အခန်း (၅၇၇-၅၇၈)

အပိုင်း (၅၇၇)

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် စောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ မင်းသမီး ရှန်းရှန်း၏ ဖြူဖွေးပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လှပသော ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် ချက်ချင်းပင် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပစ်ဝင်လာပြီး ကိုအာလာ ဝက်ဝံ ကဲ့သို့ ဖက်တွယ်ထားလိုက်တော့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အေးစက်နေပြီး စောင်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း အပူချိန် လုံးဝ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ဤသို့ဖြင့် မင်းသမီး ရှန်းရှန်းသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် အနွေးဓာတ် ယူနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို အမြဲတမ်း စိုက်ကြည့်နေတော့၏။ တဖြည်းဖြည်းဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး နွေးထွေးလာပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ညင်သာစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

“အဝတ်အစားတွေ ခံနေတော့ လုံးဝ အဆင်မပြေဘူး။ ဝက်ဝံလေး မွေးတဲ့ ကိစ္စမှာ ရှင်က အကျွမ်းကျင်ဆုံး မဟုတ်ဘူးလား။” မင်းသမီး ရှန်းရှန်းသည် အနည်းငယ် မောဟိုက်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ နှင်းဖြူ မင်းသမီးလေးလို ပုံစံလေး၊ ဖန်ရုပ်လေးလို ပုံစံလေးက ငါ မတော်တဆ ခွဲမိသွားမှာကိုတောင် ကြောက်နေရတယ်။”

မင်းသမီး ရှန်းရှန်းက ပြောလိုက်၏။ “ဒါဆို ကျွန်မ ဆိုတဲ့ လူက ကွဲသွားနိုင်လား ဆိုတာကို ရှင် စမ်းကြည့်လေ...”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ရုတ်တရက် မတ်တတ် ထိုင်လိုက်ပြီး အဝတ်အစားများကို ဆွဲချွတ်ကာ မင်းသမီး ရှန်းရှန်း ထံသို့ ပစ်ဝင်သွားပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဝက်ဝံကြီး လာပြီဟေ့။”

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်...

နောက်ဆုံးတော့ မင်းသမီး ရှန်းရှန်းကို အိပ်ပျော်သွားအောင် ချော့သိပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အလွန်အစွမ်းထက်နေ၍ မဟုတ်ဘဲ အဓိကအားဖြင့် ထိုကျောက်စိမ်းရုပ်လေးသည် သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အားနည်းလွန်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမမှာ အလွန်ပင် ကပ်တွယ်တတ်သူ ဖြစ်သည့်အလျောက် ချစ်ရည်လူးပြီးချိန်တွင်လည်း ယွင်ကျုံးဟဲ့နှင့်အတူ ဆက်လက်၍ စကားပြောဆိုချင်နေတတ်၏။

သူတို့နှစ်ဦး ပြောဆိုဖြစ်ကြသည့် အကြောင်းအရာများမှာမူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။ စောင်းတီးခြင်း၊ စစ်တုရင်ကစားခြင်း၊ စာရေးခြင်းနှင့် ပန်းချီဆွဲခြင်းစသည့် အနုပညာရပ်များအကြောင်းကို လုံးဝမပြောဆိုဘဲ ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက်များကိုသာ အဓိကထား၍ ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။

သူမသည် ထိုမျှများပြားလှသော ဗဟုသုတများကို မည်သည့်နေရာမှ ဖတ်ရှုမှတ်သားလာသည်ကို မသိရှိရပေ။ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အလွန်ရှုပ်ထွေး နက်နဲသော ဗဟုသုတများနှင့်မှသာ သူမ၏ ပြောဆိုမှုများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူမသည် ကလေးငယ်တစ်ယောက်နှင့်ပင် တူလှသည်။ အိပ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အတင်းအကျပ် အားယူကာ စကားပြောနေဆဲဖြစ်ပြီး လုံးဝအိပ်ပျော်ရန် ဆန္ဒ မရှိပေ။

ကျွန်မ နည်းနည်းလေးမှ မအိပ်ချင်သေးဘူးဟု ဖြေဆိုတတ်သော်လည်း စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင်မူ ချိုမြိန်စွာဖြင့် အိပ်မောကျသွားတော့သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် သတိထား၍ ကုတင်ပေါ်မှ ထလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောကာ အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ခြံပြင်သို့ ထွက်၍ လမ်းလျှောက်နေတော့၏။

ယခုအခါ ညသန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ဧည့်ခံပွဲလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အပြင်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လျှောက်သွားရာ ပထမဆုံး ခြံဝင်း၏ တဲလေး အတွင်း၌ ဖခင်ဖြစ်သူ အောက်ရှင်းသည် အရက်အိုး တစ်အိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ တစ်ယောက်တည်း အရက် သောက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

