အခန်း ၄၈၄

အခန်း ၄၈၄ - ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ၊ အနာဂတ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သော ဓားချက်

ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အရှင်သခင်တွေက တကယ်ပဲ အရှင်သခင်တွေမှ ဟုတ်ရဲ့လား။

ကျိယွမ် တိတ်ဆိတ်စွာ ရေရွတ်မိပြီး သူ၏ အတွေးများမှာ လှိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

"အဖိုးကြီး... ကျွန်တော် အဲဒီအရှင်သခင်တွေကို တွေ့ဖို့ မူလသဘောတရားအသင်းကို သွားတော့မယ်"

ထိုစကားနှင့်အတူ သူ၏ပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ အစအနပင် မကျန်တော့ချေ။

ခရမ်းရောင်ကံကြမ္မာဘိုးဘေးသည် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာ တွေဝေခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ချောက်နက်အရှင်သခင် ပြောခဲ့ဖူးသည့် စကားများကို သူ ပြန်အမှတ်ရမိသည်။

"သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ မူလအစကဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ ။ ဒီစကြဝဠာထဲကို တစ်ခါဝင်မိရင် အနာဂတ်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး"

"သူ ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်လာတာ... သူ့အတွက် အမှားတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်"

ခရမ်းရောင်ကံကြမ္မာဘိုးဘေးသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို လေးကန်စွာ ချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပူပန်မှုများဖြင့် လေးနက်နေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

မူလသဘောတရားအသင်းသည်လည်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်။ပါရမီရှင် ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုနေကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံအတွင်း ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ကို အမုန်းဆုံးအဖွဲ့အစည်းကို ရွေးရမည်ဆိုလျှင် လနတ်ဘုရားနန်းတော်ပြီးလျှင် မူလသဘောတရားအသင်းသာ ဖြစ်မည်။

ခေတ်ကာလများစွာကြာအောင် မူလသဘောတရားအသင်းသည် ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဓိကအင်အားစုအဖြစ် အုပ်စိုးခဲ့သည်၊ သို့သော် စစ်မှန်မူလအရှင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်က လင်းယာအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ကျင်းပသောအခါ နန်းတော်သည် အသင်းကို ကျော်တက်ကာ မသေမျိုးနယ်မြေ၏ အကြီးဆုံးအင်အားစု ဖြစ်လာတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မူလသဘောတရားအသင်း၏ အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် ထိုအခြေအနေကို လက်မခံနိုင်ကြချေ။

ယခု ကျိယွမ်၏ အာဏာပြပုံများ ၊ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခြင်းကို ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဖြစ်နေပြီး သူတို့၏ခံစားချက်ကို တစ်လုံးတည်းဖြင့် ဖော်ပြရလျှင် ပျော်ရွှင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား ဟားဟား... အစွမ်းထက်တဲ့ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်က သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို ထွက်ပြေးရတယ်ပေါ့၊ သူတို့မှာ ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်လာဖို့ မျက်နှာရှိသေးလို့လား"

"မဟာနေမင်းဘွဲ့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာ၊ သူတို့ကိုယ်တို့ အရှင်သခင်လို့ ခေါ်နိုင်သေးလို့လား"

"ဒါနဲ့...နေတစ်သောင်းအရှင်သခင်နဲ့ အသင်းရဲ့ မဟာအရှင်သခင် နှစ်ပါးကြားမှာ ဘယ်သူက ပိုစွမ်းသလဲ"

ထိုမေးခွန်းကြောင့် လူအုပ်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"မဟာအရှင်သခင်တွေက ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို အုပ်စိုးထားတာ၊ သူတို့က မူလသဘောတရားအသင်းရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ၊ မဟာနေမင်းအရှင် ထွန်းကားချိန်တုန်းကတောင် သူတို့ကို ရိုသေခဲ့ရတာ၊ နေတစ်သောင်းအရှင်သခင်က စွမ်းပေမဲ့ မဟာအရှင်သခင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး လိုသေးတယ်"

