက အသက် (၁၃) နှစ် အရွယ်တုန်းက ရှိခဲ့တဲ့ အသိစိတ်မျိုး မဟုတ်ဘူး…"

"ဒါက ကောင်းကင်နဲ့မြေကမ္ဘာကြားမှာ အနှိုင်းမဲ့တည်ရှိမှု ဖြစ်လာခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက အသိစိတ်ပဲ..."

"နတ်ဘုရားသူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ် ဟုတ်လား..."

"သီသီလေး ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

လီယွဲ့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ခံစားချက်လှိုင်းလုံးများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွား၏။ ယခင် လူငယ်ဧကရာဇ်နှစ်ပါးစလုံးတွင် မည်သည့်အသိစိတ်မျှ မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် ပရမ်းပတာစွမ်းအင်များ ဝန်းရံထားသော ဤလူငယ်ကမူ ရုတ်တရက် အသိစိတ် ရှိလာခဲ့သည်။

ဤသည်က ၎င်းအား ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားစေသည်မှာ… ဤတည်ရှိမှုသည် သာမန်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ လူသားသမိုင်းတစ်လျှောက် အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှု အပါးတစ်ဆယ်ထဲတွင် ဖြစ်လျှင်ပင် ဤတစ်ပါးက လုံးလုံးလျားလျား ထူးခြားထက်မြက်နေပေလိမ့်မည်။

သူသည် သူ၏လက်ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်၏။ ထို့နောက် အလယ်အလတ်အဆင့် လေမုန်တိုင်းနှင့် မိုးပန်ဆင်ခြင်း ဗျူဟာ အစင်းတစ်ရာကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။

ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းချလိုက်၏။

တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသော အစွမ်းထက်သည့် လက်သီးဗျူဟာ (၁၂) ခုသည် အဆုံးမရှိသော လေပြင်းများနှင့် အဆုံးမဲ့မိုးစက်များကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပေ၏။

လီယွဲ့သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပြီး လွန်စွာ မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်နေသည်။ ပြင်းထန်သောလေပြင်းများက ဝန်းရံတိုက်ခိုက်နေပြီး မည်းမှောင်သော မိုးရေစက်များ ပျံ့နှံ့နေ၏။

ခေါင်းပေါ်တွင် မည်းမှောင်သော မိုးတိမ်များ လိပ်တက်နေပြီး ကြက်သွေးရောင် မိုးကြိုးအစင်းတစ်ရာသည် စစ်မှန်သောနဂါး အကောင်တစ်ရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဟိန်းဟောက်လျက် အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး ခြေသုံးချောင်းပါအိုးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိကြ၏။

အကယ်၍ အခြားသော ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရား တစ်ပါးပါးသာ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခင်းအကျင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါက ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

အလွန်တရာ ကြာမြင့်လှသော အချိန်တစ်ခု ကုန်လွန်သွားချိန်တွင်… ပရမ်းပတာစွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းထားသော လူငယ်၏ ပုံရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟူး..."

"တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် အလယ်အလတ်အဆင့် ကြက်သွေးရောင် မိုးကြိုး အစင်းသုံးရာတောင် သုံးလိုက်ရတယ်..."

"အဆင့် ၇ အလယ်အလတ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ သူ ထုတ်ဖော်နိုင်တဲ့ အစွမ်းက အဆင့် ၈ အထက်တန်းအဆင့်နဲ့ နီးစပ်နေတာပဲ..."

"ဒီလိုမျိုး တည်ရှိမှုတစ်ခုကသာ လုံးဝ ကြီးထွားလာမယ်ဆိုရင် လောကမှာ ဘယ်သူက ယှဉ်နိုင်မှာလဲ... သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်..."

"အခုမှပဲ အဲ့ဒီ တည်ရှိမှု (၅) ခုက ဘာဖြစ်လို့ ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါ နားလည်သွားပြီ... ဒီလို အနှိုင်းမဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးကို ဘယ်သူက အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ... ငါကလွဲလို့ပေါ့..."

လီယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ထင်ဟပ်လာ၏။ ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းကြောင့် မည်ကဲ့သို့ မျှော်လင့်မထားသော ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိမည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်မှာ… အကယ်၍ ထိုနက်နဲလှသော တည်ရှိမှု (၅) ခုစလုံးမှ ခုနစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်ကိုသာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြလျှင် ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်က မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်မည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်၏ စိန်ခေါ်မှုသည် အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် မည်သူမဆို စိတ်ပျက်အားငယ်သွားစေရန် တွန်းပို့နိုင်ပေသည်။

ဝူး…

ရွှေရောင်ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုသည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာ၏။ ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် စာလုံးအမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာသည်။

လီယွဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို ချက်ချင်းပင် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်မိ၏။

...