“အဖေ...” ယွင်ကျုံးဟဲ့ ရှေ့သို့တက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“မအိပ်သေးဘူးလား။” အောက်ရှင်းက နူးညံ့စွာ မေးလိုက်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အောက်ရှင်း၏ အရှေ့သို့ သွားကာ အရက်အိုးကို ယူ၍ သူ့အတွက် အရက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

အောက်ရှင်းသည် အရက် တစ်ခွက်ပြီး တစ်ခွက် ဆက်တိုက် သောက်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးမှသာ စကားစပြောလာတော့၏။ “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က ငါ တောင်ပိုင်းမှာ အမတ် လုပ်နေတုန်းက မင်းအမေနဲ့ ငါတို့က အရမ်း ငယ်ရွယ်သေးပြီး သံယောဇဉ် အရမ်းကောင်းလို့ ခွဲမရခဲ့ကြဘူး။

ဒါကြောင့် သူလည်း ငါနဲ့အတူ တောင်ပိုင်းကို လိုက်လာခဲ့ပြီး အဲဒီမှာပဲ ကိုယ်ဝန် ရှိသွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တောင်ပိုင်းရဲ့ ရာသီဥတုက သိပ်မကောင်းဘူး၊ ပြီးတော့ ကူးစက်ရောဂါတွေလည်း ဖြစ်နေတော့ အခြေအနေက အရမ်း အန္တရာယ် များနေတယ်။

ဒါကြောင့် ငါက မင်းအမေကို ခေါ်ပြီး တောင်ပိုင်းကနေ ထွက်လာကာ သင်္ဘောနဲ့ မြောက်ဘက်ကို တက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ လမ်းခုလပ်မှာ မင်းအမေက လမစေ့ဘဲ ကလေး မွေးလာတယ်။ အရမ်းကို ရုတ်တရက် ဖြစ်သွားလို့ ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ သူမ အတွက် သားဖွားပေးခဲ့ရတာ။

အဲဒီ ကလေးလေးက မွေးလာတော့ အရမ်း သေးငယ်ပြီး ယောကျာ်းလေး တစ်ယောက်ပါ။ မင်းအမေက အရမ်းကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးခဲ့ပါတယ်။”

အောက်ရှင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း အားနည်းလွန်းလို့ အသက် မရှင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး မင်းအမေဟာ ရူးသွပ်သွားသလို ဖြစ်သွားပြီး ဒီအမှန်တရားကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်တော့ဘူး။ နေ့တိုင်း အရုပ်လေး တစ်ရုပ်ကို ပိုက်ထားပြီး သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်း မင်းအမေရဲ့ ကျန်းမာရေး နည်းနည်း ပြန်ကောင်းလာတော့ ငါတို့က သင်္ဘောနဲ့ မြောက်ဘက်ကို ဆက်ပြီး ခရီးနှင်ခဲ့ကြတယ်။”

အောက်ရှင်း၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။ “ပင်လယ်ပြင်မှာ သူဟာ နေ့တိုင်း မူးဝေနေပြီး အိပ်မက် မက်သလိုလို နိုးနေသလိုလို ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ရုတ်တရက် တစ်နေ့ညမှာ သူက ကလေး ငိုသံ ကြားတယ် ဆိုပြီး ငါ့ကို အပြင်ထွက်ကြည့်ဖို့ အတင်း ခိုင်းတယ်။

ငါ့စိတ်ထဲမှာတော့ ကလေးက မရှိတော့တာ ဘယ်လိုလုပ် ငိုနိုင်မှာလဲ ဆိုတာကို သိနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအမေက သူ တကယ် ကြားရတယ်၊ သေချာပေါက် ကြားရတယ် ဆိုပြီး ငါ့ကို အပြင်ထွက်ကြည့်ဖို့ အတင်း ခိုင်းနေလို့ ငါလည်း အခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့ရတယ်။

ငါ အခန်းထဲက ထွက်ပြီး သင်္ဘော ကုန်းပတ် ပေါ်ကို ရောက်တော့ အပြင်ဘက်မှာက ကျယ်ပြောလှတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးပဲလေ။ ကလေး ဘယ်မှာ ရှိမှာလဲ။”

အောက်ရှင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ငါ အခန်းထဲ ပြန်ဝင်ပြီး ကလေးက အရမ်း လိမ္မာတယ်၊ မငိုဘူးလို့ ပြောလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအမေက ကလေး ငိုသံ ကြားရတယ်လို့ အတင်း ပြောပြီး ငါ့ကို အပြင်ထွက်ကြည့်ဖို့ အတင်း ခိုင်းနေပြန်လို့ ငါလည်း အခန်းထဲက နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်လာခဲ့ရတယ်။