"အခု မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ သူက အနှိုင်းမဲ့မူလသဘောတရား နှစ်ခုကို နားလည်ထားတာလေ၊ ပြီးတော့ မသေမျိုးနယ်မြေရဲ့ အထူးခြားဆုံးရတနာ မူလသဘောတရားတံခါးကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတာဆိုတော့ သူ့အနာဂတ်မှာ သူက ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံးသူ ဖြစ်လာမှာပဲ"

"ဒါကို အသာထား၊ သူထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ကြယ်သုံးသောင်းကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ ဘယ်သူကများ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မလဲ၊ သူ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်က ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ"

"ဒါက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်အရာကြီးနော် ၊ သူက ဒီလိုစွမ်းအားတွေကို ဘယ်လိုများ ကျင့်ကြံလိုက်တာလဲ"

ကျင့်ကြံသူများ၏ ဆွေးနွေးမှုများမှာ ပိုမိုတက်ကြွလာသည်၊ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် သိလိုစိတ်ဖြင့် ငေးကြည့်နေကြ၏။

ထိုအခိုက်တွင်...

ကြီးမားသော အသံတစ်ခုသည် မူလသဘောတရားအသင်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ကျိယွမ်က... အသင်းရဲ့ အရှင်သခင်နှစ်ပါးကို တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းပါတယ်"

အသံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် လူတိုင်း၏ခေါင်းများမှာ ကောင်းကင်သို့ မသိစိတ်ဖြင့် ငေးကြည့်မိသွားသည်။

ကြည်လင်နေသော အပြာရောင်ကောင်းကင်မှာ ယခုအခါ ရွှေရောင်နှင့် အနီရောင်များ ရောယှက်ကာ တောက်ပနေ၏။

ပါရမီရှင်ကျင့်ကြံသူများသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရိုသေမှုတို့ကြောင့် ကောင်းကင်ကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ရဲဘဲခေါင်းငုံ့ထားကြရသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျိယွမ်မှာ အလွတ်သဘော ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး စွမ်းအားကို ထုတ်မပြထားပေ။

သို့သော် သူ၏ မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ် များ ၊ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ကို ဖြိုခွင်းလိုက်ခြင်းက လူတို့၏စိတ်တွင် အမှတ်တရ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ထိုမှတ်ဉာဏ်ကြောင့်ပင် လူတို့မှာ သူ့ကို မကြည့်ရဲကြချေ။

ကျိယွမ်သည် သာမန်လူသားများကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန်အတွက် အသံကို မူလသဘောတရားအသင်း၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များသာ ကြားနိုင်စေရန် ပြုလုပ်ထားသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်လူသားများကို မလိုအပ်ဘဲ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်အောင် လုပ်ခြင်းသည် မသင့်တော်ပေ။

ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံတွင် သာမန်လူသားများ အများအပြား နေထိုင်ကြ၏။

အချို့သူများလို ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်အောင် အော်ဟစ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဖျက်ဆီးခြင်းမျိုးကို ကျိယွမ် မုန်းလေသည်။ သို့သော် ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းမှာမူ ခြွင်းချက်အနေဖြင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် တောင်းပန်ခဲ့သည်၊ သို့သော် တောင်းပန်ရုံဖြင့် ပြစ်ဒဏ်မကင်းလွတ်နိုင်သည်မှာ လောကဓမ္မတာပင်။

ကံကောင်းစွာပင် ဤကမ္ဘာ၌ ဥပဒေစိုးမိုးရေး ဆိုသည်မှာ မရှိချေ၊ ကျိယွမ်မှာမူ သူ၏စိတ်ထဲတွင်သာ တိတ်ဆိတ်စွာ တောင်းပန်နေရ၏။

ကျိယွမ် မူလသဘောတရားအသင်းသို့ ရောက်လညသောအခါ အသင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေးသည်၊ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ခေါင်းငုံ့ထားကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်နေရာမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်၊ထိုသူမှာ ဝူရှန့်အရှင် ဖြစ်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့နှုတ်ဆက်သည်။

"နေတစ်သောင်းအရှင်သခင်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်"

