အခန်း ၁၃၃

အခန်း (၁၃၃) အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း - သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် လုံလောက်ပြီ၊ လေးပြင်ကျယ်မြို့အား တိုးချဲ့ခြင်း

"ဒီထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်က တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ..."

"ဒီလူငါးယောက်က အနာဂတ်မှာ မသေဆေးရည် တွေကို ထပ်ဝယ်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်တော့..."

"သူတို့အားလုံးက အဆုံးမှာ မသေဆေးရည် အစက်နှစ်ဆယ် ဝယ်ကြမှာပဲလေ..."

"တကယ်လို့ လူငါးယောက်စလုံးက အပြည့်အဝ ဝယ်လိုက်မယ်ဆိုရင်..."

"ငါ တော်တော်လေး အမြတ်ထွက်သွားပြီပေါ့..."

"ဒါ့အပြင်..."

"မသေဆေးရည် အတွက် သူတို့ကို ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခန့်လိုက်ရင် ရနိုင်မလားလို့ တွေးနေမိတယ်..."

"ငါ သူတို့ကို နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ယူနစ် ၂.၆၅ သန်းနဲ့ ရောင်းမယ်... ပြီးတော့ သူတို့က တခြားလူတွေကို ပြန်ရောင်းမယ်ပေါ့လေ..."

"ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် မသေဆေးရည် တွေကို ပိုပြီး အများကြီး ရောင်းရနိုင်တယ်..."

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ယူနစ် ၂.၂၅ သန်း လိုအပ်ပေသည်။

မူလက သူ၏ထံတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ၁.၇၇ သန်း ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခဲ့ချိန်မှစ၍ တစ်လ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ယူနစ် ၅၀,၀၀၀ ကို ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ယူနစ် ၄၈၀,၀၀၀ သာ လိုအပ်တော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ...

ထိုသူငါးဦးစလုံးသည် မသေဆေးရည် တစ်စက်စီကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။

အမြတ်ငွေမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ၂.၈ သန်း ဖြစ်၏။

ကောင်မလေး ဝယ်ယူခဲ့သော မသေဆေးရည် ကို နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ၂.၂ သန်းဖြင့်သာ ရောင်းချခဲ့ပြီး တခြားသူများထက် ၄၅၀,၀၀၀ လျော့နည်းခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက တစ်ဖက်လူကို နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ယူနစ် ၅၀,၀၀၀ အပိုဆုအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သေးသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ထိုကောင်မလေးသာ သူ့ကို အနှောင့်အယှက် ပေးခဲ့မည်ဆိုပါက ကျန်ရှိနေသော မသေဆေးရည် လေးစက်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ၂.၆၅ သန်းဟူသော ဈေးနှုန်းမြင့်မြင့်ဖြင့် ရောင်းချနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

မသေဆေးရည် တစ်စက်တည်းကပင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ယူနစ် ၆၅၀,၀၀၀ အထိ အမြတ်ထွက်နိုင်သဖြင့် ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော အမြတ်အစွန်းပင် ဖြစ်၏။

ဤခန့်မှန်းရခက်သော တည်ရှိမှုများသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားကြပြီး ၎င်းကို အထူးတန်ဖိုးမြင့်မားလှသော အရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

သူတို့သည် ရှားပါးရတနာများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များကို ဖြစ်သလို အသုံးပြုကြမည် မဟုတ်ချေ။

အထူးသဖြင့် အခွင့်ကောင်းယူ ခံရချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ရရှိရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားစွမ်းအင် တစ်စက်ကို ၂.၆၅ သန်းဖြင့် ရောင်းချခြင်းသည် ကောင်မလေးနှင့် သူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ...

သူသည် ဈေးနှုန်းမြင့်မြင့် ရရှိရန်အတွက်လည်း တင်းခံထားနိုင်သေးသည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်း ပိုမြန်လေလေ၊ ပို၍ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ရရှိလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ဆယ်စုနှစ်များ သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်များစွာ ကြာပြီးမှ သူ၏ထံတွင် လာရောက်ဝယ်ယူမည် ဆိုပါက သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ဆယ်သန်းဖြင့် ရောင်းချရလျှင်ပင် သူ့အတွက် များစွာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

အချိန်ဟူသည်...