အဲဒီနောက် ပင်လယ်ပြင် မလှမ်းမကမ်းမှာ ကျွန်းလေး တစ်ကျွန်းနဲ့ သောင်တင်နေတဲ့ သင်္ဘောကြီး တစ်စင်းကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ကျွန်းပေါ်မှာ လူတွေ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး လူအုပ်ကြီးက လူအနည်းငယ်ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေတာပါ။ ပြီးတော့ ကလေး ငိုသံ သဲ့သဲ့လေးကိုလည်း ကြားလိုက်ရလို့ ငါ ချက်ချင်း ပင်လယ်ထဲ ခုန်ချပြီး ကျွန်းပေါ်ကို ပြေးတက်သွားခဲ့တယ်။

ကျွန်းပေါ်က တိုက်ပွဲက အရမ်းကို ပြင်းထန်ပါတယ်။ မြေပြင်ပေါ်မှာ အလောင်းတွေ ရာချီ ရှိနေပြီး လူအနည်းငယ်က အနှီးထဲက ကလေး နှစ်ယောက်ကို အသေအလဲ ကာကွယ်နေကြပါတယ်။ တစ်ပုံစံတည်း တူညီတဲ့ အမြွှာ ကလေး နှစ်ယောက်ပဲ။

ဒါကြောင့် ငါ ဝင်ပါပြီး သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့တယ်။ ဒီလူတွေရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်း မြင့်မားလို့ ငါ ဒဏ်ရာ အတော်များများ ရပြီးမှ ဒီလူတွေကို အကုန် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ကလေးတွေကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ သူတွေထဲမှာလည်း လူနှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ သူတို့က လင်မယား နှစ်ယောက်ပဲ။ သိုင်းပညာ အရမ်း အရမ်းကို မြင့်မားပြီး ငါ့ထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျပါဘူး။”

အောက်ရှင်းက ပြောလိုက်၏။ “ဒီလင်မယား နှစ်ယောက်ဟာ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားချိန်မှာ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ငိုကြွေးနေကြတယ်။ သူတို့မှာ အပြစ်ရှိတယ်၊ ခွင့်လွှတ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အပြစ် ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒီနောက် ငါ့ရဲ့ ကူညီမှုကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောပြီး ကလေး နှစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ ထွက်သွားဖို့ ပြင်ကြတယ်။

ငါက သူတို့ဟာ ကလေးတွေရဲ့ မိဘအရင်းတွေ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သိလို့ ကလေးတွေကို ငါတို့ကို ပေးလို့ ရမလားလို့ မေးခဲ့တယ်။ ငါတို့က ကလေး နှစ်ယောက်လုံးကို သေချာ စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်လို့ ပြောပေမယ့် သူတို့က ဘယ်လိုမှ သဘောမတူခဲ့ဘူး။

နောက်ပိုင်း ငါက ဒီလင်မယား နှစ်ယောက်ကို သင်္ဘောပေါ် တက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်။ မင်းအမေက နို့ရည် ပေါများနေလို့ ကလေး နှစ်ယောက်လုံးကို ကျွေးဖို့တောင် လုံလောက်နေပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မင်းအမေဟာ ကလေး နှစ်ယောက်ကို နို့တိုက်ကျွေးရင်း ရူးသွပ်နေတာတွေလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကင်းသွားပြီး လူတစ်ယောက်လုံး ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

အဲဒီ လင်မယား နှစ်ယောက်လည်း မင်းအမေကို ကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံ ရပါတယ်။ တစ်နေ့ည ကျတော့ သူတို့က နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားကြပေမယ့် ကလေး တစ်ယောက်ကိုတော့ ငါတို့ဆီ ထားခဲ့ပေးတယ်။”

အောက်ရှင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလိုနဲ့ ဒီကလေးလေးဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့သား ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မင်းအမေရဲ့ အသည်းအသက်လည်း ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ နောက်ထပ် ကလေး တစ်ယောက်ကိုတော့ အဲဒီ လင်မယား နှစ်ယောက်က ခေါ်သွားကြတယ်။

သူတို့က ပင်လယ်ရပ်ခြားကို သွားမယ်၊ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တဲ့ နေရာ တစ်ခုကို သွားပြီး အဲဒီကလေးကို ပြုစုပျိုးထောင်မယ် လို့ ပြောခဲ့တယ်။ အဲဒီကလေး ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်သွားလဲ ဆိုတာကိုတော့ ငါလည်း မသိတော့ဘူး။”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာတော့၏။

ဤနေရာတွင် အရေးကြီးသည့် အချက်အလက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်ပြီဖြစ်၏။ တာယင်အင်ပါယာမှ သူ၏ မွေးစားမိဘနှစ်ပါးသည် သူ့အတွက်နှင့် ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ကြပြီး မည်သူမှ မသိရှိနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အဘယ်ကြောင့် တာယင်အင်ပါယာ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ဈေးတန်းတွင် သွားရောက်နေထိုင်နေရသနည်း။

မွေးစားအဖေ ဖုန်းရှင်းမြဲ့ ပြောပြခဲ့သော လူနှစ်ယောက်သည် ယခု အဖေ အောက်ရှင်း ပြောသည့် မွေးစားမိဘနှစ်ပါးနှင့် အတူတူ ဟုတ်နေသည်လား။