ဝူရှန့်အရှင်သည် မဟာမူလသဘောတရားအဆင့် ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အသင်း၏ အကြီးအကဲတစ်ပါးလည်း ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သော မူလသဘောတရားညီလာခံတွင် သူသည် မိစ္ဆာပုံစံဖြင့်ရှိနေသော ကျိယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်၊ ထိုစဉ်က သူသည် ကျိယွမ်ကို အသင်းထဲ ခေါ်သွင်းရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ကျိယွမ်က ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

"အရှင်သခင်... ကျွန်တော်နဲ့အတူ အတွင်းပိုင်းအချက်အချာနေရာကို ကြွပါ"

ဝူရှန့်အရှင်က လက်ဟန်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"အင်း"

ကျိယွမ်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လိုက်သွားလေသည်။

နှစ်ဦးသားမှာ ကျယ်ပြောပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ခန်းမဆောင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး ထိုခန်းမအတွင်း၌ စာအုပ်များ၊ ကျောက်စိမ်းပြားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စင်များ ရှိနေ၏။

ခန်းမ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ထူးဆန်းသောမှန်တစ်ခုလည်း ရှိနေလေသည်။

ထိုမှန်အတွင်း၌ ပိုးစုန်းကြူးကဲ့သို့သောအရာများ လူးလာခေါက်တုံ့ ဖြစ်နေသည်၊ ၎င်းတို့မှာ အတုအယောင်များ မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ရှိနေသော သတ္တဝါများ ဖြစ်လေ၏။

"အရှင်သခင်တွေ ဘယ်မှာလဲ"

ကျိယွမ်က လိုရင်းကိုတန်းမေးသည်။

သူသည် ခန်းမအတွင်း၌ သူတို့၏တည်ရှိမှုကို မခံစားမိပေ။

"အရှင်သခင်တွေက သခင်နဲ့ တွေ့ဖို့ မဝံ့ရဲကြပါဘူး၊ သူတို့ရဲ့လောဘက သခင်ရဲ့ မူလသဘောတရားတံခါးကို လုယူဖို့ လှုံ့ဆော်မှာကို ကြောက်နေကြတာပါ"

ဝူရှန့်အရှင်က ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံသည်။

ကျိယွမ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အရှင်သခင်တွေက သူတို့ရဲ့အတွင်းစိတ် ကျင့်ကြံခြင်းအပိုင်းမှာ အများကြီး လိုအပ်နေသေးပုံပဲ၊ သူတို့ရဲ့အတွင်းနတ်ဆိုးတွေကိုတောင် မထိန်းချုပ်နိုင်ကြဘူး"

သူ၏စကားသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ထက်မြက်လှသည်။ဝူရှန့်အရှင်သည် ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း အပြုံးကိုမူ မပျက်စေဘဲ ထိန်းထားသည်။

"နေတစ်သောင်းအရှင်သခင်... အမှန်တကယ်တော့ ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အရှင်သခင်တွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လူချင်းမတွေ့ဖူးကြပါဘူး"

သူက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ပြောပြလိုက်သည်။

"အိုး"

ကျိယွမ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"ဒါက ဘုရင်တစ်ပါးနဲ့တစ်ပါး ရှောင်ကြတာမျိုးလား ဒါမှမဟုတ်..."

သူသည် စကားကိုဖြတ်လိုက်ပြီး စဉ်းစားနေ၏။

"ကျွန်တော် ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးတဲ့အချိန်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အရှင်သခင်တွေက ကျွန်တော့်ကို မမြင်လိုက်ရဘူးလား၊ ဒါဆို ကျွန်တော် အရှုံးကြီး ရှုံးလိုက်ရတာပေါ့"

ထိုအချိန်က သူသည် မျက်နှာဖုံးပါသောသံချပ်ဝတ်စုံကို အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်၏။

"အဟမ်း အဟမ်း"

ဝူရှန့်အရှင်သည် အဆင်မပြေစွာဖြင့် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။သို့သော် သူသည် ဤအခိုက်အတန့်ကို သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သိမ်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