သူ့အတွက် အလွန် အရေးကြီးလှပေသည်။

ယခု အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ၎င်းကို ရောင်းချနိုင်ရန်နှင့် သူ လိုချင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို ရရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်မလေးမှာ အလွန်သဘောကောင်းပြီး လီယွဲ့အနေဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံများ၏ လျှို့ဝှက်ရတနာများအားလုံးကို သူမ၏ အထပ်ခုနစ်ထပ်ရှိ ထူးဆန်းသော သားရဲစံအိမ်မှ အရင်းဈေးဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်ကြောင်း ကတိပေးခဲ့သည်။

"အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကနေ သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို ငါ တိုက်ရိုက် ရရှိသွားပြီပဲ..."

"နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်က တကယ်ကို ခြေတစ်လှမ်း မြန်မြန်လှမ်းနိုင်တာနဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုဆီကို ဦးတည်သွားစေတဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ..."

"ပူဇော်သက္ကာရတွေ အဆတစ်ရာ တိုးလာတာကြောင့် ဒါတွေအားလုံး စတင်ခဲ့တာ..."

"အကယ်၍ ပူဇော်သက္ကာရတွေသာ အဆတစ်ရာ မတိုးလာခဲ့ဘူးဆိုရင် ကမ္ဘာမြေက တခြားနတ်ဘုရားတွေထက် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ရှေ့ရောက်နေနိုင်မှာလဲ... ပြီးတော့ မရဏစစ်သည် မှော်လက်နက်တွေ ရောင်းပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအင်တွေ ဘယ်လိုလုပ် အများကြီး ရနိုင်မှာလဲ..."

လီယွဲ့က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူသည် ထာဝရမြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အချိန်များ ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားပေ၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်တွင် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် သီးခြားအချိန် ရှိသည်။

ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်အတွင်း ရှိနေသရွေ့ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးခြင်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြင်ပကမ္ဘာ၏ အချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထာဝရမြို့တော်ရှိ အချိန်သည် လုံးဝနီးပါး ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပဲ ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်မှာ အဲဒီတည်ရှိမှု ငါးခုက အချိန်အကြာကြီး ရှိနေခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို ဘာအတွက် လိုအပ်ကြတာလဲ..."

"သူတို့က ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်မှာ တည်ရှိနေကြပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအင် လိုအပ်နေတာများလား..."

သူသည် နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေပုံ ရ၏။

ထို့နောက်...

သူ၏အကြည့်များသည် ပေဟိုင်ရွာဆီသို့ ကျရောက်သွားပြီး ရုတ်တရက် စကားဆိုလိုက်သည်။

"ကျန်းချီအယ်..."

သူ၏အသံသည် ကျန်းချီအယ်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပေ၏။

ဤအချိန်တွင်...

ပေဟိုင်ရွာ၏ အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော ဒေသခံမြေစောင့်နတ်သည် ရွာအတွင်းရှိ အပင်များနှင့် သစ်ပင်တိုင်းကို စစ်ဆေးနေသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူသည်လည်း အနည်းငယ် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်...

ဒေသခံမြေစောင့်နတ်များ ဖြစ်လာကြသော တိန်ကျူးအယ်၊ ကျန်းရုံကွေ့နှင့် လီရှို့ချီတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားတာဝန်များအပြင် အရှင်သခင် နတ်ဘုရား၏ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းများကိုပါ ရရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် တိန်ကျူးအယ်သည် ဒုံဟိုင်ရွာရှိ ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူရုံသာမက ဝိညာဉ်နုတ်ယူရေးဌာန မှ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာသော ဝိညာဉ်များကို စစ်ဆေးကာ ဆုပေးဒဏ်ပေး ပြုလုပ်ရန် တာဝန်ရှိပေသည်။

ကျန်းရုံကွေ့မှာမူ တိန်ကျူးအယ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် အခြေခံ၍ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်ရန် တာဝန်ရှိသည်။

လီရှို့ချီမှာမူ ဝိညာဉ်အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသော အပြစ်ပေးခြင်းတာဝန်ကို ရရှိထားလေ၏။

၎င်းသည် အခြေခံအားဖြင့် ကောင်းကျိုးကို ဆုချပြီး ဆိုးကျိုးကို အပြစ်ပေးသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုသူသုံးဦးစလုံးတွင် ဝိညာဉ်နုတ်ယူရေးဌာန မှ မရဏတမန်အချို့ ကူညီပေးနေကြသည်။

သေချာသည်မှာ...