ဤအရာများအားလုံးမှာ ပဟေဠိအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယွမ်ထျန်းရှဲ့ကလည်း အဘယ်ကြောင့် သူ့အား သစ္စာခံနေရသနည်း။ သူ၏ နောက်ကြောင်းဇာတ်လမ်းကို အဘယ်ကြောင့် သိရှိနေရသနည်း ဟူသည်ကို ယခုအချိန်အထိ ရှင်းပြခြင်း မရှိသေးပေ။

အောက်ရှင်းသည် သူ၏ ကြီးမားသော လက်ဖြင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ မျက်ရည်ဝဲလျက် ပြောလိုက်၏။ “ဒါကြောင့် ငါနဲ့ မင်းအမေ၊ ပြီးတော့ မင်းညီမလေး၊ ငါတို့ အားလုံးက မိသားစု တစ်စုတည်း ပါပဲ။ အနာဂတ်မှာ ဘယ်ကိုပဲသွားသွား အမြဲတမ်း အတူတူ ရှိနေရမယ်။ တခြား ဘာမှ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။

အင်ပါယာ လား၊ အာဏာ လား၊ သစ္စာတရား လား၊ အဖေ အားလုံးကို နားလည်သွားပါပြီ။ မင်းက ကလေးကောင်း တစ်ယောက်ပါ။ အရမ်း ကောင်းတဲ့ ကလေး တစ်ယောက်ပါ။ မင်းအမေ ကိုတော့ ဘာမှ မပြောပြပါနဲ့တော့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ မင်းက သူမရဲ့ အချစ်ဆုံး သားလေးပါပဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပါပြီ အဖေ။”

အောက်ရှင်းက ပြောလိုက်၏။ “ရှန်ရှန်းက မိန်းမကောင်းလေး တစ်ယောက်ပါ။ ဒီနေ့ကစပြီး သူမလည်း ငါတို့ရဲ့ မိသားစုဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါပြီ။”

“ကောင်းပါပြီ။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အောက်ရှင်းက ပြောလိုက်၏။ “ကဲ... ညလည်း နက်နေပြီ။ မင်း ပြန်နားလိုက်တော့။ ငါလည်း ပြန်ရတော့မယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းအမေ နိုးလာလိမ့်မယ်။”

ထို့နောက် သားအဖ နှစ်ဦး လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် စောင်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားရာ မင်းသမီး ရှန်းရှန်းသည် ကိုအာလာ ဝက်ဝံ ကဲ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် လာရောက် ဖက်တွယ်ပြီး ချိုမြိန်စွာ ဆက်လက် အိပ်စက်သွားတော့၏။

နောက်တစ်နေ့ မနက်ပိုင်းတွင် ရှန်ရှန်းနှင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့တို့ နှစ်ဦးစလုံး အိပ်ရာထ နောက်ကျသွားသောကြောင့် မိဘများကို လက်ဖက်ရည် သွားရောက် ဆက်သရမည့် အချိန်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

အမေသည် ချွေးမလေးကို အလွန် ချစ်ခင်သောကြောင့် စွန်ပလွံသီး၊ ကြာစွယ်နှင့် ကြက်ဥပြုတ်များကို အထူး ပြင်ဆင်ပေးထား၏။

အောက်ရှင်းသည် စားသောက်ပြီးသည်နှင့် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရန် ထွက်သွားတော့၏။ ယွင်ကျုံးဟဲ့လည်း စားသောက်ပြီးနောက် ညီလာခံ တက်ရန် ထွက်သွားခဲ့ရာ အောက်နင်နင် တစ်ယောက်တည်းသာ ဘေးနားတွင် ကပ်၍ စပ်စုချင်နေတော့သည်။

အမေက ညီမလေး အောက်နင်နင်ကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ရှန်း၏ ပြီးခဲ့သည့် ရာသီလာချိန်မှာ ဘယ်အချိန်ကလဲ၊ မကြာသေးမီက ကိုယ်ဝန် ရနိုင်ခြေ ရှိလား စသည်ကို သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းဖြင့် မေးမြန်း စုံစမ်းတော့၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် မင်းသမီး ရှန်းရှန်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ကျွန်မ တွက်ကြည့်ပြီးပါပြီ။ သန်ဘက်ခါ ဆိုရင် ကိုယ်ဝန်ရဖို့ အလွယ်ဆုံး အချိန်ပါပဲ။”

ပြောဆိုပြီးနောက် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးသည် ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး ရှက်ရွံ့လွန်း၍ သေချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

ဖြူစင်အပြစ်ကင်းသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤမျှများပြားသော အကြောင်းအရာများကို သိရှိထားခြင်းမှာ ကောင်းသည့်လက္ခဏာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း အမေဖြစ်သူမှာမူ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ရှန်ရှန်းသည် အပြစ်ကင်းစင်လွန်းသည့် မင်းသမီးလေးတစ်ပါး ဖြစ်နေသောကြောင့် အမြဲတမ်း တင်းမာနေမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ မထင်မှတ်ဘဲ သူမသည် ဤမျှ ချစ်စရာကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