မူလသဘောတရားအသင်းအတွင်း သူ အကြိုက်ဆုံးအလုပ်မှာ ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဓိကဖြစ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ခြင်းဖြစ်သည်၊ ယခု ကျိယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရသည်နှင့် နောက်တစ်ခေါက် မှတ်တမ်းအတွက် ခေါင်းစဉ်ကို သူ စဉ်းစားပြီးသားလည်း ဖြစ်၏။

နေတစ်သောင်းအရှင်သခင်က မူလသဘောတရားအသင်းကို သူလျှိုလုပ်ခြင်းအတွက် ဆူပူသည်။

လက်ရှိမှာတော့ ၄င်းကအတွေးသပ်သပ်သာဖြစ်ပြီး ကျိယွမ် မထွက်ခွာမီအထိ သူ မရေးရဲပါ။

"ကျွန်တော် အရှင်သခင်တွေကို မတွေ့နိုင်တော့လည်း သူတို့ကိုယ်စား ခင်ဗျားကို မေးခွန်းတချို့ မေးလို့ ရမလား"

ကျိယွမ် တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ခုတည်းသောခန်းမနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းရန် ဖြစ်သည်။

"အရှင်သခင်တွေက နေတစ်သောင်းအရှင်သခင် မေးချင်တာမှန်သမျှကိုကျွန်တော့်ကို မေးနိုင်တယ်လို့ မှာထားပါတယ်"

ဝူရှန့်အရှင်က လေးစားစွာကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက အကုန်သိလို့လား"

ဝူရှန့်အရှင်က ရယ်မောပြီး ခေါင်းခါပြ၏။

"ကျွန်တော် မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီမှန်က သိတာပါ"

သူသည် ခန်းမအဆုံးရှိ မှန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ကျိယွမ် ထိုမှန်ကို ကြည့်လိုက်၏။

[ပုံရိပ်ပေါင်းစုံထင်ဟပ်မှန်-

သက်ရှိဖြစ်စဉ်အားလုံးကို လေ့လာသည်၊ တားမြစ်ထားသော အသိပညာများကို စုဆောင်းသည်၊ ပြန့်ကျဲနေသော အချက်အလက်များကို စုစည်းသည်။]

"ဒီမှန်က စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"

ကျိယွမ် မှတ်ချက်ချပြီးနောက် ဝူရှန့်အရှင်ကို ပြန်ကြည့်သည်။

"ကျွန်တော် တစ်ခုတည်းသောခန်းမအကြောင်း ပိုသိချင်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူရှန့်အရှင်သည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ မှန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး မှန်မျက်နှာပြင်ကို ထိလိုက်၏။

ထူးဆန်းစွာပင် မှန်မှာ ရေကဲ့သို့ လှိုင်းထသွားပြီး သူ၏လက်မှာ အတွင်းသို့ နစ်ဝင်သွားသည်၊ ထိုအချိန်တွင် ပိုးစုန်းကြူးကဲ့သို့သောအလင်းများမှာ မှန်ထဲမှထွက်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွား၏။

သူ၏စွမ်းအားစက်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားမှာ အေးစက်ပြီး ခံစားချက်မဲ့သွားသည်၊ သူ၏အသံမှာလည်း ယခင်ကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုမရှိတော့ဘဲ အေးစက်နေ၏။

"ခေတ်ကမ္ဘာများစွာက မသေမျိုးနယ်မြေမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ် ရှိခဲ့တယ်"

ဝူရှန့်အရှင်က စပြောပြသည်။

"အဲဒီခေတ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာတယ်၊ သူက အလွန်ထူးချွန်လွန်းလို့ ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

"သူ့နာမည်က မင် ဖြစ်ပြီး လောကက သူ့ကို မင်အရှင်သခင်လို့ ခေါ်ကြတယ်၊ သူက မသေမျိုးနယ်မြေရဲ့ ခေတ်ကမ္ဘာများစွာအတွင်း အကြီးမြတ်ဆုံးသူပဲ"

"အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် မင်အရှင်သခင်က နဝမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ထိပ်မှာရပ်ပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ မသေမျိုးနယ်မြေရဲ့ အနာဂတ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တယ်"

"အဲဒီအချိန်ကစပြီး မသေမျိုးနယ်မြေမှာ အနာဂတ်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး၊ ကျင့်ကြံသူ ဘယ်သူမှ ယန်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ဒုတိယမြောက်အဆင့်ကို မကျော်လွန်နိုင်တော့ဘူး"

ကျိယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်အောင် ကြိုးစားသည်။

"ဒီမင်အရှင်သခင်... သူ့စွမ်းအားက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ အနာဂတ်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ ဓားချက်မျိုးလား"

ကျိယွမ်အတွက် အနာဂတ်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ နားလည်ရခက်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်၏။

"ဒါက ယန်နတ်ဘုရားအဆင့် တတိယမြောက် ဒါမှမဟုတ် ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်မှာရှိတဲ့သူရဲ့ စွမ်းအားပဲ ဖြစ်ရမယ်"

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

ဝူရှန့်အရှင်က ဆက်ပြောနေ၏။

"အနာဂတ်မရှိတော့တဲ့အတွက် မသေမျိုးနယ်မြေမှာ တိုးတက်မှုတွေ ရပ်တန့်သွားတယ်၊ အစွမ်းထက်ဆုံးသူတွေတောင် ဒုတိယမြောက်အဆင့်အထိပဲ ရောက်နိုင်ပြီး ရှေ့ဆက်တိုးလို့မရတော့ဘူး"

"ဒီကန့်သတ်ချက်ကြောင့် အနာဂတ်ကို ပြန်လည်ဖော်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားမှုတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ မင်အရှင်သခင်ရဲ့ ဓားချက်က အလွန်အစွမ်းထက်လွန်းတယ်၊ ဘယ်သူမှ ပြင်ဆင်ဖို့နည်းလမ်းကို မတွေ့ခဲ့ကြဘူး"

"တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အနာဂတ်ကို ပြန်ရှာဖို့ ကြိုးစားမှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒုတိယမြောက်အဆင့်အတွင်းမှာပဲ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးအောင် ကျင့်ကြံဖို့သာ အာရုံစိုက်လာကြတယ်"

"အဲဒီအချိန်မှာ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတွေ ပေါ်ပေါက်လာတယ်၊ အဲဒီထဲမှာ မူလသဘောတရားအသင်းနဲ့ တစ်ခုတည်းသောခန်းမက အထင်ရှားဆုံးပဲ"

ထိုနေရာအရောက်တွင် ကျိယွမ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပိုတက်ကြွလာသည်။

"မူလသဘောတရားအသင်းက မူလသဘောတရားတွေကို လေ့လာခြင်းဖြင့် အောင်မြင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်"

"ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံမှာ အနှိုင်းမဲ့မူလသဘောတရားတွေ ဒါမှမဟုတ် အရှင်သခင်တွေ ဆိုတာ အရင်က မရှိခဲ့ဘူး"

"ခေတ်ကာလများစွာအတွင်း အသင်းက ကျင့်ကြံသူများစွာရဲ့ အသိပညာကို စုစည်းပြီး ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ သူတို့က မဟာမူလသဘောတရားအဆင့်မှာရှိသူတွေအတွက် တိုက်ခိုက်ရေးရတနာတွေကို အရင်ဖန်တီးခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးရတနာတွေမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာ အသင်းက အနှိုင်းမဲ့မူလသဘောတရားတွေကို တီထွင်ပြီး အရှင်သခင်တွေကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တယ်"

ကျိယွမ် ခေင်းညိတ်လိုက်သည်၊ ယခု သူ နားလည်သွားလေပြီ။

ဝူရှန့်အရှင်က တစ်ခုတည်းသောခန်းမအကြောင်းကို ဆက်ပြောသည်။

"မူလသဘောတရားအသင်းက တွက်ချက်ခြင်းနဲ့ အကျိုးအကြောင်းဆင်ခြင်ခြင်းကို အဓိကထားပေမဲ့ တစ်ခုတည်းသောခန်းမကိုတော့ မှောင်မိုက်ခြင်းလို့ ခေါ်တဲ့သူက တည်ထောင်ခဲ့တာပါ"