အကယ်၍ ကျူးလွန်ထားသော ပြစ်မှုသည် အလွန်ဆိုးရွားနေပါက သို့မဟုတ် ထိုသူသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပိုင်ဆိုင်ထားပါက ထိုကိစ္စကို နောက်ထပ်အရေးယူရန် အထက်အာဏာပိုင်များထံ တင်ပြရမည် ဖြစ်သည်။

သူတစ်ယောက်တည်းသာ မည်သည့်တာဝန်မှ မရရှိခဲ့ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကြီးမြတ်လှသော အသံတစ်သံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့ပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်ကာ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်... ကျန်းချီအယ် ဒီမှာ ရှိနေပါတယ်..."

လီယွဲ့၏ ဩဇာတိက္ကမကြီးမားလှသော အသံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"ငါ့မှာ လူဝင်စားခြင်းနယ်နိမိတ် အစွန်အဖျားက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား မြို့တော်မှာ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ရှိတယ်..."

"ဒီနေ့ကစပြီး တပ်စွဲထားတဲ့ နေရာကို မင်း တာဝန်ယူရမယ်..."

"လတိုင်း အဲဒီနယ်မြေမှာ လူသားဉာဏ်ကြီးရှင် ဆယ်ယောက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်... သူတို့ကို လေးပြင်ကျယ်မြို့မှာ ဝင်စားဖို့ မင်း စီစဉ်ပေးရမယ်..."

"ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်မှာ လေးစားမှုနဲ့ ဆက်ဆံရမယ့် တည်ရှိမှု ငါးခု ရှိနေသေးတယ်..."

"တကယ်လို့ သူတို့က ငါ့ကို လာရှာရင် မင်း ငါ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားရမယ်..."

ကျန်းချီအယ်က ရိုသေစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"အရှင်သခင်ရဲ့ နတ်ဘုရားအမိန့်တော်ကို နာခံပါ့မယ်..."

ပေဟိုင်ရွာ၏ ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍မူ...

နတ်ဘုရားအရှင်သခင်က စီစဉ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသဖြင့် နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မေးရန် မလိုအပ်ချေ။

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌ လီယွဲ့က သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ရုတ်တရက်...

ကျန်းချီအယ်၏ ပတ်လည်တွင် ဝဲကတော့တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့အား ချက်ချင်း မျိုချသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကျန်းချီအယ်ကို မျိုချသွားချိန်တွင်...

လီယွဲ့သည် ဝိညာဉ်များကို သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေတွင် ဝင်စားခွင့်ပြုရန် လူဝင်စားခြင်းအာဏာကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများကို ကျန်းချီအယ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ထိုဉာဏ်ကြီးရှင်အဆင့် ဝိညာဉ်ဆယ်ခုတည်းအတွက်သာ မဟုတ်ပေ။

အနာဂတ်တွင် သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော ယုံကြည်သူများ၏ ဝိညာဉ်များသည်လည်း ကျန်းချီအယ်မှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ဝင်စားကာ သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေ တွင် မွေးဖွားလာမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယုံကြည်သူများသည် ယုံကြည်မှုအဆင့် မြင့်မားမည်ဆိုပါက...

သူတို့သည် သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အပြည့်အဝ မှတ်မိလျက်ပင် မွေးဖွားလာနိုင်ပေသည်။

သာမန် အဆင့်ဒီနှင့် အဆင့်စီ ယုံကြည်သူများအတွက်မူ သူတို့နှင့်ပတ်သက်သော မည်သည့်မှတ်ဉာဏ်မှ လုံးလုံးလျားလျား ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

သို့သော် မှတ်ဉာဏ်မရှိလျှင်ပင်...

အကယ်၍ သင်သည် ကိုယ်တော့်ကို ထပ်မံယုံကြည်ပါက သင်သည် အတိတ်ဘဝကထက် ပို၍ ကိုင်းရှိုင်းလာမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ထဲတွင် မည်မျှပင် သေးငယ်ပါစေ အနည်းငယ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု အမြဲတမ်း ကျန်ရစ်နေမည် ဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ခုက..."

"သတ္တမအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ့် အချိန်ပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်က နည်းနည်း မြန်လွန်းနေတယ်... ပြီးတော့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကလွဲလို့ တခြားဘာပြင်ဆင်မှုမှ မလုပ်ရသေးဘူး..."

လီယွဲ့သည် သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေ ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ဟက်တာ ၄၀၀,၀၀၀ ကျယ်ဝန်းသော ၎င်း၏ နယ်မြေအတွင်းတွင် လူဦးရေ ၃၇၀,၀၀၀ ကျော်အထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကော်ပေခရိုင်၊ ထူခရိုင်နှင့် ကျင်းနန်ခရိုင်တို့မှ လူအများအပြားသည် သူ၏စီရင်စုအောက်ရှိ မြို့နယ်ဆယ့်နှစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ကြသည်။

သေချာသည်မှာ...