ထို့နောက် အမေက ပြောလိုက်၏။ “ဒါဆို ဒီနေ့နဲ့ မနက်ဖြန်... အမေက ဖက်တီးလေးကို သေချာ အားဖြည့်ပေးရမယ်။”

မင်းသမီး ရှန်းရှန်းသည် အလွန် ရှက်ရွံ့သွားသော်လည်း အလွန် ရယ်ချင်နေသောကြောင့် ခေါင်းငုံ့ကာ အစားသာ စားနေတော့သည်။

အမေ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် ဝမ်းသာနေတော့၏။ ‘ဒီချွေးမလေးက တကယ်ကို ကောင်းလွန်းပါတယ်။ ချစ်စရာလည်း ကောင်းတယ်၊ လှလည်း လှတယ်၊ ရိုးသားမှုလည်း ရှိတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ဖက်တီးလေး အမြဲတမ်း အိမ်ထောင်ဖက် မရှာနိုင်ခဲ့တာ အကောင်းဆုံး ဇနီးလေး တစ်ယောက် ရဖို့အတွက် စောင့်နေခဲ့တာကိုး။’

.....................

အပိုင်း (၅၇၈)

အောက်ယွီ၏ မင်္ဂလာပွဲ ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် သတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ နန်းကျ မိဖုရား နင်ရှီသည် ကြိုးဆွဲချ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်ပါက အောက်ယွီ မင်္ဂလာပွဲတွင် အရိုအသေပေးနေသည့် အချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသည်။

သို့ပေမည့် ယွင်ကျုံးဟဲ့ကမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်က သူ့ကို တမင်တကာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကျိန်စာတိုက် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုလား။

သို့ပေမည့် မိဖုရားကြီး၏ သေဆုံးမှု သတင်းသည် ညီလာခံ တွင် မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ချေ။

အကြောင်းမူ အခြား ကြီးမားသော ကိစ္စကြီး တစ်ခုက လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူသွားပြီး ကြီးမားသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းသည် မြို့တော်သို့ တမန် တစ်ဦး စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ထိုသူမှာ သူ၏ ညီအရင်း ဖြစ်သူ စီးကောင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်း၏ သဝဏ်လွှာ တစ်စောင်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းအရာမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှ၏။

ကျန်းကျိုး ဆိပ်ကမ်းကို တိုက်ခိုက်ပြီး လူသောင်းချီကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရေတပ်သည် စီးမိသားစု၏ ရေတပ် မဟုတ်ဘဲ တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ ပြည်တွင်းစစ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တာယင်အင်ပါယာမှ ဟန်ဆောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းသည် ဧကရာဇ် အပေါ် သူ၏ သစ္စာရှိမှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖော်ပြခဲ့ပြီး နန်းတွင်းက အောက်ယွီကို သတ်ဖြတ်ကာ စီးကွမ် အတွက် အသက်လျော်ကြေး ပေးပါက ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်သည် လုံးဝ ပုန်ကန်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောခဲ့၏။

သို့ပေမည့် အကယ်၍ နန်းတွင်းက လူသတ်သမားကို ဆက်လက် လွတ်လပ်ခွင့် ပြုထားမည် ဆိုပါက တာ့ကျိုး နန်းတွင်းသည်လည်း သစ္စာခံရန် မထိုက်တန်တော့ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားသည် လုံးဝ ပုန်ကန်တော့မည် ဖြစ်ပြီး ရေတပ်ကို အမိန့်ပေးကာ တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ ဆိပ်ကမ်းတိုင်း၊ ပင်လယ်ကူး သင်္ဘောတိုင်းကို တိုက်ခိုက်မှာဖြစ်၏။

တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ ပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ ခရိုင်တိုင်းသည် အေးချမ်းတော့မည် မဟုတ်ဘဲ တာ့ကျိုး အင်ပါယာ၏ သင်္ဘော တစ်စင်းမှ ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွင့် ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ ပင်လယ်ရေကြောင်း ကုန်သွယ်ရေး အားလုံး ရပ်တန့်သွားမှာဖြစ်သည်။

တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ ပင်လယ်ကမ်းခြေ မိုင်တစ်ရာ အတွင်းရှိ မြို့ရွာများ အားလုံး ဖျက်ဆီးခံရမှာဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်၏ ရေတပ်သာ တိုက်ခိုက်မှု စတင်မည်ဆိုပါက တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ ပင်လယ်ကမ်းခြေ ရှိ ပြည်သူများ သေဆုံးမှုမှာ လူတစ်သိန်း သာမက သန်းချီ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပို၍ပင် များပြားနိုင်၏။

တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ ငွေကြေး ဆုံးရှုံးမှုမှာလည်း သန်းအနည်းငယ် သာမက သန်းဆယ်ချီ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပို၍ပင် များပြားနိုင်သည်။

ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်း၏ စာလွှာသည် စာချွန်လွှာ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလို၊ နိုင်ငံတော် သဝဏ်လွှာ တစ်စောင်လည်း ဖြစ်နိုင်ကာ၊ စစ်ကြေညာစာ တစ်စောင်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။

အချုပ်အားဖြင့် ဤစာလွှာ တင်ပြလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ညီလာခံ တစ်ခုလုံး လုံးဝ ပွက်လောညံ သွားတော့သည်။

ဧကရာဇ် နှင့် ဧကရာဇ်ဟောင်း တို့၏ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီး စတင်ပြီ ဆိုခြင်းကို လူတိုင်း သိရှိကြ၏။

ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်သည် ပြင်ဆင်မှုများ အားလုံး ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်ကာ တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ ပင်လယ်ကမ်းခြေ မြို့ရွာများကို အချိန်မရွေး အသက်အန္တရာယ် ရှိလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် အသင့်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် အပြင်ဘက်မှ နောက်ထပ် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ “မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... အရေးပေါ် စစ်ရေး သတင်း... အရေးပေါ် စစ်ရေး သတင်း။”

ဧကရာဇ်ဟောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။ ‘တောင်နဲ့ မြောက် တပြိုင်နက်တည်း လာကြမှာလား။ လာကြစမ်းပါ။’

ခဏအကြာတွင် စစ်သူကြီး တစ်ဦး ညီလာခံ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဒူးထောက်ကာ လျှောက်တင် လိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ပြဿနာ ကြီးသွားပါပြီ... ပြဿနာ ကြီးသွားပါပြီ။ ကျုပ်တို့ရဲ့ နယ်စပ် တပ်တော်တွေနဲ့ တာယင်အင်ပါယာရဲ့ နယ်စပ် အစောင့်တပ်တွေ ကြားမှာ ပြင်းထန်တဲ့ စစ်ရေး ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပွားနေပါတယ်။ နှစ်ဖက်စလုံးက စစ်တပ် သောင်းချီ အသုံးပြုနေကြပြီး သေကြေဒဏ်ရာရမှုတွေ အရမ်း များပြားနေပါတယ်။”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာတော့ လူတိုင်း ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားကြတော့သည်။ ‘မြောက်ဘက် နယ်စပ်မှာ စစ်ဖြစ်နေပြီလား။ တာယင်အင်ပါယာနဲ့ ထပ်ပြီး စစ်ဖြစ်နေပြန်ပြီလား။ အရင်တစ်ခေါက် စစ်ပွဲကြီး ပြီးသွားတာ သုံးနှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလေ။ တာ့ကျိုးအင်ပါယာဟာ စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မထား ရသေးဘူး။’

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။ “မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း။”

ထို့နောက် ဟေးပင်းထိုင် စစ်သူကြီး တစ်ဦး အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာပြီး ဒူးထောက်ကာ လျှောက်တင် လိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ တာယင်အင်ပါယာရဲ့ ပိုင်ရှင်မဲ့နယ်မြေ မှာရှိတဲ့ တပ်တော် သိန်းချီဟာ စတင် စုစည်းနေကြပြီး တောင်ဘက်ကို စစ်ချီမယ့် အရိပ်အယောင်တွေ တွေ့နေရပါတယ်။”

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တာ့ကျိုး ညီလာခံ၏ အရပ်ဖက်နှင့် စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ အမတ်များ ပို၍ပင် တုန်ယင်သွားကြတော့၏။ သို့ပေမည့် ဤအရာများ အားလုံးမှာ မပြီးဆုံးသေးချေ။

“မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း။”

နောက်ထပ် စစ်သူကြီးတစ်ဦး အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ လျှောက်တင် လိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့ တောင်ပိုင်း တပ်တော်မှာ ရုတ်တရက် ကူးစက်ရောဂါတွေ ဖြစ်ပွားနေပြီး သေကြေဒဏ်ရာရမှုတွေ အရမ်း များပြားနေပါတယ်။ စစ်သေနာပတိချုပ် ဖူယန်ထူရဲ့ တပ်တော်ဟာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ မိုင်နှစ်ရာ အနောက်ဆုတ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ရပါတယ်။”

ယခုအချိန်တွင် ညီလာခံရှိ အမတ်များ အားလုံး၏ ကျောရိုးမကြီးများ စိမ့်တက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ‘ဖူယန်ထူရဲ့ တပ်တော် သိန်းချီက ကူးစက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနေသည် ဟုတ်လား။ ဒါက တောင်ဘက်ကို ဆင်းပြီး ပုန်ကန်မှုကို မနှိမ်နင်းနိုင်တော့ဘူး၊ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားရဲ့ မြေပြင် တပ်တော်နဲ့ စစ်မတိုက်နိုင်တော့ဘူး ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ မဟုတ်လား။’

သို့ပေမည့် ဤအရာများ အားလုံးက မပြီးဆုံးသေးပေ။ အပြင်ဘက်မှ နောက်တစ်ကြိမ် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။ “မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... အရေးပေါ် စစ်ရေး သတင်း... အရေးပေါ် စစ်ရေး သတင်း...”