"နှစ်ဖွဲ့လုံးက ဒုတိယမြောက်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ နည်းလမ်းချင်း မတူကြဘူး၊ တစ်ခုတည်းသောခန်းမက အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်"

"တစ်ခုတည်းသောခန်းမကတစ်ဆင့် ဒုတိယမြောက်အဆင့်မှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို သူရဲကောင်းဝိညာဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ဝိညာဉ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တယ်"

"ဒီသတ္တဝါတွေက ဒုတိယမြောက်အဆင့်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ်၊ ဒီစွမ်းအားနဲ့ပဲ သူတို့က သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး အဋ္ဌမနဲ့ နဝမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံတွေကို စူးစမ်းခဲ့တာပါ"

ကျိယွမ်၏ မျက်မှောင်များမှာ ပိုမိုကျုံ့သွားသည်။

"တစ်ခုတည်းသောခန်းမက မူလသဘောတရားအသင်းထက် ပိုသာသွားတာလား"

ဝူရှန့်အရှင်က ရှင်းလင်းစွာ ဆက်ပြောသည်။

"တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအရဆိုရင်တော့ တစ်ခုတည်းသောခန်းမက အများကြီးသာပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူရဲကောင်းဝိညာဉ်တွေမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သိစိတ် မရှိတော့ဘူး"

"ဒီအချက်က သူရဲကောင်းဝိညာဉ်နည်းလမ်းကို လူတွေလက်မခံအောင် လုပ်ခဲ့တာပါ၊ ဒါကြောင့် တစ်ခုတည်းသောခန်းမရဲ့လွှမ်းမိုးမှုက သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံမှာပဲ ကန့်သတ်ခံထားရတယ်"

"ဒါကြောင့် သူတို့က လင်းယာအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို စတင်ပြီး သူတို့ရဲ့ရည်မှန်းချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နေတာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိယွမ် အားလုံး နားလည်သွားလေပြီ။

လင်းယာအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ရိုးရိုးစမ်းသပ်မှု မဟုတ်ဘဲ တစ်ခုတည်းသောခန်းမ၏ အကြီးမားဆုံးသော အစီအစဉ် ဖြစ်သည်၊ ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံရှိ သက်ရှိအားလုံးကို သူရဲကောင်းဝိညာဉ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် သူတို့ ရည်မှန်းထား၏။

ကျိယွမ်၏ အတွေးများမှာ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

"သူတို့က သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို ထွက်ပြေးသွားတယ်၊ သူတို့ ဘာဖြစ်သွားမလဲ"

ဝူရှန့်အရှင်က ခံစားချက်မဲ့စွာ ပြောသည်၊

"ယင်နတ်ဘုရားအဆင့်အောက်မှာရှိသူတွေကတော့ အသက်ရှင်နိုင်မှာပါ၊ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်နဲ့ အထက်မှာရှိတဲ့သူတွေအတွက်ကတော့ လမ်းမရှိတော့ပါဘူး"

ကျိယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

တစ်ခုတည်းသောခန်းမ၏ သူရဲကောင်းဝိညာဉ်များသည် ယန်နတ်ဘုရားကျင့်ကြံသူများကို သတ်ရုံတင်မကဘဲ သူရဲကောင်းဝိညာဉ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်သည်၊ လင်းယာအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသူများ အရေအတွက်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားနေပေလိမ့်မည်။

"သူတို့ရဲ့ရည်မှန်းချက်က ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်"

ကျိယွမ်က ခေါင်းယမ်းကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယန်နတ်ဘုရားအရှင်သခင်များက လင်းယာအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဘာကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ကြသလဲဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားလေသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ်သိစိတ်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းမှာ သေဆုံးခြင်းနှင့် မခြားနားပေ။