ဤအချိန်တွင်။

တစ်ခုလုံးသော ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်သည် ပုံဆောင်ခဲနှင့် ကျောက်စိမ်းရောင်အဖြစ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်တွင် ယခုအခါ ပိုင်ရှင်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ခုနစ်ထပ်မြောက် အရက်ဆိုင်၏ အထက်တွင်၊ အဝတ်ဖြူဝတ်ဆင်ထားသော လူသား ယွမ် သည် ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်၏ အထက်သို့ ကြည့်လျက် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ ရှိနေ၏။ သူသည် လွန်စွာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပေသည်။

ထိုနတ်ဘုရားကမူ… ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို တကယ်ပဲ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။

"သူ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ..."

"သူ တကယ်ပဲ... တကယ်ပဲ အဲ့ဒီတစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်တာလား..."

သူသည် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။ အမှန်တရားက သူ၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲပင် ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား…

ထိုတည်ရှိမှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး လောက၌ အနှိုင်းမဲ့ဖြစ်ကာ ရှည်လျားလှသော အချိန်မြစ်ကြောင်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း အနှိုင်းမဲ့အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုတည်ရှိမှု သွားလေရာတိုင်း၌ မည်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်အရာမဆို ပုန်းကွယ်သွားကြပြီး ထွက်ပေါ်လာရန် မဝံ့ရဲကြချေ။

"တော်လိုက်တာ"

"ဒါက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတယ်"

"သူ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီတစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်တာပေါ့"

လှပကျနစွာ ထုဆစ်ထားသော မိန်းကလေးငယ်လေးပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင် ပြသနေ၏။

"သမိုင်းတစ်လျှောက် နတ်ဘုရားတွေအားလုံးထဲမှာ ပထမဆုံးပဲ..."

မှင်တက်လုမတတ် လှပသော အမျိုးသမီးက ရေရွတ်လိုက်၏။

"အကန့်အသတ်မဲ့ အလားအလာရှိတဲ့ ဒီလိုနတ်ဘုရားမျိုးက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ဘယ်လို အပြောင်းအလဲတွေ ယူဆောင်လာပေးမလဲ..."

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့……"

ခန့်ညားထည်ဝါပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အမျိုးသား၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်သွားပြီး သူ၏အကြည့်များသည် နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

"နှမြောစရာပဲ…"

"သူ့မှာ အချိန်အများကြီး ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"နောက်ဆုံးမှာ သူ ဘယ်လောက်အထိ ကြီးထွားလာမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်..."

စစ်တုရင်ကစားနေသော အဖိုးအိုသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ ၎င်းတို့ ငါးပါးစလုံးသည် စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အကြောင်းမှာ ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ… နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ၎င်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။

"မသိနိုင်ဘူး…"

"သူ ကိုးထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ရွေးချယ်မလား..."

ရုတ်တရက်… လှပကျနစွာ ထုဆစ်ထားသော မိန်းကလေးငယ်လေးက စကားဆိုလိုက်၏။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ပြောင်ကျီစယ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ တည်ကြည်လေးနက်မှုသာ ရှိတော့သည်။

ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုသည် ယခုလောလောဆယ် စွမ်းအားကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် သူမအနေဖြင့် လမ်းပြဖော်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

"ကိုးထပ်မြောက်မျှော်စင်..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်… ကျန်ရှိသော လေးပါးစလုံးသည် တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

၎င်းတို့အနက် မည်သူမျှ ကိုးထပ်မြောက်မျှော်စင်ထဲသို့ မဝင်ရောက်ဖူးကြချေ။ ကိုးထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို အောင်နိုင်ရန်အတွက် ပထမဦးစွာ ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ အသိပညာအရပင်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် ရေတွက်၍မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမျှ ကိုးထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို အောင်မြင်စွာ မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ဖူးချေ။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် ၎င်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဒါက ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးလား..."

"တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာ အံ့ဩမှုပဲ..."

လီယွဲ့သည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ရွှေရောင်ကျောက်စာတိုင်ကို ကြည့်လျက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပီတိများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ရှစ်ထပ်မြောက်မျှော်စင်၏ အကျိုးကျေးဇူးများသည် အံ့ဩစရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း… ဤမျှအထိ အံ့ဩစရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။