အနောက်ဘက် နယ်စပ်မှ စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဒူးထောက် ဦးညွတ်လျက် ပြောလိုက်လိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့ အနောက်ဘက် နယ်စပ် မဟာတံတိုင်း အစောင့်တပ်တွေနဲ့ တာ့ရှီး အင်ပါယာ တပ်တော်တွေကြားမှာ စစ်ရေး ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပွားနေပါတယ်။ တာ့ကျိုး မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့တွေ စတင် စုစည်းနေကြပြီး ကျုပ်တို့ အနောက်ဘက် နယ်စပ်ကို ကျူးကျော်မယ့် အရိပ်အယောင်တွေ တွေ့နေရပါတယ်။”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာတော့ လူတိုင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြတော့၏။

‘မကြာသေးခင်ကမှ တာ့ရှီး အင်ပါယာ ဧကရာဇ်ဟာ ရွှေ ပေါင်သောင်းချီ ပို့ပြီး လျော်ကြေးငွေတွေ ပြန်ပေးကာ ဧကရာဇ်ဟောင်း အာဏာ ပြန်လုတာကို ဂုဏ်ပြုခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ချက်ချင်း တပ်တော်ကြီးနဲ့ လာရောက် ဖိအားပေးနေရတာလဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ပြီးဆုံးလောက်ပြီ မဟုတ်လား။’

သို့ပေမည့် ဆက်လက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်မှ အလွန် အရေးကြီးသော အော်ဟစ်သံများ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။ “မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... ကျန်းကျိုး အရေးပေါ် စစ်ရေး သတင်း... အလွန် အရေးပေါ်...”

ထို့နောက် ဟေးပင်းထိုင် စစ်သူကြီးတစ်ဦး ညီလာခံ အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာပြီး ဒူးထောက်ကာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ကျန်းကျိုးဆိပ်ကမ်းရဲ့ အပြင်ဘက် ပင်လယ်ပြင်မှာ အမည်မသိ ရေတပ်တွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

အဆုံးအစ မရှိဘဲ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကျန်းကျိုး ဆိပ်ကမ်း တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့ထားကာ ပင်လယ်ပြင်ကို ထွက်တဲ့ ကုန်သည်သင်္ဘောမှန်သမျှကို နှစ်မြှုပ်ပစ်နေပါတယ်။ ကျန်းကျိုး ဆိပ်ကမ်းဟာ အသက်အန္တရာယ် ရှိနေပါပြီ။ ချန်လန် ပြည်နယ်ရဲ့ ပင်လယ်ကမ်းခြေ မြို့ရွာတွေ အားလုံး အသက်အန္တရာယ် ရှိနေပါပြီ။”

‘ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အံ့ဩတုန်လှုပ်စရာ ကောင်းတဲ့ သတင်းဆိုးတွေ ပြီးဆုံးလောက်ပါပြီ။’

သို့ပေမည့် မပြီးဆုံးသေးချေ။ အပြင်ဘက်မှ အလွန် အရေးကြီးသော အော်ဟစ်သံများ တစ်ဆက်တည်း ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။ “မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... မိုင်ရှစ်ရာ အရေးပေါ် သတင်း... တောင်ပိုင်း အရေးပေါ် စစ်ရေး သတင်း... တောင်ပိုင်း အရေးပေါ် စစ်ရေး သတင်း။”

“ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ တောင်ပိုင်းက လူရိုင်းတွေ နောက်တစ်ကြိမ် ပုန်ကန်နေပါပြီ။ လူရိုင်းသူပုန် တစ်သိန်းလောက်က တောင်ပိုင်းက ခရိုင် အတော်များများကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး သူပုန်တွေရဲ့ အင်အားက မီးတောက်တွေလို ပြင်းထန်နေပါတယ်။”

ဤစကားကို ကြားချိန်မှာတော့ ယွင်ကျုံးဟဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထောင်မတ် သွားတော့သည်။

‘လူရိုင်းတွေ ပုန်ကန်တယ်။ ထပ်ပြီး ပုန်ကန်ပြန်ပြီလား။ ကျုပ်က လူရိုင်းတွေရဲ့ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းထားတာ တစ်နှစ်လောက်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ အခု ထပ်ပြီး ပုန်ကန်ပြန်ပြီလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါ သရဲတစ္ဆေတွေ လုပ်တာလား။ ပြီးတော့ သူပုန် တစ်သိန်းလောက်က ခရိုင် အတော်များများကို သိမ်းပိုက် ထားတယ် ဟုတ်လား။’