သို့သော် ကျိယွမ် စိုးရိမ်မနေပါ။

ကောင်းကင်ပြိုကျလျှင်လည်း အရပ်ရှည်သူများက အရင်ခံရမည်ပင်။

သူ့အတွက်မူ ဤအရာများသည် ဝေးကွာလွန်းသော ကိစ္စများ ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ကိစ္စကိုမူ သူ လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။

"ကျွန်တော် သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို သတင်းစကား ပို့လို့ရမလား"

ကျိယွမ် မေးသည်။

ဝူရှန့်အရှင် ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မှန်ထဲရှိ အလင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားသည်။

အသက်ရှုကြိမ်သုံးဆယ်စာလောက် ကြာပြီးနောက် သူ မျက်လုံးဖွင့်သည်။

"အခု အရှင်သခင်ပြောတဲ့ စကားတိုင်းကို သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို ပို့ပေးပါလိမ့်မယ်"

ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံရှိ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်အတွင်း၌.....

ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မိန်းမပျို ထိုက်ယွဲ့သည် သွားများကို ကြိတ်ထားပြီး မျက်ရည်များ ဝဲနေ၏။

ကျိယွမ်၏လက်ချက်ကြောင့် ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်မှာ သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံသို့ အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုကာ ထွက်ပြေးလာခဲ့ရသည်၊ သူတို့မှာ တစ်ခုတည်းသောခန်းမတွင် ခိုလှုံရန် ကြိုးစားခဲ့ကြရ၏။

ပထမတော့ ထိုက်ယွဲ့ အနည်းငယ် စိတ်အေးမိသည်၊ သူမသည် ခဏတာ ခိုလှုံရင်း သူမ၏အစ်ကို စစ်မှန်မူလအရှင်နှင့်အတူ ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိတ်လန့်စရာများမှာ ချက်ချင်းပင် စတင်လာခဲ့သည်၊ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်၏ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့် အကြီးအကဲများအားလုံး၏ ဝိညာဉ်များမှာ ထုတ်ယူခံလိုက်ရသည်။

အသက်မဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်၊ စစ်မှန်မူလအရှင်ပင် အလွတ်မပေးခဲ့ချေ။

ထိုက်ယွဲ့ အလွန်တုန်လှုပ်နေသည်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းများက သူမကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

"တစ်ခုတည်းသောခန်းမရဲ့ သူရဲကောင်းဝိညာဉ်တွေက မိစ္ဆာတွေပဲ"

ရုတ်တရက် ကြီးမားသောအသံတစ်ခုသည် သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ အပြစ်တွေကို ဝန်ခံလိုက်ကြ၊ ဒါဆိုရင် ပြစ်ဒဏ် သက်သာလိမ့်မယ်"

"ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်... မင်းတို့ အပြစ်ရှိတယ်"

"ငါ မင်းတို့ကို ချက်ချင်း လက်နက်ချပြီး ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်လာဖို့ အမိန့်ပေးတယ်"

"မင်းတို့ သုံးရက်အတွင်း လက်နက်ချမယ်ဆိုရင် ခရမ်းရောင်ကံကြမ္မာကောင်းကင်မှာ နှစ်တစ်ထောင်လောက်ပဲ အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရမယ်၊ ဒါဆိုရင် ပြစ်ဒဏ်ကင်းလွတ်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ သုံးရက်အတွင်း လက်နက်မချဘူးဆိုရင် ငါ ကိုယ်တိုင် သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လာပြီး ဖမ်းဆီးမယ်၊ အဲဒီအခါကျရင်တော့ ပြစ်ဒဏ်က နှစ်သုံးထောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

သတင်းစကားမှာ သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်၏ တပည့်များမှာ စတင်တွင် ထိတ်လန့်သွားကြသော်လည်း မကြာမီမှာပင် အပြေးအလွှား ဖြစ်သွားကြကုန်၏။

"နေတစ်သောင်းအရှင်သခင်... ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ကို ဆဋ္ဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်ခေါ်သွားပေးပါ"