ဤတစ်လတာ ကာလအတွင်း...

လီယူမင်သည် လီရှို့ဝူ၊ ဟော်ယွမ်မင်နှင့် အခြားသူများအား သူ၏စီရင်စုအတွင်းရှိ ကော်ပေ၊ ထူ နှင့် ကျင်းနန် ခရိုင်များ၏ အပြင်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် သိုင်းပညာရှင်စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

"သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားဆိုရင် အခုဆိုရင် ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်အထိ ဖြစ်ခွင့်ရှိပြီ..."

"ပထမဆုံး..."

"ငါတို့ လေးပြင်ကျယ်မြို့ကို လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့ ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်..."

"ယုံကြည်မှုရဲ့ အဓိကနေရာက ခရိုင်မြို့တစ်ခု ဖြစ်လာမှသာ ငါက ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်ရာထူးကို တကယ် တက်လှမ်းနိုင်မှာ..."

အကယ်၍ ဤနေရာသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့အဖြစ်သာ ဆက်ရှိနေမည်ဆိုပါက ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်အဖြစ် ခေါ်ဆိုရန် ထိုက်တန်မည် မဟုတ်ချေ။

လီယွဲ့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

လေးပြင်ကျယ်မြို့အား လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်အဖြစ် တိုးမြှင့်ရန်အတွက်မူ...

ယခင်ကဆိုလျှင် လီယူမင်သည် စီရင်စုမြို့တော်သို့ သွားရောက်ကာ ခရိုင်ဝန်၏ တံဆိပ်တုံးကို နှိပ်ပြီး နိုင်ငံအနှံ့ သတင်းဖြန့်ရမည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာကျိုးမင်းဆက် ပြိုကျသွားသော်လည်း မည်သည့်မင်းဆက်သစ်မျှ ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိဘဲ ဤနယ်မြေသည် မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာ အနည်းငယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ရာ ၎င်းသည် မဟာကျိုးမင်းဆက်နှင့် သက်ဆိုင်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

မြို့တစ်မြို့ကို ခရိုင်မြို့အဖြစ် တိုးမြှင့်ရန်အတွက် မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ ကျန်ရစ်နေသော ကံကြမ္မာ အနည်းငယ်၏ အတည်ပြုချက်ကိုပင် ရယူရန် လိုအပ်ပေသည်။

ခရိုင်ဝန်၏ တံဆိပ်တုံးကို နှိပ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် တရားဝင်ဖြစ်မှုနှင့် မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ ကျန်ရစ်သော ကံကြမ္မာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး ထိုဒေသကို ခရိုင်မြို့တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

သူသည် မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ ကျန်ရစ်သော ကံကြမ္မာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ခရိုင်မြို့တော်သို့ သွားရန် မလိုအပ်ချေ။

သူသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့ကို လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အတိုင်းအတာကတော့ နည်းနည်း လိုနေသေးတယ်..."

"နတ်ဘုရားအာဏာပိုင်နက်အောက်က ခရိုင်မြို့တစ်မြို့မှာ အမြဲတမ်း လူဦးရေ ၂၀၀,၀၀၀ ရှိရမယ်..."

"ဒီအတွက် အလွန်ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခု လိုအပ်တယ်... မဟုတ်ရင် ဒီလောက်များပြားတဲ့ လူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ဆန့်နိုင်မှာလဲ..."

"အဲဒီပတ်ဝန်းကျင်က တောင်တွေက..."

လီယွဲ့သည် လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ အရှေ့ဘက်နှင့် တောင်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်လိုက်၏။

သူသည် ဤတောင်တန်းများကို ဖြိုချကာ လေးပြင်ကျယ်မြို့ကို ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် တိုးချဲ့ပြီး လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် စီစဉ်ထားသည်။

ထိုချိန်တွင်...

ထို့နောက် သူသည် သတ္တမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး ခရိုင်မြို့စောင့်နတ် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

၎င်းသည် ရှင်တိုစနစ်တွင် အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် ဒေသခံ နတ်ဘုရားတစ်ပါး လုံးဝ မဟုတ်တော့ချေ။

"ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘာဝအရ... ပြီးတော့ ရှစ်ပါးကန္တာရ ကောင်းကင်မျှော်စင်င်နဲ့ဆိုရင်..."

"သတ္တမအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးရင်… ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းလာမလဲ”

သူသည် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပေ၏။