ညီလာခံ တစ်ခုလုံး အပ်ကျသံ ကြားရလုမတတ် တိတ်ဆိတ်နေပြီး အရပ်ဖက်နှင့် စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ အမတ်များ အားလုံး ကြောက်လန့်သွားကြသည်မှာ ထင်ရှား၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ စိတ်နှလုံး အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားတော့သည်။ ‘ဒါက ဧကရာဇ်ရဲ့ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှု လား။ တကယ်ကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး တုန်လှုပ်လောက်ပါတယ်။ မဟုတ်ဘူး... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး တုန်လှုပ်လောက်တာတင် မကဘူး၊ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျပြီး မြေကြီး အက်ကွဲသွားသလိုပဲ။ သူက တကယ်ပဲ ရူးသွပ်နေတာပဲ။ ဧကရာဇ် အာဏာ ပြန်လုဖို့ အတွက် အင်ပါယာရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကိုတောင် လောင်းကြေးထပ်ဖို့ ဝန်မလေးတော့ဘူး။’

မြောက်ဘက်တွင် တာယင်အင်ပါယာနှင့် စစ်ရေးပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းမှာ မည်သို့သော အကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သနည်း။

တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ တပ်တော်များက တာယင်နယ်စပ်သို့ သွားရောက်ကာ ရန်စတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ စစ်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်စတင်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

အနောက်ဘက်နယ်စပ်တွင်မူ တာ့ရှီးအင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား လီကျိုး၏ လက်စားချေမှု ဖြစ်သည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွှဲဖြစ်၏။

သွေးစွန်းဘုရင်မသည် မင်းသမီး လန်ရှီး၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံခဲ့ရသူဖြစ်သည့်အတွက် တာ့ကျိုး အင်ပါယာ၏ သဘာဝမဟာမိတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အောက်ယွီကလည်း လီကျိုးကို လုံးဝစော်ကားခဲ့ဖူးသောကြောင့် တာ့ရှီးအိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်တို့မှာ ချက်ချင်း ပူးပေါင်းသွားကြခြင်း ဖြစ်၏။

တောင်ပိုင်းတပ်တော်တွင် ကူးစက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားသည်ဆိုခြင်းမှာ တစ်ဝက်အမှန်၊ တစ်ဝက်အမှားသာ ဖြစ်၏။ တောင်ပိုင်းမှ လူရိုင်းတစ်သိန်း၏ ပုန်ကန်မှုနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း အချိန်မရွေး အမှန်တရား ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိနေသည်။

ကျန်းကျိုးဘက်တွင်မူ ပင်လယ်ဓားပြများနှင့် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်တို့၏ ပူးပေါင်းရေတပ်များက တာ့ကျိုးဆိပ်ကမ်းကို လုံးဝဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားပြီး ကုန်သည်သင်္ဘောများကို နစ်မြုပ်စေကာ ကုန်းပေါ်တက်၍ တိုက်ခိုက်ရန် အချိန်မရွေး ပြင်ဆင်နေကြသည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် တာ့ကျိုးအင်ပါယာ၏ အရှေ့၊ တောင်၊ အနောက်၊ မြောက် အရပ် လေးမျက်နှာလုံးတွင် အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဘေးအန္တရာယ်များ ဝိုင်းရံလျက်ရှိသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ညတွင်းချင်းပင် တာ့ကျိုးနိုင်ငံတော်ကြီးသည် လေထဲတွင် ယိမ်းယိုင်နေပြီး ပျက်သုဉ်းတော့မည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ရှိနေတော့၏။

ကြီးမားသော ဖိအားများသည် ဧကရာဇ်ဟောင်းထံသို့ တောင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့၊ ပင်လယ်ရေလှိုင်းကြီး လိမ့်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်၏။ ဧကရာဇ်ဟောင်း အာဏာပြန်လုပြီး လအနည်းငယ်အတွင်း တာ့ကျိုးအင်ပါယာသည် နိုင်ငံပျက်သုဉ်းတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံမပျက်သုဉ်းချင်ပါက မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။ သေချာပေါက် အောက်ယွီကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းကို တာ့ကျိုးအပေါ် ပြန်လည်သစ္စာခံအောင် လုပ်ဆောင်ရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်ငြား အောက်ယွီကို သတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ဩဇာတိက္ကမများအားလုံး လုံးဝပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ့်လက်ရုံးကို ကိုယ်တိုင်ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူ ဖြစ်သွားမှာ ဖြစ်သည်။

သို့သောငြား အောက်ယွီကို မသတ်ဘူးဆိုပါက တာ့ကျိုးအင်ပါယာသည် နေရာတိုင်းတွင် စစ်မီးများ တောက်လောင်ကာ ပျက်သုဉ်းရတော့မည်မှာ ကျိန်းသေပေါက် ဖြစ်လို့နေ၏။