"ကျွန်တော် လက်နက်ချပါတယ်၊ နှစ်တစ်ထောင်လောက် အလုပ်လုပ်ရတာ ဒီငရဲထက်စာရင် အများကြီး သက်သာပါတယ်"

စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေသော အသံများမှာ ကျိယွမ် ပေးခဲ့သော မျှော်လင့်ချက်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

မူလသဘောတရားအသင်းရှိ ကျိယွမ် အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူမှ ဝန်မခံကြဘူး၊ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်မှာ သတ္တိ ရှိသေးတာပဲ၊ ငါ ကိုယ်တိုင် သတ္တမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို သွားရမယ့်ပုံပဲ"

သို့သော် သူ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးကြောင်း သိပါသည်။ သူ၏စွမ်းအားကို အရင်မြှင့်တင်ရဦးမည်။

ဝူရှန့်အရှင်သည် ကျိယွမ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

"တစ်ခုတည်းသောခန်းမအပြင် ကျွန်တော် လနတ်ဘုရားဘိုးဘေးနဲ့ ကျွန်တော့်ဆရာ ရွမ်ယူချမ်းအကြောင်းကိုလည်း သိချင်တယ်၊ သူက လနတ်ဘုရားနန်းတော်က ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်လား"

ကျိယွမ်က သူသိထားသမျှကို ထုတ်ပြောပြီး အချက်အလက်များရရှိရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဝူရှန့်အရှင်သည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ ခဏကြာမှ ပြန်ဖြေ၏။

"အရှင်သခင်တွေက သူတို့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုစည်းထားလေ့ရှိတယ်၊ အချက်အလက်အမှုန်တွေကိုတောင် လောကထဲ လွတ်မသွားစေဘူး"

"အရှင်သခင်က လနတ်ဘုရားဘိုးဘေးအကြောင်း သိချင်ရင် လနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို သွားပြီး လူချင်းတွေ့မှ ရလိမ့်မယ်"

"ရွမ်ယူချမ်းအကြောင်းကတော့ ဘယ်အချက်အလက်နဲ့မှ ကိုက်ညီမှု မရှိဘူး၊ ဒါက သူမရဲ့ အမည်ပွားတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်"

ကျိယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆို လနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို သွားရဦးမှာပေါ့"

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

သူသည် မဟာနေမင်းဘွဲ့ကို ရထားပြီးဖြစ်ရာ လနတ်ဘုရားနန်းတော်နှင့် ဆက်ဆံရေးမှာ တင်းမာနေပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် သူရှာနေသော အဖြေများက ထိုနေရာတွင် ရှိနေလျှင် သူ သွားရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဝူရှန့်အရှင်သည် ကျိယွမ်ကို ကြည့်ပြီး ထပ်မေးသည်၊။

"အရှင်သခင်တွေအပြင် တခြား သိချင်တာ ရှိသေးလား၊ ပုံရိပ်ပေါင်းစုံထင်ဟပ်မှန်က ဖြစ်တည်မှုအားလုံးရဲ့ မူလသဘောတရားတွေကို သိတယ်"

ကျိယွမ် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူသည် ထိုမှန်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အဲဒါဆို ၃ နာနိုမီတာ ချစ်ပ်ပြားကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား"

သူက လိုရင်တိုရှင်းမေးလိုက်သည်။

ဝူရှန့်အရှင်မှာ ခဏတာ တုန့်ဆိုင်းသွားပြီး မှန်မှာလည်း မေးခွန်းကို နားမလည်သည့်အလား တုန်ခါသွားသည်။

မည်သည့်အဖြေမှ ထွက်မလာပါ။

ကျိယွမ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အမျိုးသားလက်ရွေးစင်ဘောလုံးအသင်း ကမ္ဘာ့ဖလားကို ဘယ်လိုနိုင်အောင် လုပ်ရမလဲ ဆိုတာရော သိလား"

ဝူရှန့်အရှင်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း မှန်မှာမူ ဘာမှန်းမသိသည့်အလား တုန်ခါသွားပြန်သည်။

..........